GROOTE OVERSTROOMINGEN BIJ DENEKAMP. De Dinkeldijk op twee plaatsen doorgebroken. ONGEVEER 300 H.A. LAND STAAN BLANK. In den nacht van Vrijdag op Zaterdag is de Dinkeldijk achter het Sterrebosch bij Denekamp, als gevolg van den sterken was van het water, op twee plaatsen doorgebroken. Deze doorbraken hadden tengevolge, dat een groote oppervlakte land, naar schatting ongeveer driehonderd H.A., onder water Is geloopen. Tal van binnenwegen staan blank, terwijl eenige boerderijen door het water zoodanig geïsoleerd werden, dat de bewoners gisteren onmogelijk naar de kerk konden gaan. HET WATER SLOEG EEN GAT VAN 12 METER De voornaamste doorbraak heeft plaatsgevonden ongeveer 500 meter achter hotel Dinkeloord. Reeds vanaf den Oldenzaalschestraatweg, ter hoogte van dit hotel, kon men gisteren een beeld van de overstrooming krijgen. Zoover het oog reikte, zag men ondergeloopen landerijen. Op de plaats, waar de dijk was doorgebroken, stroomde het water nog steeds met groote snelheid het land binnen, ofschoon de stand van de Dinkel, vergeleken bij Zaterdagmorgen toch reeds een halve meter gedaald was. Het gat zelf, dat eerst zes meter was, bleek door de geweldige kracht van het water nog aanzienlijk vergroot te zijn: het water stroomde gisteren minstens over een breedte van 12 meter binnen. De doorbraak heeft plaats gevonden op de plek, waar de Dinkel juist een groote bocht maakt. Het anders zoo kleine riviertje is op deze plaats gegroeid tot 'n machtige stroom van ongeveer zeventig meter breedte. BINNEN 24 UUR 1.50 METER WAS. Hoe snel het water van de Dinkel gestegen is, moge blijken uit het feit, dat de was binnen 24 uur 1.50 tot 1.75 meter bedroeg. Niemand van de omwonenden is op dezen snellen was verdacht geweest, maar toch zijn Vrijdag, toen het water begon te stijgen, onmiddellijk maatregelen genomen om een doorbraak van den Dinkeldijk te voorkomen. Naar we van den bewoner van de boerderij „Elskenboer, welke vlak bij de doorbraak is gelegen, vernamen, heeft men vanaf Vrijdagmddag twaalf uur tot laat in den avond hard gewerkt om den dijk dicht te houden. Telkens ontstonden er op het gevaarlijke punt, in de groote bocht, kleine gaten, waaruit het waer opborrelde, maar steeds kon men die bijtijds dichten. Tegen elf uur ontstonden er echter weer verschillende kleine gaten, plotseling begon het zand weg te schuiven en in een oogwenk was toen de doorbraak een feit. Met groote kracht stroomde het water het land binnen en na een half uur stond het reeds tot vlak bij de „Elskenboer", welke hoeve op ongeveer 100 meier afstand van de plaats, waar de dijk is doorgebroken, gelegen is. De bewoners van de boerderij hebben toen nog gauw een aarden wal gemaakt en hierdoor werd voorkomen, dat het water de woning binnenstroomde. Bij verschillende andere boeren staat het water echter tot de woning, gelukkig echter niet er in. Wel staan talrijke schuren in het water. Bijna alle boeren in het overstroomde gebied kunnen alleen door middel van planken hun woningen verlaten. Verschillende boerderijen zijn echter ook geheel geisoleerd, zoodat de bewoners alleen door middel van een roei-bootje contact met de buitenwereld kunnen krijgen. Er zijn echter ook plaatsen, waar het water niet voldoende diep is om er met een boot te varen, terwijl de binnenwegen overstroomd zijn; de bewoners van de daar gelegen boerderijen konden dus gisteren op geen enkele wijze Denekamp bereiken. DE STRENGE VORST DE VOORNAAMSTE OORZAAK VAN DE OVERSTROOMINGEN. Naar