2e BLAD van Dinsdag 30 November 1915. Ned. Anti-Oorlog Raad. ])« Ned. Anti-Oorlog Raad heeft wn eigen orgaan gekregen in L«t Yeeitiendlaaglscha blad De Toekomsil*/ Vrede. Watt dit hlad bedoelt, zegt de redactie in deze woorden : „Dit orgaan heeft niet allereerst, ilécht» in zeer geringe mate, een polemisch karakter. Het dient om mede propaganda te maken voor de denkbeelden, belichaamd) in ons programma; tegelijk om een. onderilingen band te vormen, en den medestander» van den Raad en dengenen daarbuiten die foorïdtiread bellang «lellen in den' arbeid van den Raad gelegenheid 'te geten daarvan kannis; ie nemen, Maar teten» betoogt 't eer. ieder In onzen Raad op de hoogte te houden van 't belangrijke, dat vooral in dezen 1 tijd op het jeWed van oorlog tui vrede in het buitinland voorkomt. En vooral 'hoopt de redactie er voor te waken, dat elke verkeerde gedachte, die in de binnen» of bultenlandsche per# dan wel' in andere kringen omtrent onzen Raad en lijn «traven tot uiting komt, wordt gesignaleerd an weersproken; dat geen détegenlu'ld wordt voorbijgegaan om door de praktijk aan te toonen wat de N»derlandache Anti-Oorlog Raad' w«n»chft en wat hl) niet wanscht." WIJ drukken onderstaand artikel uit bat proefnummer over, HOLLAND NEUTRAAL. Da verschrikkingen van den oorlog gwn om land wellicht voorbij, Neem een kaart van Europa, verf de oorlogvoerende landen zwart, en ge zult' u erover verbaren, Wij zien du» va ft hier uit den halt* Mnkettel! koken. Mllliocnen igilngen erin ten onder en men vraagt zich af waar heit «inde t», Rustig lezen we echter onze krant, en vernemen van de moordpartijen eldara,.. En toch is het niet onze ver dienste, ab wij gespaard blijven van het ontzettende leed, da! in da wereld geleden wordt Toevallige omstandigheden houden er ons bulten. Vandaag rij, morgen wij misschien. Wie daar vafflen en een- droeven dood sterven, zijn miwchlen als wi}. Wie daar verminkt voor hun leven rondatrompeIsn, zijn onze natuurgenooten, Is net voldoende ails we de telegrammen lei«n of overslaan, geld geven voor hef itauncomi'té of ondersteuning ontvan(en in onzen nood, trachten tie ontomen aan werkloosheid of geld zien t« verdienen aan den oorlogsnandel 7 Het is gelukkig, dat wl] buiten dien oorlog blijven, en geen mensch met «n geweten zal ander* verlangen, wat zouden wij als kleini land uit 't ïtroo kunnen zetten om da schaal naar de eane of andere zijde te doen overslaan. Zelfmoord ware heil en anders ntet | Maar voor 'n land, met zooveel koopmansgeest als het onze, is het geen «■uivere winst als het daarbij blijft! fcr mcj-et tegen' da't onschatbare voorweet der neutraliteit lefcs overstaan. Er valt een plicht' te vervullen jegens turopa, jegens de wereld, naarmate o®re zwakke krachten dat mogelijk maken. Het is plicht, om althans te trachten de wereld voor verder ongeil te behoeden, als deze nachtmerrie van ons is weggenomen. Zonder bluf, zondeT grootspraak, zonder reclame — maar met' ernst en met geestdrift. De 20e eeuw begint pa», hoeveel' onheil kan zij der menschheid nog baren, als er geen middelen gevonden worden om het te verhoedenl De natie, de menisch in den oorlog is tol alles in ataat, tot al wat monsterach'liig is an barbaarsch. Die oorlog moet voorkomen worden. Deze krijg is er, maar alles roept om den strijd tegen latere oorloge kansen. Zelfs is het van groot belang, hoe deze oorlog eindigt. En voorts moet de wereld tot' bezinning komen en zich voornemen, niiet weer een reusachtig krankzinnigengesticht te worden. Hét is onze dure plicht, daarvoor te werken. Het is de plicht onzer neutraliteit'! Wij komen er nog gemakkelijk af al's we dat kunnen doen zonder meer! En vruchteloos kan dat niet zijn. De wil in de massa opwekken om in