De verdediging van de Westerse Unie Aan plannen geen, aan geld wèl gebrek De problemen van de gemeenschappelijke verdediging van de landen van het pact van Brussel zijn dezer dagen nogmaals in de Belgische hoofdstad onderzocht. De Nederlandse ministers Stikker, Lieftinck en Schokking hebben er aan deelgenomen, omringd door een groot aantal militaire en financieeleconomische experts. Het ging er namelijk om te berekenen, wat deze Westerse militaire bewapening gaat kosten. Nogmaals een beroep op Amerika? Ter verduidelijking zij aangestipt, dat er voorlopig geen sprake is van verhoging van ae verschillende nationale defensie-budgetten. De militaire experts werken anderzijds plannen uit waarbij grote *nilitaire installaties in Nederland en Frankrijk zullen worden, gebouwd, militaire kunstwerken, die de eigen Nederlandse of Franse militaire behoeften zullen voldoen, maar tevens een niet onbelangrijke hulp zullen uitmaken voor de andere partners van de Westerse Unie. Men denke b.v. aan radar en aan vliegvelden in Nederland, speciale spoorwegen in Frankrijk. Het spreekt vanzelf dat deze werken mede door de andere gartners, Engeland en België-Luxemurg moeten worden gefinancierd. Deze kwesties zijn te Brussel uitvoerig besproken. Het is echter zo, dat de conferentie een deel van haar belang verloor, toen bekend werd, dat de Engelse ministers Bevin en Cripps niet van de partij warqn, zodat grote principiële beslissingen niet konden worden genomen. Naar onze Brusselsche correspondent vernam is er een verregaande eensgezindheid onder de militaire experts.... maar het zijn de mannen met de geldbeurs, de eeuwige ministers van financiën, die spaken in het wiel steken. Men heeft een in dollars uitgedrukt globaal bedrag vastgelegd, dat al de tekorten in de verschillende budgetten van defensie inhoudt, maar men staat nog steeds voor het probleem: wie zal dat betalen? Want indien de verschillende landen het er mede eens zijn, dat het plan van de militairen moet worden uitgewerkt, op het practische plan moeten zij er rekening mede houden, dat het een bijna onmogelijke taak is het economische herstel dat nog niet ten einde is te vertragen en uit te stellen om voorrang te geven aan de militaire behoeften. Speciaal daarom, omdat de militaire programma's noodzakelijkerwijs de invoer van dollar-goederen — Amerikaans legermateriaal en grondstoffen — tot gevolg zou hebben. Het is inderdaad zo, dat de kosteloze leveringen van Amerikaans mate"riaal aan Europa slechts een onderdeel kunnen vormen van de Westerse bewapening. De grootste inspanning moet door elk der vijf landen af zonder lijk en waar nodig door die vijf landen gezamenlijk gerealiseerd worden. De eigen Westerse inspanning is essentieel De Amerikaanse hulp „is meegenomen". Tenslotte krijgt men van deze belangrijke Brusselse conferentie de indruk, dat alle delegaties het er roerend mede eens waren, dat het zeer moeilijk zou zijn deze gemeenschappelijke hulp en defensie-programma's te gaan financiëren door de samengevoegde hulp van de vijf landen, dit betekent door de belastingbetalers. Men zal dus nogmaals een beroep moeten doen op Uncle Sam. Intussen zal het te Luxemburg opgestelde militaire pian verder afgewerkt worden. Met dien verstande echter, dat het comité der bewapeningen, dat op 27 April te Londen vergaderd, zal bepalen, wat dringend moet worden uitgevoerd, terwijl voorts besloten werd een grote inspanning te doen op het gebied van de rationalisatie der bewapeningen en uitrustingen. --- ACHT ADVIEZEN VOOR DE MODEREN MAN ADVERTENTIE W///M7////M///m^ * I ACHT ADVIEZEN VOOR DE MODERNE MAN Houd het scheerhoofd steeds vlak op de huid, het gehele f> scheerhoofd moet de huid \H raken. Druk echter niet hard. (De met de vingertoppen gespannen huid mag niet worden ingedrukt). * Morgenavond het volgende advies. N .V. PHILIPS' VERKOOP MAATSCHAPPIJ VOOR NEDERLAND EINDHOVEN --- Feuilleton De dood van Dr. Leidekker oorspronkelijke Nederlandse roman door OLIVIER VAN BRAKEL 9. — Tja, vervolgt hij, dan moeten we nu even overleggen, wat we zullen doen. 