Wie ons ontvielen TAL van bekende, bekwame en beminde Nederlanders zijn ons inde loop van 1952 door de dood ontvallen. Wij kunnen hen op deze plaats niet allemaal gedenken. Maar reeds een zeer onvolledige opsomming laat zien, dat wij op- tal van terreinen, zowel inde sector van het bedrijfsleven, als op het gebied van wetenschap en politiek, gevoelige verliezen hebben geleden. Tot hen, -die van ons heengingen behoren 0.a.: Mathilde Wibaut-Berdenis van Berlekom, die een vooraanstaande plaats heeft ingenomen inde voormalige SDAP :mr E. F. M. J. Baron Michiels van Verdu.ynen, de Nederlandse ambassadeur in Londen: prof. dr Ph. A. Kohnstamm, oud-hoogleraar inde paedagogie; Jhr ir O. C. A. van Lidt de Jeudè. oud-minister van Waterstaat: mr J. Terpstra, oudminister van Onderwijs; prof. dr K. Schilder, theoloog te Kampen: C. J. van Ledden Hulsebosch, politie-deskundige; Emiïie C. Knappert, maatschappelijk werkster; P. J. Schmidt. Nederlands politicus, werkzaam bij de Verenigde Naties; generaal H. G. Winkelman, oud opperbevelhebber van land- en zeemacht; generaal J. W -van Oorschot, chef van de Nederlandse Inlichtingendienst te Londen; prof. dr H. A. Kramers, hoogleraar inde theoretische natuurkunde te Leiden; mr W. F. F. Baron van Verschuer, lid Ged. Staten van Gelderland; ds G. W. Melchers, oud-lid der Tweede Kamer voor de SDAP. één der oprichters van de Blijde Wereld-groep; prof. dr J. A. Cramer, oud-predikant en hoogleraar inde theologie; mgr B. J. Eras, oud-procureur van het Ned. Episcopaat bij de H. Stoel cn rector van het Nederl. college te Rome: A. H. Verkade. ouddirecteur van dc Verkade's Fabrieken N.V. te Zaandam; ir W. Blankevoort. adj.-directeur van de N.V. Philips Gloeilampenfabriek te Eindhoven; J. Goedkoop Jr., directeur' van de N.V. Rederij Gebr. Goedkoop te Amsterdam; B. G. Dorhout Mees, 2e part. secr. van Z.K.H. Prins Bernhard en jagermeester van de Koninging voor Zuid-Holland; ds G. W. Goedhart, theoloog en wandelsportliefhebber; P. F. Kremers, de oprichter van de Nederlandse Vereniging van Wereldfederalisterï; ir S. G. Langedam, hoofd van de verbindingsdienst der Nederlandse politic en secr. van het hoofdbestuur van de Nat. Fed. Raad van het Voormalig Verzet; ir A. Fokker, oud-directeur van de Billitonmij.; ir J. Osinga. hoofdingenieur van Werkspoor en directeur van de Delftse machinefabriek; G. Vigeveno, oud-voorzitter van de Amsterdamse diamantbeurs; A. W. P. Angenent, oprichter van „Onze Marine”; ïnr J. Fabius, oudhoogleraar; L. E. Poutsma. piloot van de KLM, die om het leven kwam bij het ongeluk met de „Koningin Juliana” te Frankfurt; F. L. D. Strengholt, bekend figuur uit de bioscoopwereld en mr H. J. Knottenbelt, oud-lid van de Tweede Kamer. Prof. dr Ph. A. Kohnstamm, paedagoog Baron Michiels van Verduynen, diplomaat Jhr van Lidt de Jeude, oud-minister C. J. van Ledden Hulsebosch, speurder Prof. dr K. Schilder, theoloog P. J. Schmidt, politicus Mr J. Terpstra, Kamerlid H. G. Winkelman, oud-opperbevelhebber --- STORMACHTIG VOOR NEDERLAND JE stormen, die het lot bezegelden van het Panamese s.s. „Faustus”, de „Radmar” op de Maasvlakte joegen en de „Frammeggen” op de Hondsbosse zeewering deden stranden, zijn niet de enige, die in 1952 in Nederland hebben gewoed. Wij hebben óók nog stormen van geheel andere aard beleefd en waarlijk niet in gering aantal. Een Politieke storm waren de verkiezingen, die de P.v.d.A. tot de grootste partij van ons land maakten en een opmerkelijk succes vormden voor de doorbraakgedachte. Voordien en nadien woedden kleinere politieke stormen inde Katholieke Volkspartij, waar de rechter- en de linkervleugel afzonderlijke drukgebieden bleven vormen. Niet altijd waren de gevolgen daarvan duidelijk zichtbaar voor de buitenstaander. Maar af en toe waren er krachtige rukwinden. Eén daarvan dééd nog zéér onlangs een (dag)blad uit prof. Romme’s handen waaien. In dit stormachtige jaar was er bovendien: Sociale storm In het Groningerland werd de