Reis met vele vermoeienissen Koningin en prins naar wonderlijkste eiland van de wereld Enige duizenden mensen in Washington ter receptie (Van onze correspondent in Washington). Koningin Juliana is niet bevreesd voor de vermoeienissen vaneen officieel buitenlands bezoek. Dat bleek reeds tijdens haar verblijf in Parijs en Londen. Het programma, dat haar inde V.S. te wachten staat, zal eveneens vrij afmattend zijn. Welk een inspannende receptie zal het bijv. worden, Donderdag a.s., als te Washington een ontvangst wordt gegeven voor buitenlandse diplomaten en vooraanstaande Amerikanen. Wel 1600 mensen zullen daar hun opwachting komen maken: senatoren, leden van het Huis van Afgevaardigden, leden van het opperste gerechtshof, hooggeplaatste ambtenaren. Allen met hun dames natuurlijk. De ochtend daarna wordt dan nog een receptie gegeven voor ongeveer vijfhonderd Nederlanders: leden van de ambassade en andere landgenoten. Weer honderden handdrukken, weer al die vrouwen en mannen, die een ogenblik aandacht vragen en dan plaats maken voor steeds weer andere. Mevrouw Roosevelt kan er over meepraten Mevrouw Roosevelt weet hoe inspannend zulke recepties kunnen zijn. Zijzelf heeft eens de grote ontvangsten beschreven, die zij, als echtgenote van de president, in het Witte Huis gaf. Ze stond er om bekend, dat ze het zo goed deed. Maar toch drong het op grote recepties soms niet meer tot haar door, wie ze allemaal de hand gaf. Toen zij zich eens nadat allen gepasseerd waren tussen de gasten begaf, ontdekte ze tot haar verrassing een aantal vriendinnen, die haar eenvoudig niet waren opgevallen, toen zij haar de hand hadden gedrukt. Mevrouw Roosevelt zal daarom wel beseffen, dat de koningin en de prins wat rust verdienen, wanneer zij Zondag a.s. bij haar logeren in Hyde Park. Men kan zich nauwelijks een betere plaats denken om tot rustte komen dan het terras aan de achterzijde van het huis der Roosevelts. Daar heeft men een weids uitzicht over de beboste heuvelen. Niets is kalmerender dan al die schakeringen van voorjaarsgroen. Stellig zullen koningin en prins een Ogenblik vertoeven bij het graf van wijlen president Roosevelt. De grafsteen bevindt zich dicht bij het huis, op een eenvoudig grasveld, dat alleen dooreen haag is omzoomd. Op de steen staan twee namen: Franklin Delano Roosevelt, met zijn geboorte- en sterfjaar, en nu reeds Eleanor Roosevelt. Toppunt van kunstmatigheid Maar na de rust van Hyde Park komt het wonderlijkste eiland aan de beurt, dat de wereld kent: Manhattan, de kern van New York. Daar is nooit rust. Daar gaat het leven 24 uur per etmaal door, daar heeft de menselijke beschaving haar toppunt van kunstmatigheid bereikt. Manhattan heeft iets fascinerends, juist doordat volstrekt kunstmatige. Een eiland met rotsbodem. Door die rotsen lopen de schachten van de ondergrondse, daverende treinen, roltrappen en liften brengen u naar de bovenwereld, waar de betonnen torenhuizen gigantisch omhoog rijzen. Ge wilt het hoger op zoeken? Een snellift brengt u in adembenemende vaart naar de zeventigste verdieping. Daar ziet ge, waartoe de mens van deze tijd in staat is geweest: een eiland, eens bebost en met vruchtbomen beplant, is thans op het Centraal Park na versteend en verstaald. Machtige bruggen spannen zich over de Hudson en de East River en alleen heel inde verte ontwaart men wat groen. Al die kunstmatigheid van Manhattan wekt uw afkeer op? Oordeelt niet al te vroeg. Oordeelt niet, alvorens ge bemerkt hebt, hoe warm menselijk deze wereldstad is gebleven, dank zij haar bewoners. Schotten en leren, Italianen en Joden, Nederlanders en negers, Grieken, Chinezen, noem maar op welk volk ge wilt, zij allen haasten zich hier tezamen door het leven. Een hard leven? Voor velen zeer zeker. Maar zij zijn er niet onvriendelijk door geworden. Vraag maar eens naar de weg en ge zult bemerken, dat deze gehaaste mensen de tijd zullen nemen om u zo goed mogelijk van dienst te zijn. Koningin en prins zullen gelijk gemeld