Strenge controle op export Amerikaanse vliegtuigen President Truman heeft gisteren strenge controle op de uitvoer van vliegtuigen en vliegtuigonderdelen bevolen. Zij worden geklassificeerd als essentieel oorlogsmateriaal. Het witte huis maakte een proclamatie van de president der V.S. bekend, waarin een herziene lijst van zaken 'voorkomt, die zonder speciale toestemming niet uit de V.S. geëxporteerd mogen worden. Het betreft o.m. miinitie, kleine wapens, machinegeweren, brandweeruitrusting en afstandsmeters, voorts zoals reeds gemeld vliegtuigen. Leden van het congres hebben aangedrongen op exportbeperkingen, daar bekend was geworden, dat ,privepersonen" vliegtuigonderdelen, die door de Amerikaanse regering als overgebleven oorlogsvoorraad waren verkocht, hadden overgedaan aan de Sovjet-Unie. De Amerikaanse minister van Handel, Averell Harriman, heeft meegedeeld, dat sinds 1 Maart leger en vloot het recht hebben om een verbod uit te vaardigen van verschepingen naar de Sovjet-Unie „en haar satellieten", wanneer de zendingen „zouden kunnen bijdragen tot hun oorlogspotentieel". --- Iedereen gaat kijken of wil bekeken worden New Yorkse Paasparade brengt een millioen mensen op de been Van onze correspondent te New York. |"\E WINTER MET AL ZIJN PLAGEN heeft het onderspit gedolven. Het ^ zonnetje Is gaan schijnen en de New Yorkers denken erover om hun winterjas nu maar in de mottenzak te gaan opbergen. De plagen waren vele: een recordsneeuwval - ca. 150 c.m. - het opruimen waarvan de gemeente een dikke zeven millioen dollar heeft gekost, gebrek aan stookolie, waardoor vele burgers in koude huizen kwamen te zitten en dan die andere plaag, die niets met natuurverschijnselen te maken heeft; de onbetaalde rekeningen van de Kerstviering. Maar ook dit laatste is thans weer „onder controle" en het publiek winkelt alweer met een ijver, een bétere zaak waardig voor de voorjaarsuitrusting. Eii eerlijk gezegd, het is de New Yorkse vrouwen nauwelijks kwalijk te nemen, dat zij „zwak" worden; want afgezien van de grote verleiding, die er van de uitgestalde toiletten moet uitgaan, wat staat haar verder nog te wachten? Niets minder dan de jaarlijkse Easter Parade op Paaszondag! Bon! schouwspel tussen de 42sfe en 59ste straat De New Yorkse Paasparade ls een spontane bijeenkomst van minstens een millioen New Yorkse burgers (vorig jaar waren het er 1.250.000) op 5th Avenue. Nadat de kerkdiensten zijn afgelopen is het „on the Avenue" een geflaneer var belang. De trottoirs zijn afgepakt met mannen, vrouwen en kinderen, uitgedost in hun nieuwe Paasbeste kleding. De rijweg ls vrijgehouden en daar glijden stapvoets fonkelende auto's met hun inzitteifden, die op deze wijze aan de Paasparade luister bijzetten. Het geheel speelt zich af tussen de Twee-en-veertigste en de Negen-en-vijftigste straat daar waar het Central Park begint. Het knooppunt is echter in de buurt van de Vijftigste straat, waar de Ave. nue aan de ene zijde wordt opgeluisterd ö r de Saint Patricks' Cathedral en aan de andere zijde door het fmie Rockefellei Center complex. Het merkwaardige is, dat deze parade niet „georganiseerd" is. Ieder, die lust heeft, gaat er heen. om te kijken maar tevens bekeken te worden. De cb'-ue in .jnorning coat" jaquet met grii 'e hoge hoed op cn hun dames dit jaar zonder twijfel in de „new look" Natuurlijk zijn er grappenmakers of grappenmaaksters, die erop uit zijn om coute que coute foto te komen : dames met grootgerande hoeden met een drukke opmaak van bloemen en fruit: maar dan levende bloemen en echt fruit, eer tros druiven, enkele bananen en een kleine ananas. Het cosmooolitisch karakter van New York spreek' wel heel sterk, als men een ~T-opn !