BEVORDERING DER Zoet watervissclierij. De Heer H- Aalderink te Groningen schrijft n Neclerlandsche Avicultura: „De commissie, door het Bestuur der GelderschJverijselsche Maatschappij van Landbouw beïoemd, teneinde te adviseeren, wat door die daatschappij kan worden gedaan ter bevordering Ier zoetwatervisscherij, heeft niet alleen geadvieerd tot het aandringen bij de Regeering op het ’erkrijgen eener betere wetgeving, maar ook op 'et instellen van een onderzoek naar de geschiktheid ler wateren, die voor visscherij of voor vischteelt in ■anmerking komen. De commissie meent, en naar het mij voorkomt, eer terecht, dat de lage Irap van ontwikkeling, vaarop ten onzent de zoetwatervisscherij industrie taat, voor een goed deel is te wijten aan gebrek an kennis van deze zaak. Zij oordeelt, dat de evordering der verspreiding van dezekennisgeheel gt op den weg der Landbouwmaatschappij. Ook it laatste kan niet worden ontkend, omdat het en feit is, dat de landgebruikers in het algemeen oormiddel der visscherij eene belangrijke bij verienste zouden kunnen maken, indien zij er slechts oor zorgden, dat het water, in of om hunne inden gelegen, behoorlijk schoon en diep werd ehouden. Doch, moge eenige werkzaamheid en pofïering van de Landbouwmaatschappijen in dit pzicht geenszins te wraken, zelfs aan te bevelen ijn, toch zou ik het beter achten, dat een bepaald oor de zoetwatervisscherij in het leven geroepen ollege de belangen daarvan ging behartigen. Ik egrijp niet, waarom men wel heeft een college oor de zee en niet voor de zoetwatervisscherij. Vel weet ik, dat de binnenvisscherij nog Diet die eteekenis, dien omvang heeft als de buitenvistherij, maar men bedenke, dat de omvang afhangt an den bloei en dat het aantal zoetwatervisschérs elangrïjk zou toenemen, indien er voor gezorgd ’erd, dat de betrekkeüjk groole oppervlakte water, elke in ons land wordt aangetroffen, flink bevolkt, ithans voor bevolking flink geschikt gemaakt erd. Trouwens in enkele provinciën is het aantal innenvisschers reeds zeer aanzienlijk, getuige het 'oot aantal akteD, dat jaarlijks wordt aangevraagd, ooral in provinciën als Friesland vindt men velen ie van de visscherij een middel van bestaan achten te maken, al gelukt het slechts aan weinigen zoodoende een flink stuk brood te verdienen. Ook door de commissie wordt erkend, dat de toestand der binnenvisscherij slecht en veel te verbeteren is. Het verdient toejuiching, dat zij daaiom de hand aan den ploeg wil geslagen hebben. Zij wenscht, zooals uit het vorenstaande reeds blijkt, verspreidiug van meerdere kennis omtrent de visscherij, maar die verspreiding behoort blijkens het rapport der commissie, gepaard te gaan met een onderzoek naar de bestaande plassen en waterloopen, teneinde uit te maken Id hoever deze voor de teelt van visch en zoo ja, voor welke soorteD, geschikt zijn. Volkomen juist; jammer maar dat het advies der commissie slechts is uiigebrachl op verzoek van en dus bestemd is voor de Geldersch-Overijselsche Maatschappij van Landbouw. Het zou m. i. zoo goed zijd, indien eens eene enquête ingesteld werd naar dan toestand der visscherij in ons geheele land en tevens naar de middelen, welke tot verbetering zouden kunnen leiden. Waar geen maatregelen worden genomen tot verbetering van den toestand der zoetwatervisscherij in het algemeen of in haar geheel, juich ik gaarne loe verbeteringen, beoogd of aangebracht in sommige provinciën, maar men vergete niet, dat door samenwerking van de verschillende deelen zeker meer afdoende verbeteringen zouden kunnen worden tot stand gebracht. De commissie zegt, dat het hier betreft eene voor Nederland geheel nieuwe zaak, die, wil zij voor de toekomst vruchten beiovèn, met overleg en stelselmatig behoort te worden aangepakt. Juist, maar daarom is het geraden de zaak niet provinciaal te maken. Zij moet niet uitgaan van de een of andere provinciale Landbouwmaatschappij, maar als het iets kan, van eene speciale commissie, die niet specifiek provinciale belangen op het oog heeft, maar de belangen van hel geheele land. De commissie, geageerd hebbende voor de Geldersch-Overijselsche Maatschappij van Landbouw, doet de wenschelijkheid daarvan zelve al dadelijk in het oog springen, waar zij in overweging geeft om voor liet door haar voorgestelde onderzoek een jongmensch speciaal voor de visscherij te doen opleiden. Voor de kosten, aan die opleiding verbonden, wil zy een rijkssubsidie aanvragen, maar wanneer zal die aanvraag nu den meeslen kans van slagen hebben? Zeker, als van de gevraagde som het geheele land zal profiteeren. Ik geloof zelf--, dat, werd bepaald de verbetering van den toestand der zoetwatervisscherij in geheel Nederland beoogd, de Regeering wijs zou doen, de geheele uitgaaf op de rijksbegrootiug