EEN NIEUW INCIDENT OP DE AMOER. Japanners brengen een Russische kanonneerboot tot zinken. Havas meldt uit Tokio, d.d. 30 Juni: Japansche troepen Ihebben ten Zuiden Van het eiland Sennoefa, op de rivier de Amoer, een sovjet-Russische kanonneerboot tot zinken gebracht. Omtrent het gebeurde op de Amoer, meldt Reuter nader, dat er talrijke dooden te betreuren zouden zijn. Het Kwantoengleger publiceert een communiqué, waarin medegedeeld wordt, dat de Japansch-Mandsj oerijsche troepen om drie uur een van de drie SovjetRussische kanonneerbooten tot zinken hebben gebracht, die gestationneerd waren ten Zuiden van het eiland Sennoefa in de Amoer. De drie kanonneerbooten, aldus meldt dit communiqué, openden plotseling het vuur op de Japansche troepen. Deze beantwoordden het vuur: een kanonneerboot zonk, de tweede werd beschadigd, de derde nam de vlucht. Protesten. De woordvoerder van het Japansche ministerie van buitenlandsche zaken heeft naar aanleiding van het nieuwe incident verklaard, dat de Russen, ondanks de belofte van Litwinof. een aanvallende houding hebben aangenomen, doordat drie kanonneerbooten de wateren van Mandsjoekwo binnenvoeren en het vuur openden op de JapanschMandsjcerijsche soldaten. Hij voegde hieraan toe. dat de regeeringen van Japan en Mandsjoekwo oprecht wenschen. dat de toestand in geen enkel opzicht ernstiger wordt. Dit kan bereikt worden, wanneer de Russen hun woord houden, afzien van hun aanvallende houding en hun troepen van de eilanden in kwestie terugtokken. Het ministerie heeft den Japanschen ambassadeur te Moskou opdracht gegeven, krachtig tegen de aanvallende actie van Rusland te protesteeren. Uit Hsinking wordt gemeld, dat de minister van buitenlandsche zaken van Mandsjoekwo den Russisohen consulgeneraal te Charbin een krachtig protest heeft doen toekomen, waarin er op aan wordt gedrongen, dat Rusland alle maatregelen zal nemen, opdat de toestand, ontstaan door het nieuwe incident van gistermiddag, niet zal verergeren. Russische Amoervloot samengetrokken. Domei meldt, dat de uit tien kanonneerbooten bestaande Russische Amoervlcot is samengetrokken in de onmiddellijke nabijheid van de eilanden Sennoefa en Bolsjoi en dat een kanonneerboot door Japansche grenstroepen tot zinken is gebracht. In politieke kringen te Tokio volgt men de verdere ontwikkeling met stijgende bezorgdheid. De houding van Mandsjoekwo. In officieele kringen te Hsinking gelooft men, dat de regeering van Mandsjoekwo vastbesloten is een krachtige houding aan te nemen en dat zij zal aandringen op het verkrijgen van vrije vaart op de internationale Amoer. In zekere Japansche kringen wordt t incident beschouwd als een tegenmaatregel tegen de talrijke grensincidenten van den laatsten tijd. Men vergelijkt dezen maatregel met het bombardement van Almeria. Wilde Toechatsjefski oorlog met Japan? Volgens zekere te Londen ontvangen inlichtingen heeft Toechatsjefski met zijn leven moeten boeten voor zijn verzet tegen de vredespolitiek van Stalin, die door Worosjilof gesteund werd. Men meent te weten, dat Toechatsjefski oorlog met Japan wilde: Hij zou bij herhaling verklaard hebben, dat het Russische leger Japan binnen twee maanden zou kunnen „liquideeren". Dit standpunt zou Stalin een gevaarlijke dwaasheid hebben geacht en hij zou zonder aarzelen besloten hebben Toechatsjefski en zijn aanhangers te deen verdwijnen, omdat hij van meening was, dat de vrede onmisbaar is voor den ibinnenlandschen opbouw van Rusland. Deze verklaring van den dood van den maarschalk sluit overigens niet de mogelijkheid van een samenzwering, met het doel het bewind van Stalin gedurende een oorlog omver te werpen, uit. Zonder dat men avonturen zoekt, aldus deze inlichtingen, schijnt het, dat de Russen vooral aan de Japansche grens zooveel mogelijk voorzorgsmaatregelen treffen. Geheel Siberië is een uitgestrekt militair kamp; reizigers, verklaarden