Rheumatische Aandoeningen helemmeren voortdurend den rustlgen slaap INGEZONDEN MEDEDEELINGEN. Rheumatische Aandoeningen belemmeren voortdurend den rustlgen slaap AU en Togal blijkt het Geneesmiddel te zijn. Mevrouw Visser, Kuiperstraat 20, Amsterdam, schreef ons den 30sten Juli : „Sedert langen tijd was ik lijdende aan rlieumatisclic aandoeningen en als gevolg daarvan ook aan voortdurende slapeloosheid. Geen van de door mij aangewende middelen mocht baten, totdat ik eindelijk tot het gebruik van Togal-lablettcn overging, en ik kan U zeer tot mijn genoegen berichten, dat mijn pijnen na een gebruik gedurende circa drie maanden ongeveer geheel zijn verdwenen en dat ik thans weder zeer rustige nachten in een verkwikkenden slaap doorbreng. Het gebruik van dit middel kan ik voor dit doel dan ook ten zeerste aanbevelen". Dergelijke en nog vele andere schitterende resultaten worden ook door anderen, die Togal-tablcttcn gebruikten, verkregen, niet alléén tegen Rlieumatiek en Slapeloosheid, doch ook bij Hoofd- en Zenuwpijnen, Griep, Influenza, enz. Togal tabletten zijn bij alle Apothekers en Drogisten verkrijgbaar & f 0.60 en f 2.— per flacon. --- Van IJ en Amstel. Hoe Amsterdam zich siert. — De Dam. — Hoe wij ons schaamden. —• 't Kwam terecht. — Particuliere ondernemingsgeest. — Reusachtige tribune. — Vermoeiende dagen voor de koningin. — Men legt de laatste hand. — Amsterdam heet allen ... .welkom. Amsterdam maakt toilet!..., De hoofdstad toont nu reeds, een goed figuur te willen slaan bij de herdenking van het 25-jarig regeeringsjubileum onzer Koningin, De kosten, die groote firma's zich voor het illuimineeren van de geVek harer zaken getroosten, zijn zeer hoog, en aan de versiering van verschillende stadswijken wordt door buurtbewoners vrij veel besteed. Wie thans door Amstels' straten wandelt, aanschouwt de versieringsbedrijvigheid, • * • Allereerst op den Dam; ons nationale plein. Daar worden veertien groote masten met vaandeltooi en lichtbakken*geplant, en zoo, dat het medaillon der Dambestrating door de. hooge feeststaketsels wordt ingesloten. De koninklijke familie zal, staande op het beroemde paleisbalcon, als 't ware een inkijk hebben in een bosch van siermasten>, dragende de kleuren van haar Huis; en 's avonds werpen de sterke sdhijnsels uit de aan de palen verbonden lichtbakken, 'helle stralen op het oranjedoek. De groote gebouwen, die het paleis flankeereji! de magazijnen van Kattenburg, van Peek en Cloppenburg, de Groote Club, zijn nu reeds met latten beslagen voor de electrische bollen, die op de avonden van de feestweek, alles zullen zetten in schitterend licht, En op den achtergrond van het groote plein, aan Visschersdam en Vijgendam, hebben „Bijenkorf" en „Industrieele Club" zich evenmin onbetuigd gelaten. Lichtende contouren zullen die groote gebouwen voordeelig doen uitkomen en luister bijzetten aan het stukje Amsterdam, dat het centrum van alle feestviering zal zijn. Nu was er, voor ons gemesntebestuur, één ding dat zorg baarde. Wij 'hebben hier, nog geen half jaar geleden, koning Gustaal V van Zweden op visite gehad, Amsterdam was voor koning Gustaaf geen onbekend terrein, doch op het beroemde paleisbalcon, waarvan men de geheele Dam zoo goed kan overzien had zijne hooge gestalte nog niet gestaan; toen het daartoe kwam, hebben de rechtgeaarde Amsterdammers zich een beetje geschaamd. De koepeltoren van het paleis was in reparatie, een steiger onttrok een deel ervfen aan het oog. De klok, de vermaarde klok van 'het vroegere stadhuis, werd eveneens gerepareerd, wij konden nog slechts gissen de juiste plaats waar het uurwerk eertijds troonde. Het leek een magistraatsgebouw, dat schitterend gewrocht van Jacob van Campen, hetwelk ia de vuurlinie had gestaan. Als zoodanig paste het bij de omgeving, want de geheele Dam had iets van een stadsdeel, door granaatvuur getroffen. i Het middenplaveisel toont nog de onregelmatige inzinking van het wreedelijk aan den bodem van zijn