Overzicht van het Buitenland. In Engeland heeft een artikel van de nDailyNews” over de gespannen verhouding tusschen Frankrijk en Duitschland groot alarm veroorzaakt, waardoor zelfs ter beurze een paniek ontstond en de fondsen terugliepen. Dit artikel behelsde niets meer of minder dan dat Duitschland aan Frankrijk opheldering zou vragen over sommige troepenbewegingen aan de grenzen, hetwelk dan een begin zou wezen van een nieuwen oorlog tusschen beide Rijken. Gelukkig heeft er spoedig eene ambtelijke tegenspraak van vvege het Engelsche Ministerie plaatsgehad, waaruit blijkt dat nog geen enkel bericht van onrustbarenden aard is ontvangen en dat de Engelsche gezant te Parijs van gevoelen is, dat Frankrijk geene andere dan vredelievende bedoelingen koestert. In Parijs gaf dit artikel aanleiding dat vele Fransche afgevaardigden daarover eene vraag richtten tot het Ministerie, dat echter alles ongegrond noemde. Generaal Boulanger, daarover ondervraagd, moet gezegd hebben, dat sedert November geen enkele Fransche soldaat naar de grenzen is gezonden, en hij liever zou willen aftreden, dan aanleiding geven tot eene hernieuwde worsteling met Duitschland. Tegelijk is ook door de »Kölnische Zeitung” het bericht ten eenenmale ongegrond genoemd. Intusschen is door deze zaak de onzijdigheid van België weder eens ter spraak gekomen, en wordt er gevraagd of dit land sterk genoeg is, om een doortocht van welk leger ook, te kunnen beletten. Hoewel de Nieuwe Engelsche Minister Goschen te Liverpool alle pogingen in het weik gesteld heeft om aldMM' Is afgevaardigde van het Lagerhuis ge» )n. | kozen te worden, zoo heeft hij er toch een nederlaa; geleden. Hij verwierf zeven stemmen minder da jj. zijn Gladsloniaansche tegenstander. Daar echter be ot denkingen gemaakt zijn tegen de geldigheid vai >g sommige stemmen, zoo kan het nog best, dat hi 0j een zetel in het Lagerhuis zal innemen. In de Troonrede, waarmede het Parlement geopem le is wordt gezegd, dat hel niet te vreezen staat, da ■* de nog niet uit den weg geruimde moeielijkhedei ^ in Bulgarije aanleiding zouden kunnen geven to t) verstoring des vredes. Bij de verkiezing van eei in Vorst is de Regeering niet voornemens tusschei Ie beide te komen, zoolang volgens de bepalingen vai i ’ het Berlijnsche tractaat de toestemming der Koningii ’ niet ingeroepen wordt. In Egypte is, hoewel di Ie taak van Engeland daar nog niet ten einde is, dui delijk vooruitgang merkbaar wat de verzekering de " rust aangaat. De toestand van Ierland eischt voort ,r durend de angstvallige aandacht van het Parlement >t In den Amerikaanschen Senaat is de Presidenl 0 gemachtigd de rechten der Amerikaansche visscheri ' tegen over Engeland te verdedigen. In heftige redeij voeringen werd betoogd, dat de inbeslagneming dei > Amerikaansche visschersbooten door Engeland aan‘ leiding tot oorlog zou kunnen geven. S r In den Pruisischen Landdag wordt de discussie fj over de begrooting voortgezet. De Rijkskanselier 1 kwam daarbij terug op de legerwet en herhaalde alles wat hij ter verdediging er van op den Rijksdag • had aangevoerd, den nadruk er op leggende, dat l de vredesbelangen er door bevorderd werden. De j Fortschritts partij kwam er niet gemakkelijk af. 5 Bismarck noemde deze partij anti-monarchaal en verkapt-republikeinsch, die zich altijd verzet had tegen 1 alles waarnaar de Regeering streefde, doch wier ) verzet toch niet kon verhinderen, dat de wenschen ! der Regeering tot stand kwamen. ! Langs alle grenzen is in Duitschland de uitvoer ' van paarden, behoudens eenige uitzonderingen ver: boden. , Door Rusland is voorgesleld, om in Konstantinopel, als de Bulgaarsche deputatie zich daar bevindt, eene conferentie der Ambassadeurs over de Bulgaarsche zaken te doen houden. Dit voorstel is door alle Mogendheden goed gevonden. Alleen wenschte Engeland in de orde der te behandelen zaken eene kleine verandering. Dit Rijk wil namelijk voor alles beproeven, het over de keuze