EUGENE CUNNINGHAM REVOLVERWET Vertaling: C. A. DIEPERNICK 1. Al was het wijsje van „De Klacht van de cowboy", dat Morgan Connor voor zich heen neuriede, ook nog zo droevig, toch stonden zijn tegen de zon dichtgeknepen ogen vrolijk, toen hij voortrijdend over de stoffige weg in Nicarnala, naar alle zijden om zich heen keek. Het forse paard foxtrotte verder en hief het gevoelige hoofd op. De verstandige ogen van het dier zwierven naar de plek waar een hert met luid gekraak van takken zijn weg door het onderhout baande. Morg glimlachte: „Jij oud strijdros!" bromde hij. „Jij herkent het ook. Jij weet dat we na twee jaar terug zijn in het land van de Bananen en je bent blij, dat we weer op het droge zijn. Por Dios! Niemand zou aan je stap kunnen zeggen, dat je eerst gisteravond van de boot uit Galveston aan wal gekomen bent!" Nu echter hield hij de teugels in en keek fronsend van links naar rechts langs de bosjes van het zich splitsende pad. „Ja welke kant nu uit?" vroeg hij zich af. „De kerel, die ik ontmoette, zei geen woord over de splitsing. Santa Anna kan niet aan meer dan één van deze paden liggen, zelfs niet in Nicamala, waar alles gebeuren kan. Santa Anna was het enige stadje op een lang traject van de Caraibische kust van Nicamala naar de Hacienda Jerónimo van zijn oude vriend „Bill" Torres. Er ritselde iets in het struikgewas aan zijn rechterhand. Werktuigelijk gleed zijn hand naar de met ivoor beslagen greep. Hij had die morgen te Port Castro gehoord, dat hier een revolutionaire beweging tegen de dictator van Nicamala gaande was. Een man stapte op de weg bleef bedaard staan en keek strak naar de rijzige Amerikaan. De man had het uiterlijk van een Nicamalaan uit de lagere volksklassen en was achter in de twintig evenals Morg zelf. Plotseling vroeg hij op barse maar niet onaangename toon, waar de senor naar toe ging. Morg nam hem eens op en bemerkte dat hoewel het chocoladebruine gezicht wezenloos, op het domme af, de half dichtgeknepen ogen helder en levendig waren. „Santa-Ana" herhaalde de man met de stem van een papegaai. Toen: „Bent u wel eens eerder in Nicamala geweest? „Een hele tijd niet", zei Morg in het Engels. En hij nam de andere scherp op. Maar indien deze man die taal ook kende hij verried het door niets op zijn flegmatiek gezicht, Morg herhaalde dus zijn antwoord in 't Spaans, dat hij heel wat beter uitsprak dan zijn achteloos, slordig Engels. „Ik dacht dat u soms in de revolutie van twee jaar geleden meegevochten had", legde de man uit. Morg schudde alleen het hoofd. lets aan deze kleurige verschijning maakte, dat hij op zijn hoede was. Hij zag er helemaal geen voordeel in een vreemdeling te vertellen, dat niet hij, maar de man, met wie hij sinds zijn jeugd bevriend was in Texas en in de tropen, gedurende die rampspoedige revolutionaire beweging twee jaar tevoren chef van de staf van het opstandelingenleger geweest was, Er waren genoeg mannen in centraal Amerika, die wisten, dat hij en Stephen Lawhorn „voor het leven" officier waren in het leger van Flores, de in het noorden aan Nicamala grenzende republiek. Weer keek hij vragend naar de wegsplitsing: „Aan welke weg ligt Santa Ana" vroeg hij de man. Deze man nam hem nog enkele ogenblikken op, alvorens de linker weg aan te wijzen. „Santa Ana ligt dus aan de linker weg", zei Morg en knikte. „Ik dank u, El Macaw. Ik was nog nooit eerder in deze streek". Het leek hem toe, dat de