BIJ HET AFTREDEN VAN VAN ZEELAND. Het politiek rumoer, dat aan de crisis voorafging. Wat nu? (Van onzen correspondent). BRUSSEL, 25 October 1937. Sinds geruimen tijd wist men dat de heer van Zeeland, na zijn terugkomst het veld zou moeten ruimen, en daar is thans des te meer aanleiding toe na het gerechtelijk onderzoek over onregelmatigheden bij de Nationale Bank tijdens zijn vice-gouverneurschap. Sinds verscheidene maanden staat de premier aan een hardnekkige campagne bloot, aanleiding gevend tot opzienbarende onthullingen en incidenten, waardoor de gemoederen niet tot bedaren kunnen komen: nauwelijks was de regeering aan een dubbele kabinetscrisis ontsnapt en de heer van Zeeland voor een maand met ziekteverlof vertrokken, of het gerucht deed de ronde dat de heer Julius Barmat voorzien van een vrijgeleide, in Brussel was gezien en verhoord in verband met het proces der Goldzieher en Pensobank: de Nat. Bank had destijds alleronaangenaamste ervaringen opgedaan met dezen — toen reeds — slecht befaamden financier, en ook daarin eag men een middel om den heer van Zeeland te treffen. Weldra vernam men dat een geheim dossier over de Barmat-zaak voor de justitie verborgen was gebleven, hetgeen in de Senaat aanleiding gaf tot een serie interpellaties en heftige incidenten. Bij den aanvang van het proces deelde de Procureur des Konings mede dat hij inzage gevraagd had van het dossier en gebruik zou maken van eenige stukken, die voor de antecedenten van den heer Barmat van belang waren. Sindsdien is het ingewikkeld proces aan den gang en heeft het, helaas reeds aanleiding gegeven tot een zelfmoord van Generaal Etienne, die als administrateur aan deze zaak verbonden was, en overigens vrij uit ging. De nieuwsgierigheid van het publiek richt zich inmiddels naar de invloeden, welke zich destijds bij voortduring ten gunste van Barmat hebben laten gelden, waarbij vooral de twee oud-Ministers Petitjean, liberaal, en wijlen Renkin, Katholiek het hard te verduren hebben. De zucht naar schandaal en sensatie wordt daardoor steeds aangewakkerd en daar is, helaas, stof genoeg voor: in Antwerpen, procedeert de heer van Cauwelaert tegen Degrelle, die hem beschuldigde eene provicie van 63.000 fr. aanvaard te hebben van de Algemeene Bankvereeniging, tijdens zijn burgemeesterschap, omdat door haar eene leening van 100 millioen van de Stad Antwerpen geplaatst werd. Oud-Minister Sap heeft het verlangen te kennen gegeven gehoord te worden, en deze inmenging is een nieuwe episode uit den strijd tusschen beide Vlaamsche leiders na het afspringen van het publiek aanbod verzoening, door den heer Sap tot den heer van Cauwelaert gericht in zijn rede te Meulebeke waar hij zijn triomf vierde na zijn succesvolle campagne tegen den heer van Zeeland. Te Namen, werden de aanranders van oud-Minister de Laveleye vervolgd: afgevaardigd door de Liberalen om met den kabinetsformateur te onderhandelen over d= keuze van een liberalen minister, aanvaardde hij zelf deze plaats, buiten voorkennis der partij, en handhaafde zich daar tegen den uitgesproken wil zijner partijgenooten, totdat hij op hardhandige wijze door de menlgie tot ontslag werd genoopt. In Brussel, had nogmaals een Buitengewone Aandeelhoudersvergadering van de Nationale Bank plaats, welke wederom zeer buitengewoon was: de gouverneur, de heer Franck weigerde ditmaal nadere uitleg over allerlei beschuldigingen, welke in de pers verschenen waren en uit protest daartegen wiiüe de Vlaamsch-Nationalistische Senator van Dieren de voorbijgangers en journalisten van het balcon toespreken. De deuren werden evenwel achter hem gesloten en na drie kwartier werden hij en de regeeringscommissaris, die met eenige aandeelhouders in de salon gebleven was, waar de lichten gedoofd waren, door de politie uit het gebouw verwijderd. Het gerucht liep dat het parket een onderzoek aan het instellen was, doch