Voor onze Dames. FH ehü VAM DE WEEK Zondag: Blinde vinken, Doperwten, Aardappelen, Frambozen bavarois. Maandag: Saucijsjes, Bloemkool, Aardappelen, Havermoutpap. Dinsdag: Bloemkoolsoep, Pannekoeken met aardbeiencompöte. Woensdag: Roastbeaf, Stoof sla, Aardappelen Citroenrijst met vanillesaus. Donderdag: Groentesoep, Koude roastbeaf Postelein, Aardappelen, Vruchtensla. Vrijdag: Gebakken visch, Kropsla, Aardappelen, Botersaus, Tapiocaschotel. Zaterdag: Rijst met poulet, Tomatensaus Trommelkoek. VEGETARISCHE MENU'S. 1. Tomatensoep, Gekookte aardappelen, Andijvie, Broodschotel met rabarber. 2. Macaronischelpen met kaas, Versche capucijners, Bruine boter, Aardappelen, Vruchten. 3. Bierbroodj es, Pureerand met doperwten en worteltjes, Chocoladepudding, Vanillesaus. 4. Selderijsoep, Aardappelen, Bloemkool met tomatensaus, Macaroni met rozijnen. --- EEN INMAAKPRAATJE. Over primitieve volken en hun conserveer-methoden. In dezen heerlijken inmaaktijd, nu wij — tenminste als we een tuin bezitten of een goedkoop partijtje van 't een en ander op den kop kunnen tikken! — weer naarstig aan den arbeid tijgen met weckflesschen, schoone doeken en verdere attributen, is 't wel aardig, eens iets te vertellen over de verschillende manieren, waarop primitieve volken hun voedsel conserveeren. We zullen dan spoedig merken, dat wij als moderne huisvrouwen niet alléén de wijsheid in pacht hebben, want 't is verbluffend, welke uitstekende methoden zelfs de onbeschaafde vrouwen hierbij weten toe te passen Van bacteriën en gistzwammen hebben ze natuurlijk nooit gehoord, maar toch hebben ze al spoedig ontdekt, dat alle levensmiddelen, die vochtig gehouden worden, bederven. En zoo begonnen ze er door vuur of zonnewarmte de vochtigheid aan te onttrekken. Vooral vleesch en visch wordt op deze manier door bijna alle volken ter wereld geconserveerd. Merkwaardig hierbij is, dat het bij de drogerij in 't Noorden en in 't Zuiden precies omgekeerd toe.gaat als men zou denken: de bewoners van de warme landen moeten niettegenstaande de hitte eerst een vuurtje aanleggen om het vleesch op een rooster te drogen, terwijl de volken in het Poolgebied het eenvoudig maar buiten in de frissche lucht leggen, waar het — evenals trouwens bessen, knollen, wortels en kruiden, vanzelf droog wordt. De oorzaak van dezen schijnbaar paradoxalen toestand is, dat de lucht in de tropen altijd vochtig, die jn de Poolstreken daarentegen steeds zeer droog is en aangezien, zooals iedere wasschenae huismoeder weet, slechts droge lucht het vocht uit de voorwerpen in zich kan opnemen begrijpt men hieruit gemakkelijk, dat alleen de bewoners der Poolstreken zich het vuurmaken kunnen besparen. Naast het drogen, speelt ook het gisten een rol voor het conserveeren — ten deele ook het „lekker maken" — van spijzen. Vele volken, speciaal in Noord-Azië, begraven bijv. visschen in den grond, waar ze beginnen te gisten en langzamerhand bederven. Br komt iijdens dit proces een punt dat men ze een uur in den wind ruiken kan en dan zijn ze volgens die stammen Juist allervoortreffelijkst om te eten! De bewoners van de Polynesische eilanden winnen hun lievelingsgerecht, poi genaamd door de knollen van de taroplant fijn te wrijven, het op die manier verkregen meel met water te kneden en dan het deeg in groote Putten te leggen, waar het langzamerhand tot brei wordt. Zoo bewaren ze het soms Maandenlang en 't wordt als men de verhalen ma S gelooven, voortdurend lekkerder! Ook het conserveeren door luchtafsluiting, hetgeen bij ons in hoofdzaak wordt toegepast, was