EERSTE BLAD. EERSTE BLAD. Oit nummer bestaat uit 2 bladen. --- VAN DEN WACHTTOREN. Gemeentepolitiek. Bij de Raadsverkiezingen doet zich gewoonlijk het eigenaardig verschijnsel voor, dat de persoon van den candidaat mèèr wordt aangezien, dan de politieke P a r t ij, waaruit hij voortkomt. Vandaardat de uitslagen van Raads- en Statenverkiezingen elkander niet geheel plegen te dekken. Dit nu zou een voordeel zijn, indien het enkel een gevolg was van de voorkeur, die men gaf aan de kwaliteiten van den persoon wat betreft het raadlidmaatschap, maar dit is lang niet altijd het geval. Zoo ziet men nogal eens, dat het enkel bekendheid met den man of overwegingen van anderen politieken aard (met name stands- of klasse-overwegingen) zijn, die hier doorslag geven. Dan krijgt men het gebrek van de deugd. En — dat blijft altoos — een gebrek! Met name Friesland ligt voor dit euvel bloot. Een onzer volksdeugden is zijn zucht naar v r ij h e i d. Maar deze zucht ontaardt lichtelijk in anarchie. Dan kan men niemand, die uit het eigen milieu voortkwam, boven zich dulden; men haast zich, zoodra één boomken boven het boschje uitgroeide, het den kop af te slaan. Die zucht kan zóó overheerschen, dat men daarvoor opoffert het belang van zijn Partij, die men anders, in Staat en Gewest, buitengewoon trouw dient. Vandaar de verrassingen dan. Nog lang, nadat de Liberalen in het land reeds hun zwanenzang hadden gezongen, handhaafden sommige liberale Raadsleden zich op hun post: krachtens de wet der inertie. Evenzoo zag men vaak een „algemeen bemind" man, hoe slap ook in het besturen der gemeente, op zijn post blijven, eenvoudig, omdat „vriend en vijand" wel van hem sprak, hetgeen dan een deugd heette te zijn. Of ook: men meende dat de boer met een boer en de arbeider met een arbeider gebaat was. Dit was geen huisbakkenheid en bekrompenheid : men had in de landspolitiek, met name toen dé „verlichting" daar was, aanstootelijker dingen gezien. Tot op zekere hoogte spreekt er zelfs een prijzenswaardige erkenning van den persoon in. Of ook wel: een deugdelijk protest tegen verwaarloozing van gaven, terwille van den lieven vrede of den stand. Maar het ontaardt licht in een miskenning van de P a r t ij en in een zich slap aanstellen voor het beginsel. Daarom mag het onder ons eigenlijk niet voorkomen 1 De persoon is nooit los van zijn b eg i n s e 1. Niet wij grijpen de beginselen maar zij grijpen ons. Daarom moet de persoon, dien wij kiezen, niet zijn een man van vertrouwen, gelijk de oude Conservatieven zeiden, maar het moet zijn : een drager van onze beginselen, gelijk Dr. Kuyper placht te zeggen. Die zuivere beginselen stuwen hem vanzelf in den rechten weg en doen hem, bij ieder voorkomend vraagstuk, schier bij intuïtie de oplossing zoeken in den rechten weg. Het beginsel, mits zuiver Antirevolutioiair, is drijfkracht en rem tegelijk, evenals het revolutionaire valsche beginsel tegelijk opduwt in revolutionaire richting en de stem van recht en rede tot zwijgen brengt, ook waar het hart anders nog zwakjes tot spreken drong. Met name in onzen, van revolutie zoo zwangeren tijd, geldt dit. Niet het minst in de gemeentepolitiek. Want, of men nu al honderdmaal verzekerde, dat de aanleg van een grintweg niet met het beginsel uitstaande had, het bleek toch in de praktijk al te dikwijls, hoe de „palstaanders" zulk een weg langs een Chr. School of een Geref. Kerk slechts met moeite gunden. En of nu al honderdmaal in de wet de gelijkheid gesteld was