Reizen en avonturen van Mijnheer Prikkebeen 60. En kijk, daar nadert ginds een boot, Die komt als redder in den nood Men ziet daar, door het nat bedolven, Vier menschen, worstelend in de golven. „Geef acht", roept thans de manschap luid, „WIJ moeten helpen, vlug vooruit". --- DE LOONBELASTING. De techniek der heffing. nians schetsen wij in het kort de techniek van de heffing. De werknemer ontvangt van den werkgever een formulier in duplo, dat hij binnen twee werkdagen ingevuld weder aan den werkgever moet ter hand stellen. Door deze werknemersverklaring ontvangt de werkgever de gegevens, die hij voor de toepassing der belastingtabel noodig heeft. Dient de werknemer geen verklaring in, dan moet de werkgever het hoogste tarief (groep I) toepassen. De verklaring moet worden ingevuld naar drn toestand op 1 December, thans naar 1 December 1940. Zijn echter de gegevens sedert dien voor den werknemer in gunstigen zin gewijzigd, dan moet de werknemer in den loop van het belastingjaar, zoodra de toestand zich te zijnen gunste wijzigt, nieuwe formulieren aan den werkgever vragen en invullen. Bij wijziging te zijnen nadeele blijft de toestand op 1 December voor het geheel volgende belastingjaar gelden. Ook de verknemer die in den loop .van het belastingjaar voor het eerst een werknemersverklaring invult, moet dit doen naar den toestand op 1 December daaraan voorafgaande, tenzij inmiddels een voor hem gunstiger toestand is ontstaan. Men vergete niet het verzoek om ontheifing van den aanslag 1940/41 op de verklaring in te vullen. De werkgever zendt belde exemplaren door naar den inspecteur, nadat hij de noodige gegevens heeft overgenomen op de loonbelastingkaart. die hij voor iederen werknemer moet aanleggen. Hij is verplicht de belasting in te houden bij de uitbetaling van het loon en wel volgens de gegevens, welke op het tijdstip van inhouding op de kaart zijn vermeld, tenzij hij weet of dient te weten dat dc werknemer onjuiste gegevens heeft verstrekt. Daarom dient de werknemer met een wijziging te zijnen gunste den werkgever spoedig in kennis te stellen. De werkgever is verplicht zich uit eigen beweging de noodige formulieren te verschaffen en tot inhouding over te gaan. Indien niet of te weinig belasting is ingehouden en afgedragen tengevolge van door den werknemer verstrekte onjuiste gegevens, wordt de belasting van den werknemer nagevorderd. Treft den werknemer »een schuld, dan wordt de belasting nagevorderd ten name van den werkgever. Ook kan de fiscus deze belasting echter verhalen op den werknemer, tenzij deze den inspecteur op de hoogte heeft gesteld van des werkgevers nalatigheid. De loonbelastingkaart is ook voor den werknemer van belang. Blijft de werknemer tot het einde van het jaar in dienst van denzelfden werkgever, dan krijgt 'ïii de kaart niet in handen (behalve in nader te bespreken gevallen om daarop door den inspecteur een aanteekening te laten stellen) en wordt deze door den werkgever in Januari daaraanvolgende gezonden aan den inspecteur. Eindigt de dienstbetrekking echter in den loop van het jaar, dan stelt de werkgever de kaart ter hand van den werknemer, die ze moet bewaren en overhandigen aan den volgenden werkgever, bij wien hij het loopende jaar in dienst komt. Blijft hij het geheele verdere jaar bulten betrekking, dan moet hij in Januari de kaart aan den inspecteur doen toekomen. De werkgever die een kaart aan den inspecteur zendt of aan den werknemer die zijn dienst verlaat afgeeft, moet daarop aanteekenen het in het belastingjaar genoten loon en de Ingehouden belasting. Bovendien moet de werkgever, desgevraagd, den werknemer een schriftelijke verklaring afgeve ï van het in