Advertentie ACCOUNTANTSKANTOOR WIJMENGA OPGERICHT 1928 KANTOREN: STATIONSSTRAAT 128 – 130 – 132 EN 112 VLAARDINGEN – TELEFOON 01898 – 2367 NOORDELFDE 68 SPIJKENISSE – TELEFOON 01880 – 2255 Wegens uitbreiding vragen wij voor ons kantoor VLAARDINGEN: * TYPISTE * ASS. TYPISTE * AANK. BEDIENDEN (vrl.) * 2 JONGSTE BEDIENDEN (vrl.) Wij bieden U goede vooruitzichten, goed salaris en 2% week vakantie. --- Tentoonstelling Gerard Mercator De tentoonstelling „Gerard Mercator en de kaartmakers van zijn tijd' die in het Maritiem Museum „Prins Hendrik" te Rotterdam wordt gehouden en die aanvankelijk tot 16 februari zou dure:l, is verlengd tot en met 17 maart. --- Uitvoering van Bachs „Hohe Messe" Piet van den Kerkhoff dirigeert dinsdagavond 19 februari de Chr. Orat. Ver. „Rotterdam-Zuid". In de Koninginnekerk aan de Boezemsingel te Rotterdam geeft de vereniging een uitvoering van Bachs „Hohe Messe". Aan deze uitvoering, die om acht uur begint, verlenen hun medewerking: de sopraan Corry Byster, de alt Annie Hermes, de tenor Jan Waaijer en de bas Herman Scheij. Aan het orgel Koos Bons en aan het clavecimbel Hans Schouwman. Tevens werkt het Rotterdams Filharmonisch Orkest mee. --- „Mecki” recipiëert Met een receptie werd vrijdagmiddag de heuglijke opening van Mecki, het nieuwe baby- en kleuterhuis in de Kuiperstraat 60, gevierd. Onder de gasten bevonden zich talrijke vrienden en familieleden van eigenares mevrouw J. Bazelmans. Hun bewondering voor de smaakvolle inrichting — door Maclean uit Rotterdam en de heer H. Raymakers — was terecht. 13innen van haringtrawlvisserij 9 februari VL 131 Leen v. d. Harst met 20 last. --- Advertentie .„.., /.t. „,5.,.. NIEUW '''',''''.,. é BROOD! Vandaag t ,El.:::::,.::.:, .„,o' gebakken; .1.g%„. ....t morgen nog net zo'il % mals! Kl «....,..,.. „ 4 CO.OP ;<'.::g ,„ ].‹LellDD®ndlb:4 • alléén bij de CO-OP bakker hd --- Telefonisch waterbericht De Drinkwaterleiding Rotterdam heeft — behalve haar normale inlichtingenverlening bij 't bedrijf — in nauwe samenwerking met de PTT nu ook een telefonische informatiedienst ingesteld, die het voor industrieën mogelijk maakt om op elk moment van de dag en de nacht technische gegevens te krijgen over het leidingwater wat betreft het keukenzout-(NaCI)-gehalte, hardheidsgraad en geleidingsvermogen. Door het draaien van nummer 14.21.21 wordt de industrie in verbinding gesteld met de PTTapparatuur die ongeveer werkt als de weerberichtendienst. Elke morgen wordt een bandje opgenomen met bovengenoemde gegevens over het water zoals dat die dag wordt geleverd. Daaraan vastgekoppeld is een prognose voor de volgende dag, vastgesteld aan de hand van gegevens die zijn verzameld bij het innemen van water, dat dus de volgende dag zal worden afgeleverd. --- In en rond SCHIEDAM LEZING OVER KUNST De laatste lezing in de serie Verkenningen van Kunst zal vanavond om acht uur plaatsvinden. Drs. Th. van Velzen, directeur van het Cultureel Centrum De Beyerd te Breda, zal spreken over „De Bijbel van Koning Wenceslaus" uit 't Museum Plantijn-Moretus te Antwerpen. De heer Van Velzen zal aan de hand van kleurendia's de verschillende stadia van de miniaturen belichten. In de pauze is gelegenheid tot bezoek aan de tentoonstellingen „Kunstschatten van de Oud-Katholieke Kerk" en „Spiegel aan de wand". MUSEUMCONCERT DOOR HET LEONHARDT-CONSORT In de aula van het Stedelijk Museum te Schiedam vindt op zaterdagavond 16 februari, aanvang acht uur, 'n concert plaats. Het wordt gegeven door het Leonhardt-Consort, bestaande uit Marie Leonhardt, viool, Antoinette