van de staatsburgers, al te vaak weder zag men, hoe in sommige linksche gemeenten het wettelijk recht door „hoogere" tussehenkomst moest worden afgedwongen. En of de Rijkswet al land aan landarbeiders wensehte te brengen, men zag maar al te dikwijls, hoe klassenstrijders zich beijverden, om óf in de wet, óf in het stukske land, dat gekocht stond te worden, een verwijt te zoeken om hun o nwil in de uitvoering daarachter te verbergen. Nu eens ontdekte een der vroede vaderen „rügebol" in het stukje land, dat de prijs te hoog deed schijnen ; dan weder had men te doen met een m e 1 k r ij d e r, die in den letterlijken zin der wet geen landarbeider was enzoovoorts Salomo zeide het reeds : „De luiaard zegt: daar is een leeuw op den weg ; ik mocht omkomen". In de uitvoering der landswetten hebben de gemeenteraden een lang niet onbelangrijke taak; de uitvoering van een wet is soms van evenveel belang, als de inhoud er van. Laten wij dat wel bedenken. Vóór alles vragen wij: „Is de man Antirevolutionair?" (***! Wie kunnen stemmen 1 W i e kunnen er in een bepaalde gemeente stemmen en w a a r moeten zij hun stem uitbrengen ? Deze beide vragen eischen, blijkens onze correspondentie, terstond antwoord. In uw gemeente kunnen niet s t e mm e n allen, die op den eersten Januari 1931 nog geen twaalf maanden binnen uwe gemeente woonachtig waren. Of zij derhalve voor de Staten in uwe gemeente gestemd hebben, doet niets ter zake : voor den Raad zullen zij nog in hun v o r i g e gemeente kunnen (en moeten) stemmen. Wie na den eersten Mei 25 jaar is geworden (dit jaar 1) zal toch ditmaal nog niet mee kunnen stemmen. De leeftijdsdatum is één Mei: zoodoende hebben er voor de Staten eenige 24-jarigen gestemd en zullen er voor den Raad eenige 25-jarigen niet kunnen stemmen. Dat hangt er alleen van af, of zij voor den eersten Mei van dit jaar den 25-jarigen leeftijd bereikten of daarna. Nu de vraag : waar? Naar analogie van de Kamer- en Statenverkiezingen zou men vermoeden, dat iemand, binnen de gemeente wel in een ander dorp zou mogen timen, mits hij (zij) dit veertien dagen .c voren aan de Secretarie meldde. Doch dit is niet zool!! Deze faciliteit geldt niet voor de Raadsverkiezingen. Alzoo iemand uit Schïaard kan niet te W itmarsum stemmen al liggen die beide plaatsen in W onseradeel! Men moet stemmen in de bus, voor welke men zijn oproepingskaart ontvangt en heeft geen bevoegdheid, om in de nieuwe woonplaats te stemmen. De Kiesvereenigingen moeten, met het oog op het vervoer van ouden en gebrekkigen hierop dus wel rekenen en de a u t o-b e z i 11 e r s onder ons zullen de Partij een grooten dienst bewijzen, door hun wagens op dien dag ter beschikking te stellen : met den chauffeur er bij. Tevoren alles in de puntjes regelen ! Men denke voorts toch vooral aan goe' debuscontróle en houde het oog op vertrokken kiezers : dit alles is, behalve voor het aantal stemmen, ook van groote waardij voor het overzicht der resultaten: groei van het stemmental beteekent nog niet altijd dat er hard gewerkt is; achteruitgang in stemmental sluit niet uit, dat men toch „alle hens aan dek" heeft gehad. Vrijwilligers, voor ! 1! UDDO. --- VOOR DE JEUGD. MINCA BOSMA'S VACANTIE door HUGO KINtiMANS. 8 HOOFDSTUK V. „En i k 3an ? Moet ik hier dan moederziel alleen blijven? Het is om je dood te kniezen. Ik doe het vast niet. 