het belastingjaar genoten loon en de ingehouden belasting. Het eene exemplaar van de werknemersverklaring wordt door den Inspecteur gebruikt ter controle van den werkgever, het andere bij de beoordeeling of aan den werknemer na afloop van het jaar nog een aanslag in de inkomstenbelasting moet worden opgelegd. De loonbelastingkaart dient eerst ter controle van den werkgever en daarna ter verrekening van de loonbelasting met den eventueelen aanslag in de inkomstenbelasting. De werkgever moet voor eiken werknemer een loonstaat aanhouden volgens voorgeschreven model. De loonstaten worden niet door den fiscus verstrekt. Indien uit de loonadministratie de noodige gegevens blijken, kan de werkgever van deze verplichting worden ontslagen. De in een maand ingehouden belasting moet uiterlijk den tienden d»r volgende maand worden afgedragen; voor werknemers, die uitsluitend huiselijke diensten verrichten (z.g. huispersoneel), uiterlijk den tienden na ieder kwartaal. De werkgever moet bovendien een loonbelastlngaangifta indienen en wel als volgt: Wil hij de belasting per kas betalen aan den ontvanger of aan het postkantoor, dan moet hij tegelijkertijd de aangifte daarbij inleveren. Anders wordt de betaling geweigerd. Bij storting of overschrijving op de postrekening van den ontvanger, zendt deze hem een bewijs van ontvangst. De aangifte moet dan uiterlijk den 15den der maand rechtstreeks aan den inspecteur worden gezonden, onder aanhechting van het bewijs van ontvangst. Volgens de loonbelasting kunnen de geschetste formaliteiten worden geëischt voor iederen werknemer. Echter ls hiervan ontheffing verleend ten aanzien van het personeel dat minder verdient dan f 43 per maand, f 10 per week of f 1,50 per dag. Maar deze ontheffing strekt zich niet uit tot de werknemersverklaring van werknemers, geen huispersoneel zijnde. Voo. huispersoneel, dat minder verdient dan deze bedragen, behoeft men dus niets te dnen. Voor ander personeel moeten alleen werknemersverklaringen worden gedaan en door den werkgever worden ingeleverd bij den inspecteur. Voor werknemers, die in geld minder verdienen dan f 100 per maand, f 24 per week of f 4 per dag wordt gerekend voor kost en Inwoning: f 25 per m., f 6 p. w., f 0,85 p. d. een warmen maaltijd: f 12 p. m., f2,80 p. w„ f 0,40 p. d. een koffiemaaltijd: f0 p. m., f 1,40 p. w„ f 0,20 p. d. een ontbijt: nihil. Wij vermelden deze bedragen, opdat ieder zal kunnen nagaan of hij al of niet formaliteiten he3ft te vervullen. Ten opzichte van het al of niet vervullen van deze formaliteiten is de toestand per 1 December niet beslissend. Indien 1 n den loop van het belastingjaar het loon stijgt boven de genoemde bedragen, moeten alle formaliteiten alsnog worden vervuld. Bovenstaande bedragen zijn lager dan de loonbedragen, waarbij de bslastingheffing aanvangt. Inhouding van belasting behoeft eerst plaats te hebben, indien het loon van een werknemer behoorende tot groep I hooger is dan f 48,10 p.m., f 11,10 p.w., f 1,85 p. d. groep II hooger is dan f78 p.m., f 18 p.w., 13 p.d. groep III hooger is dan f91 p.m., f21 p.w., f3,50 p.d. Bij aftrek voor meer dan 1 kind ligt de belastinggrens voor groep III hooger. Voor de werknemers met een loon, liggende tusschen de bedragen van f 43 p.m. enz. en de belastinggrens moeten alle formaliteiten worden vervuld. Zelfs moet de werkgever, die alleen werknemers ln dienst heeft met daartusschen liggende loonen, ook een loonbelastingaangifte doen, welke dan Inhoudt dat geen belasting in te houden was (zg. negatieve aangifte). Loon wordt in dienstbetrekking verdiend, indien er tusschen werkgever en werknemer een gezagsverhouding is. Het begrip loon ls zeer ruim. Als