K.L.M. landmeterspioegen kappen ziek een weg door Suriname’s oerbos expeditie naar rakka-Pakka loordelijke helft van Suriname reeds geheel gefotografeerd „De opname-eênKe2ctr vaiï^hët~Ëo"fotëch-nTsch-^en CartoiraflEch ~Bedriif der K.L.M. hebben op 1 December jj* de kaartering van de Noordelijke helft van Suriname voltooid; 81.000 km2 land werd op schaal 1 :40.000 gefotografeerd, voornamelijk ten behoeve van de Mijnbouw, het Boswezen en Publieke Werken. Bovendien werd nog 10.000 km2 op schaal 1:20.000 opgenomen, speciaal vcor bosbouwkundig onderzoek”. Een simpele, zesrege'ige mededeling voor een belangrijk en zeer zwaar werk, dat tot stand kwam onder de zengende tropenzon van Nederlands Guyana. Het werk van een groepje K.L.M.-ers, die in de lucht met hun fotovliegtuig en op de grond met hun landmeterspioegen werkten vanuit hun basis bij Paramaribo: het vliegveld Zanderii. Alleen voor stoere kerels Al worden van een land nog zoveel luchtfoto’s gemaakt, een behoorlijke kaart fcan alleen vervaardigd worden, als op zijn minst een aantal punten in het terrein is „opgehangen” aan de meridianen en breedtecirkels, die, althans in bet brein van de cartografen, de aarde omspannen. En dus werden er verschillende expedities op touw gezet, dwars door het nart van Suriname. Door donkergroene, geheimzinnige oerbossen, waar het droge geluid van de hakkende bijlen, en over veraraderlijke stroomversnellingen, waar het plonzen van de koelastokken in het water bet tempo van de tocht aangaven. *> Slechts stoere kerels, die de wil en het doorzettingsvermogen van pioniers bezitten, kunnen dit werk tot een gced einde brengen. Want de moeilijkheden zijn velerlei en komen vaak op onverwachte ogenblikken, zoals bij de expeditie naar Goddo, toen de bosnegers plotseling weigerden verder te roeien. Goddo moest echter worden bereikt, want de „Granman”, het dorpsopperhoofd zou de expeditieleden jn audiëntie ontvangen. Teen de ■leider van de expeditie een zak tabak als prijs uitloofde voor de eerste rceier die jn Goddo zou arriveren, werd er plotseling een wilde baast merkbaar. Het kasboek kreeg een nieuwe, ongewone post: „f3,— voor een wedstrijdprijs”. De hele groep, met de roeiers erbij zestig man, bivakkeerde maanden achtereen in het dichtbegroeide woud, overdag werkend in het vochtige bos, ’s avonds rustend in de koelte van hef kamp, waar na het bad in de rivier de hangmat werd opgezocht Dat was het ogenblik voor de oorlam uit de fles „Dram”, het geliefde inlandse brouwsel. Iedere avond weer lichtte het kampvuur tegen de omringende woudreuzen en zongen de arbeiders levenslustige liedjes, begeleid door mandoline en guitaar. En als da,n na enkele weken plotseling de PJ-ALI, de foto-Dakota boven de boomkruinen scheerde om brieven en andere goede zaken te „droppen”, heerst er onder de mannen een uitgelaten stemming. Het dagboek van de ploegleider De aantekeningen die de ploegleider in zijn dagboek maakte over de tocht naar Pakka-Pakka spreken een nuchtere en duidelijke faal: Dinsdag: Van Zanderij per trein naar Kwakoegron vertrokken. Drie uur in een rijdende oven. Met da boot verder... Woensdag: In alle vroegte al veel lawaai en geraas va(n de zestig Djoeka’s. Hebben de dertig corjalen achter onze boot gebonden; met de he e stoet stroomopwaarts. Om de 4 kilometer barogralische