NIEUWJAARSBOODSCHAP VAN HITLER TOT DE DUITSCHE PARTIJGENOOTEN. De Führer herinnert aan de oorzaken, die tot den huidigen oorlog hebben geleid en releveert de geweldige Duitsche militaire successen in het afgeloopen jaar. In de komende maanden zal de Duitsche weermacht nog sterker zijn dan voorheen. DUITSCHLAND EN ITALIË VOEREN DENZELFDEN STRIJD. De Führer heeft ter gelegenheid van de Jaarwisseling een oproep tot het Duitsche volk uitgevaardigd, die als volgt aanvangt: Mannelijke en vrouwelijke nationaal-socialisten, partijgenooten. Een jaar Duitsche geschiedenis, rijk aan inhoud, is ten einde. Het geweldige, unieke karakter der gebeurtenissen, haar revolutionnaire beteekenis voor de toekomstige ontwikkeling van de menschheid zullen latere generaties eerst in vollen omvang beseffen. Wij echter, die de geschiedenis van dezen tijd beleven, kunnen ons niet onttrekken aan den indruk, dat het bestuur der Voorzienigheid sterker ls dan de bedoeling en de wil van afzonderlijke menschen. De goden slaan niet slechts hen, die voor hot verderf zijn bestemd, met blindheid, maar dwingen ook de door de Voorzienigheid uitverkorenen, doeleinden na te streven, die dikwijls aanvankelijk ver van hun eigen oorspronkelijke wenschen zijn gelegen. Toen het Duitsche volk na de ineenstorting, die jaren aanhield, moreel ten diepste vernederd, economisch gepauperiseerd en aan lager wal, vereenigd door het nationaal-socialisme den weg tot genezing vond, waren leiding en volk besloten de toekomst van de natie te verzekeren door middel van vreedzamen arbeid en door «en beroep op het rechtsbesef van de anderen. Maar reeds vóór in 1933 de macht werd overgenomen, verkondigden da vijanden van het Rijk in talrijke schriftelijke en mondelinge v : tingen hun besluit om iedere wederoprichting van het Duitsche volk met alle middelen té verhinderen. Na 80 Januari 1933 eetten zij deze waarschuwing ook terstond in daden om. Zonder eenige reden, slechts krachtens hun infernalen haat jegens het Duitsche volk, begonnpn zij met hun nieuwe, wilde hetze en wekten op tot een boycot. Niet alleen van de Duitsche goederen, maar vooral ook van den Duitschen mensch. De democratische couranten — zelfs van de kleinste landen— beschouwden het als hun voorrecht de grootste Midden-Europeesche mogendheid dag in dag uit te beschimpen, de leidende persoonlijkheden van dit volk met beleedigende uitdrukkingen te overstelpen, het regime te bespotten of wel te belasteren en op te stoken tot gewelddadige militaire acties tegen het Duitsche Rijk. Elke poging tot overeenstemming of zelfs tot beperking der bewapening werd door de misdadige elementen van de kapitalistische democratieën met toorn of hoon afgewezen. Elke eisch tot gelijkgerechtig heid van het Duitsche volk met onverbloemd cynisme geweigerd. Vijftien jaar lang hebben zij te voren het democratische Duitschland, dat toen slechts kans zag om genade te jammeren — in plaats van zijn recht te eischen — «r onder gehouden, en met alle onverbiddelijk heid van plutocratische, politieke en economische zwendelaars uitgeplunderd en afgeperst. De boodschap verklaart voorts, dat de staten, dia de wereldmacht veroverden bestuurd werden door menschen, die hun volken niet tot welvaart konden brengen en de welvaart der gemeenschap opofferden aan het egoisme van enkelen. Deze elementen, die als leidende politieke persoonlijkheden in de democratische landen tevens ook eigenaars en aandeelhouders van de bewapeningsindustrieën zijn, geloofden bovendien — en gelooven ook thans nog — dat de oorlog de grootste kansen op voordeellge Saakjes medebrengt. Zoo valt te begrijpen, dat mijn poging in 1939, om het uitbreken van den oorlog met Frankrijk en Engeland te verhinderen, in de geheele democratische wereld niet alleen met een ijzige weigering werd ontvangen, doch