KAZERNELEVEN. Het avondappèl werd afgenomen. De sergeant 'an de week controleerde op zijn appèlboek of illen aanwezig waren. Verlofgangrs en zij, die ivondpermissie hadden, stonden op een apart I iriefje aangegeven en moesten zich, bij hun ,thuiskomst' ’ beneden in de wacht melden. Het ;ing nu veel gemoedelijker dan toen we voor ons lummer onder de wapenen waren. Het „naakt r onder, of gekleed er voor” uit die dagen was 1 lu overgegaan in een gezellig koutend en vreedam etend onderonsje. Op dit uur van den dag vas het nog het gezelligst, want dan waren we (aast allen aanwezig en vanzelfsprekend werd r dan nog een hartig woordje gesproken. Er varen ook rumoerige avonden en dan werd er .ls ’t ware een veldslag geleverd. Kussens, stroakken en nog allerlei voorwerpen dienden dan ot projectielen. Dan kon het er wel eens van angs gaan en wee dengene die op zó’n avond roeg ter ruste was gegaan, hij kon er op rekeLen, met zijn „hele hebben en houen” over de pond te worden gesleept en dan mocht hij het irijzen als het daar nog bij bleef. Bij het afroepen van de namen ontbrak de iolle. Niemand had hem gezien, dus kondeii wij ok niet met zekerheid zeggen waar hij was, raar om hem voor een bon te vrijwaren zeiden ve, dat hij even naar het waslokaal was gegaan, 'laar deze sergeant was er niet toe te krijgen e Bolle present te melden. Het zou een kleine ïoeite voor hem zijn, want daar kwam niemand nders achter. Maar neen, hij moest en zou eerst e Bolle zien. De Bolle liet zich echter voorlopig iet zien. Dat moest verkeerd aflopen. Wij vonden het nog te vroeg om onze stroakken op te zoeken en bleven nog een beetje akletsen. Hoewel onze ligging een stuk beter geworden ras, moesten we het toch voorloopig nog zonder ribben doen. We lagen dus, net als op de oerderij, met onze strozakken op de grond, ïaar met dit verschil, dat het hier niet tochtte n we ook niet op een stenen vloer lagen. Dat ras ontegenzeglijk een grote vooruitgang. Maar re namen ons toch voor om bij de eerste de este gelegenheid dit punt naar voren te brenen. Wij zouden niet rusten voor onze ledematen p een krib zouden rusten. Een bons, de Bolle kwam (rolde) de kamer innen. „Hallo, jongens, nog niet in de koffer?” - „Waar kom je vandaan joh?” — „uit de tad! Ik kon niet tegen de stadslucht en toen en ik verdwaald. Ik liep de ene straat in, de ndere straat uit en kwam steeds weer op deelfde plaats terecht en door het vele lopen reeg ik steeds weer dorst, dus dan nam ik er ïaar weer eentje. Laat tie fijn zijn”. Wij lachten maar wat mee. „Maar Bolle, hoe en je binnen gekomen? Ben je nog in de wacht eweest om je te melden?” —■ „Hou op man. Ik wam de poort binnen en liep zo tegen den ergeant van de wacht aan. Een snertvent. Hij roeg me direct waar ik vandaan kwam. Nou, oen zei ik natuurlijk, dat ik verdwaald was en at ik de kazerne niet terug kon vinden. „Verwaaid ’ ’, zei tie, verdwaald ? Man laat me niet ïchen”. Toen begon me die vent toch hatelijk e grinneken, ellendig gewoon. „Nou”, zei ik, sergeant, noem je dat ook nog lachen, wij hadten vroeger een zieke geit, en die deed net ender”. Nou, toen had je het. Die vent kwaad, oh. „Smeert hem nou maar”, zei tie, „morgen oor je er wel meer van”. Nou, ik we^hè, Als e maar lol hebt. Wat jullie”. Wij gaven hem maar gelijk, dat leek ons wel et beste, maar of de kapitein hem gelijk zou ■even betwijfelden wij wel zeer. De Bolle neuriede nog een liedje .en zocht zijn trozak op. Wij volgden .zijn voorbeeld, want we Ladden een zware dag achter de rug. J. VAN DE BRITS. --- Advertentie iltyd .... en by elke gelegenheid Bloemen van Schilder! Westhavenplaats 33 — Telefoon 478 --- Advertentie DEZE COURANT VERSCHIJNT DRIEMAAL PER WEEK. ABONNEERT U NOG HEDEN! --- Advertentie NAAR UW DRUKWERK WORDT UW ZAAK BEOORDEELD. ZORG DAT HET GOED IS. BESTEL ’T BIJ DORSMAN ft ODé, --- NIEUWSBERICHTEN. VLAA'RDINGEN, 19 April 1910. Loop der bevolking van deze gemeente van 1 Januari tot en met 31 Maait 1940. M. V. Tot. Bevolking op 1 Jan. 1940: 15523 15514 31037 Vermeerd: M. V. Tot. Geboorte . 92 85 177 Vestiging . 158 150 308 250 235 485 15773 15749 31522 Vermind.: M. V. Tot. Overlijden. 37 44 81 Vertrek . . 133 136 269 170 180 350 Bevolkingopl April 1940: 15603 15569 31172 Aantal huwelijken in Maart: 21. Vermeerdering in Maart: 77. — Op Dinsdag 23 April, voorm. 