de genadeslag werd toegebracht door de mededeeling dat er eene gerechtelijke instructie tegen de Bank geopend was. Onmiddellijk begreep men dat de heer van Zeeland, — in deze aangelegenheid gemengd — zijn ontslag zou aanbieden. Het betreft o.m. het feit dat dubieuse vorderingen afgeboekt werden om daarna, voor zoover mogelijk, geïncasseerd te worden: het geïnde bedrag werd daarna, buiten voorkennis van censoren en regenten, aan eenige beambten als vergoeding toegekend. Ook het publiciteitsbudget van de Bank wordt aan een onderzoek onderworpen. Voorts vindt men in de comptabiliteit fictieve uitgaven, welke andere verborgen uitgaven moeten dekken, ongeacht andere onregelmatigheden. In verband daarmede is heden aan den heer Franck, op zijn verzoek verlof van drie maanden toegekend. De houding der politieke partijen. Inmiddels hebben de politieke partijen de behoefte gevoeld hun houding nader te bepalen: het Congres van de Belgische Arbeiderspartij werd ingeluid door een verklaring van den heer van de Velde, volgens wien niemand in de partij aan het „nationale socialisme" zou denken. Opgezet met het doel te getuigen van de éénheid der Parij, gaf het congres niettemin duidelijk de oppositie te kennen van de oude doctrinairen en der jongeren, — voorstanders van de marxistische internationale — zooals dat o.m. tot uiting kwam in het protest van den heer de Brouckère tegen de niet-inmengingspolitiek van Minister Spaak, van den heer van der Velde tegen belastingverlaging, voorgestaan door Minister de Man, en tegen de scheiding met de communisten, door het congres aanvaard. Minister de Man, die op het congres niet gesproken had, hield eenige dagen daarna te Antwerpen een opzienbarende rede, welke gelden kan als het programma van het „nationale socialisme". Hij besloot zijn rede aldus: „Neen, wij zijn geen revolutionnaire partij Neen, wij zijn geen klassepartij Ja, wij zijn een regeeringspartij . Ja, wij zijn een nationale partij Ja, wij zijn een grondwettelijke partij " Deze rede werd gehouden aan den vooravond van het congres der Katholieke Partij, voor het eerst vereenigd in een „blok", opgebouwd uit de vier standen (arbeiders, landbouwers, middenstanders en burgerij) waarbij Vlamen en Walen afzonderlijk vergaderden Eenheid van inzicht scheen hier nog niet ten volle te kunnen worden bereikt en de regeeringskwestie bleef onopgelost: doch het voorstel van den heer de Man, om een breede, democratische concentratie te vormen, (dus géén Volksfront, aangezien de communisten er geen deel van uit zonden maken) heeft de aandacht der katholieken getrokken: men vindt belangstelling bij de vooruitstrevenden, verontwaardiging bij de conservatieven. Zoo de heer Sap er tegen ls, juist omdat z.i. het gevaar schuilt in de gematigde houding der socialisten, — zoo is natuurlijk de heer van Cauwelaert er niet ongevoelig voor. Daarbij beantwoordt het aan de werkelijkheid daar de laatste maanden de oppositie van de conservatieve katholieken, de rexisten en de Vlaamsch -Nationalisten gekomen is. Er zou dus minder sprake zijn van een koerswijziging, dan van eene voortzetting van het regeeringsprogramma op nieuwen grondslag. Gelet op de invloedrijke vijanden in zijn eigen partij, op de oppositie der liberalen, is het plan van den heer de Man vrij prematuur en in ieder geval zijn de voorstellen en onderhandelingen door de gebeurtenissen achterhaald: vrij algemeen neemt men aan dat de tijd, — zoowel op binnenlandsch als buitenlandsch gebied , — slecht gekozen is om het land voor eene regeeringscrisis te plaatsen. Het is dus waarschijnlijk dat het tegenwoordige kabinet aan zal blijven, — zonder den heer Van Zeeland, — eventueel onder leiding van een Premier, buiten de politieke partijen staande. ITALIAANSCHE BALLINGEN ONTSNAPT. De correspondent van „Ce Soir" te Tunis meldt, dat de vroegere Italiaansche socialistische afgevaardigde