hocglemeangen verricht met behulp van de buitenboordmotor. Om 5 uur Brokolonko bereikt. Hebben nu hemelsbreed 32 km afgelegd. Vermoeid en verbrand in slaap gevallen ... Donderdag: Om 12 uur in Misali’ci aangekomen. Moeten de zware motorboot achterlaten, want 200 meter verder beginnen de grote stroomversnellingen ... Vrijdag: In alle vroegte werden de uitgeholde boomstammen ingeladen. De Djoeka’s komen zich grijnzend voorsteller’. Tabak uitgedeeld. Onder veel lawaai de tocht hervat, nu zonder de 120 P.K. Dieselmotor. Het leek er .steeds op dat een der boten zou om- j slaan, maar de Djoeka’s beheersten j de koelastok en de corjalen scholen 1 net langs de puntige rotsstenen. Om 5.30 uur in Kwattahede... Zaterdag: Onze K.L.M. vlag wappert trots van de commandoboof. Een der roei- i ers zei, dat hij last had van zijn blindedarm, maar toen de ziekenop- j passer hem een spuitje wilde geven, | bleek de darm weèr ziende te zijn. ! Om middernacht waren de Djoeka’s ! nog aan het dansen en zingen in Makajapinko... Zondag: Moesten bij Lourens Dam tot ons middel in het water om te duwen en de boot te verlichten... Maandag. Zijn op ’t laatste traject zonder ongelukken langs de grootste stroomversnelling gekomen. Aan land gegaan Eerst begonnen met bomen omhakken, mierennesten uitgëbrand, slangen gedood en de tenten opgeslagen... Dinsdag: Begin gemaakt met het kappen van een lijn naar Pakka-Pakka. Door de zware regenval geen astronomische waarnemingen verricht... Woensdag: De bomen worden zwaarder, de heuvels worden hoger. In de dalen veel last van de makka-makka struiken ... Donderdag: Hebben in de dalen grote stukken schoongekapt om van /heuveltop naar heuveltop te kunnen kijken ... Vrijdag: Pakka-Pakka bereikt. Aan de andere kant van het dorp verder gegaan met kappen. Volkomen geslaagde astronomische waarnemingen verricht Zaterdag: Het vertrouwde motorgeronk van de „Vliegende Hollander” plotseling boven onze hoofden. De Djoeka’s zijn verrukt over de „Grote Vogel”... Zondag: Calo kreeg malaria aanval. Gelukkig niet ernstig... Maandag: Vandaag begonnen met kappen van een lijn in tegengestelde richting. Dinsdag. De PJ-ALI dropt onderdelen voor de buitenboordmotor... Woensdag: Onafgebroken het geluid van het slijpen der bijlen. Voortdurend bomen omgekapt om noodbruggen over de kreken te maken. Dan weer moesten wé moeizaam door de modder baggeren, dan weer hadden we levensgevaarlijke klimpartijsn o\ e- de halfgevallen bomen... Donderdag: Naderen het eind van de lijn. Bijna brokken, doordat een enorme woudreus een rare draai maakte en recht op ons afkwam... Zaterdag: Vandaag lonen aan de Djoeka’s uitbetaald... Zondag: Bezoek van de bevolking van Pakka-Pakka. De hele dag klonfken er weemoedige liedjes docr het woud. Dinsdag: Ontzettende hitte... Donderdag: Kerkdienst in het woud, sober en indrukwekkend... Zaterdag: Vanmorgen vertrokken. Inwoners van Pakka-Pakka deden ons met bloemen uitgeleide. Zwaaiden zolang ze ons konden zien. Ben benieuwd of we ze nog eens zullen ontmoeten... * * * In de kraakheldere laboratoria van het Cartografisch Bedrijf der K.L.M. in Delft staan mannen in witte jassen aan vernuftige en ingewikkelde kaarteringsmachïnes. Aan de hand van de foto’s, die in Suriname zijln gemaakt, worden hier langs automatische weg de kaarten vervaardigd die de wetenschap zulke belangrijke diensten bewijzen. Maar de hulpmiddelen mogen nog zo modem zijn: zonder het onvermoeibaie zwoegen van de kerels van de meetploegen zou deze taak, een vitaal onderdeel van het Surinaamse Welvaartsplar, die nog jaren zal duren, niet tot. stand kunnen tomen! 