HET IS DE HOOGSTE VERKWIKKING. HET IS DE HOOGSTE VERKWIKKING. • die ons iv hi'.t leven kan tic blcurt ; ; vallen, de aanraking mlit een ; i reine ziel, éi4n edel gemoed, een • verheven persoonlijkheid. • • --- 2e BLAD van Dinsdag 10 Dec. 1929. PUBLICATIE BEKENDMAKING. STEMMEN BIJ VOLMACHT. Burgemeester en Wethouders der gemeente Enschede brengen ter kennis van belanghebbenden, dat van 15 September tot en met 31 December a.s. ter secretarie dezer gemeente kosteloos voor de kiezers verkrijgbaar zijn de formulieren v^jr de verzoekschriften, welke ingevolge het bepaalde in art. 7, 3e lid, der Kieswet kunnen worden ingediend. Artikel 4a der Kieswet luidt: Artikel 4a. 1. De kiezer is, met inachtneming van het in deze wet bepaalde, bevoegd bij volmacht te stemmen, indien zijn be roep of werkzaamheden medebrengeii, dat hij herhaaldelijk of althans gedurende het gedeelte van het jaar, waarin de stemming gewoonlijk valt, werkzaam pleegt te zijn buiten de gemeente op welker kiezerslijst hij voorkomt, mits zijne afwezigheid, indien hij gedurende het tijdvak of de tijdvakken, waarin hij aldus werkzaam is, een of meermalen in die gemeente terugkomt, als regel telkens langer dan drie dagen duurt. 2. Mede is, met inachtneming van het in deze wet bepaalde, bevoegd bij volmacht te stemmen, de vrouw, welke, gehuwd met een kiezer, die voldoet aan de in het vorig lid gestelde voorwaarden, met haar man, in verband met diens beroep of werkzaamheden, afwezig pleegt te zijn. Volgens ^artikel 7, 3e lid, der Kieswet, moet ieder belanghebbende een met redenen omkleed verzoekschrift aan het Gemeentebestuur indienen vóór 1 Januari aanstaande, doch niet eerder dan 1 October aanstaande. De artikelen 56a, 56'o en 56f der Kieswet luiden: Artikel 56a. De belanghebbende, die een verzoekschrift als bedoeld in artikel 7, derde lid, aan het gemeentebestuur heeft ingediend, en die van de gevraagde bevoegdheid gebruik wil maken, doet daarvan in persoon mededeeling ter secretarie van de gemeente, op welker kiezerslijst hij moet voorkomen, aan den burgemeester of aan den da-.toe door dezen aangewezen ambtenaar. De mededeeling kan geschieden, zoodra het verzoekschrift is ingediend, doch niet later dan eene week na den dag der candidaatstelling. Hij geef,t daarbij op naam en voorpamen, dagteeltening en'plaats van geboorte van hem zelf en van den door hem aangewezen gemachtigde. Van de aanwijzing wordt e ~"e --hriftelijke volmacht opgemaakt. De volmacht wordt door den kiezer en door den burgemeester of door den door dezen aangewezen ambtenaar onderteekend. Een afschrift van de volmacht wordt den kiezer uitgereikt. De gemachtigde moet in persoon ter secretarie van de gemeente mededeelen, dat hij de volmacht aanneemt- Van de aanneming wordt aanteekening gedaan onder het origineel der volmacht: deze aanteekening wordt door den gemachtigde en door den burgemeester of den door dezen aangewezen ambtenaar onderteekend. Indien de aanneming niet reeds gelijktijdig met de aanwijzing heeft plaats gevonden, geeft de burgemeester of de door dezen aangewezen ambtenaar onverwijld van de aanwijzing kennis aan den gemachtigde met oproeping om binnen vijf dagen ter secretarie de volmacht .te komen aannemen; is binnen dien termijn de. volmacht niet aangenomen, dan is zij vervallen en kan de kiezer niet. opnieuw voor dezelf<^ verkiezing een gemachtigde