VOOR DEN ZONDAG. „ALLE DEZE DINGEN ZIJN TEGEN MIJ 1" „Toen zeide Jacob, hun vader, tot hen : Gij berooft mij van kinderen ! Jozef is er niet, en Simeon is er niet, nu zult gij Benjamin wegnemen ! Alle deze dingen zijn tegen mij !" Gen. 42 : 36. Vader Jacob werd door de diepte geleid, maar nu hij het diepste punt van de crisis zijns levens bereikt had, besefte hij nog niet. dat dit zoo was. God kastijdde hem, maar tot zijn bestwil, opdat hij zijn boezemzonde afstierve en de opbouw der Kerk Gods naar het „gemaakt Bestek" gereeden voortgang hadde, doch Israël doorgrondde het nóg niet ten volle. In zijn jeugd had deze beminde „Vorst Gods" het bedrog te baat genomen en door het bedrog van zijn nabestaanden had God hem gekastijd ; hard gekastijd. Bedrogen had Laban hem, toen hij hem Lea in plaats" van Rachel, zijn éénige, in de armen voerde; bedrogen was hij, als zijn gierige schoonvader zijn loon „tienmalen veranderde" ; bedrogen was hij, vreeselijk fel, toen hem de in het bloed gedoopte veelverwige rok zijns zoons getoond was door zijn eigen kinderen; een bedrog, waaronder hij nu reeds vijftien jaren geleden had, om rouw bedrijvende, tot zijn zoon in het graf neder te dalen — naar hij meende. Niemand heeft bitterder geleden onder het bedrog dan de „listige verzenenvatter", die tot het kruisigen van dit „vleesch" geroepen was, en — verkoren ! O, hoe werd vader Jacob ondergedompeld in rouw en bange smart! „Toen het nog een kleine streek lands was, om tot Efrath te komen", stierf Rachel" bij hem op den weg", bij de geboorte van haar Ben-oni, den zoon der smarte. Als Jacob daarna zijn groote liefde voor Rachel overdraagt op haar oudsten zoon, dan wcrdt deze liefde opnieuw zóó doodeliik gewond, dat hij jaren lang in de bangste verschrikkingen peinst over de laatste oogenblikken van dien lieven jongen, toen dat wilde dier hem verscheurde en hij misschien nog aan vader om hulp had geroepen. Al deze jaren — hoe konden de broeders het toch aanzien ? — heeft hij het zichzelven allicht verweten, dat hij den jongeling had heengezonden naar Sichem, zoo heel alleen. Al die jaren heeft hij althans het rouwkleed niet afgelegd, want, rouwbedrijvende over Jozef, wilde hij in zijn graf dalen, — naar hij meende. Nog is echter de beker des lijdens niet leeggedronken. Daar komt die honger, waarvan het land raast en dientengevolge dat trekken naar Egypte. En zie, alsof Jacob voor 't onheil schijnt geschapen, daar neemt die „heer van dat land" hem Simeon af en eischt, dat ook Benjamin henen afkome. Dit is meer dan Jacobs oude hart dragen kan. Ziende op de menschen, roept hij uit: „Gij berooft mij van kinderen ! Jozef is er niet! Simeon is er niet! Nu zult gij Benjamin wegnemen! Alle deze dingen zijn tegen mij 1" • « * Toch zag Jacob verkeerd. Alle deze dingen waren niet tegen hem, maar vóór hem! God had Zich een Worstelaar betoond met den ouden Jacob en hem door deze diepten geleid, opdat hij in der waarheid een „Vorst Gods" wezen zou. Het was nu genoeg. Hij had het dieptepunt bereikt. Schier wanhopig zou hij nog éénmaal uitroepen : „Mij aangaande, als ik van kinderen beroofd ben, zoo ben ik beroofd", maar tegelijk zou zich zijn hart in den diepsten grond blijven vastklemmen aan God, als hij Benjamin wegzond met de bede: „En God de Almachtige geve u barmhartigheid voor het aangezicht diens mans !" „Alle deze dingen waren vóór hem". Benjamin ging, om hem Simeon en Jozef beiden terug te geven. Hij zou het niet besterven, maar zijn oude hart zou nog, schier bezwijmend van vreugde, jubelen : „Het is genoeg ! mijn zoon Jozef lééft nog ! ik zal gaan en hem zien, eer ik sterve 1" Niet rouwbedrijvende zou hij in het graf tot Jozef neerdalen, maar „in vrede zou hij tot zijn volkeren verzameld worden en Jozef zou zijn hand op vaders oogen leggen !" Want zie, zegt de HEERE : „Ik ben God, de Almachtige !" * ★ * Calvijn haalt in zijn „Institutie" deze geschiedenis aan, om te bewijzen, hoe er in het aardsch gebeuren drieërlei actie valt waar te nemen : een actie des duivels, die onheilig is en het leven vermoordt; een actie des menschen, die hier den duivel dient, met te liegen, te bedriegen en te veinzen ; óók echter een actie Gods, die heilig is, het goede bedoelt in dc verheerlijking van Gods Naam en het welzijn Zijner Kerk en Zijner kinderen. Ten kwade gedacht: door satan, die het kind Gods haatte en vervolgde : door de broeders, die Jozef haatten om zijn Godsvrucht, en om dien haat te kunnen botvieren, in jarenlang bedrog tegenover hun vader voortleefden, verstrikt in eigen ongerechtigheid. Maar ook, ten goede beschikt: door God, die Jacob kastijdde, opdat hij zijn boezemzonde zou afsterven ; Wiens rede Jozef doorlouterde (Ps. 105 : 19), om hem eere te doen dragen ; Die den verkochte „voor Zijn Aangezicht henenzond", om een „groot volk in het leven te behouden" ; Die den honger gebruikte, om treurende harten rijken troost te bieden en te hereenigen, die gescheiden waren ; Die in dit alles Zijn Kerk de plaats bereidde, waar zij, te midden van menschen, die een gruwel aan schaapherders hadden, tot wasdom komen kon, zonder zich, gelijk in Kanaan reeds geschiedde, „met de volkeren des lands te vermengen". En Die — in Jozefs wedervaren die Kerk onderwees aangaande den Christus der Schriften ! Zie deze drieërlei actie hier; zie ze nog duidelijker op Golgotha! De duivel, die het Zaad der vrouw de verzenen vermorzelt ; de menschen, die den Heilige Israels en Heiland der wereld, honen, bespotten, kruisigen ; maar God, Die dit alles doet dienen, om... een eeuwige verlossing teweeg te brengen ! * * * Daarom, gij kind des HEEREN ! zie dit nu eindelijk óók in uw eigen leven, opdat gij geen schade lijdt aan uwe zielen in dezen kommervollen tijd. Gij zit in de zorgen ; gij zijt van uw eens zoo hoogen staat vervallen ; misschien uit huis en hof verdreven ; gij voelt u onrechtvaardig bejegend; gij zijt misschien in faillissement gegaan of in stilte "Werd uw vaderlijk erfdeel geëxecuteerd. Gij zegt wellicht met Jacob : „Alle deze dingen zijn tegen mij!" Gij roept misschien, bang te moede, uit: „Ik ben beroofd !" Gij denkt misschien : „Ik zal rouw bedrijvende, in het graf nederdalen ; ik zal het besterven ! Ik kom het nooit meer te boven !„ Maar, zoo is het niet dien, die gelooft. In dit onverklaarbaar gebeuren in uw leven, is misschien een daad van satan, die u haat en de menschenmoorder blijft: er is óók een actie van uzelven in, die u al te zeer aan „dit stof" deed kleven, waarvan gij los moet; er is wellicht óók een actie in van menschen, die u niet hielpen, maar drukten en in den kuil wierpen. Maar — zie toch niet voorbij, dat in dit gebeuren óók zeker is: de heilige actie Gods, waardoor Zijn eer en uw welzijn, uw waarachtig welzijn, wordt bevorderd en weet, dat ten slotte die actie Gods over de einduitkomst beslist. ,',Alle deze dingen mogen tegen u" schijnen, zij zijn in de werkelijkheid vóór u. Leg dan uw hand op uw mond; zwijg Gode en wees stil; wacht, ja, „wacht op den HEERE 1" Zet uw ziel stil als een gespeend kind bij zijne moeder (Ps. 131). De