Advertentie ADVERTENTIE Zniver Uw bloed en bavrfjd Uzelf zé ran Rhenmatiiche Pijnen. Als die ondragelijke pijnen een gevolg zijn van onzuiver bloed, brengt een bloedzuiverende kuur uitkomst. Kruschen, de beproefde combinatie van zes minerale zouten, wetenschappelijk samengesteld, is al jaren het reddende middel voor generaties van lijders aan Reumatiek. Neem voortaan ook Kruschen. De aansporende werking op lever, nieren en ingewanden doet Uw bloed sneller stromen. Onzuiverheden en die veroorzaken de pijn zetten zich niet meer vast, maar worden afgevoerd langs natuurlijke weg. --- DE BRULLENDE BERG (66) De avonturen van SUSKE en WISKE door Willy Vondersteen --- Pleidooi voor Sunfed GENEVE, 3 aug. (U.P.). De N e – derlandse ambassadeur in Londen, mr. D. U. Stikker, hoofd van de Nederlandse delegatie op de vergadering van de Econ. en Sociale Raad der V.N., heeft gisteren een krachtige oproep gedaan voor de verwezenlijking van de reeds lang voorgestelde, maar tot dusverre steeds uitgestelde Sunfed (het speciale fonds van de Ver. Naties voor de economische ontwikkeling), dat volgens hem nog steeds niet goedgekeurd is „om politieke redenen”. De heer Stikker bracht het standpunt van de Nederlandse regering ten opzichte van de noodzaak, dat industrieel sterk ontwikkelde landen de minder ontwikkelde landen helpen, naar voren. Hij leverde in dit verband kritiek op de houding van de communistische landen, die economische hulp gebruiken als wapen inde koude oorlog en weigeren de noodzaak van het aanwenden van particulier zowel als niet-particulier kapitaal inde economische ontwikkeling toe te geven. Hij riep alle landen op de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid welke zij tegenover de minder ontwikkelde landen hebben, te delen en besloot met te zeggen, dat ’t een „tragische vergissing” is, dat Sunfed nog niet in' werking getreden was. „De wereld wacht op onze daden”, aldus mr. Stikker. Eier- en pluimveemarkt Barneveld BARNEVELD, 3 aug. Op de eieren pluimveemarkt te Barneveld was de hanel in kippe-eieren redelijk, in henneeieren kalm. Aanvoer ca. 2.100.000 stuks Prijzen: kippe-eieren f 15.25—f 16, algemene prijs f 15.65 per 100 stuks, kiloprijs f 2.53 (basis 61.8 gram); henne-eieren f 9.00—f 12.50, algemene prijs f 10.55 per 100 stuks, kiloprijs f 2.20 (basis 48 gram). Pluimveemarkt. Handel slepend. Aanvoer ca. 69.000 stuks. Prijzen: slachtkippen f 1.75—f 1.85; witte kippen f 1.85—f 1.95; slachtkuikens f 1.80—f 2.00; zware witte lianen f 2.20—f 2.30; n.h. blauwe en sussexkuikens f 1.85—f 2.10, alles per kg. --- Hoofdakte-examens Zwolle 30 juli. Gedeelte A: Mej. J. B. M. Kok, Deventer; Mej. G. W. Veneboer, Zwolle; Mej. W. F. Blok, Wapenveld; H. J. Nijlunsing, Hattem; F. S. Dijkstra, Kampen. Gedeelte B: C. de Wilei*. Lutten; P. Abbringh, Oosterwolde; J. G. J. Wesselink, Reutum (gem. Tubbergen). 31 juli: Gedeelte A: E. Bredeweg, Hierden; S. Huiser, Heerde; J. B. Lesterhuis, Balkbrug; G. J. A. van Duuren, Apeldoorn. Gedeelte B: W. Olthuis, Nunspeet; J. W. B. Beumkes, Radewijk (Hardenberg); E. Pleijsant, Zwolle; A. Habers, Ane (Gramsbergen); H. Kuiper, Dedemsvaart; H. L. Buisman, Dedemsvaart. 