aanwijzen. De kiezer is niet bevoegd de gegeven volmacht in te trekken. Indien de gemachtigde, hetzij na aanneming van de volmacht, hetzij binnen den voor aanneming in het vorig lid gestelden termijn overlijdt, is de kiezer bevoegd binnen den in het eerste lid gestelden termijn een anderen gemachtigde aan te wijzen. Van de volmacht kan geen gebruik gemaakt worden, indien de kiezer op de kiezerslijst niet is aangewezen als bevoegd bij volmacht te stemmen of indien op den dag der stemming eene beslissing van den rechter bestaat, dat den kiezer die bevoegdheid niet toekomt. De vorm en de inrichting van de volmacht worden vastgesteld bij algemeenen maatregel van bestuur. Artikel 56b. Als gema'-htigde mogen slechts aangewezen worden z'i, c* : e in de Gemeente, krachtens de in^evo'ge artikel 10 vastgestelde kiezerEp'stj bevoegd T ; m tot ''et deelnemen aan dere!' d ; er l"«t mocht blijken, dat de gemacht-'g-'e niet aan dez°n ei'-ch voldoet, wordt de volmacht als vervallen beschouwd en kan de kiezer n : et opnieuw voor dezelfde verkiez'ng een gemachtigde aanwijzen Een k ; ezer mag niet meer dan één aanwijzing als gemacht : gde aannemen, behoudens dat hij e°ne tweede aanwijzing mag aannemen, indien beide aanwijzingen zijn geschied c'öor per~onen, die tot zijn huisg~nooten behooren. De burgemeester of de door hen aangewezen ambtenaar mag n : et medewerken aan eene aanwijzing of aam^nrng, welke zou strijden met de bepalingen van dit of van het voorbaande artikel. Artikel 56f. De kiezer, die een gen?acht'<>de hetft aangewezen, blijft bevoegd zelf te stemmen, tenzij de gemachtigde reeds gestemd heeft. De 'gemacht'gdc wordt, doch niet vóór 12 uur des nr'dc'ags, en indi->n de kiezer niet zelf reedo heeft gestemd tof de ,5temming toPgc'et"n. ind ! ~n fc'j in hét bezit is van de bij artikel 56c vermelde kaart. De gemachtigde overha-d : gt deze kaart aan den voorzitter van het stembureau Enschede, den 14 September 1929. --- FEUILLETON De Wateren van de Lethe Naar het Engelsch , van DOROTHEA GEKARD.39. „Maar zü wil u niet spreken, Mylady. Ze zei beslist, dat ze Miss Reeves dringend spreken wilde". „Dringend nog al! Wat zullen we doen, Clare?" vroeg Lady Reeves gejaagd. „Ik zal zelve wel gaan", besliste Clare, wier nieuwsgierigheid was geprikkeld. „Laat haar in het boudoir, Mary". „Hier boven, Clare? Waarom niet beneden? Ik kan immers zoo lang bij haar gaan, terwijl jij je verkleedt" „Ik ga me niet verkleeden. Dat zou te lang duren. En, bovendien, waarom zou ze mijn japon niet zien? Die zal heusch wel in haar smaak vallen", voegde ze er bij. vol zelfvertrouwen. Tegen alle regelen der étiquette in, stond Nella met recht verstomd van verbazing, toen ze daar ineens die witte gedaante met langen sleep zag binnenzweven. Een deel van den afgeloopen nacht had zij doorgebracht met het beurtelings opstellen en weer vernietigen van briefjes. Eerst toen de papiermand vol was tot aan den rand, was het plan van den brief opgegeven voor een onderhoud Want spreken was toch veel makkelijker dan schrijven; op papier zei je zoo licht te veel of te weinig. Behalve dat- Miss Reeves haar dan misschien voor een ontsnapte krankzinnige kon houden, zou haar verder niet veel kunnen overkomen. Bovendien,, wat kon haar dit nu alles nog schelen! Als het maar was voor het geluk van Viktor. En dan kwam er nog de verlokkende gedachte