't Is zeveij minuten voor half vier. Over vier minuten zal de bel gaan en na zeven minuten zullen de lessen hervat worden. Steeman denkt even na. Hij staat naast het bureau en kijkt in gedachten naar de voorwerpen, die er op liggen. Het is niets bijzonders: wat papieren in een biievenmandja. een brievenstandaard, een briefopener, een paar tijdschriften, inkt en penhouders. Op het vloeiblad staat heel huiselijk een kopje thee. Het is nog half vol. Enige ogenblikken geleden dronk Leidekker er dus nog uit.... Steeman kijkt er naar. Er gaat een gedachte door zijn hoofd. De leraren plegen 's middags nooit thee te krijgen. Alleen 's morgens wordt hun een verversing aangeboden en dat is dan nog koffie. — Dronk meneer Leidekker 's middags thee? vraagt hij aan Ella Vlietema. — Jazeker, meneer, antwoordt ze, meneer Leidekker maakte dat zelf daar klaar. Met haar hoofd gebaart ze naar de hoek achter het bureau. Naast een fonteintje hangt een gordijn, waarachter men een gascomfoor en andere benodigdheden voor het zetten van een kop thee kan vermoeden. Steeman kijkt op zijn horloge. — We moeten opschieten, meent hij. Het lijkt me niet gewenst de lessen door te laten gaan. De leerlingen moeten we daarom maar naar binnen laten komen en het hun vertellen. Ze komen het toch op 'n gegeven moment te weten. Van Brussel ga jij even naar boven en deel de heren mee, dat de heer Leidekker waarschijnlijk na een hartverlamming is overleden en.... Ach nee, valt hij zichzelf in de rede. Dat kan ik misschien beter zelf doen. Bel jij de kinderen maar even naar binen. — Nu meteen, meneer? — Ja, onmiddellijk. Van Brussel verlaat meteen de kamer. — Ik ga nu even naar boven, zegt Steeman, juffrouw Vlietema wilt U hier even wachten? Ik zal U nog nodig hebben. We moeten natuurlijk eerst een dokter halen. Dokter Staate is misschien thuis. Wilt U die opbellen, juffrouw? Vraag of hij door de achterdeur naar binnen wil gaan. — Meneer Steeman, zegt Ella Vlietema vragend, moet mevrouw....? — Daar heb ik aan gedacht. Ik wilde er aanvankelijk zelf even heenrijden, maar ik zie wel dat ik hier niet weg kan gaan. Ik zal meneer Sevenaer vragen of hij de droeve tijding over wil brengen. Hij is goed bevriend met de familie Leidekker. De amanuensis wil eveneens iets vragen, doch de wiskundeleraar is hem voor. Hij gaat peinzend met zijn hand door het haar en zegt nadrukkelijk: — Jij, Esman, haalt met een pipet wat thee uit deze kop en onderzoekt het in het laboratorium. Daar heb je toch de middelen voor, nietwaar? — Ja meneer, antwoordt de amanuensis wat beduusd. Esman is verbaasd. Dat ziet Steeman wel. Voor het eerst deze middag glimlacht hij flauwtjes. —Kijk eens, 't is het beste dat we aan de leraren en leerlingen zeggen, dat meneer Leidekker aan een hartverlamming gestorven is. Maar afgaande op het uiterlijk van de dode geloof ik dat niet. Ik verzoek jullie dringend dit tussen ons drieën te laten. Het gaat verder niemand wat aan. Zorg er overigens voor dat er geen vingerafdruken van jou aan het kopje komen. Het lijkt me niet waarschijnlijk dat het iets uitmaakt, maar je kunt het niet weten. Zo. Steeman verlaat de kamer en snelt naar boven. Net als hij de deur uit is, hoort hij de bel van de concierge. Even kijkt hij op zijn horloge, 't Is drie minuten vóór half vier. Van Brussel heeft zijn bevel (onmiddellijk te bellen) niet opgevolgd. Het komt goed uit, want de uitleg aan Esman heeft nog wat tijd gekost. Toch typeert het de concierge. Dienstklopper, denkt Steeman. Dan is hij voor de deur van de leraarskamer. Hij hoort het geroezemoes van stemmen al. Vlug opent hij de deur en gaat naar binnen. De school is uit. De jongens