FINANCIEEL-ECONOMISCH WEEKOVERZICHT. VAN INFLATIE ONZER FINANCIëN IS NIETS TE BESPEUREN. Er moet een positieve geest van opbouw komen. WIJ leven sinds geruimen tijd in een negatief-denkende wereld, die nagenoeg uitsluitend bedacht is op afweer en verdediging; waar nog positief wordt gedacht, daar heeft dit denken en streven een voor ons wat bitteren bijsmaak, omdat het schijnbaar te egocentrisch is dan dat andersdenkenden er een grondslag voor samenwerking en opbouw in zouden kunnen vinden. Dit negatieve beheerscht het geheele politieke en economische leven, het dringt door in alle poriën en ondermijnt den moed, om over alle verbittering, over alle theorieën, over alle grenzen, over alle kunstmatig opgeworpen hindernissen en restricties heen, althans een begin te maken met den internationalen economischen opbouw, die toch eens zal moeten komen. Er moet een mogelijkheid zijn, om, wellicht in den geest van de hoofdresolutie van het Congres der Internationale Kamer van Koophandel, een eersten' stap te doen om op basis der werkelijkheid, tusschen totalitaire en democratisch geregeerde landen tot een constructieve internationale economische en handelspolitiek te geraken. Zonder eenigen twijfel is er in beide, oogenschijnlijk zoo tegengestelde systemen een grootste gemeene deeler te vinden, die als basis voor zulk opbouwend werk zal kunnen dienen. Hoofdzaak hiervoor echter is, en dit zij met grooten nadruk herhaald, dat men van de werkelijkheid moet uitgaan, d.w.z. oorlogseconomie, autarkie, dêviezenrestricties en wat dies meer zij, als, voorloopig, onverwrikbare feiten moet aanvaarden. Het heeft geenerlel doel, elkaar de hand toe te steken en tegelijkertijd te zeggen: „jullie systeem deugt niet, verander het eerst, dan kunnen wij wellicht eens met elkaar praten!" Neen, wij zullen, integendeel, moeten komen met een: „Laat ons eens gezamenlijk nagaan of aan onze diverse economische opvattingen en systemen tenslotte niet één zelfde althans identieke althans vergelijkbare basis en doelstelling ten grondslag ligt. Kunnen wij, hiervan uitgaand, niet opbouwend werk verrichten?" En dan moet tevens dat land of die organisatie, die het initiatief hiertoe neemt, niet bij voorbaat het stigma van zwakheid of lafheid op zich gedrukt krijgen. Integendeel, de initiatiefnemer zal den dank der gansche menschheid moeten oogsten. Wij moeten eindelijk den negatieven geest van economischen afweer laten varen, een geest, die afbreekt en tot apathie leidt. In zijn plaats dient een positieve geest van opbouw te treden, die de lusteloosheid verjaagt en den ondernemingsgeest prikkelt. Dit is, voorwaar, geen utopie, zoolang men met twee beenen in de' werkelijkheid blijft staan. De pers met haar grooten invloed kan hierin, zoolang de regeeringen niet den durf hebben, de leiding geven. Deze peroratie voor positieven opbouw vloeide uit schrijver's pen, niet slechts omdat de dagelij ksche lectuur, die hij uit hoofde van zijn beroep te doorworstelen heeft, hem de overtuiging heeft bijgebracht, dat de moed tot handelen, in den geest boven omschreven, helaas ontbreekt, doch ook omdat het bezoek van den Duitschen Minister van Economische Zaken dr. Funk aan Nederland en zijn uitlating hier te lande hem hebben duidelijk gemaakt, dat het waarlijk niet onmogelijk is, twee sterk uiteenloopende economische systemen als basis te aanvaarden voor een uitbreiding van den handel. Wij mogen het wellicht verre van eens zijn met dr. Funk's beschouwingen over wereldeconomie, autarkie, gouden standaard enz., wij mogen daarbij echter niet de oogen sluiten voor het feit, dat deze opvattingen in de jongere Duitsche generatie nu eenmaal zijn ingeworteld; wij mogen er ons over beklagen, dat zij een directen inbreuk vormen op wat wij tot dusver als traditie hebben beschouwd, doch wij hebben ze nu eenmaal te accepteeren, zij het dan ook met de stille hoop, dat zij op den duur in de practijk zullen falen. Indien eindelijk de wereld eens mocht komen tot de verdraagzame erkenning van tegengestelde economische theorieën en haar toepassing, dan zou de volgende stap naar gemeenschappelijk overleg, hoe den wereldhandel te vergrooten en de welvaart te verhoogen, niet zoo moeilijk meer zijn. Dit alles neemt natuurlijk niet wég, dat zelfs bij goeden wil bergen zijn te verzetten en tallooze hinderpalen zullen blijven bestaan. Het zijn vooral de ouderen onder ons, die moeite zullen hebben, zich aan deze structureele wijzigingen aan te passen, het zijn vooral de jongeren, die een bepaalde ontwikkeling te