we vernemen is de strenge vorst van de laatste maanden de voornaamste oorzaak van de overstroomingen. De vorst is nog steeds niet geheel uit den grond, met het gevolg, dat het water nergens heen kan. Natuurlijk heeft ook de dijk van de vorst geleden en daar komt dan nog bij de neerslag van de laatste dagen der vorige week. In het geheel staan thans ongeveer 300 H.A. lage landerijen, hoofdzakelijk weiden en eenig bouwland, onder water. Alle binnenwegen tusschen de buurtschappen Vollenhoek en Mekkelhorst staan blank. Bij hotel „Dinkeloord" staat het water tot het huis, terwijl de kelder voor de centrale verwarming is ondergeloopen. Hotel Gelink is practisch aan drie kanten door het water omringd, de geheele tuin achter het hotel staat onder water. Ook een gedeelte van den tuin van het museum „Natura Docet" is ondergeloopen. Merkwaardig is wel. dat het veertien jaar geleden is, sinds de Dinkel in de buurtschap Vollenhoek voor het laatst door den dijk brak Ook toen was de overstrooming ernstig. Voorloopig kan het gat in den dijk in de buurtschap Vollenhoek niet gedicht worden Het water moet eerst weer wegloopen en minstens een meter zakken, terwijl de grond aan beide kanten droog moet zijn Men verwacht, dat dit nog wel acht dagen zal duren en natuurlijk moet dan het water blijven zakken. Hoe groot de overstroomde oppervlakte wel Is, moge blijken uit het feit, dat zelfs de bewoners van de nieuwe huizen nabij de Paaschweide. dus vlak bij het dorp, nog last van het water hebben. Ondertusschen zijn er ook menschen, die verheugd zijn, dat de dijk achter het Sterrebosch is doorgebroken, dat zijn zij, die verder benedenstrooms wonen! Zij hebben thans immers in het geheel geen last van het water. DE TWEEDE DOORBRAAK. Zooals we reeds meldden, Is de Dinkeldijk op twee plaatsen doorgebroken. De tweede doorbraak heeft plaatsgevonden bij de Kampbrug in de buurtschap Mekkelhorst. Dit gebeurde in den nacht van Vrijdag op Zaterdag om 2 uur. De dijk is hier vrij smal, riiet al te sterk en had bovendien natuurlijk ook door de vorst geleden. Ook hier heeft men Vrijdag nog hard gewerkt om een doorbraak te voorkomen, maar zonder resultaat. Er waren eerst twee kleine gaten, maar later vlogen er opeens groote stukken nog bevroren grond uit den dijk en toen brak het water zich snel baan. Het gevolg was, dat ook hier alle laaggelegen landerijen blank kwamen te staan. Over een zeer groote oppervlakte ziet men in deze buurtschap niets dan water en nog eens water, waaruit hier en daar struikgewas, waaraan juist sierlijke katjes ontluiken, en eenige paaltjes zich verheffen. Het gat in de buurtschap Mekkelhorst is ongeveer zeven meter breed en een meter diep. Zaterdagmorgen om elf uur was hier de waterstand het hoogst, sindsdien is een val van minstens een halven meter ingetreden. Gistermorgen stroomde het water in Mekkelhorst reeds weer door het gat in den dijk naar de Dinkel terug. Ook dit terugstroomen geschiedde in snel tempo. Naar we vernamen is de Dinkeldijk bij de Kampbrug, vlakbij de boerderij van Kamphuis, wel vaker doorgebroken. O.a. geschiedde dit nog een jaar of zes geleden. Natuurlijk beteekent deze overstrooming, behalve veel ongerief voor de bewoners der laaggelegen boerderijen, ook een aanzienlijke schadepost. Talrijke binnenwegen zijn immers door het water ernstig beschadigd. Ook de landerijen hebben van de overstrooming te leiden. Verschillende boeren in het overstroomde gebied hadden reeds kunstmest op hun land gebracht: deze mest Is thans natuurlijk weggespoeld. En ook de arbeid op het land zal door deze ernstige overstrooming veel vertraging ondervinden. Het gat in den dijk achter het Sterrebosch. Een gedeelte van de overstroomde landerijen. In de buurtschap Mekkelhorst werd een gat van 7 Meter in den dijk geslagen. --- FEUILLETON. De strijd om Atlantis roman door WILLÏ REESE 11. Langzaam kroop de ijzeren slang sissend en puffend uit de overkapping. Li stond den trein met leede oogen na te staren. Ze had het gevoel, dat de mensch in dien trein evenals de trein zelf zich met elke wenteling van de wielen verder van haar verwijderde. Ze voelde een doffe smart bij deze gedachte. Het was geen gewone afscheidspijn. Je moet niet lang meer kleeren verkoopen, had hij gezegd. Ze wist, dat ze nog heel, heel lang kleeren verkoopen zou. Langzaam liep Alice Bernauer over het perron, de trap af, die naar de tram weer op. In den salon trad de jongste bediende met een verliefd lachje haar met een gesloten enveloppe tegemoet. Li lachte moe en streek den jongen door het haar. — Je wordt stellig nog eens een groot dichter Eet roode jasje met de vele gouden knoopen spande strak over de jongensborst. — Ik zal echter altijd alleen voor mooie vrouwe^ gedichten maken... mooie vrouwen, zooaL U, juffrouw Bernauer.... nu moet U echter dadelijk naar Madame gaan, zij heeft al twee keer naar U gevraagd. — Goeden morgen, Mevrouw, U hebt mij laten roepen? Madame Launals zat aan haar schrijftafel. Het zeer groote bovenvlak was bijna geheel met modebladen bedekt. Slechts voor schrijfgereedschap, telefoon en Madame's rechterhand, die een brief vasthield, was er nog plaats De hand beefde eenlgszins en het gezicht van Madame verried, dat zij boos en 'opgewonden was. Zij hoorde den groet van Alice Bernauer dien ze anders altijd vriendelijk beantwoordde, blijkbaar heelemaal niet. — Ja, ik moet met U spreken. U hebt zich — ik vind 't heel erg — door mijnheer Frundsberg laten inviteeren. Alice Bernauer schrok. Zij voelde, dat ze rood werd en dan weer bleek Ze keek strak naar den grond. — Is het juist, dat U een autotocht gemaakt hebt met mijnheer Frundsberg? Li knikte slechts. — Hoe hebt U dat durven wagen! Li hief het hoofd weer op en keek in het strenge gezicht van Madame Launais. — Mijnheer Frundsberg had mij reeds verscheidene keeren uitgenoodigd. De laatste maal heb ik eindelijk zijn invitatie aangenomen. De boosheid van Mevrouw Launais groeide. — Hoe kon U — een eenvoudige verkoopster — met een man als Frundsberg — Nu verloor ook Li haar kalmte. — Het is toch zeker mijnheer Frundsberg's eigen zaak, of hij met eenvoudig meisje uit wil gaan. En bovendien laat ik me niet voorschrijven met wien ik mag uitgaan. Op mijn werk in de zaak hebt U nooit iets aan te merken gehad. — Het is ongehoord, wat U daar tegen me zegt. Ik heb u nog wel zoo volkomen vertrouwd Natuurlijk gaat het mij wel degelijk aan, als mijn ondergeschikten uitnoodigingen van klanten aannemen. Madame's stem had reeds een gevaarlijke hoogte bereikt, de brief in haar hand ging heen en weer als een waaier. — Deze brief hier — van Mevrouw Frundsberg — maakt me duidelijk waar ik op dien te letten, als ik niet mijn beste klanten wil verliezen. Hoor zelf maar, wat ze schrijft: — Uw eerste verkoopster heeft de lompheid begaan, een uitnoodiging van mijn man aan te nemen, waartoe hij zich in een oogenblikkelijke stemming heeft laten verleiden. Daar de juffrouw niet genoeg takt bezat, om de uitnoodiging