eelfs een woedenden storm van verontwaardiging ontketende. Dat deze oorlog zonder eenige reden aan millioenen menschen het leven en de gezondheid zou kunnen kosten, dat hij bloeiende gebieden in ruïnes moest veranderen, was den democratischen financiers onverschillig. Voor hen stond slechts het inmiddels (n bewapeningsbedrijven belegde kapitaal op iet spel, benevens de vrees door het uitblijven van nieuwe opdrachten de winsten weer te zien Ineenschrompelen. Om hun bedoelingen daarbij te maskeeren, moesten zij met behulp Van hun pers een weergalooze leugencampagne organlseeren, waardoor de menschen dom gehouden werden. Geen enkele eisch werd aan Londen of Parijs gesteld. Hitier zette hierna uiteen, dat Duitschland aan Frankrijk noch Engeland ook maar één eisch heeft gesteld. Alle pogingen om tot een vreedzame oplossing der moeilijkheden te komen, faalden evenwel, omdat men die uitlegde als bewijzen van zwakheid van het nat.-soc. Duitschland. Toen de oorlog eindelijk zou beginnen, werden mijn laatste pogingen om den vrede te handhaven terzijde geschoven met 'n triomphkreet dat thans was bewezen dat Duitschland ongewapend was en dat men het derhalve nu of nooit met gemak kon vernietigen. Ja, toen eindelijk de eerste van de staten, die door de democratische brandstichters waren vooruit gestuurd, te weten Polen, in achttien dagen was verpletterd en vernietigd en Duitschland nogmaals zijn begeerte naar vrede uitsprak, zag men juist in-dit verlangen naar vrede het bewijs, dat Duitschland zelf in twijfel verkeerde, en met angst en beven de Britsch-Fransche aanvallen in het Westen tegemoetging. Hitier schetste hierna den strijd in het Noorden en Westen, zooals die zich in den zomer van 1940 ontwikkelde en wees speciaal op het gedrag der Engelschen, die er overal slechts op uit waren, zich aan den strijd te onttrekken. Na hulde gebracht te hebben aan allen, die tot de weergalooze militaire successen van 1940 hebben bijgedragen, staat Hitier stil bij de toekomst. Het Duitsche leger wordt nog steeds beter. Hitier zegt daarbij o.m.: Dat de Duitsche weermacht goed ls, heeft zij bewezen, dat zij evenwel in de komende maanden nog beter zal zijn is ons besluit. Dit wordt met fantastische nauwgezetheid en onvermoeibaren Ijver verwezenlijkt. Het jaar 1941 zal het Duitsche leger, de Duitsche marine en het Duitsche luchtwapen in geweldige versterking zien aantreden. Onder hun slagen zullen dan de laatste phrases van de oorlogsmisdadigers bezwijken en daarmede zullen eindelijk de voorwaarden vervuld zijn voor een werkelijk vergelijk tusschen de volken. Vrouwelijke en mannelijke natlonaal-soclalisten: Gij kent de geschiedenis van onze binnenlandsche worsteling. Ook hier moesten bepaalde lagen terzijde geschoven worden, alvorens wezenlijke samenwerking van de menschen in ons land kon ontstaan. Naar bulten is het helaas niet anders. De democratische belanghebbenden bij den oorlog die sinds vele tientallen jaren de wereld in onrust brengen en de volken in steeds nieuwe crises storten, moeten vernietigd worden, opdat Europa zijn innerlijken vrede hervindt. Wat er ook moge geschieden, Duitschland zal met koele vastberadenheid alle stappen ondernemen, die noodig zijn ter verwezenlijking van dit doel. Iedere mogendheid, die van deze democratieën eet, zal daaraan sterven. Indien de heer Churchill en zijn democratische makkers thans verklaren dat zij hun wereld verdedigen en dat hun wereld naast de onze niet kan bestaan dan is dat slechts hun eigen ongeluk. De Duitsche wereld heeft juist zooals de Italiaansche de periode der voorrechten van enkele plutocratische kapitalisten overwonnen en in plaats daarvan de periode van het volk gesteld. Indien de Churchill's en hun aanhang nu verklaren ln een dergelijke wereld niet te kunnen leven, zullen zij daardoor niet