reeds vroeger bij vele natuurvolken Bekend. Heel doelmatig gaan bijv. de Wedda's van Ceylon hierbij te werk. Nadat ze het vleesch boven een houtvuur hebben gedroogd, eggen ze het in honing te weeken, wikkelen "et in boomschors, hangen 't in holle boomstammen op en strijken tenslotte de ope™ n g van den boom met leem dicht Het leem beschermt de honing tegen mieren en vlieden en de versuikerende honing sluit 't vleesch a n de lucht af. Ondanks het heete klimaat Kan men op deze manier het vleesch jarenan g goedhouden Een goede luchtafsluiting wordt ook verkregen door persen onder hoosen druk. Op deze wijze bereidden de Indianen roeger hun beroemde „pemmikan". Zij sneuen vleesch in kleine reepjes, droogden deze w verkruimelde ze dan met groote steenen. jaarna voegden ze een derde van het geSniï aan vet erbi: ' maakten het geheel sma, eujk niet een paar zoete bessen en persten het zoo stijf mogelijk in leeren zakken, die ont°l werden bewaard. Deze pemmikan, die br ï, vee ^ ^oor Poolreizigers wordt geJ uikt . blijft werkelijk vele jaren eetbaar, doch °rdt nog overtroffen door de beroemde „Indianen-brooden", die herhaaldelijk aan de Rio Acre in Zuid-Amerika zijn gevonden Het waren groote, platte, zwarte koeken, zoo hard als steen. Van binnen waren ze echter spierwit en glad als ivoor. Hoewel deze brooden minstens dertig jaar oud moesten zijn waren zij, fijngewreven of gekookt verrukkelijk van smaak. Zulk een duurzaamheid en nog bovendien zonder blikjes of andere hulp. middelen, wekte natuurlijk de verbazing van de meest vooraanstaande deskundigen op inmaakgebied. Maar niemand heeft tot dusverre het geheim van de „Indianenbrooden" kunnen ontdekken! Iets dergelijks is ook het geval met de „melkspijs" van de Tibetanen, waarover professor Molisch het eerst schreef. Zij wordt bereid uit melk van de Jak en vormt duimdikke, keiharde platen, die met een hamer worden stukgeslagen als men ze eten wil. In den mond zwellen de stukjes op en kunnen dan gemakkelijk worden gekauwd en verorberd. Men heeft hier echter niet te doen met kaas Hoe ze hun „melkspijs" klaarmaken is een volslagen raadsel, waar de Tibetanen erg geheimzinnig mee zijn. Men weet alleen dat dit voedsel tientallen vaij jaren goed blijft en dit is heel merkwaardig als u bedenkt, dat wij onze melk slechts door condenseeren dus door een heel ingewikkeld procédé houdbaar kunnen maken! --- ZOMERTIJD.....VRUCHTENTIJD! Een serie smakelijke recepten voor 't warme jaargetij. De zomer is de tijd van de vruchten. Hoewel de meeste vruchten rauw gegeten kunnen worden en dan gezond en lekker zijn, kan men er toch ook in de keuken heele smakelijke, aantrekkelijk uitziende gerechten, meestal toespijzen van maken. Hieronder volgen eenige recepten, die van allerlei vruchten gemaakt kunnen worden. Vruchtenpudding (5 personen). Benoodigdheden: 4 dl witte bessenwijn, 1 dl water, 50 gr. suiker, 15 gr. gelatine, aardbeien, kersen, frambozen of vruchten uit een blik bijv. mandarijntjes, ananas. Het vocht kan dan gebruikt worden inplaats van de wijn, maar moet dan naar smaak met citroensap en suiker lekker gemaakt worden; y 4 1. blik is voor deze hoeveelheid voldoende. Voor het vulsel: Vs 1. slagroom, 1 lepel suiker. Bereiding: De vruchten schoonmaken, goed wasschen, (kersen ontpitten) en uit laten lekken op een zeef. Vruchten uit blik eveneens uit laten lekken. De gelatine weeken in koud water en in 1 dl water oplossen. Dan de suiker toevoegen en de wijn of het vruchtensap, met citroensap vermengd, er bij schenken. Alles zeven door een dichten