2e BLAD van Dinsdag 1 Aug. 1922, Publicaties Het Hoofd van het Gemeentebestuur van Enschede; Gelet op de bepalingen der Woningwet; Brengt ter algemeen® kennis, dat door de Gedeputeerde Staten van de provincie Overijssel bij hun besluit van 18 Juli 1922, 4e afdeeling, no. 4889/ 4496, zijn goedgekeurd de besluiten van den Raad dezer Gemeente van 16 Maart 1922, nos. 5a en 5b, strekkende tot intrekking van zijn besluit van 22 Juli 1907, voor zooveel daarbij is verboden gebouwen te bouwen' of te herbouwen op een gedeelte van de perceelen thans kadastraal bekend Gemeente Enschede, Sectie D nos. 579, 534 en 845, efl tot wijziging van het uitbreidingsplan dezer Gemeente, nader aangeduid op de bij deze besluiten behoorende teekeningen (nabij de Javastraat). Enschede, 31 Juli 1922. Het Hoofd van het Gemeentebestuur voornoemd, EDO BERGSMA, Burgemeester en Wethouders der gemeente Lonneker brengen ter kennis van belanghebbenden, dat te rekenen van 28 Juli 1922 gedurende 14 dagen op de secretarie dier gemeente ter visie ligt, een van de vereischte bijlagen voorzien adres van B. Smelt, landbouwer te Lonneker, om vergunning tot het maken van een rioolleiding van 30 c.M. diameter onder de Twekkelerbeek nabij het perceel Sectie N No. 3485 dezer gemeente, om door middel van deze rioolleiding water te ontnemen aan de afvoersloot van de rioolwaterzuiveringsinrichting der gemeente Enschede, teneinde daarmede het hoog gelegen gedeelte van perceel Sectie N No. 3485 te bevloeien. Het water wordt nabij het perceel ter Riet weer in de Twekkelerbeek teruggevoerd. Belanghebbenden kunnen hunne bezwaren tegen het maken van deze bevloeiingsinrichting vóór of op den 11 Augustus a.s. schriftelijk indienen bij het College van Burgemeester en Wethouders voornoemd, terwijl op laatstenoemden datum, des namiddags van tot 4 uur gelegenheid zal worden gegeven, ten overstaan van dat College of een of meer zijner leden, bezwaren in te brengen of deze mondeling of schriftelijk toe te lichten, Lonneker, den 28 Juli 1922, Burgemeester en Wethouders voornoemd, Stroink, Burgemeester. Konings, Lo.-Secretaris. HINDERWET, Burgemeester en Wethouders van Lonneker maken bekend, dat door hen aan de N.V. Boekelosche Stoomblee'-cerij en hare rechtverkrijgenden vergunning is verleend tot het uitbreiden van hare fabriek door het bouwen van een shedbouw, een hoogbouw van 3 verdiepingen, een drogerij- en zenjserijgebouw, allen dienende voor 't zengen, bleeken, verven en drukken van katoenen manufacturen óp het perceel, geleen te Lonneker, en kadastraal beend in sectie K, no. 1333 en 1232. Lonneker, den 28 Juli 1922. Burgemeester en Wethouders voornoemd, Stroink, Burgemeester. Konings, Loco-Secretaris. --- In dese wereld is een groot deel van In dese wereld is een groot deel van • de verwijdering onder ons hieraan ; • toe le schrijven, dat we elkander niet 5 j best begrijpen : : --- Feuilleton „Het onzichtbare koor'" Uit het Amerikaansch van JAMES LANE ALLEN door H. H. —— 30. En zoo lag hij daar, in zijn geest den ouden strijd voerend met het oude koppige onverstand, zonder in de verte te vermoeden dat zij beloofd had de vrouw van een ander te worden; nu eens zich opwindend en zeggend dat hij haar nooit meer wilde zien, dan weder zachter gestemd en zich voornemend naar haar toe te gaan zoodra hij wel genoeg zou zijn., en te onderzoeken wat nu precies waar was en hoeverre hijzelf