DE VLUCHT UIT DE POPPENKAST VAN JAN KLAASEN EN TRIJNTJE. En Jokko deed dien keer, nog heel meer. Hij ging den broek van Hein Driepoot kapen, toen deze rustig, in de bedstee lag te slapen. Hij dacht zonder broek Hein niet op straat kan gaan. achter de vluchtelingen aan. En zoo zien wij Jokko zeer parmant, met Hein's broek in de linkerhand. Men nu dadelijk vluchten ging. Jan Klaasen maakt een buiteling, Jokko sprong in het rond, Piero stond ook weldra op den grond. Alleen Trijntje durfde den sprong niet wagen. Toen riep de Lange: „Zeg Trijn zal ik je dragen?" „Assieblieft", riep Trijn, „ik ben zoo bang. was ik als jij zoo lang". 11 12 --- VAN DEN BALKAN Vreemde ontmoeting In den schemeravond. — Een komitadsji. — Door wolven beslopen. — Hoe de Deensche zeeman in den nacht danste. — Het beschermende vuur. (Particuliere correspondentie). In de Albaansche bergen. In het nog altüd warme licht van de langzaam dalende zon trokken we verder langs den verlaten weg tusschen bosschen en bergen, terwyi nu en dan het ruiscnen van een beek ergens in een dal ons groette. Zooals steeds wilde mijn reismakker verder, steeds verdei terwyl ik al een plaats voor ons nachtleger wilde Uitzoeken. We bevonden ons in het gevaarlijke gebied, dat der wolven, wilde zwijnen en komitadsji's Tegen de komitadsji's waren we zoo goed als machteloos met onze éénige revolver en al hadden we er twee gehad, dan zou dat nog niet veel hebben veranderd. Ik rekende er echter op, dat de komitadsji's als we hen al mochten ontmoeten, ons, eenvoudige reizigers, wel met rust zouden laten. De wilde zwijnen vallen buiten noodzaak zelden een menach aan en de wolven zijn in den zomertijd tameiyk ongevaariyk. Echter zou het wel gewenscht zyn een goed vuur aan te leggen om hen af te schrikken, want indien ze twee menschen slapend aantreffen, zouden ze hun vrees wel eens kunnen overwinnen tegenover een zoo gemakkelijken buit. De weg ging weer sytgend en dalenl en we bevonden ons juist op een gedeelte, waar aan de linkerzyde in een ravün, waarvan de helling begroeid was, een rivier ruischte en aan de rechterzyde een woud een berg beklom, toen plotseling myn aandacht werd getrokken door een sterk ritselen in de struiken aan de linkerzyde van den weg. Er heerschte op dat oogenblik al schemering tusschen de bosschen, al bescheen de zon met haar laatsten gloed nog de bergtoppen. Het ritselen in de struiken, dat nadsr kwam, moest zyn van een mensch of van een groot dier. Mijn metgezel hoorde het ook en eenige onrust gevoelden we toch wel. Plotseling sprong op ongeveer tien meter vóór ons een Albanees op den weg. Het was een slanke, veerkrachtigs man van even dertig jaar met een niet ongunstig gelaat. In zijn gordel droeg hy twee revolvers en een lang mes. Myn eerste neiging was naar myn revolver te grijpen, doch ik liet dat na. Onder zulke omstandigheden is een revolver van niet het minste nut. Men weet niet, wien men vóór zich heeft en schiet dus toch niet het eerst. Het was oir. complicaties te voorkomen,' dat ik myn eenigszins heetbloediger reismakker niet met een revolver had bewapend. De zoo plotseling uit de struiken gesprongen Albanees bleef verbaasd staan toen hij ons beiden op den