'k Loop net zoo lief weg !" .Minca Bosma schreeuwde deze woorden met e n krijschende stem en keek met een paar oogen, die vuur schoten van woede, haar vader aan, die even beduusd was van dezen uitval, al w.as hij dan van Minca veel gewoon. Hij was feitelijk wat verlegen met het geval. En liever had hij gewild, dat zijn vrouw het Minca gezegd had. Doch deze had er feestelijk voor bedankt, zeggende, dat zij geen kans zag, het Minca aan het verstand te brengen, daar deze woedend zou opstuiven. Dat bleek ook nu wel. Mijnheer Bosma wist er geen raad mee en dacht het beste te doen, als hij Minca maar wat sussende woordjes toesprak. „Kindje, wees ju toch verstandiger. Is dkt nu een optreden ! Je moeder en ik kunnen het toch niet helpen, dat het zóó loopt. Er is nu eenmaal niets aan te doen. Natuurlijk is het vervelend voor je. 'k Wilde maar, dat ik maar wist, wat er aan te doen was". Minca's ader sprak op overredenden toon, alle mogelijke moeite doende, haar te sussen. En inderdaad gelukte hem dat aanvankelijk. Minca luisterde naar zijn woorden, en toen zij vernam, dat vader het erg vervelend vond en er over dacht, wat hij doen moest, werd zij wat kalmer gestemd. „O, ik dacht; dat ik hier alleen moest blijven", zei ze wat vriendelijker. „Zóó erg zou dat niet zijn. Je hebt waarlijk pretjes genoeg, méér dan moeder en ik, tcwn wij zoo oud waren ais jij". „Dat kan wel. 'k Weet er niets van. En het kan mij niet schelen ook. Maar ik denk er niet aan, hier de gansche vacantie te blijven. Als u dat maar weet". Mines, werd weer vinnig. „Stil nu maar", zei haar vader, „en draaf niet door als een hollend paard, 'k Weet nog niet, hoe het moet. We zullen nog eens zien. Wij hebben nog een maand tijd". „Ja, zeker nog een maand er over denken, en als dan de vacantie er is, nóg niet weten, wat er gebeuren moet. En dan gaat moeder weg en ik zit hier alleen". „Ik blijf toch hier? Ik kan niet weg en ga niet mee naar Gelderland". „Nu ja, wat heb i k er aan, dat u hier blijft ? Wanneer bent u thuis? En u gaat toch elke week van Zaterdag tot Maandag naar Gelderland ? Wat moet i k dan ?" „Wat moet i k dan? Wat moet i k dan? Het is altijd maar „ik", zei mijnheer Bosma ongeduldig en geërgerd. „Naar een ander kijk je niet. Denk je, dat het voor moeder zoo prettig is, om alleen te gaan ?" „Moeder behoeft toch niet alleen te gaan ? Ik zou toch eerst mee gaan ?" Minca vergat voor het gemak maar, dat zij al de afgeloopen weken er over gezeurd bad, dat zij mee moest naar Gelderland. „Zanik nu alsjeblieft niet. Ik vertel je toch net, dat moeder geheel alleen moet gaan ? De dokter vindt dit het verstandigst. Hoe minder drukte om haar heen, hoe beter het voor moeder is. En daarom kun je niet mee. Het is vervelend voor je, maar het kan nu eenmaal niet." ,,'t Geeft niet", zei Minca, onverschillig willende doen. „Het is toch Minca maar. Het komt er niet op aan, wat er met haar gebeurt." „Houd je brutale mond !" barstte mijnheer Bosma los, wit van boosheid. Minca schrok er toch even van en tweeg onthutst. „Je kunt mij dergelijk praat voor je houden', ging haar vader verder. „Ik zit precies te vertellen, dat wij het vervelend voor je vinden en dat wij een weg zoeken, om je vacantie niet onaangenaam te maken. Maar, ik verbekt - je, jongedame," mijnheer Bosma sprak dreigend nu, „dat je voorzichtig moet zijn met je woorden, anders doe Ik niet de minste moeite meer en blijf j e eenvoudig al die weken hier." Minca begreep, dat ze moest oppassen. Want, ofschoon haar vader zich weinig aan haar liet gelegen liggen, en zij zoo ongeveer alles van hem gedaan kon krijgen, wist zij ook wel, dat hij