Verhoging leerplichtige leeftijd — Voor meisjes moeilijker dan voor jongens Parlementair Overzicht Het bedrijfsarbeidsverbod voor veertienjarige meisjes heeft nog heel wat voeten in de aarde. Niet het wetsontwerp, dat onlangs zonder hoofdelijke stemming in de Tweede en de Eerste Kamer werd aangenomen. Maar hieraan zitten problemen vast, die groter zijn dan menigeen zal vermoeden. Temeer omdat er de algemen e wens bestaat om dit verbod voor fabrieksarbeid e.d. op den duur ook te doen gelden voor meisjes van 15 jaar. Staatssecretaris Van Rhijn heeft die moeilijkheden onlangs uitvoerig ges childerd. De verhoging van de leerplichtige leeftijd houdt direct verband met dit bedrijfsarbeidsverbod. Het heeft geen zin fabrieksarbeid te verbieden zonder daar iets tegenover te stellen. Het jonge meisje moet de gelegenheid hebben om na de beëindiging van de leerplichtige leeftijd nog onderwijs te genieten, dat niet zal zijn afgestemd op het vergaren van kennis, maar op haar vorming. Een verhoging van de leerplichtige leeftijd tot 15 jaar — dit zou de meest ideale toestand zijn — is echter nog niet mogelijk, want daarvoor ontbreken de gebouwen en de leerkrachten. Het is daarom noodzakelijk deze verhoging van de leerplichtige leeftijd geleidelijk aan te doen geschieden. De klassen zijn nu reeds overbevolkt en a.s. September zal dit nog erger worden, omdat dan het aantal leerlingen maar liefst met 70.000 toeneemt. Een gevolg van het hoge geboortecijfer gedurende de eerste jaren na de bevrijding. In percentages betekent dit dat het aantal leerlingen per klas zal stijgen van 35.6 tot 36.1 Onoverkomenlijk is dit echter niet. Als dit wetsontwerp van kracht is geworden, zullen 6500 meisjes van veertien jaar niet meer in fabrieken mogen arbeiden. Dit aantal is nog wel op te vangen maar een uitbreiding van het bedrijfsarbeidsverbod tot 15-jarigen zal veel moeilijker zijn. Daarbij zijn niet minder dan 17.000 meisjes betrokken. Zorgvuldig dient te worden nagegaan welke gevolgen dit zal hebben, ook voor de industrie. Nu is het een ver- heugende omstandigheid, dat men ook in België overweegt om de leerplicht uit te breiden tot •15 jaar. Gezien de Beneluxverhoudingen is dit uiteraard van belang. Voor de jongens ligt dit probleem veel gemakkelijker. Reeds nu is het zo, dat 72 3/4 van de veertienjarige jongens volledig dagonderwijs geniet. En dit aantal stijgt nog jaarlijks. Het schijnt niet de bedoeling van de regering te zijn om eerst het arbeidsverbod uit te breiden tot de 15-jarigen en daarna pas de leerplichtige leeftijd te verhogen. Staatssecretaris Van Rhijn' heeft medegedeeld, dat dit juist andersom zal geschieden en dat is ook de normale weg. Het is de vraag welk soort onderwijs de veertienjarige meisjes en later de vijftienjarigen moeten genieten. Voorop staat het vormend karakter Zullen de ondernemingen dit onderwijs ter hand kunnen nemen? Deze vraag is geseld. En na de goede ervaringen, die de grote industrieën hebben opgedaan met hun eigen bedrijfsscholen, is dit te begrijpen. Maar het onderwijs voor de jonge meisjes zal een ander karakter moeten dragen, het moet algemeen vormend zijn. En vormend onderwijs houdt nauw verband met het uitgangspunt in levensbeschouwing. De principiële opvattingen der ouders moeten worden geëerbiedigd. Zo is ons onderwijs nu eenmaal geregeld. Zal een onderneming daaraan kunnen voldoen? Een onderneming is een „vergaarbak" van personen met verschillende levensovertuigingen. Het zal moeilijk zijn het vormend onderwijs zo te geven, dat iedereen voor de volle honderd procent tevreden kan zijn. De regering gelooft niet in deze mogelijkheid. Hoogstens zullen in het Zuiden de veertienjarige meisjes in de bedrijfsschool worden gevormd. En dan nog maar alleen in streken, die volkomen Rooms-katholiek zijn. Behalve de levensbeschouwelijke kant is er