VOORSTELLEN VAN DE RUSSISCHE REGEERING. BRITSCHE PERS IS HUIVERIG. Practische moeilijkheden. Voorstellen van de regeering der Bovj et-Unie om de veiligheid der Oostzeestaten te bevorderen nemen de eerste plaats in in de beschouwingen in de Britsche pers. Algemeen is men van oordeel, dat deze voorstellen een uitwisseling van garanties insluiten tusschen de Sovjet-Unie, Engeland en Frankrijk, vereeniging van de SovjetUnie met de garanties van Engeland en Frankrijk aan Polen en Roemenië, uitbreiding van de garanties van Engeland en Frankrijk tot Lithauen, Letland en Estland en het deelnemen van de Sovjet-Unie aan de garanties aan Nederland, België en Zwitserland. De „Daily Telegraph" hoopt, dat dit plan binnenkort verwezenlijkt zal worden. De voornaamste zwakheid van het plan acht het blad de beperking tot bepaalde landen en het vraagt wat bijvoorbeeld Polen moet doen, wanneer Engeland en Frankrijk hun garantieplicht ten aanzien van Griekenland moeten vervullen en wat de verschillende partijen zullen doen, wanneer bijvoorbeeld Denemarken, dat in geen enkele garantie is vervat, zou worden aangevallen. Het blad dringt er op aan, dat in deze vraagstukken een beslissing wordt genomen, anders zullen de deelnemers aan het garantie-verdrag ernstig gevaar loopen, dat een wig gedreven zal worden in het systeem. De „News Chronicle" is van meening, dat de voorstellen van de Sovjet-Unie op gezonden grondslag berusten. Het blad geeft toe, dat practische moeilijkheden bestaan voor de uitvoering; een van deze moeilijkheden is het terugschrikken van de mogendheden in OostEuropa de Sovjet-Russische troepen op hun gebied toe te laten en een andere moeilijkheid is het terugschrikken van de Oostzeestaten om een garantie te aanvaarden, welke Hitier niet welgevalig zou kunnen zijn. De „News Chronicle" voegt hieraan toe, dat het opzeggen van het PoolschDuitsche verdrag door Hitier de Polen meer geneigd heeft gemaakt de hulp van de Sovjet-Unie te aanvaarden en het is mogelijk, dat de moeilijkheden spoedig uit den weg geruimd zullen worden. Tenslotte spoort het blad aan spoedig besprekingen te houden, zoowel door politici als door de generale staven, teneinde het dappere Sovjet-Russische plan ten uitvoer te brengen. De „Daily Mail" schrijft, dat het vredesfront alleen kan worden opgebouwd op het ideaal, dat het de volken beschermt tegen een aanval en hen de regeering, welke zij wenschen garandeert. In geen geval mogen ideologische doelstellingen in het geding komen en Groot-Brittannië mag niet een overkomst sluiten met de Sovjet-Unie, waarvan de uiteindelijke gevolgen op toet oogenblik niet kunnen worden voorzien. GEHEEL AMERIKA ACHTER R00SEVELT. Nieuw pleidooi voor vrede. In welingelichte politieke kringen te Washington werd verklaard, dat de mogelijkheid bestaat, dat Roosevelt op de rede van Hitier zal antwoorden met een nieuw diplomatiek pleidooi voor den vrede, waarbij de 21 republieken van Noord- en Zuid-Amerika zich alle aansluiten. JAPAN EN DE REDE VAN HITLER. Het wil van twee wallen eten. Officieuse Japansche kringen geven uiting aan hun volkomen goedkeuring over de redevoering van Hitier. Alle argumenten, zoo zeggen zij, waarmede Duitschland zijn strijd in Europa rechtvaardigt, zijn geldig voor den strijd van Japan in het Verre Oosten. In particuliere politieke kringen komt evenwel ook de neiging tot uiting, de beide strekkingen der Japansche politiek te verzoenen, n.1. de brug met de democratieën niet te verbreken en toch de methoden der dictatuurstaten toe te passen. BECK ANTWOORDT A.S. VRIJDAG HITLER. Hij zal voor de Kamer spreken. In doorgaans welingelichte Poolsche kringen gelooft men, dat de minister van buitenlandsche zaken, Beek, op Vrijdag 5 Mei in het Poolsche parlement een rede zal uitspreken, waarin hij Hitier zal antwoorden. Tegen dien datum zijn beide kamers in voltallige zitting bijeengeroepen. De commissies van buitenlandsche zaken van Kamer en Senaat komen 2 Mei bijeen. Men gelooft echter, dat Beek zijn rede, die waarschijnlijk het antwoord der Poolsche regeering op het Duitsche memorandum zal bevatten, met het oog op het gewicht daarvan voor de Kamer zal uitspreken, opdat regeering, diplomatieke korps en pers daarbij