coöperatieve zuivelfabriek „De Ommelanden” tot een belegerde veste toen een koppige werkgever zijn tijd niet bleek te verstaan en daardoor het grootste arbeidsconflict ontketende, dat ons land sinds de bevrijding heeft gekend. Daarnaast was er een staking in de haringvisserij, die zich een ogenblik ernstig liet aanzien en die ons een Vlaggetjesdag zonder loggen-ace bracht, hoewel die later tóch werd gehouden. Economische storm Moeilijkheden bij afzet en productie leidden tot een reeks van ontslagen bij kleine en grote bedrijven. waardoor het werklozencijfer met 174.916 in Januari het maximum van na de oorlog bereikte. In Februari verminderde het iets, tot 165.000, maarde ongerustheid die het gewekt had, verminderde niet. „Op 1 Mei zullen het er nog maar 100.000 zijn”, zei de minister van Economische Zaken. Maar zijn verwachtingen werden danig beschaamd. Dat lokte niet alleen een scherp protest van het N.V.V. uit. maar ook een Storm inde Kamer waar de regering duchtig aan de tand werd gevoeld. Het was trouwens de énige storm niet, die dit jaar inde Kamers opstak. Hevig spookte het daar ook toen de Christelijk Historische professor Gerretson een overzicht gaf van de ontwikkeling in Indonesië. Zijn uiteenzettingen werden door de woordvoerders van de Partij van de Arbeid „bedrog” genoemd. De wijze, waarop de hoogleraar meende wijlen minister Van Maarsseveen te moeten aanvallen wekte felle verontwaardiging. In ’s lands vergaderzaal woedde tenslotte ook nog een Storm over het gratiebeleid nadat eerst een storm van verontwaardiging door het land zelf was getrokken, toen bekend werd, dat de over Willy Lages uitgesproken doodstraf in levenslange gevangenisstraf was gewijzigd. Dat was trouwens niet de eerste keer dat zulks gebeurde, want ongeveer zeven maanden eerder, in Maart, had zich zoals in die maand trouwens gebruikelijk is een flinke bui ontladen naar aanleiding van de aan Christiansen en Kotalla verleende gratie. En zo had men dus ook in 1952 nog te maken met de gevolgen van de bezettingstijd. Daaruit sproot ook de Storm in Hilversum voort: gevolg van het feit. dat de voormalige Ortskommandant van die plaats, als handelsreiziger in ons land toegelaten, zo tactloos was uitgerekend ineen hotel aldaar zijn intrek te nemen en er zes dagen lang zijn nog niet vergeten gezicht te vertonen. Nasleep van bezettingsjaren was ook de Storm op de beurs Uit protest tegen een beslissing van de Raad van Rechtsherstel inzake effecten uit voormalig Joods bezit, legde de Amsterdamse Vereniging voor de Effectenhandel er het bijltje bij neer. Zii besloot tot nader order geen officiële noteringen meer vast te stellen hetgeen haar een scherpe afkeuring van de minister van' Financiën bezorgde. die overigens de toezegging deed. dat de regering zo spoedig mogelijk licht zou scheppen inde kwestie der Joodse effecten. Hetgeen het effect had, dat de handel ter beurze werd hervat. Nederland beleefde ook Storm inde AVRO met het gevolg dat de heer Willem Vogt, de man, die mep als de stichter van deze omroepvereniging mag beschouwen, min of meer buiten de deur werd gezet. Dat geschiedde ineen vergadering te Maastricht, waar een beklemmende stilte heerste op het moment. dat hy de zaal verliet. Maar dit bleek achteraf de stilte voor een nieuwe storm te zijn, die ontketend werd dooreen aantal AVRO-leden, dat de geldigheid van het aan Vogt verleende ontslag betwistte en dat voorts een aantal grieven tegen de A' naar voren bracht, die allemaal hier op neerkwamen, dat dit een dictatoriale omroep zou zijn. Was de kern van deze storm in Maastricht gelegen. Nederland beleefde in 1952 natuurlijk, zouden wij haast zeggen ook nog een Storm in Fryslan Dat was er een met felle uitschieters. De Friese Beweging verlangde tweetalig onderwijs en eiste. dat de eed of belofte in het Fries wettelijk zou worden toegestaan. De regering sprak van „gerechtvaardigde eisen”, waarover zij zich zou beraden. Op dezelfde dag hoorde de