nog een ander vraagstuk aan deze opleiding verbonden. Er mogen dan levensbeschouwelijke verschillen zijn, maar dit wil nog niet zeggen, dat er geëxperimenteerd mag worden. Een zekere uniformiteit in de opleiding zal er moeten zijn. Momenteel wordt nagegaan welke opleiding het meest te verkiezen is. Zo staan de veertien- en vijftienjarige meisjes in het middelpunt der politieke belangstelling. Ongewild wellicht maar niet zonder 'noodzaak. Maar behalve dit be'drijfsarbeidsverbod staan nog andere belangrijke maatregelen te wachten. De regering zal n.l. binnen enkele maanden — ook dit heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken, de heer Van Rhijn medegedeeld — een voorontwerp van wet aan de S.E.R. aanbieden om huisarbeid te regelen. Men zal begrijpen, dat dit een zeer moeilijke materie is en het zal dan ook stellig geruime tijd duren voor deze zaak in kannen en kruiken is. De Sociaal Economische Raad moet een advies uitbrengen over het voorontwerp. Is dat advies er dan moet de regering zich gaan afvragen welke gedeelten zij daavan moeten overnemen. Eerst daarna komt er een normaal wetsontwerp, dat beide Kamers der Staten-Generaal moet passeren. De parlementaire molens draaien meestal langzaam, een heel enkele keer gaan zij snel, maar dit is met het ontwerp tot regeling van de huisarbeid zeker niet te verwachten . Kerkconcert, A.s. Woensdagavond om 8 uur begint in de Duitse Kerk, Zwarte Paardenstraat, te Rotterdam, een kerkconcert, te geven door de organist Koos Bons. Deze zal een verzoekprogramma uitvoeren met werken van Bach, Handel, Mozart, Franck, Vierne e.a., benevens een improvisatie op een thema, te geven door Piet van den Kerkhoff. --- LUXOR-THEATER DE WRAAK VAN DE ZWARTE ADELAAR „De wraak van de Zwarte Adelaar" speelt zich af in het Rusland van de achttiende eeuw. De fameuze keizerin Katharina is opgevolgd door een zwakke en besluiteloze Czaar, onder wiens regering de krijgshaftige Tartaren opnieuw opstanden veroorzaken in de grensgebieden, de corruptie hoogtij viert en zijn trouwe onderdanen, de Kozakken, in een hoekje worden gedrukt. Onderlinge strijd, brandschatting enzovoorts zijn aan de orde van de dag. De boze genius is wel de minister Juralew, die in het geheim samenspant met de opstandige Tartaren en zo van twee walletjes eet. Een befaamd Kozakkenhoofdman, bijgenaamd De Zwarte Adelaar, haalt zich de haat van de minister op de hals, omdat hij bewijzen aan het vergaren is van de dubbele rol, welke dit heerschap speelt. Het wordt een vinnige strijd tussen deze twee, waarbij het niet bepaald zachtzinnig toegaat. Aan spanning ontbreekt het dan ook niet, daarvoor heeft regisseur Riccardo Freda wel gezorgd. Rossano Brazzi, Gianna Maria Canale en Franca Marzi spelen de hoofdrollen. COMMANDO DES DOODS (Gift Horse) Een gegeven paard , dachten de Engelse marineklanten in 1940, toen de Amerikanen — nog niet in oorlog — vijftig, voor het grootste deel nogal aftandse torpedojagers schonken, en zij gaven een van deze schepen, officieel Leamington geheten, de bijnaam „Gift Horse". Toch kwamen deze oude kasten de Britten in de steeds ernstiger vormen aannemende strijd ter zee maar al te zeer van pas. Een er van, de Campbeltown, uit de eerste wereldoorlog stammend, werd gebruikt voor de bekende, heroische raid op St. Nazaire, waarbij het met ontplofbare stoffen geladen schip de deuren van de dokken ramde. „Commando des doods" vat de geschiedenis van deze oude Amerikaanse vierpijpers in hun laatste strijd samen met die van de Engelse marine in de zwartste jaren, die van 1940 tot 1943. De film geeft een onopgesmukt, vaak raak getypeerd beeld van het leven van de zeelieden, die deze schepen bemanden, mensen, die hun hart moesten verdelen tossen hun schip en hen die zij achterlieten, gewone mensen, die vochten, meer omdat ze dat moesten. dan