2. de Eerste Nederlandse C oöperatieve Kunstmestfabriek alhier, om vergunning- tot uitbreiding- van de, küns’tmestfabriek op het perceel aan de^_ Parallelweg- nr. 21, kadaster sectie D nr. 1577, door bijplaatsing van een superkorrolinstallatie met gebruikmaking van 15 electromotoren met een totaal-vermogen van 162.5 p.k.; dat Dinsdag, 15 Februari 19491, ten raadhuize 'te 16.30 uur gelegenheid' zal worden gegev-en om tegen deze oprichting en uitbreiding bezwaren in U- l)i\mgv.i! én «toe mondeling en schriftelijk toe te lichten; dat zowel de verzoek(st)er als zij, die bezwaren hebben in te brengen gedurende drie dagen vóór ovengenoemd tijdstip op de secretarie der gemeente kunnen kennis nemen van de terzake ingekomen schrifturen. EEN VERGISSING. In de trein gebeuren vaak eigenaardige dingen... Zo trok onlangs een Belg zijln- oudste plunje aan, ging naar Amsterdam, kocht daar met zwarte guldens een nieuw costuum en liet het bezorgen aan het hotel waar hij logeerde. De volgende morgen vertrok hij met het pakket — waarin zich het gekochte costuum b evond — naar het station, stapte inde trein en trok weer huiswaarts. Toen de trein de grens naderde zocht de man een W.C. op en trok zijn oude, zo goed als versleten plunje uit. Om geen last met de douane te krijgen, wierp hij de oude kleren uit het raampje. Daarna maakte hij het pakket van de modezaak open om het gekochte costuum aan te trekken. Toen kwam de ontgoocheling ... In het opengemaak te pak zat ’n damesjapon naar de laatste mode! In het hartje van de winter, in zijn ondergoed..., de 'man stond toch wel even beteuterd te kijken. Ten einde raad trok hij de knal-rode new look japon (aan. Bij de grens k-eke nde douane-ambtenaren hem meewarig aan.... Wat is beroeder? Iemand zei eens schertsend tegen Professor wondor, zeer bekend arts en dito criticus: — Men zegt, dat er geen beroeder zieken zijn dan doktoren. Waarop Mondor riposteerde: — En er zijn geen beroeder doktoren dan zieken. --- BARE KENNISGEVING ONTEIGENING. De -Burgemeester van Vlaardingen brengt ter kennis van de ingezetenen dezer gemeente, dat met betrekking tot de onteigening ten behoeve van het bouwplan 1949 van 3 Februari tot en met 16 Februari 1949 kosteloos op de secretarie, afd. algemene zaken, ter inzage zijn nedergelegd: a. een. aanzegging overeenkomstig atrikel 13 van het Koninklijk besluit vah 7 'Mei 1946 ((Staatsblad F 67); b. een lijst, waarop de onteigende percelen zijn vermeld; c. een kaart, waarop de onteigende percelen zijn aangeduid; d. een afschrift van het verslag van de zitting tot het aan horen van bezwaren tegen deze onteigening. Vlaardingen, 28 Januari 1949. De Burgemeester voornoemd, J. HEUSDENS. STUDIEBEURZEN WIJBENGA LEEN EN HOUCKEMA LEEN TE BOLSWARD. 