te brengen. Ik ben overtuigd, dat ten laste van die begrootiug wel andere zaken worden gebracht, die minder nut sorteeren. Doch hoe dit ook zij, stil zitten moet men niet meer. Kan de verbetering der binnenvisscherij niet tot eene rijkszaak worden gemaaki, dat zij dan door de meest belanghebbende provinciën worde aangepakt. In ieder geval verdient naar mijne meening een woord van dank te worden gebracht aan de commissie, welke het door mij in korte trekken behandelde rapport heeft uitgebracht en niet minder aau het Bestuur der GelderschOverijselsche Maatschappij van Landbouw, die eene desbetreffende uitooodiging aan de commissie richtte en dus de zaak aanhangig maakte.” --- VERSLAG V U EiJN toestand der Gemeente Vlaardingen over 1896. III. Geuieente-politie. In 1896 werden door de politie de volgende processen-verbaal opgemaakt: 104 ter zake van openbare dronkenschap. 61 „ ,, „ overtreding van diverse artikelen der politieverordening. 33 „ „ „ van artikelen der havenpolitie. 2 „ „ „ „ van art. 21 der havenbrug. 2 „ zake „ overtreding verordening hondenbelasting. 3 i) ,) „ ,, verord. slachten van vee. 37 „ „ „ desertie van zeevisschersvaartuigen. 4 i) v „ de wet op den arbeid. 143 „ „ „ misdrijven waartegen het Wetboek van Strafrecht straf bedreigt. 9 „ „ „ elders gepleegde feiten. Arbeidswet. In elk der maanden Januari, Februari, Mei, Juli, Augustus en December 1896 werd door de politie eene inspectie gehouden over de fabrieken en werkplaatsen in deze gemeente. In bet geheel werden in dat jaar 262 arbeidskaarten afgegeven, terwijl op 31 December nog geldig waren: Voor personen van 12—16 jaar: bet mannelijk geslacht 296 bet vrouwelijk geslacht 75 Totaal. . .371 Op gemeld tijdstip werd bovendien door 339 vrouwen arbeid in fabrieken en werkplaatsen verricht; terwijl het aantal fabrikanten en werkbazen, die met beschermde personen werkten, bedroeg 227. Van 12 ongevallen, waarop art. 15 der wet van toepassing was, kwam de kennisgeving in, bedoeld bij het 2e lid van dat wetsartikel. Die ongevallen zijn te qualificeeren als volgt: Met doodelijken afloop 1 Armbreuk 1 Beenbreuk 2 Kleine verwondingen.. 3 Inwendige kneuzingen. 5 De 11 laatstbedoelde ongevallen maakten de betrokken personen slechts tijdelijk ongeschikt tot arbeid. VERSLAG van het College van Brandmeesters, over het jaar 1896. Was bet jaar 1896 bijna weder vervlogen zonder dat wij met de brandblusehmiddelen behoefden uit te trekken voor een uitslaanden 5,. brand, in den nacht van 16 op 17 December werden wij gewekt door het alarm blazen der politie, daar zich een uitslaande brand had voorgedaan ten huize van H. Fillekes aan de Buitenhaven; hoewel het brandende perceel geheel was ingesloten, mochten wij toch de voldoening’ smaken binnen 2 uur na het alarm blazen weder met al onze spuiten te kunnen inrukken. Den 24sten December, des namiddags ongeveer 2 73 uur, werd ten tweeden male brand gealarmeerd, nu in de fabriek „Hollandia”; ook hier waren wij in het blusschingswerk weder even gelukkig als de vorige maal, daar nog binnen de iy3 uur al de brandspuiten buiten werking werden gesteld. Beide branden vorderden te zamen een uitgaaf aan premiën en belooningen der manschappen van ƒ 164.825. De navolgende binnenbranden kwamen in het afgeloopen jaar voor: op 13 April de teerstoof van de firma H. Kikkert en een ernstig begin van brand in het pakhuis van den heer L. J. van Gelderen, voor beide gevallen behoefden wij met de spuiten geen water te geven en werd zulks met eigen middelen der eigenaars onder toezicht van een of meer brandmeesters gebluscht. De brandbluschmiddelen verkeeren in zeer goeden staat; wij hopen, dat de uitbreiding daarvan, waarover wij in het afgeloopen jaar rapporteerden bij schrijven van 28 Maart en 19 December, in dit jaar zal worden uitgevoerd. Wij kunnen niet nalaten bij het opmaken van dit verslag, een woord te wijden aan de nagedachtenis van onzen overleden Opperbrandmeester, den heer D. de Lange Sr., welke, hoewel oud van dagen, steeds altijd met jeugdig vuur bezield was voor de belangen der brandweer; zijn nagedachtenis zal steeds bij ons in dankbare herinnering blijven voortleven. Door UEd. Achtbaren werd bij besluit van 11 Juli benoemd als Opperbrandmeester de heer Johs. van den Berg, terwijl in de vacature van den heer Johs. van den Berg als Brandmeester werd benoemd de heer Andr. de Haan, en bij besluit van 12 December 1896 werden herbenoemd als Brandmeesters de heeren D. L. Baauw en Andr. de Haan. Wij eindigen dit ons verslag en kunnen niet nalaten ook onze dankbaarheid te betuigen aan Burgemeester en Wethouders, daar zij niet hebben nagelaten al onze verzoeken, hetzij .tot verbetering of uitbreiding van bluschmiddelen, met de meeste bereidwilligheid te doen uitvoeren. ---