2e BLAD van Dinsdag 21 Juli 1925. Publicaties DIENSTPLICHT. Loting roor de lichting 1926. De Burgemeester der gemeente Enschede brengt ter openbare kennis, dat overeenkomstig het bepaalde bi) art. 24 der Dienstplichtwet, voor deze gemeente de loting voor de lichting 1926 zal plaati hebben te Enichede in het gymnastieklokaal der Hoogere Burger School aan de Beltstraat no, 14, op 14 Augustus 1925 en wel om: 11,30 uur v.m. voor hen wier geslachtsnaam op het alphabetisch register voorkomt onder de letters A tot en met H; 1.00 uur n.m. voor hen wier geslachtsnaam op het alohifbetisch register voorkomt onder de letters I tot en met O; 245 uur n.m- voor hes vief naam ap het #lp%abetueh voor* komt onder eea der letters P tet lea niet Z. ' Het le lid van genoemd wetsartikel luidt! „Voor elke lichting afzonderlijk wordt een loting gehouden, waaraan deelnemen alle voor den dienstplicht ingeschreven personen, met uitzondering van hen, omtrent wie voor den dag/ waarop de loting aanvangt, is gebleken, dat zij bij onherroepelijk geworden uitspraak: a. voor den dienst voorgoed ongeschikt zijn verklaard; b. van den dienst zijn uitgesloten." Aan de loting nemen derhalve ook deel zij die t ij d e 1 ij k ongeschikt zijn verklaard en zij die werden v r ij g e■ t e 1 d. Binnen tien dagen, te rekenen van den dag, waarop de loting heeft plaats gehad, of .indien zij niet in één dag afloopt, van^ien, waarop zij is geëindigd, kunnen tegen de wijze, waarop zij is geschied, bij een met redenen omkleed verzoekschrift bezwaren worden ingebracht door belanghebbende lotelingen of door hun wettigen vertegenwoordiger. Hef verzoekschrift wordt ingediend bij den burgemeester der gemeente, voor welke de ingeschrevene, die of wiens wettige vertegenwoordiger de bezwaren inbrengt, voor den dienstplicht is ingeschreven, Enschede, 20 Juli 1925. De Burgemeester voornoemd, EDO BERGSMA. --- DRANKWET. Burgemeester en Wethouders van Lonneker brengen ter openbare kennis, dat bij hen zijn Ingekomen verzoeken om verlof tot den verkoop van alcoholhoudenden drank, anderen dan sterken drank, van: le. Gradus Nijhuls te Hengtelo (O.), ten deze woonplaats kiezende in de gemeente Lonneker ten huize van H. Poort, wijk 2 I no, 58', voor de zaal van het perceel wijk 2 I no. 58'; 2e. Jacob Wo'ldering te Veendam, meende Lonneker ten huize van mej. M. ten deze woonplaats kiezende in de geK. Rood, wijk 2 I no. 69, voor de zaal van perceel wijk 2 I no. 69, en vestigen de aandacht op de bepaling van artikel 37 jo. artikel 12, lid 3, der Drankwet, volgens welke ieder binnen twee weken nadat deze bekendmaking is geschied, tegen het verleenen van deze verloven schriftelijk bezwaren bij hen kan inbrengen. Lonneker, den 18 Juli 1925. Burgemeester en Wethouders voornoemd, STROINK, Burgemeester. P. H. TER MEULEN, Secretaris. --- HET ALLEREEST VERLANGEN VAN HET ALLEREEST VERLANGEN VAN d3n men8ch, dib zich een godsdienstigs) overtutgin» heeft gbYORilO op WiSMS ziex, DOOK kffis vroom gevoel wordt vervuld, moet zijn anderen naar dezelfde ervaring heen te wijzen en zoo mogelijk, db trillingen van zijn gemoed in dat van anderen over te brengen. schleiermacher. --- Feuilleton Niet door Menschenhanden gebouwd. Uit het Engelsch van DAVID LYALL door J. P. WESSELINK-VAN ROSSUM 80. Het vreemde vuur in de. oogen van haar oude meesteres, de hartstocht ia haar stem vervulde den geest van Jaoet met een vreemd ontzag en deed haar zwijgen. Zij voelde, dat zij niet meer dan een kind was, dat beknord Werd om zijn