10 uur zal ten Raadhuize van Vlaardinger-Ambacht worden aanbesteed het onderhoud der bermen en slooten van de gemeentewegen voor 1940, met recht op het gemaaide. — Mej. P. Foet, alhier, slaagde Donderdag aan de Rijkskweekschool voor Vroedvrouwen te Rotterdam voor Verloskundige. — De heer J. de Bruin, leerling van den politievakeursus alhier, is met ingang van 1 Mei benoemd tot agent van politie te Laren (N.H.) —- Door den heer P. van Halewijn, directeur van het Weduwen- en Weezenfonds der Ghr. Werkmansvereeniging „Bid en Werk”, alhier, is dezer dagen afgedragen aan den penningmeester van den Diaconessenarbeid alhier ƒ 220.40%, zijnde de opbrengst van de busjes langs de huizen over de maanden Januari, Februari en Maart 1.1. — In de vestibule van school A aan de Groen van Prinstererstraat is Woensdagavond een tentoonstelling gehouden van de door de leerlingen gemaakte werkstukken op het gebied van teekenen, houtzaagwerk en fraaie handwerken. Vooral de teekeningen gaven er blijk van, dat de leerlingen ook op dit gebied hun uiterste best op school doen. De heele tentoonstelling maakte een uitnemenden indruk, zoodat de vele ouders en anderen met interesse alles in oogenschouw namen. — Op Dinsdag 23 April, spreken in de zaal „Harmonie” voor de N.S.B. de heeren C. van Geelkerken en J. H. L. de Bruin. — Herinnerd wordt aan de uitvoering van „Wally”, zangspel in 4 bedrijven voor soli, koor en orkest, van Kath. Ver hoef f-Torn, op Woensdag 24 April, ’s avonds 8.15 uur in de zaal „Harmonie”, door „Vivezza” en „Jong Leven”. Men zie de advertentie in dit nr. ZONDAGSDIENST DOCTOREN. Voor de leden van het Maatschappij-Ziekenfonds en van het Rotterdamsch Ziekenfonds zullen vanaf a.s. Zaterdagavond 7 uur tot Zondagavond 11 uur dienst doen: Dr. P. G. Kousemaker, Hoflaan 13, telef. 203. Dr. R. Stoop, Verploegh Chasséplein 1, tel. 138. Voor de leden van het Onderling Beheerd Ziekenfonds zal vanaf Zaterdagavond 7 uur tot Maandagmorgen 7 uur dienst doen: Dr. J. A. Leegsma, Maassluisschedijk 9, tel. 689. Geopend: Apotheek P. Walrave, Schiedamsoheweg 1, telefoon 93. BEGRAFENIS G. VAN DER BURG. Gisterenmiddag "*heeft de teraardebestelling plaats gehad van het stoffelijk overschot van den heer Gerrit van der Burg, oudste firmant der firma C. van der Burg & Zonen, alhier. Er was hierbij veel belangstelling uit de kringen van de haringreeders en -handelaren, terwijl ook het voltallige personeel aanwezig was. Nadat het stoffelijk overschot in de groeve was neergelaten, trad de heer D. Niemantsverdriet naar voren, die zeide, dat de meesten den overledene zullen hebben gekend als een krachtige persoonlijkheid, die veel groote dingen tot stand heeft gebracht, vooral in het zakenleven en men wist steeds wat men aan hem had. Zijn dieper geestelijk leven was echter een kleinood, dat hij niet dikwijls niet zien. Namens het personeel sprak de heer Van der Hoeve, die zeide, dat de heer Van der Burg steeds zijn onvermoeide krachten aan het bedrijf heeft gegeven. Steeds is hij een voorbeeld geweest in het actieve zakenleven. Ds. Groonenberg richtte ten slotte woorden van troost tot mevrouw Van der Burg en de andere familieleden. Nadat gezongen was van Gezang 273 vers 1, dankte de heer Jb. van der Burg voor de laatste eer zijn broer bewezen. JAARVERGADERING VAN „DE VOORLOOPER”. In ‘de Woensdagavond gehouden ledenvergadering van de coöperatieve bakkerij en verbruik# vereeniging „De Voorlooper” werden de jaarverslagen goedgekeurd. Besloten werd over 1939 uit te keeren 10 % over het verbruik van de bakkerij en 5 % van de kruidenierswaren. De aftredende leden van het dagelijksch bestuur, de heeren J. Buis, voorzitter en A. Th. A. van Bethel, secretaris, twee leden van het bestuur, de heeren C. Bos en A. Schilder, drie commissarissen, de heeren A. Boender, G. van Houwelingen en A. J. van Santen, werden herkozen. •De voorzitter, de heer J. Buis kon in zijn openingswoord de mededeeling doen, dat er dit jaar een flink bedrag kon worden overgeschreven naar de reserve.. Spr. herdacht het verscheiden van den heer A. de Witte, die een pionier was geweest voor het Vlaardingsche coöperatieve leven. Deze vergadering was de vijfendertigste jaarvergadering. Op 26 April zal het namelijk 35 jaar geleden zijn, dat het eerste brood door de „Voorlooper” werd gebakken. Er is, aldus spr., slechts een persoon in ons midden, die gedurende 35 jaar de Coöperatie als bestuurslid of commissaris of in een andere functie heeft gediend, n.1. de heer A. Maarleveld. De voorzitter bracht hem namens bestuur en leden harteljjk dank voor het vele werk, dat , hij in het belang der vereeniging