omdat ze dat hun plicht achtten. Trevor Howard geeft op aannemelijke, sobere wijze gestalte aan de commandant van de Gift Horse, een man van ijzeren discipline, adie na een niet geheel rechtvaardige schorsing weer op zijn post is gezet. Hij wordt aanvankelijk gehaat door de bemanning. Tot overmaat van ramp gaat alles verkeerd met de Gift Horse, als het schip zijn eerste reis naar Moermansk — de beruchte route — maakt. Hij houdt echter koppig vol en tenslotte wint hij het respect en de bewondering van zijn bemanning. Het nogal heterogene gezelschap wordt onder zijn leiding omgevormd tot een vaardige, hechte ploeg, die bij de raid op St. Nazaire laat zien, waartoe zij in staat is. Ook James Donald (number one), Joan Rice (admiraalsdochter), en Dora Bryan (het meisje uit een cafetaria) geven voortreffelijk spel, terwijl we voorts nog een aantal prachtig getekende benedendekfiguren te zien krijgen. Compton Bennett voerde de regie van deze door en door menselijke, boeiende film over een stuk geschiedenis, dat niets menselijks meer in zich had. --- Wat doet 't weer weer.. En wij maar lelijk kijken hier, Omdat het weer zo slecht is, Malenkow, daar in Moskou lacht, Attlee hoopt dat het echt is... Malenkow bracht een heildronk uit Op Eng'lands Koninginne, De wereld is verbaasd en denkt: Wat gaat-ie nou beginne'... Het is bij ons maar knudde met De barre barometer, De politieke daar, Die doet het blijkbaar beter. De diplomaat uit Engeland. Speurt naarstig naar de reden, Waarom Malenkows wangen, plots, Vriend'lijk zijn uitgegleden. Amerika, dat nogal klein Op 't grote Rusland neerziet, Kijkt naar de politieke lucht en zegt: En toch vertrouw 'k het weer niet! Nacky N. Mulder --- Het geheim der gevleugelde kampioenen HOE VINDT DE POSTDUIF ZIJN WEG ? De moderne mens is bezig van de natuur te vervreemden. De steden ontwikkelen zich tot uitgestrekte steenmassa's, waarin voor het leven van de natuur nog maar weinig plaats is. Men vergeet hoe het leven van planten en dieren zich ontwikkelt en een stadskind kan geen konijn meer van een marmot onderscheiden. Maar tenslotte is de mens zelf een kind van de natuur. Diep in zijn hart leeft het heimwee naar het leven buiten en in menig huis tracht men het contact met het leven in de vrije natuur te bewaren. De een houdt konijnen, de ander besteedt zijn vrije uren aan kippen en zeer velen voelen zich aangetrokken tot de duiven, die tot de sierlijkste en voor de mens meest dankbare vogels behoren. We kunnen ons in gedachten verplaatsen tot in de oudste tijden en dan vinden we nog de duif terug als huisvriend van de mens. Hij is een symbool van de vrede maar in 'de oorlog bewijst hij de trouwste diensten, niet het minst bij het spionnage-werk. In de vroegere oorlogen in het midden-oosten en tot in China vinden we voorbeelden van spionnen en legers, die duiven meenamen op hun gevaarlijk werk in vijandelijke landen en op verre veldtochten. Noach koos ook een duif om vanuit zijn ark de omgeving te verkennen. Het is merkwaardig, maar zelfs in onze dagen heeft de postduif zijn belangrijke positie als koerier behouden. De meest vernuftige technische vindingen als radio en draadloze telegrafie hebben de duif niet van zijn posttroon kunnen stoten. Radio- en telegrafieberichten kunnen door de vijand worden afgeluisterd, maar de duif vervult zijn plicht onopvallend. Zonder aarzeling bestelt hij het hem toevertrouwde geheime bericht bij zijn opdrachtgevers. Ook in de tweede wereldoorlog bestond er tussen Engeland en Nederland een postduifdienst, die menig goede dienst heeft bewezen. De Duitsers wisten dat en hebben derhalve onze duivenstand practisch uitgeroeid. Hoe vinden zij de weg? Met behulp van de Belgische duivenfokkers werd na de oorlog het duivenvolk in Nederland weer op peil gebracht. De echte liefhebbers bezitten kostbare exemplaren, die