een echt gemeende bedreiging ook uitvoerde, als dat noodig was. En aan zijn boos gelaat zag zij zeer goed, dat het nu meenens was. Als zij de zaak niet geheel wilde bederven, moest zij fluks zoete broodjes gaan bakken. „Nu ja, ik spreek misschien niet goed vader," vleide zij, „maar u begrijpt toch wel, dat het voor mij ook eiet prettig is en da' het mij verbazend teleurstelt." „O, dat is wat anders, Minca," zei mijnheti Bosma goedkeurend. „Maar daarom behoef je zulke brutale woorden niet te gebruiken. Waar haal je ze toch vandaan ? Het staat wel fraai voor een jong meisje, dat moet ik zeggen. Je lijkt wel een furie." „Een furie, een furie. Dat is wel wat anders," lachte Minca. „Ik behoef toch ook geen begijntje te zijn." Bij die woorden maakte zij een koddige beweging, waarvan zij alleen zoo goed de kunst verstond, n.et het gevolg, dat mijnbeer Bosma hartelijk begon te lachen en Minca meende het spel gewonnen te hebben en kon doorzetten het plan, dat ze gemaakt had, de laatste oogenblikken. Maar daarin vergiste zij zich toch, naar haar spoedig bleek. „Je weet het dus, Minca. Je kunt niet mede. Over drie weken vertrekt moeder naar Lunteren. Dé&r heb ik het pension besproken, omdat het er zeer rustig is. En nu zullen moeder en ik nog eens overleggen, wat er met jou gebeuren moet." „Het is heel eenvoudig, vader," meende Minca, tegen zijn knie gaan leunend. „Wat is er eenvoudig ?" vroeg mijnheer Bosma verbaasd. „Wat er met mij moet gebeuren, natuurlijk. Daar spreken wij toch over, zei Minca ongeduldig. „Kalm wat", waarschuwde haar vader. „Je weet, wat ik zooeven gezegd heb. Maar weet jij soms iets * Als het een goed plan is, vind ik het best". „U v»eet toch wel, dat ik van het begin aan niet graag naar de bosschen ging? Aan zee is het veel leuker" „Nu ja. dat het ik ae laalsi* weHtin aj »oo vaak van Je gehoord Milw dat giiig m» eenmaal niet De duktei nrhrw»/ nx>M«w beslist de bosschen voor " „Dat weet Ut nu wei Maar dan Kan i k nu toch wel naar zet gaan ?" \rr Minca, haar vader vol verwachting aanwend». „Wat is dat nu voor dwaasheid Minca 1 Wil je soms alleen naar een badplaat»? t Zoo me een fraaie beweging worden r --- BUITENLAND. Korte Inhoud: Ovatie van Briand. — Nog niet beslist. — Communistische relletjes in Essen. — Solomon over Lenin. — Varia. FRANKRIJK. Briands terugkeer. Toen de Fransche minister van Buitenlandsche Zaken te Parijs met den trein uit Genève aankwam, waren op het perron talrijke politieke persoonlijkheden ,terwijl zich in de stationshal en vóór het perron een door een sterke politiemacht tegengehouden menigte had verzameld, welke op verscheidene duizenden menschen kon worden geschat. Toen de trein binnenliep brak de menigte door de afzetting en stroomde over het perron, Slechts met groote moeite kon Briand die met „Leve Briand", „Leve de vrede". Weg met den oorlog", werd begroet zich een weg naar zijn auto banen,' welke hem binnen enkele minuten naar de Quai d'Orsay bracht. Vervolgens trok een menigte van meer dan 10.000 personen naar het ministerie van Buitenlandsche Zaken, waar opnieuw sympathiebetoogingen plaats hadden. Briand moest tweemaal op het balcon verschijnen en beide keeren werd tij met grooten bijval begroet. Verscheidene Fransciie vrouwenvereenigingen hebben aan Briand een schrijven gezonden, waarin zjj hem verzoeken zijn werkzaamheden, zoowel te Parijs, als te Genève in het belang van den vrede vobrt te zetten. Nadat Briand een onderhoud had gehad met minister Laval en de