'Burgemeester en wethouders van Vlaardingen geven, ter voldoening aan artikel 22 van het Koninklijk besluit van 2 December 1823, aan mogelijk alhier wonende familieleden van de stichters van het Wijbenga Leen en het Houckema Leen te -Bolsward, kennis, dat de bestuurders-collaJ;oren van deze lenen voornemens zijn over te gaan tot de begeving van studiebeurzen. Nakomelingen uit de familie van de stichters, die naai* één dier beurzen wensen te dingen, kunnen zich, onder overlegging van een afschrift van een geboorte-acte en met vermelding van genoten onderwijs vóór 1 Maart a.s. schriftelijk aaiimclden bij de heer H. F. Winterwerp, te Bolsward. Zij dienen dan de leeftijd van 12 jaren te hebben bereikt en die van 24 jaren niet te hebben overschreden. De begiftigde zal vrij zijn in de keuze van een vak van studie. Het vergelijkend examen wordt gehouden in de 2e helft van April a.s. HINDERWET (Burgemeester en wethouders van Vlaardingen brengen ingevolge artikel 8 der Hinderwet ter openbare kennis, dat door hen bij besluit van 25 Januari 1949 is verdaagd de beslissing op het verzoek van W. Vermaas Jr., meubelfabrikant alhier, om vergunning tot oprichting van een meubellakspuiterij in het perceel Oosterstraat nr. 93, kadaster sectie B nr. 6951, mot g’ebruikinaking van 2 electromotoren, respectievelijk 1 van 0,4 en 1 van 3 p.k., op grond dat de berichten bedoeld bij de artikelen 7bis en 12bis der Hinderwet, van het hoofd van het 3e district der arbeidsinspectie, nog niet zijn ingekomen. Burgemeester en wethouders van Vlaardingen brengen ingevolge artikel 6 der Hinderwet ter openbare kennis, dat heden ter secretarie dezer gemeente met de bijlagen ter inzage is gelegd het verzoek van: 1. 'C. H. Richter, fabrikant te Schiedam, om vergunning tot oprichting van een borstelfabriek in het; perceel Markgraaf straat nr. 8, kadaster sectie A nr. 3326, met gebruikmaking van 5 eletcromotoren, respectievelijk 1 van 1%, 2 van % en 2 van 14 p.k.; --- Een 90-jarige Vlaardinger Men schrijft ons: Zaterdag hoopt de oude Vlaardinger, F. M. G. Harting te Driebergen, zijn 90ste verjaardag te vieren. Hij ontving zijn eerste opleiding aan de Normaalschool te Schiedam, toenmaals nog V ormschool geheten. Bij het lager onderwijs was hij werkzaam te Maassluis, Leiden, en Vlaardingen, om idaarna op. zijn.26e jaar de acte - M.O. gymnasti(■ k te halen. Gedurende 33 jaar was hij leraar te Maassluis en heeft tal van leerlingen voor de middelbare acte opgeleid, later bij de HJsLS, toe Brielle. Het grote gymnastiekfièest voor Z.-Holland, op 2e Pinksterdag 1897 te 'Vlaardingen, stónd onder zijn leiding. Nog meer herinneringen zullen de oudere Vlaardingers bezitten aan zijn groot en langdurig sociaal werk voor de Vlaardingse gezondheidskolonie. 'Gedurende tien jaar heeft hij me't, zijn nu 86jarige echtgenote, de zomervaeanties geheel besteed voor de Vlaardingse bleekneusjes. Als zodanig was hij met zijn vrouw een pionier voor de later zo uitgegroeide jeugdzorg. Afkomstig uit een Hervormd gezin, waar hem naast warme godsdienstzin, liefde voor het Vorstenhuis is bijgebracht, mag hij zich nu in zijn aardig huisje, Meenkschelaan i, hoek Engweg te Driebergen, in een goede gezondheid verheugen. Hij leeft nog intens met het gebeuren van de dag mee. Als een trouw en meelevend lid van Volksonderwijs en van de Ned. Protestantenbond, is het hem desniettemin een vreugde dat zowel de Herv. kerk als de school, in weerwil van alle teleurstellingen, toch geleidelijk meer nadert het ideaal van Hoedemaker: „Heel de Kerk en heel de -School voor heel het Volk”. Met het