samenwerking met de mannen en vrouwen van kennis en wetenschap, maatregelen voor te bereiden om dan oorlog al» gee«el der menschheld te bestrijden, dat is een taak, die eenmaal moet slagen, ondanks da schrijnende iade rir a>te lil in g van deze dagen. Dit wenk is gaande, op initiatief van den Ned. Anti- Oorlog Raad. Men kan het' geringschatten, men mag ai over meesmuilen, wij bereiden da algemeens opinie voor op betera tijdanl Wij danken voor den ondervonden ' steun, maar vragen om mier. Van heinde en ver, uit schier alle landen der wereld, hebban wij da mensehen samengeroepen om te baraadslagen over wat «r te doen staat al'» de volkeren door den Oorlog zijn uitgeput, Gaan dwaze plannenmakerij, maar weloverwogen arbeid van mannan en vrouwen, die hat dlroomen hebben verleerd, maar dia toch niet tot doffe berusting in dit wereldleed, tot cynlïche onverschilligheid ol laffe zelfzucht zijn vervalen. Nat! braai Nederland I Do baataa de* menwehheid rekenen op U, om het middelpunt te vormen van «en nieuwe beweging, voor een nieuwen, duurzamen vrede. Leiden da omstandigheden ertoe, dat een ander land' het wordt — ook goed. Dan richtten wij dèArraaar onz« i blik. Doch In leder geval i de plicht roept ons om te werken voor een 1 beitare toekomst. Neutraliteit tegenover dezen plicht l* misdaad I --- Het is niet bij toeval dat de mensch Het is niet bij toeval dat de mensch i vooruitkomt in de wereld, maar door , ® vastheid van plan en volharding. --- Feuilleton. UIT DEN DOODE HERREZEN episode uit den OostenrijkschItaliaanschen oorlog, door JULES VERBEEKE V 1 ^? 0 * 8 vogel" welke Quida wpoff ' Was de vliegmachine genier T v i? ann ®de de Fransche vliegesain» j i 1 en de Beïgisclte oorlogsr ^ U ' €S Verbeeke, waren Ovof. m ° m ^mraen te gooien. La R n ,aUen door hat onweer, was blü* 0 ~ ë«troffen geworden door een as et i rtraal en had Jules Verbeeke daknj Ven , I P ensc ' 1 «Hjke inspanning het voor v ' le $ u >g bestuurd', tenminste E; nf j°?.y^ r °et mogelijk was, fe a ,''k w as ook d'e motor tfetrofdaad u:; ?' onbewust van welk een uit W oogenblik deed, sprong toet ree ds brandende vlieghrigi ve r d e ,. 2®volg dat hij enkele meters kwa^- ° P harden rotsgrond ne-ervfss de sprong téir klal»» want het toestel had den bergwand al geraakt, vóór dat hij den sprong maakte. En zoo kwam het dan ook dat Quida hem meegenomen had en hij door die oude vrouw verzorgd werd, a'lis ware hij haar eigen kind. Trouwens in haar vertroebelde hersenen was de gedachte vastgeworteld, dat hij haar zoon, haar Franz was. Zoo was het dan ook geen wonder, dat de mannen uit Storo die op onderzoek ud't waren gegaan, wel La Ros en de machineoverblijfselen vonden, doch geen dokter Verbeeke... ' Aan Quida, de heks uit de bergen, dacht natuurlijk niemand... en men meende algemeen, dat deze moedige Belg reeds vóór La Ros uit de machine gevallen of geslagen was..... En hij was bij Quida, terwijl daar beneden dagen... zelfs twee... drie weken over hem gesproken werd ; Maar vinden deed' men hem niet. CARI CARO DOET EEN ONTDEKKING. Zoo was dus dokter Verbeeke, de groote geweldige oonlogsspion, d ; a zoo menigmaal heldhaftige dingen had verricht en die schipbreuk in de lucht had geleden, verdwenen, niettegenstaande hij leefde, Wonderlijk was de toestand, Quida, die met niemand sprak, had ook nu niets gezegd van haar vondst ext da enk «la malen, dat Jula» tot bawustzijn kwam, waren niet voldoende geweest om de oude vrouw begrijpelijk te maken, dat hij een dokter verlangde En al had Quida hem begrepen, dan nog had zij 't misschien niet gedaan wat van haar verlangd werd, daar zij steeds maar dacht dat „Franz" opnieuw van haar heen zou gaan. Dit was zoo inzielig, zoo jammerlijk droef. Want met al haar werken met geneeskrachtige kruiden, bereikte zij niet zoo heel Veeli, omdat Jule's ledematen, gekneusd door den sprong, op de hardie rotsgronden, verzorging vroegen. Eindelijk na dagen lang, opende Jules de oogen weer en voelde hij zich tamelijk goed, alleen zeer veel pijn in armen en beenen. 