vestiging onttrokken nationale monument, eertijds door de hoofdstedelingen amicaal als Naatje betiteld. De „Bisschop", het aan zijn bestemming onttrokken koffiehuis, gelegen op den hoek van den Dam en het 'Damrak, is gedeeltelijk afgebroken, en vlak vóór den gezichtskring van hen, staande op het 'balcon, ligt het Dammoeras, door een reclameschutting omzoomd. Zoolang de Dam in zoo'n toestand was, moesten wij, als een huisvrouw bij onverwacht bezoek, bij de komst van vorstelijke gasten het voorbehoud maken: „Kijkt u alsjeblieft niet naar den rommel!".... Na Koning Gustaaf, kwam de monarch van Noorwegen, koning Haakon ( óók een rijzige figuur, Zijn aankomst, aan ons open havenfront, bij prachtig weer en te midden van een vloot van gepavoiseerde vaartuigen, toonde alevel een koninklijk beeld. Toch moest ook Haakon op het paleisbalcon komen, deed 'hij allicht voor den localen toestand één oog toe, doch voor ons gevoel bleef het een onaanr gename historie, want dat gat, die onooglijke poel, nam al onze glorie weg. Toen nu door het gemeentebestuur een crediet werd toegestaan van ƒ 50.000, ter ontvangst van H, M., is aanvankelijk 'het denkbeeld geopperd een tribune te doen optrekken op het midden Damterrein, t De dienst vin „Publieke Werken" maakte een raming, maakte méé : - ramingen, het resultaat bleef heiselfde: 't was veel te duur voor de gemeente, Wat de stad niet aandurfde, waagde een combinatie van particulieren. Met gejuich werden zij in de kamer van den wethouder voor P, W. ontvangen, deze redders van de situatie, Hun moed was groot, niet minder dani / 65.000 zou het bouwen van de tribune kosten; om de betrokkenen niet op hun voornemen te doen terugkomen, werd het terrein gratis afgestaan. Wie nu den 'Dam bezoekt, ziet op het onooglijke terrein een tribune in wording en krijgt reeds een indruk van den grootschen aanblik, die daardoor aan de festiviteiten op den Dam zal worden gegeven, Dat worden prachttooneelen, die vier dagen op den Dam, als de koninklijke personen op het balcon verschijnen voor het in ontvangst nemen der Nationale huldiging, wanneer duizenden uit alle hoeken des lands zich zullen opmaken, om van die echt vaderlandsche monumenten, getuige te zijn, • « • Het worden drukke dagen, niet het minst voor de koningin. Toen de Amsterdamsche Huldigings commissie in bijzondere audientia bij H. M. werd toegelaten, om het proram voor de feesten te bespreken, eeft de koningin menig punt afgewezen onder het argument: „Denk er aan, heeren, dat ik geen achttien jaar meer ben!".... En toch, het programma voor de vier feestdagen is zeer zwaar beladen, zoodat ik mij kan voorstellen, dat juist in zoo'n tijd de plichten der Vorstin den geheelen mensch vorderen, Het is overigens heel goed voor elkaar gebracht. De intocht zal Woensdagmiddag 5 September plaats hébben, 's middags even over tweeën aan 'het kleine station-Willemspark, en langs een weg van ruim vijf K .M. zal stapvoets worden gereden naar het Paleis op den Dam. Tienduizenden, daarop wijst de stemming, zullen dien intocht bijwonen, Dat wordt een majestueuze entrée! In afwachting van de komst der LaTtflsvoysüinre worflt tfiatn de taaiste hand gelegd aan straat- en gevelversieringen! .... Dat worden mooie dagen in 't oude Amsterdaml * • • Want niet alleen aan het groote plein, ook aan de overige deelen der stad wordt zorg besteed. Onze mooie grachten krijgen eenvoudige, smaakvolle oranjeversiering langs de boomen en van de huizen tot de boombeplanting. De Leidschestraat, de Koninginneweg, de buitenbuurten, het I^mbrandtsplein, .... neem maar een plattegrond der hoofdstad voor u, geachte lezer en 't zal gemakkelijker zijn aan te wijzen waar niet, dan waar wèl versierd wordt. En zeker niet enkel in de winkelwijken of in de buurten der gegoeden.... Ook de volksbuurten doen mee en waar hier en daar de op de lijsten geteekende bedragen niet voldoende bleken voor de versiering van een volksstraat, paste het Centraal Comité er