>••«' - r^f>i s -s#p' T en fcorot in hun fraaie en opvallende klederdracht, de voeten in sandalen festoken en vrouwen in lan?:e slepende eewaden et b-ar dat bijna blauw-zwart aandoet in dikke wrons-en ir de hals op J —im ' Vorie jaar hadden wij zelf een onmiskenbare Nederlandse represant. Weliswaar gelukkig geen Volendammer "op klompen maar een inko per voor de Nederlandse regering, die "ich voor deze gebeurtenis in de indrukwekkende uniform van het Militair Gezag had gestoken, weer eens te meer het bewijs leverend dat men via het M.G ver komt... Tijdens de parade wordt er nu eens voor geen enkele zaak of voor geen enkel bedrijf reclame gemaakt, men waakt alleen reclame voor' zichzelf en voor zijn eigen smaak: vier aardige meisjes, die in Biedermaver costuum ■Maats '-ebben eenom<":n in een open "trio-Ie ,T etro!'ken door een dartel waardje, dat zich nogal wat onwennig voelt tussen die kleurige meniete Of *n bekend toneelspeler, die pedost in cow-boy costuum en gezeten op een machtige witte knol. tussen de auto's ''oor laveert en met zün britenmodel hoed op familiare wijze alle mooie : sjes begroet, die kleuren, gieche'en of zbn groet met een kwinkslag '"eantwoorden Dit jaar. met de vroege Pasen en het voorjaar, dat in Amerika maar liet wilde komen — pas hadden wij •ï«> zoveelste storm met iisresens — houdt natuurlijk een ieder zijn hart vast. dat het weer als spelbreker zou optraden. Traditionp?l wordt de Eas" ter Parade begunstigd door mild en 7"~nie voorjaarsweer en men moet er niet aan denken, wat de regen zou kunnen bederven. Stellen wij, aan d« matige kant gerekend, dat ieder de? deelnemers voor vijfentwintig dollar aan zijn of haai nieuwe garderob^ heeft besteed dan zou er voor min^ stens vijf en twintig millioen aan nieuwe creaties in- de klerenkast moeten blijven hangen. ;lk een bittere tranen zouden er bij vele meisie« die das vloeien New York Maart 1948. --- Opgedrongen hulp (Nadruk verboden). Het gebeurt dikwijls, dat een vriend de oprechte bedoeling heeft ons te , helpen, en zich ook veel moeite geeett om het te doen, terwijl het hem niet gelukt te beseffen wat wij werkelijk behoeven om op onze weg voort te gaan. Hij staat er op, dat wij zijn "weg zullen inslaan en vindt ons onverbeterlijk, omdat wij dit niet willen en niet kunnen". Deze uitspraak van Carlyle stelt de tragiek in het licht, die er tussen goedwillende mensen vaak bestaat. Het kost ook de humaanste onder ons moeite, zich uit zijn eigen beperkte levenskring los te maken en zich in de ander te verplaatsen. Wil hij de ander van dienst zijn, dan bekijkt hij de omstandigheden waarin die hulpbehoevende verkeert, van zijn eigen standpunt en met zijn eigen ogen. Hij beseft niet, dat wat goed is voor de één, niet steeds goed is ook voor de ander. De behoeften en verlangens der mensen lopen uiteen naar gelang van hun verscheidenheid in aard en positie. Wil men iemand helpen, dan zal men hierbij uiterst nauwgezet rekening moeten houden met zijn persoonlijke kenmerken. Het juister inzicht in de opvoedingsen verbeteringsmethoden getuigt van meer begrip voor de individuele behandeling. Het generaliseren door algemene maatregelen heeft in gestichten en gevangenissen veel onnodig leed berokkend en het gestelde doel in de weg gestaan. Ook sinds armenzorg tot maatschappelijk werk werd verheven en het „geval" boven de „regel" kwam te staan, is de mens in de hulpbehoevende meer tot zijn recht gekomen. Helaas heeft de nood de hedendaagse maatschappij gebracht tot een collectivisme, waarbij het inzicht der machthebbers ook alweer voor de individuen hun weg bepaalt. De aanhangers tier totalitaire systemen weigeren te geloven, dat er onder hun onderdanen mensen bestaan, voor wie de door hun gekozen weg niet de ware is. Vonden de bezetters ons niet onverbeterlijk, omdat wij hun weg niet wilden noch konden inslaan? » Ook in de persoonlijke omgang zijn er welwillende betweters, die de ander hun inzicht en methode opdringen, wanneer zij hem willen helpen. En zij voelen zich miskend, als die