bij, om Clare Reeves van zoo nabij te zien, de schoonheid, die zoo'n indruk had gemaakt op Viktor! Maar terwijl zij daar nu zoo tegenover die koninklijke verschijning stond, in bruidstooi, begaf haar alle moed en gegreep zij, dat dit een vruchte;ooze tocht zou zijn. In plaats van haar tegenwoordigheid te verklaren, stond zij met gevouwen handen en deed niets -dan staren. Het iyas Clare, die het onderhoud opende, op verwonderlijk vriend?lijken toon, want zy" had wel degelijk de aanleiding begrepen van ue verbazing op het gelaat van haar bezoekster. „Ik mag wel mijn excuus m i ken dat ik u zóó ontvang", begon zij dus minzaam, „maar ik wilde u niet laten vrachten, daar ik hoorde, dat u mij dringend wenschte te spreken. Nee...t u plaats'. Clare zelf ging zitten, terwijl ze dit zei, bevallig den sleep drapeerend en bemoedigend naar haar bezoekster kijkend, die, behalve een enkelen onderdrukten uitroep, nog niet gesproken had. „Ik ben heel benieuwd' , trachtte ze het zwijgende meisje over haar moeilijkheid heen te helpen, „wat u mij te zeggen heeft. Ik geloof niet, dat wij elkaar al eens eerder gezien hebben, of vergis ik mij daarin? Er werden mij al Zoovelen voorgesteld, ziet u". Toen brak Nella los: „Ik geloof niet, dat ik u nu meer iets te zeggen heb! Dat is zeker uw trouwjapon? Wanneer denkt u die te dragen?" „Overmorgen". „Overmorgen?' Nella voelde zich verpletterd. „Ik wist niet, dat het al zoo nabij was; anders was ik niet gekomen' . „Waarom niet, Miss Gairdner? Als u mü toch iets te 'zeggen heeft? Het zou zelfs niet mooi van u wëzen, nu u eenmaal in die mate mijn nieuwsgierigheid -gaande heeft gemaakt!" „Overmorgen!.... U zoudt mij voor krankzinnig liouddrl, als ik nu zei, waarom ik gekomen was. En het is dan ook gek!" „Maar ik wil het, weten", zei Clare. met verscherpte aandacht. . Heeft hetgeèn u mij te zeggen hebt, op eenige: lei wijze verband met mijn huwelijk?" „Ja, dat is het juist. Het is iets, dat u weten moest, naar ik meen. Maar hoe kan ik het u vertellen, nu uw huwelijk immers vaststaat? Want u zult toch, in ieder geval, mr. Max Vogler trdtiwen.. ? Zelfs als...." „Zelfs als wat?" vroeg Clare, met veranderde stem en veranderde uitdrukking van gelaat. Een nieuwe achterdocht had haar getroffen als met de scherpte van een mes. In haar grijze oogen kwam weer diezelfde onderzoekende blik, die Viktor ook zoozeer had gekweld. Zij was aardig om te zien, oordeelde Clare's kritiek, zelfs wel zoo, om een man het hoofd op hol te brengen. Herinneringen aan dingen, die zij had gehoord, niet enkel uit romans, van verborgen verwikkelingen, openbaringen, die nog te elfder uur opdoken, schoten haar te binnen. Zou Max.... dan toch niet betér zijn dan andfere mannen? „Daar kunt u het niet bij laten", zei ze scherp. „U heeft mij iets te zeggen. Is 't iets, dat zou kunnen maken, aat ik mr. Vogler niet trouwde?" „Dit dacht ik.... maar " „Dan moet u het mü vertellen. Sn zegt u eens allereerst: sinds wanneer heeft u Max, mijn aanstaanden echtgenoot, gekend? Ik geloof nie:, dat hij mij ooit van u gespróken heeft". Nella sperde wijd de oogen open. „Maar ik ken hem ook in het geheel niet! Ik heb hem pas op de Bank gezien, toen hij zijn broer kwam opzoeken". „Wpt bedoelt u er dan mee, dat u mij iets zoudt kunnen vertellen, dat mij van mijn huwelijk zou kunnen doen afzien?" Nog een oogenblik staarde Nella