van een Vorst eens te worden, terwijl Rusland eerst de aftreding van het Regentschap en de ontbinding van de Sobranja wil besproken hebben. Nu wordt wel beweerd, dal het Regentschap wenscht af te treden, en de vorming van een Goalitiebewind wel mogelijk is; doch eene andere vraag is, of de Bulgaren zelven met deze dingen genoegen nemen, waaraan sterk raag getwijfeld worden. Die onderhandelingen te Konstantinopel tusschen de Europeesche gezanten en de Bulgaarsche deputatie zouden heden een aanvang nemen en men wil, dat de Bulgaren, op dit oogenblik geheel van de Mogendheden verlaten, zullen toegeven, uit vrees dat hun anders wat ergers voor de deur staat. Zoo zouden enkele van Zankofïs partij, maar niet hij zelf in het bestuur des lands worden opgenomen, doch niet voor Binnenlandsche zaken. Engeland alleen wordt beschouwd als nog eenigszins de Bulgaren te steunen, maar van dien steun moet evenwel niet te veel verwacht worden. Oostenrijk verwerpt het programma van ZankofF als onaannemelijk. De Bulgarijsche regeering heeft een ander programma opgesteld, waarvan de hoofdtrekken op het volgende nederkomen: Ten eerste, de groote mogendheden benoemen eenen candidaat voor den troon van Bulgarije; ten tweede, de Bulgaarsche Unie wordt door de groote mogendheden erkend; ten derde, de regenten krijgen hun ontslag zoodra de candidaat voor den troon is aangewezen; ten vierde, er wordt een voorloopig bewind gevormd van 16 leden, van hetwelk het hoofd wordt benoemd door de groote mogendheden. Dit hoofd heeft de vrije beschikking over de portefeuilles, maar twee van deze worden gegeven aan aanhangers van Zankoff. [ Ten vijfde, de verkiezing van den vorst geschiedt dadelijk door de tegenwoordige Sobranja, en de afgevaardigden van Oost-Rumelië nemen aan deze verkiezing deel. Zooals men zich herinneren zal, is Massowah aan de Roode zee eene nederzetting der Italianen. Deze kolonie is door de Abyssiniers aangetast, maar afgeslagen. In den Senaat heeft nu de Minister verklaard , dat de toestand niets verontrustends heeft en dat er eene voldoende krijgsmacht, sterk genoeg om eiken aanval af te slaan, heen gezonden was. In den Senaat werd daarop eene motie van vertrouwen in het ministerie ingesteld. In de Kamer gaf de Regeering te kennen, dat zij niet voornemens was aldaar eene staatkunde van uitbreiding te volgen. --- Nieuwsberichten. VLAARDINGEN , 29 Jan. 1887. — Wijl de Feestcommissie van alle kanten medewerking ondervindt, zal zij hare taak verder voortzetten door het inzamelen van gelden. Nu bedeeling der armen in het programma van de viering van ’s Konings verjaardag voorop staat, zal hel aan middelen niet ontbreken , want de Vlaardingers zijn de spreuk hunner voorvaderen gedachtig: Den Aermen dat ick gaf is mijn geblewen Dat ick hiele heeft mijn beghewen. Als men dan bedenkt dat aan ongeveer 550 arme gezinnen levensmiddelen zullen worden uitgereikt dan is er veel noodig. Doch waar het geldt de liefde voor Oranje te toonen door een offer te brengen, waarvan een voornaam deel den armen ten goede zal komen daar vraagt men niet koel met hoeveel zou ik er wel afkunnen , daar spreekt het hart en men handelt er naar. Maar het staat niet aan ons om het werk der Feestcommissie uit de handen te nemen. Wij hebben haar woord dat zij tot hare stadgenooten richten zal met instemming gelezen. Moge dat warm Vaderlandsch woord gelezen en behartigd worden. — Met een zeer boeiend verhaal uit het Veluwsche volksleven onderhield gisteren avond de Heer Hooo uit Voorschoten de leden van het Nut. Het was de levensgeschiedenis van Papa’s boertje, die een uur van het dorp op de Neut woonde met vader en moeder drie koeien, een paard en wat kippen. Toen moeder onverwacht kwam te sterven, besloten vader en zoon zelf maar de pot te koken, de wasch le doen en te butteren: een meid kostte maar geld. Daar zij niet veel van noode hadden, werd de opbrengst der Dutter en eiers alle Zondagen in een zakje geborgen. De