De roode Vulpenhouder. Geautoriseerde vertaling naar 't Engelsch van Molly Thyme, door A. W. v. E.—v. R. 5) — Het lijkt wel, alsof de moordenaar iemand was, dien zij kende, iemand, wien zij geen reden had te vreezen, ging de sergeant voort. Of anders dacht zij, dat zij alleen in het huis was, en kwam hij onverwachts van achter haar. — Die jonge man, vervolgde hij met een beweging van het hoofd in de richting van den gang, kent immers miss Allen? Ik meen mij te herinneren, hen tezamen te hebben gezien. — Het zijn heel goede vrienden, beaamde Gunnet. Maar ik geloof, dat deze dame pas gisteren is gekomen, en ik kan mij niet herinneren, haar ooit eerder te hebben gezien. Blijkbaar kent hij haar niet. Hij stond stokstijf bij de tafel, terwijl de sergeant zijn onderzoek in de kamer voortzette Een keer slechts waagde hij uit zichzelf een opmerking. — Hij scheen erg van streek, toen hij bij mij kwam, merkte hij in gedachten verzonken op. De sergeant keek scherp rond. — Hoezoo erg van streek? Gunnets blozend gelaat werd nog wat rooder bij zijn pogingen om zich duidelijk uit te drukken. — Hij leek erg ontsteld, als iemand, die zooiets als dit in zijn kamer heeft gevonden. Meer opgewonden dan schuldbewus't, zou ik zeggen. Toen wij hier terug waren, gedroeg hij zich heel gewoon. Maakte het vuur aan en zette koffie en zoo voort, terwijl wij op u wachtten. Ik kan niet zeggen, dat hij verdacht deed. Als de sergeant al eenige meening over de zaak had, hield hij die in elk geval voor zich. Hij staakte zijn onderzoek en liep naar de deur. — Hier is niets, zei hij. Geef mij je lantaarn, dan ga ik eens buiten kijken. Blijf jij binnen en houd hier een oogje op. Kom mee, Collins! Hij ging naar buiten, gevolgd door den man, dien hij uit Whitbury had meegebracht, een jonge agent, nog maar kort in dienst, en stil door den indruk, dien dit eerste groote geval op hem maakte. Intusschen zat John Leslie, half in slaap, bij de kachel in de keuken in elkaar gezakt. Het scheen hem toe, alsof dit heerlijke buitenleven, waarin hij zich zoo dankbaar na vter oorlogsjaren had teruggetrokken, plotseling in een nachtmerrie was overgegaan, waaraan nooit een einde zou komen. Zijn eenige verlangen ging uit naar zijn bed en naar slaap, en daarvan zelfs scheen geen sprake te kunnen zijn, zoolang die tragische gedaante in de woning vertoefde. Er scheen niets over te schieten dan te blijven omhangen, totdat al dat officieele gedoe voorbij was. Hij werd opgeschrikt door de komst van Collins. — Sergeant Brace vraagt, of u een oogenblik buiten wilt komen, mijnheer, zei hij. Lusteloos stond Leslie op en volgde den man. Brace stond even buiten de deur, die naar den tuin leidde. — Wij hebben voetstappen gevonden in het bloembed onder het raam van de zitkamer. Het is net. of iemand daar gestaan heeft om in de kamer te kijken. Misschien wilt u ze even zien. Hij ging naar het bloembed en liet er het licht van de lantaarn op vallen. De voetafdrukken waren duidelijk te zien in de zachte aarde. Zij waren groot, en vreemd vaag van omtrek. — Dat is geen duidelijke afdruk, zooals u of ik die zouden maken, zei de sergeant. Ik zou zeggen, dat die van iemand zijn met een bijzonder oud paar schoenen aan. Daar zit meer bovenleer aan dan zolen. Wat voor schoenen draagt dat mannetje van u? — Gewone zware boerenschoenen met spijkers beslagen. Goede, stevige zolen. Ik ben geen deskundige op dat gebied, maar als het waar is, wat u zegt, zijn dit niet zijn voetafdrukken. Evenmin de mijne, wat dat betreft. Hij hield zijn voet in de hoogte, om zijn schoen te laten zien. Voor het eerst glimlachte Brace. — 'k Heb er u geen oogenblik van verdacht, zulke schoenen te dragen, als die deze afdrukken maakten, mr. Leslie. Maar ik wilde zeker weten, dat ze niet aan den vrachtrijder