tegenwoordig kunnen zijn. Hoe het zij, waarschijnlijk zal het Poolsche memorandum den Duitschen vertegenwoordiger eenige minuten vóór de rede overhandigd worden naar het voorbeeld van het Duitsche memorandum. GEEN BRITSCHE STAP IN BERLIJN. Men wacht op Warschau. In diplomatieke Britsche kringen te Londen wordt ten stelligste tegengesproken, dat de Britsche regeering, zooals in sommige berichten uit Berlijn gemeld was, aan haar ambassadeur in Berlijn opdracht gegeven zou hebben met de Duitsche autoriteiten zekere punten uit de redevoering van Hitier te gaan bespreken. Het is volkomen normaal, zoo voegt men hieraan toe, dat Henderson in contact blijft met de regeering, waarbij hij is geaccrediteerd, doch zijn bezoek is in het geheel niet het gevolg van instructies uit Londen. Men acht het daar voorshands nog onmogelijk reeds te zeggen, welk gevolg gegeven zal worden aan Hitiers verklaringen op diplomatiek gebied. Dat hangt volkomen af van de gebeurtenissen in de komende dagen of weken. Wat de opzegging van het vlootverdrag betreft, neemt men aan dat Londen daarop zal antwoorden, waarschijnlijk om de argumenten te weerleggen waarop de opzegging gebaseerd wordt. De opzegging van het Duitsch-Poolsche accoord houdt natuurlijk de aandacht bezig en hieraan hecht men grootere beteekenis dan aan de opzegging van het vlootverdrag. In diplomatieke kringen aarzelt men evenwel zich hierover uit te laten, zoolang men de reactie van Warschau nog niet kent. V0N PAPEN IN TURKIJE. Uitwisseling van vriendelijkheden. De Duitsche gezant in Turkije Von papen heeft aan den Turkschen staatspresident, Ismed Inonoe, zijn geloofsbrieven overhandigd. In zijn toespraak verklaarde Von Papen o.a., dat het voor hem als oud vriend van Turkije een bijzondere eer en een groot genoegen was, geroepen te zijn om de nauwe banden van vriendschap .tusschen beide landen te versterken eii de cultureele en economische betrekkingen tusschen beide landen te verdiepen. Duitschland, aldus Von Papen, dat zich onder de leiding van Adolf Hitier zijn nieuwe levensrecht heeft eigen gemaakt, koestert tegen niemand agressieve voornemens. Het is de innigste wensch van den Fülirer en zijn volk, de levensbelangen van Duitschland in Europa langs vreedzamen weg te beveiligen. Ter vervulling van deze juist thans zoo noodzakelijke taak, wenscht Duitschland zou nauw mogelijk met het nieuwe Turkije samen te werken. Staatspresident Ismet Inonoe dankte daarop met hartelijke woorden voor de overbrenging der vriendschappelijke gezindheid van den Führer en gaf uiting aan zijn bewondering voor de wedergeboorte van het Duitsche Rijk. --- Een talrijke menigte omstuwde de auto, waarmede de Koninklijke Familie zich Een talrijke menigte omstuwde de auto, waarmede de Koninklijke Familie zich Zondagmorgen van paleis Soestdijk naar de Ned. Herv. Kerk te Baarn begaf. --- NOODGEDWONGEN DICTATUUR IN BELGIë. VERTROUWEN IN BINNEN- EN BUITENLAND MOET HERSTELD. Devaluatie niet te wachten. (VAN ONZEN BKUSSELSCHEN CORRESPONDENT). BRUSSEL, 30 April 1939. België heeft een regeering, d.w.z. nu de Kamer met een meerderheid van 194 tegen 84 stemmen de wet op de speciale volmachten, die aan de regeeringsverklaring gekoppeld is, heeft goedgekeurd en ook de Senaatscommissie zich met 12 tegen 3 stemmen hiervoor heeft uitgesproken, mag men wel aannemen dat het land eindelijk uit de maandenlange crisis bevrijd is. We zullen ons maar niet verdiepen in de zeer theoretische meerderheid van de Katholiek-liberale regeering Pierlot. De veronderstelling van een socialistisch Kamerlid dat de speciale volmachten meer noodig zijn om de heterogene meerderheid samen te binden dan dat zij tegen de oppositie gericht zijn, is misschien niet ver van de waarheid. We hebben al een voorproefje gehad bij de verkiezing van de presidenten voor Kamer en Senaat. De traditie wil dat deze uit de regeeringspartijen gekozen worden. De liberalen voelden echter niets voor den Katholieken Vlaming van Cauwelaert en de Katholieken wilden toen uit weerwraak den liberaal Gillen niet tot Senaatsvoorzitter verkiezen. Indien Pierlot zich de vorige week voor de Kamer gepresenteerd had, ware zijn kabinet waarschijnlijk gesneuveld. Nu heeft hij de