overal langs de spoorwegen reusachtige werken gezien te hebben. Rusland is gereed om een Japanschen aanval te beantwoorden. Te Moskou zou het gerucht de ronde doen, dat Worosjilof binnenkort zou aftreden en vervangen zou worden door Blucher, commandant van het roode leger in het Verre Oosten. Men herinnert er overigens aan, dat kortgeleden de arrestatie van Blucher werd voorspeld. Volgens andere geruchten zou de vlieger Levanefski in hechtenis zijn genomen en Mircnof, adjunct-directeur van den persdienst van het ministerie van buitenlandsche zaken, zou in een andere functie benoemd zijn. --- DE FRANSCHE VOLMACHTEN. Ook door den senaat aanvaard. De zitting van den Franschen senaat is gistermiddag om drie uur geopend onder voorzitterschap van Jeanneny. Onmiddellijk werd begonnen met de behandeling van het volmachtenontwerp. De rapporteur van de financieele senaatscommissie gaf een uiteenzetting van dit ontwerp, waarbij hij wees op de urg^tie van een oplossing voor het financieele probleem. De lasten van de schatkist zullen dit jaar tweemaal zoo groot zijn als de ontvangsten, n.1. 40 milliard. De senaatscommissie voor financiën, aldus Gardey, verder, eischte sinds lang een evenwicht tusschen uitgaven en ontvangsten. De senaat wil de sociale hervormingen hier niet in betrekken, maar zij moeten uitgevoerd worden met zorgdragen voor het belang des lands en voor het onmisbare evenwicht. De Senaat heeft de volmachten aan de vorige regeering geweigerd, niet, zooals men geïnsinueerd heeft, om de speculanten te helpen, maar omdat de regeering hem toescheen minder georiënteerd te zijn naar financieel herstel dan riaar een politiek van nationalisatie. De minister van financiën heeft een moedig overzicht gegeven van den financieelen toestand. Spr. prijst zich gelukkig, dat de regeering de begrooting in evenwicht wil brengen. Gardey eindigde zijn inleiding met den Senaat te verzoeken het ontwerp te aanvaarden. De regeering heeft verantwoordelijkheid durven aanvaarden. D? theorie van de koopkracht der massa is ten einde. Het is noodig de financiën te herstellen, teneinde de democratische vrijheden te behoeden. Na Gardey besteeg de minister van financiën, Bonnet, het spreekgestoelte om te wijzen op den ernst van den toestand. De maatregelen, die de regeering zal hebben te nemen, aldus Bonnet, zijn de ernstigste sedert twintig jaar. De minister verzocht den Senaat hem aan te hooren met abstractie van iederen politieken geest. Het zou een illusie zijn de financiën te willen restaureeren in een bloedarm economisch leven of het economsche leven te willen stimuleeren zonder gezonde financiën. Er kan slechts genezing komen als het land arbeidt en als men erkent, dat de uitgaven een wettelijke grens moeten hebben. Bonnet gaf vervolgens weer een opsomming van de cijfers, die hij eergisteren in de Kamer heeft genoemd. Ongezonde financiën, aldus zeide hij, zijn onvereenigbaar met de handhaving der democratische vrijheid; zij brengen ook den vrede in gevaar. Een groot aantal senatoren vroeg openbare bekendmaking van de rede van Gardey door aanplakking. Met overgroote meerderheid werd daartoe besloten; slechts eenige leden van uiterst links stemden tegen. Dit besluit — het aanplakken van een rede, waarin critiek werd geoefend op het financieele beleid van het kabinet Blum — verwekte bij de regeering een zekere verrassing en teleurstelling. Auriol en Bonnet, gingen Blum waarschuwen, die de bijeenkomst niet bijwoonde. Even later verscheen Blum en inmiddels had Caillaux schorsing van de vergadering gevraagd. Men meende, dat Gardey na de hervatting zou verzoeken zijn rede niet aan te plakken ter wille van de samenwerking tusschen Kamer en Senaat en tussclïien socialisten en radicaal-socialisten in de regeering. Inderdaad werd besloten, dat Gardey's rede niet zal worden aangeplakt. Vervolgens nam Chautemps het woord. Hij