aan hun gekibbel schuld had; toch, altijd met een pijnlijk gevoel van twijfel aan haar oprechtheid en van verdriet over zijn nederlaag — iets waarover hij steeds moeilijk kon heenkomen, Eén persoon was er intusschen die over zijn geval .nadacht met een innige bezorgdheid, waarvan hij geen flauw vermoeden had: de predikant Moore, de fluitspelende Engelsche geestelijke van de stad, in wiens gemeente dit huwelijk zou gesloten worden en die Amy zeker als een van de dartelste, verst afgedwaalde lammeren zijner kudde beschouwde; misschien wel met een donkerbruine vacht in plaats van de witte der onschuld. Sinds lang hield hij veel van John — zij waren beiden vrome, reine naturen, beiden ongetrouwd, beiden studeerkamermenschen; maar hun vriendschap deed denken aan den pijnboom en den palm: want de dominee met zijn bleek, koud gezicht, zijn glad, kleurloos haar weggestreken achter witte ooren, en zijn cynischen glimlach, scheen altijd de poolstreken des'levens te bewonen; terwijl John, hoewel wortelend in een tropischen bodem van vele hartstochten, gaarne in karakter den palm nastreefde, recht en glad van stam, zonder lage, neerhangende takken; zijn geestelijken wasdom en bloei omhoog drijvend naar het toppunt zijner krachten. De dominee en de schoolmeester waren dikwijls samen naar de Falconers gewandeld in den tijd toen John meende dat zijn zaak gunstig stond; en Amy's gedrag en zijn al to geringe kennis der sexe waren oorzaak, dat deze arctische pionier sinds lang vastgevroren ,was in het denkbeeld, dat zij van plan was John 's vrouw te worden, Het speet hem; door de ijsbergen zijner verbeelding voer een extra-rilling; maar misschien was er troostende warmte in de hoop dat iets van John's blankheid op haar zou neerdalen en dat aldus eenmaal het zwarte lammetje mogelijk een lichtgrijze ooi zou worden. Toen de tijding tot zijn afgetrokkenheid doordrong, dat zij met Joseph zou trouwen in plaats van met zijn vriend, ontdooide het gansche landschap zijner natuur; aldus de lente aan de zuidkust van Groenland. Men leidde uit dit alles niet af, dat de dominee geen hartstochten bezat; hij had er drie — overheerschende: één voor muziek, één voor methaphysica en één voor de bespotting der andere sexe. Toen hij op een middag bij John kwam binnenvallen en terloops, onbemerkt naar diens boekenrekje keek, vroeg hij hem of hij zijn Paley uit had. John zeide van ja en de dominee nam het boek van het rek om het mee te nemen. Toen hij ging zitten legde hij het op zijn knieën van steen, zijn witte handen daar boven op, en vroeg toen, zijn mooie, op agaatsteenen lijkende oogen op John vestigend: „Geloof je in Paley?" „Ik geloof in Paulus," antwoordde John, zijn eigen oogen vol liefde op zijn geopenden bijbel rustend. ,^Geloof ie in Paley?" herhaalde de dominee, die altijd zijn vragen dadelijk beantwoord wilde hebben. „Er is zooveel -van Paley: wat bedoel je?" zeide John, met een ontwijkenden lach. „Ik bedoel zijn gronddenkbeeld — den hoeksteen van zijn leer. Ik bedoel, geloof je dat wij het bestaan en den aard van God kunnen afleiden uit getuigenissen in het heelal aanwezig?" „Daar ben ik niet zoo zeker van," zeide John, „Wat wij voor zulke getuigenissen aanzien zijn misschien slechts zekere weefsels van onzen eigen geest, de ■weerspiegeling van ons gevoel, dat er voor alles een oorzaak, in alles plan, regelmaat moet zijn. En dat gevoel kan zelf