had gedaan. BOND VAN NEDERLANDSCHE HARINGEXPOETEURS. Jaariijksche Vergadering. Gistermiddag hield de Bond van Neder-1 . | landsche Haringexporteurs, onder leiding van den heer P. Goedknegt, zijn jaariijksche vergadering in het Koninklijk Instituut voor Ingenieurs te ’s Gravenliage. Verslag van den Secretaris. Door den secretaris, Mr. A. Hoekema, werd een uitvoerig jaarverslag uitgebracht, waaraan door ons het volgende is ontleend: Het afgeloopen vereenigingsjaar heeft eei\ belangrijke organisatorische wijziging gebracht. Werd voorheen het secretariaat door bestuursleden van den Bond belangeloos uitgeoefend, in de jaarvergadering van 7 Juni ’39 werd in principe besloten een bezoldigd jurist/secretaris te benoemen. Hierbij zat de bedoeling voor een eigen Bondsbureau te stichten aan het hoofd, waarvan een onpartijdige, niet ^ot de bedrijfsgenooten behoörende, vertrouwensman zou staan, die het contact met de Nederl. Visscherij een trale en met de verschillende Departementen zou kunnen onderhouden, terwijl tevens de leden in dezen persoon iemand zouden hebben met wien zij hun zaken vertrouwelijk zouden kunnen bespreken, zonder daarbij gedwongen te zijn de gegevens op hun zaak betrekking hebbend aan bedrijfsgenooten te moeten mededeelen. Een verdere reden voor de aanstelling van een bezoldigd secretaris was de wensch een incassobureau en informatiedienst tegen kwade betalers te stichten. Op 1 November was een spoedvergadering belegd ter bespreking van de door de Reedersvereeniging wederom gewenschte crcdietregeling met opvangprijzen. Na uitvoerige discussie werd besloten, dat de Bond deze credietaanvrage zou steunen, doch daaraan twee voorwaarden zou verbinden nl.: a. de handel krijgt behoorlijke beschikking over de haring en ;b. de reeders werken mede aan de vaststelling van minimumprijzen voor den export. De Bond zou vragen een gemengde commissie te benoemen, waarin de reeders en handelaren elk voor 50 % zeggenschap hebben. Dit standpunt is vervolgens ter kennis van de Regeering gebracht. Het resultaat ervan is geweest, dat de credietregeling inderdaad tot stand is gekomen, doch dat helaas aan geen der voorwaarden van den Bond is voldaan. Op de bestuursvergadering van 13 Februari jl. werd besloten over te gaan tot het uitgeven van maandelijksche gestencilde mededeelingen aan de leden. Behalve een hoofdartikel en statistische gegevens worden in deze mededeelingen tevens opgenomen een kort verslag van de gehouden bestuursvergaderingen, waardoor een beter contact tusschen leden en bestuur wordt bevorderd. In het afgeloopen verslagjaar werden de pogingen tot sluiting van het bedrijf en tot inschakeling van den Bond, waarvoor ook reeds vroeger bij herhaling geijverd was, met hernieuwde kracht voortgezet. Met voldoening kan worden geconstateerd,' dat de Visscherijcentrale het bestuur of het secretariaat van den Bond regelmatig hoort bij vele belangrijke quaesties. Wat sluiting van het bedrijf betreft, kan worden opgemerkt, dat de N.V.C. daartoe voorloopig niet wil overgaan j zij heeft evenwel een toezegging ter zake gedaan, die door het Bestuur van den Bond voldoende wordt geacht. De Bond heeft bij voortduring geijverd voor de vaststelling van minimum-exportprijzen. Verwezen wordt naar de vergadering van 1 November. Het gevolg van de daar gestelde voorwaarden is geweest een onderhoud met Mr. de Prez, namens Dr. van Rhijn, en later met de N.V.C. De Nederl. Visscherij Centrale acht de nadeelen van dergelijke prijzen op vrije landen voorshands grooter dan de voordeelen; een aantal bestuursleden deelt dit standpunt. Even voor het uitbreken van den oorlog werd de Visscherijcentrale aangewezen als monopoliehoudster voor den uitvoer van haring, terwijl ook een uitvoerverbod voor dit product werd afgekondigd. Direct na het uitbreken van den oorlog werd dan ook de uitvoer van haring volledig stopgezet; slechts overeenkomsten voor directe levering, die waren afgesloten vóór 4 September 1939, mochten worden uitgevoerd. Deze maatregel, hoe zeer ook getroffen ten bate van de Nederlandsche Volkshuishouding was uiteraard een zeer ernstige slag voor het haringexportbedrijf. Onmiddellijk heeft de Bond dan ook een actie ondernomen om de mogelijkheid van uitvoer wederom open te stellen. Half September werd door de Ned. Visscherijcentrale de mogelijkheid geopperd van den uitvoer van oude haring, vangst 1938, die nog in het bezit van de Stichting was, speciaal om den export naar Duitschland