behoorden. Het heeft al in drie dagen niet geregend, en deze afdrukken kunnen er al wel eenige dagen zijn, als het bed tenminste niet kort geleden opgeharkt is. — Wat dat aangaat, ik heb zelf gistermorgen geharkt, maar dat zegt niets, denk ik, want zij kunnen er daarna zijn ingemaakt. Niettegenstaande zijn vermoeidheid en zijn afkeer van de geheele zaak, begon Leslie er belang in te stellen. Brace richtte zijn lantaarn op het steenen paadje, dat naar den voorkant van het huis leidde. — Daar is helaas niets te zien, maar er is nog iets, wat ik u wou toonen. Leslie volgde hem naar de schuur. Hier waren de voetstappen op den leemen vloer duidelijk te onderscheiden, maar niet zoo goed afgeteekend, en hier en daar over elkaar heen. Maar zij leidden duidelijk zichtbaar naar een ladder, die naar een hooizolder voerde. Brace ging hem voor, de ladder op. — Hier kunt u ons van dienst zijn, zei hij, toen ze boven waren gekomen. Hij wees op het stroo, dat in een hoek lag. — Dat is kort geleden beslapen, en kijk hier eens! Hij wees op eenige vieze lompen, die er uitzagen, alsof zij als verband waren gebruikt, ofschoon er geen enkele vlek opzat, dan alleen van modder. — Waarschijnlijk een of andere landlooper. Dat zijn lappen, die zij meestal bij wijze van sokken om de voeten winden. Zij hechten er gewoonlijk nog aan ook! Het lijkt wel, of de kerel gestoord werd en er overhaast vandoor ging. Het zijn waarschijnlijk zijn voetstappen onder het raam. Kunt u zich herinneren, in de laatste dagen een landlooper uit de schuur te hebben gejaagd? Leslie schudde het hoofd. (Wordt vervolgd).. --- Onze historische kalender. 30 Maart. de burger-kleurling in de unie. Op den 27sten Februari 1869 werd door het Congres een amendement op de Grondwet van de Vereenigde Staten aangenomen, waarbij ,werd bepaald, dat h* kiesrecht, zoowel voor iederen staat afzonderlijk of voor het Congres werd toegekend aan de kleurlingen-burgers van de Vereenigde Staten. En op den 30sten Maart 1870 verklaarde de president Generaal Grant, dat dit amendement in werking was getreden. Het werd verworpen door Californië, Delaware, Kentucky, Maryland en Oregon. De overige staten namen het besluit over. Maar onmiddellijk na de verklaring van Grant verrezen nieuwe moeilijkheden. Nu de negers als volwaardige Amerikaansche burgers werden beschouwd en hun de rechten van de blanken waren toegekend, mekten nu ook niet, zoo werd gevraagd, de Roodhuiden en de Chineezen de zelfde privileges ten deel vallen? In het eerst leek de vraag met het oog op de Chineezen wat belachelijk, maar het probleem was toch werkelijk van belang. Reeds jaren te voren hadden de zonen van het Hemelsche Rijk zich over geheel Californië verspreid en ze vormden een belangrijk element van de bevolking in dat deel van Amerika. Den grooten Oceaan overgetrokken om hun brood te vinden, hadden zij zich gevestigd langs de Westkust van de Nieuwe Wereld en niet alleen gezocht, maar ook werk en brood gevonden. Als bediende, huisknecht, als schoenpoetsers, als waschbazen en als goudzoekers in de goudbevattende rivieren van de Rocky Montains. Deze ijverige lieden waren ook hier de concurrenten van de Duitschers en de Ieren. Men schatte het aantal Chineezen in 1871 op de kust van den Pacific op 90000. Het aantal nam geregeld toe, maar toch men had een afkeer van hun kleeren, hun gewoonte, van hun onbetrouwbaarheid en bovendien ze vormden een afzonderlijke klasse. Het was onmogelijk te ontkennen, dat zij een macht vormden in het land, waarmede vroeg of laat rekening moest worden gehouden. Een lid van de regeering, Mr. Summer, stelde dan ook in den Senaat voor, Chineezen en Indianen tot vrije burgers te verklaren met de' zelfde rechten als de negers en de blanken, maar hij nam zijn voorstel terug toen overwogen was dat hun