dichter-,journalist Fedde Schurer veertien dagen tegen zich eisen en mocht de journalist Wybenga geen eed in het Fries afleggen. Dat alles ging vergezeld van huiszoekingen en arrestaties. waarvan Fedde Schurer zei, dat' hij weigerde ze te kwalificeren. Toen de heer Wybenga klaagde overeen vorig optreden der politie, kon de justitie er geen nota van nemen, omdat de klacht in het Fries was gesteld. De Leeuwarder politie nam echter wel notitie van klachten van de heer Wybenga en weigerde inlichtingen te verstrekken aan zijn krant en een ander blad inde Friese hoofdstad. Behalve deze storm rond culturele belangen, veroorzaakten zedelijkheidskwesties het afgeloperr jaar ook de nodige beroering. Zij leidden tot een Storm in Alphen aan de Rijn waar de ter versiering van het badhuis door de Schiedam. November tenslotte bracht een storm, die nog heviger v/as dan die van Januari. Een gierende Noordwester legde de scheepvaart lam en weer braken metershoge golven op onze stranden. Tot de schepen, die op de Nederlandse kust werden geworpen behoorde o.a. de „Faustus”, die dwars door de pier van de Hoek sloeg, zonk inde Nieuwe Waterweg en een ernstig obstakel vormde voor het scheepvaartverkeer naar en van onze grootste havenstad. Goudse kunstenares Sonja E. Meyer ontworpen plastieken, het dansen in Avifauna en de rokjes vaneen kinderballet, buitengewoon veel stof deden opwaaien, zowel onder de burgerij als inde raad. Wat hier gebeurde was Nederland op zijn smalst. Daarenboven kon men in 1952 Nederland óók op zijn malst aanschouwen. Want Nederland zou Nederland niet zijn, wanneer het niet ook een Storm ineen glas water had beleefd. Wellicht verbaasde het U niet, dat ex-kapitein Raymond Westerling daar de held van was. de man, die Nederland „apatisch” noemde, die aankondigde, dat hij de Kamers langs legale weg zou wegjagen en de Republiek Indonesië langs illegale weg, maar die dat allemaal niet persoonlijk op een vergadering kon komen toelichten, omdat de Nederlandse justitie een arrestatiebevel tegen hem had uitgevaardigd, reden. waarom hij maar in Nederland onderdook. Hij dook zelfs de kelder in, toen de justitie hem kwam arresteren op het Achterhoekse kasteeltje, waar zij al lang wist dat hij zich verborgen hield. Maar die arrestatie bleek eigenlijk een wassen neus, omdat hij terstond weer op vrije voeten werd gesteld, waar overigens geen mens iets van begreep. De graaf die hem onderdak verschaft had moest terecht staan, maar werd vrijgesproken. En zo bleven dus gastheer en gast op vrije voeten. Èn de laatste zal het blijven ook, omdat de Hoge Raad heeft uitgemaakt dat hij Nederlander is en dus niet kan worden uitgeleverd aan Indonesië.... V3OR Nederland begon 1952 inde meest letterlijke zin des woords stormachtig. De zwaarste storm, die sinds een halve eeuw in West-Europa had gewoed, deed zijn intrede in ons land tegelijk met het nieuwe jaar. Op Oudejaarsdag 1951 was het weer nog betrekkeljjk rustig, maar inde ochtend van de eerste Januari schoof een depressie binnen, die windstoten veroorzaakte van 80, later zelfs van 100 km. per uur. Schepen strandden op of kwamen in nood te verkerpn voor onze kusten. En zoals het die eerste dag was, zo bleef het de eerste weken van een jaar, waarin de reddingboot „President Jan Leis” van Hoek van Holland een record aantal schipbreukelingen veilig aan de wal bracht, niet echter zonder dat haar bemanning een zware tol moest betalen aan de zee: Zondag 20 Januari spoelde het lijk van schipper Arie Brinkman aan, die twee dagen tevoren overboord was geslagen bij een heldhaftige poging mensenlevens te redden uit het geweld van wind en golven. De storm was toen juist bedaard. Maar het was niet de enige, die wij in ’52 zouden beleven, Telkens en telkens opnieuw heeft het gestormd inde twaalf maanden, die nu achter ons liggen. Begin Juni trok een windhoos een vernielend spoor door Noord-Brabant om enorme schade aan te richten in Volker en Boekel. Felle windvlagen joegen