Kamerleden Loucheur en Daniélou, heeft hij zich naar zijn buitenverblijf begeven, waar hij tot heden zal blijven. Eerst heden zal hij in den ministerraad zijn besluit of hij zrjn ontslag zal handhaven meedeelen. Naar Havas uit goede bron meedeelt, zal Briand zijn ontslagaanvrage handhaven. DUITSCHLAND. Communistische actie. Nadat het z.g. „Arbeider-Kartell" een demonstratie gehouden had, verzamelden zich op verscheidene punten der stad Essen op relletjes beluste lieden, die plunderingen en overvallen op politiepatrouilles in het schild voerden. In de Friedrich-Ebertsstrasze o .a. werden zeven winkelruiten ingegooid, waarna de daders poogden te plunderen. De vervolging door de vliegende patrouilles was bijzonder moeilijk, daar de toegangen der straten met straatsteenen waren versperd, en alle lantaarns waren vernield. Bij de te voet ondernomen vervolging werden de politiebeambten met steenen gegooid. Tegen een uur 's nachts werd een uit drie agenten bestaande patrouille door twee opgeschoten jongens aangevallen. Een der jongens kon worden gegrepen, terwijl de tweede zijn achtervolgers met steenen gooide. Uit noodweer handelend loste een der agenten een revolverschot, dat den aanvaller in de borst trof. Hij stierf spoedig. Negen personen, onder wie vijf lieden uit Bottrap, werden gearresteerd. Uit een onderzoek ter plaatse is duidelijk gebleken, dat het hier grondig voorbereide aanvallen betrof. De politie-president van Essen heeft tot nader orde alle communistische en werkloozenvergaderingen in de open lucht verboden. RUSLAND. Lenin. De vroegere volkscommissaris G. A. Solomon heeft thans een boek geschreven, waarin hij een beeld tracht te geven van Lenin en van zijn familie, meldt het Hbl. Solomon beschrijft slechts ontmoetingen met Lenin zelf, maar zfl geven een veel duidelijker beeld van den rooden leider en zijn karakter dan dikke folianten het zouden kunnen doen. In het begin van de XXe eeuw kwam Lenin naar Brussel en nam zijn Intrek bij den uit Rusland verbannen Solomon. De 18-jarige Solomon dweepte toen met de uiterst radicale socialistische leerstellingen. Het was na het congres der Russische sociaal-democraten van 1903, toen er een splitsing was gekomen tusschen de mensjewiki en bolsjewiki. Lenin vroeg den jongeling, die zijn uiterst radicale socialistische leerstellingen verkondigde, of hij van plan was de wereld spoedig gelukkig te maken met de invoering van het socialisme. Solomon werd verlegen en Lenin wond zich steeds meer en meer op en riep, dat alleen een volkomen stompzinnige man in staat was te gelooven in de mogelijkheid van een spoedige verwezenlijking van het socialisme, dat indien het iemand zou lukken, met behulp van een bijzonder gelukkig avontuur, ergens het socialistische regime door te voeren, dit een groot ongeluk voor ons en voor de geheele wereld zou zijn. „De socialisten kunnen het maximalisme (een strooming onder de Russische socialisten van dien tijd, die opkwam voor een onmiddellijke doorvoering van het socialisme en zich tegen het z.g. minimum-program der sociaal-democraten verzette) daarom niet anders dan de meest reactionaire strooming in de wereld beschouwen", zei Lenin tegen den onthutsten r-iximalist Solomon. Later wijzigde Lenin zijn meening en in 1917 verkondigde hij in Rusland zelf het maximalisme. Na de bolsjewistische revolutie, kwam Solomon, op uitnoodiging van zijn vriend Krasin, naar Petersburg om zijn partygenooten te helpen het socialisme door te voeren. In het