instand te houden. In verband daarmede heeft de Bond zich schriftelijk tot den Directeur-Generaal van Handel en Njjverheid van het Departement van Oeconomische Zaken, Dr. H. M. Hirchfeld gewend met de vraag, of het niet mogelijk was, dat de Regeering de betalingen aan de exporteurs geheel of ten deele zou kunnen garandeeren in verband met de lange wachttijd van de NederlandsehDuitsche Clearing. Deze poging had geen succes, v.n., omdat bij het Departement de verwachting bestond, dat de clearingachterstand binnenkort in snel tempo zou terugkropen; hetgeen inderdaad het geval is gebleken. Begin October werd de Stichtingsharing verdeeld, terwijl inmiddels met de Duitschers over prijzen werd onderhandeld. Het bestuur heeft vergaderd met de heeren Sehnartendorff en Stoll, waarbij evenmin tot een resultaat kon worden gekomen. Uiteindelijk werd ingegaan op de door de Duitschers geboden prijzen van ƒ 16.— voor volle en ƒ13.— voor yle haring. De overeenkomst kwam op 14 October tot stand. Inmiddels maakten de reeders hun schepen wederom gereed om de Visscherij welke door den oorlog was gestaakt, weder op te nemen. In verband daarmede richtte de Bond op 12 October zich tot de N.V.C., waarbij met klem werd aangedrongen op een zoo spoedig mogelijk toelaten van den uitvoer van de in den zomer van 1939 gevangen haring. Op 18 October d.a.v. verzond de N.V.C. een circulaire aan de exporteurs van gezouten haring, waarin werd medegedeeld, dat aan dit verzoek was voldaan. Voor 50 % van den voorraad van iedere exporteur zou een monopolieovereenkomst worden afgesloten. Inmiddels was na 14 October weer geleidelijk een gedeelte van dé visschersvloot in bedrijf gekomen, zoodat er weer regelmatig aanvoer van haring plaats vond. Op 30 October berichtte de N.V.C. aan de belanghebbenden, dat van de direct uit zee aan te voeren pekelen steurharing, welke in den afslag wordt verkocht, 80 % kon worden uitgevoerd, terwijl 20 % moest worden bestemd voor de binnenlandsche consumptie. De verkoop en levering van exportharing tusschen exporteurs onderling was om administratieve redenen verboden. Dit werd door de exporteurs als zeer bezwaarlijk gevoeld. Daarom richtte de Bond een schrijven aan de N.V.C., waarin werd aangedrongen op het vinden van een modus, waarbij dit bezwaar zou kunnen worden ondervangen. Op 30 December heeft de N.V.C. den onderlingen verkoop weer toegestaan, mits daarvan aan haar med'1deeling werd gedaan. In Augustus ’39 zijn door de N.V.C. met belanghebbenden besprekingen gevoerd over het berekenen van vaste prijzen bij export naar bet protectoraat Bohemen en Moravië. Een bevredigende regeling werd verkregen. Op 2 en 25 Augustus ’39 werden door den Bond vergaderingen belegd voor belanghebbenden voor den export naar Frankrijk, teneinde te trachten den export naar dit land eenigszins te ordenen. Mede tengevolge van den oorlog zijn deze pogingen gestaakt. Op verzoek van het C.I.N.A.L. heeft het secretariaat in Juli ’39 een enquête ingesteld onder de belanghebbenden bij den export naar Roemenië, waarbij werd verzocht de namen van de relaties en den omvang van de uitstaande en nog af te sluiten transacties mede te deelen. De binnengekomen gegevens zijn vertrouwelijk medegedeeld aan het C.I.N.A.L., die ze weer ter kennis heeft gebracht van een vertegenwoordiger der Regeering, die in Roemenië zou gaan onderhandelen over de uitvoering van de overeenkomst van 10 October ’38. Aang’ezien het betalingscontingent voor het tweede kwartaal 1940 voor Duitschland bijzonder klein bleek te zijn is bij de Visscherijcentrale aangedrongen wel te willen bevorderen, dat in het tweede kwartaal alsnog een zoo groot mogelijk extra-contingent zal worden toegestaan en dat voortaan de gewone kwartaalscontingenten zullen worden vastgesteld op een zoodanige basis, dat de export naar Duitschland van gezouten haring weer, zij het eenigszins, de plaats kan gaan innemen, die voor den bloei van het haringexportbedrijf hier te lande noodzakelijk is. In Mei ’39 heeft de Bond zich gewend tot den Minister van Oeconomische Zaken naar aanleiding van de moeilijkheden van het haringexportbedrijf m.b.t. Hongarije. Het invoerrecht daar was zoo hoog, dat tot dan toe practisch geen haring naar Hongarije kon worden uitgevoerd. De moeilijkheid betrof de door Hongarjje nieuw verworven gebieden, waarnaar altijd haring was afgezet. Er werd op aangedrongen, dat de Nederlandsche Regeering tusschentijdsche onderhandelingen met Hongarije zou