hun waarde bewijzen in de wedvluchten, die telkens worden georganiseerd. Ja, die duiven leiden een vorstelijk leven. Zij maken telkens een vacantiereis en begeven zich per speciale duivenexpres naar hun vacantie-oord. Ze komen op eigen kracht terug en nemen de korste weg naar huis, die hun door niemand wordt gewezen, Men is er nog niet in geslaagd aan te tonen, welke eigenschap het beestje in staat stelt zijn hok terug te vinden. Er zijn tal van theorieën over opgesteld. De meest aannemelijke is die, welke aanneemt, dat de vogel zich oriënteert op de magnetische krachtlijnen, die zich in de ruimte bevinden en daar een compleet wegennet vormen. Een Amerikaanse geleerde heeft getracht dit te bewijzen. Hij bevestigde kleine magneten aan de vleugels van proefduiven en zette ze toen in bij een wedvlucht. Al deze vogels gingen verloren. Een aantal duiven, dat alleen kleine stukjes metaal zonder magnetische kracht aan de vleugels kreeg, kwam wel terug. drinken vergt veel meer tijd, want driemaal daags moeten alle drinkbakken worden gevuld en de co'nvoyeurs hebben derhalve weinig tijd om van het landschap te genieten, dat de duivenexpres passeert. De spoorwegen hebben van tevoren een reisplan opgesteld, zodat het beweeglijke duivenvolkje niet te lang onderweg is. Op de plaats van bestemming worden op een commando alle loodjes van de manden doorgesneden en binnen een halve minuut staan de reismanden verlaten op het station, waarboven duizenden vernuftige vogels rondcirkelen om de richting • naar huis te bepalen. Ook fraude De tijd waarbinnen een duif de vlucht heeft afgelegd, wordt geregistreerd in een klok, die de eigenaar in de nabijheid van zijn duivenhok heeft staan. Is de duif teruggekeerd, dan wordt het ringnummer van zijn poot gehaald en in de klok gedeponeerd, waarna de aankomst aan de wedstrijdjury wordt gerapporteerd. Vanzelfsprekend worden ook bij deze wedvluchten wel eens pogingen tot fraude gedaan. De oneerlijke cluivenhoudei• moet er dan in slagen het ringnummer van zijn duif in handen te krijgen, zodat zijn duif zonder nummer afreist. Hij doet dit nummer om de poot van een andere duif, die zich 'niet bewust is van het kwaad, dat hij gaat bedrijven, Deze di if wordt in de buurt bij vrienden of kennissen gebracht en losgelaten op een voorafbepaald moment. Lang voordat de lange afstandsvliegers terug zijn, wordt een ander beest tot overwinnaar uitgeroepen. Deze valse praktijken komen aan het licht, wanneer de winnaar zijn duif als overwinnaar aanmeldt en later blijkt, dat de duiven nooit zijn gelost, bv. door slecht weer. Het loon voor deze praktijken is gevangenisstraf, want met de wedvluchten worden soms duizenden verdiend. Nieuwe auto's, geldprijzen, gouden en zilveren voorwerpen hebben goede fokkers wel eens een vermogen bezorgd, omdat ook de eieren uit hun til steeds een goede prijs opbrengen. Maar van broodwinning is over 't algemeen bij de duivenfokkerij nog weinig sprake. De duiven zijn voor de eigenaar een middel om het contact met de natuur te bewaren en de liefde voor de dieren te versterken. Tezamen met de gekweekte internationale contacten vormt dze liefhebberij een waardevolle bijdrage tot versterking van een goede verstandhouding der volken. In dit opzicht vervult de duif zijn vredesmissie ten volle. Magnetische en radiogolven Men heeft echter ook vastgesteld, dat de vogels evenzeer hun ogen gebruiken. Op bekend terrein vinden de beesten veel vlugger de weg naar huis dan in de vreemde. Radiogolven beïnvloeden eveneens het oriëntatievermogen van de duiven. Dit heeft men vastgesteld door een aantal duiven los te laten in de directe omgeving van een radiozender. Wanneer de zender werkte, duurde het voor een korte afstand bijna tweemaal zo lang voordat de duiven weer thuis waren. Het onweer, dat grote storingen veroorzaakt in de radiogolven, brengt ook dikwijls de duiven uit de koers. De organisatie van wedvluchten heeft de duiveinsPort in Nederland groot gemaakt. Men ging aandacht besteden aan de teelt, waardoor speciale families van snelle vliegers werden gefokt. De eitjes van beroemde vliegers zijn veel waard. Er wordt niet zelden een bedrag van f 50.