Landbouwoverzicht Internationale landbouwregeling is geen peulschilletje Men steekt het in officiële kringen niet ondei stoelen of banken, dat de F. A. O., de wereldlandbouworganisatie van de Verenigde Volken, tot nu toe geen levenskrachtig lichaam is geworden en ook waarschijnlijk in de toekomst weinig meer zal presteren d£in het verzamelen van gegevens en het uitbrengen van rapporten. Het is met de F A O. al net als met de Verenigde Volken: zo spoedig zijn adviezen in conflict komen met de belangen van een afzonderlijke staat weet deze steeds klemmende argumenten aan te voeren om ze niet op te volgen. Het zou van kortzichtigheid getuigen, wanneer wij daarbij van de zijde dier staten alleen egoïsme en nationale bekrompenheid veronderstelden. Integendeel het is meestal zo, dat iedere staat voor zichzelf veel beter de gevolgen kan overzien van eei) bepaald voorstel dan een internationaal en niettemin eenzijdig ingestelde organisatie. Wanner de F. A. O. betoogt, dat er meer graan moet worden verscheept naar de hongerende gebieden, dan heeft een dergelijk betoog geen enkele waarde wanneer de organisatie niet beschikt over de middelen om dat graan in handen te krijgen. Het zijn in de eerste plaats de boeren, in de tweede plaats de handel en in de derde plaats de regeringen der afzonderlijke landen, die uit zullen maken, wat er met de oogsten zal gebeuren, "'oor de boeren is het een kwestie van bedrijfsindeling, van de omvang van de veestapel en van de vraag op welke wijze de beste geldelijke resultaten worden verkregen; de handel wordt beheerst door transportmogelijkheden, credietvraagstukken, opslagruimte, industriële vraag enz., terwijl de regeringen te maken hebben met het verbruik in eigen land en met hun internationale betalingsbalans, die dikwijls verlangt, dat leveranties aan bepaalde staten worden gedaan. Een centraal lichaam als de F. A. O. kan al deze factoren niet in aanmerking nemen, heeft geen dwingend gezag, noch de financiële macht om over de wereldoogsten te beschikken en zo blijven alle plannen en ontworpen regelingen weinig meer dan fraaie, doch machteloze gebaren. Wat zal de heer Louwes doen? Het heeft ons dan ook niet verbaasd te vernemen, dat dr. ir. S. L. Louwes voornemens is zijn functie bij de F. A. O. neer te leggen en naaf zijn Nederlandse werkkring terug te keren. Momenteel vertoeft de heer Louwes in Amerika, waar hij besprekingen voert met het F. A. O.-bestuur. Van het resultaat daarvan zal zijn besluit afhangen Begin Februari wordt de heer L. weer in Nederland verwacht Zijn we wel ingelicht, dan is de kans groot, dat de heer Louwes zijn functie van Directeur-Generaal van de Nederlandse voedselvoorziening weer zal gaan vervullen. Zoals men weet was er voor ,ae duur, dat de heer L. voor de F. A. O werkte, een waarnemend directeur-generaal benoemd. De heer Louwes, die een nuchter man en bij uitstek een practicus is, zal e: wellicht de voorkeur aan geven positief werk op kleinere schaal in ons eigen land te doen, dan al zijn tijd te besteden aan wereldomvat.ende plannen, die voorshands weinig resultaat opleveren. Dit betekent echter niet, dat hij zich geheel uit de internationale bemoeiingen terugtrekt. Van een zo deskundig man zal men steeds de adviezen willen inwinnen. Schoon schip in eigen land? Wy vragen ons wel af of thans de organisatie van de voedselvoorziening in ons eigen land geen diepgaande wijzigingen moet ondergaan. Regulering van landbouwproductie en -verbruik kan, zolang de internationale toestand nog zo verward is en onze eigen koopkracht op de buitenlandse markten nog zo gering, niet gemist worden, doch wel zullen langzamerhand vele regeiirgen belangrijk vereenvoudigd kunnen worden, waardoor het ambtelijk apparaat kan worden verkleind. Het moment is thans gekomen om de vraag te stellen of de Bedrijfsschappen enerzijds en de afdeling Voedselvoorziening van het Ministerie van Land bcuw anderzijds niet als verouderd en daar om te omslachtig moeten worden beschouwd. Dit hangt ook samen met de trage ontwikkeling van de Stichting voor de Landbouw tot een „publiekrechtelijk lichaam", waarin de gehele producerende landbouw zal worden verenigd. Het heeft er alle schijn van, dat het gehele complex van landbouworganisatie en ambtelijke bemoeiing met de landbouwproductie op een dood spoor is gekomen. Mogen wij misschien van de terugkeer van de heer Louwes een initiatief verwachten om het gehele ingewikkelde apparaat, dat uit landbouwcrisis en oorlog is overgebleven op de helling te nemen? --- INGEZONDEN Bakkers vragen Uw aandacht In verband met de dagelijks toenemends moeilijkheden tussen bakker en publiek inzake de nieuwe regeling van de brooddistributie is het gewenst, zelfs noodzakelijk, de Juiste toestand in het kort te belichten. Met ingang van 2 Januari j. 1. is het broodrantsoen gewijzigd als volgt: Ie week: 1800 gram + 400 gram keuzebon. 