doek. Een laagje van dit vocht in een rijstrand gieten en stijf laten worden. Een gedeelte van de vruchten in de overgebleven gelei doopen en netjes naast elkaar in den rand leggen, op het vastgeworden laagje gelei. Als deze vruchten vastgeplakt zijn, een cm gelei er op gieten, en dit laagje stijf laten worden, weer in gelei gedoopte vruchten er op leggen enz., zoo doorgaan tot de rand gevuld is. Deze nu goed stijf laten worden. Voor het keeren 1 tel in heet water houden, omkeeren op een bord en dit goed afdrogen. De room met de suiker stijf kloppen en gedeeltelijk in den rand en er omheen spuiten. Vruchtenpudding met slagroom (bavarois) (4 personen). Benoodigdheden: 4 ons geurige aardbeien of frambozen, waarvan pl.m. 10 stuks achtergehouden worden voor garneering, sap van y 2 citroen, 60 gr. suiker, 10 a 12 gr. gelatine, 1 eiwit, i/ 8 1. slagroom. Bereiding: De vruchten uitzoeken, voorzichtig wasschen, laten uitlekken en door een haren zeef wrijven. De gelatine in koud water weeken, daarna in een kleine beetje kokend water oplossen. De suiker toevoegen en als deze gesmolten is, de wat afgekoelde massa bij de vruchtenpurée schenken. Het gezeefde citroensap toevoegen en alles schenken bij de room, die met het eiwit stijfgeklopt is. Als de massa stijf begint te worden, den vorm, die met wat olie ingesmeerd en omgekeerd weggezet is, tot het gebruik, vullen. De pudding keeren en garneeren met de achtergehouden frambozen of aardbeien en wat slagroom. Open vruchtentaart. Benoodigdheden: Voor een zandtaart vorm van pl.m. 20 cm middellijn: voor het deeg: 100 gr. bloem, 70 gr. boter, 50 gr. basterdsuiker, een half ei; voor het steunvulsei: boterhampapier, rauwe rijst of boonen; voor 't vulsel: versche, gesuikerde of gestoofde vruchten, of vruchten uit het blik. Bereiding: De bloem met de boter, wat zout en de basterdsuiker in een kom doen en met 2 mesjes de boter in stukjes snijden. Het ei toevoegen en de massa doorkneden tot een goed samenhangenden bal. Dezen uitdrukken in een ondiepen met boter besmeerden zandtaartvorm, even tegen den rand op. Een beboterd stukje boterhampapier iets grooter dan de vorm op het deeg leggen, hierop wat boonen of rijst leggen, vooral aan den rand om het terugzakken van het deeg te voorkomen. De taart in een matig warmen oven gaar laten worden. Het papier met steunvulsei verwijderen en het gebak nog even bij laten kleuren. Als de taart stevig aanvoelt, keeren en kort voor het gebruik vullen met de vruchten, daar door het sap ran de vruchten het deeg spoedig week wordt. Gebruikt men kersen, dan deze ontpitten, even opkoken (3 minuten) en het sap binden met wat sago. De afgekoelde kersen in het deegbakje scheppen en de saus er overheen schenken. Aardbeien met suiker pl.m. 1 uur wegzetten, het uitgeloopen sap binden met wat sago en over de aardbeien heen schenken. Vruchten uit blik kunnen meestal zoo gebruikt worden. Tegenwoordig zijn er speciale vormen voor deze taart in den handel, zoodat men geen steunvulsei noodig heeft. Vruchten-limonade (pl.m. l\h fl.). Benoodigdheden: y 2 1. vruchtensap, 2 dl. water, 20 a 30 gr. citroenzuur (afhankelijk van de smaak der vruchten), 1 kg. suiker. Bereiding: De vruchten, bijv. aardbeien of frambozen, in een kom doen, deze in een pan kokend water zetten tot het sap er voor het grootste deel uitgetrokken is. De vruchtenmassa op een schoonen doek gieten, die in een haren zeef gelegd is, goed uit laten lekken en meten. Op y 2 1. sap 2 dl. water 1 kg. suiker en 20 k 30 gr. citroenzuur nemen. De suiker in het water