de Duitsche wereld vernietigen, doch vroeg of laat die van hen zelf ten val brengen om ook daar den eigen volken de vrijheid te geven. In den strijd van de plutocratische voorrechten tegen de nationaal-socialistische volksrechten zullen laatstgenoemde succes hebben. In dit geloof treden wij het jaar 1941 in. Aan onze zijde staat sinds begin Juni van dit jaar het fascistische Italië. Het is even vastberaden als wij den oorlog aan te vangen en te voeren. Zijn strijd is ook onze strijd. Zijn verwachtingen zijn de onze. Het geloof van de oorlogsdrijvers door afzonderlijke acties iets te kunnen veranderen aan den afloop van de worsteling is kinderlijk. De luchtoorlog. De heer Churchill heeft reeds een groot aantal z.g.n. „overwinningen" behaald, die naderhand nog steeds mislukkingen gebleken zijn. De heer Churchill was immers de man, die plotseling den onbeperkten luchtoorlog als het groote geheim van de Britsche overwinning uitvond, drie en een halve maand lang heeft deze misdadiger Duitsche steden door nachtelijke aanvallen lukraak met bommen laten bestoken, brandplaatjes op boerendorpen laten vallen en — naar de bewoners van de Duitsche hoofdstad weten — vooral lazarets als doel aangewezen. Dat de Duitsche weermacht drie en een halve maand niet antwoordde, bevestigde in het brein van dezen man de meening, dat hij nu eindelijk de methode gevonden had, waarop hij Duitschland de baas was en de Duitsche weermacht hem niet kon antwoorden. Ik heb deze methode, die van humanitair standpunt bezien, een wreedheid was en in militair opzicht slechts een schandaal, drie en een halve maand lang aangezien. Overigens steeds weer met de waarschuwing, dat de vergelding op zekeren dag zou komen. De democratische brandstichters hadden voor deze waarschuwing slechts hun welbekend gelach over Zij spraken van den „verrukkelijken oorlog", die. „blij stemt" en „waarmede men iedereen slechts kan gelukwenschen", zij kwamen met uitvoerige beschrijvingen van de uitwerking van hun bommen op de Duitsche bevolking, op het Duitsche economische leven enz. Nu bestond de uitwerking van deze aanvallen uitsluitend in de langzaam toenemende verbittering onder het Duitsche volk, de hoop, dat de vergelding eenmaal zou komen en bij de leiding het besluit ten slotte een einde te maken aan deze eenzijdige oorlogvoering. In de maand Mei is Engeland met zijn aanvallen begonnen bij de stad Freiburg. Maandenlang hoonde men sindsdien in de kringen van de Britsche oorlogshetzers de onbekwaamheid van Duitschland om iets dergelijks te doen. Sedert half September zal hun nu wel duidelijk geworden zijn, dat slechts menschelijkheid ons zoolang teruggehouden heeft van beantwoording der misdaden van Churchill. Thans evenwel zal ook deze oorlog gevoerd worden tot de laatste consequentie, d.w.z. tot de daarvoor verantwoordelijke misdadigers onschadelijk gemaakt zijn. En het is geen phrase, maar bloedige ernst, als wij verzekeren, dat voor elke bom er tien of zoo noodig twintig terug komen. Geen keer in de krijgskans. Zoo mogen zij dan ook thans weer voorbijgaand alleen al om propagandistische redenen spreken van den „keer van de krijgskans". Laten zij echter hierom denken: in dezen oorlog overwint niet het geluk, maar eindelijk eens het recht. En het recht staat aan de zijde van de volken, die voor hun bedreigd bestaan strijden. En de strijd om dit bestaan zal deze volken tot de ontzaglijkste prestaties van de Wereldgeschiedenis aansporen. Als in de democratieën de drijvende kracht bij de productie de winst is, die afzonderlijke industrieelen, bankmenschen en omgekochte politici in hun zak steken, dan ls het in het nationaal socialistische Duitschland en ln het fascistische Italië het inzicht van de millioenen werkers dat de democratieën, indien zij ooit zouden overwinnen, met de geheele