af te slaan, is het mij natuurlijk In de toekomst niet meer mogelijk, uw atelier in gezelschap van mijnheer Frundsberg te bezoeken, wanneer U juffrouw Bernauer niet op staanden voet ontslaat. — Nu, wat hebt U hierop te zeggen? Meent U altijd nog, dat het mij niets aangaat, of mijn ondergeschikten uitnoodigingen aannemen van heeren, die mijn zaak bezoeken? — Ik had moeten bedenken dat mevrouw Frundsberg er achter zou komen, een man als Frundsberg wordt immers overal herkend, zei Li. Zij dacht na en zweeg. Ook Madame Launais zei niets, tenslotte kreeg zij haar kalmte terug. — Ik zie in, mevrouw, dat ik een fout heb begaan. Ik zal daaruit de consequenties trekken — ik ga weg. Madame werd iets vriendelijker. — Ik ben blij, dat U zelf inziet, dat Ik U onmogelijk langer In mijn dienst kan houden Ik zou Mevrouw Frundsberg als klant verliezen U weet zelf het best, wat dat voor gevolgen voor mijn zaak kan hebben. Zij alleen zou al een groot verlies zijn, maar behalve zij, zouden ook anderen wegblijven Ik mag U niet verhelen, dat ik juist U ongaarne zie vertrekken. Ik ben altijd heel tevreden over Uw werk geweest. Met het oog daarop wil ik U nog drie maanden salaris uitbetalen, ik ga daarmee veel verder dan mijn wettelijke verplichtingen. Madame Launais vloeide over van welwillendheid. En toen ze een kwartiertje later Alice Bernauer de hand ten afscheid reikte waren haar woorden en wenschen werkelijk van harte gemeend, omdat Alice hsar verder geen moeilijkheden had veroorzaakt Natuurlijk verzweeg Madame Launais, dat mevrouw Frundsberg geschreven had, dat Frundsberg onder geen voorwaarde juffrouw Bernauer meer in den salon van Madame mocht ontmoeten Madame moest juffrouw Bernauer wegzenden met drie maanden salaris, die zij haar natuurlijk zou vergoeden. Maar tegenover Frundsberg moest ze, als hij naar het meisie vroeg, zeggen, dat Alice Eer'.auer zich in den omgang met heeren, die de bezoeksters van haar salon begeleidden, niet behoorlijk had gedragen. Madame zou de zaak volkomen tot genoegen van haar hooggewaardeerde cliënte oplossen Madame Launais greep, onmiddellijk nadat Alice Bernauer haar verlaten had, nn^r de telefoon. Het kamermeisje reikte Mt.iouw Frundsberg de telefoon aan. HOOFDSTUK 12. Gebogen, als droeg ze een zwaren last, liep Li de trap naar haar woning op. Toen de deur gesloten was, meende zij dat daarmee voor haar alles buitengesloten was; geluk, liefde, vreugde, toekomst en de menschen. Menschen als Herbert, Frundsberg en Alma. Leegte en eenzaamheid omving haar. Wat was haar kamer toch klein, de muren naakt, de vloerkleeden kaal. de meubels stijf. Li ging door de kamer als iemand, die een woning, die hij huren wil. bezichtigt. Voor haar schrijfbureau, in den kleinen stoel, waarin Herbert zoo dikwijls had gezeten, viel ze slap neer. Goed, dat Mevrouw Orgelmans er niet was. Ze had behoefte alleen te zijn. Kon ze toch maar aan Herbert schrijven — hem alles zeggen, wat er met Frundsberg gebeurd was, en waarom men haar had ontslagen. Was Herbert toch maar de man, waarvoor zij hem eens gehouden had! Maar hij was het niet ... Terwille van zijn plannen zou zij Frundsberg.... terwille van een vulpen had hij haar de hand niet meer kunnen geven En als zij hem nu schreef, dat ze vandaag ontslagen was, dan zou hij antwoorden: „Zie, dat je morgen een andere betrekking krijgt Li had haar taschje op tafel geworpen, ze zag een stuk geschept papier Om Li's lippen kwam een glimlachje Ze dacht aan den blonden jongen