ander van hun welwillende bemoeienis niet gediend is. Zij begrijpen een dergelijke ondankbaarheid niet. , Maar dat is het juist: dat zij hem niet begrijpen. De enige weldaad, welke wij onze medemensen kunnen bewijzen, is, ons in hen te verplaatsen. Wij moeten ons eigen standpunt verlaten en op hun standpunt gaan staan. Wij moeten door hun ogen leren kijken en hun gemoed laten spreken. Dan eerst zal onze hulp baat geven en erkentelijkheid wekken. Maar deze opdracht blijft voor de meesten onzer te moeilijk. C. --- "AKKER"TJE INGEZONDEN MEDEDELING Spit, rheumatiek? N "n AKKERTJE --- Het kievitsei Een avontuur in de Paasvacantie dooi H. G. Canneqietei ii Hoitse en Homme waren tweelingen en droegen van hun onderlinge gelijkenis naast de lust ook de lasten. De lust was, dat zij in elkanders gezelschap de dagelijkse rit naar de stad deden, en gezamenlijk thuis voor het eind-examen konden studeren. D elast was, dat zij op hetzelfde mek je verliefd waren. Dit meisje was Eva, een dorpsgenootje, dat ir> de stad op een kantoor was. Niet, dat zij dit elkander bekenden; zij sprake# nooit over hun hartsgeheimen. Maar zij wisten, dat met de kleur van hun haar en de vorm van hun neus ook hun gemoed en gedachten volkomen gelijk waren, zodat hetgeen er in d« één omging, ook in de ander was te vermoeden. Wanneer ze na school naar hun dorp fietsten, wachtten ze Eva af, die zich bij haar kantoor bij hen aansloot. Ze namen Eva in '♦ midden, en peddelden zo met z'n drieën zwijgend de grintweg af, die zich door de weiden naar het dorpje, hun woonplaats, slirïgerde. Ze waren beiden' nogal verlegen van natuur, en als Hoitse zich verstoutte, een onmerking te maken over het mooie veer. zei Homme een halve seconde tevoren reeds wat Hoitse voornemens geweest was te berde te brengen. Eva had vrijwel alleen het woord Zij was allerminst verlegen, maar imponeerde door haar vrouwelijke verschijning de jongens, voor wie zij met haai twintig jaren een hele dame was Eva. die met haar tante een landhuisje in het dorp bewoonde, had iets voornaams over zich, wat haar voor een gewone H.B.S.'er onbereikbaar deed schijnen Men kon het bij haar niet verder brengen dan tot een stille verering. De tweelingen wipten dit, en namen er vrede moe» Toen ze met Paasvacantie naar hes reden, en de weide-vogels boven hun hoofd rumoerden, liet Eva zich ontvallen, dat ze nog nooit een kievitsei had gegeten. Dit knoopten de jongens in het oor. Een plan kwam gelijktijdig bij beiden op. Het eerste kievitsei was ' een week tevoren de koningin aangeboden Dit charmante gebaar konden zij herhalen jegens wie de koningin van tiun hart was. Hoe konden zij de paasvacantie beter beginnen dan door een kievitsei te gaan zoeken en dit bij Eva en haartante te bezorgen! Samen trokken zij er terstond de volgende morgen op uit, ?n zij hadden het geluk, ergens verweg in de weiden een nest te vinden. Maar in dit nest lag een fop-ei van klei; het teken, dat reeds een ander de eieren had weggenomen, ei nu wachtte op de bedrogen kievit, die haar nest met nieuwe eiren zou aanvullen Hinderde niet!, dan zouden ze morgen terugkeren en de fortuinlijke eierzoeker vóór zijn. Dan maar vroeg uit de veren! Want Rooie Siemen, een befaamo eierzoeker, die stellig deze vondst had gedaan, zou er ook geen gras over laten groeien. Toen Hoitse de volgende ochtend ontwaakte, vond hij het bed van Homme leeg. „Een gemene streek!", dacht j Maar nog was hij bezig, zich op te winden in de verontwaardiging over de trouwbreuk van zijn broer, toen e«"i gerucht beneden in huis zijn aandacht trok. In de schemering sloop hij de trap af, om zijn ouders niet te wekken, en liep op de keuken aan, waar het geluid vandaan kwam. Daar was het licht aan geknipt en ln dat licht zag hij.... zijn broer, met kroos en modder bedekt Hoitse schoot in de lach om het tralie gezicht. „Zo komen de snoepers te