Allerlei. Ditjes en datjes. Om in hoed-veeren den krul te herstellen, trekt men de vederen met lichten vingerdruk over een stomp pennemes. * Gebraden aardappelen. — Rauwe aardappelen worden in schijfjes gesneden, in eene pan met veel vet gedaan, zout er over gestrooid en de pan stijf toegedekt. Als de aardappelen eenigen tijd gebraden hebben, keert men ze om en laat ze verder braden, tot ze gaar en bruin zijn. * Goede koffie wordt, door de prikkelende werking op de hersenen, als een goed middel tegen het gebruik van sterken drank beschouwd. Te Rio Janeiro,met een bevolking van 350,000 zielen, waar meer koffie wordt gedronken dan ergens elders, is dronkenschap bijna onbekend. * Prinses Cliristiaan, eene der dochters van de Koningin van Engeland, beeft als presidente van de school voor kunstnaaldwerk te Londen een plan beraamd tot de stichting van een school voor ornamentleer, uitsluitend voor vrouwen, met het oog op het ontwerpen van patronen voor industrieele doeleinden. * Middel tegen houtworm. — In de „Gartenlaube" wordt onderstaand middel tegen deze plaag aanbevolen. Men maakt een afkooksel van 15 gram fijn gestampte peperkorrels, 20 gram mosterdzaad (fijngemalen) en 10 gram keukenzout in 2 1 /, liter wijnazijn en bestrijkt daarmede tweemaal de aangetaste voorwerpen. * Schelvischpudding. — Doe al de visch van de graten van de schelvisch, wanneer ze rauw is, stamp de visch ; vermeng ze met wat broodkruimels, kruid ze, voeg er drie eieren en een halve pint room bij. Doe alles door een zeef, daarna in een met boter bestreken vorm en stel het twintig minuten aan den stoom [bloot. Garneer dezen schotel met garnalen of oesters. • De stronken van de bloemkool leveren eene smakelijke groente, die o. a. te Weenen door velen gaarne gegeten wordt. De buitenste houterige schil wordt er afgenomen, dan worden zij gesneden en evenals koolrapen klaargemaakt. Volgens fijnproevers overtreft dit gerecht, mits goed toebereid, de koolrapen belangrijk in zachtheid en fijnen smaak. * Mark Twain, de groote Amerikaansche humorist, wiens werken zoo gezocht zijn, dat hij er een jaarlijksch inkomen van 80,000 dollars door heeft, gevoelt zich toch ongelukkig, en wel omdat het hem nog nooit gelukt is zijn vrouw een lach te ontlokken met zijn grappige schetsen en verhalen. Zij lacht alleen heel „witjes" als haar man haar huishoud- en toiletkas van zijn ruime inkomsten rijkelijk voorziet. • De Fransche dichter Magnon, een vriend van Molière, arbeidde met een bijzondere gemakkelijkheid. Zoo voltooide hij zijn: „Intocht van den koning en de koningin te Parijs," een 'gedicht in 752 verzen, in tien uur. Onder meer schreef hij ook e.-n werk in 200.000 verzen. „De algemeene wetenschap" getiteld. Een vriend vroeg hem eens wanneer hij daarmede klaar zou zijn. — O, heel gauw ! antwoordde Magnon, — ik heb nog maar 100,000 verzen temaken ! * Eens, terwijl Von Biilow een concert dirigeerde te München, drong hem plotseling een vreemd geruiseh als de vleugelslag van een vogel, in de ooren. Verwonderd wendde hij zich om en zag op de eerste rij een dame zitten, die zich met een grooten waaier koelte toewuifde. Woedend keek hij geruimen tijd baar aan en toen zij dit niet scheen op te merken, legde hij den dirigeerstok neer en riep: „Mevrouw, als ge u dan met alle geweld bewaaien wilt, bewaai u dan een beetje meer in de maat! * Een zeer eenvoudig en goedkoop middel om de atmosfeer in huis te ontsmetten, bestaat in eene oplossing van een eetlepel terpentijn met 25 tot 30 druppels azijnetlier in een liter water. Dit mengsel goed geschud, totdat de