wel op niets berusten, verkeerd zijn, ons bedriegen." „O, dat meen ik niet!" zeide de dominee. „We moeten ons eigen inwendig ik gelooven, ook al wilde het zelf het tegendeel. Als de geest zegt dat hij liegt, hoe weet hij dan dat die uitspraak juist waar is? Neen, wij moeten ons inwendig ik gelooven of het gelijk heeft of niet. Maar wat ik meen is dit: kunnen wij, Paley volgende, het bestaan en de natuur van God afleiden uit iets dat wij zien?" „Het klinkt logisch," zeide John. „Vindt je! Gesteld, dat we deze soort logica eens op de vrouw toepassen; kan je haar bestaan afleiden uit iets dat je ziet? Kan je daarvan getuigenissen ontdekken? Kan je uit haar werken het geringste denkbeeld van haar karakter verkrijgen?" Dit zeggende, sloeg de dominee op den zieke een blik zoo vol van den triomf der logica dat John, die zich dagen lang had liggen aftobben, om Amy's karakter af te leiden uit hetgeen zij gedaan had, in lachen uitbarstte, terwijl de dominee zelf volmaakt ernstig bleef. „Het is een leelijke beet," zeide hij, „de beet van een kat — felis concolor. Het is een kwaad Geslacht —van krabbers en bijters." Hij hield John's gewonde hand vast. „Dus ie hebt je ontmoeting gehad met een felis. Het moet bij die ééne blijven. Als er eens niemand op in gekomen was! —• Wat houdt je voor den grond van de onder ons menschen algemeen verspreide meening, dat een man, als hij geen man was, een leeuw zou zijn; en dat, als een vrouw geen vrouw was geweest, zij een tijgerin zou zijn geworden?" „Ik geloof in het geheel niet dat dit een algemeen verspreide meening is," antwoordde John lachend. „Het is mijn meening," zei de dominee koppig, ,,en die is zoo goed als die van ieder ander. Maar ik zal je een makkelijker vraag doen: wie denk je dat het meest van de vrouwen af weet?" „De vrouwen of de vrouw?" vroeg John. „De vrouwen," zeide de dominee. „Over de vrouw spreken wij niet; daar kunnen we niet bij!" „Ik weet het niet," merkte John op. „Paulus wist er veel van, en zei enkele ware dingen," (Wordt vervolgd.) --- Centrale Werkgevers. Risicobank te Amsterdam. Wij ontvingen het jaarverslag over 1921, waarin de directie o.a, het volgende mededeelt: De in het verslagjaar tot stand gekomen wijziging der ongevallenwet, waarop wij hierna terugkomen, heeft aanleiding gegeven tot een wijziging der statuten onzer vereeniging. Nu de wet den werkgever in de gelegenheid stelt zich bij de R. V. B. tegen bedrijfsongevallen te verzekeren, werd het wenschelijk geoordeeld, de mogelijkheid te openen, dat werkgevers, die het risico der wettelijke verzekering van hun personeel aan de Risico Bank hebben overgedragen, desgewenscht zich ook voor hun persoon bij de RisicoBank zouden kunnen verzekeren. De beste oplossing hiervoor scheen de oprichting van een afzonderlijke patroons-risico-vereeniging. De administratiekosten der rijksverzekeringsbank ten laste der ongevallenverzekering na aftrek van het aandeel van den Staat bedroegen in 1920 ƒ 2.357.000, terwijl de bijdrage van de Risico-Bank, over 1920 ƒ 1.238.000 bedroeg, Hoe groot deze bedragen over 1921 zijn, is thans nog niet bekend, Naar schatting zullen krachtens de huidige regeling de eigen risicodragers, de risicodragende instellingen en maatschappijen te zamen ongeveer 72 pet. van de administratiekosten der rijksinstelling, samenhangende met de uitvoering der ongevallenwet *1921, hebben te betalen, terwijl