„Bier geven, of je krijgt pak slaag" Hoofdinspecteur Gerritse acht probleem dat kasteleins geen aanklacht durven indienen Angst in Venlose cifé's GRENSSTAD IN TREK BIJ ASOCIALEN (Val, (-',en onzer verslaggevers) VENLO, maandag. -- „Er zijn veel cafés waar wij niet meer durven komen. Ze worden bezocht door brutale vechters, die de boel terroriseren. Als je ze geen bier geeft, krijg je een pak slaag. En ze randen je vrouw aan waar je bijzit." Dat is een klacht, die de laatste maanden in Venlo vaak wordt gehoord. Het „stedje van plezeer" in Noord-Limburg, waar de kroegen elkaar verdringen, heeft 's avonds inderdaad iets van de geladen sfeer, die de „warme buurten" in het westen kenmerkt. Burgemeester mr. dr. L. de Gou heeft in zijn nieuwjaarsrede gewezen op de stijgende criminaliteit in Venlo. Het aantal misdrijven steeg van 1188 in 1963 tot 1612 in 1964. „De politie zal krachtdadig optreden tegen misdadige elementen, die deze stad onveilig maken. Maar dan moet de bevolking meewerken: niet. lijdzaam toezien, maar onmiddellijk alarm slaan bij elke rel", aldus de burgemeester. De noodzaak om deze levendige stad ll aan de Maas te „zuiveren" werd op de eerste zaterdag van dit jaar actueel. De 24-jarige Turk Riza Polat, werkzaam bij Demka N.V. Staalfabrieken in Blerick, zat nog geen minuut in een café toen een groep Venlonaren ruzie rnet hem kreeg. Op straat werd zijn schedel ingeslagen met een autokrik; hij overleed twee dagen later. Donderdag namen honderd Turken uit Limburg en België afscheid van hun landgenoot. Het gemeentebestuur zond de Turkse president een telegram met verontschuldigingen; er wordt een inzameling gehouden voor de weduwe en twee kleine kinderen, die in het dorpje Sincian Guluce in armoede zijn achtergebleven. „Toevallig is een Turk het slachtoffer geworden. Er werken er hier maar vijftien. Het had één van de duizend andere buitenlanders in Venlo, maar net zo goed een stadgenoot kunnen zijn. De agressie van de kroegvechters richt zich tegen iedereen. Er zijn geen bijzondere spanningen tussen vreemde arbeiders en Venlonaren, behoudens de ruzies om meisjes. In dit geval was er geen enkele aanleiding." • Zwichten Dat zegt hoofdinspecteur E. C. C.M. Gerritse, chef van de justitiële dienst bij de gemeentepolitie. Hij is niet zo goed gehumeurd. Enkele Venlose kasteleins hebben de politie een te slap optreden verweten. ,Wij kopen zelf maar pistolen," werd' er geroepen na een Horecaf-vergadering in verband met de toenemende terreur in de cafés. Het plan om een „zwarte lijst" in te voeren, stelde men nog even uit, omdat het komende carnaval toch elke controle onmogelijk maakt. „De kasteleins praten over een zwarte lijst en willen onze hulp. Maar zonder gerechtelijke uitspraak kunnen wij niemand verhinderen een café binnen te gaan. De kroegbazen moeten selecteren. Zij verwijten mijn agenten, dat die bang zijn om in te grijpen. „Het probleem is, dat zij zelf geen aanklacht durven in te dienen wegens vernieling, mishandeling of lokaalvredebreuk. Zij zwichten voor de bluffers en regelen de schade met hen. Het gebeurt geregeld, dat een gewaarschuwde surveillancegroep in een café te horen krijgt, dat er niets aan de hand is, terwijl de scherven op de grond liggen," vertelt hoofdinspecteur Gerritse. Asociaal Het aantal asociale elementen in een grensstad is over het algemeen groot. Venlo schijnt wat dat