in het roode jasjs met de blinkende knoopen, de lange broek met gouden bies Zij nam het papier in de hand en las; ,.U is zoo rein, zoo lieflijk als een bloem, O laat het toe. dat ik U engel noem". Li las niet verder, zij scheurde het papier in kleine stukjes en wierp ze in de papiermand. Arme, kleine kerel, drie uur lang heb jc gewerkt op een gedicht voor een vrouw, die h<-' achteloos in stukken scheurt. Maa r daaro: zal je niet ophouden te dichten, voor andere vrouwen/ die net zoo doen. Je zult dichten, dichten, tot je de jaren van dweepzucht te boven bent gekomen. Neen, het heeft werkelijk geen doel. Herbert te schrijven dat zij niet meer bij Madame Launais was. Li stond op, ging naar het balkon, leunde voorover over de balustrade Het kwam haar voor, dat het vreemd was. dat zij hier zoo stond en niets te doen had Nu zou zij voortaan tijd hebben, wellicht dagen, misschien weken of maanden lang. — O, kon ik nog eens de salon van Madame Launais betreden! Als klant, natuurlijk". Maar onmiddellijk verwierp zij die gedachten weer. Li liet haar blikken gaan over de zee van daken, totdat ze bleven hangen aan den stellen muur aan den overkant en naar beneden in de diepte gleden. Toen kwam er weer een nieuwe gedachte in haar op, die zij niet meer kwijt kon raken — een vreeselijke gedachte. Als ik nu iets verder voorover leun dan zou ik mijn evenwicht verliezen — en wat dan? Een zachte kreet zou al de menschen die hier om de binnenplaats wonen, naar de vensters roepen En dan zouden ze allen naar beneden gaan en om een dood lichaam heen staan. Op de steenen daar beneden zou zich een kleine plek bloed vormen Kwam ze echter een beetje meer naar rechts terecht, dan zou ze niet op de steenen, maar op het harde zand vallen. Voor haar persoonlijk maakte dat weinig verschil uit. Alleen zou er een kleine kuil komen in het vlakke zand en het zand zou haar bloed drinken Men zou de politie roepen, die dan het doode lichaam wegbracht. Een paar dagen zou men in het huis stof hebben om te kletsen Op alle étages zouden vrouwen aan de deur staan: „En weet u ik heb het wel gedacht, ik heb het al lan^ zien aankomen • — En Herbert? Misschien zou hij een krans sturen, maar dan zeker zonder naam. En Frundsberg? Hij zou er waarschijnlijk in het geheel niets van hooren En als hij het vernam? Wat gaat het hem aan of een ontslagen verkoopster uit een modehuis zich van het balkon van haar woning laat vallen? En ' ^a? (Wordt vervoled.) --- Bervoets INGEZONDEN MEDEDEELING OVER LOOPEN GESPROKEN Als één daarvan meepraten kan ben ik het. Eiken dag bij de weg. Van klant tot klant en af en toe een snelloop om de trein te halen, 's Avonds vermoeide voeten? Nooit! Mijn Welfschoenen dragen me eiken dag als een veertje. u jf --- KUNST Gecombineerd concert. Chr. Mannenkoor „Sursum Corda" Chr. Geref. Gem Zangvereeniging „Crescendo". Twentsche Orkestvereeniging. IRENE — ENSCHEDE. Voor de bijna geheel gevulde zaal van „Irene' gaven Zaterdagavond drie plaatselijke vereenigingen een gecombineerd concert, n.1. het Chr. Mannenkoor „Sursum Corda" (dir. Toon Borghuis), de Chr. Geref. Gem. Zangvereeniging „Crescendo" (dir. J Koomans) en de Twentsche Orkestvereeniging (dir. A. C. de Hoop). Doordat Ds. J. Tamminga wegens familieomstandigheden plotseling verhinderd was den avond te openen, nam de heer L. M. v. d. Boomgaard deze taak over. Nadat deze was voorgegaan in gebed heette hi» de talrijke aanwezigen hartelijk welkom en uitte de hoop, dat de avond naar wensch