voeren om het prohibitieve invoerrecht op haring gewijzigd te krijgen. Krachtens de op 15 Januari ’40 gepubliceerde verordening zijn van 1 October ’39 af gezouten haringen in Hongarije vrijgesteld van invoerrechten. In hoeverre op dit besluit eenige actie van de Nederlandsche Regeering van invloed is geweest, is het Secretariaat niet bekend. Op verzoek van de Permanente-Oeconomische Nederlandsch-Bèlgisch-Limburgsche Commissie heeft de Bond in November 1939 een enquête ingesteld naar de moeilijkheden, welke bestaan in het handelsverkeer tusschen Nederland en België. Gebleken is, dat deze moeilijkheden voornamelijk bestaan in het feit, dat de afgifte van invoerlicenties in België zoo lang duurt. Dit is ter kennis van bovengenoemde commissie gebracht. Op verzoek van het Centraal 'Instituut heeft de Bond onder de belanghebbenden bij den export naar Polen een enquête ingesteld naar de in Polen uitstaande vorderingen. Ook over den export naar andere landen als Engeland, Finland, Bulgarije, Litauen en Zwitserland zijn besprekingen gevoerd. Bij den aanvang van het nieuwe seizoen in Mei’39 heeft de Bond een schrjjven gericht tot de Reedersvereeniging voor de Haringvisscherij, waarbjj werd gewezen op het slechte kaken van de pekelharing. In overweging werd gegeven aan alle schippers en zeelieden een rondschrijven uit te reiken, waarin verschillende directieven over het juiste kaken van de haring zouden zijn opgenomen. De Reedersvereeniging is op dit verzoek ingegaan en heeft een dergelijken omzendbrief laten uitreiken. De informatiedienst tegen slechte betalers heeft tot op heden nog niet veel succes gehad, voornamelijk tengevolge van het feit, dat de leden hun slechte betalers niet in voldoende mate opgeven aan het secretariaat. Bestuursverkiezing. Tot bestuursleden werden herkozen de heeren A. Goldbohm, IJmuiden en D. Kwakkelstein, Vlaardingen, waarna ook de heer P. Goedknegt wederom tot voorzitter werd herbenoemd. Openbare vergadering. Onmiddellijk na deze huishoudelijke volgde een openbare vergadering, welke o. m. werd bijgewoond door de heeren Janssens, directeur der Nederl. Visscherij Centrale en den Inspecteur van de Visscherjj-inspectie, le district; Drs. D. L. van Dijk, secretaris van de N.V.C.; voorts vertegenwoordigers Van de Reedersvereeniging voor de Nederl. Haringvisscherij, van de Vereen, van Reeders van Visschersvaartuigen te IJmuiden en de IJmuider Visehhandelsvereenigmg. Jaarrede van den Voorzitter. De heer P. Goedknegt hield hier een jaarrede, waarin hij er op wees, dat door de tijdsomstandigheden het contact, dat de bond van Haringexporteurs met verschillende overheidsorganen, vooral met de Nederlandsche Visscherij Centrale onderhoudt, steeds enger is geworden. Vervolgens memoreerde spr. de belangrijkste gebeurtenissen in het vereenigingsleven van het afgeloopen jaar, waarbij hij allereerst vermeldde de reorganisatie van den Bond door de stichting van een bondsbureau met bezoldigd secretaris. De grootste ramp, die het bedrijf niet alleen, maar ook de geheele wereld heeft getroffen, is geweest het uitbreken van den tegenwoordigen oorlog. Dit wereldgebeuren stelde alle andere moeilijkheden op den achtergrond. Men denke slechts aan de moeilijkheden, die de visscherij ondervindt door den strijd ter zee, aan de invoer- en uitvoerverboden, aan de afgesloten markten, aan de kostenvermeerderingen enz., waardoor ook speciaal ons bedrijf voor nieuwe groote moeilijkheden werd geplaatst. Het nieuwe seizoen 1939 'begon met een niet te plaatsen groote voorraad oude haring, tengevolge waarvan heel wat bezwaren werden aangevoerd tegen het beginnen van een nieuwe teelt. Tenslotte voer de haringvloot toch uit, al was het dan met een gering aantal schepen. Bij voortduring werden pogingen aangewend om de oude voorraden te verkoopen. Met Rusland werd nog onderhandeld, maar niettegenstaande het goedkoope aanbod mocht het niet gelukken deze voorraad op te ruimen, totdat in September de oorlog uitbrak, waardoor men gelegenheid kreeg de oude haring gedeeltelijk naar Duitschland en Amerika te verkoopen tegen schappelijke prijzen. Spr. zeide, dat wij toen echter midden in den oorlogstoestand zaten. De haringvloot was binnengeloopen en het duurde tot half October, voordat de eerste ’ schepen het waagden om opnieuw haring te gaan vangen. Deze onderneming werd gelukkig met succes bekroond en het mag als een bijzondere zegen worden beschouwd, dat de haringvloot voor rampen bleef gespaard en dat zeer goede vangsten konden worden binnengehaald, die tegen hooge prijzen werden verkocht. De vangst was zelfs veel hooger dan geraamd was. Wat den export betreft, aldus spr., deze ging vergeleken bij het voorlaatste jaar wederom sterk achteruit. In 1938 kon nog worden geëxporteerd 69898 tons ter waarde van ƒ5.747.000.