betreft bijzonder „in trek" te zijn. Het is duidelijk, dat dit verband houdt met de miljoenen marken, die vanuit Duitsland het stadje binnenstromen. Van de vijftig auto's, die zaterdagmorgen op de Oude Markt stonden, waren er veertig van oosterburen. De talrijke levensmiddelenbedrijven beschilderen hun ramen alleen nog met reclamekreten als „Unsere Butter is ganz billig" en „Ab heute gtinstige DM-Uinrechnung". Zij dragen zelfs Duitse namen als Trio Kaufhalle en Die zwei BrUder von Venlo. In de bars en café's, krijgt het vlotverdiend geld vloeibare vorm. Daar komen minderbedeelden op af, met „loszittende" handen. „Vanavond keken twee agenten om de hoek van de deur om te zien wie er binnenzaten. De politie wordt nu toch eindelijk actief," verzucht een jonge barexploitant. „Er worden maatregelen getroffen. Maar de kasteleins mogen natuurlijk niet verlangen, dat ik in elk café constant twee mannetjes zet," zegt hoofdinspecteur Gerritse. Hij heeft overigens over personeelsgebrek niet te klagen, want het korps heeft met 96 man (Venlo telt 60.000 inwoners), de maximaal-toegestane sterkte. De toenemende criminaliteit is volgens de politiechef niet zo onrustbarend. „In grote lijnen vertoont deze stad het Limburgse beeld: geweldsen zedendelicten. Het laatste treedt in deze provincie meer aan het daglicht, doordat de normen hier nu eenmaal anders zijn dan in het westen." 1~111111111~1~9~111118~ De vele Venlose cafés verlichten tal van straten in Venlo's binnenstad. --- boekbespreking Postzegels als belegging DOSTZEGELS verzamelen: een aardige hobby voor kinderen en eventueel voor een handjevol volwassenen. Vergeet het maar, na lezing van het-7%- boek dat door dr. Heinrich Witt man n, beëdigd expert in postzegels, 2_ indertijd geschreven is en dat nu onder de titel „Postzegels als gel dbelegging" door K. E. Ki'inig voor Nederland werd bewerkt (De Branding, f 7.90). Kort geleden heeft een bankdirecteur verklaard dat de postzegel thans é_ zijn intrede gedaan heeft in de categorie van de gewilde beleggingswaarden; de postzegel heeft ondubbelzinnig het karakter van papieren aan toonder met voortdurende waardevermeerdering aangenomen, betaalbaar ,op zicht" op de wereldmarkt; de postzegel, zo zei hij, heeft geen lopende inkomsten, maar 1-- de rente kapitaliseert zich automatisch. De schrijver trekt allereerst een vergelijking tussen de verschillende becleggingswaarden. Hij noemt als voordeel van de postzegel o.a. dat hoge waarden onopvallend vervoerd en verzonden kunnen worden; de postzegel is I zelfs een klassiek ,vluchtvermogen" geworden. Nu is het natuurlijk niet zo dat een willekeurige zegel van een dubbeltje over enkele jaren een baar honderd gulden waard is. Wie de postzegel niet E. beziet als een object om in een album te plakken, maar veel meer als een zaak waarmee mooie handel te drijven is, moet dit boek een paar avonden gaan bestuderen. Het is altijd moeilijk geld, zelfs een klein bedrag, te gaan beleggen, e Maar er zou toch ook wel eens iets in postzegels kunnen zitten. handelaren in zegels zullen klanten die op deze wijze hun geld willen 'g beleggen graag adviseren. _ De bewerker heeft zijn werk uitstekend gedaan. Mogelijkerwijs had echter nog iets meer aandacht besteed kunnen worden aan typisch Nederlandse facetten. In ieder geval maakt dit boek wel duidelijk, dat postzegels ook internationaal als als geldbelegging