Alledaagse wijsheden Het is een fout het huwelijk louter als een plan tot geluk te beschouwen, het is tevens een dienstverband. Chapin. --- Nogmaals: de deksel van de Limburgse urn Waarom geen opdracht voor een nieuwe? Inde nacht van 27 op 28 Augustus stootte een Noorse zeeman, die bij het passagieren inde hoofdstad wat erg diep in het glaasje had gekeken, per ongeluk de deksel van één van de urnen van het nationaal monument op de Dam af. De deksel viel aan scherven. Politie kwam er aan te pas en de man werd gearresteerd. Maar reeds de volgende dag maakte de Noorse consul te Amsterdam de zaak in orde dooreen brief aan het gemeentebestuur te schrijven, waarin hij excuses voor het gebeurde aanbood. De urn, waarvan de deksel vernield was, stond in het midden en omdat het erg opvallend was, dat deze urn de deksel miste, nam men de deksel van de urn uit Limburg, die geheel aan de kant staat en plaatste deze op de geschonden urn. Verder gebeurde er toen niets, zelfs de Noorse consul kreeg geen antwoord op zijn schriftelijk aanbod de schade te vergoeden (Wij vinden dit een zeer onhoffelijke bejegening van de vertegenwoordiger vaneen vreemde mogendheid. – Red.). Misschien zou de Limburgse urn tot in lengte van dagen zonder deksel zijn gebleven, indien niet, enkele weken geleden, toevallig het hekje, dat toegang geeft tot het plantsoen, open had gestaan. Twee passerende agenten ontdekten.... dat de deksel van de Limburgse urn verdwenen was en stelden een nauwkeurig onderzoek in. Spoedig werd de juiste toedracht bekend. Wel werd aanvankelijk nog ten stadhuize volgehouden, dat geen opdracht kon worden verstrekt tot het maken van een nieuw deksel, doch naar aanleiding van de krantenberichten daarover berichtte de vervaardigster der urnen, mejuffrouw Jos. A. van Veen, het A.N.P., dat zij nimmer opdracht had gekregen een nieuwe deksel te vervaardigen en evenmin in het buitenland had vertoefd. Ook op het ogenblik heeft zij nog geen opdracht gekregen. (Wie „behandelt” deze zaak zo nonchalant? – Red.). Zij is de enige, die een dergelijke deksel zou kunnen maken, omdat zij bij het vervaardigen van de urnen een bijzondere kleisamenstelling heeft gebruikt. Tien doden bij busongeluk in Columbia Bij Salamina in Columbia (Zuid-Amerika) is een autobus vaneen 240 meter hoge helling naar beneden gestort; tien personen kwamen om het leven, negentien werden gewond. --- De avonturen van Clowntje Rick De zon ging onder. Het land, de kust, de bergen en de palmen lagen inde stralen van de maan. Rick en Bunkie lagen veilig in het kastje van de prauw en ze sliepen. Want het was ’n vermoeiende dag geweest en ’t was hoognodig, dat ze eens lekker uitsliepen. De nacht lag over het land. Buiten, tussen de struiken, klonk nu en dan de schreeuw van ’n dier, maar ze hoorden het niet.. Hier, in dit holletje, lagen ze veilig weggeborgen en ze snurkten er braaf op los. De uren gingen verder. De maan stond aan de hemel. Maar toen werd het langzaam lichter; de zon kwam op. Met haar gouden stralen maakten ze de palmen, de bergen en de bossen wakker Alleen Rick en Bunkie sliepen nog vast, naast elkaar in 't donkere hokje. Toen kwam Bunkie opeens overeind, met verbaasde ogen Zeg, Rick! wordt eens gauw wakker! Wat voel ik? Rick kwam overeind. De prauw bewoog op en neer! --- Advertentie ADVERTENTIE Bij Griep en Kou helpt DAMPO trouw --- Advertentie ” BV A M>l Sl RH IX WIN hebt./ 20 tabletten 45 ets --- Schoenreparaties nog duurder? Ineen te Utrecht gehouden gecombineerde vergadering van de federatie van schoenmakerspatroonsbonden en het bestuur van de vakgroep schoenherstellers, maat- en' orthopaedische schoenmakers is de ernstige situatie besproken, „ontstaan door de nog steeds doorgaande onrustbarende stijgende prijzen van leder en fournituren”. De conclusie van de vergadering was, dat een niet onbelangrijke verdere stijging van de prijzen voor maatschoenen