gebouw van het Smoljnyj instituut, waar toen de zetel der sovjets gevestigd was, ontmoetten de twee mannen elkaar opnieuw. Solomon herinnerde Lenin, wat hij hem jaren geleden te Brussel had gezegd. Het hoofd van den sovjet-staat antwoordde hem daarop: „De vroegere Lenin, dien u jaren geleden te Brussel hebt gekend bestaat nu niet meer en tegen contra-revolutionairen, wie zij ook mogen zijn, heb ik kameraad Oeritsky (Oeritsky was de voorganger van Dzerzynski als oprichter en leider der Tsje-Ka) Ik xou u niet aanraden met hem nader kennis te maken " Solomon geeft toe, dat de familieleden van Lenin en zijn naaste vrienden hem reeds lang vóór de revolutie als een ontoerekenbaren man beschouwden. Lenin was steeds cynicus, die in goede eigenschappen van de menschen niet geloofde, Deze eigenaardigheid van zijn karakter werd met den dag sterker. Hij minachtte al zijn adjudanten, over Trotsky en Stalin sprak hij met walging. Loenartsjarsky noemde hij steeds: „dat vuile type " Ook over Gorky liet hij zich steeds slecht uit. „Hij is ook niet veel zaaks, een sluwe kerel, hij is hebgierig, denkt alleen aan geld". De gewezen vrouw van Gorky, de bekende tooneelspeelster, die later zulk een belangrijke rol onder de bolsjewiki heeft gespeeld, kon Lenin niet uitstaan, zij deed hem aan den „boschgeest" uit het bekende verhaal van Gorky denken. De verdere uitlatingen van den grooten leider over zijn adjudanten zijn eveneens niet malsch. „Trotsky ls een lafaard, Litwinof is een schurk en een driedubbele schoelje, Worowsky is een man met een ziel van een lakei en bovendien is hij diefachtig" enz. In dezen geest iiet Lenin zich over al zijn helpers uit, met wie hij naar de macht had gegrepen en aan wie hij de hoogste betrekkingen in den staat had bezorgd. VARIA. Naar de „Tribuna" mededeelt, is Mussolini tijdens zijn morgenrit met zijn paard gevallen. Hij bekwam licht schaafwonden aan het gelaat. Het ongeval geschiedde toen hij in den tuin van zijn villa een hindernis wilde nemen. Paard en ruiter stortten ter aarde, doch Mussolini kon onmiddellijk weer opstaan. — President Hoover deelt mede, dat hij niet voornemens is een buitengewone zitting van het Congres bijeen te roepen. — In een schacht in een der ijzerertsmijnen te Schmiedefeld, stortte een platform in, waardoor zes arbeiders werden meegesleurd, Vier anderen konden, dank zij de tegenwoordigheid van geest van een opzichter, voor hetzelfde lot worden behoed. --- BINNENLAND. De politietroepen op Curaçao. Naar het Hbld. verneemt zouden van de kort geleden naar Curagao vertrokken politietroepen 130 man, waaronder inspecteurs en manschappen, naar ons land teruggezonden worden met een vergoeding van twee maanden gage, omdat de begrooting van het gewest belangrijk is ingekrompen. Onder de manschappen moeten er zijn, die zich met dezen gang van zaken niet kunnen vereenigen en zich beroepen op het contract, dat voor eenige Jaren geteekend is. In aansluiting hierop deelde het blad mede dat reeds sinds Januari af en toe manschappen der politietroepen naar ons land worden teruggezonden met als vergoeding eenige maanden gage. Dit terugzenden houdt nog regelmatig aan. Het aantal bedroeg echter totnogtoe niet meer dan een man of tien. Op het departement van Koloniën, waar men van verschillende loopende geruchten ook kennis had genomen, deelde men het blad naar aanleiding van het bovenstaande mede, van niets te weten. Niet onmogelijk wordt het geacht, dat de teruggezondenen plotseling hier