eenzamen weg zag. Eerst wantrouwend dan vriendelyksr bekeek hy ons en groette daarop met een soort militair saluut, dat we op dezelfde wyze beantwoordden. Intusschen waren we elkander tot op enkele schreden genaderd. Het was duideiyk aan geheel zyn houding en aan zyn bewapening, dat we geen boer of reizend koopman voor ons hadden. Er was een onrust in zijn oogen als van een gejaagd dier. De man sprak ons aan in een mengsel van Servisch, Albaneesch en Engelsch: „Gij zyt vreemdelingen, reizigers, niet waar, vroeg hij en ons bevestigend antwoord scheen hem nog meer gerust te stellen. Hy wees in de richting vanwaar we kwamen en vroeg verder: „Is daar het dorp Tjoeks? Is er een gendarmepost?" Ik zeide hem, dat zich overal langs den grooten weg gendarmenposten bevonden, ook te Tjoeks. Een oogenblik scheen hij na te denken, toen reikte hy ons geheel op Europeesche wyze de hand en verdween snel rechts van den weg in het woud. „Eén, die gezocht wordt", zeide myn metgezel, toch min of meer onthutst en ik voegde er aan toe: „Vermoedeiyk een komitadsji" In elk geval wilde ik nu toch in deze omgeving niet bivakkeeren en we trokken verder, de Deen voorop, ik enkele schreden achter hem. Nu en dan keerde ik me om, teneinde te zien of iemand ons volgde, maar de weg was volkomen verlaten. Nadat we een brug waren gepasseerd en de rivier, die eerst aan onze linkerzyde stroomde, aan onze rechterzyde haar ruischen liet hooren, was ik zeker, dat we-niet gevolgd waren. De nacht was intusschen gevallen, doch de byna volle maan gaf overvloedig licht. Toen ze echter achter de hooge bergtoppen aan onze rechterzijde, aan den overkant van de rivier schuil ging, vond ik het toch tyd om zoo niet te slapen, dan tenminste te rusten en mijn Deenscheen reismakker, was het daarmede eens. Gunstig was evenwel de plaats niet. Twintig, dertig meter in de diepte, rechts van den weg, stroomde de rivier, waarheen een zeer steile, met laag hout begroeide helling afdaalde. Links van den weg ging het terrein omhoog, twintig meter ongeveer alleen begroeid met een soort gras dan kwam lfcag naaldhout. We legden ons neder in het gras links van den weg en eerst toen gevoelde ik goed de vermoeidheid, doch ook myn stoere metgezel scheen behoefte aan rust te hebben. Hout, geschikt om een goed vuur aan te leggen, vonden we in het duister niet en het beloofde een zeer onaangename nacht te zullen worden. We aten een stuk brood met koud vleesch en een stukje schapenkaas en rookten daarna een sigaret. We lagen tegen een tameiyk steile helling, zoodat we nu en dan plotseling éen, twee meter naar beneden gleden. Heilloos donker was het . Aan de andere zyde van de rivier, waar zich tegen de berghellingen biykbaar maïsvelden bevonden, schreeuwden en trommelden Albaneeze:» om de ....