en schoenreparaties onvermijdelijk is. --- V.L.N. VERGADERT IN ZWOLLE Raalte krijgt markt voor fokmateriaal Grote centrale keuring van merrien in Enschede Belangrijke besluiten (Van onze deskundige medewerker) Ondanks het slechte weer was de algemene vergadering van de afdeling Overijssel der Vereniging tot bevordering der Landbouwtuigpaardfokkerij in Nederland, Woensdag gehouden in hotel Van Gij tenbeek te Zwolle, zeer goed bezocht. Na een woord van welkom van voorzitter Wolthuis, die voorts alle fokkers geluk en voorspoed wenste kwamen de rekening en verantwoording, de begroting en het jaarverslag aan de orde. Zij gaven geen enkele reden tot bijzondere opmerkingen en werden ongewijzigd goedgekeurd. Benoemingen. Tot afgevaardigde naar de algemene vergadering der VLN te Utrecht werd benoemd de heer B. van ’t Oever te Kampen en tot diens plaatsvervanger de heer Joh. v.d. Scheer te Kamperveen. Op voorstel van de heren E. Dijk en J. H. Edzes werden de aftredende bestuursleden, de heren A. J. Ganzeboom te Raalte, B. H. Hietberg, Tyraan te Raalte, J. Ridder te Giethoorn en R. v.d. Scheer, Ruimzicht te Kamperveen bij acclamatie herkozen. Tot plaatsverv. jurylid voor de inschrijving van merriën inde stamboeken werd inde plaats van de heer B. H. Nijhuis te Enschede, die zich niet meer herkiesbaar stelde wegens gezondheids redenen, de heer J. G. ter Weele te Ambt-Delden gekozen. De heer E-J. Luchtenbelt te Zwollerkerspel werd tot lid van het hoofdbestuur herkozen. Daarna kwamen in behandeling de punten der algemene vergadering der VLN. Zij gaven geen aanleiding tot opmerkingen, behalve het laatste punt, een samensmelting van de beide vakbladen „Inde Strengen” en „Het Paard”. Hierover ontstond enige discussie, waarbij toch wel heel sterk naar voren trad, dat Overijssel voelt voor een samengaan, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. lets geheel nieuws. Vervolgens kwam aan de orde het instellen vaneen markt voor fokmateriaal. De voorzitter zei dat dit idee was naar voren gebracht door de secretaris in het bestuur zeer gunstig was ontvangen. Hij verzocht de secretaris om een toelichting hierop te geven. Overijssel heeft zich inde wereld van het Nederlandse warmbloedpaard een zodanige plaats veroverd, dat het zich de weelde kan veroorloven wat van zijn fokmateriaal af te geven. Bovendien is er toch ook een betrekkelijk levendige handel in fokmateriaal, speciaal het zeer jonge en jonge materiaal binnen de provincie. Op een gewone markt van paarden komt het fokmateriaal niet volledig tot zijn recht. Om nu de koper zowel als de verkoper meer gelegenheid te bieden elkaar te bereiken, is het wel gewenst dat zo’n markt, zij het dan als proef, wordt ingesteld. Raalte uitverkoren. Na deze besprekingen was het algemeen oordeel, dat een dergelijke verkoopgelegenheid moest worden geschapen. Zo zal dan Overijssel de eerste fokpaardenmarkt krijgen van het gehele land. Besloten werd dat deze markt alleen geregistreerd materiaal zal bieden, dus mogen er ook komen de paarden der landelijke ruiters met officieel afstammingsbewijs, ook hengsten en hengstveulens. Kopen zal een ieder mogen doen, aanvoeren echter alleen eigenaren uit Overijssel. Na breedvoerige bespreking werd besloten deze markt te houden in Raalte en als voorlopige datum vastgesteld de eerste Dinsdag in September. Groot succes voor Enschede. Enschede had groot succes. Daar zal dit jaar een grote tentoonstelling worden gehouden en gevraagd was om daar decentrale keuring van merriën te houden. Ofschoon besloten was dat om het andere jaar slechts een centrale keuring kon worden gehouden, besloot men Enschede terwille te zijn. De grote centrale keuring komt dus dit jaar in Enschede, hetgeen een gelukwens waard is. Ook het bestuursvoorstel om enkele der allerbeste veulens inde provincie aan te kopen en deze dan onder bindende voorwaarden te verkopen aan