oog op een hart aandoening van zijn vrouw bij voorkeur weinig of geen bezoek Zaterdag a.s. „Holte Messe’’ van Joh, Seb. Bach. Donderdag 10 en Vrijdag 11 Februari a.s. wordt in de Koninginnekerk te Rotterdam een uitvoering gegeven van de „Holte Messe” van Joh. 5eb. Bach. Tal van bekende namen komen op do lijst van medewerkenden voor. Zo o.a.: Corry Bijster, sopraan; Annie Hennes, alt; Reinhardt van Randwijk, tenor en Willem Ravelli, bas. Daarnaast, vermeldt de lijst nog een keur van tekende musici, waaronder Koos Bons, orgel; Salvatore Tomasso, viool; Lou Oostdam, hobo; Hans -Schouwman clavecimbel. De rij van medewerkenden wordt besloten met het Rotterlatns Philharmonisch Orkest en de Chr. Ora;orium Vereniging „Rotterdam-Zuid ”. Het geteel staat onder leiding van onze oud-stadgeïoot Piet van den Kerkhoff. Voor deze uitvoe■ing kan men telefonisch kaarten bestellen onler no. K 1800 37238 en 73270. --- KINDEREN WAAR IS HET HOOFD VAN DE DIEREN TEMMER? Beste Kinderen, Deze week heb ik voor jullie weer een zoekplaatje. Hier zien jullie de afbeelding van eer leeuw, de koning der dieren. Maar wie vindt nr ik-u xi’-n/j-vi vcwi lierentemmer ? Oplossingen inzenlen voor a.s. Woenslag aan Oom Jgn, t.a. Nieuwe Vlaard. Jourant, Hoogstraat (58 'te Vlaardingen. Onder de goede opossers (sters) zullen ve weer drie prijsjes rerloten. V ooruit Tienden, wie zoekt .1 i - —- i zjctr v luuca. ONZE KLEINE TEKENAARS. Vandaag een drietal tekeningen van een tweetal neefjes en ... van een nichtje. In de eerste plaats geven we gaarne Wim Goudriaan een plaatsje. Wat kan'die Wim tekenen! Wie doet het hem na? i (. ■■ Het is een ïilaatje l-LC-V W VjV.1I |JiaCHJC van het verhaal van Valentij n. Het tweede plaatje is van Frans, jullie weet wel, Lenie haar neefje, die in de Kerstvacan'tie bij haar logeerde. Frans is 9 jaar en ris hij zo goed eert tekenen als zijn vader, nu dan irijgen we -nog uooie tekeningen van hem te zien. y i Toen Frans aan het, tekenen was, toen ging mie ook aan de slag. Hier zien jullie het reltaat. Jullie kunnen 'toch wel zien wat het is? iet goed? Nu ik zal het vertellen. Het is de kerstboom. Voor long kan Lenie beter ten dan tekenen, laar ja, ze is nog zo Jein. Ze is pas 4% aar. Het is maar te lopen, dat ze beter eert tekenen dan lom Jan. Die maakt r ook niet veel van, -oor! Toch is teke-en iets heel moois n ik wil er bij jullie p aandringen om eel te tekenen. Dat 3 y.nov VipI fmcmi Ir I DOOR DE WILDERNIS. 'Het doorkruisen van de wildernis was schijn>aar toch niet zo gcmakkelijk als het leek. De vrijs werd gewonnen door: Jelke Moerman, Da Costastraat 25. ^ Een troostprijsje kreegJoop 'Moerman, Da lostastraat 25. Hier is de postbode: Jelke Moerman: Wat kan jij ;uk tekenen. Ik zal het plaatje ewaren, het komt binnenkort _ J . 1 ii-. R. Schipper, Wim van Noort, Will.y de Kol VVat jammer, jullie waren te laat met de oplo iing. Ze was wel goed hoor! I . XJCU VUl^CHUC fVf Ui maar weur. Ja het raadsel was wel moeilijk. Piet Vleij: Beste kerel, je was veel te laat. Een grapje van R. 