stemrecht wel eens de politieke en religieuse instellingen van de republiek in gevaar zou kunnen brengen. De Roodhuid en de gele man bleven uitgesloten. En deze beslissing scheen toen niet onredelijk. De Amerikaansche neger had de Amerikaansche nationaliteit aanvaard. De Indianen en Chineezen vormden een apart volk. --- Wenken van een Zakenman. INWENDIGE ORGANISATIE. Wij zijn nu dus aan bovengenoemd onderwerp gekomen. Eerlijk gezegd, weet ik op dit eigen oogenblik nog niet precies wat ik hierover zal schrijven. De moeilijkheid zit hierin, dat ik niet een heele ris van zaken kan nemen, ik .Dedoel: een groot -industrie, een dagblad, een groot-winkelbedrijf met filialen, een eenmanswinkel, enzoovoorts. Dat zou boeken vullen en van weinig belang zijn voor de meeste mijner lezers Het lijkt wellicht vreemd, dat de inwendige organisatie in een reuzen-bedrijf vaak gemakkelijker is dan in een klein zaakje en toch is het zoo. In een dergelijke onderneming immers kan een directeurgeneraal verschillende directeuren onder zich hebben, die ieder voor zich de leiding hebben over een bepaalde afdeeling. Er zal een fabrieks-directeur zijn, een directeur, die leider is van den.technisclien dienst, een, die de leiding heeft over de administratie, een, die den verkoop regeert. En iedere directeur heeft weer een afdeeling van .dusdanige beteekenis onder zich, dat ook hij op zijn beurt weer die afdeeling kan verdeelen en de sub-afdeelingen stellen onder de hoede van bekwame chefs, die in een of ander onderdeel gespecialiseerd zijn. De details van een afdeeling worden verzameld tot een groep, die in handen komt van den afdeelingschef. De verschillende groepen worden samengevoegd door den directeur, die er een extract van maakt. En zoo komen de extracten der verschillende directeuren te zamen in handen van den directeurgeneraal, die op deze wijze in groote lijnen een overzicht heeft van den gang van zaken in het geheele bedrijf. Ik zal U nu maar niet gaan vervelen met het opsommen der vele eischen, die aan zoo'n groot-machtige gesteld worden om het overzicht over zoo'n onderneming te kunnen houden en het bedrijf werkelijk te leiden. Vermoedelijk komt gij toch nooit in zoo'n positie en als gij er wel in komt, nou, dan behoef ik het U ook al niet meer te vertellen Maar ik heb vele directeuren-generaal onder mijn lezers, die er misschien wel eens wat meer van hooren willen. Want is niet iedere eigenaar van een winkel van honderd vierkanten meter eveneens directeur-generaal in zijn zaak? Directeur-generaal und noch viel mehr tegelijkertijd! En daar zit nu de moeilijkheid. In een zaak van middelmatige omvang is werkverdeeling altijd nog mogelijk. De verkoop-directeur is de reiziger, de administratief-directeur is de boekhouder. En de eigenaar moet maar optreden als directeur-generaal, doch zich ook van de details op de hoogte houden. Want hij heeft te controleeren. Aan hem worden heel andere eischen gesteld dan aan den directeur-generaal van een groot-industrie. Ze hebben het alle twee even moeilijk. En de winkelier, die er geen reiziger op na houdt, doch alleen maar winkelpersoneel en geen boekhouder, doch hoogstens een half-was schrijvertje of niets? Heeft die het gemakkelijker of moeilijker? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wel weet ik, dat ik in zeer moeilijke en zware dagen wel eens de verzuchting slaak, dat ik maar een klein winkeliertje wou zijn of eigenaar van een klein zaakje, waar ik alles alleen te doen had. Omdat ik het dan immers alles precies zoo zou kunnen laten loopen als ik het graag zou zien, omdat ik dan immers niet zooals nu afhankelijk zou zijn van de meerdere of mindere handigheid van een groot personeel. Maar, maar.... och, die buien drijven ook weer over. En ik weet nog zoo net niet of ik mij wel zoo kiplekker zou voelen in mijn nieuwe functie. Maar Inwendige Organisatie zou er zijn, dat bezweer ik U. Ik zou inderdaad afdeelingen maken, al waren er geen chefs. Ik zelf zou chef zijn, nu in de eene dan in de andere afdeeling. Ik zou wel degelijk de uren vaststellen waarop ik in de verschillende afdeelingen zou werkzaam zijn, wel degelijk de paperasser gescheiden houden. Mijn adminfstratin zou ik bijhouden des avonds na half negen op Maandag, Woensdag en Vrijdag. Mijn reclamemateriaal zou ik verzendklaar maken op Dinsdagavond. Mijn magazijnsadministratie op Donderdagavond en na het bijwerken mijn inkooplijst in orde maken. De kas wordt natuurlijk iederen avond bij winkelsluiting opgemaakt. Ja, ja, er schiet niet veel vrije tijd over. Misschien moet er de Zaterdagavond en een gedeelte van den Zondag ook nog wel aan gelooven. Maar dacht U, dat ik iederen avond ën iederen Zondag maar lekker zit te luieren? Dat kunnen wij, zakenmenschen met hart voor de zaak, groot of klein, geen van allen Is het werk werkelijk te veel voor den patroon zelf, dan moet er natuurlijk hulp komen. Doch ook dan: orde, regel en afdeelingen met eigen kantooruren er op na houden. Niet het eene oogenblik dit doen en het andere dat om daarna weer aan dit te beginnen. Alle werk behoort op den vooruit vastgestelden tijd te beginnen. Zoo behoort men bijvoorbeeld des morgens als eerste werk te doen of te laten doen: het opbergen van de afgewerkte correspondentie. Voor mijn part gebeurt dit des avonds om acht uur. Maar in elk geval behoort het op een vastgesteld uur te gebeuren. Anders blijven dergelijke „onbelangrijke" dingen liggen. Men krijgt een achterstand en een hopeloozen rommel. Zoo is het met de heele rataplan. Iedere gezonde organisatie stoelt op Orde en Regel. Zonder deze twee is geen goede organisatie denkbaar en mogelijk. En met deze twee is het o zoo eenvoudig. En dan altijd met de hersens bij de zaak en altijd maar controleeren tot in onderdeelen, ja ook, en zelfs vooral, de details, dan loopt het wel. Och, het zijn zulke deftige woorden: Interne Organisatie. En mijn oude vriend Fayol, die zijn Administration Industrielle et Générale schreef, zou misschien buikpijn krijgen als hij dit artikel onder dit hoofd las. Maar ik behoef hier geen geleerde vertoogen te gaan schrijven voor de groote zakenlui. En ik zou mijn artikel gerust hebben kunnen doopen: Orde en Regel. Als gij hier maar voor zorgt, want dit is op dit gebied het begin van alle wijsheid. In volgende artikelen kom ik trouwens toch nog hier en daar op het onderwerp terug --- Buitenland. DE ACTIE TEGEN DE JODEN IN DUITSCHLAND. Het gerechtsgebouw te Görlitz is gistermorgen door S.A.-politie bezet. Als tegenmaatregel tegen de campagne in het buitenland over jodenvervolgingen, hadden zich n.1. nationaal-socialistische spreekkoren voor het gerechtsgebouw opgesteld, die de verwijdering van alle Joodsche rechters en advocaten eischten. Teneinde ongeregeldheden te vermijden, greep de S.A.-politie in. Om echter toch ook aan het verlangen der nationaal-socialisten te voldoen, werden de aanwezige Joodsche rechters en advocaten in verzekerde bewaring gesteld. De commissoriale burgemeester van Frankfurt am M. publiceert een beschikking, waarin wordt aangekondigd, dat, met het oog op de leugenachtige propaganda van het Jodendom in de geheele wereld, alle in dienst der stad Frankfurt zijnde Joden binnen den kortst mogelijken termijn ontslagen zullen worden. Het bestuur van de vereeniging van Duitsche dagbladuitgevers heeft in ziin laatste vergadering de gevaren van de in het buitenland gevoerde campagne tegen Duitschland besproken en is tot de conclusie gekomen, dat met alle beschikbare middelen hiertegen opgetreden moet worden. Evenals de Rijksregeering is de Vereeniging