vloeistof troebel of melkwit wordt, kan door middel van een sproeiapparaat of eenvoudig door besprenkeling in de ruimte gebracht worden, die men wenscht teverfrisschen. In woonhuizen en vooral in werkplaatsen schijnt dit middel aanbeveling te verdienen. * Als ge een dun wijnglas bij den voet houdt en er een tikje tegen geeft, zal het een schoonen klank voortbrengen. Als men het glas haastig bij den moud brengt en er zoo hard mogelijk denzelfden toon inschreeuwt, zullen de trillingen zoo vergroot worden, dat het glas in stukken springt. Dit was een geliefkoosd kunstje van Lablaché, den beroemden baszanger, die, als hij in gezelschap met zijn vrienden was, op deze wijze alle glazen, die hem gegeven werden, achter elkaar brak. * Aan een 10-jarig meisje te Amersfoort, Ida A. Wesseling, is bij koninklijk besluit de bronzen medaille met loffelijk getuigschrift toegekend wegens het met eigen levensgevaar redden van een kind uit het water. In den zomer van het vorige jaar viel een kind van een lioofd-agent van politie te Amersfoort in eene beek achter de ouderlijke woning. Zonder de hulp van de moedige Ida A. Wesseling zou de kleine drenkeling zijn omgekomen. Van daar de onderscheiding, haar thans te beurt gevallen : eene liooge zeldzaamheid op zóó jeugdigen leeftijd. * Ieder heeft wel eens kennis gemaakt met de fijne naaldjes der brandnetels en weet dus bij ondervinding, welk eene ontzettende jeukte deze aanraking veroorzaakt. Dat — althans in het voorjaar — het geneesmiddel vaak in de onmiddellijke nabijheid wordt gevonden, weten echter de meesten niet. Dit geneesmiddel is namelijk de veelvuldig voorkomende kamille. Wanneer men de huid daarmede wrijft, zal de ontsteking, door den brandnetel veroorzaakt, spoedig bedaren. Men boude dit kleine recept dus in gedachten en doe er bij voorkomtnde gelegenheid zijn voordeel mee. * Hoe onwaarschijnlijk het bericht ook lijke, toch is het juist. Don Fernando Diaz dendoza , zoon van den graaf de Balazote en markjes de Fontonar, grande van Spanje broeder der gravin de San-Luis en schoonzoon van de hertogin de La Torre , is tooneelspeler geworden. Don Fernando is 24 jaar oud en schijnt veel aanleg te bezitten. Hij heeft voor het volgend seizoen een engagement aan den schouwburg te Madrid. Onnoodig erbij te voegen, hoeveel „sensatie" dit nieuwtje in een land als Spanje maakt. * Zooals men weet, behoort ook in Engeland het geven van Paascheieren tot een der aloude gebruiken en het nieuws, dat daarbij elk jaar te zien is, is waarlijk verrassend. Nu vindt men bv. bij de firma Morrell in Oxfordstreet een kameel, geleid aan een teugel, van eieren gemaakt; groote open eieren, waarin een geheel regement in volle wapenrusting. Sommige bevatten een mechanieke magneetvisch, waardoor het geheel op 't water zich kan bewegen. Er zijn poney wagentjes, met ezels of poneys er voor, volgeladen met eieren, allen verschillend gekleurd. Voor oudere kinderen zijn er eieren met allerlei aardig speelgoed er in, en verder een geheel kippenhok met eenen haan en kuikentjes incluis. * Toen Lodewijk XIV op zijn reis door het land ook het dorp Beaune bezocht, was hem door de bevolking met de overheid aan het hoofd een feestelijke ontvangst bereid. Op het feestprogramma stond o. a. ook een maaltijd, waar ook de maire met de leden van den gemeenteraad aanzat. De koning was zeer minzaam en toonde zich bijzonder tevreden, zoodat de stemming eene alleraangenaamste was. „Gij hebt hier lekkeren wijn, heeren," zèi de vorst. „O Sire," antwoordde de maire die opgetogen was over het compliment, „wij hebben er, die nog