oplossen .evenals het citroenzuur, het vruchtensap erbij gieten en even door laten koken. Daarna overdoen in met sodawater schoongemaakte flesschen. Deze kurken en lakken. Vruchtensla. Bijna alle vruchten kunnen hiervoor gebruikt worden. Aardbeien, frambozen, bramen, moerbeien; uitzoeken en voorzichtig wasschen. Pruimen, perziken, abrikozen halveeren, schillen, pitten verwijderen en in stukjes snijden. Kersen en morellen ontpitten, wasschen en sinaasappelen, grape fruit schillen, harde vellen en pitten verwijderen en in stukjes verdeelen. Druiven schillen en ontpitten. Peren en appelen schillen en in dunne partjes snijden. De vruchten met suiker bestrooien, wat citroensap er overdruppelen en nu en dan voorzichtig omschudden. In een glazen schotel doen of kleine schaaltjes of glazen er mee vullen. Een mooie vrucht bovenop leggen. Naar verkiezing stijfgeklopte room er bij geven en alles zoo koud mogelijk opdienen. j --- ENGELAND EN DE DIENSTMEISJES. In Engeland heeft men, naar wij in het maandblad van de Ned. Vereen, van Huisvrouwen lezen, het dienstbodenvraagstuk krachtig aangevat en van overheidswege alles gedaan om de openbare meening te stemmen ten gunste van meer belangstelling voor haar opleiding. Men wil er een leerlingwezen invoeren naar het voorbeeld van Zwitserland en Duitschland. De leerlingtijd van 1 a 2 jaar eindigt met een examen, dat de leerling in staat stelt een diploma te krijgen, dat haar doet behooren tot een beroepsgroep. Men verwacht, dat zich geleidelijk vereenigingen van huispersoneel zullen vormen. Reeds bestaat in Engeland een comité voor huishoudelijke dienst, dat een sub-comité is van den Nat. Vrouwenraad. Dit comité houdt zich in 't bizonder bezig met het vrouwelijk leerlingwezen en de plaatsing van arbeidsters. Men hoopt, dat het ook zal bijdragen tot verandering van de openbare meening, zoodat de meisjes bij het verlaten van de school zich meer zullen toeleggen op het huishoudelijke werk. De nationale vrouwenraad hetft een commissie benoemd, die opdracht heeft, een programma op te stellen, met-het doel het peil van het werk van het huispersoneel te verhoogen door vormen te bepalen betreffende arbeidsvoorwaarden en het uitreiken van diploma's. Een tentoonstelling heeft in Januari plaats gehad in de Royal Agricultural Hall te Westminster ter illustratie van dert huishoudelijken dienst. --- GRAPJES. Uit een roman. „De jonge vrouw lag maar steeds op den berenhuid en speelde piano." Dame: „Ik wil een hoed naar de allerlaatste mode hebben." Modiste: „Neemt u een oogenblikje plaats, mevrouw. De mode is juist aan het wisselen." „Marie behoort tot die vrouwen, die urenlang kunnen praten over iets, waar ze „eenvoudig geen woorden" voor hebben." --- Het „lastige" moderne kapsel. Enkele eenvoudige wenken om het altijd netjes te hebben. Sommige vrouwen en meisjes wekken onze permanente bewondering op om de permanente keurigheid van haar permanent. En we vragen ons al af. hoe kan dat met dat vreeselijk lastige moderne kapsel? Maar meer dan ons dit afvragen en zuchten doen we gewoonlijk niet. Meestal keeren we, na een paar onhandige pogingen om het lastige moderne kapsel ook in o n s haar te doen houden, tot iets eenvoudigers terug. Toch is 't heelemaal niet moeilijk, als we er meer een beetje ons best op doen. Hier volgen een paar eenvoudige wenken op dit gebied. We nemen aan, dat de kapper u ter gelegenheid van een „feestje" of „avondje" heeft uitgedost mei het mooie moderne kapsel, met naar binnen gedraaide krullen, dat u hier ziet. Let u dan allereerst