ervan overtuigd, dat de vastbeslotenheid van het Duitsche volk om geen nieuwe leugens over zich te laten vertellen, reeds voldoende zal zijn om aan de pogingen tot moreele isoleering en politieke en economische benadeeling van Duitschland een einde te maken. In den kabinetsraad heeft rijkskanselier Hitier gistermiddag over de afkondiging van den boycot tegen de Joodsche zaken en intellectueelen gesproken. De rijkskanselier zeide, dat het nationale Duitsche volk eenige weken geduld heeft gehad met het buitenland of dit de grootschheid van de nationale verheffing en de nationale revolutie zou weten te erkennen. Toen in plaats daarvan in het buitenland geruchten, berichten en ten slotte een stroom van laster opdoken is in datzelfde nationale volk het gevoel geboren dat hiertegen maatregelen van verweer vereischt waren. Deze spontane gevoelens van het volk hebben de boycot-beweging in het leven geroepen, maar deze moet nu georganiseerd worden, want zonder organisatie zou zij gemakkelijk tot buitensporigheden kunnen leiden en dus ongewenschte vormen aannemen. De aangewezen leiders bij deze organisatie zijn de leiders der N.S.D.A.P., die het werk op vaste grondslagen en volgens strenge beginselen moeten uitvoeren. Het mag niet tot gewelddaden tegen individueele Joden komen en het lastig vallen van personen is ook al verwerpelijk. De bedoeling is, dat het internationaal Jodendom zal inzien, dat een Joodsche oorlog tegen Duitschland het Jodendom in Duitschland op de eerste plaats met de grootste scherpte zou treffen, maar zoolang het internationale Jodendom met zijn ophits- en gruwelcampagne doorgaat, even lang zal het nationale Duitschand daartgeen de eenig afdoende maatregelen van tegenweer nemen. Ook vandaag zijn weer berichten uit het buitenland ingekomen, die er op wijzen dat het Jodendom de campagne daar nog voortzet. In grooten getale rijden op dit oogenblik door Londen's straten vrachtauto's, voorzien van plakkaten met aansporingen tot den boycot van Duitsche koopwaren en handelsbetrekkingen. Het is bewezen dat deze beweging door het internationale Jodendom georganiseerd is. Eenzelfde soort berichten komen uit New-York. Ook daar gaat de boycot-ophitsing tegen Duitschland ongemoeid verder, vooral in den vorm van massa-bijeenkomsten en toespraken voor de radio. Er zijn zelfs al bedreigingen geuit tegen Amerikaansche burgers van Duitsche afstamming. De correspondent van de N. R. C. te Berlijn telefoneerde gisterochtend o.a.: Over den oproep van de nationaalsocialistische partij, welke hier nu als partij, die over de absolute meerderheid beschikt, ten opzichte van de regeering een plaats inneemt, mutatis mutandis te vergelijken met die van de derde internationale ten opzichte van de regeering in Rusland, schrijft de Vossische Zeitung: „Men kan er van afzien den tekst en den inhoud van den oproep van de nationaal-socialistische partijleiding nog van een bijzonder commentaar te voorzien. Hij spreekt geheel voor zich zelf. Indien deze door de nationaal-socialisten gewilde boycot consequent ten uitvoer wordt gebracht, dan zal dat de oecónomische ondergang van honderdduizenden Duitsche staatsburgers van joodsch geloof, zonder onderscheid van leeftijd en geslacht, ten gevolge hebben. Het zou de uitstooting van de Joden uit de Duitsche volksgemeenschap zijn. De Duitsche Joden, die in oorlog en vrede, in slechte en goede tijden der geschiedenis, den toets hebben doorstaan, hebben zich met de Duitsche volksgemeenschap verbonden gevoeld, zij waren een deel van haar. Zij willen dat blijven en vasthouden aan staat en geboorteland". Het Berl. Tagebl. schrijft o.m.: Geruimen tijd reeds heeft de Duitsche pers het buitenland gewaarschuwd tegen de boosaardige campagne met gruwelberichten, die slechts voor de vijanden van Duitschland