1 augustus: Gedeelte A: W. J. Nijhout, Hellendoorn; Mej. A. Buizert, Koekange (Dr.); T. Boersma, Hattem; G. H. Dijkerman, Gorssel; J. T. Klein, Dedemsvaart. Gedeelte B: J. Knol, Voorschoten; Mej. P. S. van der Meulen, Nijverdal; J. H. Douma, Witharen; T. van den Bosch, Luttelgeest. --- NIEUWS IN HET KORT Oud Nederlands kanon. De te Boulogne thuis behorende Franse treiler „Saint Michel” heeft, veertig mijl ten noorden van deze plaats, in zijn netten een 300 kilogram wegend Nederlands kanon uit de zeventiende eeuw opgehaald. Aap liep 16 kilometer. De laatste der 43 aapjes, die er tien dagen geleden in slaagden uiteen niet afgesloten kooi inde Hamburgse dierentuin te ontsnappen is vrijdag op 16 kilometer van Hamburg gevangen. --- KERKNIEUWS Ned. Herv. Kerk. Beroepen te Zuid-Beveland E. M. Pannekoek te Ochten (Gld.). Benoemd tot vicaris te Markelo R. Houtsma, kandidaat te Herbajum, die deze benoeming ook aan: a ï. Geref. Gemeenten. Beroepen te Middelburg Chr. van Dam te Barneveld, die bedankte voor Capelle aan de IJssel. Geref. Kerken. Beroepen te Lexmond P. Joosse, kand. te Goes. Benoemd tot directeur van het Geref. Maatschappelijk werk in Z. Holland ds. J. D. Koers, geestelijk verzorger van de stichting Bloemendaal te Loosduinen, die deze benoeming ook heeft aangenomen. Ds. P. Kuijlman (Hilversum) 65 jaar predikant Donderdag 9 augustus a.s. zal het 65 jaar zijn geleden, dat ds. P. Kuijlman, thans wonende te Hilversum werd bevestigd als predikant inde Ned. Herv. Kerk. Ds. Kuijlman werd op 17 november 1866 te Harderwijk geboren, bezocht het gymnasium te Amersfoort en studeerde vervolgens aan de rijks universiteit te Utrecht. Nadat kand. Kuijlman in 1891 door het provinciaal kerkbestuur van Friesland was toegelaten tot de evangeliebediening inde Ned. Herv. kerk werd hij op 9 augustus van datzelfde jaar (1891) te Bunnik in het ambt bevestigd. Daarna stond de jubilaris achtereenvolgens nog te Oud-Alblas (classis Gorinchem) 1895 1899; Zegveld (classis Breukelen) 1899— 1902; Barneveld 1902—1904; Oosterwolde (classis Harderwijk) 1904—1913; Lunteren 1913—1920; Houten (classis Doorn) 1920 1928; Doornspijk (classis Harderwijk) 1928 —1932 en tenslotte nog drie jaar te Eemnes Binnen, waar hem met ingang van 1 juni 1935 op ruim acht-en-zestig jarige leeftijd na bijna vier-en-veertig volbrachte dienstjaren emeritaat werd verleend. Na zijn emeritaat vestigde ds. Kuijlman zich metterwoon te Hilversum. --- da Ster van da Lockwoods door Dorothy Whipple — Dat kleine, waar .ie vader zijn zakelijke papieren in bewaarde. Dat was nog van mijn vader, die het in zlin dokterspraktijk gebruikte. Het koffertje werd tevoorschijn gehaald uit de oude rommel die jarenlang op zolder verstouwd was geweest. Mevrouw Hunter had er pas aan gedacht, toen ze het zag terwijl zij tussen die rommel zocht naar dingen die Thea nog wel te pas zouden kunnen komen of tot iels anders zouden kunnen worden vermaakt. Toen Thea het koffertje zag. kromp haar hart ineen. Moest ze met dit onooglijke geval naar Frankrijk? Maar ze besefte dat het noodzakelijk was. Dit was blijkbaar iets dierbaars, en na het vele dierbare dat ze genoten had mocht ze dit niet afslaan. — De voering is een beetje getornd op de bodem, maar ik zal de hoekjes vastplakken, en dan zie je er niets meer van, meende haar moeder. De laatste avond thuis brak aan. Ze waren allemaal zo verschrikkelijk aardig geweest, dat Thea zich niet kon voorstellen nu afscheid te moeten nemen en voor lange tijd uit deze omgeving weg te moeten zijn. De laatste gezamenlijke maaltijd was een voor hun uitbundig diner, maar Thea kon er niet van genieten. Het eten bleef steken in haar keel. Tot het bittere