'Schipper: „Wat heb je met die luidspreker gedaan?” „Oh, hij scheen een beetje hees, daarom heb ik een flanellen das om zijn nek gedaan”. Nu, ik zou er liever mee naar een radio-reparateur gaan. En- jullie? SPARTA. Hebben jullie wel eens gehoord van Sparta ? (Ik bedoel niet de voetbalclub, hoor, maar de staat -Sparta in het oude Griekenland.). Misschien weet je dan ook, dat de staat Sparta de leiding o-p zich nam van de opvoeding der jongens. Wat er met de meisjes gebeurde kon de staat weinig schelen. -Slechts de heel flinke en gezonde kinderen mochten blijven leven. Tot hun zevende jaar zorgden de moeders voor de knapen. Na hun zevende jaar kwamen ze in een gesticht van de Staat. De opvoeding, die ze kregen, bestond voornamelijk uit oefenen van het lichaam. De jongens worstelden, vochten, joegen en zwommen. Öp alle mogelijke manieren werden ze gehard. Alles moesten ze leren verdragen: honger, koude, hitte, dorst zonder een kik te geven. Voor het overige kregen ze weinig onderwijs. Wel werden de knapen er in geoefend alle voorkomende gebeurtenissen heel snel te doorzien en hun gedachten kort en bondig uit te drukken Geen lange zinnen mochten ze gebruiken. Ze moesten in weinig woorden veel zeggen. Een paar voorbeelden van een dergelijke wijze van uitdrukken zijn de volgende: Een man, die niet al te best bekend stond vroeg eens aan Demaratos wie de beste Spartaan was. Demaratos antwoordde: „Hij, die ’t minst op u lijkt”. Daar kon de man het wel mee doen. \ Een Atheense redenaar zei eens, dat hij de Spartanen niet leergierig noemde. „Volkomen juist’ , was het antwoord, „want van alle Hellenen zijn we de enigen, die geen kwaad van u leerden ’ ’. 'M-en bood eens een jongeling hanen te koop aan, „die zouden strijden tot ze dood neervielen”. „Behoud ze”, sprak de jongen, „ik wil ze liever hebben, die in de strijd anderen doden’ Philippus van Macedonië schreef eens naar 'Sparta, dat men hem binnen de stad moest ontvangen, H-et antwoord op dit bevel luidde: „Neen”. Toen hij daarop dreigde het Spartaanse land te verwoesten indien hij met zijn leger over de grenzen kwam, kreeg hij tot antwoord: „Indien”, De levenstaak van de 'Spartaan was de oorlog en de wetgever. Lycurgus, had niets verzuimd, om zijn burgers in de oorlog het hoogste genot te doen vinden, waarvoor een Spartaans hart vatbaar was. De gebruiken, die op de Lycurgische krijgswet steunden, waren er geheel op berekend, om dapperheid en doodsverachting’ als hoogste mannelijke deugden te doen schitteren. Het wegwerpen van zijn schild maakte de drag’er eerloos, want het was het sein tot vluchten, evenals het omgekeerd voor een eer gold, als gekwetste of dode op zijn schild uit de slag 'te worden gediagen. Daarom zei ook steeds de Spartaanse moeder tot haar zoon,^ wanneer deze ten strijde trok: „Keer slechts mèt of op uw schild terug” Het krijgskleed van de Spartaan was rood, opdat hij het- bloed ,dat hij verloor niet zou zien. De krijgslieden versierden het haar met kransen, alvorens zij in de slag gingen en hij tonen der muziek, onder het zingen van liederen, trokken zij de vijand tegemoet. Dit gaf de veldslagen) het karakter van een feest en do dode een vriendelijk voorkomen. Hij, die dus in een eervol gevecht was gevallen, werd met lauwerkransen versierd, of wel met de hoogste lof in een rood krijgsniansgewaad ten grave gevoerd. Een vluchteling werd als de meest eerloze onder de mensen geacht, hij was voor altijd uitgesloten van iedere erepost, van de deelneming aan de krijgsoefeningen, van alle rechten der vrije Spartanen. Weet jullie nu wat „Spartaansbetekent? Jullie