Nieuwsberichten He bom Jonge Neeltje door den stoomtrawler Irederik Cornelü te Hoek van Holland binnengesleepi, is 21 dezer aldaar publiek verkocht en heeft 10 gulden opgebracht. De nog aan boord zijnde inventaris die reeds vroeger was verkocht had ongeveer 500 gld. opgebracht. Het schip moest Zaterdagavond opgeruimd wezen, anders zouden de ambtenaren van den Waterstaat zich met de opruiming belasten. — In de jongst gehouden beetuurs-vergadering van ffSchevenings belang” is besloten niet meer te antwoorden op anonieme brochures of artikelen tegen de haven, met name dus niet op de brochure X Y Z onlangs verspreid. De vereeniging meent trouwens in deze quaestie te mogen verwijzen naar al hetgeen reeds door haar is gepubliceerd. — Van een bomschuit van den reeder Arie de Mos te Scheveningen, is door een Engelschen stoomtrawler op klaarlichten dag en bij kalme zee den kabel met anker afgestoomd. Gelukkig heeft de bemanning het scheepsnummer kunneu aflezen, zoodat nu een eisch tot schadevergoeding kan worden ingesteld. De waterschout te Scheveningen heeft van het gebeurde proces-verbaal opgemaakt. — De juiste datum voor het eerste Nationaal visscherij-oongres te houden te Utrecht, is thans vastgesteld en wel op 9 en 10 November. Het congres telt 33 donateurs, waaronder de heer Van Naamen van Eemnes, voorzitter van de Eerste Kamer der Stateu-Generaal, en 120, waar* ander vele leden der beide Kamers, de Commissaris der Koningin in Overijsel en leden van Prov. Staten. Burgemeester en Wethouders van Utrecht bieden op 9 November het congres een receptie aan 's avonds te 8 uren ten Raadhuize. — Na eene afwezigheid van vijf maanden is het Duitsehe visscherij-stoomschip Eélgoland van sijne expeditie tot onderzoek der Noord pool wateren teruggekomen. Gelijk bekend is, had het wel sens kustplaatsen aangedaan, maar was er nog niets omtrent de resultaten medegedeeld. Dienaangaande wordt thans uit Geestemunde, waar tiet is binnengeloopen, het volgende gemeld. De zoölogen hebben 40 groote kisten vol preparaten van alle mogelijke en deels hoogst zeldzame dieren medegebracht. Rondom Spitsbergen werd op 60 plaatsen zoogenaamd gedregd en op meer dan 100 plankton opgevischt. Datzelfde werd ook voortdurend gedaan op de vaarten van Tromsö naar Spitsbergen en het Beereneiland, zoowel alsook op de terugreis van laatstgenoemd punt tiaar Spitsbergen. De grootste diepte van ophaling bedroeg 1100 meters. De noordelijkste breedte, foor de expeditie bereikt, was 81° 32’, waar zij sich aan de ijsgrens bevond. Dr. Brühl heeft, nevens preparaten, ook eene rijke verzameling van uitkomsten der bacteriologische onderzoe- ; kingen van groote wetenschappelijke waarde medegebracht. Kapitein Rüdiger heeft door velerlei ; lauwkeurige opnemingen, die — evenals de vaart rondom Spitsbergen en omliggende kleine eilanden — wegens den buitengewoon gunstigen toestand van het ijs doenlijk waren, verscheidene ver weteringen in de kaart gemaakt. Prof. Fischer weeft, niettegenstaande de voor zijn doel veelal j e lage temperatuur, verschillende landschappen, jsbergen en dieren deels in schets gebracht, deels beschilderd. De zoo rijkelijk verkregen resultaten worden niet alleen van belang geacht voor de iennis van het fauna- en floraleven in de Noordjoolwateren, maar kunnen ook nuttig zijn met jetrekking tot de Noordzee. Wat het schip bereft, wegens het betrekkelijk te groot aantal | lersonen aan boord, heeft het wel niet alle noodige , geriefelijkheden opgeleverd, maar is het, en wel nzonderheid dikwijls bij zeer slecht weder, voor :ulk eene onderneming ten volle zeewaardig