iets'bij.... , 1 • * * 't Wordt goed in Amsterdam, gedurende de dagen van 5 tot 9 September. Er wordt thans hard gewerkt, de laatste 'hand gelegd!.... Menigeen verdient er een broodje aan, wat ook een voordeel is in deze dagen. En dit kan ik wel verzekeren, wie er uit kan breken, om de Amsterdamsche feesten bij te wonen, zal zich het uitstapje niet beklagen! Amsterdam, 31 Aug, IJ-KANTER, --- 2e BLAD van Zaterdag 1 Sept. 1923. Publicaties Vergadering van den (Raad der Gemeente Lonneker, op Dinsdag 4 September 1923, des namiddags om 7 uur. Aan de orde: >1. Beëediging leden van den Raad. 2, Bepaling van het aantal Wethouders, 3 Benoeming Wethouders. 4 Benoeming van 3 leden der Raadscommissie van Bijstand voor de P ersoneels-aangelegenheden. 5. Benoeming van een Commissie van onderzoek van (bezwaarschriften tegen aanslagen in de gemeentelijke Inkomstenbelasting, opgelegd voor 1 Mei 1922. 6. Ingekomen stukken. 7. Verzoek van J. iHamshorst e,a, tot plaatsing van een afvoersloot op den ligger der waterleidingen, met advies van Burgemeester en Wethouders, 8. Voorstel van Burgemeester en Wethouders tot het aanvaarden van de voorwaarden, verbonden aan de Rijksbijdrage in de kosten van werkr verruiming. 9. Voorstel van Burgemeester en Wethouders tot tijdelijke verhuring van de .gemeente-woning aan de Deurningerstraat, 10. Voorstel van Burgemeester en Wethouders tot het verleunen van eervol ontslag aan den hulp-keurmeester van vlees-ch en viscth. Lonneker, 31 Augustus 1923, De Burgemeester van Lonneker, STROINiK. Burgemeester en Wethouders van I.onneker brengen ter openbare kennis, dat op heden lis afgekondigd de verordening, regelende de sluiting Tan de tapperijen in de 'gemeente Lonneker, in verband met de viering van het 25-jarig Regeer ingsjubileuim van Hare Majesteit de Koningin, vastgesteld bij Raadsbesluit d.d. 30 Augustus 1923 en dat deze verordening in werking treedt terstond na hare afkondiging. Lonneker, 31 Augustus 1923, Burgemeester en Wethouders voornoemd, Stroink, Burgemeester. P, H, ter (Meulen, Secretaris. --- Regeeringsjubileum. Het is tooeilijk over een aangelegenheid als het regeerings jubileum te schrijven, zonder sommigen zijner lezers te kort te doen of te kwetsen. Toch zou 'het geen 'z>in hebben er (heelamaal niet over te schrijven. Immers betreft het hier een onderwerp, dat ons allen in deze dagen vervult. Wij mogen ieder onze opvatting hebben omtrent staatkundige en 'staatsrechtelijke twistpunten; wij mogen van meeriing verschillen omtrent de vraag, of de omstandigheden van het oogenblik feestvieren rechtvaardigen, ontkomen doen wij niet aan den invloed van de eigenaardige sfeer en stemming, die ons in deze dagen omigeven. Eén gedachte is het, die boven alle bekoorlijk, ons aantrekt en vasthoudt, Zij d» geboren uit het verlangen, iets gemeenschappelijks te hebben, verbonden te zijn door een allen oinsluitenden band, deel uit te maken van een alles omvattend lichaam. Dit Verlangen symboliseert zidh in de vaderlandsche betooging, Doch het tragische, dat alle ment «dhenbestaan kenmerkt, doet zidh ook ten opzichte van de volksgemeenschap gelden, De werkelijkheid is steeds anders dan het ideaal. De werkelijkheid blijft ook in deze dagen wijden op tegenstellingen, die niet zijn te overbruggen. Zullen wij 'beter doen met deze werkelijkheid te ontkennen of te verdoezelen dan door haar, als zoovele schaduw- ; zijden van het leven, eerlijk en moedig te aanvaarden? Doch ook zij, die de tegenstellingen tusschen groepen en richtingen, beltagen en beginselen het scherpst naar voren brengen, gevoelen tegen wdl en dank iets van de eenheid ondanks verscheidenheid. Het begrip „vaderland" is niet op de studeerkamer uitgebroed; het begrip „volk" geen vondsj van politieke berekening. Dat deze gegevens tot schadelijke doeleinden misbruikt zijn, doet niets af aan hun algemeenmensdhelijike waarde. 