einde bleef ze luchtige grapjes maken, gezellig doen en lachen. Nimmer voordien had ze beseft, zo goed toneel te kunnen spelen. HOOFDSTUK XXI Lady Harvey was nog in haar slaapkamer en keek uit het raam. Hoewel ze alleen Angela’s rug zag, bij de ballustrade van het terras, sprak uit haar hele houding duidelijk het verdriet van het komend afscheid. Ik heb eigenlijk nooit gemerkt, dat ze het erg vond om weg te gaan. Ik ga maar gauw naar beneden om haar te troosten.... Het zijn per slot van rekening de laatste uurtjes. Op dat moment keerde Angela ich echter plotseling om, strekte haar figuur en keek met stralende lach naar boven. Haar moeder keek geërgerd Weer zo’n truc. Dat eeuwig toneelspelen van het kind. Het was zonderling, helemaal niet ladylike en bovenal zo hardnekkig. Misschien zou ze die manieren in Frankrijk afleren, hoewel lady Harvey er niet zo heel erg van overtuigd was. Angela scheen zich vast en beslist voorgenomen te hebben naar het toneel te gaan. ondanks het feit dat zij en Richard hier nooit toestemming voor zouden geven. En of het. pensionaat in Frankrijk nu wel zo goed was? Lady Harvey vond de prijs nogal aan de lage kant, niet helemaal in overeenstemming met wat zij voor een dochter van de Harveys passend achtte. Maar ja, bepalend was in dit geval geweest, dat de Lockwood-kinderen er ook heen moesten, en die konden zich nu eenmaal .liet die weelde veroorloven die de Harvey’s op konden brengen. Angela was gehecht en gewend aan de Lockwoodjes. Op Oakfield had niemand behooriijk ontbeten, maar ze wilden het geen van allen toegeven. Voor Clare was het het moeilijkst. De tweelingen waren al eens eerder weggeweest, maar Clare had het ouderlijk huis nog nooit langer verlaten dan voor een vakantiereisje en dan was het nog met het hele gezin. Zij hield onnoemelijk veel van huis. Ze was vast gesloten om niet te huilen bij ’t afscheid. Als zij eenmaal begon, dan zou de rest waarschijnlijk niet achterblijven en dat zou het allemaal nog veel moeilijker maken. Maar ze moest alleen in haar kamer blijven, om dit goede voornemen vol te houden. In Byron Place had de kruier de koffer al gehaald. Molly en Martin hadden al afscheid genomen om op de gewone tijd naar hun werk te gaan. Toen zil verdwenen waren, rende Thea -aar boven naar haar kamer. Om haar tranen tegen te houden ging ze allemaal volkomen nutteloze dingen doen, die haar gedachten tenminste bij iets anders bepaalden. Thea. riep haar moeder met zachte stem het Honk alsof ze beneden aan de trap een hele tijd moed had staan scheppen voor deze ene zin —. ik denk dat het tijd wordt om te gaan. Het geluid van de dichtslaande voor-Ideur had iets onherroepelijks. Het was een wonderlijk denkbeeld, Byron Place uitte lopen met de wetenschap, dat er een jaar overheen zou gaan voor ze weer hier terug zou komen. Met de tram gingen ze naar het station. Daar aangekomen en op de klok kijkend, wenste Thea voor zichzelf dat ze het komende halfuur over kon slaan. Zomaar alsof het er helemaal niet was. Zij keek naar haar moeder en zag ondanks haar glimlach haar mondhoeken trillen. Het was eigenlijk allemaal teveel. Er was nu te veel tijd om afscheid te nemen. Dat is te moeilijk. Eigenlijk moest je op het laatste moment naar het station kunnen rennen met nog net tijd om even met de hand een laatste groet te zwaaien. De Hunters waren het eerst op het station. Veel te vroeg. Langzamerhand kwamen er echter