2e BLAD van Donderdag 14 Nov. 1929. Gemeentebegrooting Enschede 1930. Aan het rapport van het verhandelde in de afdeelingen van a'sn Gemeenteraad bij het onderzoek der Gemeentebegrooting voor 1930 met de beantwoording van B. en W. ontleenen we het volgende: AJgemeene Beschouwingen. Rapport: Volkshuisvesting. In meer dan een afdeeling werd gewezen op den grooten omvang, die de grondspeculatie heeft aangenomen, zoowel in- als om de stad, hetgeen den aankoop van grond ten behoeve van woningbouw niet gemakkelijk maakte. Een lid, er op wijzende, dat grond voor arbeiderswoningbouw in Enschede vrijwel uitgeput was, spoorde Burgemeester en Wethouders aan te trachten in de gemeente Lonneker grondaankoopen te doen. Een ander lid gaf in dit verband uiting aan zijn bevreemding en teleurstelling dat Gedeputeerde Staten den voor eenigen tijd aangeganen koop van een terrein in Lonneker niet hadden goedgekeurd. Hij betreurde dat ten zeerste, aangezien Enschede voor voorziening in de toenemende behoefte en niet het minst voor krotopruiming groote behoefte aan bouwgrond had. Wanneer op die manier het bouwen onmogelijk werd gemaakt, zoo vond dit lid, dan werd het bijkans ondoenlijk om in de woningbehoefte te voorzien. Het aan het woord zijnde lid sprak echter de hoop en het vertrouwen uit dat de Kroon het Ogenomen Raadsbesluit in hoogste instantie zou handhaven. Spreker wees nog op het gevaar dat school in gedwongen stopzetting van den woningbouw tengevolge van grondgebrek, n.1. werkloosheid van bouwvakarbeiders en op de groote lasten die zulk een werkloosheid voor de gemeente — noodeloos — zou meebrengen. Volgens een ander lid zou zoodanige stagnatie in den woningbouw nog dit bezwaar hebben dat ook de krotopruiming niet alleen zou stilstaan, maar door het stilstaan het aantal krotten grooter zou worden. Dit lid zou dan ook gaarne vernemen welke mogelijkheden Burgemeester en Wethouders voorzien, ter voorkoming van dit euvel en welke plannen zij bereids daarop hebben laten steunen. Zonder nog in een verwijt te willen "ervallen aan het adres van Burgemeester en Wethouders, acht spreker een sneller tempo voor de krotopruiming alleszins gewenscht. Een lid wees er op dat dikwijls goede woningen ernstig werden verontreinigd door vroegere bewoners van krot-woningen, die daarin waren overgeplaatst, en richtte tot Burgemeester en Wethouders de vraag of dit punt de aandacht had van het College. Van andere zijde werd hiertegen aangevoerd, dat al kon dit bezwaar worden erkend, het niet overplaatsen van dergelijke personen uit krotwoningen en het zoodoende achterwege blijven van hunne opvoeding tot betere bewoning, en daarbij het niet opruimen van die krotwoningen, een veel grooter bezwaar geacht zou moeten worden. Een groote moeilijkheid hierbij wordt ook gezien in het groote gebrek aan woningen, waardoor het systeem van opschuiving niet voldoende kon worden toegepast. Bovendien werd een flinke ontsmetting en reiniging van meubelen, enz. vóór het betrekken van de nieuwe woning aangeprezen. Nog een ander lid .richtte in dit verband tot Burgemeester en Wethouders de vraag in welk stadium de kwestie van samenvoeging der gemeenten Enschede en Lonneker thans was gekomen. Beantwoording: Burgemeester en Wethouders hebben reeds geruimen tijd hun aandacht bepaald bij het feit, dat weldra in Enschede geen bouwterrein meer beschikbaar zal zijn en dat niettemin het Gemeentebestuur niet werkloos kan blijven ten