loon wordt beschouwd al hetgeen genoten wordt uit een dienstbetrekking, onverschillig of daarop al dan niet aanspraak bestaat. Nieuwjaars-, verjaardags- en dergelijke geschenken tot een bedrag van f 10 per geschenk, worden niet meegerekend. Ook hetgeen genoten wordt uit .een vroegere dienstbetrekking (bijv. pensioen) of uit een anders dienstbetrekking (bijv. weduwenpensioen) ls loon. Werkgever en werknemer zijn allen die loon betalen of genieten. In een volgend artikel wordt onderzocht wat van het. loon kan worden afgetrokken. (Nadruk verboden). _ --- De politieke ontwikkeling na Molotof's bezoek aan Berlijn. De verhouding van Rusland tot de as en den Balkan. HET OPTREDEN VAN DEN NIEUWEN SOVJET-GEZANT. DE NIEUWE RUSSISCHE GEZANT TE BERLIJN. Onze Berlijnsche correspondent schrijft ons d.d. 21 December: Toen we dezer dagen op een kouden ochtend door de Wilhelmstrasse liepen, gleed een opvallend lange en luxe donkerblauwe auto langs ons heen. Voorop wapperde een roode wimpel, getooid met den gouden sikkel en den hamer der Sovjet-Unie. Wij sloegen van dichtbij gade, hoe de wagen het voorplein van het voormalige Hindenburg-Palais binnenreed, waar tegenwoordig Rijksminister von Ribbentrop resideert. Dekanosof, de nieuwe Russische gezant, ging zich voorstellen aan Von Ribbentrop, als opvolger van den vrij onverwacht naar Moskou teruggeroepen ambassadeur der UdSSR, Schkwarzow, die betrekkelijk kort in het statige Russische gezantschapspaleis Unter den Linden gewoond heeft. Natuurlijk hoorde men van allen kant de vraag stellen, uit welke overwegingen Dekanosof plotseling zonder nadere opgave van redenen tot opvolger van Schkwarzow werd benoemd, maar een bevredigend antwoord op deze vraag werd — althans van officieele zijde — niet gegeven. Wel lieten wij ons verzekeren, dat deze verandering de vriendschappelijke verhouding tusschen Duitschland en Rusland slechts bevorderen kan, want Dekanosof staat in Russische kringen te Berlijn bekend als een der vertrouwensmannen van Stalln. Sedert Molotof in 1939 tot Commissaris voor de buitenlandsche aangelegenheden benoemd werd, functionneerde Dekanosof als plaatsvervangend commissaris in dezelfde functie. Zijn groote persoonlijke invloed treedt voorts naar voren door het feit, dat hij lid is van de Hoogste Sovjet der UdSSR. Naar men zich zal herinneren, behoorde Dekanosof bovendien tot de hooge ambtenaren, die ruim een maand geleden Molotof op zijn eerste bultenlandsche reis, naar Berlijn vergezelden. Deze nieuwe Russische ambassadeur is thans 42 jaar oud, dus nog betrekkelijk jong. Van nationaliteit is hij Georgiër, een landsman van Stalin. Hij werd te Bakoe geboren, bezocht het gymnasium te Tiflis en studeerde aan meerdere Russische universiteiten. Naar ons van Russische zijde verzekerd werd. beheerscht hij de Duitsche taal volkomen. Eenige dagen na deze toevallige ontmoetingpar-distance lazen we in de Berlijnsche bladen. dat de nieuwe Russische ambassadeur in de Vosstrasse in de nieuwe Rijkskanselarij door den Führer in audiëntie ontvangen werd om zijn geloofsbrieven te overhandigen. Aan deze Jcorte officlëele mededeeling werd nog toegevoegd, dat na afloop van deze officiëele gebeurtenis een langdurig en levendig gesprek tusschen den Führer en Dekanosof, in tegenwoordigheid van Von Ribbentrop is gevoerd. Nieuwe toenadering tusschen Moskou en Berlijn? Van andere zijde werd er op gewezen, dat het zenden van een diplomaat als Dekanosof als ambassadeur te Berlijn gewaardeerd kan worden als een bewijs, dat men in het Kremlin al meer en meer waarde begint te hechten aan een direct contact tusschen Moskou en Berlijn. De toenemen'de practische beteekenis van de