kapitalistische wreedheid zouden woeden, waartoe diegenen in staat zijn. wier eenige God het goud is, die geen andere menschelijke gewaarwording kennen dan de winzucht en bereid zijn iedere andere edeler gedachte zonder meer aan dezen aandrift prijs te geven. Het nationaal socialistische ■ Duitschland, het fascistische Italië en het met ons verbonden Japan weten, dat in dezen oorlog niet om een staatsvorm gestreden wordt, niet om zekere internationale toekomst constructies, doch uitsluitend hierom, of deze aarde slechts voor de eene partij en niet eveneens voor de andere zal bestaan. Een Amerikaansche politicus heeft de geestige uitdrukking gelanceerd, dat het au fond niet anders dan een poging van de haveloozen is om iets te krijgen. Wij kunnen daartegen geen bezwaar hebben. Terwijl de overige wereld zich gereed maakt den haveloozen het weinige, dat zij nog bezitten, evenals voor de overneming van de macht, te ontstelen, treden wij voor de bezittende wereld met het besluit voor de haveloozen de algemeene menschenrechten strijdend te veroveren en hun dat deel aan het leven te waarborgen, waarop zij krachtens dit recht aanspraak kunnen maken. Deze strijd ls niet een aanval op de rechten van andere volken, doch slechts op de aanmatiging en hebzucht van een dunne kapitalistische bovenlaag, die niet wil inzien, dat de tijd voorbij is, waarin het goud de wereld regeerde dat Integendeel een toekomst aanbreekt, waarIn de volken, d.w.z. de menschen, de beslissende kracht in het leven der naties zijn. Dit inzicht was het, dat in het afgeloopen jaar vleugelen gegeven heeft aan de nationaal socialistische legers. Het zal hun ook komend jaar da overwinning bereiden. Terwijl wij nu voor dit geluk van de volken strijden, gelooven wij ook het spoedigst den zegen der voorzienigheid te verdienen. De Heere God heeft tot dusver zijn goedkeuring aan onzen strijd gehecht. Hij zal ons — indien wij onzen plicht trouw en dapper vervullen — ook in de toekomst niet verlaten. --- „De lendenen omgord „De lendenen omgord En brandende de lampen". Zoo roept het jaar u toe, Nu g' aan zijn ingang staat. „Weest vaardig en bereid. Tot werken, dienen, kampen. Tot scheiden, als Gods ur~ slaat." de Genestet. +»««♦♦♦♦«»«♦♦«»««««♦»♦«»««♦♦«♦♦♦»♦♦«««»«»♦♦ --- FEUILLETON. Het noodlot van de Ransome Rovers EEN ROMAN UIT DE VOETBALWERELD. 47. „Tippel er niet in,Mr. Sullivan!" waarschuw' de Steve lachend. „Wanneer een politieman pure belangstelling huichelt is het dubbel uitkijken!" Hij legde een hand op Gore's arm. „Smeer hem naar 't Old White House, drink er ettelijke borrels—" „Op jouw kosten?" „Op mijn kosten. Maar weer niet zooveel dat 't uitgelezen dinertje, waar 'k je op fuif, een fiasco wordt. Over een uurtje ben ik bij Je en al smikkelende vertel ik je datgene, wat je als politieman ku. aanhooren zonder te blozen." ,,'k Betwijfel sterk, Steve, of 't in mijn oogen de moeite waard zal wezen, 'k Ben wat wijzer geworden dan toen k kwam. Henline's bewering, dat hij wel kon vermoeden wie Zondagavond bij hem inbrak, was alleen er naast voer wat Mr. Sullivan betrof. Voor jou daarentegen zou 'k niet graag een vingertop bij 't vuur houden, laat staan er de heele hand in leggen, en voor dien vriend van je evenmin. Daarom moest Henline dus bij Mr. James Jamison gaan kaarten en niet omdat jij hem van de vlakte wou hebben ten einde zijn butler dronken te voeren en zóó uit te hooren." Steve repliceerde onbevangen: „Wat fantasie kan voor een detective geen kwaad. Te véél er van maakt een fantast van hem. JIJ levert 't bewijs, Gore." De inspecteur schudde 't hoofd. „Wees blij, Jongeman, dat ik geen bewijzen moet leveren. Toevallig heb je vier factoren in je voordeel. De eerste is bekend: de kwestie van bevoegdheid. Ten tweede genoot 'k feitelijk van een uitgestelde vacantie, wat