Costa met vier metgezellen ontsnapt k> van het eiland Lampedusa, waar zij sedert lang wegens een politiek delict waren geinterneerd. Zij zijn met een vaartuigje te Tunis aangekomen. ZESTIGJARIGE ECHTVEREENIGING. - Morgen zal het 60 jaar geleden zijn, dat het echtpaar J. A. Esselink—J. G. Mentink te Winterswijk in het huwelijk werd verbonden. Het echtpaar, dat samen 170 jaar oud is, is nog zeer kras. --- Advertentie INGEZONDEN MEÜEJUEtLING 'AB R< (PAN J AARD-BORNE --- LAAN IN DE HERFST. Daar staan ze nu, de stoere boomen, ; Hun blaren stuiven in het rond. :: Het groen, de tooi der zomerdagen, Het werd de buit der najaarsvlagen. Als goud bedekt 't de kale grond. ;; Z'7 geven grif wat zij bezaten, Zij buigen voor een hooger macht. Maar in die donk're zwarte toppen : Daar kiemen reeds de teere knoppen, ; Zi)' weten dat de lente wacht. --- FEUILLETON. Onder het zwaard van Themis Roman van REINHOLD OR'l'MANN <3. Won P 5 nu P as Uw brief g elezen . — ant " Sur, Ma rgaretha haastig, zonder hem te hii aanzien. — U kunt U voorstellen, dat het f geweldig aangegrepen heeft en dat ik v er £ mi j n plicht gerekend heb. ian Uw g en te voldoen Maar ik vraag u nu drinl e ®' mij zoo gauw als U kunt mede f .e dee' *^t U mij wenscht te ze!gen. Ion» Zeker, — ik zal U niet lang met nutteIjy e Wlfeiöingen lastig vallen, — verzekerde terwijl "hij dicht naast haar ging loopen zich bij het spreken een weinig naar haar overboog, als om zijn gedempte stem daardoor beter verstaanbaar te doen zijn. — ü gist zeker reeds, dat het gaat om Uw broer? — Neen, uit den inhoud van Uw brief kon ik dat niet opmaken. —Luistert U dan eens! Uw argelooze broer is hier in slecht gezelschap geraakt. Hij heeft achter den rug van Uw ouders om een drukken omgang gehad met dames van het tooneel en hij heeft zich zoo ten slotte tot lichtvaardige, ja ontoelaatbare handelingen laten verleiden. — Dat is niet waar! — snauwde Margaretha hem toe. — Het zou kunnen zijn, dat hij in zijn onervarenheid en in zijn zucht tot dweepen iets gedaan heeft, dat dwaas is — op slechtheid en eerloosheid zult U hem niet kunnen betrappen. — Dat U zoo over hem denkt, is begrijpelijk, maar ik moet U uw geloof in de onfeilbaarheid van zijn karakter tot mijn spijt ontnemen Wat hij gedaan heeft, was uit een zedelijk oogpunt niet alleen af te keuren, maar het zou hem als het ontdekt was, ook voor den strafrechter gebracht hebben. — En wat wat heeft hij dan gedaan? — Hij heeft een groote som, die hem door zijn chef, den bankier Norrenberg, toevertrouwd was om ergens-te gaan betalen, verduisterd U zult, hoewel U er natuurlijk niet veel van weet. wat de wet in dit opzicht zegt. toch wel weten, mijn lieve juffrouw, dat zu I k een handelwijze streng gestraft wordt en aeifs strenger, wanneer niet de nood er toe ge'rever heeft, maar de zucht tot genietingen en vermaak de drijfveer van de misdadige handeling ls geweest. De beslistheid, waarmee hij zijn verpletterende mededeeling deed. sloot eigenlijk eiken twijfel aan haar juistheid uit. maar Margaretha kon er niet toe komen, te gelooven, wat hij zeide. — Het ls onmogelijk. - hield ze vol. - Misschien heeft hij den schijn tegen zich of is hij het slachtoffer van een ongelukkige samen loop van omstandigheden geworden. Hij, die steeds zoo weinig eischend voor zich zelf was en die nooit behoefte gevoelde, bijzondere genoegens na te jagen — U moet mij niet verkeerd begrijpen. Ik zeide immers reeds, dat ook lk hem beschouwde als iemand, die in de verleiding was geraakt. Het zal niet anders zijn geweest dan zijn zwak karakter, dat hem ten val gebraent heeft. Het schuldige feit zelf blijft echter bestaan, wat men ook bedenken mag als jr bij te behooren als verzachtende omstandigheden En uw broeder is zich, zooals u uit dit geschrift kunt te weten komen, het gewicht von zijn verkeerde handeling volkomen bewast Hij had inmiddels uit zijn