mocht slagen. „Sursum Corda" zong allereerst en met genoegen viel te constateeren, dat dit koor nog steeds vooruitgaat. Dank zij den heer Borghuis „zingt" men en geeft in alles blijken van ernstige studie. Zang-technisch is alles verzorgd en beschaafd, de verhouding der stemmen goed en de uitspraak gaaf en welluidend. Als men op den ingeslagen .weg voortgaat, valt er van dit ensemble nog veel te verwachten. Van Palestrina gaf het koor verdienstelijke vertolkingen van „Popule Meus" en „Omnes Amici Mei", van Handi's bekende „Ecce Quomodo Moritur' zelfs een heel goede uitvoering, terwijl later op den avond het even eens populaire „Oud-Engelsche Vespergezang" van Bortnianski en „Vrede" van KooLs muzizaal werden weergegeven. Het ware te wenschen dat „Sursum" kans zag, z'n gelederen aan te vullen met enkele flinke le tenoren en eenige werkelijk diepe bassen; het geheel zou hierdoor aan glans en uitbeelding winnen. „Crescendo" zong „Lof en Aanbidding" van Manting, „Wees getrouw" van Engel, ,,De Eeuwige rust" van Caro en „O Jesu mijn" van Anderson (Almelo). Als zoovele gemengde koren, gaat ook „Crescendo" mank aan het euvel, dat het aantal dames in verhouding tot de heeren-leden grooter is dan practisch voor een gemengd koor toelaatbaar geacht moet worden; vooral nu er ook nog 7 mannen gemobiliseerd zijn domineert het vrouwenkoor soms meer dan wenschelijk is. Gelukkig zijn alle vier klankgroepen qua zangmateriaal gor,d en weet de leider prachtig te roeien met de riemen die hij te zijner beschikking heeft. Bij de sopranen zijn enkele stemmen, die te veeJ vibreeren en den totaalklank daardoor niet direct fraaier maken. Overigens is ..Crescendo" een koor, dat respect afdwingt voor de vaak bijzondere wijze waarop men zirfgt. Alles klinkt spontaan, uitermate verzorgd en muzikaal Vooral aan ademhaling en uitspraak wordt zeer veel zorg besteed. Met het lied van Anderson had men waarschijnlijk iets te hoog gegrepen en zijn krachten overschat. Technisch vraagt dit werkje veel haast te veel voor een dilettantenkoor. De Twentsche Orkestvereeniging overtrof zichz":, in de overbekende „Egmont" ouverture van Beethoven. Voor een liefhebberijgezelschap was het een uitnemende prestatie met dit werk zoo beslagen ten ijs te komen. Ook de „Romance" van denzelfden grootmeester leverde het bewijs hoeveel er met liefde en ingespannen studie te bereiken valt. Concertmeester W Berfelo. die hierin de solovioolpartij speelde, oogstte een hartelijk en welverdiend succes voor zijn keurig spel. Met orkestbegeleiding zong „Sursum" hier- na nog het prachtige „Domine Salvam fac" van Giesen en „Crescendo" Ps. 150. Beide werken vielen niet alleen zeer in de smaak, doch waren ook muzikaal in elk opzicht verantwoord. De gave begeleiding schraagde de koren, die uitmuntend zongen, op waarlijk artistieke wijze. Tenslotte verzamelden zich alle drie vereenigingen op het podium om met elkaar „Goede Vrijdag" van Gounod uit te voeren, een dankbaar hier weinig gezongen werk, dat in al zijn diepte goed paste in den lijdenstijd. Tevens bewezen de drie vereenigingen hiermede, wat\er bereikbaar is met eendrachtig SPmenenweiV rr een voorbeeld ter navolging De heer v. d. Boomgaard sloot op de gebruikelijke wijze den geslaagden avond. Telman. --- Tegenspoed is een gelegenheid, om innerlijke Tegenspoed is een gelegenheid, om innerlijke kracht te ontwikkelen. Ongestoord geluk is tegen geen enkelen slag bestand. Seneca. --- RADEMAKER! INQEZONDEN MEDEDEELING. DEN HAAG ---