me niet belette, een aartszwendelaar aan 't hart te drukken, toen hij me in de armen liep. Ten derde doet een ongemotiveerde sentimentaliteit mij in jou onder alle omstandigheden den zoon zien van den besten chef, dien de Yard ooit heeft gehad en ooit zal hebben. Vierdens was ik een uilskuiken om open kaart met je te spelen, voor weetgierigheid aan te nemen wat niet anders was dan een weloverwogen taktiek van je, teil einde eigen slinksche wegen te kunnen volgen. Ik zou aan dit alles een ten vijfde willen toevoegen en dat is " Dat jij als de blikskater naar 't Old White House gaat!" Steve pakte Gore oy een arm en loodste hem naar de deur. . Klim op een tafel, trommel 't heele kellnersiegioen bij elkaar en waarschuw, dat ze 't hart niet hebben om alles uit te schenken, want dat er Iemand op komst is met een feestelijken dorst!" In de opening draaide de inspecteur zich .m „A propos, van uw twee nieuwe vrienden, Mr. Sullivan — achteraf lijkt 't me toch maar raadzaam, drommels voorzichtig met hen te zijn!" Sullivan zei iets, dat in gelach verloren ging. Met uitgestrekte handen kwam hij naar Curtis. In zijn oogen was een vochtige glans. „Kerel, hoe zal 'k je hier voor danken? Do^r Arthur de hand boven 't hoofd te houden heb je voorkomen, dat mijn naam door de modder werd gehaald. Als één weet, dat Arthur zooveel consideratie niet verdient, dan ik." ,,'k Moest hem wel in bescherming nemen, wilde 'k u kunnen helpen." ,,'k Begrijp het, beste jongen, en 'k zal 't niet vergeten, zoolang ik leef. Bij mijn weten heb 'k nooit iemand te kort gedaan, nooit iemand onbillijk bejegend. Toch zijn er genoeg menschen in Ransome, die me mijn succes in zaken misgunnen en er ln zouden groeien, als mijn reputatie een stevigen oppeuter kreeg." Nora was 't privé kantoor binnengekomen. Zij ging op een armleuning van Cyril's stoel zitten en streek hem liefkozend over 't haar. Curtis zei: ,,'k Mag van de eer niet méér aannemen, dan me toekomt, en dat ls goed beschouwd maar een schimmetje. Zonder Steve's hulp was 'k nog even ver als toen ik begon." Hanley sloeg de hakken tegen elkaar, ,,'k Sluit me aan bij den vorigen spreker. Zonder Gore's medewerking had ik er geen spaan van terecht gebracht." Nora sprong in de houding. „Bij ontstentenis van den inspecteur breng ik zijn boodschap over. Gore zegt: zonder Brook's aandeel liepen we nog in een kringetje rond." Sullivan lachte. „Hoe dikwijls wordt de wissel nog geëndosseerd vóór iemand hem krijgt, die er ook de duiten op gaat halen?" „Nora noemde den naam reeds," zei Cyril. „Brooks, we zijn nu onder ons en behoeven 't niet langer geheim te houden. Als Brooks had geweigerd mee te doen, waren we er niet in geslaagd Henline's brandkast te openen en had Hanley den bracelet van keizerin Poppea niet tegen de imitatie kunnen ruilen Hij speelde 't buitengewoon handig klaar; vóór vanmorgen wist ik zelf nog niet. hoe de vork in den steel zat. Had 't aan mij gelegen, dan was u direct ingelicht. Maar Steve verbood het; 'k moest hem mijn woord geven 't niet te doen. Anders trok hij zich terug, dreigde hij. Mijn bezoek aan den procuratiehouder was een uitvlucht, 'k Ging naar de wachtkamer en kreeg daar van Steve den bracelet." „Zoo is t," bevestigde Hanley. „Al doet 't misschien als een dissonant in de jubelsymphonie aan — Mr. Sullivan verdiende werkelijk, een oogenblik in den piepzak te zitten. Hij heeft direct Arthur van den diefstal verdacht. Dat hij 't voor zich hield is begrijpelijk, maar hij had zijn houding behoor en te herzien toen anderen, al waren 't dan ook schavuiten, voortgingen met jou er van te belakken." Hij zag Sullivan aan en glimlachte. „In uw hart geeft u toe, 't lesje verdiend te hebben. Aangezien over dit punt geen discussie wordt toegestaan, verzoek ik Curtis, zijn pleidooi ten gunste van Brooks voort te zetten." „Na wat is gebeurd, kan hij bezwaarlijk als trainer worden gehandhaafd," meende Cyril. „Hanley beloofde uit uw naam, dat u hem niet in den steek zult laten. Zonder overdrijving — 't was Brooks, die u den belangrijksten dienst bewees." „En dat zal 'k me herinneren," verzekerde Sullivan. Steve kwam glimlachend overeind. „Wel, er zijn twee partijen slaags geweest en de onze heeft alle reden, over den afloop dubbei en dwars tevreden te zijn. 