in Nederland voor de autoriteiten zullen staan ! De uitvoering van de Tarwewet. Van betrouwbare zijde wordt vernomen. d?.t de maatregelen tot uitvoering van de Tarrvowet-1931 met ingang van 1 Juli in werking zullen treden en dat voorloopig het percentage meel of bloem van inlandsche tarwe afkomstig, dat zich in het meel bloem moet bevinden, bepaald is op 20 pCt. Naar wij verder vernemen, ligt het in de bedoeling, op het tijdstip, waarop de maatregelen tot uitvoering van de Tarwewet-1931 in werking zullen treden, over te gaan tot een scherpe controle van de bij de bakkers aanwezige voorraden bloem en kropmeel. Mocht blijken, dat zich bij bakkers te groote voorraden in verhouding tot hun omzet bevinden, dan kan daarvan het gevolg zijn, dat voor die voorraden geen vergunning tot het voorhanden hebben wordt gegeven, waardoor de betrokken bakkers in groote moeilijkheden kunnen komen. Aanvulling Leerplichtwet. Blijkens het Voorloopig Verslag der Tweede Kamer omtrent het wetsontwerp tot aanvulling van de Leerplichtwet, betuigen vele leden zich met deze aanvulling ingenomen. Zij juichten het toe, dat daardoor niet alleen het volgen van middelbaar onderwijs, van uitjebreid lager onderwijs, maar ook het bezoeken van een lagere land- of tuinbouwschool zal leiden tot gedeeltelijke vrijstelling van den wettelijken leerplicht. Hiermee wordt tegemoet gekomen aan de verlangens, welke te dien aanzien ten plattelande leven. Verscheidene leden betreurden intusschen, dat de wijziging der leerplichtwet, welke wordt voorgesteld, van zoo beperkte strekking is. Zij drongen er bij den Minister op aan om een stap verder te gaan en een zoodanige wijziging van art. 3 voor te stellen, dat, na volbrachte zeven leerjaren van een gewone lagere school, de leerplicht in ieder geval eindigt. Verscheidene andere leden betreurden, dat de aanvaarding van dit wetsontwerp zal kunnen leiden tot verzwakking van de Leerplichtwet. Bovendien waren zij van oordeel, dat, in plaats van den in bepaalde omstandigheden geldenden eisch van het volgen van eer. achtste leerjaar aan een school voor algemeen vormend lager onderwijs voor een deel ü r jeugd te schrappen, deze eisch veeleer tot alle kinderen diende te worden uitgebreid ; waarbij intusschen sommigen er prijs op stelden te verklaren, dat het onderwijs in het achtste leerjaar ook in ruime mate op de practijk van het leven gericht zou moeten worden. De Zuiderzeewerken. Het Tweede Kamerlid, de heer Lingbeek, heeft aan den Minister Van Waterstaat gevraagd of de Minister het niet gewenscht acht, na de verschijning in de jongste dagen van eenige belangrijke artikelen in de bladen betreffende de Zuiderzeewerken, dat, zoowel met het oog op de verantwoordelijkheid der Eegeering en Volksvertegenwoordiging, als tot geruststelling der natie, wordt overgegaan tot instelling eener onpartijdige, deskundige commissie van onderzoek, die heeft na te gaan, of het wel gewenscht is met de afsluiting van de Zuiderzee, door middel van den reeds voor een deel tot stand gebrachten dijk, nu reeds ten einde toe door te gaan. Jlir. Mr. Beelaerts van Blokland. De minister van buitenlandsche zaken jhr. mr. Beelaerts van Blokland is uit Genève te 's-Gravenhage teruggekeerd. De Drankwet. Vrijdag heeft de Tweede Kamer de Drankwet afgehandeld en de eindstemming bepaald op een nader vast te stellen dag. Gearresteerde uitgebroken. Een 21-jarige man had Donderdag uit een weide te Appingedam een koe gestolen en deze voor zestig gulden