hongersnood en harde bejegening, zij dienen, om ons voor te bereiden voor de grootste vreugde! --- IN 'S LEVENS OPGANG ONZE KOLONISATIE-VEREENIGING. Sinds Vrijdag 8 Maart treedt onze „Friesche Gereformeerde Kolonisatie-Vereeniging" nu, gelijk wij allen weten, zelfstandig op. Het Bestuur heeft, in opdracht der ledenvergadering inmiddels reed3 alle stappen gedaan, die noodig zijn tot het verkrijgen der rechtspersoonlijkheid, zoodat we mogen hopen, binnen niet al te langen tijd ook officieele erkenning te vinden. Daar de twee hoofdvoorwaarden, waaraan een kolonie moet voldoen, om kans van slagen te bieden deze zijn: een ge est e1 yk-homogene kolonie van menschen uit eenzelfde milieu — ligt het voor de hand, dat we allereerst een confessioneel Gereformeerde, maar daarnaast ook een Friesche Vereeniging noodig hebben voor eventueele vorming van levensvatbare kolonies. Natuurlijk wil dit niet zeggen, dat we zulk een exclusief standpunt zouden willen innemen, dat andere Nederlanders niet mèt ons zouden kunnen gaan en nog veel minder, dat we met andere Gereformeerden niet zouden kurmen of will — samenwerken. Alleen maar, wanneer er iets van terecht zal komen, dan moet bij de vorming de kern eener kolonie zeer beslist uit dezelfde streek vandaan komen, zoodat de leden daarvan elkander volkomen begrijpen en op die wijze, vooral in het onvermijdelijk tijdperk van overgang, geestelijk ondersteunen. Nu behoeven Gereformeerde Nederlanders, ongeacht uit welke provincie zij zijn, niet langen tijd, om met elkander in kennis te komen en met Nederlanders van andere levensopvatting zal dat wel desgelijks zijn De kleine contingenten van Piie&ii en. H eilanders, die we aan de kolonie te San Cayetano (Argentinië) voor enkel 1 jaren hebben afgeleverd, hebben dat wel bewezen Z- hebben elkander en hun kolonie al spoedig „gevonden". Toch stemmen alle deskundigen, ongeacht hun richting en denkwijs, hierin overeen, dat een kolonie, wil zij levensvatbaarheid hebben, aan de twee bovengenoemde hoofdvoorwaarden moet voldoen en reeds uit dien hoofde voelt ieder, dat een beweging als deze als het ware geëigend is voor provinciale leiding, vooral, wat Nederland betreft. Wanneer onze Vereeniging speciaal de kolonisatie van Gereformeerden bevordert, wil dat al evenmin zeggen, dat wij niet gaarne óók gelijksoortige organisaties zouden zien opkomen van andersdenkende Nederlanders. Ook die zijn ons welkom en ook voor haar zouden wij natuurlijk eenzelfde zelfstandigheid in de organisatie willen vragen, als we voor onszelf begseren. Alle „spuien" vaa onze overbevolking langs goedgeGrganiseerden weg, is, zoowel voor die gaan als voor die blijven, o. i. zeer gewenscht en uit den arbeid van iedere volksgroep op eigen terrein, spruit juist het „algemeen belang", dat deze zaak heeft, voor ieder duidelijk op. NAAR DEN MINISTER. Deze week Woensdag is een deputatie uit het Bestuur onzer „Friesche Kolonisatie-vereeniging", op audiëntie geweest. Zij heeft, op haar verzoek, een onderhoud mogen hebben met den \ oorzitter van den Raad van Ministers over de mogelijkheden van kolonisatie van Nederlandsche boeren in Zuid-Amerika. De MinisterPresident heeft onze deputatie uitgenoodigd, hare denkbeelden op schrift te stellen en toegezegd, deze in beschouwing te zullen doen nemen. DE ORGANISATIE. De organisatie van een kolonie i: : heel wat voeten in de aarde. Vooral, wanneer men niet het verwijt van lichtzinnigheid op zich wil laden. Die aan zulk een beweging leiding geven en die aan zulk een kolonie deelnemen, dragen