logeren in het Waldorf Astoria hotel. Een voornamer hotel bestaat niet op Manhattan. Eens vroeg iemand aan een receptionist aldaar, of de koning in het hotel was. „Welke koning?” was de wedervraag. Er waren er namelijk drie op dat ogenblik. Voorname gasten hebben appartementen ineen toren, die een afzonderlijke ingang heeft. Sedert zijn terugkeer uit Japan pleegt ook generaal Mac Arthur daar verblijf te houden. Kranslegging op graf van Pieter Stuyvesant Het koninklijk paar zal niet alleen de weelderige zijde zien van het leven op Manhattan. Op 8 April zal de koningin een krans leggen op het graf van Pieter Stuyvesant, die begraven is bij de St Marcus kerk op de Bowery. De Bowery is een van de afschuwelijkste buurten van New York. Een schande voor de stad eigenlijk. Waar de Marcus-kerk-staat, is het nog niet zo heel bar, maar verderop inde straat hangen vele dronkaards rond, die tot niets anders meer in staat zijn dan tot drinken en rondhangen. Menselijke wrakken zijn het, die triest aan hun eind komen ineen straat vol herrie en lelijkheid. „Bowery” is een verbastering van het Nederlandse woord „bouwerij” of boerderij. Toen Pieter Stuyvesant hier op zijn zeventiende eeuwse „bouwerie” woonde, zag het er heel wat idyllischer uit dan thans. Pieter met het houten been vond echter pas tijd om hier zijn vruchtbomen te verzorgen, nadat zijn maatschappelijke taak voleindigd was. Van 1647 tot 1664 was hij gouverneur geweest te Nieuw-Amsterdam, zetbaas in Nieuw Nederland van de West Indische Compagnie. En wat een baas! Een autocratisch, eigenzinnig bestuurder, een man, die regeerde met straffe hand en die geen inmenging in zijn zaken duldde dan van God en van de Compagnie. De Nederlandse stad bevond zich ten Zuiden van wat nu Wallstreet heet (daar stond de wal en de palissade). De kerk, het gouvernementshuis en de herberg waren van steen, maarde 200 overige huizen waren van hout. Het was een nogal rauw volkje, waar Stuyvesant orde onder moest houden. Bovendien moet hij voortdurend het gevoel hebben gehad, niet opgewassen te zijn tegen een Engelse aanval, wanneer die mocht komen. Vandaar dat hij er voortdurend op hamerde, dat degelijke harde werkers uit Nederland moesten overkomen. Ondanks Stuyvesant’s aansporingen bleven zulke immigranten echter uit. Het gevolg is bekend: in 1664 ging Nieuw Nederland voor de Compagnie verloren. Pieter trok zich terug op zijn bouwerie. Elk jaar tulpenfeest Elk jaar wordt bij de kerk, waar Stuyvesant begraven ligt, een tulpenfeest gehouden. Kinderen uit de buurt voeren dan in Nederlands boerencostuum gekleed een klompendans uit. De bevolking daar is nogal gemengd en zo zag men het vorige jaar ook een negerkindje in Nederlandse boerendracht rondspringen. Wel een onordelijke vertoning zou Pieter dat gevonden hebben. Wij kunnen er slechts om glimlachen. Een Engelssprekend negermeisje op Nederlandse klompen, het is eigenlijk wel een aardig symbool van de vermenging van stijlen en rassen op Manhattan. Pieter, de domineeszoon uit Friesland, was nogal een potentaat. Maar voor zijn autocratisch regiem bestond wel enige reden. Nieuw Amsterdam was een kwetsbaar bezit en de bevolking had wel wat discipline van node. Stuyvesant had zin voor de realiteit. Dat is een van de weinige trekken, die hij gemeen heeft met de vorstin, die thans zijn graf zal bezoeken. Maar realiteitszin, gevoel voor wat noodzakelijk en mogelijk is, mag men een grote deugd noemen in wie een land of een nederzetting te besturen heeft. --- Alledaagse wijsheden Niet deelnemen aan de geestelijke vooruitgang van zijn tijd, betekent moreel achter zijn. Ebner-Esdhenibach. --- Tweede Kamer Verwacht wordt dat de Tweede Kamer deze week nog enkele dagen zal vergaderen om dan op Paasrecès te gaan tot de laatste week van April. De lopende werkzaamheden zullen dan nog een vergaderweek in beslag nemen. In Mei zullen nog enige dagen nodig zijn om in openbare behandeling enige wetsontwerpen af te doen. De bedoeling is dat de Tweede