meer mensen op het perron. Belangrijk uitziende heren met zware tassen, minder zwaarwichtig aandoende dames met een welverzorgd uiterlijk. Alleen belangrijke mensen met gewichtige zaken of een heleboel geld gingen van Aldworth uit naar Londen. Dat deed niet Jan en alleman zomaar eens. Toen de Harvey’s en Lockwoods als een groot gezelschap op het perron verschenen. brachten zij een vloedgolf van beweging mee. Meteen begonnen allerlei mensen op het perron diep hun hoeden af te nemen, minzaam te lachen, beloofden groeten te uiten, en algemene belangstelling te tonen. Thea kreeg haar eerste achok. De Lockwoodjes en Angela waren in fleurige. elegante mantelpakjes gestoken. waartegen haar eigen uniformachtige kleding wel heel duidelijk afstak. Het liefst zou ze zich meteen op de achtergrond gedrongen hebben, maar het gezelschap stevende regelrecht op de Hunters af. Terwijl ze naderden fluisterde mevrouw Lockwood tegen lady Harvey achter de hand: Dit zijnde Hunters, je weet wel, die eenvoudige mensen.... Lady Harvey gaf de mededeling meteen door aan haar echtgenoot, opdat die niet in verwarring een verkeerde naam zou zeggen. Die daar, dat zijn ze, dat meisje moet je ook onder je hoede nemen. Naar mevrouw Hunter gestuurd door de tactische manoeuvres van zijn echtgenote. begroette sir Richard haar met een zwakke handdruk en een elegante buiging. En dit is voorlopig een van mijn nieuwe pleegdochters, nietwaar? glimlachte hij toen hij Thea de hand drukte. Ik hoop, dat ik ze allemaal bij elkaar kan houden en veilig in Frankrijk af kan leveren, mevrouw Hunter. Ik zal af en toe maar appèl houden, om te zorgen dat ik er geen kwijt raak. Ik kan mij voorstellen, dat een heleboel jongemannen uw dochter graag van mij zouden aftroggelen. Mevrouw Hunter bloosde van plezier, niet alleen om het compliment aan het adres van 'Uiea, maar ook omdat het haar genoegen deed na zo lange jaren weer eens voor vol te worden aangezien en vriendelijk en prettig joviaal dooreen belangrijk iemand te worden aangesproken. (Wordt vervolgd) --- Vandaag Het waste verwachten: Drees niet, zei Romme en dus: Romme ook niet, beslisten de mannen van Drees en zo lijkt het er ’n beetje op, dat de kabinetscrisis, nu, zeven volle weken na de stembus, eigenlijk pas goed begint. Voor hen die alleen maar aan het algemeen belang van land en volk denken dat zeker in deze tijd op korte termijn een zo sterk mogelijke regering vraagt, zal er weinig behoefte bestaan om zich nog in beschouwingen-achterna te verdiepen. En om dan heel optimistisch te zijn: het is totdusver zeker niet allemaal verloren tijd geweest. leder volgende die nu verder met de vorming van een kabinet te maken zal krijgen, heeft direkt de beschikking over twee belangrijke werkstukken: het program-Draes, overzichtelijk, met opzet niet in bijzonderheden uitgewerkt, en het program-Romme. Hierin is blijkbaar het program-Drees zo veel mogelijk verwerkt en verder is het dan aangevuld met enige katholieke wensen. Beide documenten zullen dus verder op tafel blijven en een (grote) rol blijven spelen. En de verwachting is dan ook niet ongewettigd dat tenslotte beide grote partijen weer aan de regering zullen meedoen. Want laten we dit nooit uit het oog verliezen: geen van beide wenst de ander inde oppositie want dat zou veel te voordelig zijn met het oog op het bij de volgende stembus te behalen aantal stemmen! Vooral wanneer de conjunctuur iets