heldere, standvastige ogen flikkerden bij het horen van die spotnaam. Toen schudde „de Macaw" het hoofd. „Neen Santa Ana ligt aan de andere weg. Maar u zoudt er beter aan doen de weg te nemen die ik aanwijs”. „Wat beter? Waarom beter?" vroeg hij doodkalm. „Dat kan ik niet zeggen. Maar de linker weg is beter". „Zo", zei Morg balssturig, „maar ik heb honger en dorst. En ik ben heel moe. Santa Anna moet me bedienen, o heer Macaw! De Macaw hief echter slechts opnieuw de arm op, om zwijgend naar de linker weg te wijzen. Morg grinnikte, nam de teugels in de hand en hief op zijn beurt de hand op om vaarwel te wuiven. Oro stapte het rechter pad op. Na vijftig meter voortgereden te hebben, wendde Morg zich in het zadel om. De Macaw stond hem nog na te kijken. Terwijl Morg over zijn schouder achterom tuurde, kwam de arm in de blauwe mouw weer omhoog. De hand wees naar het linker pad. „Nou ik moet toegeven, dat ie een vasthoudende snuiter is!" zei Morg peinzend. „Ik vraag me nu maar af wat er in Santa Anna te koop kan zijn, waarvan hij niet wil dat ik het te weten kom. Na al dat geheimzinnige gedoe geloof ik niet dat hij me veel zou kunnen vertellen, dat me uit die plaats weg zou houden". Hij schudde het hoofd. Hij was enigszins verbaasd, dat die vreemde snaak zo nieuwsgierig geweest was aangaande zijn verleden. „'t Komt me toch voor," peinsde hij, „dat als hij mij ergens gezien heeft, ik hem vast en zeker gezien moet hebben, met die kleren! En toch — ik weet 't niet .... Ik ben hier toen indertijd niet met Steve geweest. Ik kon niet op tijd uit Guatemala weg komen om me in die Pelaya-herrie te mengen — die duurde ál te kort! Steve vloog met zo'n vaart na afloop van die Pelayarevolutie de Rio Lagarto over en Flores binnen! Nou, misschien hoor ik het wel in Santa Ana. Maar toen hij in het grijze schemerlicht het kleine dorp kwam binnensjokken, ontdekte hij in de soezerige rust, die hier heerste, niets, dat het optreden van de man, die hij de Macaw genoemd had, kon verklaren. Sante Aria bestond slechts uit rijen stenen huizen, wit gepleisterd of in de. natuurlijke dofbruine kleur van de uit klei vervaardigde stenen. Mannen en vrouwen staarden naar de slanke man op het rijzige paard. Een jongen wees hem een lang, laag, wit „huis van gastvrijheid". Hij ving het geldstukje op, dat Morg hem toewierp en benoemde zichzelf tot zijn gids. Maar toen hem gevraagd werd, wat er de laatste dagen in het dorp voor belangrijks gebeurd was, schudde hij het borstelige hoord. (Wordt vervolgd) --- LUXOR Vuistgevechten, toverdrankjes en revolvers Krachtpatser John Wayne speelt de hoofdrol in de film „Tumult op Tahiti", die deze week in het Luxortheater draait. Natuurlijk komen er weer veel vechtpartijen en de van Wayne zo bekende, hardhandige liefkozingen in voor. Van maandag tot en met woensdag is Jerry Lewis te zien als „De preutse professor". Hij vindt in deze film een toverdrank uit, waarmee hij van een miezerig ventje verandert in een Macistische figuur. „Revolvervechters" is de titel van de spannende, met bloederige gevechten doorspekte film die op zondag draait. (Deze week op zaterdag om 6.45 uur geen voorstelling). Een leuke kinderfilm op zondag- en woensdagmiddag om twee uur: „De geheimzinnige Mr. Collins", en wij verklappen, dat zondagmiddag St. Nicolaas zal komen om de kindertjes te verrassen. „Tumult op Tahiti” Amela Dedham gaat op zekere dag op zoek naar haar vader, die zij