en meisjes lopen in groepjes langzaam het Oranjeplein af. Met ernstige gezichten spreken ze over de gebeurtenis. Dr. Leidekker is dood! Vlak na zijn 25-jarig jubileum is hij overleden aan een hartverlamming .Een enkele onbewogen leerling merkt cynisch op, dat hij gelukkig na zijn feest is doodgegaan. Anders waren de taartjes nog aan hun neus voorbijgegaan. Doch het is een uitzondering. De meesten vinden het een droevige gebeurtenis en luisteren niet naar de cynische jongen uit de derde klas. Na een kwartier ligt het plein zo goed als verlatep. In de directeurskamer staat Steeman bij het raam te wachten. Ieder ogenblik kan Esman met het resultaat van zijn onderzoek komen. Tot nu toe is alles naar wens verlopen. De leraren waren verslagen. Hoe kan het ook anders. Sevenaer was onmiddellijk bereid naar mevrouw Leideker te gaan. Verschrikkelijk moeilijke boodschap, maar het is de oude Sevenaer wel toevertrouwd. De leerlingen hebben het schoolgebouw rustig verlaten. Het wachten is nu op Esman. In de administratiekamer is juffrouw Vlietema met haar typewerk verder gegaan. Het eentonig geratel dringt af en toe tot hem door. 't Is Steeman een raadsel hoe ze nu nog werken kan, maar als ze er toe in staat is, wil hij haar niet weerhouden. Het werk moet voortgang vinden. Het pleit intussen voor haar kalmte. Dokter Staate is alweer weg. Hij maakte zijn visites, doch moest even thuis zijn om een preparaat te halen. Op dat ogenblik belde Ella Vlietema hem op. Hij kwam onmiddellijk. — O, die is dood, zei hij koud. hm. geen hartverlamming, nee. Daar ziet het niet naar uit. Hebt U een vermoeden •wat het kan zijn. Steeman vertelde het hem. — Mogelijk. Ja, dat is wel mogelijk, beaamde de dokter, maar ik ga nu naar mijn patiënt; die kan ik hiervoor niet dood laten gaan. En weg was hij. Steeman begint op en neer te lopen: Van de deur naar het raam. Hij kijkt in het voorbijgaan nog eens naar het kopje thee. Esman moet de thee er wel heel handig uitgenomen hebben, 't Is alsof het kopje onaangeroerd bleef. Er is trouwens bijna niets veranderd in de kamer. De reiger staat onbewegelijk achter.... Steeman hoest achter de bureaustoel. In de gang hoort hij voetstappen. Dat moet de amanuensis zijn. Hij. loopt naar de deur en opent hem; zó groot is zijn nieuwsgierigheid dat hij niet langer kan wachten, 't Is Esman. Zijn gezicht staat ernstig. Hij knikt. — Is er werkelijk iets? vraagt de wiskundeleraar nog. — Ja, antwoordt de amanuensis, er is inderdaad iets. Ik heb niet nauwkeurig kunnen constateren, wat het geweest is. Daarvoor ontbreken mij de chemische hulpmiddelen. Maar dit staat voor mij als een paal boven water: er is vergif in die thee, (Wordt vervolgd.) --- Eerste Kamer De zaak-Menten — De kamptoestanden Justitiebegroting goedgekeurd (Van onze'parlementaire redacteur). Er zal alles worden gedaan om de gevolgen van de afvloeiing bij de Rijkspolitie voor de betrokkenen zoveel mogelijk te verzachten, zo deelde minister Wijers gisteren in de Eerste Kamer mede bij de behandeling van de Justitiebegroting. Men zal pogen ze nog aan een baantje te helpen. Er is een wetsontwerp in voorbereiding inzake kindertoelagen en er zal worden nagegaan of de bestaande pensioenregeling wel voldoende is. Maar aan wachtgeld denkt de minister niet en hij is nog minder bereid om van de inkrimping der Rijkspolitie af te zien. Spr. ontkende dat alle 55-jarigen er uit moeten, al zou zulks wel in de ministeriële circulaire staan, volgens senator Lieshout. Het ontslagrecht wordt door de overheid ten deze op juiste wijze gehanteerd en met de sociale omstandigheden der af te vloeien politiemannen wordt rekening gehouden De heren Van Heuven Goedhart en Lieshout waren kennelijk weinig voldaan over deze uiteenzetting. --- DE ZAAK-MENTEN. Moeilijk was het ook voor de bewindsman met de zaak-Menten. Het enige wat we kunnen doen, is