en geenszins voor de Duitsche Joden dienstig kon zijn. Nu is een algemeene boycot afgekondigd, die uitdrukkelijk als een maatregel van verweer wordt gekenschetst, welke Duitschland door de buitenland^ sche propaganda is opgedrongen. Dezei boycot zal juist hen treffen, in wier belang de buitenlandsche propaganda gevoerd heette te worden. De Duitsche Joden hebben alle reden zulk een propaganda te wraken, welke bovendien blijk geeft van den werke1 ij ken toestand niet op de hoogte te zijn. Als de lieden, die deze propaganda hebben gevoerd, geweten hebben wat ztf zouden aanrichten dan hebben zij op misdadige wijze met het lot van de Duitsche Joden gespeeld. Het wordt hoog tijd dat deze campagne ophoudt. Het gemeentebestuur van New York heeft met eenparigheid van stemmen besloten om de Amerikaansche regeering te verzoeken stappen te doen bij de Duitsche regeering in verband met de vervolging der Joden in Duitschland. frankrijk. Italiaansche spionnen. —■ Volgens een bericht uit Nizza aan het „Journal" hadden twee Italianen, die met den Franschen spionnage-dienst in verbinding stonden, onlangs eenige do- cumenten overhandigd, die betrekking zouden hebben op de Italiaansche verdedigingswerken. Beide Italianen hadden voor hun mededeelingen een aanzienlijke som gelds gekregen, waarmede zij aan de Riviera een goed leventje wilden gaan leiden. Het Fransche ministerie van Marine had evenwel intusschen vastgesteld, dat de door de Italianen verkochte documenten van A tot Z vervalscht waren. De Italianen werden daarop door geheime agenten bewaakt, waarbij bleek, dat zij met andere Italiaansche spionnen in verbinding stonden. Toen werd tot hun arrestatie overgegaan. Mgr. C o u r t a y. — De Fransche missionaris, pater Courtay, die meer dan 25 jaar in de Fransche koloniën heeft doorgebracht^ en is benoemd tot bisschop van Fransch Guyana, is als zoodanig deze week van Parijs vertrokken. Zijn diocees omvat tevens de schrikwekkende strafkolonie op Duivelseiland, waar zich ongeveer 4000 veroordeelden bevinden. Vóór zijn vertrek verklaarde Mgr. Courtay, geen bisschop te willen zijn in een paleis, doch hetzelfde harde leven te willen leiden als de bewoners en hen persoonlijk te willen leeren kennen. DUITSCHLAND. Verzoening tusschen Hitier en Strasser? — De „Bayerischer Kurier", het voornaamste orgaan van de Beiersche volkspartij, meent te weten, dat onderhandelingen zijn gevoerd over een verzoening tusschen rijkskanselier Hitier en Gregor Strasser, Het blad voegt hieraan (naar de „Telegraaf" verneemt) toe, dat wanneer het tot een verzoening zou komen, Strasser niet slechts in de plaats van Gereke zal worden benoemd tot rijkscommissaris voor de werkverschaffing, maar bovendien tot rijkscommissaris voor de vakverenigingen. Naar men zich herinnert, kwam het eenige maanden geleden tot een scherp conflict tusschen Hitier en Strasser, daar laatstgenoemde reeds bereidwilligheid aan den dag' legde om tot de Rijksregeering toe te treden op een moment, dat door Hitier nog inopportuun werd geacht. ______ Stegmann weer op vrije voeten. — De Frankische Kurier meldt, dat de vroegere rijksdagafgevaardigde Stegmann weer op vrije voeten is gesteld, daar het ingestelde onderzoek geen voldoende bewijzen voor de juistheid der beschuldiging tegen hem heeft opgeleverd. Het Herderlijk s chr ij ven van het Episcopaat. — Het herderlijk schrijven, dat door de conferentie van het Duitsche episcopaat te Fulda aan de katholieken van het Duitsche Rijk is gericht, wordt door de Berlljnsche bladen zonder commentaar overgenomen. Alleen de „Germania" en de „Völkische Beobachter" hebben eenige kantteekeningen gemaakt. De „Germania" schrijft: wij hebben er steeds den nadruk opgelegd, dat het bij de kerkelijke instanties in deze belangrijke kwestie niet om meeningen