gemoederen eenige dagen gelegenheid gegeven zich wat te kalmeeren en is alles nog ten beste gekeerd. En zoo zit thans van Cauwelaert, ex-burgemeester van Antwerpen, van welks burgemeesterszetel hij eens door den heer Camille Huysmans werd verdreven, op de plaats van den vroegeren Kamerpresident Huysmans en diens lange, magere gestalte schuifelt nog wat onwennig heen en weer in één der socialistische banken. Hij wisselt nu en dan een woord met zijn buurman Spaak, die met een zekere melancholie naar zijn vroegere ministersplaats aan de overzijde kan staren. Wij hebben den ex-premier tijdens de debatten over de regeeringsverklaring niet gehoord. Als leider van zijn groep schijnt Spaak in zijn échec voor het Congres dat hij niet tot deelneming aan de regeering kon bewegen, voorloopig op non-actief gesteld. Slechts meende hij te moeten protesteeren toen de huidige woordvoerder der socialistische Kamerleden, de Waal Buset, de zelfstandigheidspolitiek der regeerimg aanviel en nauwere aansluiting bij Frankrijk en Engeland aanbeval. Hierover is men het in de socialistische partij al evenmin eens als in de andere partijen, aldus de laconieke opmerking van den ex-premier, toen men in de Kamer een spottende opmerking maakte over de verdeeldheid der Belgische Werkliedenpartij. Overigens heeft de socialistische oppositie bij de behandeling van de regeeringsverklaring (die zijzelve mede opgesteld had) en van de speciale vol» machten, een zeer kalme houding aangenomen. Dat zij de vérgaande speciale volmachten die de regeering voor het financieel, het economisch herstel, de landsverdediging, enz. tot 1 December vraagt, niet goedkeurde, is niet verwonderlijk. Het is niet gebruikelijk dat men een regeering, waarin men zelf geen zitting heeft, volmachten verleent, maar teekenend is het wel dat bij de behandeling van dit ontwerp in de vergadering van gisteren van de Senaatscommissie, de vijf aanwezige socialisten zich op één na van stemming ontnielden, terwijl drie andere afwezig waren. Hoopt men toch binnenkort weer dooide regeeringsdeur tinnen te glippen? Er kwam nog een andere hulp voor de Katholieke-lioerale meerderheid opdagen, en wel in de persoon van Degrelle, wiens „maidenspeech" als parlementslid nogal wat hilariteit opwekte. Hij stond daar als moreel rechter tegenover het door hem verfoeide Parlement. Het is echter een eenigszins pijnlijke bijzonderheid dat, naar de bladen melden, op zijn eerste vergoeding als Parlementslid reeds beslag is gelegd vanwege een medewerker der Rex-pers. Wil Degrelle weer goede vrienden worden met zijn Katholieke broeders? Ondanks zijn moreele veroordeeling van het Katholieke Blok stelde hij hen toch zijn deerlijk geslonken groep ter beschikking, telkens wanneer hij daardoor kan verhinderen dat de „bipartite" weer tot „tripartite" uitgroeit. Want de socialisten zijn voor Degrelle vijand No 1; deze slingerden hem ook eenige zeer weinig parlementaire uitdrukkingen naar het hoofd om goed te doen uitkomen dat de vijandschap wederzij dsch is. Behalve nog andere hier gebruikelijke incidenten hebben de debatten weinig nieuws opgeleverd. Dalende cijfers. Voor het grove geschut zorgde de Minister van Financiën. De heer Gutt kwam de heeren voorrekenen wat het onderling getwist het land gekost heeft: o.a. een goudverlies van i/2 milliard franc sinds 22 Februari jJ. Ik heb U reeds vroeger verteld hoe socialisten eenerzij ds en Katholieken en liberalen anderzijds sinds het vertrek van den heer van Zeeland in het najaar van 1937 (dat ongelukkigerwijze samenviel met de opleving van de crisis) ieder op hun wijze aan de koorden van de beurs trokken. „Bezuinigen" zeiden de conservatieven; nieuwe belastingen riepen de socialisten. Met het gevolg dat nu én bezuinigingen en nieuwe belastingen noodig zijn en.... men zijn twisten moet opschorten. Wanneer het waar is dat leege kisten twisten maken, is het toch moelijk te blijven doortwisten, wanneer die kisten eenmaal leeg zijn. En nu was het de taak van Gutt Kamer en Senaat aan het verstand te brengen hoe leeg die wel zijn, en daarbij te vertellen dat de bittere pil in zijn geheel moet geslikt worden: volmachten zoowel op financieel als economisch gebied. Aanpassing over