veel beter is." „Dien bewaart gij dan waarschijnlijk voor een betere gelegenheid," hernam Sire. • In Amerika eet men veel oesters, meest gebakken. In de biersalons staat 's winters op het buffet een schotel dampende oesters; bij ieder glas van wat ook presenteert de kellner er een. Ook niet meer dan een; men moet al heel dorstig zijn om gratis een heelen lunch te krijgen. Om oesters te bakken, kiest men de vetste en sappigste. Men kan ze, op onderwetsche wijs, in de halve schelp bakken, met een weinig boter en peper; dan dient men ze met een weinig verjus of azijn en geraspte notenmuskaat. Of: uit de schelp genomen, doopt men ze in een mengsel van azijn, pieterselie, laurierbladen, uien, kruidnagelen, basilicum en bakt ze dan. Of nog anders: eenvoudig in geklopt eiwit en broodkruimels gerold en goudbruin gebakken. Alle drie de methoden zijn uitmuntend. • Te Parys bestaat eene eigenaardige vereeniging, de Académie de Cuisine, welke jaarlijks eene tentoonstelling houdt. Tot nu toe was het aantal leden veertig en wel alle mannelijke. Bij eene verandering van de statuten werd nu onlangs besloten, ook vrouwelijke leden op te nemen en op de nu gehouden tentoonstelling werd dan ook de inzending van eene dame, mevr. Clarke, van de Londensche kookschool, bekroond. Behalve die jaarlijksche tentoonstellingen is verder het- doel van dit genootschap de compilatie van eene encyclopedie der kookkunst. Dit werk zal binnenkort, verschijnen en het zal het meest complete handboek op dit gebied zijn. Zooveel mogelijk zal aan de verschillende spijzen den naam worden gegeven van den persoon van den uitvinder of uitvindster en door eene indeeling in hoofdstukken zal het boek zeer practisch zijn. * In de Chroniqve Pari pi en ne doet een statisticus opgave van de massa kikvorsehenboutjes, die gemiddeld gedurende een jaar in Frankrijk worden genuttigd. liet blijkt echter, dat de Vereenigde Staten vanNoordAmerika in deze Frankrijk nog de loef afsteken en er ongeveer tienmaal meer oppeuzelen dan de Franschen. Alleen te New-York worden jaarlijks 3000 KG. kikkers verhandeld, en te San-Francisco worden dagelijks 500 KG. boutjes op de markt verkocht. Alen betaalt 2 fr. 60 voor het pond van 450 gr.; dat is diiurder dan kalfsvleesch. In Canada vindt men verscheidene inrichtingen, waar de kikkers gemest worden. Te New-York en New-Yersey zijn ze klein; daar gaan er gemiddeld een dozijn op een pond, terwijl in Tennessee en Missouri eene gelijke hoeveelheid 5 4 6 pond weegt. * In Engeland mogen de dames in schrikkeljaren op de bals hare cavaliers ten dans noodigen, in plaats van omgekeerd. Ziehier de aanleiding hiertoe. Het schijnt, dat er in het jaar 1288 eene wet werd uitgevaardigd door het Schotsche Parlement, bepalende, dat gedurende de regeering van II. M. Margaretha ieder meisje en vrouw van eiken stand vrijheid zou hebben, den man harer keuze ten huwelijk te vragen. Weigerde hij haar tot zijne vrouw te maken, dan moest hij f 1200 of minder boete betalen , al naarmate zijn fortuin en stand , tenzij hij kou bewijzen, reeds verbonden te zijn, verloofd of getrouwd , aan eene andere vrouw, in welk geval zijne weigering ongestraft bleef. Ook na den dood van Margaretha stonden de Schotsche vrouwen op dit voorrecht; en ten einde haar tevreden te stellen, handhaafde_ het Parlement genoemd recht voor ieder* vierde jaar. Langzamerhand ging het gebruik over van het ten huwelijk vragen op het ten dans noodigen. * De bekende Werner von Siemens, met eenige vrienden Egypte bereizende, deed met hen op den top dor groote pyramide proeven aangaande de