zeide, dat hij als lid van het kabinetBlum in ernstige vraagstukken, zooals van den Spaanscihen oorlog en die der sociale conflicten, nooit van meening had verschild met Blum, wiens helder inzicht en vaderlandsliefde hij prees. De voorgestelde maatregelen worden door het nieuwe kabinet eendrachtig gesteund. De Senaat heeft tenslotte het wetsontwerp tot het verleenen van financieele volmachten aangenomen met 167 tegen 82 stemmen. Financieel decreet van minister Bonnet. PARIJS, 30 Juni. Tijdens de vergadering van den ministerraad heeft minister Bonnet president Lebrun het decreet ter onderteekening voorgelegd, dat artikel 2 en paragraaf 1 van de monetaire wet van 1 October 1936 moet vervangen. Hierbij werd het goudgehalte van den frank vastgesteld op tusschen 43 en 49 miligram. Het nieuwe decreet luidt: Het nieuwe goudgehalte van den frank, de Fransche munteenheid, zal later bij decreet, genomen in den ministerraad worden vastgesteld. Ook de voorwaarden voor het inwisselen van Fransche bankbiljetten tegen goud zullen later bij dooiden ministerraad genomen decreet worden vastgesteld. Zoolang het eerstgenoemde decreeó nog niet zal zijn uitgevaardigd, zal het wissel-stabilisatiefonds tot taak hebben de betrekkingen tusschen den frank en de buitenlandsche wissels te regelen. Het tweede artikel van het decreet keurt de overeenkomst welke tusschen den minister van financiën en den gouverneur van de Bank van Frankrijk werd gesloten goed. Het derde artikel van het decreet maakt een einde aan het decreet van 28 Juni, waarbij het uitbetalen van handelsovereenkomsten ln goud of buitenlandsche munt wordt opgeschort. PARIJS, 30 Juni. Het decreet, dat heden door den ministerraad is genomen, laat het egalisatiefonds van tien milliard frank verder opereeren. Uit de debatten in de Kamer is gebleken, dat het fonds niet meer over deze tien milliard beschikt, doch volgens de wet kan het fonds goud afstaan aan de Bank van Frankrijk. Hierdoor zal het mogelijk zijn, dat het fonds weer wordt vergroot, hetgeen tot uiting zal komen op de volgende bankstaat van de bank van Frankrijk. Verder zal de bank voor het oogenblik goud blijven koopen tegen den koers van de wereldmarkt. Goederenbeurzen blijven gesloten. Het decreet van den ministerraad, waarbij een einde wordt gemaakt aan het decreet van 28 Juni inzake het sluiten vun de beurzen, zal, in tegenstelling met hetgeen eerst werd vermeld, alléén betrekking hebben op de effectenbeurzen. Driemogendhedenovereenkomst gehandhaafd. LONDEN, 30 Juni. De kanselier van de schatkist, sir. John Simon, heeft vanmiddag op desbetreffende vragen verklaringen afgelegd over den monetairen toestand in Frankrijk. Daarhij deelde hij mede van de Fransche regeering de verzekering te hebben ontvangen, dat het niet in de bedoeling ligt voordeel van welken aard ook, te trekken uit de aanpassing van den franc en dat de Fransche regeering wenschte voort te gaan met de samenwerking met de Amerikaansche en Engelsche regeeringen Dit is ook, aldus Simon, de wensch der Britsche regeering en ik blijf in nauw contact met den minister van financiën te Parijs en met het Amerikaansche departement van financiën, met dit doel voor oogen. TIEN WEESJES BIJ BRAND OMGEKOMEN. De Msb. meldt uit Tokio, d.d. 30 Juni: In den Vroegen morgen is in het weeshuis, „tuin van sympathie" genaamd, een hevige brand uitgebroken, tengevolge waarvan tien kinderen om het leven kwamen. De overige 51 weesjes konden worden gered. De leeftijden der kinderen varieerden van 2 tot 10 jaar. --- Franklin D. Roosevelt, de derde zoon van den Franklin D. Roosevelt, de derde zoon van den president der Vereenigde Staten, is dezer dagen in het huwelijk getreden met Ethei Dupont, de dochter van een groot industrieel in Wllmington iDelawaiOj --- Advertentie 3864—20 --- ZWEMT VEILIG! Vijf, zes, zeven menschenlcvens Nee, nog grooter is de lijst, Werden in