zeer belangrijk zijn. _ J. M. F E fillikllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllilllllllllllllllllllllllllltllllllllllllffinnnfillinaliMaiiiiiiiiiniiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiniumnamiummuimminuimmummumunimmainummummiagiá --- Botsing met bus kost vrouw leven MAN OVERREDEN BIJ OVERSTEKEN (Van onze correspondenten) AMSTERDAM, maandag. — De 52-jarigr mevrouw Le Grand is gistermiddag in het Wilhelminagasthuis overleden. Zij werd gewond in een personenauto, die gistermiddag omstreeks half één op de Burgemeester De Vlugtlaan in Amsterdam, in aanrijding kwam met een (van rechts) vanuit de Burgem ester Eliaslaan komende autobus van lijn 21. De wagen vloog via het verhoogde weggedeelte op de secundaire weg, schepte een wielrijder, ontwortelde twee bomen en kwam tegen een mast van de tramleiding tot stilstand. De 62-jarige bestuurder, de heer S. H. le Grand uit Amsterdam, werd met hoofdwonden en een beenbreuk opgenomen in het Wilhelmina Gasthuis. AMSTERDAM. — De 77-jarige heer H. Nieuwenhuys uit Duivendrecht, die gistermiddag omstreeks vier uur de Gooiseweg, tussen Onderlangs en Duivendrechtse brug, wilde oversteken, weifelde en weer terugliep, werd aangereden door een personenauto. Hij was onmiddellijk dood. OIRSCHOT — De 22-jarige G. J. Smetsers uit Boxtel is zaterdagavond te Spoordonk in de gemeente Oirschot omgekomen doordat de auto die hij bestuurde, drie bomen raakte. Bij de derde boom was de wagen volkomen vernield. BIERVLIET — Op de provinciale wg te Biervliet is zaterdagavond bij een frontale botsing tussen een Duitse en een Nederlandse personenauto de 24-jarige Duitse plaatwerker Heinz Dieter Skorskt uit Gelsenkirchen om het leven gekomen. De bestuurder en de andere inzittende van de Duitse auto werden zwaar gewond in het ziekenhuis te Oostburg opgenomen. Beide inzittenden van de Nederlandse auto, de 20-jarige Maurice Simons en de 23-jarige W. v.d. Valk uit Oss, werden eveneens zwaar gewond in het ziekenhuis van Sluiskil opgenomen. STAPHORST — Een verkeersongeval op de Gemeenteweg te Staphorst heeft vanochtend het leven gekost aan de zestienjarige B. Bos en de, achttienjarige H. Kappert, beiden uit! IJhorst. De twee jongens die samen op een bromfiets uit de richting IJhorst kwamen, zijn met volle snelheid achterop een aan de rechterzijde van de weg stilstaande melkwagen gereden. Zij waren vrijwel direct dood. De melkwagen was aan de achterzijde we' verlicht. DE auto van de heer Le Grand, totaal vernield na tegen een lichtmast tot stilstand gekomen te zijn. --- Hoogovens flauw (Van onze economische redactie) AMSTERDAM, maandag — Op de voorbeurs noteerden vanmorgen tot kwart over elf: Hoogovens 530-537, met als slot op donderdag 5611/2; AKU 514-516, met als slot op vrijdag 512; Unilever f 140,70 (f 141,--10); Philips f 151,- – 151,20 (f 152,—); Koninklijke Olie f 156,30 – 156,05 (1 156,-). --- Ongeluk in trein bij Hengelo in Almelo gemeld (Van onze correspondent) HENGELO, maandag. — De conducteur van de Blauwe Engel (een diesel-elektrische trein), waaruit vrijdagavond vlak bij Hengelo op de baan Hengelo—Almelo de veertienjarige Herman Meijerink uit Almelo viel, maakte in Almelo melding van het ongeluk. Vrienden van de jongen hadden de conducteur verwittigd. De trein was eerst nog in Borne gestopt. De jongen is naar het ziekenhuis gebracht met lichte verwondingen. Hij heeft waarschijnlijk met zijn arm op de deurknop van de balkondeur geleund. Volgens een woordvoerder van de N.S. heeft de treinconducteur „volkomen correct" gehandeld. „Toen hij van het ongeluk in kennis was gesteld heeft hij het gemeld op het eerste station waar hij stopte. De vriendjes van het slachtoffer hebben de conducteur te laat verwittigd. Daar zit de oorzaak van de vertraging." Aldus de N.S.