— voor neergeteld. De kampioenen zelf hebben alleen waarde voor hun eigenaar. In een vreemd hok zouden ze nooit wennen en zelfs wanneer ze lange tijd worden vastgehouden, vliegen ze toch weer naar hun oorspronkelijke basis terug. 90 km per uur Evenals de mens moet een duif voor uitzonderlijke prestaties worden getraind, Eerst wordt hij ingezet op korte afstanden, die langzamerhand worden vergroot. Ook went het beestje aan een bepaalde vliegrichting. Een postduif, die gewend is van Zuid naar Noord te vliegen, heeft met dezelfde afstand in omgekeerde richting veel meer moeite. Bij zijn vlucht naar huis bereikt een goede wedstrijdduif snelheden tot 90 km per uur. Het diertje legt zonder veel moeite een afstand af van 450 km per dag. De voorbereiding van een wedvlucht kost heel wat tijd. Denken we alleen maar eens aan het samenstellen van de speciale duivenexpres, die de vogels naar de startplaats brengt. Zo'n duiventrein vervoert niet zelden 40.000 of meer deelnemers aan de wedvluchten. In speciale manden worden de met zorg uitgekozen vogels naar een verzamelcentrum gezonden. Hier hebben de spoorwegen een gereserveerde goederentrein gereed staan. In elke wagon bevinden zich een vijftig manden met koerende vogels. Onderweg moeten ze van eten en drinken worden voorzien. Daartoe wordt een voorraad mais en een grote ton water in elke wagon gebracht. Speciale convoyeurs worden met de verzorging belast. Gedurende de reis hebben deze menen de handen vol. Eenmaal per dag krijgen de snelle vliegers een goede maaltijd, maar het --- Verkeersongelukken. Twee wielrijders kwamen Verkeersongelukken. Twee wielrijders kwamen gisteren op de Oosthavenkade nabij de overweg met elkaar in botsing. De 22-jarige wielrijdster K. S. liep hierbij lichte verwondingen op. De 7-jarige A. v. W. stak Woensdagmiddag plotseling — zonder op het verkeer te letten — de Westhavenplaats over. Hij werd aangereden door een personenauto en bekwam ontvellingen aan, zijn voet. In de Rijkestraat reed een chauffeur bij het achteruitrijden tegen een stilstaande bestelauto op. Er was enige schade. --- KINDER – OPERETTEMIDDAG TROK DUIZENDEN JEUGDIGE BEZOEKERS F Wij voor ons geloven, dat Pluvius wel van kinderen houdt, want, terwijl ruim 3000 kirderen Woensdagmiddag op het Feestterrein enkele uren genoten hebben van de opvoering van het sprookje „Doornroosje", viel er geen druppeltje. Het verheugde dan ook de voorzitter van het Vacantie-comité, de heer Van Minnen, dat deze middag zo zonnig kon beginnen en hij hoopte dat alle kinderen stil zouden zitten en luisteren, dan zouden allen alles kunnen horen en zien, wat andere leiding van mevr. K. Verhoeff—Torn op het toneel plaats zou vinden. Nu, we kunnen wel zeggen, dat er met aandacht geluisterd is. Eerst naar de vrolijke liedjes en de aardige praat van de jongens en na de pauze naar de bekende geschiedenis van „Doornroosje" Dit verhaal in twee bedrijven en een slotscène is door mevr. Verhoeff tot toneelstuk omgewerkt. Een groot aantal personen — leden van het kinder- en meisjeskoor „Jong Leven" en het „Vlaardingse jongenskoor" — hebben klein en groot met hun spel een aangename middag bezorgd. De kleding van de sprookjesfiguren was een lust voor 't oog. Het spel van velen — ook voor de microfoon — dikwijls heel goed, zodat een fraai geheel verkregen werd. De dansjes boden een aangename afwisseling. De kinderen, die de hoofdrollen vervulden, waren Piet de Buck, de prins, die Doornroosje uit haar honderdjarige slaap wekte en Ria