spoedig voor structureel aanzien en daarnaar handelen. Zoo is het de groote vraag, of de krankzinnig opgedreven bewapening als zoodanig moet worden beschouwd. Zoo ja, dan zal de geheele nationale economie er op dienen te worden ingesteld, d.w.z. zal de levensstandaard grondig moeten worden aangepast. Zoo neen, dan zal men zich mogen veroorloven, een minder drastische financiering aan te wenden. In beide gevallen evenwel blijft de bewapening een zwaren diruk op het nationaal inkomen uitoefenen. De bewapeningsuitgaven der wereld zijn gedurende de afgeloopen zeven jaren met 500 pCt. gstegen tot ca. $ 18 milliard of tennaastenbij $ 9 per aardbewoner, inclusief honderden millioenen kinderen en grijsaards en inclusief honderden millioenen in primitieven staat levende inboorlingen. Deze druk op begrootingen en welvaart kan niet worden gecompenseerd door den stimuleerenden invloed, die er van de bewapeningsindustrie en aanverwant industrieën uitgaat en waarvan bijv. speciaal Engeland thans de symptomen vertoont. Hij zal zich onafwijsbaar moeten uiten in een verzwaring der belastingen, een stijging der staatsschulden en een druk op de valuta's. Een soortgelijke druk, ofschoon natuurlijk van aanzienlijk geringer kracht, zal worden uitgeoefend door het verwrongen internationaal kapitaalverkeer van den huidigen tijd. Het oude vrije kapitaalverkeer heeft nagenoeg afgedaan en in de plaats ervan is getreden een kapitaalverkeer met politieken ondergrond. Duitschland is hierbij voorgegaan, Engeland volgt thans en wel met een veel rijker voorzienen buidel. De Britsche exportcrediet-garanties, voorzoover van £ 10 millioen tot £ 70 millioen verhoogd en belangrijke leeningen zijn alree aan Roemenië en Griekendand verschaft. In de eerstkomende weken zal deze Engelsche bedrijvigheid in de internationale kapitaalmarkt nog wel intensiever worden. Wij hebben hier te maken met de eens zoo beroemde sterling-diplomatie, die zich ook thans weer van haar actiefsten kant laat zien. Die diplomatie zal haar doel zeker wel niet missen, doch van zuiver financieele zijde mag de vraag worden gesteld, hoeveel van deze leeningen over eenige jaren nog aan haar rente- en aflossingverplichtingen zullen voldoen. Het is te vreezen, dat deze sterling-diplomatie den belastingbetaler, althans de Britsche staatsschuld, door haar kunstmatigheid duur te staan zal komen. Kunstmatig in oorsprong en aard en verstorend in gevolgen is ook de vreemde en onberekenbare zilveraankooppolitiek der Ver. Staten. Zonder eenige nawijsbare reden heeft de Amerikaansche Schatkist den prijs voor buitenlandsch zilver in enkele dagen geleidelijk met ca. 20 pCt. verlaagd. Daargelaten nog de hieruit voortvloeiende daling van aandeelen in zilvermijnen, staat deze prijsinzinking voor vele landen in het Verre Oosten practisch gelijk met devaluatie, zoodat hun koopkracht wordt verminderd. Daarnaast beteekent de drastische verlaging van den zilverprijs een verstoring van de Amerikaansche betalingsbalans, waardoor Amerika gedwongen zal worden, ter „uitbalanceering" nog meer goud naar zich toe te trekken. Aan goud hebben de Ver. Staten waarlijk geen gebrek. Haast dagelijks komen nog zendingen uit Engeland en Nederland in New York aan. De jongste weekstaat der Nederlandsche Bank vertoont een verdere daling van den goudvoorraad met niet minder dan ruim ƒ 26 millioen, waardoor de totale afgifte gedurende de laatste vijf weken op ƒ79 millioen of gerekend tegen marktwaarde op ƒ 100 millioen komt te staan. Het uitblijven van een oplossing in onze kabinetscrisis heeft hiertoe natuurlijk den voornaamsten stoot gegeven. Overigens evenwel is, ondanks de niet zoo uitermate bemoedigende vooruitzichten onzer staatsfinanciën, van eenige inflationistische stemming niets te bespeuren geweest. --- DE TIENDE MUZE. „BAD LANDS", EEN FILM ZONDER VROUWEN. Met een rolbezetting van welbekende karakterspelers — die opvalt door het ontbreken van vrouwelijke medespelers — heeft het „Bad Lands" filmgezelschap de RKO Radio studio's verlaten, om zich te begeven naar de bergen nabij Victorville, Calif,, waar zijn drie weken zullen filmen. Tot de medespelers in „Bad Lands" behooren Noah Beery Jr., Bob Barrat, Douglas Walton, Andy Clyde, Big Boy Williams, Francis Ford, Paul Hurst, Stanley Ridges en Francis MacDonald. Robert Sisk leidt de productie van dit filmdrama, dat geheel in de vrije natuur speelt, terwijl Lew Landers regisseert. Het scenario is van Clarence Upson Young. Gebasseerd op een dramatische episode van het oude Westen in 1875, verhaalt „Bad Lands" van de geschiedenis van 20 man, die, door den sheriff uitgezonden, in de bergen in een val gelokt en allen, op één na, vermoord werden door Apachen Indianen. EEN VORSTELIJK BEZOEK AAN HOLLYWOOD. Terwijl Canada en de Vereenigde Staten in rep en roer waren wegens het bezoek van den koning en koningin van Engeland, werd Hollywood in beslag genomen door de komst van twee andere populaire Engelschen, van wie een als koningin haar sporen heeft verdiend: de komst van Anna Neagle en Herbert Witlox. De ontvangst van koning George en koningin Elisabeth op het Amerikaansche werelddeel liep parallel met de verwelkoming in Hollywood van Engeland's vorsten van de film. Hollywood was verlangend Engeland's grooten filmproducer en de „Koningin Victoria" van de film van nabij te zienEn even verlangend was dit paar te Hollywood te filmen en daarbij meteen kennis te maken met Amerikaansche filmpersoonlijkheden en -productiemethoden. Schoon de Engelsche monarchen nu kunnen uitrusten van hun zegetocht tijdens hun verblijf in Amerika, is zulks niet het geval met het film-toestel. Reeds den vijfden dag na aankomst vingen zij in de RKO Radio studio's, met welke maatschappij Wilcox zijn geassocieerd heeft, aan met de productie van de film „Nurse Edith Cavall"; een typisch staaltje van Wilcox' wijze van werken. Er is niets waar de uit Cork afkomstige Ier, die bekend staat als den „starmaker" — hij lanceerde niet alleen Anna Neagle bij de film, maar ook Charles Laughton, Herbert Marshall, C. Aubrey Smith, Dame Slbil Thorndyke, Jack Buchanan, om slechts enkelen te noemen — zoo'n hekel aan heeft als aan tijdverspilling. Dat de keuze van de eerste Amerikaansche film met Anna Neagle op „Nurse Erith Cavell" viel, was geen toeval. Reeds lang verlangde zij er naar de rol te spelen en verzamelde zij een schat van materiaal met betrekking tot de persoon van Edith Cavell. Wilcox achtte nu den tijd rijp en meende, dat het drama van de Engelsche verpleegster, die in den wereldoorlog werd gefusilleerd, juist tegen , den achtergrond der huidige gebeurtenissen, een diepen indruk zal wekken. Geen tendentieuze film, maar een bezield werk, dat een wereld weerspiegelt, die ontzet is over de executie van een vrouw, wier eenige misdaad bestond uit het redden van den dood van gewonde soldaten en hulpelooze burgers van allerlei nationaliteit, door hen te helpen vluchten. Anna Neagle's bekendheid in Amerika dankt zij voornamelijk aan haar „Victoria the Great". De Wilcox productie „Sixty Glorieus Years" werd tot nu toe alleen vertoond in de Radio City Music Hall te New-York; onder den titel „Queen of Destiny" gaat zij nu in Amerika in roulatie. In Engeland en de koloniën bracht deze film bijna 3 millioen op, een recette, slechts door „Sneeuwwitje" overtroffen. De rol van de heldhaftige Nurse Edith Cavell zal vlogens Anna Neagle's meening haar een carrière openen in de Amerikaansche filmproluctie. Sir Geodrge Frampton's standbeeld van Edith Cavell, dat vlak bij het Trafalgar Square te Londen prijkt, diende Anna Neagle tot voorbeeld. DOROTHEA WIECK IN FRANSCHE FILM. Wij vernemen, dat de filmactrice Dorothea Wieck, die door „Meisjes in uniform" en „Anna en Elisabeth" een wereldfaam verwierf, door een Fransche metteur en scène is gepolst voor een film, te draaien in Frankrijk. Men vermoedt, dat er in dit geval sprake van zou zijn, „La prisonniere" te verfilmen. VICTOR DE KOWA ALS REGISSEUR. Victor de Kowa heeft de Tobis film „Schneider Wibbel" beëindigd. Het is de eerste maal, dat een jeune premier zelf de regie voert en niet tegelijkertijd in zijn eigen film optreedt. „VIJF KWAMEN TERUG " — Lucille Ball en Chester Morris voor het groott vliegtuig, dat een belangrijke rol speelt in de RKOfilm ,five Came Back", een drama van twaalf passagiers, die na een noodlanding in de Zuid-Amerikaansche jungle, zich voor de zware taak gesteld zien, uit te maken, wit van zich moet opofferen om het leven van vijf hunner te redden. HERBERT WILCOX. --- WIELRIJDERS ! Rijdt zoo dicht mogelijk langs den rechter trottoirband. --- De demissionaire De demissionaire ministers Patijn, Van Dijk, Van Buuren, Van Boeyen en Slotemaker de Bruine verlaten het departement van Algemeene Zaken te Den Haag, waar zij Vrijdag besprekingen voerden met den kabinetsformateur, dr. H. Colijn. --- Advertentie De fijnproever prefereert WESTERLAKE N's MOSTERD. P.1046—5 --- VIRGINIA WEIDLER, het VIRGINIA WEIDLER, het jeugdige sterretje, dat thans bij M.G.M. te gast is voor een rol in „Out West with the Hardys'\ ---