eigenzinnigheid. ,JO, maar ik wilde, ik wilde, Juf-. *rouw Ailie, dat wij op de oude tnanier hadden kunnen voortgaan. Het Jvas een goede manier en u wordt "«el erg gemist." „Er was elders werk voor mij te doen, Janet, en voor jou is er hier w erk. Luister —" Zij 1 boog zich naar voren met stra•ende oogen, en Janet bewonderde zeer het blank van den hals, daar y aar die zich uit het sneeuwwit van naar boezem verhief. Wat *1) fluiiterde, deed een plotselingen blos over Janet's gelaat komen. „Een kindje, een klein kindje komt, er in de pastorie van Roehallan, en niemand dan zij om er voor te zorgen!" zei zij medelijdend. „Ja, ik zal blijven; ik zal door dik en dun Wijven." Er waren tranen in haar oogen, toen zij de trap naar haar zolderkamertje opging en zich neerlegde op haar Spartaansche bed, niet om te slapen, maar om te peinzen tot ver na middernacht over het ingewikkelde levensmysterie. Het droevigst van alle gedachten was, dat zij voelde, welk een onmetelijke klove — ae klove der ervaring — haar nu scheidde van de meesteres haars harten. Zii twijfelde er nief aan, terwijl zij naar haar gezicht keek en de niet te beschrijven uitdrukking van haar mooie, grijze oogen gadesloeg, dat zij was neergedaald in de diepten, waar niemand haar kon helpen dan God. Janet Aiken bad vurig, dat de God hunner vaderen rondom al de kinderen van haar liefde mocht zijn en dat beiden geleid mochten worden langs de paden des vredes. Aldus biddende viel zij in slaap. 'Deh volgenden morgen zat Alison met innige voldoening in haar hart naast haar echtgenoot en de vrouw van haar broer in de bank van de pastorie. Een kleine trilling ging door de kerk, toen men haar terugzag, want vergeten was zij niet en zou zij nooit worden. Zij voelde met hoeveel vriendelijkheid allen haar opnamen, en het vriendschappelijk welkom in hun oogen, «n de huiselijke en opbeurende atmosfeer van de plaats. Maar toen de eerste noot van den lofzang werd aangeheven '0,^ God of 'Bethel by WLose hand Thy people still are fea. Who through this weaxy pügnmagc Hast all our fathere led, vulden haar oogen zich met dwaze tranen. Al de snaren van haar ziel trilden onder de betoovering van het herinneren van het geloof en van de hoop. Zij keek naar het gelaat van haar echtgenoot; het was strak als een ijzeren masker, maar haar zwijgend beroep voelend, beantwoordde hij dat met een glimlach, waarbij* hij haar diep in de oogen keek en de vingers aanraakte, die op den houten rand voor den bijbel lagen. Tot hem zei de dienst niets en hem verveelde zelfs de preek, waarvan Alison elk woord inzoog met een ademlooze belangstelling, zooals iemand, die versmacht van dorst, een verfrisschcnde teug drinkt. Haar ziel werd er door opgeheven en vervuld met groote dankbaarheid. Voor haar bestond er geen zich terugtrekken van het geloof, neen, er was een nieuwe noot, een klank van blijheid, van verzekerdheid van warme menschelijke deelneming, kostelijk als balsem uit Gilead, in de woorden van haar broeder. Alison wist, en de wetenschap beurde haar een oogenblik op, toen haar hart zwaar was, dat haar heengaan een zegen voor haar broer was geweest; dat het zijn levenssfeer had verruimd, en zijn geheele natuur er bij opbloeide als een roos. Zij verzekerde zichzelf, dat in het Groote Plan van een wijzen en al-liefhebbenden God niets verloren kan gaan. Opgeven beteekent niet altijd verlies lijden; neen, het kan zelfs zijn dat daardoor de kiem g legd wordt, voor den boom, die zijn wortels in de eeuwigheid heeft en