Kamer daarna naar huis gaat. Zij zal voor de verkiezingen, buitengewone omstandigheden daargelaten, niet meer bijeenkomen. --- Duimstokkenfabriek ontslaat 42 man Nu Canada en Australië de invoer van duimstokken hebben gestaakt, heeft de directie van Schuil’s duimstokkenfabriek te Drachten zich genoodzaakt gezien 42 man van het 126 man sterke personeel ontslag aan te zeggen. Zodra de moeilijkheden zijn opgelost, kunnen de betrokkenen weer aan de arbeid gaan, want er zijn orders voor meer dan een jaar werk. Inmiddels zijn enigen van de ontslagenen aangenomen door de Balatafabriek te Drachten. --- Adviezen voor candidatenlijsten KVP Inde afgelopen week vergaderden de kring-adviescommissies van de KVP om de adviezen samen te stellen inzake de volgorde der gestelde candidaten voor de lijsten der KVP bij de a.s. Tweede Kamerverkiezingen. Deze adviezen worden thans aan de leden der partij voorgelegd, die op Zondag 20 April bij de zogenaamde groslijststemming inde gelegenheid worden gesteld hun stemmen uitte brengen over deze adviezen. Bij die stemming wordt de volgorde van de candidaten definitief vastgesteld. Het advies voor de kringen Groningen,- Leeuwarden, Assen en Zwolle luidt: 1 Prof. mr C. P. M. Romme, Overveen; 2 B. A. A. Engelbertink, Oldenzaal* 3 mej. dr A. de Waal x), Utrecht; 4 mr E. G. M. Roolvink, Almelo; 5 mej. mr dr J. C. H. H. de Vink x) Utrecht; 6 prof., pater dr L. J. C. Beaufort 0.F.M., Nijmegen; 7 T. J. de Jong, Bolsward; 8 G. J. Steggink, Hengelo (O.). Met x) zijnde door de verkiezingsraad definitief aangewezen candidaten. --- Administratieve autonomie inde Molukken. Tussen de gouverneur van de Molukken mr Latoeharhary en decentrale Indonesische regering is overeenstemming bereikt betreffende decentralisatie van het plaatselijk bestuur. De decentralisatie zal tot resultaat hebben het toekennen van administratieve autonomie aan verschillende districten inde Molukken. Binnenkort zullen volksvertegenwoordigende raden worden geïnstalleerd. --- Meisje vermoord te Hilvarenbeek Geen spoor van dader Gisterochtend werd onder de gemeente Hilvarenbeek langs het Wilhelminakanaal de achttienjarige dienstbode E. van 8., ernstig mishandeld, levenloos aangetroffen. Het slachtoffer was dienstbode te Tilburg en begaf zich gisterochtend, zoals gewoonlijk, omstreeks half acht per rijwiel naar haar werk. Daar zij niet op de plaats van bestemming arriveerde, werd bij de ouders om inlichtingen gevraagd. Een broer van het slachtoffer, die op nader onderzoek uitging, vond het stoffelijk overschot van zijn zuster achter de langs het Wilhelminakanaal lopende dijk. De politie en het parket werden terstond gewaarschuwd. Over de beweegredenen van deze moord is niets bekend, terwijl men omtrent de dader nog volkomen in het duister tast. --- Advertentie roxpRAcHTBijTs*^^ --- LYNNE THORN'S DILEMMA Door Anne Loraine 33) En in dit geval een echtgenote, die geen romantiek en liefde zou verwachten! Ze was zelf dokter, had een gezond verstand en een zakelijke inslag en ze was vrij van vrouwelijke grillen en dwaasheden. Op de duur zou ’t zelfs veel goedkoper zijn en bovendien was ’t handig voor hem iemand thuis te hebben, die hij in geval van moeilijkheden of twijfel zou kunnen raadplegen. Lynne voelde een prop in haar keel en tranen kwamen in haar ogen. Ze besefte op dit moment duidelijk, hóéveel ze in haar onderbewustzijn van haar huwelijk met Preston verwacht had. Ze had er een vrouw als andere vrouwen door willen worden, een vrouw die bemind en begeerd wordt en die niet meer angstig en alleen en vol twijfel is. Maar het bleek allemaal niet zo te mogen zijn. ledereen lachte haar heimelijk uit of had medelijden met haar „Dat nooit ” mompelde ze. „Geen medelijden....” Ze herinnerde zich de woorden, die haar vader eens tot haar gezegd had. „Houd je hoofd altijd hoog, meisje, dan zal niemand ooit medelijden met je kunnen hebben. Houd je hoofd zo hoog, dat ze nooit te weten komen ” Ze richtte zich onwillekeurig op. Ze zouden