van den Homberg, viool, Wim ten Have, altviool, Lodewijk de Boer, altviool, Dijck Koster, cello en Gustav Leonhardt, clavecimbel (strijkinstrumenten in Barok-mensuur). Uitgevoerd worden werken van Byrd, Bdhm, Biber, Schmelzer, Muffat en anderen. Het concert vindt plaats onder auspiciën van de Mij. tot Bevordering der Toonkunst (afd. Schiedam) en van de Vereniging Vrienden van het Stedelijk Museum te Schiedam. Tijdens de pauze is er gelegenheid tot het bezichtigen van de tentoonstellingen „Kunstschatten van de Oud-Katholieke Kerk" en „Spiegel aan de wand". --- TELEVISIE HEDEN De televisiecursusvan de Stichting Openbaar Kunstbezit wordt voortgezet met de eerste aflevering van „Bekende gezichten" (NTS 19.45-20.00 uur) „De bruid was een man", een film voor kijkers van alle leeftijden met Gary Grant en Ann Sheridan (NTS, 20.30-22.15 uur) Songfestival te San Remo. Zaterdag is in de grote zaal van het Casino te San Remo voor de dertiende maal het Italiaanse Songfestival gehouden. Van deze Eurovisie-uitzending wordt een opname gemaakt die de NTS met commentaar van Willem Duys uitzendt (22.15—plm. 23.15 uur) DINSDAG Liedjes van Charles Trenet worden uitgevoerd door Jacques Raymond, Will Ferdy, Fud Leclerc, Frida Linzi, Solange Béry en kwartet The Strangers (BTR-programma) (NTS, 20.20-20.55 uur) Suriname en het koninkrijk. De toekomstverwachtingen voor Suriname zijn onderwerp van een gesprek (VARA, 20.55-21.25 uur) Een magazine van het lichte amusement uit Nederland en België, samengesteld en gepresenteerd door Berend Boudewijn en Kees van Maasdam (VARA, 21.25-22.00 uur) Tunnel 28, een documentaire van de Amerikaanse NBC-televisie over een tunnel onder de Berlijnse muur (NTS, 22.00-23.30 uur) --- RADIO HEDEN Ari Ben Yossef en zijn ensemble, met zang door Sonja Berndt en Yoram Badichi (AVRO,. 20.20-20.40 uur) Veertig minuten luchtige muziek van de grammofoonplaat (NCRV, 20.50-21.30 uur) In haar „Radioscoop"-programma zendt de AVRO na een gevarieerd voorprogramma van 21.20-22.30 uur het door Adrie van den Bos geschreven hoorspel „Madame Lucienne" uit. Piano-trio's in E en in g van Haydn worden uitgevoerd door Toos Onderdenwijngaard, piano, Willem Noske, viool en Carel van Leeuwen Boonkamp, cello (NCRV, 21.30-22.00 uur) DINSDAG ißenedicamus Domino, een rubriek van Gregoriaanse muziek (KRO, 20.00-20.20 uur) Gastenavond, met onder meer Sonja Oosterman, Andrè Carrell, het Leedy Trio, Ko van Dijk, leden van de toneelgroep Ensemble en De Zaaiers (AVRO, 20.05-21.45 uur) • Concert door het Radio Filharmonisch Orkest 0.1. v. Jean Fournet van werken van Von Gluck, Mozart en Schubert (KRO, 21.10— ,22.15 uur) I Pierre Palla begeleidt op de piano de Engelse tenor Wilfred Brown (AVRO, 22.00-22.30 uur) --- Advertentie Dat is dus het geur-geheim van Drum! JA, DRUM GEURT U TEGEMOET, zo uit het pakje. Daar zijn dan ook 17 verschillende tabakken aan te pas gekomen! Elk gezocht in zijn soort en elk met z'n eigen karakter, van goudgeel tot rijpbruin. Geen wonder dat Drum vanaf het eerste trekje zo verrassend smaakt: zacht en toch pittig! Draai 'n Drum en geniet ervan: halfzwaar – héél lekker! STEEDS MÉÉR MANNEN ROKEN ahwo uss --- BEN HUR 1. Twee jaar zijn verlopen sinds het ogenblik waarop Quintus Arrius Ben Hur als pleegzoon heeft aangenomen. Ben Hur is nu een echte Romein, tenminste uiterlijk, want in zijn hart is hij de oude gebleven. 2. Rome is zijn vaderland niet. Het verlangen naar 4itet land van zijn voorouders is onweerstaanbaar geworden. Maar het valt hem erg zwaar afscheid te nemen van de man die hem zo dierbaar is geworden. 