diplomatieke relaties tusschen Sovjet-Rusland en Duitschland wordt klaarblijkelijk hierdoor onderstreept. Men houdt het niet voor onwaarschijnlijk, dat een periode van nieuwe activiteit in de Duitsch-Russische relaties weldra zal aanbreken. Deze periode van toenaderiag werd trouwens reeds enkele weken eerder ingeluid door het verschijnen van een Russische vertaling van „Bismarck's „Gedachten en Herinneringen" in de Russische staatsdrukkerij De figuur van den „IJzeren Kanselier" werd toen in de gezamenlijke Russische pers uitvoerig besproken en men legde algemeen den nadruk op het feit, dat juist hij de practische beteekenis van een vriendschappelijk samengaan tusschen Duitschland en Rusland bijtijds heeft erkend. Herhaaldelijk heeft Bismarck nadrukkelijk verzekerd, dat de noodzakelijkheid van een oorlog tusschen Duitschland en Rusland niet bestaat en dat het hiertoe slechts zou kunnen komen, „wanneer liberale stommiteiten of dynastieke fouten de situatie vervalschen"; dat het Inderdaad in den wereldoorlog door gemaakte fouten anders gekomen is dan Bismarck wenschte, ligt nog maar al te levendig in de herinnering van het Duitsche volk De Ineenstorting van beide eens zoo machtige landen was er als het ware een onvermijdelijk gevolg van. Hitier en Stalin schijnen er thans op uit te zijn om een herhaling van deze schromelijke vergissing te verhinderen en door onderlinge samenwerking het evenwicht van Europa ook in tijd van oorlog te handhaven. Toen Molotof in de vorige maand met een opvallend grooten staf van medewerkers te Berlijn verscheen om reeds twee dagen later de Rijkshoofdstad weer te verlaten, hoorde men beweren, dat de voorgenomen samenwerking op economisch en politiek gebied op een mislukking zou zijn uitgeloopen. De feiten hebben inmiddels aangetoond, dat hiervan geen sprake is, hetgeen natuurlijk niet uitsluit, dat er nog allerlei problemen zijn, welke op een oplossing wachten. De verhouding Rusland—Japan. Wij denken hierbij ln de eerste plaats aan een eventueele verzoening en toenadering tusschen Sovjet-Rusland en Japan welke speciaal voor Duitschland van practische beteekenis zou zijn. Over een non-agressiepact tus schen Rusland en Japan hoorde men sedertdien niet meer reppen en het ligt dus voor de hand t dat Molotof tijdens zijn oponthoud te Berlijn op een discussie over dit netelige thema niet is ingegaan. De practische beteekenis eener even tueele verzoening tusschen Moskou en Tokio zou voor Berlijn onder de huidige omstandig heden gezocht dienen te worden in een waar devolle ruggedekking van Japan ingeval d Ver. Staten in actieven vorm aan den striji zouden deelnemen. Moskou, dat zelf reeds sedert eenige Jaren aan de Japansche regeering zulk een non-agressie-pact heeft voorgeslagen, heeft het thans in de hand, zulk een overeenkomst te bespoedige- of te vertragen. Onmiddellijk na Molotof's terugkeer te Moskou ver' scheen er een officieel dementi, waarin ontkend werd, dat Sovjet-Rusland zich tegen over Japan verplicht zou hebben, zijn ondersteuning van de Chineesche regeering stop te zetten. Daarmede werd niet slechts iedere militaire tegemoetkoming tegenover Japan van de hand gewezen, maar gaf men bovendien duidelijk te verstaan, dat men te Moskou de Japansche aanspraken op het Führer-principe in Oost-Azië van de hand wijst. Opvallend was het trouwens, dat Italië aan deze besprekingen te Berlijn niet heeft deelgenomen. Sedertdien heeft men echter in de Berlijnsche bladen kunnen lezen, dat Molotof persoonlijk ver schenen is op een te zijner eere gehouden ont' vangst in de Italiaansche ambassade te Moskou. De situatie op den Balkan. Dat de positie van Turkije sedert den oor logstoestand