allen een groote ver' antwoordtüjkheid. Er is dus geen sprake van, dat het „zoo maar zoo" even kan kan gaan, gelijk sommige al te voortvarenden zich blijkbaar voorstellen. Gelijk ik een vorig maal, toen ik over de wilskracht schreef, reeds aanduidde, is ook hier eerst een kennen, dan een besluiten en straks een doorzetten noodig. De kolonist, die slagen zal, moet eerst een zielsproces doormaken, vóór hij tot zulk een wi 1 s a c t i e komt, als hiervoor noodig is. Wie niet goed kent, neemt een lichtvaardig besluit, dat alras berouwt, omdat ook kolonisatie uiteraard moeilijkheden meebrengt, die moeten worden overwonnen. Wie be s 1 u i t, nadat hij goed en deugdelijk heeft leeren kennen, moet dat kort ' ~i krachtig doen. Vergetende hetgeen achter is, moet hij zich richten op hetgeen vóór is en daarop al zijn zielskracht samentrekken. Wie besloten heeft, moet den weg zien geopend te krijgen en zich, met alle kracht, waarover k'j beschikt, in dit strijdperk werpen. Dus niet, met veiligstelling van eigen (zij het gering) vermogen, pogen experimenten te onderr? ~ien met anclerer bezit, gesteld al, dat die ander (hetzij dan particulier of Overheid) genegen was, in zulk een riskant voornemen r. : jn geld te steken. Dat alles behoort tot het kort en krachtig besluit. Daarna, zoo zich de weg mocht openen, volgt het doorzetten. Dat kost zóóveel moeite, dai: de emigrant er, als regel, onder bezwijkt, maar de goedgeorganiseerde kolonie soms: schitterende resultaten opleverde. DE LEIDING. De leiders van zulk een beweging hebben, mits zij hun taak ernstig opvatten, dan ook in al deze drie stadia, het zielsproces te leiden. Zij hebben al véél moeten presteeren, nog eer er, van buiten gezien, iets gebeurt. De eerste leiding is die bij het kennen. Dan moeten de vóór- en nadeelen zorgvuldig tegen elkander worden afgewogen. Er moet breede voorlichting worden gegeven, Er moet kennis Vergaard van het land, waarop men zijn (overigens prijzenswaardige) begeerte richt; er moet ook inzicht zijn in de toekomstmogelijkheden van het land, dat men achterlaat. Beide, wat men verlaat en wat men hoopt te krijgen, moet men goed onderkennen. En dat niet alleen van de stoffelijke, maar ook van de geestelijke zij 'e. Aan de leiding b\j deze „moeilijke bezigheid" zfln wij reeds een heelen tijd bezig geweest. We hebben gepoogd, de noodige kennis van bevolking, bodem, klimaat, godsdienst, enz. te vergaderen omtrent de landen, die in aanmerking konden komen. We hebben gegevens verzameld omtrent die landen en stukken geplaatst, ook van menschen, die de doikerste zijde van het „nieuwe vaderland" schV.. k-rrlon; zelfs wanneer die kleur stellig véél donkerder en véél eenzijdiger was, dan met de waarheid overeenkwam. Dit hebben we opzettelijk gedaan. En we zullen het blijven doen, al zullen we daartegenover ook de gegevens publicc ren, waarvoor wij de verantwoorlelijkheid meenen te kunnen aanvaarden. Relaties werden en worden aangeknoopt en de studie wordt voortgezet. Uitkomsten worden ter kennis van onze leden gebracht. Behalve den bodem en zijn vrucht, dient ook de afzetmogelijkheid onder de oogen te worden gezien en de positie, welke de boer in het nieuwe land, ten opzichte van den handel inneemt. We hebben daar tegenover gepoogd, naar de mate van ons inzicht, de gaandeweg donkerder wordende economische toestanden in ons vaderland te onderkennen in hun ware oorzaken. Daarover konden we, in eigen omgeving, ons allen weliswaar een zeker oordeel vormen, maar we hadden, bij dit éénzijdig en