-woordvoerder. --- Vier opslagplaatsen voor ,verzameling' Antiek dief wilde met buit museum inrichten AMBTENAAR VERKOCHT VAN GESTOLENE NIETS (Van onze Haagse redactie) DEN HAAG, maandag. — Morgen is het een maand geleden dat de 49-jarige J. H. V., ambtenaar bij het bureau Werkloosheidszorg van de gemeente Den Haag, als zeer aanzienlijk antiekdief met een even langdurige als unieke carrière werd aangehouden. Gedurende die tijd heeft de Wassenaarse politie ongeveer zestig inbraken en diefstallen uit een voorlopig nog steeds onafzienbare serie tot een oplossing gebracht. Een betrekkelijk gering gedeelte van de buit, die naar schatting een totale waarde van ongeveer f 200.000 vertegenwoordigt, is inmiddels door de oorspronkelijke eigenaars herkend — soms als hun voormalig bezit, want in enige gevallen zijn de verzekeringsmaatschappijen reeds tot uitkeringen overgegaan. Zij zijn daarmee formeel eigenaar geworden van het' verdwenen antiek. Daarnaast lijkt het hoofdinspecteur G. J. Boven (45) van de Wassenaarse gemeentepolitie, niet uitgesloten, dat voor een nog niet te bepalen deel van de buit nooit meer een eigenaar zal worden gevonden. J. H. V., door hoofdinspecteur Boven als ~een keurige, correcte, onopvallende ambtenaar" omschreven, ontvreemde, buiten medeweten van vrouw en drie kinderen, gedurende meer dan twaalf jaar antiek, met de — oorspronkelijke — bedoeling, naar hij tijdens de vrijwel dagelijkse, soms „moeizaam" verlopen verhoren toegaf, er te gelegener tijd een museum mee in te richten. Hij dreef tijdens de oorlog al handel in antiek en had daarvoor wel eens bij een antiquair gewerkt. • Buitendienst Als ambtenaar die, in de buitendienst, aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen moest onderzoeken, bezat hij tegenover zijn omgeving een twaalf jaar durend alibi en tevens ruimschoots gelegenheid overdag en ook wel 's avonds die huizen te bezoeken, waarvan hij wist dat de bewoners waren verhuisd en de nieuwe bewoners nog niet waren gearriveerd en waarvan hij, vaak terecht, vermoedde dat er nog wel, of al reeds, enig antiek voorradig zou zijn. Een vaste lijn volgde hij echter niet: hij maakte zich ook wel schuldig aan inbraken in bewoonde huizen en ontvreemdde tevens enige malen bandrecorders en tv-toestellen. Het aldus verworvene laadde hij achterop zijn zwarte Berini-bromfiets en vervoerde hij naar een van de vier schuilplaatsen die hij zich ten gerieve van zijn nevenarbeid had opgebouwd: zijn woonhuis in Den Haag (tegen zijn vrouw vertelde hij dat hij een en ander op veilingen had opgedaan, waar hij inderdaad wel eens verscheen), verder in de kelder van een leegstaand huis in Wassenaar, in een leeg pakhuis in Delft en ook in een bewoond huis daar. De gehele collectie, 911 nummers omvattend, vormt nu, nauwkeurig gerubriceerd, voornamelijk de inboedel van een kamer ter grootte van een antiquiteitenwinkeltje, in het Wassenaarse politiebureau. Er zijn talloze kleine voorwerpen, zoals