geen medelijden met haar kunnen hebben, daar zou ze voor zorgen! Ze was altijd nog dokter Lynne Thorn en niemand kon haar haar capaciteiten afnemen. Ook al had ze vandaag een andere naam gekregen, in haar werk zou ze haar eigen naam houden, zoals ook actrices en schrijfsters en andere werkende vrouwen dat deden. Voor de wereld mocht ze verder Preston Mannerley’s vrouw zijn, maar voor zichzelf en voor God bleef ze Lynne Th'orn, een vrouw, die haar roeping had gevonden in haar dokterswerk en die zich door niets of niemand van haar roeping af zou laten brengen. „Lynne ” Millicent kwam de garderobe binnen. Er was een bezorgde trek op haar gezicht. Lynne keek haar kalm aan. „Wat is er met je aan de hand, Lynne?” vroeg Millicent dringend. „Preston begrijpt er niets van en de gasten vragen, waar je blijft. Voel je je niet goed of wat is er?” „Het is niets van betekenis”, 'antwoordde Lynne rustig, terwijl ze haar handen begon te wassen. „Ik voelde hoofdpijn opkomen en heb een aspirine genomen, die beter werkt, als je je even alleen terugtrekt. Het is nu bijna over. Hoe lang blijven de mensen nog?” „Ze zijn nog lang niet van plan om weg te gaan”, zei Millicent kennelijk opgelucht. „We waren allemaal erg bezorgd, want een van de verpleegsters vertelde, dat je er uitzag als een geest.... die verpleegsters schijnen nooit ziekte uit ’t hoofd te kunnen zetten en overdrijven altijd zo ” „Dat zou ik in ’t algemeen niet willen bevestigen”, zei Lynne kalm, terwijl ze haar handen af droogde, en om op een ander onderwerp over te gaan, voegde ze er aan toe: „Waar is Jessica?” „Die is niet van haar vader af te slaan. Ze is dodelijk vermoeid, natuurlijk. Ik moet je, wat haar betreft, waarschuwen, Lynne. Je hebt er geen idee van, hoeveel moeilijkheden ik met haar gehad heb. Ze is zeer nerveus en geneigd tot driftbuien, als ze zich oververmoeid heeft. Ze kan er natuurlijk niets aan doen, want als je haar moeder gekend had ” „Die heb ik niet gekend”, onderbrak Lynne haar koel. „En ik geloof, dat ik het kind heel goed aan zal kunnen, wanneer jij weg bent ” En kwam een kleur op Millicent’s gezicht. „Als ik weg ben ?” herhaalde ze verwonderd. Lynne glimlachte. „Was 't dan niet je bedoeling om te vertrekken, als ik een en ander van je overgenomen had? Ik heb gehoord, dat je weg wilde, zodra wij getrouwd waren. Je hebt inderdaad genoeg van je leven opgeofferd voor je broer en zijn kind, Millicent. Voortaan zal het mijn taak worden ” „Maar ik begrijp het niet”, riep Millicent uit. Er kwam een ontstelde uitdrukking op haar gezicht en een diepe blos op haar wangen. „Ik weet zeker, dat ik je geen aanleiding gegeven heb om opeens zo tegen mij te spreken! Ik heb zelfs nooit tegen je gezegd, dat ik een huwelijk opgegeven heb om datgene, wat ik als mijn plicht voelde, voort te zetten! Ik was ook graag bereid om na jullie huwelijk te blijven en jou te assisteren, maar als je op een dergelijke wijze tegen mij spreekt, pak ik natuurlijk onmiddellijk mijn koffers. Ik heb alles gedaan om goede vrienden met je te worden, en het was heus niet gemakkelijk, gezien het feit, dat mijn broer het niet nodig vond me te voren in te lichten over zijn plannen voor een andere regeling ” Lynne glimlachte bitter. „Wat een aardige benaming voor ons huwelijk”, merkte ze op. „Een andere regeling ! Millicent, wees niet boos of verdrietig. Ik wilde je alleen maar zeggen, dat je niet langer behoeft te doen alsof. Als je weg wilt, ga dan rustig. Ik zal heus Preston’s huishouding wel voor elkaar krijgen, en voor het geval ik mocht falen, kunnen we een goede huishoudster nemen. Wat Jessica betreft, heb ik het gevoel, dat ik het meisje heel goed aankan, ook al is ze erfelijk belast met opvliegendheid. Wat zou je ervan zeggen, als we nu eens naar onze gasten teruggingen?” Millicent greep haar arm en dwong haar zich om te draaien. Ze keek Lynne woedend aan en er was geen spoor meer over van de vriendelijke vrouw, die haar met alles behulpzaam was geweest. „Goed, Lynne