in Griekenland en de positie van den Balkan deel zouden uitmaken van de Berlijnsche besprekingen kan reeds worden afgeleid uit het officieele communiqué, waarin ge> sproken wordt over „verregaande overeenstemming tusschen de Duitsche en de Russische politiek" een overeenstemming, waarvan Turkije te gelegenertijd het slachtoffer zal kunnen zijn. Niettemin schijnt het Turksche vertrouwen op de Russische vriendschap ' in den laatsten tijd weer gestegen te zijn. Bulgarije is er in navolging van Roemenië en Hongarije niet) toe overgegaan, zich bij het driemogendhedenpact aan te sluiten, een feit, dat aan den directen druk van Moskou wordt toegeschre in. Uit het opvallend korte oponthoud van Mototof met dertig specialisten op economisch gebied, die hem vergezelden, werd destijds afgeleid, dat de besprekngen met den Eersten Volkscommissaris ook op dit gebied weinig positiefs hebben opgeleverd, maar men troostta zich met het feit, dat de Duitsche onderhandelaar op dit terrein Schnurre, direct met da Russische gasten weer in den specialen trein naar Moskou is teruggekeerd. In de Duitsche pers werd er pas dezer dagen op gèwezen, dat sedert de aansluiting van Oostenrijk bij Duitschland, de ontbinding van Tsjecho-Slowakije als zelfstandige staat en het vastleggen van de nieuwe Duitsch-Russische grens het belangengebied van Duitschland en Rusland belangrijk aan beteekenis heeft gewonnen. De aanvullingsmogelijkheid bestaat aan belde kanten en men is ervan overtuigd, dat dr. Schnurre met zijn staf van medewerkers te Moskou binnen afzienbaren tijd het voor oogen gestelde doel zal bereiken. Daarbij zal rekening gehouden worden met de oogenblikkelijke behoeften van beide landen, een feit, dat vooral in tijd van oorlog ongetwijfeld van practische beteekenis kan blijken te zijn. (Nadruk verboden). --- Bij advertenties en kleine advertenties onder Bij advertenties en kleine advertenties oru der nummer worden aan den adverteerde niet doorgegeven drukwerken, circulaire, en dergelijke stukken afkomstig van tus. schenpetsonen, die naar ons oordeel niej bona fide op den inhoud der betreffende ad, vertentie reageeren; hetzelfde geldt voo, andere stukken indien .,Tubantia" daartoe gronden aanwezig acht. ' DIRECTIE TUBANTIA --- RADIO-PROGRAMMA VRIJDAG 3 JANUARI. HILVERSUM I. 415 M. Nederlandsch Pro. gramma. AVRO. 8,00 Nieuwsberichten ANp Gram.muziek. 10,00 Morgenwijding. 10,15 Gra. mofoonmuziek. 10,30 Voor de vrouw. 10,35 Vioo: en piano. 11,00 Mode-causerie. 11,20 Sylvestre trio en gram.muziek. 12,25 Orgelspel. 12,4 Nieuws- en economische berichten ANP. 1,0( Amabile-sextet en soliste. 1,45 Gram.muziek 2,00 Voor de jeugd. 2,20 Gram.muziek. 3,0( Cyclus „Levende volkskunst". 3,20 Omroepor kest en solist. (In de pauzes: Declamatie). 5,1! Uit Berlijn: „Gruss aus der Heimat", program, ma voor de Duitsche Weermacht. 6,00 Gramo. foonmuziek. 6,15 Gram.muziek met toelichting 6,45 Over het boerenvraagstuk", causerie. 7,0( Economische vragen van den dag ANP. 7,1 Gram.muziek. (7,30—7,45 Ber. - Engelsch). 8,0( Nieuwsberichten ANP. 8,15 Gram.muziek. 8,3( Berichten (Engelsch). 8,45 „Paljas", opera (op namen). 10,00—10,15 Nieuwsberichten ANP. HILVERSUM II. 301,5 M. NCRV. 8,00 Nieuwsberichten ANP. 8,10 Schriftlezing en Meditatie 8,25 Gewijde muziek (gram.pl.). 8,35 Gramo foonmuziek. 9,45 Celesta-Ensemble. 10,30 Morgendienst. 11,00 Celesta-Ensemble. 11,40 Zang met pianobegeleiding en gram.muziek. 12,OÏ Berichten. 12,15 Reportage of muziek. 12,4E Nieuws- en economische berichten ANP. l.ot Gram.muziek. 1,30 Consonanten en gram.mu ziek. 3,00 Vrouwenhalfuur. 3,20 Pianovoordracht. 3,45 Bijbellezing. 4,15 Gram.muzek. 5, VPRO: Gesprekken met luisteraars. 