Kornaat als de charmante Doornroosje. Verder een sierlijke hoofdfee — zij had wel het langste haar — Annie van den Berg; de indrukwekkende koning, Wim van der Schaft; de hoofse koningin Coby Don; de sinistere boze fee, Gonny Verboom. De groep koks was ook aardig. Aan de piano zorgde de zuster van mevr. Verhoeff — Annie Tom — voor een passende begeleiding. J. K. --- JAZZ-FEEST VERPLAATST NAAR DINSDAG Kennelijk tot groot leedwezen van een, ondanks alles toch nog stevig aantal jeugdige jazz-enthousiasten, heeft het Vacantiecomité gisterenavond moeten besluiten het jazz-feest op het Feestterrein af te gelasten. Nadat het vrijwel de hele dag al had geregend, deed het „buitje", kort voor het begin van het feest, wat je noemt de deur dicht. Het Feestterrein riep herinneringen op aan de watersnood van vorig jaar en zo heeft het Vacantiecomité toch werkelijk het enig mogelijke besluit genomen. Voor de artisten, die met grote bussen arriveerden, betekende deze gang van zaken natuurlijk ook een grote teleurstelling. Zij zijn, met de heren van het Vacantiecomité naar hotel „De Maas" gegaan, om daar te overleggen, wat er verder moest gebeuren. In de gezellige omgeving daar steeg de stemming weer tot een redelijk peil en dat leidde er toe, dat niet alleen overeen werd gekomen het uitgestelde feest nu a.s. Dinsdag te herhalen, maar bovendien pakten enkele der musici hun instrumenten uit en spoedig klonken toen de voor het Feestterrein bestemde klanken door de serre van „Het Platje". Het waren de leden van Tom Bronsvoorts gezelschap, die zo duidelijk hun enthousiasme voor hun muziek demonstreerden, t.w. Tom Bronsvoort (tenor sax), Dick van Male (guitaar), Ernst Kersting (vibrafoon), Jan Stoel (drums), Frans Osefius (bas) en Jan Hogeboom (piano). Deze laatste kon echter slechts een „bijrol" spelen, aangezien de piano niet helemaal „in conditie" bleek te zijn. Alles bijeen toch nog een gezellig slot van een ongelukkig begonnen avond. Met de vele jazz-liefhebbers hopen we nu maar, dat de weergoden ons Dinsdag beter gezind zullen zijn. --- HEFSCHROEFVLIEGTUIG IN VLAARDINGEN Het nieuwe vervoermiddel van deze tijd, het hefschroefvliegtuig, zal nu ook zijn opwachting komen maken binnen de grenzen van onze stad. Morgen arriveert hier namelijk het toestel, dat, in opdracht van een groot, landelijk kruideniersbedrijf, een „bezorgvlucht" door heel Nederland maakt, waarbij in een groot aantal steden een mand met boodschappen bezorgd zal worden bij een inwoonster dier steden. Het hefschroefvliegtuig, een driezits Hiller UH-12 B, zal, volgens de plannen, morgenochtend om 10 minuten over half tien landen op het voetbalterrein aan de Parallelweg — het vroegere Vlaardingen-terrein — gelegen vlak naast de terreinen van de Levers Zeep Mij. --- AFSCHEID BIJ CINCINNATI EN OVERDRACHT GEBRANDSCHILDERDE RAMEN Donderdag, 26 Augustus, 's morgens om kwart voor 12, zal in de cantine van het fabriekscomplex der Cincinnati-Nederland N.V., alhier, afscheid worden genomen van de heer Millard Romaine, die de volgende dag naar Amerika zal vertrekken. Des middags om half vier vindt dan op het stadhuis de symbolische overdracht plaats van de gebrandschilderde ramen, welke door de Cincinnati-Nederland N.V. aan de gemeente werden geschonken. --- Schuldenaar was de sigaar Voor de balie Sommige mensen kunnen in deze wereld gruwelijk vervelend zaniken om hun recht. Onder deze categorie vallen ook de schuldeisers. Hebben zij zich eenmaal op het spoor van de schuldenaar gezet, dan blijven ze dat volgen met een volharding, een heilige zaak waardig. Zo ook in dit geval. De schuldeiser moest en zou twee gulden hebben. Elke week kwam hij met een briefje aan de deur, weken achtereen en als hij alle tijd berekende, die hij daaraan had besteed, dan had het wel twee tientjes mogen zijn inplaats van twee gulden. Op een