van politleken aard ging, maar om vragen, die de geloofsleer en het wezen der Kerk zelf betroffen. Eerst de heldere uiteenzettingen van den Rijkskanselier hebben het aan het episcopaat mogelijk gemaakt, de belangrijke verklaring te publiceeren. De „Völkische Beobachter" ziet in de verklaring het besluit om alle maatregelen tegen de N. S. D. A. P. en ook tegen de nationaal-socialistische katholieke priesters ondernomen, in te trekken. Het blad, dat den stap van de conferentie te Fulda buitengewoon toejuicht, sluit: „Wij zouden ons er over verheugen, als uit de beslissing nog heden officieel de conclusie zou getrokken worden, dat het Duitsche nationalisme geen „ketterij" is ,maar een te beschermen levensuiting van den Duitschen mensch." Tegen buitenlandsche musici. — De politie te Keulen heeft besloten om het optreden van buitenlandsche musici in café's en restaurants aan strengere bepalingen te onderwerpen en zoo noodig hun aantal te beperken. Voortaan mogen geen buitenlandsche musici om buitenlandsche orkesten meer in restaurants of café's worden toegelaten zonder toestemming van de politie. Een café-eigenaar, die buitenlandsche musici wenscht te engageeren, moet daartoe minstens een maand van tevoren een verzoek indienen, waarbij hij niet alleen volledige bijzonderheden over de muzikanten moet verschaffen, doch ook een beschrijving van de door hen te bespelen instrumenten. Volkstelling. — Officieel wordt thans medegedeeld, dat de eerstvolgende volks-, beroep- en bedrijf stelling verzekerd is. Zij zal in Juni van dit jaar plaats vinden. De laatste telling is in 1925 gehouden. De gebeurtenissen in Brunswij k. — Rijkskanselier Hitier verklaarde in den kabinetsraad, dat de gebeurtenissen in Brunswijk volkomen zijn opgehelderd en dat het incident in onderlinge overeenstemming is afgedaan. ITALIË. De vloedgolf in de Jonische Z e e. — De vloedgolf in de Jonische Zee, die, zooals men al weet, tal van vernielingen op de spoorwegen langs de kust ! van Sicilië en Calabrië op zijn geweten heeft, is ook verder leelijk te keer gegaan. Tal van schepen hebben averij beloopen, evenals verschillende kustplaatsen. Vooral in den omtrek van Catania is de schade geweldig. Er zijn 152 gezinnen dakloos. Ook in de omstreken van Messina en in de streek van Reggio di Calabria is groote schade aangericht door den storm, waarmee de vloedgolf gepaard ging. _____ Mgr. Curi t. — Het overlijden wordt gemeld van mgr- Curi, aartsbisschop van Bari en primaat van Apulië. SPANJE. Ontevreden studenten- — Als uiting van ontevredenheid met de voorgestelde hervormingen aan de Spaansche universiteiten zijn, naar Reuter uit Madrid meldt, de studenten in verschillende universiteitssteden tot staking overgegaan. Te Sevilla hebben zij geprotesteerd door beelden en bloembakken, die het universiteitsgebouw sieren, omver te werpen en te Barcelona hebben zij brand gesticht in een college-zaalShaw maakt een noodlanding in Californië. — Een vliegtuig, dat met Bernard Shaw aan boord te San Simeon in Californië was opgestegen, heeft zich genoodzaakt gezien een noodlanding te maken in de filmkolonie Malibu Beach. Shaw is ongedeerd, terwijl het toestel geen schade heeft opgeloopen. Banken onder curateele. — Reuter seint uit Lansing (Michlgan), d.d. 2 Mrt: Nog 38 bankeh zijn onder curateele gesteld, hieronder is ook de Detroit Trust Company- Sedert het begin van de bank-vacanties zijn thans 122 banken onder curateele gesteld. Salarisvermindering. — President Roosevelt heeft verordineerd, dat te beginnen met 1 April de tractementen en loonen van regeeringsambtenaren en beambten met 15 pet. worden verlaagd. Onder deze verlaging van salaris vallen ook allen die in dienst zijn bij het leger, de vloot en den vliegdienst. De regeering verwacht van deze traktementsverlaging