jevonden. ! --- RECHTSZAKEN. Arrondissements-Rechtbank te Rotterdam. Zitting van Dinsdag 25 October. Een berouwhebbend zondaar beklom het zondaarsbankje, .en rooden zakdoek voor de betraande oogen gedrukt en lauwelijks antwoordend op de vragen van den president, lem was een geheele serie diefstallen ten laste gelegd, die iij alle bekende. Hij heette J. v. B., was 31 jaar oud en rbeider te Kethel. In den nacht van 2 op 3 Sept. zou hij e Vlaardinger-Ambacht 10 kippen hebben weggenomen uit en kippenhok op het erf van G. P. van Mill, welke hij in en zak had gestopt. Hij vond het evenwel minder aan;enaam het gevederde volkje op den rug te dragen en aarom — o, causa causarum! — had hij ook nog een iruiwagen van K. A. Koster weggenomen om ze naar en poelier te brengen, waar hij ze voor 40 ct. ’t stuk ad verkocht. Den kruiwagen had hij op het erf van ezen laten staan. In den nacht van 6 op 7 Sept. had ij daarna, ook te Vlaardinger-Ambacht, 9 kippen en kuikens ten nadeele van C. P. van Mill, in den nacht an 9 op 10 Sept. 6 konijnen met een zak ten nadeele ] an W. G. F. Terlaak en eindelijk in denzelfden nacht s Maasland een kip met 11 kuikens, ten nadeele van . Dijkshoorn weggenomen. Het grootste deel dezer dieren ras aan 't Hart te Maassluis verkocht, de rest had hij elf gehouden. Daarna waren ze met alle winden meeewaaid, zoodat er te Rotterdam, te Delft en elders aan de larkt waren gebracht. Bekl. was dien tijd zonder werk geweest. Hoe gemoedejk ons boertje was, blijkt daaruit, dat hij de kippen, 'elke hij in huis had, had klaargezet voor den politie- ! gent, welke hem gezegd had, den volgenden morgen bij * em te zullen komen. Mr. J. de Josselin de Jong releveerde, dat na deze vijf ,| iefttallen, nog een paar maal proces-verbaal tegen bekl. opgemaakt en men hier dus met iemand te doen heeft, ie van diefstal schijnt te leven en reqüireerde een gevanmisstraf van 1 jaar en 3 maanden. L. van V., 32 jaar, scheeepsjager te Vlaardingen, had , o 1 September j.1. een paard op onnoodige wijze mishanild. Hij had het beest wreedaardig tegen den buik geschopt ï slagen tegen den kop toegebracht, niettegenstaande het swillig meeliep. Eisch f 15 boete, subs. 5 dagen hechtenis. --- VLAARDINGEN, 29 October 1898. Bij den Raad dezer gemeente is door eenige Raadsleden de volgende nota ingediend: Aan den Raad der Gemeente Vlaardingen. In de Raadsvergadering van 18 November 1897 (Raadsverslag bladzijde 372) werd bij de behandeling van volgnummer 7 der Gemeente-begrootmg bij acclamatie aangenomen het voorstel der 3e Sectie: „Burgemeester en Wethouders uit te noodigen bij den Raad een voorstel in te dienen tot heffing van een recht voor het gebruik van de havenkaden voor den opslag en het verwerken van goederen”. Bij missive van 9 April 11. deelden B. en W. aan den Raad mede, dat zij eene heffing van kaaigeld in onze gemeente technisch zeer wel mogelijk en financieel niet minder aanbevelenswaardig achtten, doch dat, waar de commercieele en industrieele belangen onzer gemeente zich bijna geheel oplossen in die van de zeevisscherij, het hun voor het oogenblik ongewenscht voorkwam voor het in gebruik nemen van kaderuimte rechten te heffen. In de plaats daarvan boden zij den Raad een belasting aan wegens de gebouwde eigendommen, die aan de openbare straat belenden. Ondergeteekenden kunnen zich met deze zienswijze van B. en W. niet vereenigen: a. omdat zij eene Belasting wegens Gebouwde eigendommen (Straatbelasting) minder gewenscht achten; b. omdat zij niet deelen in de bezwaren van B. en W. tegen de heffing van kaaigeld. Afgezien van de talrijke bedenkingen die zij tegen het ontwerp Straatbelasting, zooals