wapens, verder meubelstukken, Perzische tapijten (f 2000 à f 3000 per stuk), 237 Delftsblauwe tegels (samen: f 2000), er is beeldhouwwerk, een gesneden houten Louis XV zonneklok (f 900), er zijn sierraden zoals een witgouden speld met briljant (f 1500), er zijn diverse schilderijen, waaronder twee zeeslagen van W. J. Schotel ter geschatte waarde van f 20.000, er zijn ook de tientallen zilveren stuks van het tafelservies van minister Luns. • Nooit aangifte Pas nu het onderzoek op gang is gekomen, blijkt dat een aanzienlijk deel van de bestolenen nooit aangifte heeft gedaan. Zij komen nu óf eigener beweging, naar het Wassenaarse politiebureau om iets antieks als het hunne te onderkennen; óf zij komen voorzover zij wel aangifte hebben gedaan, op uitnodiging van de politie: hun namen en adressen zijn vermeld in de onoverzichtelijk lange rij van dossiers met onopgeloste inbraken. Het onderzoek zal nog maanden in beslag nemen. Met ingang van vandaag is J. H. V. ter beschikking gesteld van de Haagse politie; vervolgens zullen de omliggende plaatsen aan de beurt komen en daarna opnieuw Wassenaar, omdat het accent van zijn activiteiten hier zeer duidelijk blijkt te zijn.gevallen. Dit is begrijpelijkerwijs: In Wassenaar vond de aanhouding plaats, die zou leiden tot een procesverbaal van (tot dusver) enige honderden getypte polio-pagina's J. H. V. was hier de afgelopen zomer reeds gesignaleerd met zijn bromfiets. Op zaterdagmorgen 5 december werd hij opnieuw in een huis gezien — een man die wel enigszins voldeed aan het signalement dat met behulp van een montagefoto was opgebouwd. En op zaterdagmorgen 12 december omstreeks tien uur, werd hij aangehouden bij een huis aan de Groot-Haesenbroekseweg. Zonder buit en zonder dat de rechercheurs er enig idee van hadden, dat zij de man te pakken hadden die hun vier jaar geleden reeds aanleiding had gegeven tot het aanleggen van een speciaal „antiekdosier". J. H. V. werd aanvankelijk vrijgelaten, gevolgd en 's avonds thuis bezocht. „Hier vonden we direct een overtuigend bewijs", aldus hoofdinspecteur Boven. „Aan de muur hing een antieke spiegel met op de achterzijde de naam en het adres van de grootvader van de benadeelde. Eerst ontkende V. Hardnekkig, maar later volgden er bekentenissen." (10 Opmerkelijk „Een heel merkwaardig man," meent de hoofdinspecteur. „Het meest opmerkelijke van de hele zaak vind ik dat hij nooit iets van de buit heeft verkocht, tenminste voorzover we hebben hunnen nagaan. Hij handelde uit een soort verzameldrift, denk ik. Hij wilde alles voor zich zelf houden. Daarom zal hij ook wel nooit hebben geprobeerd om medeplichtigen te krijgen. Hij deed alles alleen. Het is een raadsel dat hij het zolang heeft kunnen volhouden. Maar dat komt waarschijnlijk doordat hij zo vaak van het systeem dat hij onmiskenbaar bleek te hebben, afweek. Soms duurde het weken of maanden voordat hij weer op pad ging. Soms kwam hij wel eens in een leegstaand huis terug (thuis had hij een heel rijtje sleutels), maar vaak ook niet. We hebben wel eens getracht preventief te werken, door de bewoners, als ze gingen verhuizen. of als ze alvast hun inboedel hadden overgebracht naar hun nieuwe woning in Wassenaar te waarschuw Maar dat hielp allemaal niet. Het eindresultaat van twaalf jaar verzamelen bevindt zich tot nader orde/ van de officier van justitie, mr. J. D Lulofs, in verzekerde