verkocht. De jongeman was gearresteerd. In den nacht heeft hij kans gezien uit de cel van het politiebureau te Appingedam .waarin hij was opgesloten, uit te breken. Hi) is voortvluchtig. Verkeersongevallen. Vrijdagavond is de autobus van de Twentsche Electrische Tramwegmij. tegen een boom gereden. De bestuurder werd plotseling onwel en liet het stuur los, waarop de autobus naar rechts reed. Een der passagiers trachtte nog de rem aan te zetten, doch dit mislukte, waarop de bus tegen een boom botste. De 64-jarige brandstoffenhandelaar Schipper uit Enschedé, die daar reed, werd aangereden en op slag gedood. Da chauffeur werd zwaar gewond naar het ziekenhuis vervoerd. De passagiers werden door glasscherven gewond ; een van hen werd in het ziekenhuis opgenomen. — De 17-jarige Mooyekind te NoordwjjkBinnen is zonder rijbewijs en zonder verlof van zijn patroon op een motorfiets gaan rijden. Toen hij door de politie werd gesommeerd te stoppen, gaf hij vol gas en is daarop in een bocht met groote snelheid tegen een muur gereden. Zwaar verminkt bleef hij bewusteloos liggen en kort daarop is hij overleden. Hooge Raad van Arbeid. Bovengenoemd college heeft zich in het jaar 1930 bezig gehouden en adviezen gegeven omtrent de volgende onderwerpen : le. den toestand van de landarbeiders en de middelen welke kunnen worden aangewend om in dien toestand verbetering aan te brengen ; 2e. een voor-ontwerp van een Huis-arbeidswet ; 3e. een voor-ontwerp van een A.M. v. B. betreffende slagerijen tevens slagerswinkels ; 4e. een voor-ontwwrp «tn een A. M. v. B. ais bedoeld in ertlHei VI oer Ziektewet ; ïe. «en voor-ontwerp den A. M. v. B. tot nadere wtJztging van het werktijdenbesluit voor fabrieken *n «rerkplaatwi 1923 ; •* o « mi wwr-ontwerp Bedrflfsradenwet ; mm voor-ontwerp van een A. M. v. B, tot wijziging van het Verplegingsbesluit 1628 ; 8e. een voor-ontwerp van een werktijdenbesluit voor kantoren. Verkeersongevallen. Zondagmiddag te omstreeks kwart voor heeft op de Muiderstraatweg tusschen het Merwedekanaal en Muiden een ernstig ongeluk 'plaats gehad. Op genoemd tijdstip reed een aantal motorrijders die een bezoek aan Nederland brachten in de richting Naarden. Een van hen wilde toen er een hevige wind op kwam steken in een café gaan schuilen en sloeg daarop plotseling links af van de tramrails. Op hetzelfde moment naderde de Goolsche tram. Deze kon niet meer tot stilstand worden gebracht, waardoor het motorrijwiel in de flank werd aangereden. De bestuurder, de 27-jarige F. Lindberg uit Elberfeld, kwam er goed af. De in de ztjspanwagen gezeten 22jarige Mej. M. Buelhoff uit Barmen werd deerlijk verminkt. Beiden werden per ziekenauto naar het Burgerziekenhuis te Amsterdam overgebracht. Mej. Buelhoff is na aankomst ln het ziekenhuis overleden. — Zondagavond half twaalf kwam de motorrijder B. van Berkel uit Rosmalen op de Vugterbrug in botsing met de 34-jarige motorrijder G. van Antwerpen uit Amsterdam. De botsing was zeer hevig. Van Antwerpen kwam in brand te staan, doordat zijn motorrijwiel in vlammen was gehuld. Beide slachtoffers zijn naar het Protestantsch Ziekenhuis overgebracht, waarvan B. reeds bij aankomst was overleden. Dhr. v. A. is in den loop van den nacht aan de bekomen verwondingen overleden. Van Antwerpen had nog een duorijdster bij zich, n.1. zijn zuster. Deze had nog op het laatste moment kunnen afspringen. Van B. moet zeer woest hebben gereden en waarschijnlijk onder den invloed van sterken drank zijn geweest. ---