«3 wijden te ^n. V/eeaide Beangstigend klonk dit in den nacht. We zouden alleen rusten, niet slapen, zoo was ons voornemen, maar desniettegenstaande dommelde ik, vermoeid als ik was, langzaam in. Mijn kameraad sliep reeds en snurkte. Hoe lang jk sliep, weet ik niet, doch plotseling was ik, rillend van koude, klaar wakker door plonsen in het water van de rivier beneden. Dat moesten wilde zwynen of welven zijn, die in onze richting kwamen. Nog steeds schreeuwden en trommelden de Albanee zen aan de overzyde. maar er was nu en dan ook een ander geluid: het zenuwachtig huilen van wolven. Boven ons, hooger op de helling tusschen het lage naaldhout, zag ik oogen, glinsteren, vurige punten in de duisternis. Daar loerden geen zwynen; dat moesten wolven zyn. Met myn stok stootte ik myn vast slapenden reismakker aan: „Hé, wordt wakker, wolven en wilde zwynen." Tegeiyk nam ik myn revolver in de vuist voor het geval de wolven tot een aanval mochten overgaan. In het duister zag ik in de richting van de rivier de zwarte massa van eenige dieren; dat waren vermoedelijk wilde zwijnen, die door de Albaneezen waren verjaagd. Weliswaar was het zeer on waarschijnlijk, dat deze dieren ons zouden aanvallen, maar de toestand was toch wel ongemoedelyk. Myn reismakker, gewekt uit zijn diepen slaap, was opgesprongen en by het licht der sterren zag ik hem een dollen dans uitvoeren, die me eerst verbaasde en toen in lachen deed uitbarsten. De Deen was opgesprongen en kon op de helling, waarop we hadden geslapen, zyn evenwicht niet vinden; vandaar zyn zotte bewegingen. Met den geladen revolver in de vuist lag ik op myn rug en schaterlachte, terwyi myn reismakker opgewonden riep, steeds nog dansend:Schiet! schiet dan toch! iets waar ik niet aan dacht. Door myn lachen was ik ait de goede houding gekomen en plotseling begon ik de helling af te zakken in de richting van den weg. Dit duurde slechts kort. want ik werd gestopt door een hindernis: ik rolde tegen een stapel droog hout. Hoe die daar kwam, weet ik niet, doch ik dankte den hemel. Hout, droog hout, dat beteekende in den kouden nacht een vuur, dat warmte zou geven en ons tegelyk de huilende wolven van het lyf zou houden. Even later gingen vlammen hoop op, boven ons, tusschen het lage hout, glinsterden telkens weder wolvenoogen, doch we waren nu zekerder, als was onze slaap voor de rest van den nacht dan ook niet heel rustig. J. K. B. --- SPORT VOETBAL. LONNEKER—WILHELMINASCHOOL. Ook in deze ontmoeting was de harde wind een groote spelbreker en was de party die het voordeel er van had het meest in den aanval. De gasten die het eerst wind voordeel hadden scoorden het eerst door hun midvoor 0—1. Lang pleizier hadden ze van dezen voorsprong niet. Eenige pittige aanvallen van Lonneker volgden elkaar spoedig op en uit een hiervan wist de thuisclub door den linksbinnen de partyen op gelijken voet te brengen. Hoewel de zwartwitten de noodige activiteit aan den dag legden konden ze toch niet verhinderen dat Wilhelminaschool opnieuw haar meerderheid in een doelpunt uitdrukte en wel door den midvoor 1—2. Dezen voorsprong wist ze tot het theedrinken te behouden. In de tweede helft waren de bordjes verhangen. De thuisclub verkeerd nu in de gunstige positie. Onstuimig viel ze de verdediging der bezoekers aan en het duurde dan ook niet lang of de linksbinnen bracht de partyen op gelyken voet (2—2). De ongunstige weersgesteldheden miste zyn invloed niet op het spel en van behoorlijk voetbal was dan ook geen sprake Wilhelminaschool deed vele moeite om de stand geiyk te houden. Hardnekkig verdedigde ze haar doel, doch uit de vele Lonneker