pas!" Homme hoefde hem niet te vertellen, wat er gebeurd was. De wei m?t het kievitsnest wat slechts te bereiken over een brede sloot, Homme's polsstok was in de modder van de bodem blijven ste ken, en Homme had de andere oever niet kunnen halen, maar was zijdelings id het water gegleden. Hij had een smadelijke terugtocht moeten aanvaarden, aleer de buit was bereikt Nu zou het Holtse's beurt worden! Zonder zich verder met zijn verongelukte broer te bemoeien, nam hij de polsitok, die, nog met kroos en modder besmeurd, tegen het achterhuis stond, en wandelde ermee de weiden in. Hij had een alpenpetje opgezet, om het el on beschadigd te kunnen vervoeren en er bij het slootje springen geen last van te hebben. Na het ongeval, dat zijn broer was overkomen, dubbel voorzichtig, nam hij zijn sprong; nu scheidden hem slechts enkele tientallen meters van de begeerde talisman, die hem het hart van Eva ontsluiten moest. De kieviten maakten boven zijn hoofd een razend misbaar: een goed teken voor de eierzoeker! Als de veldwachter hem nu maar niet betrapte, voor hij de buit goed en wel binnen had. De boeren hadden het lopen door hun landen verboden, en de veldwachter lag steeds" op de loer om Hiet zijn verrekijker de overtreders te bespieden Er lag werkelijk naast het kleiën namaaksel een echt ei in het nest Dit voorzichtig onder zijn pet te vleien, was nu het voornaamste werk Die schilletjes zijn zo broos! En nu stapte Homme opgewekt door de weiden huiswaarts Hij floot een deuntje en luisterde naar het tierelieren der leeuwerikftn en het gekrijs van de grutto's en kieviten. Wat was het heerlijk zo vroeg in het veld. ( Doch Hoits? was de enige niet die zich op deze mooie Zaterdag vóór Pasen door de weiden bewoog Er naderde iemand van ■'e kant van het dorp hoitse. meende de gestalte van de veldwachter te herkennen. Dan was hij er bij! Maar gelukkig; he was de veldwachter niet. Het was Rooie Siemen Die kwam vast op het nest aan, dat hij had ontdekt. Maar Hoitse was de befaamde eierzoe ker te slim af geweest Ja, dan moet je maar eerder opstaan, Siemen! De morgenstond heeft goud in de mond. „Maar wat hqb jij daar op je kop'" begroette hem Siemen, toen ze op het smalle weipaadje elkander ontmoetten. „Petten zijn toch geen mode meer? Flinke jongens lopen blootshoofds!" En met dat hij dit zei. wreef Siemen met zi.in stevige knuist over het alpenpetje. Een gele struif siepelde over Hoitse's wangen, en druppelde voor zijn oogleden langs. Met een brede grijns vervolgde Rooie giemen zijn weg. Hoitse bleef weerloos staan; hij begreep, dat dit Siemen's wraak was, omdat men zijn nest had leeggehaald. Niet alleen veldwachters, maar ook eierzoekers zijn scherp van gezicht in het veld! Nu was het Homme's beurt om te lachen. Ook de ouders, die inmiddels aan het ontbijt waren, vermaakten zich om de zotte coiffure van Hoitse, wiens haar tot een glibberige koek was samengeklonterd. Het alpenpetje ging in de teil, waarin ook reeds Homme's jas en broek in het zeepsop zwommen. „De post is gekomen", zei Moeder „Met een verlovingskaartje van Eva" De tweelingen staarden elkaar aan. Ze zelden niets, maar begrepen wat er in allebei (gelijktijdig omging: Het is góed zo; we hebben pech gehad, maar zijn hierdoor voor een nog pijnlijker blamage gespaard gebleven! --- Voor jonge ogen Waaromn alle dieren zo boos op de Paashaas waren igenlljk was het de schuld van de kippen. Als die niet maar ik ^al van het begin af beginnen. Jullie weet misschien wel wat de Paashaas met Pasen altijd voor de dieren in het bos doet? Neen? Nu. hij gaat langs alle kippenhokken en vraagt aan de kippen een paar eieren. Net zo lang tot hij er heel veel bii elkaar heeft. Maar dan is hij noe niet klaar hoor! Dat is nog maar het begin, want dan gaat hij ze koken en daarna schilderen. Daar is hij ook weer een poosje druk mee. Al« ze allemaal mooi beschilderd