dit is voorgesteld, hebben, komt het hun voor dat eene dergelijke heffing eene nieuwe belasting is van hen, die in de andere belastingen als Hoofdelijken omslag, Opcenten Grondbelasting, Opcenten Personeel, enz. bijdragen. Zij meenen dat van meerdere belasting geen sprake mag zijn, zoolang een zoo in het oog vallend en belangrijk object tot belastingheffing als het gebruik der havenkaden onbelast is; en zij achten het onbillijk het gebruik der kaden kosteloos te doen geschieden, terwijl de ingezetenen die niet van die opslagplaats gebruik maken, voor de straten vóór hunne woningen opnieuw zouden moeten betalen. De bezwaren van B. en W. tegen de heffing van kaaigeld deelen zij niet, ook niet wanneer zij in aanmerking nemen het gevaar dat „nu ten opzichte van zooveel gunstiger ligging en ruime en doelmatige havens (vermoedelijk Scheveningen) Vlaardingen zelve met concurrentie dreigt”. Vlaardingen heeft zich enorme offers getroost om zijne havenwerken zooveel mogelijk te doen beantwoorden aan de strengste eischen die daaraan te stellen zijn. Ruime havens, breede kaden en terreinen daaraan met spoorverbinding zijn ontworpen en ten uitvoer gebracht. Mocht men van meening geweest zijn, dat die werken aanleiding konden geven aan de Scheveningsche reederijen om aan onze havenwerken de voorkeur te geven boven een Scheveningsche haven, de ervaring heeft geleerd, dat trots de hier getroffen maatregelen, zij het dan ook wellicht ten onrechte, den drang voor een Scheveningsche haven niet is verminderd. Het heffen van kaaigeld, zoo dit bezwaar voor de visscherij opleverde, wat ondergeteekenden betwijfelen, oefent dus geen invloed uit op het al of niet totstandkomen der Scheveningsche haven. In het algemeen plaatsen ondergeteekenden zich op het standpunt, dat een goed beheer der gemeente-financiën vordert, dat diegenen, die gebruik maken van de werken of diensten der gemeente, naar behooren bijdragen in de kosten, die voor die diensten en werken noodig zijn. Dit standpunt werd ook herhaaldelijk bij voorstellen betreffende heffing van retributiën door B. en W. ingenomen. Uitzondering daarop te maken voor eene hoofdindustrie is des te gevaarlijker, omdat die uitzondering van zoo grooten financieelen invloed is en noodwendig tot eene te hooge opdrijving van andere lasten moet voeren. Het is niet te ontkennen dat het gebruiken van de havenkaden, zooals dit nu geschiedt, belangrijke voordeelen voor de gebruikers le. Men wenscht die toegepast te zien als politiemaatregel. Door de heffing van een tamelijk hoog recht wenscht men te bewerken, dat de kaden na verloop van korten tijd ontruimd zijn. Een zoodanig recht kan na aftrek der perceptiekosten geen belangrijk bedrag voor de gemeente opbrengen, terwijl de controle moeielijk is. Aan den anderen kant is het in zoover hinderlijk aan de handelsbeweging, dat het den gebruikers der kaden de belangrijke faciliteiten, die nu door hen genoten worden, ontneemt. 2e. Men wenscht kadegeld te heffen als bron van inkomsten. De faciliteiten van het gebruik der kaden worden, voor zoover de publieke dienst en andere belangen dit toelaten, toegestaan, doch . . . men laat er voor betalen. Ondergeteekenden meenen dat het laatste denkbeeld verre de voorkeur verdient. In andere gemeenten wordt tegen betaling van een zeker bedrag per strekkenden meter kadelengte voorrecht van vaste ligplaats verleend aan schepen van reederijen, die geregeld de haven bezoeken. Werd ook aan hier geregeld binnenkomende vaartuigen zooveel mogelijk vóór de tot industrieele doeleinden in gebruik zijnde terreinen en panden die preferentie verstrekt, dan