bekrompen oordeel (eenzijdig en bekrompen, omdat we het terrein slechts zéér ten deele overzagen) noodig, het inzicht van bekwame economen, om de oorzaken en de waarschijnlijke verdere ontwikkeling der dingen, beter te kunnen onderkennen. Uit deze overwegingen zijn voornamelijk opgesproten de groote drijvende motieven, die den buitengewonen aandrang tot kolonisatie verklaren. De geestelijk-zedelrjke crisis vooral greep ons aan tot in de ziel. Het bange vooruitzicht, onze kinderen, die niet tot huwelijk en gezinsvorming kunnen komen, te zien opleiden tot wat onze briefschrijvers zoo kernachtig noemden „stempelaars en steuntrekkers" prikkelde ons, om desnoods ook de hachlijkste kansen te wagen, aan zulk een degeneratie te ontkomen. Het was uit dien hoofde, dat wij ons vereenigden en ons afvroegen, of de Heere, Die alle ding leidt, ons niet door die leiding gebood vanhier te gaan, opdat wij dan althans er toe mochten medewerken, dat onze allerkostbaarste geestelijke en zedelijke goederen in deze weergalooze crisis niet verloren gingen. Men heeft dit streven der „Friesche kolonisten" reeds in politieken zin pogen te misbruiken, door het „stelsel" te beschuldigen en daarmede de Regeering, maar...... niet» van dien aard lag in onze bedoeling. In ons is, onder al deze steeds donker wordende omstandigheden, de overtuiging gerijpt, dat we, zoo de afzetgebieden onzer kwaliteitsproducten niet zijn te herwinnen (wat boven de macht der allerbeste Regeering gaat) hier te dicht op elkander wonea en noch met steun, noch met omstelling, zullen kunnen komen, waar we wezen moeten: dat ieder werkt voor zijn dagelijksch brood, en „met God en met eere" aan zijn roeping kan voldoen. Wel verre van hier de Regeering een verwijt te maken zoeken we haar hulp, om ens de aanpassing aan da totaal veranderde economische structuur mogelijk te maken. LICHTVAARDIGE LEIDING. We moeten menschen hebben, die zich straks met lijf en ziel op het doelwit kunnen werpen, vol ertrouwen op God en Zijq Woord. En dan rijzen nieuwe proble. men, niet minder moeilijk dan het onder* kennen en besluiten. Niet minder moeilijk dan het eerste zielsproces, dat zich te gemakkelijker voltrekt, naarmate hier d* vooruitzichten donkerder worden. Lichtvaardige leiding heeft hier al veej bedorven. I.og lijdt de beweging onder den terugslag niet alleen van mislukte emigran» ten, die door eigen schuld mislukten, maai ook door sommige gevallen, die hun onderv. gang aan de lichtvaardige leiding te dan< ken hadden. Die niet zichzelven allerlei schoons hadden gedroomd, doch wie men betrekkingen had voorgespiegeld, waarover de „leidsman" van achteren bleek niet een» gecorrespondeerd te hebben ! Zie zóó kan en mag het niet. Met „duizend dingen" dient gerekend. Ontzag lijke moeilijkheden moeten worden overwonnen. Maar niet grooter, dan die hiet opdoemen. Daarom moet alles met verstand geschieden en Gods leiding aangemerkt. Op het kompas van het Woord, God dienend met ons verstand, dolen wij niet, doende wat onze hand vindt om te doen, uit al onze macht. HEIT. BESTUURSVERGADERING. Het Bestuur der Vereeniging wordt bj dezen ter vergadering opgeroepen te Sn \ op D.V. Zaterdag den 30-sten Maart da namiddags ter twee uur. Voori --- Advertentie HONIG'S BOUILLONBLOKJES thans 6 voor lOct --- Tentoonstelling Ambachtsschool lubbega. De tentoonstelling is een succes geworden. Niemand van het Bestuur had zoo'n toeloop van bezoekers verwacht. Ruim 800 bezoekers hebben de tentoonstelling bezocht. Hieronder waren bouwkundigen, die verwonderd opzagen wat hier in iy 2 jaar, dat de school bestaat, tot stand is gekomen. Wordt hierbij niet uit het oog verloren, dat de school werd ingericht met een bedrag van f 600.