minder gunstig zou worden wat zo niet waarschijnlijk dan toch mogelijk is zou de oppositie zeker de wind in de zeilen hebben. Drees moge dan aan ’t hoofd van zijn partij de stembusoverwinnaar van het ogenblik zijn, geen formateur zal de katholieken buiten het kabinet willen laten en dus, wie tenslotte inde kabinetsvorming zal slagen en dat kan uiteindelijk best weer Drees zijn Romme zal altijd mee blijven formeren. Hij moge ook verder niet de enige mede-speler zijn, Romme is een uiterst scherpzinnig man, te vergelijken met een schaakmeester die ver vooruit weet te denken en te berekenen. Maar met dat al hebben we nog geen kabinet dat binnenkort verantwoordelijk moet zijn voor de inhoud van de Troonrede en voor de rijksbegroting-1957, de schatkist is bijna leeg en onze export is relatief bedenkelijk teruggelopen. En dus: opschieten, heren in Den Haag, en prestigeoverwegingen op zij zetten! De kloof tussen de twee grote partijen is voor ’t ogenblik misschien breder geworden, er kan altijd nog wel een (nood)brug over geslagen worden! --- Advertentie ADVERTENTIE jeuk en andere huidklachten middel dart DÉBROLME --- Herdrukken Temidden van de vele oorlogsromans die inde jaren na de tweede wereldoorlog weer aan de reeds omvangrijke oorlogsliteratuur werden toegevoegd, weten de boeken van Erich Maria Remarque, die de eerste wereldoorlog als voedingsbodem hadden zich nog steeds te handhaven. Als een gezamenlijke uitgave van Becht en Van Holkema en Warendorf, beide te Amsterdam, zag een herdruk van „De weg terug” (Der Weg zurück), inde vertaling van Louis Blok, het licht. Het opzienbarende reeds twaalf maal herdrukte boek van Virgil Gheorghiu „H e t 25 e U u r”, dat de naoorlogse onttakeling van de individuele mens aangrijpend aan de orde stelt, kreeg een vervolg in „De tweede kan s”, dat inmiddels reeds voor de tweede maal herdrukt is (uitg. Pax, Den Haag). Dat Ernst Zahn nog steeds gelezen wordt bewijst een vierde druk vaneen van zijn minder bekende werken „A 1 bi n Inde rg a n d”, een verhaal uit de tijd van Napoleon) (uitg. Wereldbibliotheek Amsterdam). Inde uitstekende Nimmer Dralend Reeks (uitg. Nijgh en Van Ditmar, Den Haag) verschenen herdrukken van Nieuwe verhalen van Belcamps, Het hout van Bara van Beb Vuyk en Moor dendoodslag in Wolk yn i ë door Elisabeth Augustin. Ook naar Couperus is nog vraag. Bij Van Holkema en Warendorf, Amsterdam kwam de zoveelste druk (niet vermeld) uit van Autiek toerisme. Vroegere Vestdijks vinden ook nog steeds aftrek, getuige een tweede druk van M eneer Visser’s hellevaart. (Nijgh en Van Ditmar, Den Haag). Bij de Salamanders van Querido, Amsterdam zijn nu ook Den Doolaards Oriënt Express (15de druk) en van Maria Dermoüt Nog pas gisteren (vierde druk). Voornaam uitgegeven (door Van Loghum Slaterus, Arnhem) zijn twee van de sterkste romans van Theun de Vries, n.l. het uit 1936 daterende Stiefmoeder Aarde (10- de druk) en een tweede druk van Anna Caspari of Het Heimwee, het eerste deel van de cyclus Fuga van de T ij d, waarin inmiddels als tweede deel Pan onder de mensen is verschenen. De terecht vermaarde vertaling door J. A. Sandfort van Rabelai’s Gargantua en Pantagruel is nu eindelijk ook eens herdrukt. De Arbeiderspers, Amsterdam gaf deze tweede druk ineen zeer verzorgde dundrukeditie uit. --- DIT MOET U OOK WETEN Plattegrond van Moskou Wie naar Moskou wil, zal thans een uitstekende plattegrond van circa 4% milj. inwoners