'Gelijk een verjaardag in 't huisgezin lief en ileed in gedachte brengt, binnen) de gemeenschappelijke wanden genoten en geleden, herinnert een vaderlandsdhe gedenkdag aan betgeen een volk als samenhangend 'geheel in eem bepaald tijdperk heeft doorleeft, Het spreekt vanzelf, dat iedere groen, ieder persoon dit gemeenschappelijke op zijn eigen wijize 'Ontvangt en verwerkt, dodh niettemin blijft het algemeen eigendom. Als Nederlanders hebben al onze partijen en gezindten medegemaakt de geschiedenis dezer laatste vijf en twintig jaren; tezamen zijn zij aansprakelijk geweest voor den gang van zaken; tezamen hebben zij in hachelijke uren beseft, dat er gebeurtenissen bestaan, waarvoor niemand zidh aansprakelijk kan voelen. Al moge in rustige oo.genblikken hetgeen scheidt en verdeelt weder boven komen, tegenover 'de geweldige machten van dood en verderf heeft het volksbewustzijn als onverbrekelijk geheel zich doen gelden. Bij al'de afgrijselijkheden van oorlo'g en overstrooming en pest is dit toch steeds een verzoenende ervaring geweest: de oplossing van veeten en verschillen in het gemeenschappelijk eenheidsgevoel. Dit maakte de angst in het hachelijk uur tot iets grootsch; dit verhief de ellende tot schoonheid: te ondervinden, dat men gezamenlijk leed en gezamenlijk droeg; te bemerken, dat men een vaderland had en een volk was. Vaderland, volk — het beteekent geen zelfverheffing ten koste van andere naties; het beteekent geen strijd'' om den voorrang met als inzet het bloed van andere volkeren. Maar het beteekent iets van geweldige waarde voor de geschiedenis van het menschelijk ras. Het beteekent de onderschikking van den enkeling aan de gemeenschap, de bescherming van de gemeenschap voor den enkeling. t Welk eetï blijdschap, welk een kracht, welk een innigheid verschaft de ervaring, 'omsloten te zijn door een kring van gelijkgeaarden, die hun 'bestaan putten uit denzelfden bodem, dezelfde traditie, dezelfde taal. Zou het dan in onize omgangsvormen en in de vermogens van ons gemoed een tekort zijn, dat wel de angst en et afgrijzen ons doen tezamenstroomert, doch dat iwij geen dag hebben in onzen kalender, waarop de vreugde ons zonder uitzondering samensmeedt? Kan alles wat wij als Nederlanders in dezelfde vijf en twintig jaren hebben doorleefd en doorleden, ons niet met ■behoud van onze persoonlijke 'inzichten omtrent de talrijke twist- en geschilpunten, een oogenblik brengen tot het besef van de gemeenschappelijke voorrechten en verplichtingen, die wij als burgers van hetzelfde land, als volksgenooten bezitten? Dit is de vraag, die het rtgrin£ e -jubileaffi ons voerlegt, H, G, CAINNEGIETER. --- Met in 't leven --- Feuilleton „NELLY," door M. VAN WALDRICHEM, 24. „Het spijt mij erg, juffrouw, dat ik u (zooveel moeite veroorzaakt heb," sprak ze, zidh oprichtende, „als ik d'at geweten had, was ik in IDen Haag niet Overgestapt I" „Dat kan wel wezen, jliffrouw," antwoordde Löe, „maar 't is alles 'behalve pleiaierig, om daar als een uil in doodsnood voor het station te staan, zoodat iedereen je uitlacht, omdat ze zien, dat je voor gek g.eloopen hebt. En als je dan niet eens weet, hoe de persoon er uitziet, die je moet afhalen, dan maak je nog een gek figuur, ails je een verkeerde aaniklampt." „Zeker freule van Ecke", sprak Nelly." „De trein kwam precies op tijd aan," ging Loe voort, „en toen ik er een juffertje zag uitstappen, belast en beladen met paikljes en doosjes, dacht ik niet anders oJ heft zou juffrouw Nelly zijn. Ik ging dus naar haar toe en vroeg: „bent u juffrouw van Hasselt?" Maar toen had u eens moeten zien, wat een borst dat mensoh opzette en hoe ze me uit de hoogte aankeek, „Pardon, ik ben freule van Ec!kzei Nel; „wilt u het mij dan maar geven?" „Ik heb het haar vandaag nog maar gdbracht; tot nu toe was het mijn werk," antwoordde Loe spijtig. Nel zag haar aan, terwijl ze zich nederzette en vroeg zidh af, of Loe jaloersc'h zou izijnl Het ontbijt werd stil en haast 'zwijgend genoten; daarop gin,g Nel naar boven, om haar Tante goeden morgen te zeggen. , (Wordt vervolgd.) ---