regenachtige avond belde hij opnieuw aan. De regen sijpelde druilerig in zijn nek. De bel ging druilerig over.. De schuldenaar kwam druilerig aansloffen en keek door het ruitje. Hij had zijn schuldeiser al lang zien aankomen en geen haar op zijn hoofd dacht er aan, die twee gulden te betalen. Hij deed 't ruitje open en knikte vriendelijk. In zijn mond een sigaar voor zich uit. Het belastingbandje zat er nog om, want 't was een verse sigaar, pas aangestoken. Hij kostte zes en twintig centen, zoals de schuld eiser met afschuw constateerde. „Meneer", zei hij, "t wordt nu toch echt tijd, dat u die twee gulden eens betaalt. Ik ben er al zo vaak om geweest" „Twee gulden?", herhaalde de schuldenaar, „'t is de moeite, ik snap niet waarom je je druk maakt over zo'n klein bedrag". En hij trok tartend aan de sigaar, die gelijk een radar-installatie door het deurraampje was gestoken. ~U moet betalen meneer en vlug ook. Hoe vaak ben ik nou al hier geweest voor die twee gulden", riep de crediteur. „Kom de volgende week nog maar eens terug", knikte de sigaar door het raampje. De schuldeiser maakte een vlugge beweging. Hij haalde de sigaar uit de mond achter het raampje en stak ze in zijn eigen mond. „Nu is 't nog maar één vier en zeventig" zei hij, „u behoeft geen sigaren te roken van mijn centen!' De debiteur maakte daarop eveneens een beweging. Hij deed de deur los en gaf de schuldeiser zo'n klap, dat die de achterkant van de gestolen sigaar in de omgeving van zijn amandelen voelde. „Nu is 't nog maar vier en twintig centen", riep hij, terwijl hij ijlings de deur sloot, „want de eerste klap is een daalder waard". De politierechter bleek deze zienswijze echter niet te delen „Ik vind", zei de schuldenaar, toen hij wegens mishandeling voor de groene tafel kwam, „dat die andere meneer hier had moeten staan. Wegens diefstal van mijn sigaar. 't Was nog wel een goeie ook. En ik deed niets anders dan mijn lijf en goed beschermen tegen een onverhoedse aanval door die meneer". Ik vind", zei de schuldeiser, „dat hij blij mtg zijn, dat hij hier nog in vrijheid staat. Want als hij die twee pop niet gauw had betaald, dan had ik hem laten gijzelen, al had het me duizend gulden gekost. „Heeft hij nu betaald?" informeerde de officier. „Ja, één vier en zeventig", antwoordde de getuige. „Hij had maar vier en twintig centen mogen hebben, omdat de klap een daalder waard was", troefde de verdachte. „Alles is duurder geworden de laatste jaren", vond de officier, „een klap van een daalder is tegenwoordig, niets meer. Laten we zeggen twee tientjes". De verdachte sputterde nogal, maar de rechter vonniste conform: twintig gulden boete of tien dagen hechtenis. „'t Is prijsopdrijving", zei de schuldenaar. Maar dit geld zal hij wel met meer\ spoed betalen. --- AGENDA Doorlopend vacantleprogramma Volksbond, Oosth.kade 10, tel 3477, 8.30-12.30 en 13.30-18 uur op werkdagen en 8.30 —17.30 uur 's Zaterdags Vacantiebureau. Spoorbrug, 9.30, 10.30, 11.30, 14.30, 15.30, 16.30, 20 en 21 uur, Watertaxi (Maas). Delftseveer, 9.30, 11, 13.30, 15, 16.30, en 19.30 uur Watertaxi (Bommeer en Vlieten). Van Schravendijkplein, doorlopend stadstram. Verbindingsweg, doorlopend Kinderdraaimolen. Handelsgebouw, 16-12, 14-17, en 19-21.30 Miniatuur Spoorwegbedrijf, Lunapark; (Zaterdag, 31 Juli, alleen van 19-21.30 uur nm.). 's Zondags gesloten. Harmonie, 10-12, 14-17, en 19-22 uur op werkdagen en 12-14.30 op Zondag, Paletmanifestatie 1954 Vlaardingen. Hof, Het beeld in de natuur. Visbank, 10-12, 14-17 en 19-21 uur op werkdagen, Expositie klein beeldhouwwerk. Markt, 14-17 uur, Torenbeklimming (2 t.m. 14 Aug.), elk half uur. HEDEN Markt, politiebureau, hele voormiddag afhalen van route-beschrijvingen voor puzzlewandeltocht door Vlaardingen. Markt, 8 uur nm., Beiaardconcert door Cor Don Feestterrein, 8 uur nm., Filmvoorstelling en volksdansen door „L & V en „AJC". Stadsgehoorzaal, 8 uur nm., „De banneling van Ballantrae" (14 jaar). Luxor-theater, 8.15 uur nm., „Commando des doods" (14 jaar). ZATERDAG Luxor-theater, 2.30 uur nm., „Circus Parade" (a. 1. 