—, terwijl in 1939 slechts werd uitgevoerd 33.043 tons ter waarde van ƒ3.616.000.—; een vermindering dus van 36.855 tons —; dat is meer dan 50 %, of in geld uitgedrukt van ƒ 2.131.000.—, of ruim 37 %. Deze achteruitgang is inderdaad niet gering en vervulde spreker met bange verwachtingen voor de toekomst. Spr. achtte het van groot belang te weten, of de schepen over een paar weken weer kunnen uitvaren. Daarover valt echter onder de huidige omstandigheden natuurlijk niets te voorzeggen. Vergeleken bij vorige jaren is er echter wel een groot verschil aan te wijzen. In de Stichting is thans geen voorraad meer en de bestaande voorraden bevinden zich in koopmanshanden. Nu andere haringproduceerende landen niet in de gelegenheid zijn om op groote schaal haring te vangen, voorzoover spr. dat kon bezien, zou er volgens zijn meening weer een goede gelegenheid zijn om onze vroegere groote afzetgebieden van haring te voorzien. Spr. richtte hierbij vooral het oog op de aan de Oostzee gelegen gebieden en vroeg zich af of het wel de juiste tactiek is om zoo weinig schepen aan de haringvisscherij te doen deelnemen. De pogingen der haringreederijen om. te trachten meer schepen aan de haringvisscherij te doen deelnemen, kon spr. dan ook toejuichen. Wel zullen de haringprijzen daardoor mogelijk niet zoo hoog zijn als vorig jaar, doch het zou toch aan het algemeen ten goede komen. Het kan nooit goed zijn te trachten zoo weinig mogelijk te vangen tegen zoo hoog mogelijke prijzen; daarvan zou de export weer den nadeeligen terugslag ondervinden. Door een dergelijken gang van zaken wordt de kostprijs, naar sprekers meening onnoodig verhoogd, wat een ongunstigen invloed heeft op het rendeeren van de bedrijven. Spr. raadde wel aan te zorgen steeds met de afnemers in verbinding te blijven en deed nog eens een extra beroep op de Overheidsinstanties, die kunnen medewerken aan de vervullig van de wenschen en verlangens van den handel zoowel als van de visscherij. Allen, zoowel Regeering als bedrijfsgenooten, moeten streven naar een zoo groot mogelijken export. Causerie door Drs. D. L. van Dijk. Hierna hield Drs. D. L. van Dijk, secretaris der Nederlandsche Visscherijcentrale, een causerie over het onderwerp: „De taak van den Bond en van de Centrale in dezen tjjd. Spr. ving zijn rede aan met een uitvoerig overzeild van en de moeilijkheden voor de haringvisscherij in de crisisjaren. En juist achtte spr. voor den Bond als voor de Centrale een zekere taak weggelegd. Het werk der Centrale is er door de huidige oorlogsomstandigheden zeker niet gemakkelijker, doch wel veel omvattender op geworden. De centrale zal naar sprekers meening in dezen een gunstig werk kunnen verrichten door te trachten voor het geheele Nederlandsche visscherijbedrijf en dus ook voor den haringexport binnen het kader van de mogelijkheid, welke de algemeene Nederlandsche politiek daartoe biedt, een zoo gunstig mogelijke ontwikkeling te krjjgen. Het woord centrale is in dit verband misschien wel zeer gelukkig. Wij kunnen immers dit crisis-instituut momenteel zien als het lichaam, waar alle kwesties met de bijzondere omstandigheden verband houdend, samenkomen, zooals productie-aangelegenheden, binnen- en buitenlandsche handelskwesties, inen exportmogelijkheden, e. d. en waar een gecentraliseerde behandeling, mede door het algemeene overzicht over de geheele visscherij vruchtdragend zal kunnen zijn. 'De Centrale zal in staat moeten zijn het noodige materiaal te verzamelen, teneinde op de verschillende vragen, welke zich voortdurend en in steeds sterkere mate eiken dag voordoen, antwoord te kunnen geven. Zij zal daarvoor mede moeten afgaan op de inlichtingen, welke zij krijgt van overheidsinstanties en op de aanwijzingen, welke buitenlandsche overheidsmaatregelen kunnen geven. Het is duidelijk, dat de Centrale deze taak slechts kan verrichten, indien zij, behalve d,at zij zeker kan zijn van de volledige medewerking der belanghebbenden, ook juist van die belanghebbenden kan vernemen datgene, wat naar hun oordeel in het belang kan zijn voor een zoo sterk mogelijken oeconomischen opbouw van het visscherij bedrijf. Hiervoor