zijn. gaat hil ze in het bos verstoppen. Dan roept hii alle dieren bij elkaar en zegt dat ze eieren mogen gaan zoeken. Eigenlijk hoeft hii dat niet eens tegen ze te zeggen, want ze weten het allemaal zo goed Van vorige jaren, dat ze op Paasmorgen heus vanzelf wel komen. Die goede, oude, trouwe Paashaas. Wat Is hij er altijd druk mee Heb je hem wel eens zien rennen zo tegen Pasen? Warm dat hij het dan heeft! De druppeltjes lopen hem steeds langs zijn snuffelneus. Gelukkig dat hij zulke lange flaporen heeft om ze weg te vegen. Soms hoor je hem ook wel eens een beetje moppefen en zie je hem zijn bol schudden. „Oef, oef", zucht hii dan „die die ren weten niet half w&t een werk ze mij- bezorgen. Ze zouden raar kijken als ik het eens niet deed en ze geen eieren zouden krijgen met Pasen". Ja, die oude Paashaas wist toen noe niet wat er allemaal gebeuren zou. De kippen waren eigenltlk de schuld van alles. Toen de Paashaas dit laar bil ze kwam om eieren te vragen, zeiden ze allemaal: „Neen, dat gaat niet, want de eieren ziln op de bön."' Dat hadden ze samen afgesproken op de vergadering van de kippenvereniging „Toktoktok, alweer een ei". Ja, daar stond de Paashaas te kijken, wat moest hij nu beginnen. Maar hü liet zich niet zo gauw van de wijs brengen. Hij zei: ,,Wa 1 zullen die arme diertjes in het bos op hun neu r kijken als ze jullie lekkere eitles nie 1 krijgen" O, hi1 zei noe veel meer maar de kippen deden het toch niet Alleen eén goedige kin had medelijden en gaf een eitje En weer een andere kip gaf hem een stenen ei, die wel eens in de kippenhokken liggen. „Wacht", dacht de Paashaas, „die ga ik ook aan de andere kippen vragen, dan heb ik toch wat". Nu. zo'n ei wilden de kippen wel geven, want die waren nog nie' op dt bon. De Paashaas was ondertussen druk, nu moest hij weer alle kippenhokken langs. Maar' toen had hij ook een aardig partiltje eiéren Nu kon hij schilderen De verf ervoor mM,kt de Paashaas altijd zelf. Weet je^waarvan? Van bloemen. Dat kan alleen de Paashaas, wij hoeven dat niet te proberen. Van crocussen maakt hii oranje en paarse verf-. Van klaprozen rode. van korenbloemen blauwe en van boterbloemen gele verf Dat maakt de Paashaas altijd a! de zomer ervoor Schilderen doet hil zo graas Steeds verzint hii wat anders Hü versiert de eieren met strepen, sterren en stippen of schildert er gezichten op. Dit jaar heel grappige Op een ei schilderde hij het gezicht van een Chineesje en maakte eer echt staartje aan zijn hoofd vast. O' een ander ei een lachend meisjesgezicht en dat kreee een strik bover op het hoofd. Weer' een ander kreehet guitige kopje van eer. harlekiinti met een punthoedje op. Eindelijk was hij klaar en kon d eieren gaan verstoppen. Tussen grpmos en struiken. Of in onbewoond konijnenholletjes. Bedenk zelf mfip eens waar Ie In het bos overa 1 eierezou kunnen verstoppen Toen konden de dieren gewaar schuwd worden om te gaan zoeken De Paashaas floot op zijn Paashazenfluitje en daar kwamen van alle kanten de dieren .aan rennen. Konijnen, haasies eekhoorntjes, veldmuizen en ook wel jonge wil ,e zwijntjes Dat was een drukte Buitelend en stoeiend rollebolden alle dieren dooi het bos en ze sloegen geen plekjf over om te doorzoeken. Zo nu er dan hoorde Ie er een pieren of knor rpn dat hii een ei eevonden had. Dat ging zo een poos door tot zt allemaal moe. naar tevreden naa! hun holletjes terug gingen met één twee. ja sóms we] drie eieren. Dan gingen ze er mee spelen. Pluim pje het haasje ging naar zilt vriendje en vroeg: ..Langoor, zullei we eier-tikken?" Dat wilde Langoo wel Ze pakten nu ieder een ei %r bikten ze flink met de punten teger elkaar. Dat dqden ze ieder jaar er tan ging van één van de jieren d' chaal stuk. Maar nu niet. Ze warei 'llebei nog zo gaaf als maar kon. No' naar eens proberen. Tik Nog allebe ' i eel. Wat sterke schaal hadden di' leren. „Nu