't Allereerst wat Jules deed, nadat hij een tijdlang had rondgezien, was te probeeren een gesprek met de oude vrouw aan te knoopen, Jules sprak goed Italiaansch, zoodat Quida hem verstaan kon, — Waar ben ik vrouwtje ? — Bij je moeder, jongen, antwoordde Quida. Jules keek haar scherp aan, en hoewel zijn geest nog niet zóó helder was alS anders, — hij had immers dagen lang bewusteloos gelegen en alleen in heldere oogenblikken wat kruiden tot zich genomen — bemerkte hij aldra, dat hei vrouwtje nitt wel bij het hoofd was. Wat nu ? Was zij alleen met hem 7 Waren 1 er nog anderen hier in de hut 7 Angstzweet brak Jules uitl... wat... wat moest hij in Godsnaam beginnen? Verroeren kon hij zich niet. Dat was onmogelijk.., De dood was hij ditmaal ontsnapt, zou hij nu hier als een hond moeten sterven. Waarom spreekt mijn jongen met 7 — vroeg de oude Quida met een smartklank in haar stem. — Moeder — sprak Julesi, die ineens van tactiek veranderde — Moeder ik heb zoo'n' pijn. Een idiote glimlach verhelderde het gelaat van de ongelukkige. — Zeg mij Franz, wat ik doen moetf — Ga een dokter halen. — Moet ik naar beneden Franz ? — Anders sterf ik, zeide Jule» toonloos. — Neen'! Neen!.., Ge mooglt niet iterven.., Ik zal alleB doen! Maar neemt toch geen dokter... Hij neemt je van me weg I. — Dan gaat ge mee, moeder, hernam Jules, die tot lederen prijs haar wilde overtuigen 1 , dat hij haar zoon was I — Neen 1^ stiet de oude vrouw uit — neen! Hier moeten wij blijven. Jules rilde. Hij duizelde even! — Kunt gij dan niet naar beneden gaan, om medicijnen, Moeder 7 — Wij hebben kruiden I Daar kan ik niet van laven. — Gij zijt ondankbaar, — Maar ik wil niet doodgaan... ik wil niet... ik moet, ik zal leven I Meteen richtte hij ziich met een ruk op, doch viel ineengekrompen van smart neer op het schamele vuile bed ... 't eeni'gste wat de hut bood. — Verschrikt liep de oude vrouw toe en vroeg nu verstandig ditmaal: — Is het dan zoo erg, Franz 7 — Raak me niet aan, brulde hij, driftig van pijn — Raak me niet aanl Ga naar beneden, haal' medicijnen! — Welke vroeg zij met harde stem, — Die'de dokter geven zal I... Quida slofte weg, haar grijzend hoofd in heftig heen en weer bewegen, wierp grillige schaduwen docr da kamer, flauw verlicht door een walmende olielamp. Jules slaakte een zucht van verlichting, toen hij de oude vrouw weg hoorde gaan. Zou zij terugkomen met een dokter? Al» dit waar was, was hij gered I Dan kon hij nog hoop hebben^ hoewel hij gevoelde dat alles binnen in hem gebroken was. Zijn arman en beenen waren ala verlamd, zijn hoold hamerde, alile», alles deed hem pijn I '1 Was om gek te worden I. .. Hogingen om eens anders tc gaan liggen, waren niet mogelijk en met een harden gil, viel Jules weer bewustelooa achterover. ... Daar buiten schitterden ster-en la wondere pracht. (Wordt vervolgd.) --- VERGADERING van den RAAD der GEMEENTE HENGELO, op Maandag 29 November 1915. In de hedenavond gehouden raadsvergadering werd het vermelde adres van de V ere enig ing Volksonderwijs, betreffende de verharding van den Krabbenbosv^fg en den Waarbekenweg in handen van B. en W. gesteld om prae-advies. Aan den heer J. Bosma werd mat ingang van 28 Febr. eervol ontslag verleend als onderwijzer aan School 1, terwijl hel verzoek van dien onderwijzer r. J. Kuipers om eervol ontslag met ingang van 1 Januari al's onderwijzer aan ichool B., in handen van B. en W. werd gesteld om advies. Door