aanvallen moest een doelpunt vallen. Het was tenslotte de linksbinnen der gastheeren die de hattrick verrichtte en daarmede zijn club de overwinning bezorgde 3—2. De resteerendt; tyd verliep met een overwicht der thuisclub. De scheidsrechter leidde verdiensteiyk. HENGELO III—ALM. BOYS I. Over een wedstrijd waarvan de einduitslag 20—0 werd valt niet veel goeds te rapporteeren. Toen de tyd van aanvang was aangebroken, bleek niet allêen de scheidsrechter maar ook het bezoekende elftal niet aanwezig te zijn. Na eenigen tyd arriveerden de Almeloërs, doch zy bleken slechts 8 man sterk te zyn. Aanvankelijk wilden de Alm. Boys niet spelen, doch tenslotte werd onder protest — waarvoor? — begonnen onder leiding van den aanwezigen T.V.B. scheidsrechter Reefman. De bezoekers beginnen de fout en hebben die later ook niet ingezien — om spelende met 8 man hiervan 4 in de voorhoede te plaatsen, verder 2 die voor half back en een die voor back fungeerde en een keeper. Tegen den storm in wist Hengelo voor de rust reeds een 6-tal doelpunten te maken hoofdzakelyk als een gevolg der zeer zwakke achterhoede van de tegenparty. Na de rust met den wind mee, werden hieraan nog 14 toegevoegd, zoodat de einduitslag 20—0 KWIJTSCHELDING VAN STRAFFEN. Het Bestuur van den K.N.V.B. besloot aldus „De Sportkroniek" ter gelegenheid van de viering van het 40-jarig bestaan van den Bond, vrystelling, vermindering of wyziging van straf te verleenen, volgens onderstaande regeling, t.w.: 1. Alle door den K.N.V.B. vóór 1 November 1929 uitgesproken schorsingen, welker duur op 8 December 1929 voor de helft is verstreken, worden op dien datum voorwaardeiyk opgeheven. 2. Alle door den K.N.V.B. vóór 1 November 1929 uitgesproken schorsingen, wsiker duur op 8 December 1929 nog niet voor de helft is verstreken, worden voorwaardelyk verminderd met evenveel als op 8 December 1929 van den schorsingsduur is verloopen. Indien zulk een schorsing met inachtneming dezer bepaling op 1 Juni 1930 nog niet zou zijn afgeloopen, wordt zy met ingang van dien datum voorwaardelijk opgeheven. 3. Alle door den K.N.V.B. vóór 8 December 1929 uitgesproken royementen, anders dan wegens wanbetaling, worden opgeheven met ingang van 1 Juni 1930. 4. Het Bestuur zal in gunstige overweging nemen alle verzoeken om opheffing van een door hem vóór 8 December 1929 uitgesproken plaatsing op de beroepslijst, indien blijkt, dat op 1 Juni 1930 geen aanleiding tot plaatsing op die lyst meer bestaat. 5. Het kwytgescholden gedeelte van de in de benalingen 1 en 2 bedoelde straffen zal alsnog worden toegenast, indien het lid zich vóór 1 Juni 1931 weder schuldig maakt aan een feit, waarvoor hij opnieuw met schorsing gestraft is. 6. Aan het weder tot den K.N.V.B. toetreden van de in de bepalingen 3 en 4 bedoelde personen, kunnen voorwaarden worden verbonden. Harmsen zal dus het vo'gend jaar weer voor de Boys .kunnen uitkomen! --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. ONTVANGEN TRENCHCOAT. REGENHOEDEN IN ALLE MATEN Fa. Ji M, enny meiier HAAKSBERGERSTRAAT 19 --- RADIO-PROGRAMMA WOENSDAG 11 DECEMBER. Hilversum, 1071 M. (Van 12.00-6.00: 298 M.) 10.00-10.15 Morgenwijding. 12.15-2.00 Concert door het Avro-Kwartet. 