'k Geloof, dat 'k nu maar eens naar 't Old White House ijl. Gore bezit een pracht van een dorst wanneer hij hem op rekening van een ander lesschen kan Nora weerhield hem ..Een oogenblik nog. Mi Hanley! Ik behoor tot de partij, die u de onze noemt, en ik ben niet.tevreden. niet dubbel en ook niet dwars. Waaróm werd ik bij 't endosseeren van den wissel glad over 't hoofd ge zien? Durf eens zeggen, dat ik er geen recht op had! Als ik er niet was geweest, zou Cyril niet naar Ransome zijn gekomen en had 'k hem niet kunnen overhalen om voor de Rovers te gaan spelen. Dan had u nooit van zijn bediende vernomen, dat er in ons land een stad bestaat, die Ransome her f . En dan was de bal niet aan 't rollen eebracht, naar geen enkelen kant!" Hanley boog. „Miss Grasham, u hebt 't grootste gelijk van Ransome!" Hij wenkte een denkbeeldig iemand. „Heila, Brooks! Frommel den wissel eens gauw uit je vestjeszak en laat Miss Grasham hem een minuut vasthouden!" Toen klopte hij 't meisje op den rug. „U gebruikte daar een zeer toepasselijk beeld — een rollende bal. Dat brengt ons vanzelf op de Rovers van wie, naar we hopen, nu verdere onheilen zullen zijn afgewend. Cyril. JIJ hebt Mr. Sullivan zeker al verteld, hoe wij den boel ln 't vat dachten te gieten?" Curtis schudde van neen. „Peccavi! 't Ging me in al de herrie glad door 't hoold!" „Wel, 't verzuim ls gauw verholpen. In 't kort komt de zaak hierop neer, Mr. Sullivan. De oude dokter in Shields scheidt er met Mei uit. Een beste praktijk. Ik was 't eerst aan bod om ze over te nemen en we werden 't eens. Curtis en ik hebben besloten, dit seizoen de kleuren van de Rovers te blijven dragen, nu Tom Fedler uit wandelen is gestuurd. Dick Walsh kan zijn plaats innemen. Hij trapt minstens even goed rechts als links. Keeper Rand en spil Mullin wilden we nog een kans gegeven zien; ze zijn bruikbare spelers. Nu ze niet langer onder Fedler's funesten invloed staan, zullen ze wel geen gekke dingen meer uithalen, 't Spreekt vanzelf, dat we deze oplossing aan de hand doen onder voorbehoud, dat u er mee accoord gaat." „Van harte!" verklaarde Sullivan. „En zoo zijn we tot de rondvraag gevorderd. Heeft iemand iets in 't midden te brengen?" Hij wachtte even. „Ik wel. Zondag geef 'k in 't Rovers House een feestdiner, dat klinkt als een kiok. De heele club zal aanzitten en bij hooge uitzondering ook een dame, Miss Nora Grasham. Geen op- of aanmerkingen?" Sullivan nam den aschbak en gaf er een slag mee op 't schrijfbureau. „Dan is 't voorstel met algemeene stemmen goedgekeurd en sluit ik de vergadering!" EINDE. i --- ADVERTEERT IN TUBANTIA ADVERTEERT IN TUBANTIA % --- BINNENLAND Taak van het N.V.V. NIEUWJAARSBOODSCHAP VAN DEN HEER WOUDENBERG. Het A.N.P. meldt: De commissaris van het Nederlandsche Verbond van Vakvereenigingen, de heer H. J. Woudenberg, richt ter gelegenheid van de jaarswisseling de volgende boodschap tot het werkende volk van Nederland: „Gij allen, werkende mannen en vrouwen in het Nederlandsche Volk zult deze jaarswisseling meemaken met geheel andere gedachten dan vorige jaren. Gij zult misschien terugdenken aan de vele schokkende gebeurtenissen die zich in het afgeloopen jaar hebben voorgedaan. Gij zult terugdenken aan al wat in het bestek van eenige maanden aan ingrijpende veranderingen werd onderworpen. Misschien komt een zekere weemoed in u op over