5,15 Nieuws-, economische- en beursberichten ANP. 5,30 Berichten. 5,35 Revida-sextet. 6,20 NCRVKlein koor met begeleiding en gram.muziek, 6,45 „Over het boerenvraagstuk", causerie. 7,0( Economische vragen van den dag ANP. --- BURGERLIJKE STANDEN BURGERLIJKE STANDEN HELLENDOORN. Geboren: Gerrit Hendrik zv M. J. Valk en H. Mondeel, Nijverdal. — Lucia Maria dv N. Maartens en H. F. Veldhuis, Nijverdal. — Joannes Franciscus zv A. J. Schrijver en J. M. Vloedgraven, Haarle. — Jan Albertus Antonius zv J. M. G. Koek en A. van der Wurp, Nijverdal. — Marinus Cornelis zv J. G. Besten en M. J. W. Reimlnk, Haarle. — Johanna dv H. J. Aalders en G. Nijboer, dorp Hellendoorn. — Gehuwd: H. Geerling 26 j. en J. Roelofs 24 j., beiden te Nijverdal. — G. Bosch 28 j., Nijverdal, en I'. Reuvekamp )■> Wierden. — Overleden: Levenloos aangeg.vm dochter van H. den Ouden en A. R. Reuvekamp, Nijverdal. --- KORT VERHAAL Het Chineesche theepotje door Corry Ribbius Daar was de winkel weer. „Hè nog even kijken", dacht Lizzy. En liefkoozend gleden haar oogen over het theepotje van glanzend Chineesch porcelein. Wat dat toch mooi zou staan op het zilveren blaadje op haar wortelnooten commode. Het vroeg er eenvoudig om! Het was een soort verfijnde zeüKweiling, dat ze hier iederen dag even langs liep om er naar te kijken en naar het bezit ervan te hunkeren. En daarbij te weten, dat ze toch zou eindigen met het te koopen. Maar een vurigen wensch moest je niet te vlug bevredigen. Het verloor zooveel van zijn waarde, als iets, waarnaar je erg verlangde, eenmaal in je bezit was. In het verlangen zelf school immers al een groote factor van genot. Maar terwijl ze daar nu stond, schoot het plots als een scheut van schrik door haar heen! „Stel je voor, dat het verkocht wordt. Dat een ander me vóór is! . Dan maar direct beslissen. Even zien of ze genoeg geld bij zich had. Neen, natuurlijk niet, maar dat hoefde geen bezwaar te zijn. Ze zouden haar wel een dag credlet geven". Ze stapte de winkel binnen. Een meisje met een vriendelijk gezichtje lachte haar van achter de toonbank toe. „Wat is er van Uw dienst, mevrouw?" „Dat Chineesche theepotje uit de étalage, mag ik dat eens zien?" vroeg Lizzy zoo onverschillig mogelijk. Even later had ze het in haar handen. Haar vingers tintelden van genot bij de aanraking van het teere, glanzende porcelein. De koop was spoedig beslist. „Pakt^U het vooral goed in juffrouw", verzocht Lizzy. „En schrijft U mijn adres even op. Morgen kom ik langs om te betalen, dat ls zeker wel goed, hè?" Met handige voorzichtige vingers deed het meisje haar werk. Ze was gewend met dergelijk breekbaar goedje om te gaan. Het was of Lizzy's voetjes lichter liepen, toen ze weer op straat was. Heerlijk, nu had ze haar schat. Dadelijk als ze thuis was, zou ze het een plaatsje geven. Wat zou Tom opkijken! Morgen de Veerman's vragen. Konden die het ook eens bewonderen. Fijn toch maar, als je jezelf af en toe zulke buitensporigheden kon permitteeren! Toen ze haar huls bereikt had en het voortuintje wilde doorloopen, sloeg een plotselinge windvlaag het hekje dicht. Het raakte het pakje in haar hand. Ze hoorde een flauw gekraak, maar dat kon evengoed verbeelding geweest zijn. Toch trilden haar vingers van zenuwachtige haast toen ze, binnengekomen, het touwtje lospeuterde en het papier afwikkelde. Daar kwam het theepotje te voorschijn, maar o schrik, het tuitje lag er los bij. Een oogenblik sloeg Lizzy's hart fel op met een bonk van ontzetting. „Wat zonde", dacht ze en herinnerde zich het toeslaan van het tuinhekje. Maar deze gedachte onderdrukte ze onmiddellijk. „Dat mensch, nu heeft ze het toch niet goed ingepakt", zei ze