sinds haar kinderjaren niet meer heeft gezien. Hij moet op een Zuidzee-eiland wonen. Amela gaat naar Tahiti, waar haar komst grote consternatie veroorzaakt. Dr. Dedham is daar n.l. zeer geliefd, maar hij is ook vader van drie half-Polynesissche kinderen: Lelani, 16 jaar en Sally en Luki, een zesjarige tweeling. Hun moeder, Manulani, stierf bij de geboorte van de tweeling. Caféhouder Donovan besluit om net te doen alsof de drie kinderen van hem zijn. Dr. Dedham is n.l. nog in het oerwoud om daar medische hulp te verlenen. Donovans ,vaderschap" duurt echter niet lang, want Adela merkt al gauw dat de kinderen van haar vader zijn. Maar dan is zij toch al zo door de sfeer op het eiland beïnvloed dat zij haar vader begrijpt en vergeeft. Nog geen week later zegt zij „ja" tegen Donovan, als hij haar op zijn niet bepaald zachtzinnige wijze ten huwelijk vraagt. Donderdag, vrijdag, zondag 8 uur, zaterdag 9 uur, toegang 14 jaar. Preutse professor Prof. Kelp is een jonge, onhandige, verstrooide docent aan de universiteit van Californië. De manlijke studenten nemen hem in het ootje tot groot misnoegen van de knappe studente Stella Purdy. Stella spoort Kelp aan er iets aan te doen hij moet meer man worden Prof. Kelp besluit een „bodybuilding" cursus te volgen. Zonder enig resultaat echter. Hij wil nu proberen om het langs scheikundige weg op te lossen. Na wekenlange studie en proefnemingen meent hij 'n preparaat gevonden te hebben, dat de mens gespierder en groter maakt. Op de avond van een studentenfeest verschijnt hij, na de toverdrank te hebben ingenomen als een echte „he-man". Hij stelt zich voor als Buddy Love. Stella wordt verliefd op hem en zij be-' treurt het dat Buddy iedere keer heel plotseling verdwijnt. (de werking van Kelps drankje neemt dan af) En op zekere avond wordt hij op heterdaad betrapt omdat hij een te kleine hoeveelheid vloeistof in heeft genomen. In een ontroerende speech biedt hij dan zijn verontschuldigingen aan en vraagt even later Stella ten huwelijk. Maandag t/m woensdag 8 uur, 14 jaar. Revolvervechters Na afloop van de Amerikaanse burgeroorlog trekt een groep oudstrijders naar het Westen om daar hun geluk te zoeken in de kopermijnen. Ze worden voortdurend gedwarsboomd door een syndicaat, dat hen smeltvergunningen weigert. Als de veteranen zich zelfs niet op de autoriteiten kunnen beroepen, vragen ze kunstschutter Johnny Carter om hulp. John zet een plan op. De mijnwerkers moeten hun erts naar de meest naburige smeltoven brengen buiten de stad. Als sherif Lane Trevis hiervan hoort, (hij wordt door het syndicaat betaald) geeft hij zijn mannen opdracht het transport aan te vallen. Zij worden echter teruggeslagen. Zondagmiddag 5 uur. Toegang 14 jaar. --- Herv. Ger. Comité Het Herv. Ger. Comité belegt donderdagavond een bijeenkomst in het Roode Kruisgebouw, Emmastraat 38. Spreker is Ds. Biesbroek, alhier. Aanvang der bijeenkomst 20.00 uur. --- Advertentie (het fijne van\ shagroken: 1 je geniet bij voorbaat! st --- Advertentie Rijdt veilig met melk Mist, gladheid, duisternis. En soms alle drie tegelijk. Man achter 't stuur, denk aan melk. Melk houdt fit, spitst ogen en oren, verhoogt concentratie- en reactievermogen. Drink een glas extra, thuis of onderweg. Dat is verstandig, veilig en nog lekker óók. Vraag per briefkaart aan het Nederlands Zuivelbureau, postbus 4530, Rijswijk (Z.HI) het zelfklevende M-embleem (7 x 8 cm) voor de achterruit