opzichte van den Woningbouw. Den Raad is hiervan reeds gebleken uit de voorstellen tot aankoop van grond in Lonneker. Dat Gedeputeerde Staten geen vrijheid hebben kunnen vinden tot goedkeuring van één dier besluiten wordt ook door Burgemeester en Wethouders betreurd. Zij achten de motieven voor het onthouden dier goedkeuring niet juist en zullen niet ingebreke blijven zulks aan te toonen bij de behandeling van het beroepschrift. Binnenkort zal over verderen aankoop een beslissing van den Raad worden gevraagd. Deze zaak heeft inderdaad de aandacht van Burgemeester en Wethouders en, naar zij meenen te weten, ook van de besturen der bouwvereenigingen. Waar, naar zij stellig hopen, in de eerstvolgende jaren de krotopruiming krachtig kan worden voortgezet, en dit vraagstuk dus nog van grooter beteekenis wordt, zal in overleg ook met de betrokken besturen naar middelen worden omgezien, teneinde het genoemde euvel te bestrijden. Inzake de krotopruiming zij opgemerkt, dat ook Burgemeester en Wethouders gaarne een nog sneller tempo daarbij zagen gevolgd. Het verdient echter aanbeveling hierbij te beaenken, dat men voor de beoordeeling van het tempo niet alleen het oog gevestigd dient te hebben op het Krim-complex, aangezien nog andere krotwoningen en toestanden van zeer onvoldoende behuizing in onze gemeente worden aangetroffen. Bovendien worde gerekend met het feit, dat Enschede nagenoeg is volgebouwd. Wat betreft de vraag omtrent eventueele mogelijkheden, die Burgemeester en Wethouders voorzien, zij medegedeeld, dat voor eenigen tijd reeds door Bouw- en Woningtoezicht een onderzoek is ingesteld naar het getal en den toestand der oude en m'nderwaardige woningen. Zij zijn voornemens aan de hand van de resultaten van dit onderzoek den Raad t.z.t. voorstellen te doen met betrekking tot eene systematische saneering der woningtoestanden. Eveneens is momenteel eene woning- en gezinstelling gaande, welker uitkomsten straks een beeld zullen bieden van het bestaande woningtekort, na de verwerking der ƒ3.927.491,20 voorschotten in 1927—1928 beschikbaar gesteld door de Gemeente. Aan de teleurstelling, welke dit lid uitsprak, omdat de bouwvereenigingen nóg niets naders weer vernomen hadden betreffende de maatregelen voor den bouw in Lonneker, kunnen Burgemeester en Wethouders zich niet schuldig gevoelen. De ontwerpstichtingsakten eischen uiteraard eenigen tijd van voorbereiding. Bovendien hangt hiermee samen de kwestie van bouwterreinen, ten aanzien waarvan Burgemeester en Wethouders het mogelijke deden en zullen blijven doen, terwijl de betrokken bouwvereenigingen in den loop van dit jaar allen een groot complex nog onderhanden hadden. Rapport: Verkeersverbeteringen. Een lid namens zijn fractie sprekende, leidde in een afdeeling de bespreking over dit onderwerp in met te zeggen, dat naar zijn meening voor verkeersverbeteringen wel wat veel gelden werden besteed, ,,de bijl werd wel eens te scherp ingeslagen". Spreker betoogde, dat de aldus bestede bedragen niet konden worden aangewend ten behoeve van sociale voorzieningen en dat hij daarom bezwaar moest maken tegen al te royalen opzet. Verbreeding van elk minder gunstig kruispuntje of hoek scheen dit lid al te kostbaar, terwijl hij van het nut geenszins overtuigd was. Dit lid en zijn fractie waren zeer zeker niet tegen verkeersverbeteringen in het algemeen, eoodat b.v. de totstandkoming van den tunnel zeer wel hun instemming had. Ook van