over plassen en meren. Half Juli moesten onze watersportliefhebbers het opnieuw ontgelden: zeilen scheurden en masten braken tijdens de „Braassem '52”. En half Augustus richtten storm en hagel grote schade aan op Zuid-Beveland. Eind October teisterde een windhoos Oud-Schoonebeek: bomen en telegraafpalen knapten af, pannen gingen de lucht in en van één woning werd het gehele dak afgerukt. lets dergelijks was in ditzelfde jaar ook al eens eerder gebeurd. De storm waarmee 1952 begon blies op de laatste dag dat hij woedde het dak van elf montagewoningen in Tuindorp-Kethel bij Storm ineen porseleinkast NIET minder stormachtig dan voor Nederland is 1952 voor het verre Indonesië geweest. Het nieuwe jaar was nog maar nauwelijks begonnen toen het rijke rijsten suikerrietland van Midden-Java plotseling het toneel werd vaneen verbitterde strijd tussen het Indonesische leger en de gewapende terroristen van de Daroel Islam. De drastische wijze, waarop de militairen optraden, lokte in partijkringen ernstig misnoegen uit. Voor de (Mohammedaanse) Masjoemi was het aanleiding om te spreken van „flaters”, die begaan werden in „een politieke porceleinwinkel”. Hoé broos die, niet alleen in Midden-Ja va, maar in het hele eilandenrijk wel was, bleek inde verdere loop van het jaar. Toen het stormcentrum zich verplaatste van de culturele hoofdstad Solo naar de staatkundige hóofdstad Djakarta, werd de regering Soekiman ■— in moeilijkheden geraakt dooreen overeenkomst inzake Amerikaanse hulpverlening ais een veertje weggeblazen. Weken later trad het kabinet-Wilopo op. dat het tot aan deze Oudejaarsdag heeft uiïgehouden, maar dat de storm om zich heen voortdurend heeft voelen aanwakkeren. Tenslotte zag het zich op 17 October tegenover een tierende- menigte geplaatst, die ontbinding van het parlement eiste: de politieke barometer had 2ijn laagste stand bereikt: Van dat ogenblik af gierden de stormvlagen door de gehele Indonesische archipel. Op Oost-JaVa, op Celebes en in Zuid-Sumatra verzetten zich legercommandanten tegen de regering en als sombere regenwolken boven de horizon verrees het spook van de burgeroorlog, dat door sommigen duidelijk werd herkend. Maar het is gelukkig bij een spook gebleven. Al is de politieke hemel dan nog lang niet helder, hij is opgeklaard en de volkeren van Indonesië gaan 1953 met iets meer vertrouwen tegemoet, dan het er nog kort geleden uitzag ... EE-N van de stormen van het afgelopen ja ar woedde in het kleine plaatsje Huissen, waar de parochianen de deur van de Paterskerk bestormden en forceerden, nadat de aartsbisschop had beschikt, dat deze kerk zou worden gesloten. Sindsdien is het besluit genomen de Paterskerk als biechtcentrum te handhaven. DE STORM rond ex-kapitein Raymond Westerling bereikte zijn hoogtepunt, toen deze in April j.l. werd gearresteerd op het landgoed vangraaf Van Rechteren Limpurg in Hummelo. ALS resultaat van dein Juni gehouden verkiezingen kwam onder leiding van dr. Drees tenslotte dit kabinet tot stand. Maar het duurde lang voor het zich aan de kamer voor kon stellen. Diverse politieke figuren waren voordien als formateur opgetreden. Achtereenvolgens beproefden Drees, Beel, Donker en Staf hun krachten, waarna eindelijk, na ongeveer 8 weken van onzekerheid, Drees, die voor de tweede maal formateur werd (nadat hij ook al een keer een benoeming tot formateur had afgeslagen, evenals de katholieke leider Romme), slaagde. De liberale politicus Oud, wiens partij van het begin af aan, niet bij de formatie werd, betrokken, zei van het nieuwe ministerie, dat er „de rode vlag boven woei”. Het kabinet zelf kwam al korte tijd na zijn optreden midden inde politieke stormen te staan, zulks in verband met de toekomstige status van de West, waarover een fel-omstreden standpunt werd ingenomen door de nieuwe bewindsman van Overzeese gebiedsdelen. --- Voorts... willen wij u op deze pagina, geheel gewijd aan de stormen, die in het afgelopen jaar over ons land gevaren