nog eens héél hard Pluimpje ei Langoor Eén twee / . pats. er van beide eieren vloog een stuk af Wat keken die haasjes . j hun snuffelneusjes. Zij zagen dat de eieren van steen waren. En toen war~n zij boos op de Paashaas. Zo ging het ook met alle andere dieren. Moet je horen wat er bij de familie Konijn gebeurde. Daar waren heel veel jonge konijntjes en één er van Wippertje, was altijd erg speels Hij liet zijn mooie Paaseieren overa 1 slingeren. Dan op eer. stoel en dar weer op de grond Moeder moest herr er steeds op wijzen. ' laar ia, na eer ooosje lag er toch weer een ei op eer int de lampen, Iaat den versen vierook dampen: rlallelujah, t fok is af van den dood en van het graf! Pasen. Pasen.' opgeslanden is de God, Dien boze handen hadden aan het kruis gedaan: Pasen. Pasen, vrij voortaan. heeft Hij hout en steen en ijzer overwonnen, die. Verrijzer Hallelujah, één uit aL, leeft en immer leven zal! Pasen. Pasen dwaze mannen dachten Hem in 't graf te spannen. met Pilatus zegelmerk: Pasen, Pasen, ijdel werk. ijdel waken: God almachtig is verrezen. eigenkrach tig. Hallelujah, dóór den steen. eer de zonne in t Oosten scheen. Pasen, Pasen, luide klinke nu de taal van lerke en vinke. nu de taal van mense en dierl Pasen Pasen. wijdt hel vier. wijdt het licht en spijst de lampen. laat den blauwen wierook dampen: Hallelujah, God is groot: Overwinnaar van den doodl GUIDO GEZEI.LE --- IN DE HAVEN VAN DELFZIJL heerst thans een grote bedrijvigheid. Er IN DE HAVEN VAN DELFZIJL heerst thans een grote bedrijvigheid. Er liggen thans twee Hollandse, een Amerikaans, een Engels en een Noors schip voor lossing van kunstmest, kolen en ammonium -nitraat. --- HOE wordt de Paasdatum vastgesteld? Vroege of late Pasen? Dat is een gebruikelijke vraag bij de aanvang van een nieuw jaar of bii de nadering van het voorjaar. Pasen heeft immers - in tegenstelling met Kerstmis — Te-^n vaste datum, evenmin als Hemelsvaartsdag en Pinksteren, want die feestdagen hangen weer samen met de Paasdatum. Menigeen zal niet weten hoe de dag van Pasen wordt vastgesteld. Welnu. die valt op de Zondag, volgend op de eerste volle maan na 20 Maart. Maar 28 Maart dan. hoe komt men daaraan, zal de lezer vragen. L,aten we het hem niet lastig maken: het heeft iets uit te staan met de voorJaarsnachtevening Teneinde de daar"fhee samenhangende verschillen op te heffen, is de datum \an 20 Maart vastgesteld. De vroegst, mogelijke °aasdatum is 22 Maart en de laatst mogelijke 25 April. Herinnert u zich nog dat er in 1943 zulk een late Pasen was en dat Pinksteren toen bij ria half Juni werd gevierd? Die 25ste April is maar zelden voorgekomen, alleen in 1639, 1791 en 1859. gerekend althans sinds de invoering van de tegenwoordige Gregoriaanse kalender (1582) Er is al vaak genoeg over kalenderhervorming gedacht en er zijn al heel wat plannen in die richting geopperd Zou het inderdaad nog eens tot de invoering van een eeuwigdurende kalen der komen, dan zou Pasen waarschijnlijk op 7 April worden vastgeseld. • * * Het is enige malen voorgekomen, dat het mogelijk was Paaseieren op het lis te eten! Dat kon natuurlijk alleen, omdat de winter langdurig was en Pasen op een vroegen datum viel. Deze samenloop van omstandigheden deed zich o.a. in 1845 voor. In een Amsterdams dagblad kon men toen. in de week voor Pasen, de vol°nde advertentie lezen: Den 23sten Maart verkoopt C. Wijs Beste eieren op het ijs. Bil eoed en droog weder zal er gedu. rende de aanstaande Paasdagen een fraai] e Tent van buiten met vlaggen en wimpels, van binnen met kostbare Iraperies eedecoreerd erf eroed verwarmd, op den' Buiten-Amstei geolaatst worden waarin extra eieren hard of zacht naar verkiezing! zul'en verkocht worden. Ter herinnering aan dezen zoc merkwaardigen winter zal men daar tevens kunnen bekomen Geschilderde Paascheiieren, waarop seteekend zal staan: Gekocht op het