zoowat drie dagen Door de zwemsport opgeëisebt. Jonge menschen, voor wie 't leven Zooveel schoons en goeds nog gaf, Vonden in 't verraderlijk water Al te vroeg hun tragisch graf Onberekenbare diepten, Of één roekelooze daad, Of een waaghals, die dé zwemsport Niet of slechts maar half verstaat, En..... het groote, droeve onheil, 't Tragisch feit is weer gebeurd, Angst geschrei, wanhopig worstelen: Weer wordt cr een mènsch betreurd.. * Zwemliefhebbers, zwemliefhebstcrs, Als gij leest dat dit geschiedt Nee, zeg dan niet overmoedig Zooiets overkomt mij niet. Al verstaat gij goed de zwemkunst, Zwemt niet roekeloos-alleen, Ook zij, die de sport verstonden Gingen te vroegtijdig been.... Leed en rouw slechts achterlatend ln den huiselijken kring. Denkt aan 't groot verdriet, — de leegte Toen zoo iemand henen ging. Denkt bij dergelijke feiten Aan dien droeven, stillen stoet, En aan rood-geschreide oogen, Aait den laatsten afscheidsgroet Harry Poll. --- Het woord is aan.... KNUT HAMSUN: Als men ouder wordt leeft men het leven niet meer mee: men houdt zich alleen op de been door zijn herinneringen. Wij zijn als afgezonden brieven, wij zijn niet meer onderweg, wij zijn aangekofnen. --- FRICTIONS. * Sedert den vrede van Versailles heeft Europa zich verzadigd aan conferenties en verdragen. Tal van schilderachtige plaatsen in het hart van Europa hebben nu al bijna 20 lange jaren de staatslieden bij elkaar gezien. Ze hebben cr elkaar rendez-vous gegeven, geconfereerd, gedineerd en ze zijn weer vertrokken. En de verdragen stapelden zich eiken keer meer en meer op. Elke minister van buitenlandsche zaken werd een commis-voyageur in verdragen. Nauwelijks had hij een voet op zijn departement gezet of men hoorde al direct: hij gaat daarheen om te confereren. De vliegmachines, do booten droegen de heilbrengers door de luchc en over het water. Ze werden gekiekt, geïntervierd, zij werden tijdens hun redevoeringen'beluisterd door de radio, ze waren dan we/r „d e" mannen, van wie Europa het li/il kon verwachten. De Briands, Stresemanns, Snowdens, Dolfussen, Clemenceaul zijn gekomen, zijn gestorven, zijn door de massa vergeten. Na hen zijn er anderen opgestaan, ze hebben gereisd, geconfereerd, gegeten en zijn vergeten. Door middel van pers en radio, door middel van artikelen en verhandelingen hebben zij allen betoogd den vrede en de welvaart en de broederschap onder de volken voor te staan en te bevorderen. Ze hebben dat in hoofsche, in hartstochtelijke taal beweerd en uitgeschreeuwd en ze werden geloofd door millioenen, maar ook gewantrouwd door andere millioenen. En toen dit wantrouwen niet wilde wijken, ging men bewapenen. Toen de munitiefabrieken het werk niet konden klaar stoomen in normale werk-< tijden, werden het continu-bedrijven. Het vertrouwen in elkander groeide, maar ook het wantrouwen nam in omvang toe. Toen ging men elkaar verzekeren dat er wel bewapend werd, maar dat men geen oorlog wil: nu niet en nooit. En het wantrouwen nam niet af, maar men ging in wat men niet wilde en wat men niet wil zien komen vertrouwen. Zoo staat Europa er thans voor en men vraagt zich af: als men wèl bewapent, maar geen oorlog wil, waarom staakt men dan niet met het wegsmijten van millioenen en offert men niet sommen aan de doorwerking van de blijvende vredesgedachte in de wereld, die slagen moet, omdat het heil niet in een oorlog kan gelegen liggen, anders zou men er wel in gelooven. Dan moet het andere, het betere, toch slagen! En dat kan als het wantrouwen voor elkaar weg is en het vertrouwen in het nuttelooze van den oorlog kan baan maken voor dc positieve vredesactie. Waarom zou men de jeugd wel bewondering voor het militairisme en geen bewondering voor vredesacties kunnen bijbrengen? Het goede in de menschenzicl^ leggen, is nuttig voor het individu en heilzaam voor de samenleving, welke door dt individuen wordt gevormd. ---