de fokkers in Overijssel, om daardoor het allerbeste materiaal vast te leggen, ging er eigenlijk zonder enige bespreking door. Deze veulens zullen dan worden geveild op de fokmarkt. Critiek op critiek. Ter sprake kwam hierna de wijze van critiek op de keuring van jonge hengsten te Utrecht, zoals die door de heer Heuff was gebruikt in „Het Paard”, alsmede de reactie daarop van enkele heren. Het bestuur stelde voor een motie aan té nemen en ter kennis te brengen van het hoofdbestuur en de besturen van de andere afdelingen .waarin wordt vastgelegd dat het deze gang van zaken betreurt. Met algemene stemmen werd hiertoe besloten. Bij de rondvraag bepleitte de heer De Bruyn Zwolle als vergaderplaats te handhaven, waarbij de vergadering door applaus haar mening kenbaar maakte .De voorzitter meende dat dit aan het inzicht van het bestuur moest worden overgelaten. Nadat de heer Marskamp als gewoonlijk had gezorgd voor de vrolijke noot, werd na een korte pauze de film van de verrichtingskeuringen van hengsten op de bedrijven vertoond. --- Twee etmalen zonder bijladen in de lucht Een tienmotorige „B 36”, bestemd voor het uitvoeren van verkenningen op grote hoogte, is 51 uur en twintig minuten achtereen inde lucht gebleven zonder brandstof bij te laden, hetgeen voor dit type toestel een record is. --- Advertentie MORGEN .... ORANJEBOOM BIER! --- Gangsters overvallen Franse postauto Te Lyon is een aanval op een postauto gepleegd, waarbij een politieman werd gedood en één zwaar gewond. Negen burgers liepen verwondingen op. De aanvallers maakten gebruik van lichte machinegeweren. De twee politiemannen reden met de auto mee, waarin voor een waarde van zes millioen francs (65.000 gulden) werd vervoerd. De vijf aanvallers wisten te ontkomen, evenwel zonder buit. Eén van hen werd aangeschoten. De negen burgers zijn acht voorbijgangers en de chauffeur van de auto. Van drie hunner zijnde verwondingen van zeer ernstige aard. --- Bemanning van „Neeltje” Jacoba” gehuldigd Voor hulp aan „Metamorfosis” De uit zes koppen bestaande bemanning van de IJmuider reddingboot „Neeltje Jacoba” is Donderdagochtend onder grote belangstelling in hotel Augusta in IJmuiden door de KNZHRM onderscheiden voor de redding van de bemanning van het Griekse stoomschip Metamorfosis, dat in het noodweer van 2 December ten Noorden van de IJmuider pieren is gestrand. Zowel de voorzitter van de plaatselijke commissie van de – reddingmaatschappij, dr R. Rutten, als de president van het hoofdbestuur, jhr C. F. J. Quarles van Ufford, uitten hun grote dankbaarheid voor het resultaat, dat door de schipper nogal kernachtig in zijn rapport werd weergegeven: „wij kwamen om zes uur bij het wrak en haalden het volk van boord”. Jhr Quarles van Ufford speldde de redders de onderscheidingstekenen op. Deze bestonden uit de grote gouden medaille, de hoogste onderscheiding van de KNZHRM, voor schipper Jaap van der Meulen, de kleine gouden medaille voor motordrijver Floris Varkevisser en de zilveren medaille voor stuurman C. Koper en voor de „opstappers” C. Smit, De Koning en Wiebe van der Meulen, de zoon van de schipper die bij deze redding een zeer dapper debuut heeft gemaakt Bij deze redding verwondde hij zijn schouder. De Griekse gezant, Nicolas G. Lely, die met de Griekse consul te Rotterdam de huldiging bij woonde, gaf uiting aan de dank van zijn regering en van de geredden. --- Oplichter leefde er goed van Hotelrekening voor twee weken: f 1300.