van uw auto. Dan steunt u de nuttige aktie „Rijdt veilig met melk". --- Provincie trekt weg 20 door De provinciale weg no. 20, van Ypenburg/Vlaardingen naar Bergschenhoek, zal in de komende jaren in westelijke richting doorgetrokken worden (op de Doenkade) en aansluiting geven op Rijksweg 13. Over de definitieve opzet van het plan is nog overleg gaande met Rijkswaterstaat. In 1965 zal een begin worden gemaakt met het onteigenen van de benodigde stukken grond. --- STADSGEHOORZAAL Detectives lossen twee moorden op In de Stadsgehoorzaal draait er deze week een film, waarin men het werk van een privé- en een amateur detective kan bewonderen. Het verhaal gaat over een zoekgeraakt testament, waarvoor twee moorden worden gepleegd. In de hoofdrollen van „Shyrlock Holmes" ziet men Terry Thomas en Moira Redmond. De heer J. Barker Rynde (Terry Thomas) — privé detective, wordt op een dag ontboden door mevrouw Clifford, een steenrijke dame, die een gezondheidskuur in een kliniek ondergaat. Bij aankomst in deze kliniek treft hij de oude dame dood aan. Zij blijkt te zijn vermoord door middel van een vergif. Als er wordt bekendgemaakt dat er voor de aanhouder van de moordenaar een beloning van £ 2.000 is uitgeloofd, besluit Rynde dit sommetje te gaan verdienen. Hij wordt hierin gedwarsboomd door een zekere Rumbelow, die als amateur detective ook zijn zinnen op de beloning heeft gezet. Na een serie misverstanden besluiten de beide ,speurders" samen te gaan werken.' Het blijkt dat er twee verdachten zijn: Roger Forrester, de neef van de vermoorde en haar enige erfgenaam, en Dr. Drossley, die mevr. Clifford in zijn onderneming had weten te interesseren. Als Rynde op zekere morgen Dr. Drossley's lijk in het zwembad ontdekt wordt deze van de verdachtenlijst geschrapt. Uit de samengeknepen vingers van de vermoorde haalt Rynde 'n knoop tevoorschijn met de letter R exop.... De moordenaar heette dus R. Rita, de verpleegster, die eg verhouding met Dr. Drossley had, Roger Forrester of mej. Roitman, de secretaresse van de vermoor de mevr. Clifford? Door een eenvoudige list word het mysterie in een sensationeli climax opgelost. --- Vlaardingen gaf ruim 30.000 aan vluchtelingen Op 21 oktober van het vorige jaar werd in Nederland een bliksemaktie gehouden ter bestrijding van de nood van de vele vluchtelingen in Griekenland en Turkije. Televisie en radio maakten in een gelijktijdige uitzending aan ieder duidelijk, welke noden er waren en hoe er snel en doeltreffend geholpen kon worden. Onmiddellijk daarna togen vrijwilligers er op uit om huis aan huis te collecteren. In totaal werd in ons land, zo blijkt uit de officiele cijfers die onlangs zijn verschenen, f. 3.562. 198,84. Dat komt neer op 'n gemiddelde van 30 cent per inwoner. In Zuid Holland bedroeg het totaal f. 1,036.381,85, een gemiddelde van 37 cent per inwoner. Vlaardingen kwam boven dit provinciaal gennidcl9lde uit met 44 cent per inwoner. De huis aan huis collecte bracht f. 28.500 op, via de bank- en girorekening kwam nog eens f. 2.321,81 binnen. Dat bracht Vlaardingen op een totaal van f. 30,821,81. --- Haringvisserij heeft concurrentie in Oost-Europa ee In 1959 werd door de regerin 'n Commissie Ontwikkeling Ze visserij ingesteld die tot taak ha een rapport uit te brengen ove de toestand in visserijbedrijf, de gewenste veranderingen e l ontwikkelingen hierin. Wt tweede deel van dit rap. port handelde over de groothang