hardop. En dadelijk daan p dacht ze: „Gelukkig, dat ik nog niet betaald heb. Ik ga het morgen terug brengen. Dan moeten ze er maar beter voor zorgen". Verschrikte oogen uit een ontdaan gezichtje keken Lizzy aan. „Ik begrijp het niet, mevrouw", zei het meisje zacht. „Ik had het toch heelemaal in houtwol gepakt". „Ja juffrouw, dat ls mijn zaak niet", sneed Lizzy uit de hoogte af. „Het was kapot toen ik thuiskwam. U begrijpt, dat ik daarmee niet aceoord kan gaan". Ze wilde zich omdraaien en zonder meer de winkel verlaten. „Ik ben hier nog **iet lang", hoorde ze de toonlooze stem zeggen. „Het zal me misschien mijn betrekking kosten". Een oogenblik was het of Lizzy's voeten weigerden verder te gaan. Heel even maar. „Het spijt me", zei ze harder dan ze bedoelde en met een stem, die door de stilte sneed, „maar U voelt wel, ik kan niet de dupe zijn van een dergelijke nonchalance". Den heelen weg over naar huls redeneerde ze ln dien geest tegen zich zelf. Wat ging het haar aan, of die juffrouw ontslagen zou worden of niet. Moest ze de boel maar beter Inpakken. Lizzy hoefde voor haar plezier niet met 'n waardeloos, gebroken ding opgescheept te zitten. Dat had toch wel echt zoo moeten zijn, dat ze gisteren niet geld bij zich had gehad. Geld terugkrijgen gaat altijd moeilijker. Het leek wei, alsof Lizzy zoo onafgebroken met zich zelf praatte om een andere stem te onderdrukken, die ze zelf liever niet hooren wilde. Maar soms gaat het niet op, je ooren toe te stoppen voor geluiden, die van buiten of van binnen tot je doordringen. 's Middags zat Lizzy in haar boudoirtje, dat aan de voorzijde van het huis lag. Het was slecht weer, de wind kwam weer opzetten. „Pang", zei het tuinhekje en sloeg toe. „Krak", zei een schuchter geluidje ergens binnen in Lizzy. Er was geen ontkomen meer aan, ze moest luisteren. Het theepotje had „krak" gezegd. En de winkeljuffrouw was er totaal onschuldig aan. Nou des te beter! Was zij er al heel gemakkelijk afgekomen. Het mensch had toch haar woorden niet twijfel durven trekken. „Het kan me misschien mijn betrekking kosten", zei een zachte stem, zoo duidelijk alsof er iemand in de kamer was. Die winkeljuffroud had toch zoo'n vriendelijk gezichtje gehad. En wat had ze ontdaan gekeken. Ellendig, om je niet te kunnen verdedigen, 'omdat de klant nu eenmaal koning is. Stel je voor, dat ze heusch ontslagen werd. Misschien moest ze wel een oude moeder of zoo iets onderhouden. Ach onzin, voor zooiets ontsloeg je iemand niet. Maar een ongenadig standje zou ze toch allicht van haar patroon gekregen hebben. Een zonderlinge gedachte kwam in Lizzy's hoofd op, maakte haar oogen wijd in verwondering. „Als ik die juffrouw eens was geweest en een ander deed mij zooiets aan. Iemand tegenover wie ik weerloos stond". Wat veranderde dit opeens alle dingen. Hoe geheel anders werd de belichting, als je zelf eens naar den anderen kant verplaatste. En was het nu eigenlijk zoo heel erg, om te betalen voor iets, wat ze niet meer gebruiken kon? Het was toch niet meer dan billijk. En misschien kon het tuitje nog wel onzichtbaar gelijmd worden. Wat kon een mensch zich toch plotseling heerlijk licht en opgelucht gevoelen. Een moeilijk moment was het nog wel voor haar, toen ze moest zeggen: „Ik kom het gebroken theepotje halen en betalen, juffrouw. Ik herinner me, dat het tuinhekje er tegenaan sloeg, toen ik thuis kwam. Het is Uw schuld niet". Maar het stralende gezicht van het meisje en de tevredenheid in haar eigen hart waren den prijs dubbel en dwars waard. (Nadr. verboden. Auteursr. voorbehouden). --- AGENDA DONDERDAG 2 JANUARI. Bioscoop Alhambra: o.a. „Trenck de Pandoer Cinema Palace: o.a. „De drie Codona's". ---