tellende wereldstad kunnen kopen. Deze plattegrond is echter niet in Rusland vervaardigd, maar werd dooreen groep in West-Duitsland wonende anti-communistische Russen op een schaal van 1 op 25.000 samengesteld en in Frankfort aan de Main uitgegeven. Men kan er behalve alle straten, parken, pleinen, ministeries, musea en andere openbare gebouwen ook alle gevangenissen en bureaus van de gewone en de geheime staatspolitie op vinden. Tot dusverre waren in geheel Rusland voor „onbevoegden” geen plattegronden van steden te koop. Vooral plattegronden van Moskou worden als een strikt geheim beschouwd. Het doet wel zeer vreemd aan, dat men inde onlangs in Rusland verschenen grote wereldatlas wel plattegronden van enkele grote steden in het buitenland, zoals New York, Londen, Parijs en Berlijn kan vinden, maar geen van Moskou en Leningrad. Bij de door de tegenstanders van het communisme gepubliceerde plattegrond in zes kleuren bevindt zich zowel in het Russisch als in het Engels een klapper, waarin o.m. alle kerken waar tegenwoordig nog godsdienstoefeningen worden gehouden, alle communistische partijlokalen, gerechtsgebouwen, militaire gebouwen en de gevangenissen voorkomen. Bovendien staan niet minder dan acht bladzijden vol goede raadgevingen voor reizigers die naar Moskou willen gaan. --- Bouwvakkers bedachten verlamd meisje ARNHEM, 3 aug. Arniiemse bouwvakkers, die werkzaam zijn bij de bouw van de nieuwe gemeente spaarbank aan het Gele Rijdersplein te Arnhem hebben hun vakantie bijzonder sympathiek ingezet door van hun vakantietoeslag gezamenlijk enige geschenken te kopen voor Elsje Brand, een reeds jaren verlamd 21-jarig meisje, dat dagelijks voor het raam van haar woning inde Doelenstraat het werk van de mannen gadeslaat. Het contact tussen Elsje en de bouwvakkers begon met een knipoogje, een kwinkslag en een vriendelijke ochtendgroet. Langzaam ontstond er zo een zekere vertrouwelijkheid. Er werd inde werkpauze af en toe eens een babbeltje gemaakt, waarbij het de mannen duidelijk werd welk een tragisch lot hun jonge vriendin had getroffen. Zij staken de hoofden dan ook enige dagen geleden bij elkaar en verzamelden geld om Elsje ook een vakantietrip te laten maken. Maar Elsje zal zelfs niet meer kunnen deelnemen aan een Rode Kruisvaart over de rivieren, zoals zij die enige jaren geleden nog maakte, zodat het geldsbedrag, dat door de aannemer van het bouwwerk werd aangevuld, besteed werd om er een horloge en andere cadeau’s voor te kopen. Elsje heeft deze geschenken ontroerd aanvaard en wacht nu met spanning tot de vakantie van haar vrienden weer voorbij is en zij iedere dag weer het vertier bij de bouw voor haar raam kan gadeslaan. --- „Export verhogen om bankroet te vermijden ” Ontwikkeling van Australië gaat gepaard met vallen en opstaan Nu weer zijn arbeiders ongerust over lonen (Van onze correspondent) SYDNEY, aug. De ontwikkeling van Australië gaat gepaard met ups en downs. De economische toestand was negen maanden geleden beter dan thans, zeggen de economen, maar dezer dagen heeft het arbitrage-gerecht, bestaande uit vier rechters, een beslissing genomen, die het basisloon met meer dan vier gulden per week verhoogt. Deze verhoging is de eerste sinds oktober 1953, toen de driemaandelijkse herziening werd afgeschaft. Terwijl de economen en de regering ineen „witboek” de economische toestand van Australië hebben uiteengerafeld en aangedrongen