bewaring op het Wassenaarse politiebureau. De voorwerpen zijn tegen brand verzekerd — „dat leek ons een beetje al te gek verzekeren tegen diefstal op het politiebureau", zegt hoofdinspecteur Boven. „Maar ik moet zeggen dat ik in de twintig jaar, dat ik politieman b • nog nooit zoveel buit bijeen heb gezien als deze keer". --- BLOEMEN KRANS ALS WELKOM WETHOUDER dr. P. J. Koets werd met een bloemenkrans verwelkomd op Djakarta's luchthaven Kemajoran toen de door hem geleide Amsterdamse goodwill- missie daar zaterdag aankwam. --- Bibliotheek T.H.-Delft werkt halfautomatisch (Van onze correspondent in Delft) DELFTSE studenten kunnen in de technische bibliotheek via een lichtjessysteem ten dele automatisch hun studieboeken laten komen. Zij hoeven daartoe slechts gebruik te maken van de „bibliofoon", een soort telefoon waarop men het catalogusnummer van het boek moet draaien. Op de derde verdieping van het gebouw in de Doelenstraat, in het magazijn, gaan op het bihliofoonsignaal de lichtjes werken. Ze geven aan welk boek gevraagd wordt en ze leggen een spoor naar het gangpad, de kast, ja zelfs de plank, waarop het gevraagde boek hoort te staan. Een bel waarschuwt het personeel, want dat moet er toch wel aan te pas komen. Bij de technische hogeschool beschouwt men deze wijze van oproepen als een eerste stap op weg naar volledige automatisering. Als het gevraagde boek er is, belandt het via een plastic wentelgoot zig-zaggend bij de uitleenbalie. De student moet dan nog wel even een briefje invullen ten behoeve van het uitleen-kaartsysteem. EEN elektrische centrale mei zes „geheugens" is de aas van het bibliofoonsysteem. De magazijnbediende heeft voorts nog drie knoppen tot zijn beschikking om, automatisch, ei baliepersoneel mededelingen h doen. Eén knop meldt 'iet in aantocht zijnde boek, een tweede de afwezigheid van het boek, een derde wordt gebruikt om de aanvrager nadere bijzonderheden 1 vragen, omdat bijvoorbeeld I( bestelling niet goed is opgege, en In de bibliotheek bevinden zie nu 350.000 exemplaren. Er zijn tienduizend kasten aansluit haar op het systeem. Voor de bibliotheek beteken' een en ander een aanzienlijke t e-- sparing aan personeel, zowel in de uitleenafdeling, als in het magazijn. Bovendien betekent het een werkbesparing voor de aanvragende student: hij kan wachten met het invullen van zijn bibliotheek-briefje tot hij zeker weet dat zijn boek er is. Er is zoveel vraag naar bepaalde studieboeken, dat een aanvrager ongeveer 45 procent kans heeft achter het net te vissen. Bij het oude systeem had men dan zijn briefje als ingevuld. Voor niets. De mechanisering van deze technische bibliotheek houdt niet op bij de bibliofoon. Een toestel met ponsbandje geeft boekbestellingen door aan de afdeling statistiek. Hieruit kan men aflezen of een boek zoveel wordt gevraagd dat men er meer exemplaren van moet aanschaffen. Een microreproduktie-apparaat staat voorts de bibliotheek ter beschikking voor het reproduceren van moeilijk te krijgen boeken of documenten in binnen- of buitenland. Het boek kan dan na reproduktie meteen teruggezonden worden, de student is geholpen en de rolfilm, kaart of fiche komt na gebruik in de bibliotheek en vormt zo een uitbreiding van het boekenbezit. De bibliotheek, die met ruimtegebrek te kampen heeft, zal in de toekomst in de hogeschoolnieuwbouw in Delft-Zuid worden gevestigd. ---