andere zijde werd in dezelfde afdeeling naar voren gebracht, dat het nemen van sociale maatregelen niet in de verdrukking mocht komen door de te groote aandacht, die aan verkeersverbeteringen werd besteed. Men mocht, zoo drukte het het woord voerende -lid zich uit, geen verkeersmaniakken worden. Spreker gaf toe, dat bepaalde verbeteringen niet te ontzeilen waren. Hem scheen het echter niet juist telkens in kleine details te treden. Daartoe oordeelde dit lid den tijd nog niet gekomen. Wanneer een volledig plan kon worden overgelegd, eerst dan bestond er voldoende gelegenheid om de noodzakelijkheid van alle verbeteringen op zich zelf volledig te beoordeelen. Nog een ander lid, eveneens als zijn oordeel te kennen gevende, dat het aanbrengen van verkeersverbeteringen niet moest geschieden ten koste van noodzakelijke sociale voorzieningen, gaf daarbij uiting aan zijn overtuiging dat niettemin groote sommen daaraan moesten worden besteed, in verband met de uitvoering van zeer noodzakelijke werken als den tunnel, de verbetering van den hoek van de Kalanderstraat en dergelijke. Nog andere leden, behoorende tot verschillende fracties, spoorden Burgemeester en Wethouders aan niet te veel aan kleine verbeteringen aandacht te wijden en kosten te besteden, behalve dan ten aanzien van de noodzakelijke, doch vooral de groote lijnen in het oog te houden. Ook deze leden wezen op de noodzakelijkheid om, behalve voor verkeersverbeteringen, gelden beschikbaar te hebben ten behoeve van sociale maatregelen. Van andere zijde gaf een lid uiting aan zijn gevoelen het niet eens te kunnen zijn met die leden die min of meer duidelijk hadden doen uitkomen, dat aan verkeersverbeteringen te veel werd besteed. Naar zijn meening was dat niet het geval. Daarentegen was hij het niet in alle opzichten met ontwerp-verbeteringen eens. Zoo leek dit lid bij voorbeeld de aankoop van huizen bij ,,De Klomp", en de voorgenomen afronding van den hoek terplaatse niet de juiste oplossing. Het overweldigend verkeer op bepaalde tijdstippen zou ook na de totstandkoming van die verbetering naar sprekers meening daarvan niet veel voordeel ondervinden. Veel beter leek dit lid een oplossing door de verbreeding van een parallelweg als de Wilhelminastraat. Dit lid vestigde ook de aandacht op den te nauwen doorgang onder de spoorwegen bij het Volkspark en stelde de vraag of Burgemeester en Wethouders verbreeding niet konden bevorderen. Beantwoording: \ De hier weergegeven beschouwingen meenen Burgemeester en Wethouders te mogen opvatten als een waarschuwing en niet als een verwijt. Immers zij zijn er zich niet van bewust dat zij eenigen anderen maatregel in het algemeen belang hebben ontraden, omdat de verkeersverbeteringen moeten voorgaan. Als waarschuwing opgevat, mogen de besprekingen alleszins op haar plaats -worden geacht, want men zal zich nog menigmaal rekenschap er van hebben te geven welke verkeersverbeteringen noodig zijn en mogelijk ook welke andere belangen daarbij een wijle achtergesteld moeten of mogen, worden. Want hetgeen de straatverbreeding of verlegging onderscheidt van andere uitgaven is dit, dat als ze op tijd tot stand komt, zij een maatregel is, die eerst in de toekomst zijn volle effect erlangt en menigmaal ten tijdte dat hij moet worden genomen, niet als noodzakelijk wordt erkend. Natuurlijk valt hierbij te onderscheiden. Men kan een stad van middelmatige grootte niet inrichten op de eischen van een