trachten door te dringen tot de waarheid, en: „ik zal toezien dat zulks met voortvarendheid geschiedt", aldus de minister na enige algemeenheden over herstel van onrecht, als dit mocht zijn geschied, en over zo mogelijk strafrechtelijke vervolging van de schrijver in een Amsterdams dagblad, indien deze zich aan smaadschrift zou hebben schuldig gemaakt. De minister noemde verschillende fouten bij het Beheersinstituut, doch mij is gezegd, aldus spreker, dat tussen Menten en het Beheersinstituut onderhandelingen worden gevoerd om een voor belde partijen bevredigende regeling te treffen. Met de procureurgeneraal te Amsterdam heb ik afgesproken dat deze een gerechtelijk voor-onderzoek zal instellen tegen de schrijver van het geciteerde artikel. Tegenover de lezing in dat artikel stelde de minister toen een verhaal van het gebeurde zoals men dat aan de minister heeft gedaan over het weghalen van goederen uit het huis van Menten. terwijl deze en zijn vrouw gedetineerd waren. Het is een zeer onprettige geschiedenis, evenals het debat tussen de minister en de heer Reyers over de noodbesluiten en de bijzondere rechtspraak en de verklaring van de kamptoestanden, waarom de heer Molenaar de minister had gevraagd: „Iedereen was toen de kop kwijt, om het zo maar te zeggen", aldus de heer Weijers en ,het is uitermate te betreuren dat er niet van de aanvang af tegen opgetreden is". Over de zg. „Velser affaire" kondigde de minister een rapport aan. Zijn gehele rede bedoeld aan te tonen, dat men niet bij iedere vermeende fout moet roepen, dat de rechtstaat in gevaar is. Dat zou pas het geval zijn, als men de fouten als normaal of onvermijdelijk beschouwt en weigert ze te herstellen. De overige punten uit 's ministers rede leverden geen nieuws op. De begroting werd z.h.st. goedgekeurd onder aantekening, dat de comnuinisten tegen zijn. Vele leden, onder wie voorzitter Kranenburg, drukten minister Wijers de hand. Een tiental agendapunten werd eveneens z.h.st. aangenomen. Vermeld dient daarvan te worden de tijdelijke verhoging der uitkeringen volgens de noodwet ouderdomsvoorziening en bepaalde renten volgens de invaliditeits wet. Maandag a.s. behandelt de Eerste Kamer de begroting van buitenlandse zaken. --- Slagers klagen steen en been.... Daling der vleesprijzen niet voor de zomer Complex van oorzaken werkte prijsstijging in de hand De slagers klagen steen en been. Afgaande op de hoge prijzen zou men ^ concluderen, dat zij het beter moeten hebben dan ooit. Maar „Trouw is eens in slagerskringen gaan informeren en heeft daar andere klanken opgevangen. Zo verzekerde de eigenaar van een eerste klas vleeshouwerij in één van Amsterdams buitenwijken, die vijf man personeel aan het werk heeft, dat het in de slagerij slecht gaat en dat hij met verlies moet werken. Deze uitspraak wordt landelijk door de slagers onderschreven. Een rekensommetje legt hij ons voor, aldus de verslaggever. Een beste koe kost momenteel wel f 1.40 a f 1.50 inkoop.. Uitbenen 20 pet., maakt'f 1.68. Sociale lasten ca. f 0.45 per pond. Totaal f 2.13. Bij deze prijs heeft hij zelf nog niets. Hoe liggen zijn prijzen? Gehakt f 1.50, lappen f 1.80, riblappen f 2.—. Pas bij de fijnere vleessoorten als biefstuk etc. beginnen .zijn verdiensten, maar die liggen toch niet zo hoog, dat ze het verlies op d£ andere artikelen goedmaken. Als we met enkele deskundigen van de vakgroep Slagerij deze kwestie bespreken, blijkt dat men ook daar op het standpunt staat, dat de slagers in het algemeen f 4 per K.G. gemiddeld moeten ontvangen, willen zi.i aan het vlees iets verdienen. Dit cijfer doet onmiddellijk uitkomen, zo zeide men ons, dat het onredelijk is van het publiek om de slagers de schuld van de hoge vleespnijzen te geven. Er is geen sprake van, dat zij „siapende rijk worden". Een geheel complex van oorzaken heeft jia. üe opheffing van de distributie