portefeuille een papier genomen, dat hij Margaretha overhandigde. Dit briefje bevatte inderdaad de vreeselijke en ondubbelzinnige bevestiging van alles, wat zij zooeven gehoord had, want daar stond de naam Sigismund Ruthardt ln de welbekende handteekening van haar broeder onder een schuldbekentenis in een duidelijkheid, welke geen twijfel liet. Het document, dat niet veel woorden bevatte en dat tot opschrift droeg „Schuldbekentenis". luidde: — Hierdoor verklaar ik, dat ik heden van den heer Rudolf Sandory een som van twee duizend mark als een rentelooze schuld ontvangen heb, welk bedrag ik moest gebruiken om een gelijk bedrag dat ik van den oankier Frans Norrenberg heb verduisterd, terug te storten Ik beken, dat ik zonder de hulp van den heer Sandory het ontdekken van mijn oneerlijkheid en een gerechtelijke vervolging niet zou hebben kunnen voorkomen: het zai mij daarom een plicht der eer zijn, het geleende terug te betalen zoodra mijne middelen daartoe toereikend zijn. — Dat is verschrikkelijk! — bracht ze met bevende lippen uit — Ik zou alles voor mogelijk gehouden hebben, maar zóó Iets nooit. Sandory stak het stuk weer zeer voorzichtig in zijn portefeuille. Een geruimen tijd liepen ze nu, zonder een woord te zeggen, naast elkander voort. Het scheen wel, dat hij de vreeselijke werkelijkheid eenigen tijd op Margaretha's gemoed wilde laten inwerken, eer hij tot het eigenlijke doel van dit onderhoud kwam. Misschien ook wilde hij haar door zijn zwijgen dwingen, hem te vragen, wat het doel toch wel was van zijn mededeeling. En toen haar het zwijgen eindelijk te machtig werd, vroeg ze ook inderdaad: — U hebt hem dus gered — het gevaar, dat hij ontdekt wordt, bestaat niet meer? Maar hoe moet ik dan uitleggen, wat u me in uw brief geschreven hebt en dat me zoo ontzettend ongerust gemaakt heeft? Want het kan toch zeker niet uw bedoeling zijn, hem den eenen dag te helpen om hem den volgenden dag in het verderf te storten. — Zulk een bedoeling heb ik natuurlijk in de verste verte niet. Ik houd van den jongen man, in weerwil van zijn fouten, alsof hij mijn broeder was en het was ook zijn voornemen, jegens hem te handelen als jegens een broer. Toen hij enkele dagen geleden, de wanhoop ten prooi, tot me kwam, vast besloten. zich door een vrijwilligen dood te onttrekken aan den smaad der straf, toen zou ik, om hem te verhinderen zulk een besluit uit te voeren, zonder bedenken nog veel grootere offers gebracht hebben — niet zoozeer om hem als wel terwille van uw geachten vader, voor wien ik een groote vereering bezit. Maar ik zou beiden een zeer slechten dienst bewzen hebben, als ik me tevreden had gesteld met het verschaffen van het geld dat voor mij immers maar een gering bedrag beteekent. Voor zulke naturen, zoo zwak van karakter, als uw broer nu eenmaal is, kan niets zoo licht van veel beteekenis worden als de onverwacht gelukkige afloop van een eerste misgreep. In de hoop, dat eenzelfde gunstig toeval ook dan weer zal komen opdagen, durven ze des te gemakkelijker ten tweeden male een nieuwe ongeoorloofde daad te wagen. En zoo durfde ik de mogelijk ernstige gevolgen van mijn hulp niet zoo maar op me nemen Maar het heeft me heel wat strijd gekost, een besluit te nemen. De bankier Norrenberg is een vriend van me, en als lk hem in een vertrouwelijk gesprek het voorgevallene medegedeeld had en hem had verzocht, den jongen man in 't vervolg wat nauw keuriger na te gaan en hem in geen geval een geldsom van eenige beteekenis toe te vertrouwen, dan zou hij uw broer wel ter wille van mij er niets van hebben laten bemerken, dat hij van alles wist Maar ik kon er toch niet toe besluiten, dezen weg te bewandelen, want dan had altijd nog iemand anders van de schuld van Sigismund geweten en zijn principaal zou hem altijd met een zeker wantrouwen hebben aangezien. — O, wat is het goed dat u het niet gedaan hebt! — viel