wereldstad. Maar anderzijds mogen Burgemeester en Wethouders, als tegenhanger van de beschouwingen in de Afdeelingen, hier toch ook aanbevelen, de eischen van het verkeer niet te klein te zien, vooral niet omdat de omwenteling welke het verkeer ondergaat, zich althans in Enschede en Lonneker nog niet heeft voltrokken. Ook wat kleinigheden schijnen vordert de aandacht. Zoo zijn Burgemeester en Wethouders het er niet mee eens, dat de voorgenomen afrondingen op het kruispunt „De Klomp" niet juist zouden zijn. Het ' ligt inderdaad in de bedoeling van Burgemeester en Wethouders om het verkeer in de Gronauschestraat en Langestraat verder te ontlasten, maar ook bij vermindering van het rijverkeer ter plaatse, zal daar op den duur toch het voetgangersverkeer blijven toenemen; de smalle trottoirs bieden daarvoor met name op de hoekpunten geen voldoende plaats. Daarnaast mag men niet onderschatten het voordeel, hetwelk afschuining en afronding bieden, dat het zich kruisende verkeer elkander eerder ziet. Bovendien is eene behoorlijke regeling voor het verkeer, b.v. door het invoeren van rondgaand verkeer alleen mogelijk, wanneer daarvoor voldoende ruimte geschapen wordt. Rapport: Verbetering Rijkswegen, enz. In alle afdeelingen werd er op gewezen, dat de verandering van het wegdek van den Rijksweg Hengelo— Enschede geen verbetering was geworden, doch dat het verkeer op dezen weg thans een zeer groot gevaar opleverde zoowel voor voetgangers, fietsers als automobilisten, waarvan de vele ongevallen op dezen weg het bewijs leverden. Volgens de hier aan het woord zijnde leden zou daarin verbetering gebracht kunnen worden wanneer aan weerszijden van den weg breede wandel- of fietspaden werden aangelegd. Gevraagd werd, of Burgemeester en Wethouders bij de betrokken autoriteiten hun invloed wilden aanwenden voor de totstandkoming van dergelijke zijpaden. Door een lid werd de vraag gesteld of het niet mogelijk zou zijn, de aan weerszijden van den Rijksweg Hengelo—Enschede loopende slooten met vuil van den vuilberg op Poolman te vullen en op den aldus verbreeden weg fiets- en wandelpaden aan te leggen. In een tweetal afdeelingen werd opgemerkt, dat het verkeer op den Gronauschenweg, vooral door de aanwezigheid van de tramrails en het vooral in de avonduren zeer druk verkeer zeker niet minder gevaar opleverde voor gebruikers van dien weg, dan dat op den Rijksweg Hengelo—Enschede; de toestand werd onhoudbaar genoemd. Ook ten aanzien van dezen weg werd gewezen op de noodzakelijkheid van het aanbrengen van wandel- of fietspaden achter de boomen. Een lid merkte op, dat thans een drietal Commissies overwogen op welke wijze deze weg verbreed zou moeten worden; het resultaat van deze overwegingen was echter nog niet bekend. Wanneer echter de weg een breedte zou krijgen van 36 Meter — waren de berichten daaromtrent juist? — dan zou dit lid gaarne vernemen of de voorgenomen verbreeding van den Spelbergsweg, de Rietmolenstraat en de Veenstraat nog noodig was. Over het algemeen zou met de uitwerking van plan Zuid gewacht moeten wor-. den totdat een beslissing omtrent het Vorenstaande was genomen. Daar volgens dit lid bleek, dat met de voorbereiding en uitvoering van dergelijke groote plannen zeer veel tijd gemoeid was, zou dit lid aan Burgemeester en Wethouders willen verzoeken al het mogelijke te willen doen om met de Nederlandsohe Spoorwegen tot overeenstemming te komen inzake de spoedige totstandkoming