het eigen belang der rijksverzekeringsbank bij deze kosten slechts met 28 pet, zal zijn te waardeeren. Het meest belangrijke feit, dat zich in de laatste zittingsdagen van de beide Kamers der Staten-Generaal voordeed, was wel de aanneming door de volksvertegenwoordiging van het wetsontwerp, dat voortaan bekend zal zijn orider den naam: land- en tuinbouwongevallenwet 1922, In den loop van het verslagjaar werd voor 1060 werkgevers risico-overdracht verkregen. Om verschillende redenen verlieten 366 onzer aangeslotenen de organisatie. De reden van uittreding was in 247 gevallen staking van bedrijf (hieronder zijn begrepen 21 kennisgevingen van staking van bedrijf, welke in den loop van het boekjaar 1921 van de rijksverzekeringsbank werden ontvangen, welke staking reeds in voorafgaande jaren had plaats gehad], 38 werkgevers wenschten van hun lidmaatschap ontheven to worden, terwijl door ons 81 maal ontheffing van risico-overdracht moest worden gevraagd. Staat dus tegenover de vermeerdering van '1060 aangeslotenen inderdaad een totale vermindering van 366 en is in verband hiermede het aantal aangeslotenen op 31 December van het verslagjaar te stellen op 10032, waarvan 107 hun eigen risico droegen, terwijl de overigen bij een der risico-vereenigingen als lid waren ingeschreven. De omstandigheid, dat tengevolge van de wijziging der ongevallenwet hei aantal verzekeringsplichtige bedrijven belangrijk toenam, moest uit den aard der zaak medebrengen een toename van het aantal aangeslotenen onzer organisatie, die belangrijk grooter was dan gewoonlijk. Op 1 Januari 1922 traden 664 werkgevers toe, terwijl op 1 April, de datum waarop de gewijzigde ongevallenwet in vollen omvang in werking kwam, nog risico-overdracht werd verkregen voor 2891 werkgevers. Sedert 1 Jan, 1922 kwam door verschillende oorzaken de risicooverdracht te vervallen van 300 werkevers, zoodat op het oogenblik van et verschijnen van dit verslag het aantal aangeslotenen kan worden gesteld op 13311. Dit aantal was het vorige jaar 9338. Het door onze aangeslotenen over 1922 uitbetaalde verzekeringsplichtig loon, dat wij bij het schrijven van ons vorig verslag meenden te kunnen schatten op ƒ 625.000.000, heeft volgens de door de rijksverzekeringsbank vastgestelde loonlijsten bedragen ƒ 687.500.000. Voor 1921 meenen wij voorloopig dit getal te mogen stellen op ruim ƒ 710.000.000. Over het jaar 1920 waren er zooals uit ons vorig verslag kan blijken 47 verschillende risico-vereenigingen in werking, waarvan er zes als groep deel uitmaakten van de algemeene risicovereeniging „Holland". Hierin kwam in het verslagjaar geen verandering. Over 1921 namen evenals in het voorafgaande jaar van de 47 in werking zijnde risico-vereenigingen er 38 deel aan het contract van herverzekering voor de contante waarden van blijvende renten. Van de gelegenheid hun geboden, kosteloos raad en bijstand te verkrijgen in zaken de ongevallenwet en andere sociale wetten betreffende, werd ook in 1921 door de aangesloten werkgevers meermalen gebruik gemaakt. Daarbij trad in het verslagjaar in het bijzonder de gewijzigde ongevallenwet op den voorgrond. Het aantal door de ingenieurs en andera technische ambtenaren aan werkgevers gebrachte bezoeken bedroeg in dit verslagjaar 1033, tegen 844 in het jaar 1920. Volgens publicatie van de rijksverzekeringsbank bedroeg het aantal ingevolge de O. W. 1901 gedane