—. Zeven jaar en zes maanden gevangenisstraf met aftrek en verbeurd verklaring van de inbeslaggenomen goederen, eiste de officier van justitie bij de Rotterdamse rechtbank tegen de 49-jarige handelsconsulent J. W. K. uit Rotterdam. Een witte broodtrommel troonde tussen diverse pakketten op de groene tafel van de rechtbank. Dit in verband met de zaak tegen K. die er van wordt verdacht oplichtingen te hebben gepleegd. Zo zou hij in Mei en Juni 1950 twee artsen tot afgifte van f 3500 hebben bewogen, opdat hij voor hen de invoervergunning, het staangeld e.d. zou kunnen betalen voor drie Amerikaanse auto’s, die hij voor hen zou kopen. K. zou zo vertelde hij de artsen, nl. 35 Amerikaanse auto’s in Antwerpen hebben staan, en om zijn woorden waar te maken toonde hij zg. „bills of lading”, die echter vals waren. In Mei, Juni en Juli 1950 zou hij voorts verschillende goederen o.a. een radiotoestel, een herencostuum, een schrijfmachine en dranken, ter waarde van ruim f 3000 hebben gekocht. De leveranciers ontvingen echter geen betaling. Verder heeft hij valse postcheques ten bedrage van ruim f 2500 opgemaakt. De verdachte, die in Mei 1950. uit de gevangenis werd ontslagen, heeft volgens de president geleefd, alsof hij een vermogen had. Ineen hotel te Apeldoorn, waar hij met een vriendinnetje logeerde, bedroeg de rekening na twee weken reeds f 1300. --- Herziening van de R.T.C.- overeenkomsten Los van het probleem Nw. Guinea? Naar aanleiding van de instelling vaneen commissie voor herziening van de RTC-overeenkomsten, heeft men in welingelichte kringen in Djakarta verklaard, dat de kwestie van herziening los staat van het problèem-Irian. Op ’n vraag, of indien de Nederlandse regering eventueel plotseling bereid zou zijn Irian aan Indonesië over te dragen —, de herzieningen verder in overweging zullen worden genomen, was het antwoord, dat de commissie haar werkzaamheden zal blijven voortzetten. --- Advertentie ASPRO --- IKZOCHT'N HOTEL OPHET DAMRAK ljkw3i 39) De figuur Ramaar komt overigens, na hetgeen ik inde afgelopen twee uur in deze zaal gehoord heb, nog niet helemaal uit de verf. Voor de oorlog vertegenwoordigde hij een Engelse machinefabriek in ons land. Dat deed hij tien jaar lang en in die periode blijkt hij een normaal zakenman geweest te zijn en geen wandaden bedreven te hebben. Mevrouw Hamaar, als getuige opgeroepen, is inderdaad, zoals ik vermoedde, een zielige vrouw, die nog poogde het voor haar overleden man op te nemen maar uit wier verklaringen desondanks bleek, dat Ramaar zich nimmer iets aan zijn gezin gelegen heeft laten liggen. Na Mei 40 werden de zaken met Engeland natuurlijk afgebroken en Ramaar moest trachten op andere wijze zijn vrij royaal bestaan financieel te dekken. Aanvankelijk kon hij rondkomen met verdiensten uit een vrij normale zwarte handel, maar in latere bezettingsjaren kreeg hij contact met Duitse relaties, welke het hem mogelijk maakten eenvoudiger en minder riskant voordelige transacties af te sluiten. Het was ook in deze jaren en in dit milieu van profiteurs, die lafhartig op de Duitse bezetting parasiteerden, dat Ramaar de pianist John van Dieren leerde kennen: een sluwe, harde kerel, voortgekomen uit de Antwerpse onderwereld, maar met een werkelijk eerlijke liefde voor alles wat met muziek te maken heeft. Van Dieren vertelde het vanochtend niet precies zo voor de groene tafel, maar ik meende toch te begrijpen uit zijn woorden, dat hem steeds vagelijk een ideaal voor ogen schemerde om het verder te brengen dan het showorkest Mirandetta en dat hij door smokkelarij op grote schaal poogde het geld bijeen te krijgen, nodig voor een jarenlange muziek-studie. John van Dieren zei het niet letterlijk en bovendien ben ik wellicht al te spoedig geneigd tot het romantiseren van dingen, waarin in werkelijkheid geen greintje romantiek te ontdekken valt. John van Dieren leidde inde oorlogsjaren al een smokkelaffaire op België. De basisidee van zijn methode was het omkopen van de Duitse grenswachten. Na de bevrijding veranderde er heel weinig inde organisatie'van zijn smokkelbende; alleen Ramaar ging een steeds groter rol spelen. Het waren toen de Britse en Canadese grensposten, welke met veel geld en sigaretten bewogen werden de smokkelconvooien te laten passé-' ren en soms ook om de vereiste papieren te leveren. Lange