haar aan. Toen begreep zij het ineens. „O, dus u dacht er dat van?...." riep zij, met een gloeienden blos van verontwaardiging. „U denkt, dat ik hier ben gekomen, om een zaak van mijzelve te bepleiten, dat ik uw mededingster ben, en dat is ook zoo in zekeren zin, maar het heeft niets te maken met Max Vogler". „Met wien dan". „Met zijn broer. Nu moet ik het u wel vertellen, of u zoudt er, de Hemel weet wat, van denken. Ik geloof niet, dat ik ooit met Max Vogler gesproken heb;maar dien ander herinner ik mij van zoo lang mij heugt. Het is waarlijk geen wonder, dat ik zijn geheim zou hebben vermoed". „Welk geheim?" „Dus u heeft er waarlijk geen vermoeden van? Dat komt, omdat uw eigen oogen geboeid waren. Anders zoudt u hebben gezien, dat hij waanzinnig, hopeloos verliefd op u is". „Onzin!" zei Clare, zoo op het eerste gehoor; maar toen dacht zij toch eens even na. Met het voorbijtrekken van het dreigend gevaar was de strakke uitdrukking van haar schoon gelaat geweken en had er enkel zuivere verbazing achtergelaten, terwijl ze zich ijlings het korte onderhoud met Viktor weer voor den geest haalde. En zoo gewoon als zü was aan talrijke en makkelijke triomfen, was dit idee toch zeker nooit bij haar opgekomen. „Wat ter werJed doet u zoo denken?" vroeg zij, nog altijd ongeloovig. „Ik heb hem gadegeslagen en zoo zijn er nog meer. Hij is geheel veranderd en juist van den tijd af, dat hij u voor liet eerst zag. Iedereen kan zien, dat hij verliefd en ook dat hij ongelukkig is. ik ben zeker, dat het op u is; dit verklaart ook, dat hij zich ongelukkig voelt" Clare keek peinzend naar haar eigen handen in haar witten schoot. „En waarom denkt u, dat ik dit weten moet?" „Omdat niet waar.... het is nu nog tijd. U is nog niet onherroepelijk gebonden. Nu voelt u voor dien anderen broer. Maar als u eenmaal weet, dat Viktor u liefheeft, zult u hem met andere 003321 beschouwen; dat is niet meer dan natuurlijk en misschien wilt u ook, —" veranderen van verloofde, op hoi laatste oogenblik? Hem verkiezen boven zijn broer?" Clare lachte bijna, deels van verlichting bij de gedachte aan welk gevaar tij was ontkomen en deels van verbazing bij het voorstel. „Lacht u niet", zei Nella boos. . Ik zeg het niet in scherts; het is diepe ernst. Geloof mü: hij is verreweg de beste van de twee! Ik zweer u, dat hij u gelukkig zou maken". „U schijnt hem zeer goed te kennen", zei Clare nu, met vriendelijken glimlach tot Nella. Zóó goed, dat het mij verwondert, dat u het zelve niet onderneemt om hem gelukkig te maken Want natuurlijk: het is tiver zijn geluk, dat u zich bezorgd maakt; niet over het mijne. Heb ik niet goed gezien? Neen, antwoord mij maar niet, als u dit liever niet dcet. Ik weet wel, zonder dat u mij dit in hei bijzonder vertelt, dat u hier gekomen is, om mij te vragen, den man te trouwen, dien u liever zelve wilde trouwen Een eigenaardig idéé, voorwaar. En u is ook een eigenaardig persoontje. Ik ben blij dat :k kennis met u heb gemaakt. Maar ik kan niet ingaan op uw voorstel, werkelijk niet, want, ziet u, ik voel voor Max evenzeer, als u voelt voor Neen, kiik mü maar niet zoo aan! Meer zal ik niet zeggen, behalve dat u waarlijk verdient, hem te winnen, waartoe het ongetwijfeld komen zal". Wat voorover leunend, behoedzaam om haar garneering niet te kreuken, gaf Clare Nella een bemoedigend tikje op de hand. (Wordt vervolgd.) --- Keert Rusland Europa den rug toe ? door SIR BERNARD PARÈS. (voormalig Britsch ambassadeur te Moskou.) binnen- erf ' rjWllticfe der Sovjets-'—- Veiéijrt.