goed op, hoe hij doet. En wilt u den volgenden dag er weer precies zóó uitzien, ga dan als volgt tewerk: Direct na het thuiskomen en voor 't naar bed gaan moet u nog even de moeite nemen, uw haar duchtig uit te borstelen. Hebt u fijn haar dan geeft u minstens honderd streken, bij grof niet meer dan vijftig, 't Haar wordt echter niet neer maar oogeborsteld; uitstekend is het ook, het heelemaal voorover te borstelen. Klaar? Ziezoo, dan gaat u nu uw haar weer precies zoo opmaken als de kapper het heeft gedaan, maar eerst borstelt u er een weinig brillantine op. vooral ook van onderen bij den nek. Daarna kamt u het haar goed uit en bindt een stevig breed lint om het hoofd, zooals u op 't plaatje ziet (links). U rolt dan de krullen netles naar binnen, neemt het lint weg en vervangt het door een zijden netje, dat precies om he', hoofd moet sluiten (midden). U moet he juiste netje kiezen, opdat uw haar geduiende den nacht goed blijft zitten. Geen netje, dat onder de kin of van achteren wordt vastgeknoopt n;aar 't moet geheel rond zijn en van voren een elastiek hebben. Dat is heel gemakkelijk aan te brengen en uw haar blijft er netjes onder. En waarom zoudt u 't niet kiezen in de kleur van uw nachtkleeding? Een extra charme, die niets kost! V/at u nu verder 's morgens moet doen, hangt af van de kwaliteit van uw haar. Hebt u fijn haar, dan is het aan te bevelen, eenvoudig het netje weg te nemen en het kapsel zonder borstelen in orde te brengen. De krullen kunnen heel gemakkelijk worden opgerold als u een zg. „rattenstaartje" gebruikt, dat tegenwoordig speciaal voor dit doel in den handel is, doch handige vrouwen doen het even vlug met de kam. Ook een dikke krultang, koud gebruikt, is soms een goed hulpmiddel. Vergeet vooral niet — want dat is belangrijk! — tenslotte het keurige kapsel te bespuiten met een weinig brillantine. Dit is de eenvoudigste methode, die voor fijn haar geldt. Is het haar echter grof en zwaar, dan is het beter, het 's morgens over te maken. Het dragen van een netje 's nachts is dan niet strikt noodig, hoewel het toch het werk vergemakkelijkt. U verdeelt nu des morgens uw haar in lokken, die u, met flink brillantine, stuk voor stuk krachtig uitborstelt. Een stevige borstel is aan te raden. Als het kapsel goed zit, wordt een klein beetje brillantine nagespoten (rechts). --- UITKOMST VOOR DEN FIETSTOCHT. Een hardnekkig probleem en een vlotte oplossing! Wonderlijk toch! Wij Hollandsche vrouwen zijn in alle opzichten bij de pinken genoeg.... en voor het kleedingprobieem op de fietstocht hebben we nog altijd geen oplossing gevonden. En toch is er geen volk ter wereld in welks leven de fiets zulk een enorme plaats inneemt ais bij ons! Misschien ja stellig is juist d&t de oorzaak. We vinden de fiets zoo'n doodgewoon ding, bijna een deel van onszelf, we zijn zóó gewend er voor het geringste boodschapje gebruik van te maken, dat we er zelfs niet eens aan denken, dat je gemakkelijk óf lastig, ja zelfs èrg lastig en vermoeiend fietsen kunt. Daar staan we vaak pas bij stil als onze fiets heelemaal stil staat, omdat onze hoed is afgewaaid, ons haar in woeste wanorde verkeert of de strijd tegen de voortdurend opwaaiende rokken ons al te zeer heeft uitgeput. Wist u, dat Nederland tot voor korten tijd het eenige land was, waar de vrouw er geen speciale fietskleeding op nahield? In Frankrijk, waar de vrouw nu eenmaal haar kleedingprobieem geweldig ernstig opvat en niet rust, voor ze deze radicaal heeft opgelost, zou zooiets — een troep meisjes met vuurroode gezichten tegen