del in vis, is onlangs verschenen bij het Ministerie van Landbout/ en Visserij. In het rapport wordt gestel dat de groothandel in zeevr voornamelijk is geconcentreer in de zeehavens of de secundair: havens, in ieder geval zodanig dat de handel rechtstreeks be* trokken is bij de aanvoer van de vis. De totale omzet van „vis en visserijprodukten" bedraagt pek jaar gemiddeld f 250 miljoen. De haringvisserij, een van de hoofdpijlers van het visserijbe, drijf, ondervindt de laatste jaren in toenemende mate concurrentie van de Oost Europese landen, De export van vis richt zich voornamelijk op de landen van de EEG en de EVA, daarnaast ook op Azië en Amerika. In de jaren 1948 tot 1957 bood de Oost Europese markt een welkom af 4 zetgebied voor Nederlandse ge, zouten en verse haring. Inmidt dels hebben deze landen, vooral Polen en Rusland, zelf een belangrijk visserij-produktie-appa., raat opgebouwd, mede ten bes hoeve van hun satelietlanden. De export op deze landen is dan ooit van weinig betekenis meer. De omvang van de groothande blijft vrijwel stationair aldus het rapport; de outillage van de be, trokken bedrijven is voldoend% De omzet van vis in Nederland kan 'niet geheel voldaan worden uit de eigen produktie. Meer er; meer vis wordt de laatste tijd ina gevoerd. --- Advertentie HEEFT U EEN TAXI NODIG? Bel dan dag en nacht TAXIBEDRIJF WESTWIJK Telefoon 3062 – 6985 Voor al uw vervoer in binnen- en buitenland – Taxi's met dichte aanhangers. Trouwrijden desgewenst met witte coupé. Beleefd aanbevelende TAXIBEDRIJF „WESTWIJK" P. A. VAN DRIMMELEN – DOISOTSTRAAT 61 --- BRIGADIER PIET 147 Nauwelijks had het alarmerende ~alle hens aan dek" geklonken of daar kwamen van alle kanten de matrozen en dekknechten reeds aanhollen. „Vluchten, Karel!" riep Piet. „We zijn erbij! Misschien kunnen we ons verstoppen!" — Maar daar zouden ze niet veel kans voor krijgen, want het kleine stuurmannetje, alias scheidsrechtertje, volgde hen op de voet, dreigend zwaaiend met een dik stuk manillahennep, waarmee hij blijkbaar enkele stevige pakken ransel wilde gaan toedienen. Gelukkig waren zijn beentjes erg kort, zodat dat slaan voorlopig beperkt bleef tot een vrome gedachte. — Toch werd de toestand voor Karel en Piet al gauw véél minder rooskleurig, want daar dook in het gangboord een grove matroos op, die er beslist niet erg vriendelijk uitzag. ,Nou zitten we tussen twee vuren en bennen we d'rbie!" riep Karel Kleuntjes uit. — „Geen sprake van!" antwoordde Piet, en met een forse greep tilde hij de niets kwaads vermoedende Karel omhoog om hem vervolgens achteloos in het koude water te werpen. Met een fraai uitgevoerde snoekduik sprong hij de arme Karel toen achterna. — „Ik heb nog zo gezegd, dat ik misschien wel een goeie voetballer was, maar zeker geen kanaalzwemmer....", klappertandde de arme Karel. „Zwam niet en zwem naar de kant!" brulde Piet in zijn oor. „Als je niet verder kunt, help ik je wel!" — Nu was er zeker wel enige haast bij deze zwempartij geboden, want het kleine stuurmanneke was boze dingen van plan. Met gezwinde spoed had hij een groot machine-pistool te voorschijn gehaald, waarmee hij in het wilde weg begon te paffen. Gelukkig was het te donker voor hem om duidelijk te kunnen onderscheiden waarop hij nu eigenlijk mikken moest en daarom stellen we alleen maar de vraag: wat heeft een brave stuurman op een brave rivierboot nu eigenlijk met een machinepistool te maken? ---