ziet wel, dat dus die „flinke” opvoeding geen ander doel had, dan de voorbereiding van het jonge geslacht tot de oorlog. Ik geloof, dat jullie, jongens graag even flink van lijf en leden zult zijn, als de jongens van liet oude Sparta, maan dan toch liever met een ander doel voor ogen, is ’t niet? Nu maar maar weer tot de volgende keer. Hartelijke groeten, ook van Tante Nel Lenie, jullie --- SCHIJNWERPER BIJ HET AFSCHEID VAN Dr. ERKELENS Vandaag richten we onze schijnwerper eens op een bij uitstek 'Vlaardingse figuur, die men gedurende bijna een halve eeuw achter elkaar zo goed-als dagelijks in onze straten kon tegenkomen : dokter Erkelens. Anne L. Erkelens werd op 22 Juni 1877 in het landelijk dorpje Klaaswaal geboren. Na zijn studiën in de medicijnen te hebben voltooid, vestigde hij zich in November 1902 te Vlaardingen, waar hij tot op de dag van heden is gebleven. Dr. Erkelens heeft in zijn tijd geslachten zien komen en zien gaan. Wellicht heeft hij babies zien geboren worden, die thans zelf reeds grootvader of grootmoeder zijn ... Over gebrek aan belangstelling heeft deze arts stellig nooit te klagen gehad. Als vader van ’n gezin heb ik meermalen het advies van deze geneesheer ingewonnen. Maar nimmer, zelfs in betrekkelijk „stille” zomenmaanden, herinner ik mij een iedio’e wachtkamer te hebben aangetroffen. Aristocraat in hart en nieren zijnde telde hij toch niettemin zijn patiënten het- meest onder de gewone arbeidende bevolking. ..Als van een arts g’etuigd kan worden, dat hij zijn beroep ook als ’n roeping heeft beschouwd is het wel Dr. Erkelens geweest. Het gezondheidspeil van zijn patiënten ging bij hem boven alles. Daarvan weet ik een merkwaardig staaltje te vertellen. Op ’n koude Januaridag in 1946 — dus midden in de hongerwinter — kwam ik hem eens tegen op de Hofsingel, lopende, zijn fiets en zijn auto-tje had hij natuurlijk wijselijk vanwege de talrijke Duitse roofovervallen laten „onderduiken”, gekleed in korte bontjas met bontmuts. Het vroor, dat het kraakte en de sneeuw lag behoorljjk dik. Na een korte wederzijdse begroeting kwam het. gesprek op de jongste verlaging van de voedselrantsoenen (brood o.a. 400 gram per week). En zo echt uit de grond van zijn hart zei de dokter: „Dat kost onherroepelijk aan velen het leven. Ik wou, dat ik allen kon helpen, maar ik sta hier zelf machteloos”. Dit eenvoudige getuigenis, dat me steeds is bijgebleven, typeert Dr. Erkelens’ verblijf te Vlaardingen gedurende een halve eeuw geheel en al. Nimmer werd tevergeefs een beroep op hem gedaan. Hij heeft steeds getoond te kennen „payer de sa personne”. Thans is het ogenblik van afscheid voor deze arts gekomen. Voor iemand, die de 70 reeds gepasseerd is, stellig niet te vroeg. We wensen hem van harte nog een mooie levensavond toe. Velen zullen hem ongetwijfeld node zien heengaan. Weer anderen zullen blij zijn, dat een jongere kracht hem gaat vervangen. In elk geval zal dr. Warmolts, zijn opvolger, zeker nu bijna huis-aan-huis de griep heerst, gedurende de eerste tijd niet bevreesd behoeven 'te zijn, dat hij met zijn ledige tijd geen raad zal weten. B. v. IR. --- VOOR DE VROUW xvuupi m mei oveneg! Y an de inkomsten, die een gezin geniet, gaat wel het grootste deel door de handen van de huisvrouw. Haar taak is het inmiers om de inkopen van het gezin