3. Voor Quintus Arrius is de scheiding erg hard, maar hij eerbiedigt de ge- voelens van zip. pleegzoon. Ben Hur kan niet in Rome blijven zolang er hoop is dat hij zijn moeder en zijn zuster terug kan vinden. 4. Het moment van afscheid nemen is daar. Zullen de twee mannen elkaar nog ooit terug zien? Als het schip het anker licht, kan Ben Hur zijn ontroering niet verbergen. Hij staart droevig voor zich uit. De eerste etappe van zijn reis brengt hem naar Anti: 1. De galei nadert de eerste aanleghaven in Antiochië. In de baai van Orante passeren er twee vaartuigen, die beide dezelfde vlag voeren. Ben Hur vraagt aan een oude man, of hij weet wiens eigendom deze schepen zijn. 2. De twee boten komen in de vaargeul met daarachter de galei. De oude man vertelt, dat ze het eigendom zijn van een zeer rijk man, die in Antiochië woont en Simonide heet 3. Ben Hur merkt al gauw, dat de oude man hem kostbare inlichtingen zot/ kunnen geven. Maar wat de man nu vertelt, had hij nooit verwacht. 4. Hij is zeer verrast en het kost hem moeite zijn gevoelens verborgen te houden als de man hem vertelt, dat Simonide, de rijkste koopman van Antiochië, niemand anders is dan de oude dienaaar van zijn vader. --- De opdracht van Robert Marsham 39 door Martin Verduyn Flanders maakte een ongeduldig gebaar. De rust van de oude man begon op zijn gespannen zenuwen te werken. „Wij moeten er toch op rekenen", stootte hij uit, „en wij moeten eerst rusten." „Ge kunt gerust zijn", antwoordde het stamhoofd, „mijn mannen brengen u naar een plaats dicht bij het dorp waar men u niet vindt." „Dus we moeten nog verder", steunde Flanders. Het negero.)- perhoofd schudde ontkennend met het hoofd en verzekerde hen met grote omhaal van woorden dat zij in snel tempo naar hun verblijfplaats gedragen zouden worden. In alle andere omstandigheden zou Flanders bij zulk een voorstel in lachen uitgebarsten zijn en geweigerd hebben, maar hij wist ,dat hij nu ieder restje kracht moest sparen. Op draagbaren werden zij naar een ongeveer driehonderd meter verder in het oerbos gelegen miniatuurmeertje vervoerd, een klein paradijsje in de eindeloze groene verschrikking van de wildernis. Wanneer men de verborgen toegang niet wist, was het van geen enkele zijde te benaderen, daar het geheel omgeven was met ondoordringbare vegetatie en reuzenbomen. Dit plekje moest de inwoners van het negerdorp in vroeger tijden reeds tot schuilplaats gediend hebben, want de toegang was gehakt door de voet van een enorme woudreus. Aan de oever van het water stonden enkele eenvoudige hutten. Deze werden aan Flanders en Marion als verblijfplaatsen toegewezen. Zij waren zich nauwelijks bewust van de harde legersteden — de met huiden belegde begane grond — en sliepen onmiddellijk in. Toen Flanders ontwaakte met pijnlijke stijve ledematen en schrijnende schaafwonden voelde hij zich toch heerlijk uitgerust en met blijde verwondering zag hij om zich heen. Het was klaar lichte dag en hij moest een lange nacht doorgeslapen hebben zonder ook maar eenmaal gestoord te zijn. Op zichzelf was dit, na de ervaringen van de laatste dagen, een wonder. Bijna uitgelaten nam hij een aanloop en sprong poedelnaakt in het heerlijke, koele water. Grijnzend bedacht hij hoe hij in zijn impulsiviteit niet gedacht had aan krokodillen of andere watermonsters en Marion, die ieder ogenblik uit haar hut zou kunnen komen. Maar noch Marion, noch krokodillen verstoorden Flanders' zwemfestijn. Voor een ogenblik waren al Flanders' zorgen volkomen