datgene, wat gij meent, dat verloren is gegaan. Maar bij dc intrede van het jaar 1941 moeten ook andere gedachten u bezig houden. Een oude periode is afgesloten, een nieuwe is reeds begonnen. Zooals de twaalfde klokslag Oudejaarsavond het oude jaar afsluit hebben ook de schokken van de sociale revolutie den ouden, kapitalistischen tijd tot een einde gebracht. Achter de donkere wolken van den oorlog en de daaraan verbonden moeilijkheden zien wij thans reeds de zon opkomen van den socialistischen vrede, die, naar wij allen hopen, ln het nieuwe jaar tot stand zal komen. De Oudejaarsnacht van 1940 wordt verlicht door het uitzicht op een nieuwe, rechtvaardige arbeidsgemeenschap, waarin voor ieder een bestaan zal zijn, verzekerd en beveiligd, en aansluitende aan de verlangens en behoeften van alle levende en werkende menschen. Het Nederlandsche Verbond van Vakvereenigingen, dat aan den opbouw van deze arbeidsgemeenschap een werkzaam aandeel zal nemen, wenscht allen Nederlandschen arbeiders en arbeidersvrouwen een voorspoedig Nieuwjaar. Het verbindt daaraan de stellige overtuiging dat 1941 hen zal brengen naar de vervulling van lang gekoesterde socialistische idealen". De bemanning van de Dorus Rijkers onderscheiden. Medailles uitgereikt 'n het Stadhuis te Den Helder. In het raadhuis in Den Helder heeft het hoofdbestuur van de Noord- en Zuid-Hollandsche Redding Maatschappij onderscheidingen uitgereikt aan de bemanning van de motorreddingboot Dorus Rijkers: aan den schipper, C. Bot, diens zoon, P. Bot, stuurman, den motordrijver R. Eelman en aan de beide opstappers J. Runneberg en J. Filerup. Deze mannen hebben met hun boot in de maand December, tijdens een zwaren storm, binnen een tijdsverloop van 24 uur, 73 menschen weten te redden van drie in nood verkeerende schepen. De voorzitter van de N.Z.H.R.M., de heer P. E. Tegelberg, heeft de mannen namens het hoofdbestuur toegesproken. Hij wees er op, dat Nederland trotsch kan zijn op zijn reddingwezen, dat steeds paraat is en gereed om hulp te bieden. De organisatie functionneert uitstekend, maar in laatste instantie komt toch alles aan op den moed en het doorzettingsvermogen van de bemanning van de booten. Vooral in de huidige omstandigheden wordt daarvan zeer veel geëischt. Spr. memoreerde wat schipper Bot en zijn mannen in de afgeloopen maand hadden gepresteerd en deelde mede, dat het hoofdbestuur in verband daarmede besloten had aan allen een medaille met getuigschrift uit te reiken. Vervolgens speldde de heer Tegelberg de groote gouden medaille op de borst van schipper Bot. Aan Eelman werd de kleine gouden medaille uitgereikt, aan P. Bot de zilveren medaille en aan Filerup en Runneberg ieder de bronzen medaille. Nadat de loodscommissaris de heer P. C. van Diest het woord had gevoerd, heeft schipper Coen Bot, mede namens de anderen, dank gezegd voor de onderscheiding. DIEFSTALLEN TE OOLTGENSPLAAT OPGEHELDERD. Reeds geruimen tijd werd bij de politie te Oolfcgensplaat aangifte gedaan van diefstal van petroleum, tarwe, kippen enz. Steeds werd er door de politie een onderzoek ingesteld, vaarbij ook gebruik werd gemaakt van een Rijksspeurhond onder leiding van brigadier Schaap uit Middelharnis, evenwel zonder resultaat. Thans echter ls het de politie gelukt een gedeelte van den buit te achterhalen en de daders te arresteeren. Reeds zijn drie personen, die bekend hebben enkele diefstallen te hebben gepleegd, naar het huis van bewaring te Rotterdam overgebracht, terwijl tegen drie personen proces-verbaal is opgemaakt wegens heling. Het onderzoek duurt nog steeds voort. Statistiek der personeele belasting over 1939. . Het centraal bureau vor de statistiek heeft wederom een aantal gegevens gepubliceerd betreffende de personeele belasting. Hieraan is het volgende ontleend: Sinds 1931 komt de zuivere