een besparing van 125.000.000 p.st. Voorts heeft Roosevelt nog meegedeeld, dat de kosten van het levensonderhoud in de Ver. Staten sinds 1928 zijn gedaald met 21.7 pet. JAPAN. Toezicht op het dansen. — De politie heeft haar voornemen kenbaar gemaakt om het groot aantal dansinstituten te Tokio te beperken en aan zekere voorschriften te onderwerpen. De binnenkort af te kondigen bepalingen behelzen o.a., dat de oppervlakte van den dansvloer vergroot moet worden, dat dansleeraren, alvorens hun de bevoegdheid tot het houden van een dansinstituut wordt verleend, aan een streng onderzoek worden onderworpen op hun beschaving, karakter en vakkennis, dat alleen gebruik gemaakt wordt van mechanische muziek, en dat de lessen afzonderlijk gehouden worden voor dames en heeren. Op zoek naar goud. — Een aanal gepensioneerde Japansche marineofficieren heeft het plan opgevat, om de 38 Russische oorlogsschepen, die tijdens len Russisch-Japanschen oorlog door adulraal Togo tot zinken zijn gebracht en groote bedragen aan goud en gouden munten aan boord hebben, te lichten. Met de „Swaroff" en de „Alexander III' die op den bodem der zee ten NoordOosten van het eiland Okinoshima liggen zal worden begonnen. De kosten van het lichtingswerk worden geschat op 500.000 yen en de waarde van het te bergen goud op 200 millioen yen. Indien dit werk succes oplevert, zal men overwegen ook het lichtingswerk aan de andere wrakken te beginnen. --- Advertentie BAANBREKEND Het type van de sigaar die heden ten dage het meest gerookt wordt, is het aanzijn gegeven door Karei I, die in dit opzicht werkelijk baanbrekend heeft gewerkt. Hij heeft op zijn sigaren een eigen stempel gedrukt in vorm, smaak, kleur en geur, waardoor hij geldt als de Standaardkwaliteit voor Nederland. Tot zelfs in de verpakking is Karei I het leidende merk in de Nederlandsche sigarenwereld en wie er prijs op stelt het edelste en fijnste te rooken wat de Nederlandsche sigarenindustrie voortbrengt, vraagt niet naar sigaren zonder meer, doch eischt Karei I, waarvan met het volste recht algemeen gezegd wordtj ER IS MAAR ÉÉN STANDAARDKWALITEIT VOOR NEDERLAND 4319—116 --- Advertentie Wat is de oorzaak van kiespijn? Men gelooft heden ten dage, dat de oorzaak van kiespijn ligt in gassen, die zich in de tanden vormen gedurende het bedervingsproces. Deze gassen zouden uitzetten en drukken op de gevoelige tanfizenuwen. De tandheelkundige wetenschap beantwoordt deze vraag echter als volgt: achtergebleven voedseldeeltjes werken zich tusschen de tanden en het tandvleesch. Bacteriën en bacillen, die door dit bedervende voedsel ontstaan, vormen zuren, die het glazuur aantasten en oplossen. Wanneer de tandzenuw slechts door een dun laagje bedekt wordt, zwellen de bloedvaatjes, die zich om de tandzenuw bevinden, op en drukken op de zenuw, zoodoende kiespijn veroorzakend. Bacillen, die deze bederf veroorzakende zuren afscheiden, worden hierin uitnemend gesteund door den tandaanslag, die zich op de tanden vormt. Deze tandaanslag houdt de bacteriën in voortdurend contact met de tanden en verstrekt hen zelfs voedsel om in leven te blijven. Het moeilijkste vraagstuk is dus voor de tandheelkundige wetenschap steeds geweest om dezen tandaanslag te verwijderen. Een der meest opzienbarende ontdekkingen is onlangs gedaan door de Pepsodent Laboratoria, toen een geheel nieuw en ommekeer teweegbrengend, reinigend materiaal werd vervaardigd. Alleen in Pepsodent tandpasta is deze nieuwe ontdekking toegepast. Dit materiaal is tweemaal zoo zacht als hetgeen gewoonlijk in tandpasta's gebruikt wordt en is daarom uiterst onschadelijk. Toch is het zonder weerga waar het op het verwijderen van den tandaanslag aankomt en om de tanden blinkend wit te polijsten. Groote tube /0.75, dubbele tube ƒ 1.25. 4240-47 ---