is noodig een aaneensluiting van de bedrijfsgenooten in vereenigingen van handel en bedrijf, waarin de gelijk gerichte belangen tot uiting kunnen komen. Hierna kwam spreker tot de taak van den Bond. Spreker wil de taak van den Bond niet zien als een lichaam, waarin nu vele belangrijke haringexporteurs zich hebben vereenigd, om in het algemeen hun bepaalde klachten gecentraliseerd behandeld te zien. Het was ,z. i te eenenmale onjuist, indien de bond zich hiertoe zou gaan beperken. Spr. zag het werk van den Bond belangrijker dan als een soort klachtencentrale, hoewel spr. weet, dat het moeilijk is hieraan te ontkomen, immers, men komt zoo dikwijls juist tot het gecentraliseerd behandelen van klachten, indien een geheele groep meent te kort te zijn gedaan. Het groote belang van de taak zag spr. vooral in het bevorderen van de samenwerking onder dë exporteurs in het algemeen; in het opzoeken van nieuwe afzetgebieden, terwijl het behoud van den Nederlandschen haringexport ook eischen stelt in de richting van een goede verzorging van de kwaliteit. Door krachtig aan te dringen op een goede kwaliteitsverzorging en door zoo noodig in het kader der vereeniging in dezen maatregelen te nemen, zal de Bond kunnen medewerken tot een vergrooting van de economische kracht van het haringvisscherijbedrijf. Spr. geloofde niet al te bout te hebben gesproken, wanneer hjj meende zoo juist vele desiderata te hebben aangegeven, aan welker verwezenlijking de Bond nog niet toe is. Voor zoover in het vermogen der Centrale zal zij ook datgene doen, wat in het kader van haar, op zichzelf beperkte functie, mogelijk kan zijn. Na een aangename gedachtenwisseling begaf het gezelschap zich naar restaurant Dyers voor een gemeenschappelijken maaltijd. „KENNIS IS MACHT”. Aan het verslag van de Middelbare Handelsavondschool met 5-j. cursus, uitgaande van de vereeniging voor handelsonderwijs „Kennis is Macht ’' ontleenen wij het volgende: Het aantal leerlingen bedroeg in 1939 150. De klassen 1 en 3 moesten door het groot aantal leerlingen worden gesplitst. Het aantal docenten bedroeg 12, waarbij 1 vr. Bij het begin van de nieuwe cursus werd een aanvang gemaakt met de reorganisatie van de klassen 1, 2 en 3, waardoor het mogelijk wordt gemaakt dat de leerlingen, die met goed gevolg deze klassen hebben doorlopen, zonder verdere studie het Middenstandsexamen kunnen verwerven, in afwachting dat aan de H.A.S. voor dit diploma het jus promovendi wordt verleend. In het najaar werd een cursus ter opleiding tot typist ingericht, waaraan met 42 leerlingen kon worden begonnen, terwijl nog een verdere cursus zal worden ingericht. Uitbreiding van het aantal schrijfmachines werd noodzakelijk en is door het bestuur ter hand genomen. Voor het eindexamen slaagden: de heren A. J. den Hond, M. van Klink, H. J. Kalfsbeek, M. J. J. de Wit, A. Wapenaar; en de dames A. H. Boerdam, M. Dijkshoorn, J. Goedknegt, A. Klaasse, J. Nuyt, A. Roodenburg, J. J. Starre, C. Steenhoek. Afgewezen werden twee mnl. candidaten. Voor het Practijkdiploma Boekhouden slaagden : de heren F. van Rooyen, C. v. d. Ivooy, D. Bot en B. Braad. Voor het Practijkdiploma Nederl. Handelscorrespondentie: mej. J. Starre en de heren P. Bot en J. C. de Rek. Voor het Practijkdiploma Duitse handelscorrespondentie: de dames M. Kolkman, A. Roodenburg en T. Boerdam en de heren J. den Hartog, R. Torn, J. v. d. Heul en J. C. Kalfsbeek. Voor het Practijkdiploma Engelse handelscorrespondentie: de dames K. van Elk en T. Boerdam, alsmede de heren D. van der Heul en J. den Hartog. Voor het diploma Stenografie Nederlands: de dames M. Klok, A. van Dorp, N. van der Schaft, J. van der Ster en de heren H. van der Have, H. Langstraat, J. Poldervaart, R. Baaima, J. Maat, A. Doelman, J. Wapenaar. Voor het diploma Stenografie Duits: de dames T. van der Weyden, J. Nuyt en de heer H. van Buuren. Voor het diploma Stenografie Engels: de heer) C. van der Ivooy. Lit Vlaardinger-Ambacht bezochten 18 leerlingen de school, uit Maassluis 5, uit Schiedam 5, uit Pernis 1. UIT DEN GEMEENTERAAD VAN VLAAEDINGER- AMBACHT. In de Woensdagavond gehouden spoedeisehende raadsvergadering is zonder discussie besloten tot het verstrekken van een kasgeldleening van ƒ 50.000.— aan de gemeente ’s-Hertogenboseh, per 1 Mei a.s. De leening heeft een looptijd van drie maanden en de rente bedraagt 4 pet. Deze leening was mogelijk geworden, aaugezien een kasgeldleening ad ƒ30.000.