de prijsstijging in de hand gewerkt. In aanzienlijke mate is b.v. de prijsstijging beïnvloed door de beëindiging van de regeringssubsidie. Tot dusver hebben wij in Nederland op een goedkoopte-eiland geleefd. Die tijd is voorbij. De vleesprijzen passen zich aan bij die in het buitenland, waar ze veel hoger liggen dan bij ons. Door import van vee uit. Ierland. Frankrijk en Denemarken is getracht de prijsstijging te remmen. Van 14 Januari tot 1 April j.1. zijn pl.m. 5000 dieren ingevoerd, welke direct in consumptie zijn gebracht. Wanneer men er mee rekening houdt dat, indien uitsluitend rundvlees werd gegeten, er wekelijks wel tien duizend koeien nodig zouden zijn om de consumptie te bevredigen, kan men wel nagaan dat deze import op het prijsverloop weinig gewicht in de schaal legt. Bovendien kunnen we in het buitenland slechts mondjesmaat opkopen. Denemarken is het beste voorbeeld. Wij betaalden tot dusver 1,85 Deense kronen per K.G. doch West-Duitsland biedt de laatste tijd grif 2.10 D. kr. per K.G. De oorlog heeft het verloren, maar men betaalt in dollars Er ligt in ons land nog een voorraad bevroren vlees opgeslagen van ruim 5000 ton. Waarschijnlijk zal men deze partij binnenkort geleidelijk gaan spuien. Bij de vakgroep heeft men goede hoop, dat hierdoor althans de prijsstijging tot staan zal kunnen worden gebracht. Op een daling behoeft men zeker niet te rekenen, want daar is de partij ook weer niet groot genoeg voor. Onze zegsman bleek, zo vervolgd het blad verder, van oordeel, dat de melkpolitiek van de regering er de boeren toe brengt hun vee voor de melkerij aan te houden. Dat is voordeliger, waar dan bovendien nog bijkomt, dat onze veestapel weliswaar kwantitatief weer het peil va.i 1940 heeft bereikt, doch aanzienlijk verjongd is. Dit betekent, dat de koeien van 1940, een hoger slachtgewicht hadden, dan thans het geval is. Zware lasten. Tegenover de prijsontwikkeling wees men ons voorts op ae zware lasten waarmee de slagers te worstelen hebben. Zij hebben in de regei een dure winkennstallatie, en de sociale voorzieningen zijn juist de laatste maanden belangrijk gestegen, o.a. door de 5 pet. loonsverhoging en de invoering van het bedrijfspensioen, waarmee per man en per week drie gulden gemoeid is. In een eerste klas gemeente kost een eerste knecht de siager meer dan f 70 per week. Dat moet allemaal m de prijzen gecalculeerd worden en de slager die dat niet doet zal daarvan de gevolgen ondervinden in het teruglopen van het inkomen van zijn gezin. Op een belangrijk verschijnsel vestigde mgn nog onze aanuacht bij de vakgroep. Er is in het gehele land een tendenz merkbaar bij het publiek om de voorkeur te geven aan de duurdere en fijnere vleessoorten, die dus ook gemakkelijker en sneller te bereiden zijn. De grovere vleessoorten, die een even hoge voedingswaarde bezitten, zijn echter minder in trek. Daar blijit de slager mee zitten. Men geeft de voorkeur aan de biefstuk boven de lap, hoewel de laatste veel lager in prijs ligt. Een gezin van normale grootte zou zich verscheidene guldens kunnen besparen, wanneer daar rekening mee werd gehouden Blijft de voorkeur voor de fijnere vleessoorten bestaan, dan zullen naar het oordeel van de vakgroep, de prijzen verder moeten worden herzien. Ook bij toegenomen concurrentie, zullen de slagers daar niet onder uitkomen. Een kentering in de huidige prijsontwikkeling kan zeker niet worden verwacht voor halverwege de zomer, wanneer de boeren weer met meer slachtvee aan de markt» plegen te komen. Neemt James Bruce ontslag? WASHINGTON, 18 April. (Reuter). James Bruce, directeur van het Amerikaanse wapenhulporogramma, heeft bij president Truman zijn ontslag ingediend. aldus verklaren functionarissen, die in nauw contact staan met het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken en als reden opgeven, dat Bruce weer ambteloos