Ged, Staten is goedgekeurd het aangaan van een geldleen mg van f 100.000 ter voorziening in de behoefte aan kasgeld. ' . Het adres van J, Dam, waarin verzocht wordt ook chocolade ta mogen, verkoopen in zijn kiosk werd in handen van B. en W, g«»teM om advies. Tot onderwijzer aan school G werd met 14 stemmen benoemd de beer G. J, Hooit te Wijhe, tegen 2 stemmen op den heer J, Klein Poelhuis te Winterswijk en tot onderwijzeres aan school I mej. A. G. Tuljj te Vaassen met 9 stemmen, Mej, J. Temmink, no. 2 der voordracht, kreeg 7 stemmen. De verordening, betreffende de geldigheid van strafverordeningen, thans geldende, werd opnieuw vastgesteld. Overeenkomstig het advies van B. en W. werd besloten eventueel steun te verleenen aan da pogingen van den raad van Stad-Ommen om een provinciale keuring van voedingmiadelen te krijgen in onze provincie. Besloten werd 1 een leening te «fluiten d 4X pCt. tegen den koers van 96 pCt. bij het Pensioenfonds van Weduwen en Waaien van Burgerlijke ambtenaren. De gemeentebegrooting werd daarna artlkeilsgawijze behandeld an in ontvangst en uitgaaf vastgesteld op f 570.935.88. Voor de behandaling van reclames Hoofdelijkem Omslag ging de raad' in besloten zitting over, --- VERGADERING van den RAAD der GEMEENTE GOOR. op Maandag 29 November 1915. Voorzitter da haar C. van dar Stadt Burgemeester. Afwezig da heer J. B, Koning mat kennisgeving, Da Voorzitter opent de vergadering. De notulen dor vergaderingen van 13 October en 24 November j.l, werden gatezen en onveranderd' goedgekeurd. Aan da orde i Benoeming van een onderwijzeres. Op de voordracht stonden : Mej. J, J, Priester, tijdelijk onderwijzeres te Zuilen. Mej. D, H, Hamburg, onderwijzeres te Beltrum gem. Groenlo, Mej. Jansen, onderwijzeres te Diepenheim. Mej. Walters, onderwijzeres te Markvelde gem. Diepenbeim, De laatste drie sollicitanten waren alphabetlisch op de voordracht' geplaatst. Met a'lgemeene stemmen werd' mej. Priester benoemd en bare infunctietreding bepaald op 1 Dec, a.s. De Voorzitter deelde mede, dat B, en W. voorstellen met de benoeming van een onderwijzer in het bezit der taaiakten' te wacnten. Er hebben zich wel' een tweetal onderwijzeressen en een 1 drietal onderwijzer» aangegeven, doch daar het' hoofd van oordeel i»v dat aan de m.u.l.o.-ïchoo'l' een onderwijzer benoemd dient te worden, is de keuae te beperkt Wil de Raad evenwel een, nieuwe oproep plaatsen en de salarieerin^ verhoogan, dan zullen B, en W. zulks daan. De heer Van Riemsdijk «tc-lde voor, dat B. en W. eens informaties namen bij andere gemeentebesturen hoe of daar cle regeling van salarissen is. Mocht de Jaarwedde verhoogd moeten worden dlan zou de Raad daartoe besluiten. Zonder hoofdelijke stemming wordt daartoe besloten, nadat de heer Lobstein nog opmerkte dat voor onze gemeente een verhooging voor het geven van onderwij'» in da talen niet zoo kostbaar zou worden. Ingekomen wai een verzoek van hel personeel der bewaarschool houdende het verzoek hunne jaarwedde met het oog op de dure tijden te verhoogen, aangezien ook andere gemeenteambtenaren een verhooging is toegekend. Besloten werd het verzoek in handen van B, en W. te stellen om advies. De Voorzitter bracht nog ter »prake de verhooging van de ■jaarwedde van den ambtenaar ter secretarie. De Raad heeft het besluit tot verhooging genomen. Daar i» niet op terug te komen, doch, z, 1, is het besluit voorbarig geweest. Nóch de commissie van onderzoek, nóch een 3er andere leden beeft eens gevraagd wat die ambtenaar presteert In de vorige vergadering neeft een dar leden nog da opmerking gemaakt, dat het bezit van het diploma niet' zooveel waarde heeft, maar toch kwam het besluit, het bezit met f 100 te beloon en. Spreker wil opmerken, dat hier