— aan de gemeente Driel per 1 Mei a.s. afloopt, terwijl het resteerende bedrag van ƒ20.000.— uit eigen kasmiddelen kan worden genomen. Er waren geen ingekomen stukken en ook de rondvraag had niets te beteekenen, zoodat de vergadering binnen een kwartier was afgeloopen. De voorzitter deelde nog mede, dat Donderdag 25 April a.s. de raad wederom bijeen zou komen, waarin dan de kwestie van de grondaankoop van de gemeente Vlaardingen, bestemd voor de te bouwen openbare lagere school, zal worden behandeld. Na sluiting der openbare vergadering bleef de Raad nog eenige tijd in besloten zitting bjjeen. DAMMEN. Gisteren speelde VFC in haar clubgebouw voor de 3e klasse tegen ZDC III. Er werden 2 partijen afgebroken. De voorloopige uitslag luidt 9—7 voor V.F.C. V.F.C.—Z.D.C. III. C. Olieman—J. de Korte 2—0 J. Zonne—A. J. van Wevering 0—2 B. van der Harst—T. de Rot 0—2 G. Hofman—J. Harrewijn afgebr. P. de Kok—A. Moret . 1—1 N. Olieman—H. Westerop 1—1 H. Goedendorp—J. Tessers afgebr. C. de Ligt—A. Lammers 2—0 C. van der Windt—D. Lammers 1—1 J. Proost—P. v. d. Herfst 2—0 OVER MAALTIJDEN. „Eten, lekker eten, maaltijden”, alle woorden, die oud en jong ,zowel in vroegere tijden als tegenwoordig, steeds deden en nog altijd doen watertanden. „In het huis der maaltijden te gaan”, was iedereen naar de zin; Salomo niet uitgezonderd. Oude en nieuwe tijd staan in velerlei opzichten scherp tegenover elkaar, maar waarin ze echter in genen dele verschillen, is wel dit, dat, wat men ook moge veranderen of verwijderen, Ie maaltijden steeds in ere moeten worden gelouden. Denken we vooral aan vroeger. Een doopmaal sij de wieg, een doodmaal bij het graf! En ze vonden er wat aan doen op die begrafenismalen, vaaraan door de hele buurt werd deelgenomen m men zich terdege te goed deed, om den overedene toch vooral niet aan ere te kort te doen. Een oud-Amsterdammer, Walich Sieuwertsz., verzekert het ons, dat in de natjes en de drooges „man ende vrou, out ende jong een seer goet velbehagen hadden, ende wonderlic wel daertoe ;esint waren”. .Maaltijden kwamen steeds van pas en werden bijna overal ingevlochten. Zo ook thans nog; denken we slechts aan de koffiemaaltijden en diners, waarmee algemene vergaderingen, congressen, e.d. meestal beëindigd worden. Als in oude tijd een jong priester zijn eerste mis deed, vierde hij een maaltijd met vrienden en verwanten. En geen wonder, want de heiligen in de hemel dacht men zich gezeten aan een altijd durende maaltijd. Wanneer een overspannen dweper in de Middeleeuwen visioenen had, dan was één van deze vast en zeker, dat hij deelgenomen had aan de gastmalen der heiligen. Lag een vrome vrouw op haar sterfbed en dacht ze aan haar zonden, dan wilde ze, dat na haar dood elk jaar een maaltijd gehouden zou worden voor de rust van haar ziel. De een stelde die vast op haar geboortedag, zoals Katrijn Bobbes in 1555, die de monniken een maaltijd met rijnwijn vermaakte en aan de begijntjes een pinte wijns met éen brood van een oortje.1) Een ander, gelijk Griete Heertgens in 1514 deed, liet een maaltijd op haar sterfdag vieren, een maaltijd „van veelderley gerechten ende toespijs alle jaeren te houden op den dagh van haer overlijden”. Toen Leeuwarden de le Februari 1570 een bisschop kreeg en hij bemerkte, dat zijn komst niet zeer aangenaam was, wist hij geen beter middel om zich bemind te maken, dan het geven van een maaltijd, „poogende door een vroylikke maaltijd de haat te vernietigen en betoonen aan den Fries dat hij zoo vreemd niet was van een hupzen dronk en vollen tafel”. En „Mijne Heeren van den Gerechte” van Amsterdam hielden de maaltijden niet minder in ere. Als er op de lc Februari nieuwe Burgemeesters gekozen waren, dan was het eerste, dat zij te doen hadden voor „Stads-welvaren ”, de volgende dag een grote maaltijd houden, waar, aan „runtvleys, schenckelen, 2) lamvleys, kapucijnen, stockvis, herinek, snoeken, appelen, erwiten, taerten, vladen, vighen, rasijnen, honich, sukerkoecken, bastert suker, wijn, bier, broot, botter en kaas, enz. een aardig sommetje verteerd, of, zoals het in sommige rekeningen heet, „verdaen” werd. (Dit was te Amsterdam alleen niet, maar in alle voorname steden.) En dan volgden er, het gehele jaar door, nog een aantal van mindere uitgebreidheid. Begrijpelijk was er in die tijden op de Stadhuizen voor een keuken gezorgd, de „Stads-koocken” genoemd, waar de maaltijden voor de regering werden bereid. E. J. VISSER. *) % stuiver = ïy^ cent. -) stuk vlees van de dij van een rund. ---