opbrengst van de hoofdsom dezer belasting aan de gemeenten ten goede, met dien verstande, dat van 1935 af 80 pet. van de hoofdsom naar de grondslagen huurwaarde, meubilair en dienstboden niet meer rechtstreeks wordt uitgekeerd, doch in het werkloosheidssubsidiefonds wordt gestort, waaruit naar bepaalde normen wederom uitkeeringen aan de gemeenten worden gedaan. Slechts enkele gemeenten hebben sindsdien wijzigingen in de classificatie aangebracht. Voor het laatstbekende jaar 1939 werd geen belasting geheven raar den grondslag paarden in 41 gemeenten, r.aar den grondslag pleiziervaartuigen in 24 en naai den grondslag biljarten in 83 gemeenten. Van de bevoegdheid de belastbare huurwaarde en de waarde van het meubilair voor koffiehuizen enz. lager vast te stellen, wordt een vrij groot gebruik gemaakt (in 1939 in 455 van de 1054 gemeenten). Het aantal gemeenten, dat voor de verschillende grondslagen tarieven heeft vastgesteld, welke afwijken van die in de wet zijn bepaald, is gestegen van 274 over 1931 tot 534 over 1939. Het aantal perceelen, belast naar den eersten grondslag, is onafgebroken gestegen van 1.490.327 over 1931 tot 1.773.826 over 1939. De belastbare huurwaarde dezer perceelen is gestegen van f 483 millioen over 1931 tot f 516 millioen over 1934, waarop ln hoofdzaak als gevolg der huurverlaging°n deze waarde is gedaald tot f 478 millioen over 1937. Hierop is weer een stijging gevolgd tot f 491 millioen over 1939. De gemiddelde '-"elastbare huurwaarde per perceel is voortdurend gedaald van f 325 over 1932 tot f 277 over 1939. Alle grondslagen tezamen brachten in ellc der jaren 1931 tot en met 1934 ruim f 38 millioen op, waarop een daling is gevolgd tot f30 millioen over 1935. Deze daling is in hoofdzaak veroorzaakt, doordat sindsdien voor de grondslagen huurwa. meubilair en dienstboden geen afwijkingen van de wettelijke tarieven meer mogen gelden. Over 1939 beliep de opbrengst f 28 millioen. Van alle grondslager is de opbrengst ln hoofdsom van den grondslag huurwaarde van het grootste, en van den grondslag oaarden van het kleinste belang (resp. 71 en 0,2 pct.>. Zoowel de hierboven genoemde daling van de opbrengst in hoofdsom als de ongunstigste tijdsomstandigheden maakten het voor een groot aantal gemeenten noodzakelijk het aantal opcenten op deze belasting niet onbelangrijk te verhoogen in verband waarmede de opbrengst dezer opcenten is gestegen van f 28 millioen over 1931 tot f 45 millioen over 1939. Crisisinvoerwet niet verlengd. Op 31 December j.1. is de geldigheidsduur van de crisisinvoerwet geëindigd, terwijl niet meer tot verlenging daf.rvan is overgegaan. Uiteraard houdt c'it verban.' met de gewijzigde omstandigheden. Reeds werden de contingenteeringen, die in de afgeloopen maanden afliepen, niet meer verlengd. Thans zal evenmin tot een ve-lenging der Crisisinvoerwet worden overgegaan. Dientengevolge zijn de nog loopende contingenteeringen en de daarmede verband houdende invoerformaliteiten per 31 December j.1. komen te vervallen. BAD IN EEN BIJT! Op Dinsdagmiddag 31 December 1940 om 1 uur heeft de heer J. F. Schultink uit Rotterdam te Elburg een zeldzame proeve gegeven van uithoudingsvermogen in de koude en in het ijskoude water. Er lag ijs in het IJsselmeer en bovendien had het in den morgen van 31 December gesneeuwd. De heer Schultink hield zich aan den kop van de haven van Elburg eerst eenigen tijd in badpak op te midden van sneeuw ijs en feilen wind. Hij ging vervolgens bij het zwembad aan het eind van de Elburger Pier eenige minuten in een bijt te water waarna hij zich op zijn Finsch nog eens stevig met sneeuw afwreef. --- Zaterdags nà 9 uur INGEZONDEN MEDEDEELING. Zaterdags na 9 nnr kunnen geen advertenties meer worden aangenomen De annonces voor de Goedkoope Rubriek worden tot HALF NEGEN aangenomen. ---