electriciteit van den dampkring. Toen de waarnemingen eenige dagen achtereen waren voortgezet, verspreide zich onder de zonen der woestijn het praatje, dat die vreemdelingen daarboven aan toovenarij deden en zij bevalen hen- de pyramide te verlaten. Ziende dat dit bevel niet werd opgevolgd, besloten zij tot geweld zoodat men moest bedacht zijn op verdediging. „In deze omstandigheden," schrijft de heer Siemens, „ging ik staan op den top der pyramide en laadde daar mijne Leidsche flesch van de grootste capaciteit. Op het oogenblik dat het hoofd der bende mij aangreep . om mij van het verheven standpunt, dat ik had ingenomen, terukken, hield ik den knop van den stang op een afstand van één centimeter van diens neus. De gevolgen der ontlading overtroffen mijne stoutste verwachtingen. De Arabier, wiens zenuwen nog nimmer dergelijke proef hadden doorstaan, viel achterover, als door den bliksem getroffen. Daarna sprong hij op en maakte beenen, daarin nagevolgd door de gansche bende." --- Hoe ontstaat petroleum? De petroleum ontstaat , volgens Dr. A. Bertels te Riga, uit de ontbinding en oplossing van uitgestrekte lagen van weekdieren. Dr. Bertels heeft dezer dagen die meening, welke hij al twintig jaar geleden uitsprak, nader betoogd. De koolwaterstofgassen, bij de ontbinding ontstaan, drijven, meer of minder met kooloxyde en koolzuur vermengd, de petroleum in de boorgaten omhoog. Dikwijls is de kracht van die gassen zoo groot, dat zij den van petroleum doorweekten grond opheffen en slijkvnlkanen of modderbronnen doen ontstaan. De kegels van die vulkanen zijn doorgaans niet hoog (5—10 meter) , maar daar zijn er toch van 100 m., en zelfs een bij de Kaspische zee van 350 meter. Dergelijke modderbronnen nomen zeer veel voor aan de beide uiteinden van den k au kas ub . Zij loopen daar tot onder de zee door, waar de gassen door het water heen komen of ook wel tijdelijk den grond doen rijzen tot boven de oppervlakte deizee , zoodat en een eiland ontstaat. Zulk een eiland bemerkte men den 9n Mei 1892 plotseling bij Baku. Men hield het eerst voor een in zee gevallen meteoor. Den n Ju l' verdween het eiland weder, en op de plaats, waar het geweest was en waar men vroeger een diepte van 15 meter gepeild had, was de zee toen slechts 2 meter diep. Men heeft dikwijls iets dergelijks gezien in den omtrek van Baku. Ook het nu en dan oprijzende turfeiland bij Festen, in Zuid-Lijfland, - - i,!t door koolwaterstofgassen omhoog ge re n. --- Als men iemand blinddoekt loopt hij dan rechtuit, of links of wel rechts? Te Madrid hebben eenige personen van de daar gevallen sneeuw gebruik gemaal t om na te gaan of een menseh, als l ij geblinddoekt is, in staat is rechtuit te loopen; men koos daartoe een nog niet begane sneeuwvlakte uit. De eerste, die geblinddoekt van honk ging, had nog geen drie schreden gedaan ot hij boog reeds merkbaar naar links en ten laatste vormden zijne voetsporen een bijna cirkelvormige baan. De tweede, lettend op de afwijking van zijn voorganger, deed alle mogelijke moeite om naai' rechts af te wijken en zoodoende de onwillekeurig gemaakte font te corrigeeren; maar het hielp hem niet., want ook hij teekende op de sneeuwvlakte een kromme lijn af, die aantoonde, dat ook hij steeds naar links had geloopen. En zoo ging het met allen; wanneer zij lang genoeg volhielden met loopen, dan teekenden hunne voetsporen een cirkel af op de sneeuwvlakte. Gewoonlijk zoekt men dit verschijnsel daardoor te verklaren , dat het linkerbeen zwakker is dan het rechter, zoodat, onder het gaan, dit het lichaam voortdurend naar links