op verhoging van de export („anders gaat Australië internationaal bankroet”), beperking van kredieten (reeds in praktijk gebracht) en verhoging der belastingen (met bijna een miljard gulden), heeft de regering echter zelf een slecht voorbeeld gegeven door de salarissen der parlementsleden te verhogen met zeshonderd pond (van 1750 tot 2350 pond) per jaar. Dit is geen kleinigheid, want die verhoging is gelijk aan het gehele basisloon vaneen ongeschoolde arbeider. Over de jongste rechterlijke beslissing, is men dan ook, ondanks de verhoging van het loon, bij de vakbonden niet tevreden. Rechterlijke beslissing maakt het regeren moeilijk Het belangrijkste punt in die beslissing is intussen dat het gerecht het loon heeft vastgesteld „op basis van wat de economie in het land toelaat”. Dit wijst er op, dat de rechters de toestand minder somber inzien dan de regering. Zij ontnemen de regering in elk geval een kwart miljoen gulden van het miljard extra belasting, dat deze naar zich toegetrokken had om de inflatie te bezweren. Erger nog (denkt de regering): de rechters ontnemen de regering niet alleen dit kwart miljoen, zij geven het nota bene terug aan de arbeiders, die het mede hadden moeten helpen betalen door hogere omzetbelasting, die absoluut geen invloed op de loonbepaling kan laten gelden, bijzonder moeilijk om te regeren! Uitnodiging De rechters hebben geweigerd de driemaandelijkse loonherziening wederom in te voeren. Zij hebben zich echter weer wel uitgesproken voor een regelmatig onderzoek naar de nationale capaciteit om een hoger (of zo het moet: lager) basisloon te betalen. Zo’n uitspraak is natuurlijk een uitnodiging aan de vakbonden om toch vooral te zijner tijd (lees: zo gauw mogelijk) een eis tot loonsverhoging in te dienen. Sinds geruime tijd is er onrust, omdat arbeiders, werkende onder een federale arbeidsovereenkomst, minder loon krijgen dan mede-arbeiders, die onder een statelijke overeenkomst werken. Deze ongelijkheid is door de jongste beslissing van het gerecht wel verminderd, maar niet opgeheven. En er is nog meer onrust. De grootste vakbond van het land, de Australian Workers Union, heeft de schapenscheerders tot staking aangezet, omdat het arbitrage-gerecht hun loon enige tijd geleden heeft verlaagd wegens de sterk gedaalde wolprijzen. Principieel is die actie van de vakbond verkeerd. Als een partij zich bij een arbitrale rechtspraak onttrekt aan een vonnis, omdat het haar niet aanstaat, heeft zo’n scheidsgerecht natuurlijk geen zin en onttrekt die partij zich aan de wet. De vakbond trekt er zich echter niets van aan en de staking heeft ernstige vormen aangenomen. Op vier grote schapenfarms lopen honderdduizend schapen rond, die door de vele regens dreigen te bezwijken onder hun steeds zwaarder wordende wolv(r)acht. Voet bij stuk Op enkele plaatsen moesten de boeren en politie in auto’s naar een schapenstation snellen om werkwilligen, die gemolesteerd werden, te ontzetten. Havenarbeiders hebben geweigerd „zwarte” wol (geschoren door werkwilligen) te laden. Eén schip is al ongeladen vertrokken, terwijl duizend balen wol op de kade achter bleven. De handelsbalans zal er onder lijden, nu zij juist na vele maanden en veel inspanning voor het eerst weer een klein overschot heeft getoond. Maar Tom Dougherty, de leider van de vakbond, houdt voet bij stuk. De arbeiders voelen zich nog eendrachtiger tegen de liberale regering-Menzies