Thorn, als je dan de waarheid wilt weten, kun je die horen”, zei ze kwaadaardig. „Wil je graag horen, waarom mijn broer met je getrouwd is? Wil je zijn werkelijke mening over jou horen? Zal ik je vertellen, dat Preston nooit enig gevoel van liefde voor je gevoeld heeft....” Met een snelle beweging maakte Lynne zich los en verliet het vertrek. Ze liep de lange gang door en betrad de ontvangstzaal. De eerste, die ze zag, was Preston. Hij stond enigszins apart van de vrolijke menigte, zijn gezicht was bleek en er was een ontstemde uitdrukking in zijn ogen. Toen hij haar in ’t oog kreeg, kwam hij onmiddellijk op haar af. Jessica liep achter hem aan. „Wat mankeert je, Lynne?” vroeg hij op gedempte toon. „Hoe verzin je ’t om opeens zonder verklaring te verdwijnen? Voel je je niet goed?” „Ik heb hoofdpijn”, antwoordde ze koel. terwijl ze met een vriendelijk glimlachje diverse gasten, die op haar toekwamen, geruststelde. „Ik nam een aspirine en het is nu al een stuk beter. Het spijt me, dat ik je last bezorgde ” „Lynne —”, begon hij. Hij hield echter op, toen hij haar merkwaardige starende blik op zich gericht voelde. Ze keek hem aan, alsof ze hem nog nooit eerder gezien had. Hij legde een hand over overeenkomstig bij de oprichting v3 dit fonds gemaakte afspraken, ZIJ functie neerleggen. --- Voetbal. H. v.d. Berg in Nederlands studentenelftal Zaterdagmiddag 5 April a.s. sPeeL het Nederlandse studenten elftal \ Dordrecht tegen DFC. De ZAC-er v.d. Berg staat bij de studenten in he doel. --- Biljarten Nationaal kampioenschap hoofdklasse klein 38/2 te Apeldoorn In hotel „Centraal” te Apeldoorn * , van 8 tot en met 11 Mei a.s. het nationa , kampioenschap hoofdklasse klein bull 38/2 worden gehouden. Hiervoor is ® , zestal inschrijvingen binnengekomen V“.’ J. Franken (Tilburg), L. van Leur (O®”" J. Lieshout (Rotterdam), A. Mol (Ams1 dam), L. van Reijen (Spekholzerheide) P. Zondervan (Leeuwarden). j Het hoofdbestuur van de biljartbo overweegt deze groep van zes te coWP, teren met twee spelers, die in het ka pioenschap eerste klasse klein 38/2 Amersfoort de beste prestaties leveren. --- Schaatssport. Broekman in Nederland aangekomen Zaterdag de officiële huldiging* Maandag is de bekende Nederland schaatsenrijder Kees Broekman, zeld door zijn Noorse verloofde te HO van Holland aangekomen. Broekman deelde mede, dat hij * de volgende Olympische Spelen de ** derlandse nationaliteit zal blijven• houden. Hij is voornemens veerti dagen in Nederland te blijven. Da3* keert hij terug naar Hamar, in wegen, waar hij als „bostechniker” v® functie inde „boskartering”) bij e Noorse firma werkzaam is. Broekman deelde mede nog geerUolc recte trouwplannen te hebben. „{u t in Noorwegen is de woningnood 1 groot”, zeide hij. Zijn verloofde is pleegster. Zij verklaarde te menen, 0 Broekman het volgende jaar nog bet prestaties op de schaats zal leveren- De hardrijders Kees Broekman■ Wim van der Voort zullen Zaterd middag a.s. te vier uur in het van de bloemenveiling te Honselersd J officieel door de K.N.S.B. gehuld» worden. --- NIEUWS IN HET KORT Poging tot spionnage. Een Amerika a gerechtshof te München heeft * Siem, een vrouw van Poolse komst, veroordeeld tot vijf jaar genisstraf dp beschuldiging van P02lP|je' tot spionnage voor de Sovjet-Unieklaagde bekende, doch zeide d?°r Russische geheime 'dienst tezzin dwongen. nge Tegen radiostoring. Het ministerie van Buitenlandse Zaken meegedeéld, dat men een nieuw elec nisch instrument in gebruik heeft nomen, waarmee het storen van de zendingen van „De stem van Ainge' grotendeels ongedaan kan worden maakt. <<* Nieuwe atoombomproeven in ’ In April begint in Nevada een nl OoK serie atoombomproeven, waarbij manschappen van leger en vloot der zullen worden ingeschakeld. De schappen zullen leren een aanval te ineen gebied waar slechts enkele rn ei). ten tevoren een atoombom is Ongeveer zevenduizend man, waar efl twee gevechtsbataljons van het le® twee van de vloot, zullen aan de ningen meedoen. ---