burger wil worden. Naar echter te Washington verluidt wil Truman hem tot ambassadeur in Engeland benoemen, wanneer Lewis Douglas zich terugtrekt. Bruce zou Truman gisteren hebben medegedeeld, dat hij besloten had zijn functie neer te leggen, nu hij de verscheping van Amerikaanse wapenen georganiseerd had. Truman zou zijn ontslag slechts node aanvaard hebben. Bruce vervulde deze functie sinds September. Tevoren was hii twee jaar ambassadeur in Buenos Aires Zijn broer David is ambassadeur in Frankrijk. Douglas zou vermoedelijk in de loop van dit jaar om gezondheidsredenen zijn ambassadeursfunctie in Engeland neerleggen. • Dr. WOHLTAT NIET IN INDONES IE. Het Ministerie van Voorlichting van de R.I.S. wijst er op, dat het bericht in het Nederlandse dagblad „Trouw" als zou dr. Wohltat financieel adviseur zijn van de Republik Indonesia, van alle grond van waarheid ontbloot is. --- DE AMERIKAANSE REVUE-ARTISTE DE AMERIKAANSE REVUE-AR TISTE HELEN GALLAGHER bracht een bezoek aan Londen, en liet haa:- Britse sexegenoten kennis maken met de nieuwste haarmode de „paardestaartstijl". --- SYMINGTON WAARSCHUWT VOOR RUSLANDS MILITAIRE MACHT. Stuart Symington, de Amerikaanse minister van luchtvaart, heeft gisteren in een rede tot de Kamer van Koophandel te San Francisco ervoor gewaarschuwd, dat Rusland de grootste luchtmacht en de grootste duikbotenvloot ter wereld heeft. De minister, die binnenkort zijn functie zal neerleggen om voorzitter te worden van het hoogste Amerikaanse veiligheidsorgaan, gaf zijn toehoorders in overweging, dat er in de Sovjet-Unie een atoomexplosie is geweest, dat de SovjetRussisohe luchtmacht in staat is een verrassende atoomaanval op elk deel der Verenigde Staten te ondernemen en dat Amerika heden nog geen doeltreffende verdediging hiertegen heeft. --- Naar groter autonomie der provincies Bij het eeuwfeest der provinciale wet (Van onze Haagse correspondent). Op 6 Juli a.s. zal het honderd jaar geleden zijn dat Thorbecke's „Provinciale Wet" werd aangenomen. In al die jaren is er formeel practisch geen wijziging in die wet aangebracht, al bleek zij enige ruimte te geven voor ontwikkeling in de richting van decentralisatie. Provinciale Staten komen slechts twee maal per jaar in zitting bijeen, namelijk in een zomer- en een winterzitting. Voor vergaderingen buiten dit wettelijk maximum was tot voor kort de bijzondere machtiging des konings nodig. De dominerende figuur in de provincie is de Commissaris der Koningin. Na eeuwen van meerdere of mindere souvereiniteit der gewesten werd ons land na de Franse tijd een eenheidsstaat. De eenheid lag verankerd in het koningschap, en voor wat de gewesten aangaat, werd de „koninklijke gouverneur" de waarborg, dat het terugverlangen naar vroeger niet tot wasdom kan komen. Deze waarborg bleef by de Provinciale Wet van 1850, toen de gouverneur de titel kreeg van „Commissaris des Konings". Volgens de Grondwet is hij belast met het toezicht op de verrichtingen der Staten en met de uitvoering van de bevelen des konings Zijn instructie, daterend van 27 September 1850, is ook nog altijd ongewijzigd van kracht. Daarin staat, dat hij rang heeft boven alle burgerlijke ambtenaren en officieren bij de zee- en landmacht in zijn gewest. Deze bijzondere positie als hoogste representant van het centraal gezag beïnvloedt zijn hiërarchische relatie tot de ministers in het algemeen en tot die van Binnenlandse Zaken in het bijzonder. In het pas verschenen rapport der commissie tot bestudering van het politievraagstuk werd hieraan eveneens aandacht gewijd en o.a. opgemerkt, dat het ambt van Commissaris des Konings, (Commissaris der Koningin) in de loop der jaren bij de uitbreiding der overheidstaak stellig aan diepte heeft gewonnen. De gewesten zijn tot elkaar gegroeid De eenwording van de Nederlandse staat is voltrokken, maar het werd een eenheid in