2.00-3.00 Gramofoonmuziek, 3.00-4.00 Naaicursus. 4.00-4.30 De voornaamste studiemuziek voor piano, uitgevoerd door Egbert Veen. Toelichting door Louis Schmidt, 5.00-6.30 CcHJcert door het Omroeporkest. 6.30 Koersen. Vaz Das. 6.45-7.15 Italiaansch voor beginners, 7.15-7.45 Italiaansch voor gevorderden, 8.00 Gramofoonmuziek. 8.10 ca. Aansl. van den Stadsschouwburg te Amsterdam. Eere-avond voor Chris de Vos, ter gelegenheid van zijn 35-jarig zangers-jubileum. Koor, Omroeporkest en vocale solisten. 9.30 Alcoholvrije AvroCocktail. Helene Hartogh-Hornemann, A. R, Hildebrandt, James Yoland. Aan den vleugel: Egbert Veen. 10.00 Persber. 10.10 Short dring door het gezelschap van 9.30 uur. 10.25 Gramofoonmuziek. 11.00 Dansmuziek (Gramof.pl.) 12.00 Sluiting. Huizen, 1875 M. Uitsluitend N.C.R.V -uitzendingen. 8.15-9.30 Concert. 10.30-11.00 Ziekendienst 11.00-11,30 Gramofoonmuziek. 11.30-12.30 Harmoniumbespeling. 12.302.00 Concert. Zang, viool, piano en orgel. 2.00-2.45 Concert Zang, viool, cello en piano, 2.45-3.15 Lezen van Chr, Lectuur, 3.15-4.15 Vervolg concert. 4.15-5.00 Gramofoonmuziek. 5.00-6.00 Kinderuurtje. 6.00-7.00 Cursussen Techniek. 7.00-8.00 Zangcursus. 8.00-8.30 Bestuursmededeelingen door den N.C.R.V.-Voorzitter. 8.30 Lezing over „Socialisme en Christendom", Muzikale medewerking door Orkest. Na afloop: Persber. 10.00-10.30 Intermezzo: Lezing over: Koptelefoons en luidsprekers, tevens bespreking der middelen oro het geluid te verbeteren. Daventry, 1554,4 M. 10.35 Morgenwijdng. 11.05 Lezing. 11.2012.20 Gramofoonmuziek. 12.20 Concert. M. Bladon Hackett (sopraan), D. Evans (bariton). 12.50 Gramofoonmuziek. 1.202.20 Orkestconcert. 2.50 Uitz. voor scholen. 3.20 Lezing. 3.50 Lezing. 405 Concert. Strijkkwartet, M Hilliard (sopraan). 5.05 Concert op cinema-orgel. 5.35 Kinderuurtje. 6.35 Nieuwsber. 7.05 Muziek voor blaasinslr. 7.20 Lezing. 7.45 Lezing. 8.05 Liederen-voordracht door G. Dosher (ba riton), 8.20 Symphonie Concert. Koor, orkest en solisten 9.20 Nieuwsber. 9.35 Voortzetting concert. 10 35 Berichten. 10 40 Voorlezing. 11.00 Verrassing. 11.2012.20 Dansmuziek. Parijs, „Radio-Paris", 1725 M. 12.50-2.20 Gramofoonmuziek. 4.05 Coneert. Orkest en soli. 6.55 Gramofoonmuziek. 7.25 Gramofoonmuziek. 8.20 „De Klokken van Corneville" van Roberl Planquette. Koor, orkest en solisten. Langenberg, 4'3 M. 6.20-7.20 Gramofoonmuzek. 9.50-10.35 Gramofoonmuziek, 10.40-11.20 Muziekuitzending voor scholen. 11.30 Gramofoonmuziek. 12.25-1.50 Orkestconcert, 4.50-5.50 Concert, Piano, viool en cello, 7.20-8.00 Gramofoonmuziek. 8.00 Concert. Orkest, viola en piano. Daarna tot 11.20: Dénsmuziek Kalundborg, 1153 M. 2.50-4.50 Orkestconcert en voordracht. 7 35-8.35 Concert. Orkest en zang. 8.559.20 Sonate-concert. Viool en piano. 9.35. 10.20 Concert. Koor en piano, Brussel, 508,5 M. 5 20 Trio concert. 6.50 Gramofoonmuziek 8 ?5 Concert. Orkest en zang, Zeesen, 1635 M. 6.J5-10 05 Lezingen. 11.20-12 15 Gramofoor,muzie!> 12.15-12.50 Ber'cht»n. 1.201.50 Gramofoonmuzeik. 2.05 '150 LezinSen 3.50-4.50 Concert uit Hamburg. 4 50-7 50 Lezingen. 7.50 Orkestconcert. Her-uitz. van München 8.40-9 40 „Geselligkeit". Orkest, tenor en declamatie. Daarna tot 11.50: Dansmuziek. ---