tijd zorgden de militairen zelfs met hun wagens voor het vervoer van de goederen. Het was voor Van Dieren, Ramaar, Munnikenberg, Hagenvoort en de andere leden van de bende een gouden tijd, waaraan echter een einde kwam toen de geallieerde bevrijdingslegers uit de lage landen vertrokken en de bewaking der grenzen strenger werd. John van Dieren en Ramaar raakten verscheidene van hun mensen kwijt en zij waren genoodzaakt hun organisatie om te bouwen. In die tijd werden ook de contacten met Luchtenbeld en Joe Roberti gelegd. De brave, degelijke grossier Luchtenbeld, tegen wie niemand argwaan zou koesteren, kreeg in Gorinchem het „centraal-magazijn” en Joe Robjrti, gedrost Amerikaans sergeant, zorgde via oude legerrelaties, dat er van Antwerpen uit ook heel wat Amerikaanse spullen, bestemd voor West-Duitsland, inde zwarte handel terecht kwamen. * * * „Antonia Geerts” roept de deurwaarder luid de kale gang in. Even later verschijnt het Wonder van Dendermonde incognito om als getuige te vertellen wat haar merkwaardige opmerkingen tegenover Ramaar te beduiden hadden. Wanneer Antonia Geerts, een tenger meisje met vriendelijk wat – belijnd gezicht en wijd uitstaand haar, naar het kleine podium voor de groene tafel schuifelt om haar verklaringen af te leggen, mist zij alle zelfverzekerdheid, welke haar optreden op de kermis kenmerkte. Althans voordat ze tot Ramaar het woord richtte. Dit getuigenverhoor wordt voor mij het interessantste fragment' van deze rechtzaak. „Kende U een zekere meneer Ramaar?” vraagt de president na de eedaflegging. „Die naam heb ik pas de laatste week gehoord.” Een wat ordinaire, zachte stem. „Op de kermis in Gorinchem hebt U op een avond vreemde dingen gezegd tegen iemand die Ramaar heette. U sprak over een auto met twee mannen erin. Een van die mannen zou volgens U geschoten hebben op iemand in uniform. U weet ongetwijfeld wat 'ik bedoel?” „Jawel edelachtbare, die man inde tent had een rood litteken dwars over zijn voorhoofd en daarom zei ik dat tegen hem.” „Wat had dat litteken er mee te maken?” „Sylvère heeft me dat nog gezegd?” „Vertelt U nu eens rustig, wie Sylvère js en wat er met hem gebeurd is.” Antonia Geerts veegt zenuwachtig met een zakdoekje langs haar ogen en kan moeilijk een begin vinden voor haar relaas. Van achter uit de zaal hoor ik een zware mannenstem „Allez meid, schiet op,” roepen. Wanneer ik omkijk, herken ik de bonisseur van de attractietent van de zeemeermin. Antonia gehoorzaamt haar vader. „Sylvère was mijn verloofde, die bij de douane was. Ik was toen bij moeder thuis in Turnhout, in Mei geloof ik, en toen kregen we bericht, dat hij zwaar ziek was. Ik ben dadelijk naar Minderhout gegaan ” „Een dorpje aan de grens, is het niet?” „Ja, vlak bij de grens, edelachtbare. Daar lag Sylvère en hij had twee schoten door zijn longen. Hij was er al heel slecht aan toe toen ik bij hem kwam. Zijn ouders vertelden me, dat er bij een binnenweggetje aan de grens op hem geschoten was, toen hij de papieren vroeg van twee mannen ineen auto. Zijn kameraden van de douane waren er niet gauw genoeg bij geweest om te helpen. Sylvère vertelde me zelf nog dat de mam die op hem schoot, een groot litteken over zijn voorhoofd had. Verder wist hij niets van hem af. De volgende ochtend was hij dood. Ik ben toen weer met vader de kermis opgegaan.” „En die avond in Gorinchem, wat gebeurde er toen?" „Dat kan ik moeilijk precies zeggen, edelachtbare. Alleswas die avond gewoon en toen op het eind keek ik ineens tegen een litteken op, een rood litteken dwars over het voorhoofd. Ik schrok ervan, maar ik begreep wel, dat er meer mensen zijn met zo’n litteken. Toch wilde sik het eens proberen hoe die man zich zou gedragen wanneer ik iets zei overeen auto en over wat er met Sylvère gebeurd was. Het was op dat ogenblik werkelijk alsof ik helderziend was, een ogenblik was ik er zeker van dat hij het