vanwege diens wet tot verhoging van de salarissen der parlementsleden. Bovendien heeft de minister-president zich ingescheept voor een reis naar het buitenland en onttrekt hij zich zo zeggen de vakbonden op die manier aan de steeds feller wordende kritiek. De federale regering heeft honderd nieuwe autobussen cadeau gedaan aan Indonesië, maar in Nieuw Zuid-Wales komt het autobus- en tramverkeerswezen 35 miljoen gulden tekort. En nu de regering éénmans-bussen voor 72 passagiers wil invoeren, staat het hele verkeer in Sydney wegens staking stil. Hartig woordje Dit jonge land, dat zich ineen overgangsfase naar industrialisatie bevindt, wordt groot met schokken en stoten, met vallen en opstaan. Daarbij is het opvallend, dat het moederland, dat Australië volgens sommige critici klaarblijkelijk nog altijd beschouwt als een soort kolonie, tracht er profijt van te trekken. Maar minister McEwen zal daarover een hartig woordje spreken in Londen. Hij zal trachten de Britse ministers duidelijk te maken, dat Australië niet langer aan het kortste einde van de handels-leiband wil lopen, want dit is één van de minder bekende oorzaken, waarom Australië moeilijkheden heeft om financieel rond te komen. Marktkooplieden staakten te Hoogeveen Protest tegen verplichte kraamhuur HOOGEVEEN, 3 aug. Een 200-tal kooplieden van de goederenmarkt te Hoogeveen heeft zich solidair verklaard met het protest van de circa twintig collega’s, die door het gemeentebestuur verplicht waren een kraam te huren van de op de markt aanwezige kramenverhuurder. Deze twintig kooplieden zijn bezitter vaneen eigen kraam en wensten niet met deze verplichte huur akkoord te gaan. Het gevolg was dat gisterochtend geen enkele verkoper zijn waren uitpakte en dat alle kramen leeg bleven. Een deputatie van de marktkooplieden, onder leiding van de heer A. de Gorter uit Steenwijkerwold, hoofdbestuurslid van decentrale vereniging van markt-, straat- en rivierhandel, begaf zich naar het raadhuis om te onderhandelen met de burgemeester, die juist van vakantie was teruggekeerd. De deputatie kwam van het raadhuis terug met de mededeling dat de oude toestand gisteren nog gehandhaafd zou blijven. --- Suezkanaal (Vervolg van pag. 1) Verloven ingetrokken Koningin Elizabeth heeft donderdag het besluit ondertekend, waarbij specialisten onder de reservisten worden opgeroepen voor „dienst in noodtoestand” in het oostelijke gedeelte van de Middellandse Zee. De verloven op een aantal RAFbases voor bommenwerpers zijn beperkt. Een aantal „Canberra”-straalbommenwerpers wordt de komende 24 uur van hun Britse bases naar Malta overgebracht. Ook de verloven der bemanningen van vier escadrilles Valiantbommenwerpers zijn ingetrokken. Het voornemen bestaat het vliegdekschip „Bulwark” maandag met een „luchtmachteenheid” naar de Middellandse Zee te zenden. De vliegdekschepen „Theseus” en „Ocean” zullen eveneens naar genoemd gebied gezonden worden. Franse vloot gereed Twee Britse schepen, de paketboot „Jason” en het vrachtschip „Temple Arch”, die uit Australië op weg waren naar het Suezkanaal, zijn van hun route afgeweken en varen nu via Kaap de Goede Hoop naar hun bestemming. De Franse Middellandse Zee-vloot, waaronder zich een slagschip van 35.000 ton en vier vliegdekschepen bevinden, ligt te Toulon voor vertrek gereed. --- Alledaagse wijsheden Ongelijk erkennen is op bescheiden wijze tonen, dat wij redelijker zijn geworden. ---