die bl • isa zal te midden vsn de onsterfelijken. iln deze blijde stemming snakte haar hart naar eenzaamheid en stilte. Zij verwijderde zich spoedig van de kerkdeuren, ofschoon velen haar zochten, en zonder een woord tegen iemand te zeggen, liep zij snel den weg langs in de richting van het kleine bosch, waar zij op zijn minst twee crisissen in haar leven had doorgemaakt. Onder het wandelen raadpleegde zij met zichzelf, en de stilte was goed voor haar en de ademtocht van de lucht uit haar geboortestreek, liefelijk -door de frischheid van de zee, scheen als een zegening op haar te rusten. Zij wist toen, dat de overhaaste reis niet zonder doel was geweest, dat ze een plaats had in het Plan der dingen, dat bet voor haar een noodzakelijk deel was van het dagelijksch werk. Zij kwam dus in een eenigszins onderworpen en nadenkende stemming bij het witte hek, de plaats der herinnering. Zij aarzelde alleen een oogenblik, voordat zij de koele, groene diepten van het bosch verder inging. Zij was verlangend een oogenblik te staan op de plaats van samenkomst, met haar eigen hart te spreken en dan zou zij terug gaan en haar lot verder dragen. Maar toen zij bij de oude brug kwam, was daar iemand voor haar en toen de gestalte zich omwendde, en een zonnestraal het open, gebronsde gelaat van den geliefde van haar j engd raakte, en zij zijn oogen zag, vriendelijk en oprecht en innemend, die haar als vroeger aankeken met een vreemde, hongerende droefheid, slaakte zij een lichten kreet en stak haar handen uit, alsof zij een herinnering wilde afweren, «die zwaarder was, dan zij torsen kon, HOOFDSTUK XXIII. Een verschrikkelijke Sabbatdag. „Archief" zei zij eindelijk en in haar stem was een vreemide klank. „Ben jij het of je geest?" Hij glimlachte ternauwernood, en deed geen poging om de hand te vatten, die zij wat aarzelend uitstak, doch onmiddellijk weer terugtrok. „Wat doe je hier?" vroeg hij en de prettige stem, die zelden harde woorden uitte tegen man of vrouw, had zulk een- harden klank, dat haar hart er pijn van deed. Het viel haar op, dat de tijd zijn gelaat niet onaangetast had gelaten en dat hij er oud en treurig uitzag; het donkere haar bij de slapen was grijs geworden en de lachende, vroolijke oogen stonden droevig. Voor hem was het leven al even onvriendelijk als voor haar. „Ik! o, ik!" zei zij aarzelend. „Het is toch niet verboden om nu en dan een plaats te -bezoeken, die men heeft liefgehad, zelfs naaat men er voor goed vandaan is getrokken?" „En breng je je nieuwen echtgenoot hier?" vroeg hij met iets hoonends in zijn stem, dat haar het bloed naar de wangen joeg. „De rijke echtgenoot, die je alles heeft gegeven, wat de vrouwen, naar men zegt, op prijs stellen." (Wordt vervolgd.) --- HINDERWET. Burgemeester en Wethouder? van lob ? neker maken bekend, dat door hen aan J. H. Besseler te Glanerbrug en zijne rechtverkrijgenden vergunning is verleend tot het oprichten van een broodbakkerij te Glanerbrug op een perceel kadastraal bekend in sectie E, no. 3543, Lonneker, den 16 Juli 1925. Burgemeester en Wethouders voornoemd, STROINK, Burgemeester. P. H. TER MEULEN, Secretaris. --- GEMEENTEBLAD. Burgemeester en Wethouders van Lonneker maken btkend, dat op heden zijn afgekondigd de navolgen bestrating en rioleering van den Lom•ksweg, De Voorzitter zegt, d'at de onderhandelingen met de betrokken eige nen nog niet zijn geëindigd betreffe: boks weg. Vc jena-1 i nog niet zijn geeinaiga oetreifende dan afstand van grond voor verbetering van dezen