was, maar toen hij niet zenuwachtig werd bij mijn woorden, twijfelde ik weer heel erg. Bader geloofde ook niet, dat het ’m gewees was en daarom lieten wede man maar lopen." „Het kwam er dus op neer, dat U dacht de moordenaar van Uw verloofde Sylvère te zien?” vraagt eender raadsheren. „Ja, dat dacht ik, meneer.” De rustige president Zorgt nu voor een gerechtelijk vuurwerkeffect door getuige Luchtenbeld opnieuw te laten verschijnen en hem te vragen wat hij weet van de moord, welke Ramaar gepleegd heeft op een Belgische douanebeambte bij Minderhout. Herman Luchtenbeld vertelt hoe Ramaar en hij voor een vrachtwagen, beladen met tabak uitreden, toen ze onverwacht, vlak voor de grens, aangehouden werden. Ramaar, die aan het stuur zat, stopte in zijn eerste impuls, maar toen zijn verwarring voorbij was en hij begreep inde val gelopen te zijn, schoot hij de douane-man neer. De vrachtwagen kon niet meer ontsnappen, maar Ramaar en Luchtenbeld konden er met hun personenwagen nog tussen uit komen. Voor Luchtenbeld betekende dit de druppel, die de smokkelemmer deed overlopen. Hij probeerde zich los te maken van de bende, maar dreigementen van Ramaar deden hem weer capituleren. Voor zijn vrouw, die de importantie van de smokkelarij nooit goed aangevoeld had, werd deze moord,- waarbij haar man direct betrokken was tot een obsessie. Zij wilde liever, dat hij inde gevangenis terecht kwam, door de politie alles te vertellen, dan dit leven van angst nog verder voort te zetten. Voor Luchtenbeld bleven de dreigementen van Ramaar en ook de vrees voor een verblijf achter de tralies zwaarder wegen. Later betreurde hij het aan zijn vrouw verteld te hebben, wat er aan de grens gebeurd was. (Slot volgt.) --- DEBAT OVER NW-GUINEA BEGONNEN Tweede Kamer al spoedig in geheime vergadering Schouten dreigt met motie (Van onze parlementaire redacteur) Gisteravond begon de Tweede Kamer aan de behandeling van de regeringsnota over de onderhandelingen over Nieuw Guinea, in aanwezigheid van de meeste kabinetsleden. Het eerst was aan het woord de heer Schouten (AR), die zeide dat de zaak zelve op de achtergrond dreigde te geraken door hetgeen er de laatste dagen rondom is geschied. De heer v.d. Goes van Naters was %i. niet afgetreden als fractie-voorzitter vanwege het rumoer om zijn persoon, doch omdat zijn optreden zowel in als buiten de P. v.d. A. afkeuring verdient. De verklaring terzake van het partij-bestuur kan evenmin voldoening schenken. Ook de uitlatingen van de heer Schermerhorn werden door spr. sterk gegispt. De P. v.d. A. wilde gedurende de onderhandelingen de souvereiniteit over Nieuw Guinea aan Indonesië overdragen, dat is het prijsgeven van onze roeping. Thans aanvaardt zij het regeringsstandpunt als uitgangspunt voor verdere onderhandelingen. Zij wil dus verdergaan dan de regering. Het „onveranderlijke standpunt”. De regering nu had herhaaldelijk verklaard onveranderd vast te houden aan de Nederlandse souvereiniteit. Daarna heeft zij zonder de volksvertegenwoordiging te raadplegen haar Standpunt gewijzigd door zich bereid te verklarén de souvereiniteit aan de Nederlands—lndonesische unie over te dragen. Het vertrouwen in het woord der regering is hierdoor bij velen verloren gegaan. De regering had behoren af te treden, aldus spr. Er hebben zich geen nieuwe feiten voorgedaan, waardoor de regering genoopt zou zijn haar oorspronkelijk standpunt prijs te geven. De Unie kan trouwens onmogelijk de souvereiniteit uitoefenen, omdat de unie-partners geheel verschillende inzichten hebben en dus een onafzienbare reeks van twistpunten het gevolg zou zijn. Maarde Republiek Indonesië heeft de unie-souvereiniteit afgewezen en wenst ook geen UNCI- of andere bemiddeling. Beide voorstellen onzer regering zijn dus afgewezen en zij had beter gedaan op haar „onveranderlijk standpunt” te blijven staan. De heer Schouten verklaarde geen hoopte hebben