geen persoonlijke kwestie in het «pel zit, doch enkel den Raad w«ar»chuwen niet onbedachtzaam een besluit ta namen. De Voorzitter deelde ten «lotte mede, dat ruim 200 personen zich hebban opgegeven om wekelijks 1 mud goadkoopa cokea te ontvangen, Door B, en W. zijn na Ingewonnen, advies ongeveer 100 namen van de lijst geschrapt. Er ia evenwel een kleine voorraad, nJ. ongeveer 4 A 500 mud. Hiervan moeten voor de fabriek «elf ruim 100 H.L. overblijven en daar er wekelljk» maar pl'.m, 130 mud bijkomt, ligt hat voor da hand, dat' niet geregeld ookes verkocht kan worden» Nadat de heer Lobstein opmerkte, dat in alphabetische volgorde dan maar om de 14 dagen 1 mud goedkoope cokes aan elke om- of minvermogende verkocht moet worden, werd besloten d« bedrijfaoommistia er over te raadplegen. Daarna sluiting, --- Kunst. Algemeen Kunstcongres. Het Verbond van Nederlandsche Kunst'enaars^Vereenigingen, bestaande uits Archltectura et Amicifcia, Bond van Nederlandsche Architecten, Ge» nootschap van Nedcrdamdsche Componisten, Haagsche Kunstkring, Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst, Vakvereeniging van Neder1'and'scbe Architecten, Moderne Kunstkring, Pictura Veluvenisis, Pulchri Studio, St). Lucas, Nederlandsche Tooneelkunisteniaars-Veneeniging, Nederlandsche Toonkun» i'enaars Vereeniging Nieuwe Toonkunstenaars-Vereeniging Vereeniging voor Ambachts- en Nijheidskunst, Vereeniging tot Bevordering der Grafische Kunst, Vereeniging van Letterkundigen, richt' een oproep aan alle kunstenaars, kunstenaressen en kunstvrienden In Nederland tot het' bijwonen van een tweede kunsteongre» op 20, 21 en 22 December e. k. te Amsterdam. Congreskaarten moeten schriftelijk voor of op 10 December a.s. aangevraagd worden bij den penningmeester van het Verbond, den heer A. B, Loman Jr„ Pieter de Hoochsteart 22 te Amsterdam, --- Persnieuws De Smokkelarij. Dt Tijd «chrijft i „Het i# eindelijk zóóver gekomen, dat de regeering een buitengewone wet heeft moeten voorstellen, om het smokkelen van handelswaren te kunnen onderdrukken. Uit de memorie van toelichting blijkt, dat dit is gabeurd onder pressie van een buitenlandsche mogendheid, die £een andere kan zijn dan Engeland. Wat hieraan i» voorafgegaan, zal de regeering wet vóór zich houden, maar het is duidelijk, dat onze handel thans het slachtoffer gaat worden van den oorlog. „Het is Immers eenmaal voor Engeland oorlogsnoodzaak, dat het allen toevoer naar Duit'schland afsnijdt. Voor alle Duit«che Noordzeehaven» is de afsluiting een feit; de Ooszeehavens zijn niiet meer beveiligd tegen de Engelsche en Russische marine f sedert Italië in het geschil betrokken i», mag ook de weg uil het Zuiden vrijwel versperd' heeten cn de N. O, T, is garant bij de Engelltche regeering, dat geen handelswaren, van eldar» aangevoerd, over Nederlandsch gebied naar Dultschland worden overgebracht; zoodat Engeland alleen dte artikelen doorlaat, welke voor gebruik in Nederland bestemd zijn. Zóó is da toastend en |oo ware voor ons de toestand houdbafcr. ,Maar de nazaten en de opvolgeri vsn de mannen, dia mat hun schepen door da hal zouden varen, ook al souden hun zeilen verschroeien, da handelaars tot in het merg van hun gebeente hebben »lch er "dacht bij weten aam te passen: zij hebben gesmokkeld, bleven «mokkelen, nlett alleen met onze eigen producten, welker uitvoer verboden of beperkt wns, maar ook met koopwaar die van oldera 1» ingevoerd voor eigen gebruik. „Wij moeten voorzichtig zijn in on« oordeel over de landgenooter, die ona de thans te ondergane vernedering op den hal» hebben gehaald. Zij zijn niet slechter dan hun vakgenooten overal elders| «mokkelen, een misdrijf tegen den Staat, la winstgevend en ook da Franischman, de Engelschman en