>' Rusland eer. nicüwc bc3cS»a,v,in£ in Azië? li. Vanaf dezen tijd ontwikkelt Rusland zich volgens dezelfde econ'omi"clie lijnen als West-Europa, en het ligt dus voor de hand, dat Ue behoefte aan een constitutioneel bestuur van jaar tot jaUr sterker gevoeld werd. Ten laatste was het, zooals zoo vaak, een stoot van buiten welk practisch- resultaat gaf aan deze constitutior.aiistisehe beweging en als gevolg van den Russisch-Japaneehei: oorlog werd in 1904—5 de „Daema" ihgéstold en vrijwel algemeen kiesrecht ingevoerd. , Deze periode van Europeesche overheersching van de Aziatische cultuur in Rusland, werd nofe intensiever gedurendé den wereldoorlog'. Zoóalc bekend maakte de Wereldoorlogeen einde aan de autocratische regeering der Romanofs, evenals aan de regeeriiig der Hohenzollern's en Habs'^urgers in Duitschland. en Oostenrijk. De voorlöopige regeering van Rusland, onder Kerensky in Maart 1917, stond zeer enthousiast tegenover dé West-Europeesche ideeën en was dan ook. voorstander van volledig algemeen kiesrecht. Het oogenblik echter waarop zij aan het bewind kwam, was noodlottig voor de liberale ideeën in tal van Europeesche landen zelf en Rusland was wel het minst van allen in staat om tijdens den oorlog deze principes te aanvaarden. De oorlog immers kostte Rusland geweldige opofferingen — en terwijl in bijna alle Europeeache landen de burgerrechten werden uitgebreid, gebeürde in Rusland niets Deze omstandigheden leidden tot het succes der Bolsjewiki, de eenige partij in Rusland, die een onmiddellijken vrede beloofde en een einde maakte aan het dictatoriaal besuur, dat tijdens den oorlog het meest geschikt was gebleken. Wat na de Cctoberrevoiutie geschied is, heeft de houding van Europa tegenover het Communisme bepaald. Indien in Europa, Eooa 1 ^ Lenin gehoopt had, de revolutie algemeen zou zijii uitgebroken, zouden de Bolsjewiki verstandig genoeg zijn geweest hun voornaamste belangensfeer in Europa te zoeken en vooral daar actief werkzaam te zijn. Daar echter, tot nu too in Europa de wereldrevolutie vólkernen gefaald heeft, 'heeft Rusland naar andere wogen gezocht en hieraan is per saldo de herleving te danken van het oude denkbeeld, dat Ruslands voornaamste belangen niet in Europa, maar in Azië te vinden zijn. Terzelfdertyd had overigens, ook onder de Russische emigré's, het denkbeeld post gevat, dat Rusland, blijkens het lot dat zijn deel i:; gewerden* altijd al verkeerd heelt gedaan, zich aan te sluiten bij Europa. Ook ae oorzaak van den strijd tusschen Trotsky en Stalin moet m.i. gezocht worden in hst oeroude probleem „Europa of Aziï". Trotsky immers is steeds bleven gelooy>.n aan de wereldrevc.utie en bescÉoJwde de houding van Stalin daartegenover ais absoluut foutief, ocalin daarentegen .stelt zich op het stsnapunt, dat l-.us.ttnü het Communisme vei ur ~id_en moet onafhankelijk van Europa üoouat ae agitatie ia Gfci.ua en de andere ooiièrsciie landen -^en koloniën in de eerste plaats op het programma dient te staan. Tot nu toe echter is men ook hierin niet geslaagd en zulks niet in de eeioue plaats door Europeeecher of Aziatiscne tegenwerking, maar tengevo-ge van de resultaten van het Communisme in Rusland zeif. Korcéri Uju geleden heeft net Communistisch Bestuur het.