te doen! Dit geeft haar een grote verantwoordelijkheid vooral in deze tijd, nu levensmiddelen en andere waren zo duur zijn. De huisvrouw zal hetgeen zij koopt, dus terdege moeten keuren op kwaliteit en geschiktheid en daarbij moeten overwegen, of de aankoop werkelijk nodig is en welke hoeveelheid zij- moet aanschaffen met het oog op bewaren en bederf. Het keuren van de waren op kwaliteit kan de huisvrouw door gezicht, gevoel, reuk en smaak, dus door haar zintuigen èn door haar practische ervaring’. Dit is echter niet voor alle waren mogelijk; in sommige gevallen moet zij afgaan op het oordeel van deskundigen. ,,P°01' de overheid zijn daartoe ingesteld de Warenwet, die aan de waren allerlei eisen stelt en de Keuringsdienst van Waren, die erop toezie-t, dat er met de levensmiddelen geen knoeierij of bedrog worden • gepleegd. Toch blijven er nog genoeg punten over, waarop de huisvrouw zelf de waren moet keuren. Koopt zij bijv. groenten, dan dient zij erop te letten of zij wel verse en frisse waar krijgt; verlepte of verrotte groente geeft verlies, niet alleen door de grotere portie afval maar ook doordat de voedingswaarde geringer is dan van verse producten. Bovendien moet zij er rekening mee houden, dat de groenten, die in een bepaald seizoen schaars zijn, altijd meer kosten, dan de soorten, welke dan in overvloed aan de markt komen. Daarnaar kan zij dus haar menu’s richten. In vele groentenwinkels worden tegenwoordig de groenten schoongemaakt verkocht. De prijs is hierdoor iets hoger geworden, maar aan de andere kant bespaart liet de huisvrouw tijd, waarin zij iets anders kan doen en ook is in deze prijs geen af val begrepen. Maar dergelijke producten zijn toch alleen hun prijs waard, wanneer ze vers zijn en geen geuren van daarnaast liggende gesneden groenten (bijv. uien) hebben overgenomen. Bij vele waren, (zoals havermout, bloetn, custard e.d.) geeft de verpakking een — nog tamelijk grote — prijsverhoging. De verpakking biedt als voordeel, dat de producten gemakkelijk en met weinig plaatsruimte op te bergen zijn en dat men nooit oude voorraad met nieuwe vermengt. Koopt men „losse” artikelen, dan moeten deze tegen vocht en tegen scheuren der zakjes wel worden opgeborgen in bussen of potten, die men geregeld moet schoonmaken ?n waarin het oude restje nooit mag blijven zitten, wanneer men er nieuwe voorraad in opbergt. Nog een ander artikel willen we noemen, n.L :1e melk. Losse melk is goedkoper dan flessenmelk. Deze laatste behoeft men echter niet te ioken (en ze wordt door velen lekkerder gerendon). Maar in ieder geval kan men losse melk nemen voor de verwerking in spijzen, b.v. pap, daar ze dan immers tóch gekookt moét worden. Het prijsverschil van 3 cent per liter san, vooral in grote gezinnen, per week of pér maand nog een aanzienlijk verschil uitmaken. YYij noemden hier slechts enkele punten. Een (misvrouw, die doordrongen is van het belang ren haar werk, zal nog vele andere mogelijkheden vinden om haar huishouding zuinig en ;och goed te beheren. Dat kan zij bereiken, door bij al haar inkopen ?oed te overwegen, wat zij wil kopen, waarom zij juist dat artikel kiest, welke kwaliteit het leeft, of het practiseh en voor het doel geschikt s, kortom of het voor haar gezin zijn' prijs wel waard is. Zeker is hier overleg het halve werk! ---