Margaretha hem met een zucht in de rede. — Wat zou mijn arme broertje zich voor altijd in een beklagenswaardige positie tegenover mijnheer Norrenberg bevonden hebben! — Dus bleef voor mij alleen nog maar de mogelijkheid over, om dokter Ruthardt alles mede te deelen. — Wat? Mijn vader? — riep het jonge meisje doodeüjk verschrikt, uit. — O, u 'tent hem niet, mijnheer Sandory, als u daaraan werkelijk in ernst gedacht hebt Zoo goed en edel, als hij is, zoo streng en onverbiddelijk kan hij ook zijn. Ik heb dikwijls gehoord, met welk een minachting hij zich over lieden uitgesproken heeft, die een eerlooze daad hadden gedaan. Hij zou Sigismund nooit vergeven, wat hij deed; hij zou zich zeker voor altijd aan hem onttrekken En wat zou hij er onder lijden! Neen — neen — neen! Neen, geen gevoel van plicht mag er u toe brengen, zulk een vreeselijk iets te doen. (Wordt vervolgd). --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. D. H. ROODHUYZEN & Co. hv. MAKELAARS SUIKER • RUBBER • KOFFIE ■ CACAO per contract Amsterdamsche Liquidatiekas N.V. SUIKER. RUBBER. KOFFIE. CACAO, KAfOEK ALLE GRANEN ENZ. fER BEURZE VAN LONDEN, LIVERPOOL NEW rORK. CHICAGO. W1NNIPEG, ENZ. DAM 2a T.Woon Na 30012-31012 AMSTERDAM-C Beurs Ni. 2. T«M. 30012 . T.lagram*drMi CARLOS-AMSTERDAM JAt --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELINQ. THERMOGENE op de pijnlijke plek. bestrijdt HOEST, KEELPUH GRIEP, RHEUMATIEK STEKEN IM DE He hl doozen 6 35 en 55 cl. PUNSTILLENDE WATTEN --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. DE SIAMESE TWEELING VAN ONZE TIJD: DE WASMACHINE EN DE NIEUWE OVERVETTE RINSO! De wasmachine en Rinso zijn onafscheidelijk aan elkaar verbonden, in ieder gezin, waar men ze eenmaal tezamen heeft gebruikt. Talloze Nederlandse huisvrouwen, die in het bezit van een wasmachine zijn, hebben reeds begrepen, dat zij met gewone wasmiddelen ook maar gewone resultaten krijgen, doch met de speciaal voor de wasmachine gefabriceerde Rinso iets heel bijzonders bereiken. En dat ls geen wonder. Want de nieuwste vindingen der moderne techniek, gesteund door jarenlange ervaring op het gebied der zeepfabricage, hebben Rinso buitengewone eigenschappen verleend. Voorweken van de was is met Rinso niet meer nodig. Rinso behoeft niet te worden aangemaakt. Het lost bijna onmiddellijk in lauw water op en het „overvette" Rinso-sop heeft zulk een volmaakt reinigende werking, dat het zelfs meerdere malen achtereen kan worden gebruikt. R14-0309 H --- KUNST Kunstgenootschap Enschede. Ie ABONNEMENTSCONCERT — SOCIETEIT. Lili Krauss (piano). Simon Goldberg (viool). Evenals zoovele vorige Kunstgenootschapconcerten is ook dit le abonnements-concert in het nauwelijks aangevangen seizoen een zeldzaam geslaagd geweest, dat diepe en machtige indrukken heeft achtergelaten. Lili Krauss, een ideale pianiste, Simon Goldberg een phenomenaal violist, beiden met een heftig temperament en uitgerust met groote muzikale gaven, verstaan als weinigen de kunst hun publiek in spanning te houden en op te voeren tot ongekende hoogten. Men opende met de viool-sonate van Mozart K.V. 379, waarvan de hoekdeelen in G-dur en het middendeel — de eigenlijke hoofdsatz — 'in g-moll staat. Mozart koos voor dit opus den ouden — driedeeligen — overgangsvorm, met een langzame satz als inleiding, doch sloot inplaats van met een snel deel, met rustige variaties. De uitvoerenden bereikten reeds dadelijk in dit fraaie werk een groote homogeniteit, al traden zij soms wel iets al te persoonlijk op den voorgrond. Eerst in de c-moll sonate van Beethoven (op. 30. No. 2) vonden zij elkaar volkomen en maakten daardoor dit machtige werk tot het hoogtepunt van den avond. Hier was het ensemble volmaakter dan men zich denken kan. Beethoven's sterkste en zwaarwichtigste vioolsonate met al haar hartstocht en rhythmisch elan, werd in handen van het duo Krauss— Goldberg een openbaring