zijn, niet onthouden, dat 1952 oók het jaar geweest is, waarin kapitein Kurt Carisen, na een heldhaftige strijd van dertien dagen en nachten op zijn zwaar slagzij makend schip, met stuurman Dancy van de ..Turmoil” op het laatste nippertje nog van de zinkende „Flying Enterprise” kon komen om daarna in twee werelddelen overal als een held te worden ingehaald. lets, wat met Nederlands wel en wee inde afgelopen twaalf maanden eigenlijk weinig te maken heeft, maar dat hier toch nog niet vergeten was, toen de wakkere kleine kapitein een bezoek aan Rotterdam bracht. Voorts zijnde stormen, die op deze pagina in uw herinnering worgden teruggeroepen waarachtig niet de enige, die wij Nederlanders te doorstaan kregen. Er was nog: een storm inde Amsterdamse raad over de wijze, waarop de Februaristaking moest worden herdacht: een storm inde. aannemers-wereld, door de strijd, die de justitie tegen de z.g. „opzetjes” aanbond: een storm inde kringen der exporteurs, omdat Amerika onze kaasinvoer aan banden legde; een storm in Putten over de heffing van kampeergelden; een storm overeen vliegveld: Ypenburg of Schieveen; een storm rond de roulette: een storm inde kringen der natuurliefhebbers over de vraatzuchtigheid van oorlog; een storm rond de televisie, die wél duur. maar niet goed zou zijn en last not least een storm inde Benelux over de Nederlandse concurrentie, die echter niet zó krachtig was, dat zij het wederzijds» vertrouwen der partners vermocht t» schokken, Zij blijven het oog gei-ebt houden op de toekomst. . --- Dit jaar toonde talrijke belangrijke feiten in het kerkelijke leven Dit jaar IN KERK EN WERELD Een korte terugblik op de arbeid der kerken in het afgelopen jaar is gewettigd, ook al kan niet als in het zakenleven worden gesproken van „resultaten”. Misschien zelfs niet van „vooruitgang”, omdat de posit i f-\ ttow Imvlr rtvi C ’ h f" tie van kerk en Christendom ineen zich steeds verder saeculariserende wereld, steeds moeilijker Wordt. Toch mag op enkele feiten worden gewezen, die van betekenis blijven. Allereerst in ons eigen land. Een feit, dat alle kerken raakte, was in het begin van dit jaar, de verschijning van de nieuwe vertaling van de Bijbel, vanwege het Nederlands Bijbelgenootschap. De brede vertalingscommissie, samengesteld uit geleerden uit vrijwel alle protestantse kerken, is er in zekere zin waarborg voor geweest, dat deze nieuwe, gemoderniseerde vertaling al spoedig officieel werd erkend door enkele kerken. Met name door de Evangelisch Lutherse en door de Gereformeerde kerken, terwijl dit ongetwijfeld voor de Hervormde kerk in 1953 het geval zal worden. In elk geval is de taal van de Bijbel en daardoor ook ziin inhoud, door deze nieuwe vertaling véél meer toegankelijk geworden voor moderne mensen, die inde gewenning aan de taal der Statenvertaling (van 1627) niet meer zijn opgegroeid en opgevoed. Het evangelisatiewerk der kerken is hiermee zeer geholpen. Bij alle verdeeldheid, die helaas het Nederlands protestantisme kenmerkt, mag ook telkens gewezen worden op ernstige pogingen tot herstel van verloren gegane eenheid. In het afgelopen jaar vond een hereniging plaats na scheiding van meer dan een eeuw van de Evangelisch Lutherse- en de Hersteld Evangelisch Lutherse Kerk. Ook hier is de nieuwe kerkorde, die in gezamenlijk overleg werd ontworpen en vastgesteld, evenals inde Hervormde Kerk, het grondvlak, waarop men samen inde toekomst één kerkelijke weg wil gaan. Tegelijkertijd' moeten we dan constateren, dat, een oprechte poging van de generale synode der Gereformeerde kerken om in, gesprek te komen met de Gereformeerde kerken vlg. art. 31, weer is mislukt en dat de horizon hiervoor wel zeer duister is gekleurd. Toch zullen, en dat niet alleen in Nederland, pogingen als deze moeten worden voortgezet. Zij kunnen mede worden gediend door deelneming van alle Protestantse kerken aan de oecumenische arbeid. Dit laatste is door de synode der Gereformeerde kerken ook dit jaar