de geheele lijn is noodzakelijk. De export b.v. die van 25,5 tot 21,2 milliard in 1938 is teruggeloopen, zet die dalende tendenz nog voort. De liberalen die sinds het einde der Fransche volksfront-politiek weer met genoegen naar Frankrijk kijken, zijn blij dat België nu ook zijn experiment Daladier-Reynaud onder conservatieve leiding krijgt. Zij vergeten echter dat Frankrijk geen nationaliteitenvraagstuk kent! Juist het gebrek aan politieke stabiliteit maakt het voor Gutt onmogelijk hetzij in het buitenland, hetzij in het binnenland, een leening op langen termijn op te nemen. En al gaat men het verwacht tekort van fr. 650 millioen op de gewone begrooting door bezuinigingen en nieuwe belastingen dekken (da ironie van de politiek wil dat die nieuwe belastingen gesanctioneerd worden door de felste tegenstanders ervan in 1938: de conservatieve Katholieke ministers Sap en d'Aspremont-Lynden) men heeft ter financiering van de buitengewone begrooting (o.a. voor de luchtverdediging) tot het einde van het jaar nog 2IA milliard franc noodig.. Dat wordt zelfs VA mililard wanneer Nederland de kortloopende leening, die in Juni vervalt, niet wil verlengen. Wel heeft Gutt reeds verteld dat de Belgische Staat een te groot deel van het nationale inkomen verteerd heeft en dat daarin verandering moet komen, maar hij voegde er voorzichtigheidshalve aan toe dat dat „een taak voor morgen" is. Sinds de socialisten uit de regeering zijn, houden de Christen-democraten angstvallig de wacht bij de sociale wetgeving. Voorloopig gaat Gutt, die devaluatie muntvervalsching noemt, waarvan hij niet wil hooren, zijn toevlucht nemen tot uitgifte van schatkistbons die de Banken bij de Nationale Bank zullen kunnen disconteeren. Deze krijgt daarvoor extra bevoegdheden. Weliswaar heeft de Nationale Bank een gouddekking van 79 % maar een ideaal financieringsmiddel kan men het niet noemen. Nood breekt echter wet! Met deze feiten voor oogen durfde het Parlement echter Pierlot met zijn verre van ideale combinatie niet naar huis sturen. Om het vertrouwen in binnenen buitenland te herstellen, moet men zich noodgedwongen aan deze tot December as. beperkte dictatuur onderwerpen! --- WORLD'S FAIR GEOPEND. Roosevelt ziet de ster van den vrede. President Roosevelt heeft gisteren de Wereldtentoonstelling te New-York geopend met een rede, waarin hij onder meer zeide: „Ik geloof, dat wij Amerikanen vaak een stal gebed opzenidien, dat op het vasteland van Europa, van waaruit het Amerikaansche halfrond in hoofdzaak gekoloniseerd is, de komende jaren vele slagboomen in het verkeer tusschen de volken zullen worden vernietigd". De president zeide verder, dat de Amerikaansche wagen is bespannen miet de ster van internationale welwillendheid, de ster van vooruitgang voor de mienschheid, de ster van grooter geluk en minder leed en bovenal de ster van den vrede. Hij dankte alle landen voor hun algetmeene en sjpontane deelneming aan de tentoonstelling. * iDe opening der Wereldtentoonstelling heeft aanleiding gegeven tot veel vreugdebetoon. Honderdduizenden personen hebben gisteren een bezoek aan de tentoonstelling gebracht. Ongeveer 400 personen betraden per minuut het tentoonstellingsterrein, waar 5000 politiebeambten en rechercheurs toezicht houden. Sir Louis Beale, de comimissaris-generaal van het Britsche paviljoen, voerde namens de commissarissen-generaal het woord. Hij bracht hulde aan de tentoonstelling en allen die tot den bouw ervan hebben bijgedragen. „De wereldtentoonstelling kan niet nalaten een instrument te zijn van de hoogste waarde doordat zij 't geluk en de welvaart van de volken der wereld vergroot. Met de hoogste achting brenglen wij, commissarissen-generaal een saluut aan den president en het volk de Vereenlgde Staten. Wij wenschen hun alle succes bij deze groote onderneming". NOG GEEN OVEREENKOMST TUSSCHEN ENGELAND EN ROEMENIë. In welingelichte kringen te Londen noemt men het bericht van de „Financial News", vólgens hetwelk Engeland een crediet van vijf millioen pond aan Roemenië zal verleenen, voorbarig en van speculatieven aard. Zoolang Leith Ross, de Britsche onderhandelaar, niet is teruggekeerd, zullen waarschijnlijk geen bijzonderheden loskomen. ---