van het tunnelplan Hengeloschestraat—Parkweg, teneinde de steeds weer voorkomende verkeersstremmingen bij den Hengeloschenoverweg te beperken. Aan gelijk verlangen werd in een andere afdeeling van meer dan een zijde uitdrukking gegeven. Door een ander lid in die afdeeling werd de wenschelijkheid uitgesproken om, tot- ontlasting van het verkeer over den Hengeloschenweg naar de binnenstad, alsmede voor een vluggere verbinding met Pathmos, aan het eind van den Goolkatenweg in de spoorlijn Enschede—Hengelo een viaduct aan te brengen. Aan een ander lid in deze afdeeling ontlokte deze uitgesproken wensch de mededeeling, dat het reeds 10 jaar lang in de Bouwcommissie een punt van bespreking uitmaakte, daar ter plaatse de totstandkoming van een viaduct dan wel van een voetbrug te bevorderen. Een lid vroeg of Burgemeester en Wethouders zich met de Directie der Nederlandsche Spoorwegen in verbinding wilden stellen, teneinde te bevorderen, dat de overweg in den Zweedeweg niet gedurende zoo langen tijd wordt afgesloten als thans wel het geval was, aangezien dat groote opstopping van het verkeer en veel tijdverlies meebracht. Afsluiting gedurende 20 minuten en meer kwam herhaaldelijk voor. Van andere zijde werd eveneens aangedrongen op het nemen van maatregelen tot opheffing van verkeersstremmingen. In tegenstelling met andere leden, die met klem aandrongen op de totstandkoming van het z.g. tunnelplan, schroomde dit lid aan Burgemeester en Wethouders te verzoeken bepaalde plannen te deen uitvoeren, daar de raadsleden niet voldoende op de hoogte zijn van de omstandigheden, die van invloed zijn op het besluit ora die plannen al dan niet uit te voeren. Beantwoording: Het is Burgemeester en Wethouders bekend, dat het nieuwe wegdek viin den Rijksweg naar Hengelo, oorzaak is geweest van verschillende ongelukken. Des te meer is het h.i. noodig, dat aan weerszijden van den weg, afgescheiden van de middenbaan, rijwielpaden worden gelegd van behoorlijke breedte en van zoodanige hoedanigheid, dat de wielrijders niet gedwongen worden zich op de middenbaan te begeven. Dat ook wandelpaden noodig zijn wordt dezerzijds erkend. Burgemeester en Wethouders zijn gaarne bereid hun invloed aan te wenden om tot de gevraagde verbetering te geraken. Wat de vulling der bermslooten langs den weg betreft, al of niet met vuilnis, meent ons College zich van een oordeel te moeten onthouden. Mocht het Rijk de bermslooten voor ontwatering van den weg kunnen missen en wenscht het gebruik te maken van den inhoud van onzen Vuilnisberg, dan zullen Burgemeester en Wethouders voor het gébruik-Westelijk van onze bebouwde kom, daar zeker geen bezwaar tegen maken. Ook ten aanzien van den Rijksweg naar Gronau zullen Burgemeester en Wethouders gaarne het hunne doen om den aanleg van rijwiel- en voetpaden te bevorderen. Welke Commissies het hier aan het woord zijnde lid bedoelt, is ons niet bekend. Behalve de rechtstreeks met het ontwerpen van werken aan Rijkswegen belaste ambtenaren, bestaat* er een ambtelijke Rijkswegen-commissie, onder Voorzitterschap van den oudsten Hoofd-Inspecteur-Generaal van den Waterstaat, daarnaast is er een uit niet Rijksambtenaren bestaande Rijkscommissie van overleg voor wegenverbetering, waarvan de heer Bergsma het voorzitterschap bekleedt. Deze laatste Commissie beoordeelt niet de constructie der wegdekken en heeft daarop geen invloed. Overigens kunnen te dezer plaatse over de werkwijze en de