7 en 9.15 uur nm., „Commando des doods" (14 jaar). Feestterrein, 2.30 uur nm., Kindercircus Tijl Uilenspieghel. Grote Kerk, 4—5 uur nm., Beiaard-bespeling door Cor Don. Stadsgehoorzaal, 8 uur nm., „De banneling van Ballantrae" (14 jaar). Feestterrein, 8 uur nm., Sluitingsavond met variétéprogramma. Volksgebouw, 8 uur nm., Clubavond KJV DOM. ZONDAG Sportpark, 2.30 uur nm., V.F.C.—Wassenaar (oefenwedstrijd). Luxor-theater, 2.30 uur nm., „Circus Parade" (a. 1. 5 uur nm., „De wraak van de Zwarte Adelaar" (14 jaar); 8.15 uur nm., ,Commando des doods" (14 jaar). Stadsgehoorzaal, 4.30, 6.45 en 9 uur nm., „De banneling van Ballantrae" (14 jaar). MAANDAG Luxor-theater, 2.30 uur nm,, „Circus Parade" (a. 1. 8.15 uur nm., „Commando des doods" (14 jaar). Amicitia, 7.30 u. nm., Rep. acc.orkest Concertino Stadsgehoorzaal, 8 uur nm, „De banneling van Ballantrae" (14 jaar). Chr. Best. Bond, P. K. D.str. 69, 8 uur nm., Clubavond Vlaard. Schaakgenootschap: Oosthavenkade 15, 8 uur nm., Repetitie „Het Bevrijdingskoor". – Volksgebouw, 8 uur nm., Repetitie muziekveeg. „Voorwaarts". R.H. Verg.gebouw 8 uur nm., Rep. Chr. Ham: Verg. Sursum Corda. --- ZONDAGDIENST Van Zaterdag-middag 1 uur tot Maandagmorgen 8 uur zullen in bijzondere gevallen dienst doen: Dr. S. H. Thio, Julianalaan 1, telefoon 3496 Dr. L. T. de Vries, Goudsbloemstr. 32a, tel. 4201 De Zondagsdienst van dr. J. A. Leegsma wordt waargenomen door dr. B. W. Bussemaker Schiedamseweg 107, telei. 3188. Geopend: Apotheek A. Bot, Billitonlaan 66, telefoon 4729. Voor alle Vlaardingse verloskundigen zal dienst worden gedaan door: Mej. Don, Parkweg 44, telefoon 2874 of 4354 Mej. Zr. Kerklaan. Surinamesingel 81, tel. 3982 Voor de Vlaardingse Verg. voor Gezondheidszorg „Het Groene Kruis-Oranje-Groene Kruis" zullen dienst doen: Zr. Doelman, Burg. Pruissingel 24, teler 3956 Zuster de Jong, Sweelinckstr. 170, telefoon 5126. --- ZONDAGDIENST DIERENARTSEN De Zondagdienst voor dierenartsen wordt vanaf Zaterdagmiddag 2 uur tot Maandagmorgen 8 uur waargenomen door de dierenarts: C. van der Most, Ketinelweg 13a, tel. K 1898-3084 --- NIEUWS berichten Geslaagd voor het Middenstandsdiploma 'Algemene Handelskennis), de dames J. Boogaard.—. Smits, W. Wapenaar—Blommers, P. van den Berg, A. Klapwijk, J. C. Poot en de heren K. Bakelaar, J van der Ende, F. Jansen, M. Lensveld, T. Ogterop, H. C. Ouwejan en W. Reet:lijk. Allen waren leerlingen van de Alg. Erkende Opleiding onder leiding van de heren D. H. Barendregt en G. Langbroek, alhier. Tevens slaagden voor het practijk-diphisna Nederlandse Handelscorrespondentie de dames M. A. Maarleveld en N. Vogel, welke werden opgeleid door de heer G. Langbroek, alhier. --- Gevonden voorwerpen 10 Aug. Rotterdamseweg 43, autoped. Kwartellaan 6, toiletzakje met inhoud. — Eendrachtstraat 72, huissleutel. — Nic. Beetsstraat 1, halsketting, ballpoint. — Parkweg 88, hamer. — Catsstraat 36, teddybeer. — De Ruijterstraat 6, portemonnaie met inhoud. — Gedempte Biersloot 12, auto-dekzeil. — Julianalaan 11, kanarie. 11 Aug. Bilderdijkstraat 37, zakdoek. — Politiebureau, bustehouder. --- Emmastraat 21, oliedrukpompje. Kethelweg 74, slagersmes. — Trompstraa.t 27, capuchon. —4 Nieuwstr. sleutel. — Wilhelminasingel 42, regenjasje. — Politiebureau, pijpje — Dennestraat 9, kindervest. — Politiebureau, kindertasje. — Borneo" straat 51, badhanddoek. — Haydnstraat 7, kindercape. — Van der Duinstraat 20, portemonnaie. — Begoniastraat 10, fietstas. 12 Aug. Vacantiebureau, Oosthavenkade, zakdoek, fluit, 3 portemonnaies. W. Beukelszoonstraat 33, kinderknipje. Corn. Houtmaa. straat 41, armband. ---