-.plan goedgekeurd, om een nieuwe Azja ,tioChe grootstad te stichten .te Kovo-Nikolayevsky, een stad cue, toen ik haar eenige jaren geleden bezocht, het centrum was van de Sioerische cooperawe. Iifeze stad heet thans Novo Sioirsk en jsfi-oofi^en Communistisch vme&go te woi'ueu, 'met wolkenkrabbers (v.d.) sluit zich volkomen aan bij dé vorigen, die hierover het woord gevoerd hebben. Ook deze spr. vindt het vreemd, dat men thans aan een man de voorkeur geeft boven de vrouw. Weth. Krabbenbos (v.d.) wenscht even de feiten te laten spreken en deelt mede dat in 1924/25 12 manlijke en 3 vrouwlüjke leerkrachten aan het Gynfiiasium verbonden waren. In 1925/26* 11 manlijke en 4 vrouwlijke, in 1926/27 10 manlijke en 5 vrouwlijke, in 1927/28 9 manlijke en 7 vrouwlijke, in 1928/29 9 manlijke en 7 vrouwlijke en in 1929/30 8 manlijke en 8 vrouwlijke. Het aantal uren waarin deze manlijke leerkrachten les geven bedraagt 78 en die der vrou-wlijken 134. Bij die manlijke leerkrachten behooren ook Ds. Heeringa en de heer Römer die elk maar 4 uren per week lesgeven en nog een leeraar die 8 uren geeft. Hieruit blijkt dus dat de vrouwlijke leerkrachten verreweg de meeste uren les geven. Mevr. Vorenkamp verwijst naar 1923 toen een manlijke leerkracht no. 1 stond en toch Mej. de Boer is benoemd, maai toen was de toestand heel anders. Waar het college van curatoren en de -rector van meening zijn, nu de krachten gelijk zijn, om aan een manlijke leerkracht in dit geval de voorkeur te geven, daar meent spr. zich hiertegen niet te moeten verzetten. Mevr. de Boer (s.d.) zegt, dat hetgeen wethouder Krabbenbos hier gezegd heeft, aan het gesprokene niets af doet. Waa­ neer het onderwijs onder de meerderheid der vrouwelijke leerkrachten geleden zou hebben, dan zou men tot zooiets kunnen besluiten, maar dit is nog niet aangetoond. Spr. meent, dat men zich op glad ijs begeeft, wanneer men dit standpunt aanvaardt, daar er nog nooit een uitspraak in die richting door den Raad is gedaan om èen mannelijke voor een vrouwelijke leerkracht te benoemen. Men moet volgens spr. deze zaak beschouwen uit onderwijs-oogpunt. De heer Petersen (s.d.) heeft nog geen antwoord gekregen op zijn vraag, wie order gegeven had aan mej. Koops te zeggen, dat zij voor een vaste benoeming geen kans had, omdat men een mannelijke leerkracht wenschte? Door op deze wijze te handelen wordt achter den Raad om reeds vastgesteld hoe het zyn zal. De Voorzitter kan de vraag van den heer Petersen wel beantwoorden. En curatoren en de rector zijn van meening, dat thans een mannelijke leerkracht is te verkiezen boven een vrouwelijke. Alle moderne talen zijn aan het Gymnasium in handen van vrouwelijke leerkrachten en men meende, dat het belang van het kind meebracht, dat thans een mannelijke leerkracht moest worden benoemd. Mej. De Snoo is indertijd toegezegd, dat zy voor een vaste benoeming in aanmerking zou komen en zoodoende is zij benoemd in de vacature Ter Braak. De rector heeft bovendien uitdrukkelijk aan mej. Koops gezegd, dat hij haar niet voor een vaste aanstelling zou voordragen. Tal van ouders hebben er zich tegenover spreker over beklaagd, dat men aan het Gymnasium teveel vrouwelijke leerkrachten had. Na nog eenige discussie wordt tot stemming overgegaan, waarna blijkt, dat mej. Koops (no. 2 der voordracht) 