verscheidenheid, ook wat betreft de uitvoering van de staatstaak. In de onderlinge verhouding van zelfbestuur en autonomie, zowel bij de provincies als de gemeenten, kwam geleidelijk een structurele verandering. Steeds meer huldigt men het beginsel, dat hogere organen niet moeten doen, wat de lagere organen evengoed of beter kunnen behartigen. Het was senator prof. Molenaar, die in 1939 in een „Gids"artikel getiteld „Restauratie in de bouworde van de staat" nieuwe belangstelling wekte voor het eigen provinciale publieke leven. En na de bevrijding is het streven naar regionalisme overal kenbaar geworden. De Groningse hoogleraar in het staatsrecht prof. v. d. Pot bracht b.v. in opdracht van de provincie Groningen een rapport uit over de taakverdeling tussen rijk en provinciën. Hij komt daarin o.a. tot de conclusie, dat diverse benoemingen, b.v. bij de dienst der volksgezondheid, beter door de provinciën dan dooi 1 het Rijk kunnen geschieden. Ook het onderwijs, de dienst der domeinen enz. moeten z.i. meer in de provinciale sfeer worden gebracht. De onlangs door de Staten-Generaal goedgekeurde „Wet op de gemeenschappelijke regelingen" brengt al heel wat verbetering. Op grond hiervan kunnen o.m. Provinciale Staten samenwerking tussen gemeenten in bepaalde aangelegenheden opleggen. Voegt men bij dit alles, dat door de praktijk de Commissaris der Koningin van toezichthouder meer geworden is tot provinciaal bestuursorgaan, dan is het duidelijk, dat de tijd rijp is voor een herziening der straks honderdjarige provinciale wet Een staatscommissie is dan ook hiervoor benoemd. En het lijdt geen twijfel dat bij de a.s. grondwetswijziging de nodige ruimte zal worden gemaakt, om het provinciale publieke leven zich vrijer te laten ontwikkelen. De a.s. Staten-verkiezingen dragen ook om het komende eeuwfeest der Provinciale wet een apart cachet. --- IN KAMPEN WORDEN BOERDERIJEN aan de lopende band vervaardigd IN KAMPEN WORDEN BOERDERIJEN aan de lopende band vervaardigd voor de Noord-Oost-polder. De huizen worden in onderdelen in serie vervaardigd en kunnen op de plaats van bestemming snel in elkaar worden gezet. De onderdelen, opgeslagen op het fabrieksterrein. --- PANDA EN DE MEESTER-GELEERDE 18. Ja daar stonden nu de beide helden met de handen omhoog! Van Chi Fon's moed was geen spoor meer te békennen; hij staarde de vastberaden Panda smekend aan, en stamelde: „Mij zo groot veel spijt! Mij zal nóóit weer maken doen!" Maar daardoor liet Panda zich natuurlijk al evenmin vermurwen als door Honnepon, die verontwaardigd zei: „Dat is geen werk! Jij bent geen lid van de BoevenVakborid jij hebt geen recht om met dat ding te werken!" „We hebben nu praatjes genoeg gehoord", sprak Panda rechtvaardig „Professor, steekt u nu uw papieren weer bij u En jullie rechtsomkeert mars en naar de auto !" En ja hoor. daar gingen zij! Onder bedreiging van hun eigen machine-pistool marcheerden zij'het boerderijtje weer uit en de laadbak van het auto'tje wéér in.... diezelfde laadbak, waarin zij Panda en de Professor hier heen hadden gebracht. Chi Fon probeerde het nog eens met: „Nóóit weer maken doen!" en Honnepon gromde: „Ik neem het niet! Ik zal me beklagen bij de vakbond! Ik ga staken!" maar ze kregen toch geen andere keuze dan maar in die laadbak stappen, en toen sloot Panda hen veilig op. „Ziezo," zei hij tevreden. „Het gevaar is geweken, professor! Nu gaan we hen vlug afleveren bij de politie, en dan is het gebeurd." „Ik begrijp helemaal niet wat je bedoelt, Panda!" klaagde de professor. „Je bent zo onrustig! Je hebt steeds weer wat anders. Je stoort me voortdurend, terwijl ik probeer me te herinneren wat ik eigenlijk heb uitgevonden!" „Maakt u maar geen zorgen we zijn er nu mee klaar en straks kunt u rustig gaan denken!" lachte Panda. Maar helaas — daar vergiste hij zich in. De moeilijkheden begonnen pas. ---