zoude dit een gemak zijn voor vele reeders, kooplieden en industrieelen. Voor hen die door betaling van een recht die vaste ligplaats hadden, zoude het toegestaan kunnen worden dat deel der kaden overigens kosteloos te gebruiken voor het verwerken en opslaan van goederen. Zij die geen vaste ligplaats wenschen, zouden dan kunnen lossen langs de kaden, waarop geen preferentie van vaste ligplaats wastoegestaau, terwijl bij groote drukte of wanneer de publieke dienst dit vordert, ook tijdelijk gebruik zoude kunnen gemaakt worden van de vaste ligplaatsen onder bizondere vast te stellen bepalingen. De kaden, gelegen vóór de dwarsstraten en vóór de particuliere woonhuizen, zouden dus niet als vaste ligplaats mogen worden afgegeven en blijft er dus voldoende kadelengte over tot losplaats voor den publieken dienst en voor particulieren. Alleen schijnt het wenschelijk de bepaling op te nemen, dat B. en W. gemachtigd worden in bizondere gevallen, waar de eigenaars van aan de haven liggende woonhuizen, de daarvóór gelegen kade, volgens oordeel van B. en W. voor hun bedrijf dringend noodig hebben, ook aan hen preferentie van vaste ligplaats vóór die woonhuizen toe te staan. Voor hen, die van de kade, waarop geen voorrecht van vaste ligplaats verleend is, wenschen gebruik te maken tot tijdelijken opslag van goederen, zoude een progressief recht geheven moeten worden dat, zonder voor korten opslag bezwarend te zijn, er aanleiding toe gaf, dat die kade niet te lang in gebruik werd gehouden. Men mag aannemen dat de opbrengst van dit progressieve recht de perceptiekosten van deze voorgestelde heffingen ruimschoots zal dekken. Op die wijze zoude dus alleen contróle noodig zijn op het betrekkelijk weinig omvangrijk gebruik als opslagplaats, van de kade waarop geen voorrecht van vaste ligplaats is verleend. De invordering van het recht voor vaste Ligplaats en van dat voor opslag van goederen zoude aldus geen Bezwaren met zich mede brengen. Het komt ondergeteekenden verder voor, dat het groote bedrag, dat voor het onderhoud en de rente en annuïteit van de stichdngskosten onzer havenwerken jaarlijks benoodigd is, eene kleine wijziging van het havengeld en eene andere regeling van het Liggeld van vaartuigen wenschelijk maakt. Toen B. en W. in 1890 den Raad voorstelden om het havengeld te verminderen, omdat het toen geheven bedrag hooger was dan de som voor onderhoud enz. voor de havenwerken benoodigd, werd deze som door hen berekend op f 20.700 ’sjaars. Sedert is schter de havenbeschoeiing in vele opzichten minder deugdelijk gebleken dan verwacht werd, groote sommen zullen volgens B. en W. jaarlijks aan die beschoeiing moeten worden ten koste gelegd, zoodat eene raming pan ƒ 25.000 voor de oude haven nu niet ie hoog is. De werken in den nieuwen polder zullen mgeveer vier ton kosten en zijn bijna uitsluitend bestemd voor uitbreiding der havenwerken. Ook in aanmerking nemende de costen van onderhoud, baggeren, toezicht, verlichting, enz. enz. mag de daarvoor jaarijks benoodigde som veilig op f 30.000.— geschat worden. Te zamen dus ca. ƒ 55.000.— Het argument, dat in 1890 gold voor de verlaging van het havengeld voor haringchepen van 5 op 4 ets. per M3. is dus nu liet meer aanwezig. De lasten toch zijn nu liet f 20.700.— doch f 55.000. Zooveel te oplevert. Zij besparen o. a. pakhuishuur en ' dubbele verwerkingskosten. Bij het ontwerpen eener kaaibelastiug kan men uitgaan van twee denkbeelden: minder is eene bestendiging van die reductie gemotiveerd nu het havengeld, in 1890 f 24.086.07 opbrengende, in 1897 slechts opbracht f 22.380.25. De overige in 1890 aangebrachte wijzigingen van het havengeld, volgens raming van B. en W. een mindere opbrengst gevende van ƒ 361.95 (waaronder ƒ 100.