bevoegdheden dezer Commissie geen mededeelingen worden gedaan. Een andere Commissie is ons niet bekend, tenzij de Provinciale Commissie voor de gewestelijke plannen bedoeld wordt; over de werkzaamheden dezer Commissie voorzoover Rijkswegen betreffende, kan althans vooralsnog niets medegedeeld worden. Over de voor den Gronauschenweg voorgenomen breedte is ons College officieel niets bekend; mocht het juist zijn dat het Rijk dezen weg een dwarsprofiel van 36 M. zou willen geven, dan zou daaruit blijken, dat deze weg voor goed de primaire weg zou blijven, die hij altijd geweest is. In dit geval zal, naar Burgemeester en Wethouders meenen, juist bepaald noodzakelijk zijn, het van dezen primairen v/eg, vooral in de toekomst, te verwachten groots snelverkeer en groote afstandsverkeer van de traverse, die door Enschede gaat, af te leiden. Afgescheiden daarvan is het, door de toenemende bebouwing onder Lonneker, zich steeds verder ontwikkelende voorstad- en plaatselijk- verkeer van dien aard, dat een uitstel van verbeteringsplannen, naar de meening van Burgemeester en Wethouders, ontoelaatbaar is. Wat de tunnelplannen betreft, hebben de Raadslèdtfi uit het sedert ingediende Raadsvoorstel iets kunnen vernemen van het standpunt door Burgemeester en Wethouders ingenomen. De reeds tijden lang gaande zijnde besprekingen met de Spoorwegsn, worden dezerzijds voortgezet en do resultaten zullen den Raad in voorstellen bereiken, zoodra het College zich een definitief oordeel heeft kunnen vormen over de intusschen door het Bestuur der Spoorwegen ingediende voorloopige ontwerpen. Een viaduct in het verlengde van den Goolkatenweg, in verbinding met den Volksparksingel, is inderdaad reeds meermalen in de Bouwcommissie en bij ons College besproken. Door Burgemeester en Wethouders kan hieromtrent eerst dan een bepaalde meening worden geuit, zoodra het College in staat zal zijn het verkeersverbeteringsplan benoorden den spoorweg Hengelo—Gronau en de verbetering der verbinding onder door en boven over dezen spoorweg van de beide deelen der gemeente, geheel te overzien; dat is thans nog niet mogelijk, omdat Colleges en autoriteiten die te beslissen hebben over werken, welker totstandkoming van grooten en overwegenden invloed is op het wegenplan van Enschede, hun houding nog niet hebben kunnen bepalen. Langdurige sluitingen van overwegen hebben Burgemeester en Wethouders reeds herhaaldelijk tot het indienen van klachten bij de betrokken autoriteiten doen besluiten. Gaarne zijn zij bereid aan den Zwesdeweg hun bijzondere aandacht te geven. (Wordt vervolgd.) --- NIETS WAT GOED IS, IS TE KLEIN NIETS WAT GOED IS, IS TE KLEIN • • j Niets wat goed is, is te klein j • om gedaan te worden. --- Feuilleton. De Wateren van de Lethe naar het Engelsch van dorothea gerard. 17. Na, verloop van dit uur viel hem een euwe gedachte in: misschien, dat het, , e f. wel beschouwd, maar een zinsbegoocheling was geweest en dat Clare Reeves m werkelijkheid niet zoo mooi was als ?V. we l geleken had Hij wist, dat hij "T° ntmoe « n g een abnormalen geedstoestand had verkeerd. Als hij nu eens m wat kalmer stemming een blik op naar wierp, kon het immers best zijn, dat voelen 062611 W6rcl van dit opwindend ge,7 oen kti met zijn gedachten eenmaal zoo ver gekomen was, maakte hij van de erste de beste gelegenheid gebruik, om jn racket neer te leggen. Plicht en neier °P het laatst toe gekomen, om hem dezelfde richting uit te trekken: en — ze trokken hard! Mr. Gairdner, die toevallig iangs kwam, *r®P. f"® spade in de hand, werd onmidrff i-. ^ roe t met gestamelde excuses, die hij al heel ongeloovig opvatte. „He, w&t.... Vóór achten sou je al terug moeten naar de stad? Hemel beware! Je weet toch net zoo goed als ik, dat het tennissen altijd tot over achten duurt. Daar komt niets van in, hoor! Luister eens, Nella: Mr. Vogler beweert, dat hij moet gaan". „Maar we laten hem niet gaan!" klonk het luidruchtig koor van de jongeren, terwijl Nella niets zei. maar ineens haar frisch kleurtje verloor. „Het is een afspraak, om te komen dineeren", bleef Viktor koortsachtig aandringen. „U had geen afspraak mogen maken", verklaarde Lucy boudweg en Amy en Aggy gingen tot een andere behandeling van de zaak over, doordat zij den Oostenrijker ieder bij een arm pakten. „Daar ligt zijn hoed op de bank ! Gauw; stop dien weg, Lucy! dan kan hij niet gaan", commandeerde Amy, met onvervalscht strategisch inzicht. „Ik vind niet, dat het mooi is tegenover ons, Vogler", zei Mr. Gairdner, op licht geraakten toon. „Ik dacht, dat je nog al gesteld was op die tennispartijtjes in Wimbledon". Hu keek Nella's richting uit, terwijl hij dit zei en deed dit openlijk. Ofschoon hij niet verwaand was, als de doorslag-man, was de mogelijkheid, dat Viktor van de eer zou afzien, om zijn schoonzoon te worden, toch nooit bij hem opgekomen. Maar Nella zelve, al hield ze dan ook misschien de lippen wat stijf op elkaar geklemd, liet niets blijken en deed er op het oogenblik haar best voor, om alle uitdrukking van haar gelaat te bannen en dit wel hoofdzakelijk, omdat ze heel goed wist, dat Mr. Beesly haar nauwkeurig gadesloeg. „Het spijt mij zeer"", protesteerde Viktor, wiens eenig verlangen het intusschen was, om maar zoo gauw mogelijk weg te komen. „Zonder dringende reden zou ik er zeker nooit aan gedacht hebben, maar ik heb het Lady Reeves beloofd, de aanstaande schoonmoeder van mijn broer, ziet u, Mr. Gairdner. En juist omdat ik nog maar zoo kort hier blijf, zou Max zoo graag hebben, dat ik wat beter bekend wérd mot de familie". „Is het dè Miss Reeves, met wie hij verloofd is?" vroeg een van de omstanders. „De dochter van Sir William Reeves". „De gelukkige! Ik heb enkel haar portret gezien en dat is al, om je geheel buiten jezelven te brengen. Ikzelf zou naar haar gedongen hebben, als ik in uw plaats was geweest. Waarom nu alle prijzen aan je jongere broers over te laten?" „De oudere broer is toch anders ook te benijden", merkte Mr. Beesly op, met een gemaakte kalmte, „daar hij zulk een mooie zuster krijgt". Als Viktors kleur, die door inspanning toch al wat hooger was dan anders, op dit oogenblik nog dieper werd, dan zou waarschijnlijk niemand het gemerkt hebben behalve misschien Nella, die hem eens vluchtig aankeek. „Maar waarom hoeft hij nu juist een Zaterdag te kiezen, om de kennismaking met haar voort te zetten?" vroeg Mr. Gairdner, nog altijd wat geraakt. „Zaterdag is onze eenige dag, terwijl voor Lady Reeves de week waarschijnlijk zeven dagen heeft". Onverwacht viel Nella hem nu in de rede en sprak druk en vlug: „Plaagt u Mr. Vogler nu niet, Papa! Hoort u niet, dat hij zijn woord gegeven heeft? En zijn belofte moet men nakomen. Houdt nu op met dien nonsens, jullie, en haalt den hoed van Mr. Vogler. Om iemand, tegen z'n zin, gevankelijk bij zich te houden, is niet mijn opvatting van gastvrijheid". Haar toon van spreken was Amy en Aggy bekend, als