vergeten. De lange slaap en het koele water hadden hein zijn oude elasticiteit van geest en lichaam terug geschonken en toen hij na ongeveer een kwartier te hebben rondgeploeterd op het droge stapte en ijlings in zijn hut verdween, had hij een prettig gevoel van alles weer aan te kunnen. Een jonge neger bracht hem zijn „ontbijt", een meelspijs waarvan hij de samenstelling zelfs niet kon raden, maar die hij heel smakelijk vond. Verder was er een keur van vruchten en noten, die hij met smaak verorberde. Eenzelfde menu was blijkbaar voor Marion bestemd, maar Flanders beduidde zijn weldoener, dat hij het voedsel zelf naar de blanke vrouw zou brengen. Voorzichtig liep hij naar de andere hut en zag, dat Marion nog sliep. Zij lag op de naakte grond als in een luxieus bed en sliep met zichtbaar genot haar verdiende slaap. Hoewel hij geen enkele poging deed om haar te wekken en de hut weer wilde verlaten, moest zij zijn nabijheid bemerkt hebben. Met een grappige verbazing in haar ogen ging ze rechtop zitten, greep in haar verwarring de haardos en zei opgewekt: „Hemeltje, ik geloof dat ik mij verslapen heb. Is het bad gereed?" „En wat voor een bad!" riep Flanders uit, terwijl hij haar overeind hielp. Meteen voerde hij haar naar buiten en wees met de trots van de eigenaar naar de bron. Marion zuchtte verrukt. „Ik kan mijn japon zonder bezwaar als badpak gebruiken", riep ze overmoedig uit, terwijl zij spottend op de flarden wees die haar leden nog bedekten. Even gretig als Flanders tevoren wierp zij zich in het water. Hij moedigde haar vrolijk aan en bewonderde haar soepele bewegingen, als hen dacht aan de ontberingen die zij had moeten doormaken. In dat uur speelde Flanders met de gedachte haar toch te kunnen winnen. Als Mersham er niet meer was, zou alles heel gemakkelijk zijn. Leefde Mersham nog? Het stamhoofd wist niets, maar dat was in dit opzicht dan ook van geen waarde. Ongemerkt versomberde Flanders' gedachten weer. Wát kon Marion in die stugge, harde kerel zien? Welke verborgen charmes moest hij dan wel bezitten? Mersham had zich ook in geen enkel opzicht beijverd om Marion het hof te maken, integendeel! Flanders kende de vruchteloosheid van een dergelijke monoloog, maar de drang daartoe was sterker dan zijn redelijk inzicht. Hij betrapte zich op een gevoel van ouluchting als hij aan Mersham's dood dacht en 't schaamrood vloog hem bij die ontdekking naar het gelaat. Toch had hij Mersham altijd diep gerespecteerd als een ,kerel uit één stuk", en hij had hem geaccepteerd met al de onhebbelijkheden van dit type. En Flanders wist zeker, dat hij diep geschokt zou zijn als hij werkelijk zekerheid had van Mersham's dood. Maar als hij nu toch gesneuveld is, zal Marion. Hij werd uit zijn gedachten weggerukt door een drietal als uit het niet tevoorschijn komende negers. „Er zijn blanke mannen in aantocht," vertelden zij hem opgewonden. „Marion, vlug, kom uit het water", riep Flanders. Het meisje maakte echter niet veel haast en toen zij naast hem op het droge stond, zei ze: „Ik dacht werkelijk, dat we hier veilig waren." „Betrekkelijk" stelde Flanders haar gerust. „maar mochten die kerels deze schuilplaats tóch vinden, dan moeten wij onzichtbaar voor hen zijn." Blijkbaar dachten de negers er ook zo over. Eén van het trok Flanders op één der grote oerbomen. „U daar inklimmen en geheel veilig zijn", adviseerde de man. Flanders grinnikte oen pakte Marion bij de hand. „Nog niet zo'n gek idee", zei hij, „we kunnen nog best wat flarden missen bij deze temperatuur." (wordt vervolgd) ---