nog van de hand gewezen, maar velen in en buiten deze kerken weten toch. dat tenslotte ook de Gereformeerde kerken een gespreks- en arbeidscentrum als de Wereldraad van Kerken te Genève, niet zullen passeren. Er kon inde synodevergaderingen naar deze zijde een grote openheid en hereidwilligheid worden geconstateerd. Binnen de Remonstrantse Broederschap en de Ned. Herv. kerk worden de stemmen duidelijker die aandringen op een wezenlijk contact, teneinde het ook hier in 1618 gedwongen verbroken verband, te herstellen. Indien dit te eniger tijd tot resultaat leidt is dit mede een gevolg van de oecumenische samenwerking dezer geloofsgemeenschappen. Een eenmaal aangedaan ernstig onrecht, zou daarmee worden tenietgedaan. De Remonstranten hebben daarop recht en de Hervormden kunnen dit in feite niet missen. Ook het meer „kerk” worden is bij de Remonstranten in discussie, zoals het ook bij de Doopsgezinden nu en dan naar voren komt. En overigens, binnen deze geloofsgemeenschappen, wij denken ook aan de Baptisten, is een levendige activiteit te bespeuren met betrekking tot de jongeren. Dit geldt, eveneens voor de Qud-Katholieken die de laatste jaren een opgewekt gemeenteleven doen zien. De Ned. Herv. kerk worstelt om de beginselen van haar kerkorde, in 1951 ingevoerd, te verwerkelijken. Het schijnt soms, dat de oude richtingsstrijd, die kerk en volk hebben verwoest (kan men wel zeggen), weer zal oplaaien, nu een enkele groep ter uiterste rechterzijde meent, dat zij bij uitstek is aangewezen om ~de Kerkte redden”. Vergeten wordt dan daarbij, dat een reglement, dat 130 jaar van kracht is geweest en geestelijk weinig of geen vermogen had om iets uitte richten, niet in nauwelijks twee jaar kan zijn overwonnen en dat zich opnieuw kerkelijke kinderziekten kunnen voordoen, waar men doorheen moet. In het algemeen kan echter worden gezegd, dat de ingeslagen weg gezamenlijk wordt bewandeld en dat. er zeer vele gemeenten zijn die, blijkens de geldelijke offers die zij zich daarvoor getroosten van Jaar tot Jaar, begrip hebben voor het vele nieuwe werk, dat da Hervormde Kerk op diverse terreinen der samenleving aanpakt en voortzet. Gewezen mag ook worden op twea belangrijke „herderlijke brieven” van de Hervormde kerk. Het herderlijk schrijven over het huwelijk geeft concrete antwoorden op concrete vragen in ide hedendaagse verhoudingen voor het eerst misschien wel inde geschiedenis vaneen reformatorische kerk; het herderlijk schrijven over „Oorlog en Vrede” tracht de gemeente te dienen door haar te bevrijden van haar angst en door het spreken vaneen helpend woord tot overheid en volk in verband o.m. met de dienstweigering. Het spreekt vanzelf, dat aan het totstandkomen van dergelijke boodschappen soms een arbeid van enkele jaren studia en overleg ia voorafgegaan. . Nog een enkel woord over de kerk inde wereld. De Wereldraad van Kerken bereidt reeds zijn grote assemblée voor, die in 1954 in Amerika (Evanston) zal worden gehouden. Zijn huidige sectie voor „Geloof en Kerkorde” kwam te Lund (Zweden) bijeen, terwijl de Lutherse Raad van Kerken (wereldconvent) een. belangrijke bijeenkomst had te Hannover. De arbeid vaneen centrum als dat te Genève, onder leiding van de Hervormde predikant dr W. A. Visser ’t Hooft, kan niet met zoveel woorden in resultaten worden weergegeven. Maar feit is, dat naar de stem vaneen verband waarbinnen bijna 200 kerken uit zeer vele landen bijeenkomen ook op het grote vlak der wereldpolitiek steeds meer wordt geluisterd. Het kon wel een* zijn en velen ziin althans van deze overtuiging dat houding en arbeid van de Wereldraad van Kerken. de beïnvloeding van hieruit van bepaalde kringen, een preventieva oorlog tegen de totalitaire machten van het Oosten, tot nu toe heeft weten te voorkomen. Daarom is het van zoveel betekenis, dat millioenen protestantse christenen via de Wereldraad toch een zekere eenheid vormen, die haar stem in, en desnoods tegen, de wereld kan verheffen. ---