van de hoogste orde. Na de pauze speelde men allereerst de vioolsonate in Es dur van Hindemith (op. 11. No. 1), een werk uit de overgangsperiode van dezen meester, dat met de drie overige sonaten van dit opusnummer beslissend is geweest voor de ontwikkeling van den componist. Sterk en oorspronkelijk is het hoofdthema; het neventhema herinnert nog aan Brahms (A-dur Sonate). Geheel nieuwe wegen opent reeds het tweede deel „lm Zeitmass eines langsamen, feierlichen Tanzes". Prachtig genuanceerd en met edele gelijkmatigheid verklonk dit interessante werk, waarvan de opname in een overigens volmaakt klassiek gehouden programma ons evenwel minder juist gezien voorkwam. Met de fantasie voor viool en piano (opus 159. C-dur) van Schubert sloot de avond af. Evenals in bijna alle muziek van dezen grootmeester van het lied, openbaart zich in deze zeldzaam schoone „fantasie" de geweldige stroomende kracht en scheppende drang van het genie-Schubert. In wezen is ook van opus 159 de kern de liedparaphrase, al gaat er een zelfstandige hoofdzin aan vooraf. Na Beethoven was de reproductie van Schubert in alle opzichten de gelukkigste en werd de onderlinge verbondenheid der deelen voortreffelijk aangevoeld. Het enthousiaste applaus, dat de uitvoerenden den geheelen avond ten deel viel, maakte een toegift noodzakelijk. --- Advertentie REIZIGERS! Koopt 's avonds aan het station te HENGELOfO.) een TUBANTIA en U hebt 't laatste nieuws. VANAF 4.30 UUR ALDAAR VERKRIJGBAAR --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. ffy ine syn gftelt wfl si'en verstuyven,&ie coop" taback en &uyven. Zoo zeiden onze voorvaad'ren. Maar daar „sogen sij hon taback" met niet minder smaak om; geurige en milde tabak, met zorg gemêleerd en lan# van sneê. Zoo kunt U ze tegenwoordig nog rooken. ANNO 1753 Ouft-fioll&nfccft? Pyptabak SCHOUT 15ct. COOPVAERT lOct.p'/ions --- SCHAKEN. DE STRIJD OM HET WERELDKAMPIOENSCHAP. De negende partij in remise geëindigd. Gisteravond zou in den Dierentuin te 's-Gravenhage de negende partij om 't wereldkampioenschap schaken, welke Zaterdagavond was afgebroken, worden hervat. In den laten middag deelde dr. Aljechin echter aan dr. Euwe mede, dat hij de beslissing omtrent het al- of niet voortzetten der partij aan den wereldkampioen overliet, waarop besloten werd de partij als remise te beschouwen. De stand is dus: Dr. Euwe 3V2 punt, dr. Aljechin 5V2 punt. Bij de vorige match was de stand na de negende partij: dr. Euwe 3 p.; dr. Aljechin 6 p. De negende partij remise. Men kan op drie manieren een afgebroken partij remise maken: Ten eerste door remise aan te bieden, ten tweede door het te aanvaarden en ten derde door een kwartier voor de hervatting plotseling op te duiken en tot den tegenstander te zeggen: „Of wij spelen zullen? Dat laat ik geheel aan u over". Deze derde methode heeft dr. Aljechin Maandagavond toegepast. Toen het comité, wedstrijdleider Maroczy, de persmenschen, kortom, allen, die iets met de match te doen hebben, om van de bezoekers nog te zwijgen, tegen zevenen aan den ingang van de Dierentuin te 's-Gravenhage verschenen, mochten zij nog juist het genoegen smaken de familie Euwe op haar weg naar huis te ontmoeten. Om kort te zijn: Te half zes Maandagavond heeft dr. Aljechin het besluit genomen de partij niet meer te hervatten. Jammer dat hij dat besluit niet wat eerder heeft genomen. In de stelling Wit: (Euwe) Ke2, Td3, pionnen e5, g3 en h2, Zwart (Aljechin) Kg8, Ta8, Pe3, pionnen e6, f7 en g5 had dr. Euwe den zet 41. Td3xe3 in couvert gesloten. Het is inderdaad meer dan onaannemelijk, dat een der partijen nog kans op winst zou hebben. (Ta2-"-, Kf3, Th2:, Kg4) bijvoorbeeld 41 Kg7, 42. Kf3 Kg6 (zetten van den f-pion worden beantwoord door slaan met den e-pion, gevolgd door n4), 43. h3 en nu volgt op Th8 eenvoudig Kg4 en h4, op f5 ef6 e.p. en h4, en op Kf5 g4 + , Kg6, Kg3, Th8, Tf3 enz. ---