weg en van de strook langs de Noordzijde van den Rijksweg te G1 anerbrnrf-Deze beide werken dienen zooveel mogelijk gelijktijdig te worden uitgevoerd, Het doet hém leed te moeten, wrWarer dat die medewerking neg niet van aller, is wrfcrege*», «wadat -vooral &■aanleg van eene beetreting in den Lomboks weg zóó dringend noodig is. In het ongunstige tf.wwigetijd® kan de begraafplaats, op het einde van dien weg gelegen, dikwijls niet worden bereikt en ook de bewoners van de huilen aan dien weg e ■adervin óew dse jfeptatea last van den teesUnd, waa?« n dien weg verkeert, Hij hoopt echter, dat de 'betr-okiW nen dat zullen inzien en- op hunne weigering zullen terugkomen. Dit «al kunnen geschieden zonder eenige schade niet alleen,' maar de betreffende perceelen zullen door den aa«leg van dep. weg in waarde vooruitgaan. Aan den heer Heersche Is in uitzicht gesteld, deii het plein, geprojecteerd op zijn perceel hoek Rijksweg—Lombo'ksweg, dan van- Hst tiKbwvMisgsplw» zou kunnen worden afgevoerd, (Genoemde wenscht ech+er een® verklaring, dat op die perceelen nooit een bouwverbod zal kunnen worden gelegd. Een dergelijke verklaring, dat zal den Raad duidelijk zijn, mist uit den aard alle bindende kracht en hij. zou daaraan per vot niets hebben, Een bestuur kan zich in zijne bevoegdheid, krachtens de wet verleend, niet beperken. Maar afgescheiden hiervan is het toch al vèr gezocht te denken, dat een bouwverbod zou worden gelegd, wanneer thans de Raad een besluit zou nemen tot wijziging van 'het uitbreidingsplan in den aangegeven zin, Er zouden dan eerst, thans niet te voorziene omstandigheden zich moeten voordoen, De heer Deunk merkt op, dat een toekomstige Raad anders kan denken dan de huidige, De Voorzitter herneemt, dat eene verklaring den heer Heersche in dit geval al weinig zou helpen, omdat deze uit een staatsrechtelijk oogpunt van nul en! geene waarde zou zijn, De heer Lipper betreurt het ook, dat zaak zoo is geloopen. Reeds meermalen is in den Raad de noodzakelijkheheid van de 'bestrating van den bedoelden weg uitgesproken. De 'heer Hermelink wil, ofschoon zulks minder op zijn weg ligt, toch wel iets over deze aangelegenheid zeggen. Hij gelooft wel, dat eene goede oplossing mogelijk is, doch de heer Heersche is van meening, dat hij door het Gemeentebestuur werd tegengewerkt en meent daarvoor verschillende feiten van vroegeren datum te kunnen aanhalen. _ De Voorzitter doet uitkomen, dat hier blijkbaar een misverstand in het spel is. De heer Heersche meent door het Geraeentebttftuur te zijn gedupeerd, doeh hjj wenscht te verklaren, dat dit niimmer in de bedoeling van het bestuur gelegen heeft, De geheele zaak komt hierop neer, dat onderhandelingen over den aankoop door de gemeente van dit terrein, zijn afgesprongen, Hij hoopt door onderling overleg en wederzijasch vertrouwen de zaak in goede banen te kunnen leiden. De wethouder Cerbert verklaart eenige malen bij den heer Heersche te zijn geweest om deze kwestie te bespreken en tot oplossing teJbrergen. Den heer Heersche is toe*i duidelijk gemaakt, dat de gemeewte h«m gsi&rtt* ter wille zoiss zipk ft! 1 » hij o© srijsu' Ixratt bereid zou worden bevonden ook medewerking te verleenen. Zünodoend» zou de eens hand de andere wasschen. De heer Scholten zegt den beer Heersche niet te kennen; toch schijnt spreker eene oplossing niet onmoge* lijk. Er staan hieftwise partjjsn tcgsRaver elkaar. Laat de feawente een ©lijk va» vertrouwen Jevea, wellicht kamt de zaak in orde. De heer Hemman verklaart