een waaraan zij gewoon v/aren, onmiddellijk te gehoorzamen; en toch klonk er nog iets in door, dat ze niet kenden, een iets, dat zij gelukkig nog te onervaren waren, om te kunnen onderscheiden als persoonlijke bitterheid. Op de vleugelen van het ongeduld begaf Viktor zich naar de stad. Toen hij dien avond laat op zijn kamer terugkwam, wist hij, dat hij niet genezen was. Het was dan toch geen zinsbegoocheling, had hij nu duidelijk ondervonden. Clare Reeves wé,s als zijn herinnering hem haar had afgebeeld; ja zelfs nog schooner. Andermaal had hij haar in het wit gezien, haar geliefkoosde dracht, naar het scheen; in het stralend wit van een dinertoiletje, dat de volmaakt gevormde armen en schouders liet zien en bezaaid was met schitterende genepen kralen; — méér lijkende op een Sneeuwkoningin dan ooit, en allernoodlottigst voor zijn innerlijken vrede en gemoedsrust. Hóe zou dit eindigen? „Ja, het is maar goed, goed, dat ik hier wegga", bleef hij in zichzelf herhalen, even overtuigd als bevreesd. Met de koude golven der zee tusschen hen, met nieuwe plichten en in een nieuwe omgeving, zou het hem misschien lukken om dien onzaligcn hartstocht te overwinnen, die als een schot uit de lucht op hem neergedaald was. Daar het dien volgenden dag een Zondag was, deed hij, wat hij in lang niet had gedaan: ging naar de naastbijzijnde katholieke kerk en zocht in zijn hart naar de gebeden, die hij geleerd had aan den schoot van zijn moeder, in dien ouden tijd in Weenen. Tot zijn verbazing vond hij ze weer; natuurlijk overdekt door het stof der jaren, maar toch nog daar aanwezig; en, onmiddellijk gehoor gevende aan den eersten oproep, ofschoon met een stem, die zwak klonk en van verre als die van een wezen, dat verwonderlijk was blijven voortleven, te midden van de puinvallen. • „Ik wil geen verraad plegen tegenover M px", was de irhoud van de smeekbede, die hij opzond tot den God, dien hij al die jaren niet meer noodig had gehad, maar tot wien hij zich instinctmatig toch weer wendde, nu hij zijn eigen kracht ontoereikend voelde voor de moeilijkheid, die hem bedreigde. „Ik wil eerlijk blijven tegenover Maxi Leer mij, hoe ik dit zijn moet". HOOFDSTUK VI. Uit het verleden. Dien Maandagmorgen werd Viktor wakker, sterk staande in zijn besluit. Tegen dat Mr. Gairdner, blozender dan ooit, na zijn week-end, op zijn kantoor kwam, was zijn particulier secretaris al druk aan het werk. Met vriendelijken knik betrad de bankier het heiligdom. Viktor keek op de klok. Hij moest enkele dingen vragen, maar Mr. Gairdner had altijd, op z'n minst, twintig minuten noodig, om zich door den Maandagochtendpost te werken, die Viktor juist op de schrijftafel had uitgezocht. Onder de brieven had hij er een gezien met een Duitsch stempel; natuurlijk de een of andere mededeeling betreffende het nieuwe kantoor. Zoo waren er den laatsten tijd al zoo vele geweest. Toen de twintig minuten voorbij waren, zonder dat de gewone oproep was gevolgd, begon Viktor onrustig te worden. In zijn werk zag hij zijn eenige redding, zijn eenige kans om zijn gedachten te verdelgen; en hij kon niet werken, eer htj de gegevens had, waarop hij wachtte. Alweer keek hij op de klok en tweemaal stond hij op en ging weer zitten. Eerst nadat een half uur op deze wijze was voorbijgegaan — een ongewone tusschenruimte dus — besloot hij, stoutweg, een overval te wagen in het heiligdom. (Wordt vervolgd.) --- GERO-ZILVER INGEZONDEN MEDEDEELING. ---