ongevalaangiften in het jaar 1921 minder dan in het voorafgaande jaar n.1, 100.418 tegenover 104.657 in het jaar 1920. Van deze aantallen kwamen onderscheidenlijk 51.664 en 53.470 ongevallen voor bij de werkgevers, die bij onze organisatie zijn aangesloten. Naar de gevolgen kunnen deze ongevallen voor zoover tot op heden bekend, als volgt worden verdeeld: met doodelijken afloop 163 (143), met blijvende geheele invaliditeit 2 (3), met blijvende gedeeltelijke invaliditeit 324 (55), met tijdelijke invaliditeit van langer dan 42 dagen 3109 (3194), met tijdelijke invaliditeit körter dan 42 dagen 33.218 (30.936), met geen invaliditeit als gevolg (minder dan 3 dagen) 16.654 (17.333), totaal in 1920 53..470, in 1921 51.664. Van da 143 ongevallen met doodelijken afloop hebben 100 aanleiding gegeven tot het toekennen van een blijvende rente aan nagelaten betrekkingen. Deze toekenningen betroffen 93 weduwen, 188 kinderen, 8 moeders, 3 schoonmoeders en 1 vader, „Nieder-Deutsche Woche" Bremen. Van 3 tot 10 September 1922. Voor de eerste**maal na den oorlog bereidt de vrije- en hansestad Bremen een groote tentoonstelling voor, die ver buiten Bremen een groot deel van Duitschland zal interesseeren, De „Niederdeutsdhe Woche" te Bremen, wier protectoraat de senaat en burgerschap op zich genomen hebben en wier eere-voorzitters de minister en president der Nederduitsche staten en provinciën zijn, zal allen die zich voor den wederopbouw van Duitschland interesseeren, de beteekenis van het Nederduitsche wezen en arbeid voor Duitschlands toekomst toonen. Het programma der „Niederdeutsche Woche" is te verdeelen in een cultureele, economische en sportieve afdeeling, buitendien worden tochten door de stad georganiseerd ter bezichtiging der havenwerken en industrieele exploitaties, De bekendste dichters zooals Albrecht Schaeffer, Georg Droste, Rudolf Kinau, Karl Wagenfeld, Otto Ernst, Hans Franck, Berend de Vries, August Hinrichs en uitstekende redenaars zullen hunne medewerking; verleenen. Als vertegenwoordiger van alle in leven zijnde Duitsche dichters zal Gerhard Hauptmann ter gelegenheid van een feest, uit zijn eigenj werken voorlezen. Het stadtheater en ook de opera te Bremen zullen, naast verscheidene beduidende première-uitvoeringen, uitstekende voorstellingen geven, waaraan artisten uit het ganscha land hun medewerking zullen verleenen, Verder zullen plaats vinden, een Nederduitsche muziekavond, een platDuitsche avond, een Nederduitsche ,,Heimat"-arvond, een Nederduitsche dichteravond en een Hermann Lönsavond. Het belangrijkste deel van het economisch programma wordt hoofdzakelijk in beslag genomen door bijeenkomsten van verscheidene economische vereenigingen, die een Nederduitsche kunst-ambacht-tentoonstelr ling zullen arrangeeren met het karakter van een jaarmarkt, die met de tegelijkertijd plaats hebbende Noordwestduitsche kunst-tentoonstellingen een in Duitschland' nog niet geziene bijzonderheid zullen toonen, Het sportieve 'programma, waarin alleen het allerbeste wordt geboden, omvat alle takken van (sport en athletiek, Bijzonder bezienswaardig is een wedstrijd der Noordduitsche tegen de Westduitsche pers en een automobieltocht door verschillende plaatsen van Noord-Duitschland, Verscheidene groote vereenigingen zullen gedurende de „Woche" in Bremen hun vergaderingen en bijeenkomsten houden. Bijzonder maken wij attent op den voor de