*— zegge en schrijve zes honderd gulden, waarvan nog 2 kachels gekocht moesten worden en verder gereedschappen, werkbanken en teekentafels enz., dan is hier door de leerlingen veel werk verricht. De schaafbanken, teekentafels, gereedschapskasten, borden met ezels, rei- en blokschaven, het is alles het werk der leerlingen. Toch had iede leerling zijn meest voorkomende houtverbindingen gemaakt, terwijl ieder een binnendeurkozijn met deur had gemaakt. Ook als gezamenlijke werkstukken, eenige schuif- en draairaamkozijnen met ramen. De eerste groep van leerlingen vervaardigde een kap met hoekkeperspanten, waarop een paar soorten dakvensters waren geplaatst. Daar in het laatste halfjaar der 2-jarige cursus de trappen worden behandeld, was hiervan alleen een eenvoudige spiltrap aanwezig. Voor de school was een metselwerkplaats in orde gemaakt, gemetseld door de oudste leerlingen terwijl de hekken, die nog om het terrein geplaatst moeten worden, gezamenlijke werkstukken zijn. Als gezamenlijke werkstukken moeten nog worden genoemd een fietshok, kolen- en houtbergplaats. Ook de nieuwe schildersafdeeling trok de aandacht. De leeraar D. Miedema heeft in 3 maanden tijds gedemonstreerd de rechte man op de rechte plaats ta zijn. De kleurencombinaties hadden ieders bewondering ; de eenvoudigste gebruiksvoorwerpen waren door zijn leerlingen tot luxe voorwerpen gemaakt. Geen wonder, dat deze artikelen gretige koopers vonden. Eenige vergevorderde kerlingen hadden patronen voor behangselpapieren vervaardigd, terwijl de noodige reclames te bezichtigen waren. Tot de bezoekers behoorden de eere-bestuursleden Burgemeester Falkena en de Gem.Secretaris van Heerenveen, dhr. Huizinga. Voor de afd. van de Friesche Schildersbond kwamen de heeren Miedema uit Sneek en Douma uit Heerenveen. Door de tentoonstelling steeg het aantal leerlingen voor 1 April tot 29. Het totaal aantal leerlingen bedraagt nu 59 timmerlieden terwijl voor de schilderscursus 14 leerlingen ingeschreven stonden. Verwacht wordt dat gezien het werk der schildersafdeeling, dit getal met 1 Oct. a.s. als de nieuwe cursub fcagint, wel klimt tot 20 leerlingen, daar zich al eenige jonge leerlingen voor 1 Oct. a.s. hebben opgegeven. Het Bestuur meent nu plannen te moeten maken voor een afdeeling smeden, zoo opgezet, dat zij zich aanpast aan de behoefte voor deze streek. Het spreekt vanzelf dat de opgang die . Jubbega's Ambachtschool maakt, hoofdzakelijk te danken is aan de energieke leiding van den Directeur de heer R. Jansen, die zich met geheel zijn personiijkheid geeft aan zijn werk. Het is Bestuur en Directeur c;n groote voldoening dat de school, die bij de opening reeds zooveel is genoemd (rede Min. Marchant Oct. '33) zich in zoo groote belangstelling mag verheugen. --- Abonnementsgeld 2e Kwartaal 1935 Onze abonné's wordt wederom de gelegenheid geboden het abonnementsgeld voor het volgende kwartaal, t.w. voor de maanden April, Mei en luni te storten op onze Postrekening No. 18418. Rekeninghouders bij den postcheque- en Girodienst kunnen kosteloos het verschuldigde overschrijven, terwijl voor niet-rekeninghouders de kosten van storting slechts 6 cent bedragen. Beleefd wordt verzocht vóór 27 Maart a.s. het abonnementsgeld te willen voldoen; na dien datum gireere men niet meer doch wachte met» de kwitantie af. DE ADMINISTRATIE FRIESCH DAGBLAD ---