11 stemmen heeft verkregen en de heer Hoogland 10, zoodat mej. Koops is benoemd. Hierna was aan de orde de benoeming van een onderwijzeres aan de scholen C en H. De voordracht voor school C luidde als volgt: X. A. Paber te Alme'o; 2. W. B. de Voogel te Pesse bij Hoogeveen; 3. A. G. Kwast te Almelo. School H: 1. G. Boer te Hurwenen bij Zaltbommel; 2. F. J. A. Soetert te Vroomshoop; 3. C. R. Nijdam te Sleen. De heer Kasteel (s.d.) vraagt, hoe het komt, dat by deze voordrachten geen lijst van sollicitanten is overgelegd? Was er in Hengelo niemand die voor één van deze betrekkingen In aanmerking k n komen? Weth. Krabbenbos (v.d.) deelt msde, dat onder de sollicitanten 6 uit Hepgelo waren, waarvan eenigen door de betrokken hoofden zijn bezocht. De heer Kasteel (s.d.) wenscht er geen voorstel van te maken, om de voordracht naar B. en W. terug te zenden, maar geeft in overweging om een volgende keer ook Hengelosche dames op de voordracht te plaatsen. Weth. Krabbenbos (v.d.): De sollicitanten hier uit Hengelo staan op de lijst voor tydelijk onderwijzeres of onderwijzer, zoodat het geen principe is. dat men geen Hengeloschen wil hebben, maar omdat ze te jong zijn, Wanneer hoofden van scholen een voordracht indienen en er staan geen Hengeloschen op, al hebben die gesolliciteerd, dan heeft spreker niet den moed om daartegen op te komen, omdat zU er mee werken moeten. Hierna werd benoemd aan school C mej. A. Faber met 17 stemmen, terwijl mej. Voogd 4 stemmen verkreeg. Aan school H. werd benoemd mej. G. Boer met 20 stemmen. Mej. Soeters verkreeg 1 stem. Sluiting Barbiers- en Kapperssalons. Naar aanleiding van het adres van het bestuur der afd. Hengelo van den Ned. Barbiers- en Kappersbond om na 1 Jan. 1930 hunne winkels en salons des Maandagsnamiddags wettelijk te sluiten, stellen B. en W. voor om hieraan te voldoen en de verordening op de winkelsluiting in dien zin te wijzigen. De heer de Vries (a.r.) wijst er op, dat, nu de rijkswetgever deze taak in handen gelegd heeft van de gemeentebesturen, het voor dézen zeer moeilijk wordt. Spr. vraagt, hoe B. en W. ten opzichte van andere neringdoenden denken te handelen? De Vooröitter zegt, dat hier bij den heer de Vries een vergissing in het spel is. De rijksregeling is gevolgd door een werktijdenbesluit, waarbij bepaald wordt, dat een bepaalde middag de winkels gesloten moeten zijn. Nu zijn de gezamenlijke barbiers en kappers bij elkaar gekomen en hebben gevraagd om des Maandagsnamiddags te mogen sluiten daar dit de meest slappe dag was. zy wenschen dat by verordening geregeld te zien, omdat men er anders niet zeker van was, dat het gebeurde. Nu zullen ook straks de anderen een middag moeten sluiten, maar ik geloof niet zegt spr.. dat het wenscheiyk is om dit in de verordening vast te leggen, daar deze zaken teveel uiteen loopen. Spr. weet echter dat de arbeidersorganisaties contact hebben gezocht met de middenstandsorganisaties, zoodat daarvoor wel een regeling getroffen zal worden . De wyziging der verordening op de winkelsluiting wordt hierna coi\form het voorstel van B. en W. z.h.s. vastgesteld. De Raak verklaard zich vervolgens zonder eenige discussie of hoofd, stemming accoord met het prae-advies van B. en W. inzake het request van den voorzitter der schilderspatroonsvereeniging betreffende de niet gunning van het schilderwerk van school IV •