dwingt. --- Trouwt men ook ergens ter wereld voor eenigen tijd? Ja. Het trouwen op tijd , bestaat als gewoonte in het Noord-Oostelijk deel van Perzië maar speciaal tussclien Europeanen en inlaudsche vrouwen. De Europeanen bv. te Tebris, het personeel van de consulaten en de agenten van eenige handelshuizen , maken geregeld gebruik van die gewoonte. De bevolking bestaat uit Nestorianen ; deze laten hunne dochters gaarne met Europeanen op termijn, b.v. voor eenige maanden of jaren , al naar bij contract bepaald wordt trouwen. Het heet matrimonio alla carta ; de jonge vrouw wordt met de gewone plechtigheden door hare familie naar het huis van haar tijdelijken echtgenoot gebracht, en soms is in het eontract bepaald, dat ook de ouders zoolang bij den man inwonen. Het gebruik is in geheel Perzië zoo bekend, dat niemand het aanstootelijk vindt. De vrouw gaat, evenals de voor levenslang-getrouwde, alleen gesluierd uit, ofschoon zy toch geen Mahomedaansche is; zij komt ook niet aan tafel, als er gasten zijn. Is de tijd van het contract afgeloopea, dan wordt het vernieuwd, of de vrouw vertrekt. Zij wordt als weduwe beschouwd en kan hertrouwen. Hare kinderen blijven , wanneer niet anders bepaald wordt, bij haar; gewoonlijk hertrouwt zij spoedig, met een harer geloofsgenooten, omdat zij meestal een klein fortuintje bespaard heeft, en het anders de gewoonte is, dat de man zijne vrouw voor veel geld van den schoonvader koopt. De kinderen uit het eerste huwelijk zijn onder de bevolking en in de gezinnen volstrekt niet minder in achting dan hunne latere broeders en zusters. In Mekka bestaat ook het tijdelijk huwelijk voor de pelgrims; het wordt in allen vorm gesloten , met de bepaling dat het bij het vertrek van den pelgrim uit is. --- Wat ruikt de hond bij het volgen van het spoor van een mensch ? Vele honden bezitten, zooals bekend is, het vermogen het spoor van een menseh te volgen en het is buiten twijfel, dat de reukzin ze hierbij leidt. Wat ruikt, de hond echter, wat duidt hem het spoor aan? Ruikt hij, dat op de bepaalde plaats de gansche menseh voorbijgegaan is, of ruikt hij slechts den voet of slechts het schoeisel ? Omtrent deze vraag zijn onlangs belangwekkende proeven genomen , welke volgens professor Dr. Jager te Stuttgart bewezen hebben,'dat de hond slechts den reuk van de laars, niet den persoon volgt. Gaat de heer eens blootsvoets of op kousen uit, dan blijft een spoor achter, dat het dier niet voor dat van zijn heer aanziet; het mag hem bekend voorkomen en soms volgt hij het, maar met wantrouwen, want het is niet dat, hetwelk zijn heer gewoonlijk kenmerkt. Gaat de heer eerst gelaarsd uit en zet hij later zijn wandeling opbloote voeten voort, dan is de hond niet slim genoeg om te begrijpen, dat hier hetzelfde individu zijn weg voortzet; wanneer een vreemdeling in de laarzen van den meester voortstapt, volgt de hond dit spoor. Heeft zijn meester een paar nieuwe laarzen aangetrokken, dan moet het dier eerst de nieuwe indrukken leeren kennen. Zonder twijfel komen de laarzen den hond eerst goed bekend voor, wanneer de voeten zich daarin bevinden', zoodat hij de persoonlijke eigenschappen verbindt met den geur van het leer. Daarbij is opmerkelijk, hoe nauwkeurig het dier deze verbinding nog onderscheidt, ook "wanneer ze met andere vermengd wordt. De bedekking met elf versche voetsporen hindert den hond niet, evenmin een aardappelveld, waarop 40 menechen den ganschen dag gewerkt en hun sporen bij honderden achtergelaten hebben. Daarbij komt natuurlijk de bewonderenswaardige fijnheid van den reuk tot gelding. ---