— mindere opbrengst wegens vermindering van het havengeld voor versche-vischschepen) spelen een zoo ondergeschikte rol, dat daarop niet terug behoeft gekomen te worden. Het schijnt dus billijk het havengeld voor schepen die uitsluitend de visscherij uitoefenen (Verordening art. 3a) weder te bepalen op 5 ets. en voor versche-vischschepen het 1 tarief van 2 ets. te bestendigen. Het tarief voor liggeld van vaartuigen is in onze gemeente zeer laag gesteld. Bedenkt men dat gedurende winter en lente onze havens met schepen bijna gevuld liggen en dat de opbrengst van het Liggeld in 1897 (het hoogste jaar) slechts f 1215.14 was, ■ dan springt dit dadelijk in het oog. De heffing van 23/4 ets. per twee maanden was misschien billijk en voldoend in 1878 toen die verordening werd vastgesteld. Toen toch 1 werd als opligplaats gebruikt het spuiwater, dat weinig onderhoud vereischte, terwijl de \ havens, waar nu de schepen des winters i liggen, beduidende uitgaven vorderden en i vorderen. Men denke o.a. aan de opzettelijk zeer breed aangelegde berghaven met kost- \ bare ducdalven, en nog onlangs bijvoorbeeld voteerde de Raad een uitgaaf van ± f 2000.— | voor vloedpalen in de Koningin-Wilhelmina- s haven. i Op grond van deze overwegingen meenen < ondergeteekenden, dat de billijkheid vordert, 1 dit tarief eenigszins te wijzigen en zouden zij j dus voorstellen als liggeld te doen betalen , 2 ets. per M3. per maand of onderdeel van ' eene maand, met dien verstande, dat dit i liggeld inging ééne maand nadat het haven- ] geld betaald was. In aanmerking nemende, dat ook alsdan leggeld zal worden geheven van verscheiden J vaartuigen, die langer dan eene maand doch | korter dan twee maanden liggende, nu van | belasting vrijvallen, meen en zij dat de meer- « dere opbrengst van liggeld alsdan te schatten ! is op f 1.000.— | In 1890 werd door B. en W. j geraamd, dat de verlaging van , 1 ct. per M3. van het havengeld i voor haringschepen een mindere i opbrengst van ƒ 1327.04 zoude geven. De herstelling van dat | recht op 5 ets. zoude dus ongeveer f 2.000.— t meer in de gemeentekas kunnen i doen vloeien. f De lengte der havenkaden van de oude en nieuwe haven is ongeveer 3000 M. Aannemende dat op 1400 M. daarvan t preferentie van vaste ligplaats i werd gegeven, dan zoude een » § recht van ƒ5.— per strekkenden meter kade een opbrengst geven van f 7.000.— Te zamen f 10.000.— Op die wijze zoude, volgens het oordeel van ondergeteekenden de benoodigde f 10.000 billijker geheven worden dan door de voorgestelde straatbelasting. In aanmerking nemende, dat diegenen, die op deze wijze meerder getroffen worden, d zonder twijfel ook een belangrijk deel te j betalen zouden hebben van de straatbelasting b of van welke andere heffing men ook tot 3 bestrijding der benoodigde som zoude willen e aanwenden, vertrouwen zij dat hunne ideeën 6 de instemming van de meerderheid uwer § Vergadering mogen verwerven. k Ondergeteekenden stellen alzoo voor: d Dat de Raad besluite: de Commissie voor d de Verordeningen uit te noodigen voorstellen h in te dienen waarbij zoodanige regeling wordt * getroffen, dat inplaats van door eene straat- v belasting, de benoodigde f 10.000.— worde t< gevonden door billijke verhooging van haven- w geld en liggeld en door eene belasting op Z( bet gebruik der kade als vaste aanlegplaats g voor schepen en als opslagplaats van goederen. 11 C. H. HUMMELINCK. 5 W. J. VAN DUSSELDORP. 3| J. VAN DUSSELDORP A.Mz. d: Vlaardingen, 27 October 1898. ^ g< ei g< ---