den wind intrappend, terwijl ze aan één stuk door met een waar engelengeduld naar haar rokken grijpen öf hulpvaardige jongelui die achter hoeden aan draven — eenvoudig niet voorkomen! Tot onze verontschuldiging dient gezegd, dat we nu eenmaal niet bij elke gelegenheid, waarbij we van de fiets gebruik maken, een rationeele kleeding kunnen aantrekken om de eenvoudige reden, dat ons fietsen meest geen sport maar noodzaak is. Onmogelijk om voor ieder boodschapje onze kleeding te verwisselen! Goed, maar op de dagen, dat we voor ons plezier fietsen, moeten we toch heusch eens wat meer aandacht aan ons costuum gaan besteden. Wie dikwijls op mooie zomersche Zondagen bijvoorbeeld van Utrecht naar Amsterdam of langs andere drukke wegen heeft gefietst, weet, dat de onrationeele fietskleeding bij ons nog hoogtij viert. De hoofden beginnen er beter uit te zien: tot afwaaien geneigde hoeden zijn bijna over de heele linie vervangen door hoofddoeken, banden of mutsjes. Het bovenlichaam gaat ook nog wel, maar de beenen.... Opwaaiende rokken zijn nog aan de orde van den dag en slechts hier en daar zien we iets beters. Heel veel vrouwen — en natuurlijk vooral jonge meisjes — hebben een oplossing gezocht in de lange donkerblauwe wijde strandbroek. We kunnen dit tenue voor de fiets niet bewonderen. Ten eerste, omdat de rand van de broek steeds weer ergens vastraakt en dan deerlijk gehavend wordt, ten tweede omdat het geheel er niet zeer fijn en tamelijk onvrouwelijk uitziet. Bovendien zijn, als de pantalon wat nauw en van niet al te beste kwaliteit is, vaak de robbeis van de onderkleeding er doorheen zichtbaar, wat zeker wel het toppunt van leelijkheid is. Neen, we moeten onverwijld iets anders bedenken. Weg met lange strandbroeken en opfladderende rokken! De oplossing is de rokpantalon van goede kwaliteit en u moogt dit kleedingstuk ook gerust pantalonrok noemen 't Is een ding, dat als rok èn als fietsbroek dienst kan doen: ideaal voor een eenigszins langeren fietstocht. Het laat veel bewegingsvrijheid, treedt bij het fietsen als broek op en vertoont zich keurig netjes als rok, zoodra men een eindje gaat wandelen of ergens „pleistert", 't Is dus van belang, dat de plooien diep genoeg worden ingelegd, dat het kleedingstuk op een rok lijkt. Ook moet men erop letten, dat het uit niet te lichte stof wordt gemaakt, wanneer het voor rok moet dienen. Het moet een flink eind over de knie reiken, bijvoorbeeld tot halverwege de kuit en wil men het heelemaal correct hebben, dan kan een treksluiting worden aangbracht, die met één beweging van de broek een rok maakt. Deze „rok-pantalon" zou eigenlijk fietsuniform moeten worden voor de Hollandsche vrouw! De groote charme van onze zomersche wegen zou er zeker nog bij winnen! --- Ons wekelijksch knippatroon De overhemdblouse behoort tot die weinige kleedingstukken, die, om zoi te zeggen klassiek zijn, nooit uit mode gaan. Wij dragen de overhemdblouse thans even graag als onze moeders indertijd en daarvoor onze grootmoeders. Voor het model op onze afbeelding hebben wij 1.50 meter van 90 centimeter breedte noodig. Het patroon is te verkrijgen in maat 40; bovenwijdte: 86 centimeter; tallewijdte: 70 centimeter en heupwijdte: 98 centimeter. Door het al of niet aanknippen van naden kan men het patroon passend maken voor het eigen figuur. De fijne plooitjes in voorpand en kraagje geven het geheel iets elegants. Prijs van het patroon 30 cents. Het is vanaf morgen gedurende een week verkrijgbaar aan het bureau van dit blad: Langestraat 13. LEUKE OVERHL IDBLOUSE. ---