dat de regering door het huidige debat weer in het goede spoor zou komen. „Maak mij beschaamd”, riep spreker de regering toe. Indien zij dit niet kan doen, overweegt spreker de indiening van een motie, waarin de Kamer haar afkeuring nitspreekt. Inde loop van zijn rede had spreker gevraagd of niet het geheim kon worden opgeheven van het comité-generaal over de kwestie Nieuw Guinea van 28 en 29 September jl., opdat hij uit de notulen daarover thans zou kunnen citeren. „Dan moet u hiervan een orde-voorstei stel maken”, aldus de voorzitter, De heer Schouten deed zulks niet. Doch nadat hij uitgesproken was, kwam de heer Romme (Kath.) met ’n zodanig voorstel, waarop de Kamer in geheime vergadering overging om dienaangaande te beslissen. --- Eet méér „gebombardeerde” spruitjes! Voedingsmiddelen, die onderworpen geweest zijn aan een bombardement met electronen, blijken (na vier jaar (!) lang zonder kunstmatige koeling opgeslagen te zijn geweest) nog vers en smakelijk te zijn, aldus hebben Amerikaanse onderzoekers medegedeeld. Door het bombardement met electronen, dat slechts één millioenste seconde duurt, worden vlees, vis, groenten, fruit en zuivelproducten geconserveerd. Het bombardement geschiedt met behulp vaneen toestel, „capacitron” genaamd, waarmee men volgens de onderzoekers voedingsmiddelen op grote schaal, kan behandelen. Het gebruik van het capacitron voor steriliseren is inde laatste paar jaar verder uitgewerkt, nadat men ontdekt had, dat insecten en micro-organismen, die het bederven van voedsel veroorzaken, zeer gevoelig voor de stralen zijn. Aan de andere kant bezitten weefsels, voedende stoffen en enzymen een veel grotere weerstand tegen het bombardement met electronen. Volgens de onderzoekers bleek tijdens de .proefnemingen een belangwekkend feit, namelijk, dat de voedingsmiddelen geconserveerd werden zonder dat de er in aanwezige enzymen vernietigd werden (enzymen zijn organische stoffen, die in het lichaam bepaalde stoffen in andere kunnen omzetten). „Tot dusver werd het voor de conservering van §an bederf onderhevige stoffen zowel van genees- als voedingsmiddelen, van wezenlijk belang geacht”, zo wordt verklaard, „dat de enzymen geheel of althans gedeeltelijk onwerkzaam gemaakt werden”. Het onderzoek werd verricht door geleerden van de Electronized Chemicals Corporation en van het Joodse ziekenhuis in Brooklyn, inde staat New York. De resultaten zijn beschreven ineen rapport, dat bij het Amerikaanse Scheikundig Genootschap is ingediend. --- Advertentie Koortsig ? “""Akkertje --- Veranderingen inde Britse regering De Britse premier Attlee heeft enige wijzigingen in zijn regering aangebracht. De Britse minister van Gezondheid, Aneurin Bevan, de voornaamste leider van de linkervleugel in de Britse Labourpartij, is tot minister van Arbeid benoemd. George Isaacs, de minister van Arbeid, wordt minister voor de Pensioenen, terwijl Hilary Marquand het ministerie van Gezondheid zal overnemen, dat zich in het vervolg alleen nog met volksgezondheid zal bezig houden. Marquand wordt geen lid van het kernkabinet. Woningbouw en toezicht op de gemeentelijke bestuursorganen, dat tot dusver de taak van het ministerie van gezondheid was, komen onder Hugh Daltons ministerie voor „town and country planning” te ressorteren, dat de naam heeft gekregen van ministerie voor plaatselijk bestuur en organisatie. --- Advertentie ADVERTENTIE. Kleine oorzaken, grote gevolgen. Een klein wondje, te gering om er acht op te slaan, kan soms de poort zijn waardoor ziektekiemen binnendtingen. Dan ontstaat er infectie en een min of meer ernstige ontsteking of verzwering is het gevolg. Gebruik daarom tij elke verwonding, nog zo gering, de reeds door drie geslachten geprezen Akkeds Kloosterbalsem, de wondbalsem bij uitnemendheid. Zuiverend, ontsmettend en genezend. Ook gij zult zeggen: „Akket’s Kloosterbalsem, geen goud zo goed”. ---