eerste maal plaatsvindenden Duitsche „Verkehrsag", die uit alle deelen van Duitschland bezocht wordt, Een Nederduitsche kunstambachttentoonstelling met het karakter van een jaarmarkt, heeft in zooverre beteekenis voor Nederland, dat ze voor de eerste maal de meer belangrijke vervaardigers van het Nederduitsche kunsthandwerk tot een alles in zich vereenigende tentoonstelling van hunne voortbrengselen met het bijzonder vooruitzicht van export naar de naburige landen met hooge valuta, tezamen brengt; zij zal een overzicht over Duitsche capaciteit op het gebied van kwaliteits-arbeid geven. De Nederduitsche kunstambacht-tentoonstelling zal alle gebieden van het Nederduitsche kunsthandwerk en kunstambacht, zooals hout, metaal, ceramiek, glas en weefartikelen in de meest verschillende bearbeidingsmet'hoden toonen. Overeenkomstig het cultuurpolitieke karakter der onderneming staat de tentoonstelling, die een deel der door het Weser-gilde voorbereidde „Niederdeutsche Woche" vormt — en van 3 tot 10 September plaats vindt, onder het protectoraat der Duitsche overheid. Wegens zekere verwantschap der cultuur van beide landen, zal Holland's interesse voor deze tentoonstelling niet alleen het zuiver economische betreffen. Bremen, dat altijd de beste relaties met Nederland heeft aangehouden, rekent op het bezoek van een groot aantal Nederlanders. --- Boek en Tijdschrift Het Leven heeft o, a. tot inhoud: afbeeldingen van de midzomer-feesten in Zweden, van de „Jaarlijksche vergadering en de iaarlijksche tocht van den A. N. W. B. Wij vinden er het kasteel Twickel afgebeeld, alsmede de oude kerk en de molen te Weerselo. Andere foto's brengen de parlementsopening door H. M. de Koningin. Voortgezet wordt de rubriek „Misdadigers-hulpmiddelen". Vuur en Water, vakblad gewijd aan de belangen van het brandwezen, heeft o.a. tot inhoud: Mededeelingen van het bestuur. — Vereenigingsnieuws. — Brandweerdemonstraties te Maastricht. — Notulen. — Mededeelingen van handél en industrie, — Kleine mededeelingen, — Branden in Juni, De Naamlooze Vennootschap, maandblad voor den ondernemingsvor men het bedrijfswezen in Nederland en Nederl. Indië, heeft tot inhoud: De akten 1 Van oprichting Van N. V. door G. Vlug. *— Een internationaal onderzoek naar de beste arbeidsmethoden door dr. F. B, Gilbreth en dr. L. M. Gilbreth. — Drie dagen vóór de Vergadering II door mr. N, J. Vonck, — Staat 6, Ontwerp Levensverzekeringswet door I, Roet Jzn, — Belasting van salaris, tantième en dividend' van den Directeur eener N. V. II door M, J. H, Smeets. — Plaatsingskosten! der Statuten van N. V. in de Ned, Staatscourant, — Overzicht der Conjunctuur door H. M. H, — Recht* spraak. — Belasting. — Sociale Kroniek. — Wetgeving. — Uit de Pers. Mededeelingen. — Boekbeoordeeling. — Ontvangen Boeken, — Tijdschriftenoverzicht. — Aanteekeningen op nieuw verschenen! Statuten van N. V, door Sch, — Nieuw opgerichte N. V, —> Statutenwijzigingen, -=• Faillissementen van N. V, Het orgaan van de Kon. NederL Vereeniging „Onze Vloot" heeft tot inhoud: De Jaarlijksche Algemeene Vergadering, gehouden te Bussum op 26 en 27 Mei 1922. — Litis Finiri Oportef door Marine. — De expeditie naar het Centraal Gebergte van Nieuw-Guinea (den Wilhelmina-top) 1920—1922, door J, H. G. Kremer. — Jaarverslag van het Hoofdbestuur over 1921, — Een Indische Marineschool door S. Kalff, — Mededeeling van het Hoofdbestuur, ---