2e week: 1600 gram + 400 gram keuzebon 3e week: 1600 gram + 400 gram keuzebon 4e week: 1800 gram -f 400 gram keuzebon De meer dan slechte graanpositie van ons land dwong de regering tot deze verscherpte fcaatregel over te gaan. En toch, als men zo dagelijks bij de klanten aan de deur komt, dan lijkt 't wel, of die hele distributie er maar voor spek en bonen bij is. Alsof de bakkers er zich niets van Dehoeven aan te trekken, dat het broodrantsoen weer met zoveel gram verminderd is; dat de invoering van de keuzebon het werk in de bakkerijen dusdanig beïnvloed, dat ortslag van personeel onvermijdelijk is. Dat alles schijnen zeer velen onder u nog te menen. Gelukkig niet allen, want er zijn er ook, die voor zichzelf een distributiesysteem hebben ontworpen met de dagelijkse hoeveelheid brood, die hun volgens de bonnen toekomt. Maar verreweg de meesten proberen iedere dag weer aan, meer brood van de bakker los te krijgen dan waarvoor bonnen gegeven worden. Velen vragen, nog meer dreigen met verandering van bakker, nog anderen beginnen te schelden op de bezorgers enz. De mensen klagen over een slechte wereld; zouden we echter niet eens proberen haar te verbeteren, door met ons zelf te beginnen? Wanneer u brood zonder bon vraagt, helpt u uw bakker naar sluiting van zijn zaak wegens gebrek aan werkvoorraad. Want aanvulling hiervan is niet meer mogelijk en de toewijzing ervoor hebt u onrechtmatig opgegeten. • Wanneer u brood zonder bon eist, dan werkt U een juiste verdeling van de nog aanwezige grondstoffen tegen. Dan maakt u, dat over een poosje de zaak nog hopelozer in de knoop loopt dan nu al het geval is. Het is niet prettig voor u met minder brood toe te moeten dan u nodig hebt. Het is evenmin prettig voor de bakkers, altijd „nee" te moeten zeggen, hoe graag ze ook anders zouden willen. Maar het is bittere noodzaak en daar is niets, maar dan ook Biets aan te veranderen. Het feit ligt er nu eenmaal. Wat wü u dringend willen vragen is begrip te tonen dok voor onze moeilijkheden, die werkelijk uiet kleiner zijn dan de uwe. Helpt mes aan een zo eerlijk mogelijke verdeling, al leen dan kunnen we een zo spoedig moge lijke opheffing van deze distributiemaatregej bevorderen. Vraagt daarom geen brood meer zonder bon. De bakker is niet meer bij machte het te geven. L', mijnheer de redacteur, dank zeggend voor de verleende plaatsruimte. Namens de Friese bakkers Grilk. --- Advertentie Voor een FHOEHIX IUHSKFR ui BiTAVUS SlJWIfl naar: Fa. IJ P M A (J Jager & Co ) Westerplaniage 8 - Leeuwarden - Te' 6117 llogez. Med.) --- Rondom de Generale Synode van Eindhoven (Van onze synode-verslaggever) Morgenochtend vangt in de Oosterkerk te Eindhoven de generale synode der Gereformeerde kerken aan, die ditmaal voornamelijk aan zendingszaken zal zijn gewijd. Niet eerder ln het leven der Geref. kerken werd een zendingssynode gehouden. Wel is de generale synode van Middelburg (1896) bekend geworden door haar belangrijke besluiten op het terrein van de zending. Besluiten, die met name de plaatselijke kerk haar volle rechten gegeven hebben en die onder de zegen Gods het zendingswerk dezer kerken tot grote bloei en rijke ontwikkeling gebracht hebben. Het agendum van Eindhoven De ontwikkeling der dingen in Ned.Indië ook op het terrein van kerk en zending heeft een geheel nieuwe situatie geschapen. Generale zendingsdeputaten hebben aan de synode een rapport aangeboden van 56 pagina's druks, waarin allereerst breedvoerig over een nieuwe oriëntering wordt gehandeld en een aantal voorstellen worden gedaan. Het rapport handelt over de Theol. school te Makassar en de opleidingsschool te Soemba; het zendigswerk te Makassar en omgeving, de Salatiga-zending; Duitse zendingsarbeiders; de commissie voor onderwijszaken, de opdracht t.a.v. medici, onderwijzers en miss. artsen; de commissie voor de wederopbouw en de financiën. Dit rapport nu, dat reeds enkele weken tevoren aan de kerken is toegezonden, heeft een levendige reactie gewekt. Verscheidene kerkelijke vergaderingen hebben zich er over uitgesproken en hun bezwaren tegen de vérstrekkende voorstellen van generale deputaten kenbaar gemaakt. Bij de generale synode van Eindhoven zijn dan ook brieven, bezwaarschriften of verzoeken ingekomen van de kerken van Charlois, Landsmeer, Leiden, Nieuwer-Amstel-N, Noord wijk-Binnen, Ruinerwold-Koekange, Utrecht en Woerden alsmede van de classes Franeker, 's-Hertogenbosch, Leiden, Maastricht, Middelburg, Tholen, Warffum en Woerden. Ook heeft een der Part. Synoden van Friesland zich met deze zaak beziggehouden en besloten de synode te verzoeken het rapport te willen verwerpen. Er is beduchtheid over samenwerking, die niet nadrukkelijk zich stelt op de grondslag van de H. Schrift als Gods onfeilbaar Woord (classis Franeker) of ook het verlangen het hele vraagstuk van de samenwerking opnieuw zorgvuldig onder de ogen te zien (kerk van Utrecht). Ook in de Geref. kerkelijke pers zijn bedenkingen naar voren gekomen. Ds. F. H. von Meyenfeldt te Noordwijk-Binnen heeft in een paar artikelen in de Leidse kerkbode daaraan uitdrukking gegeven, waarom h(j met prof. dr. J. H. Bavinck, de bekende zendingshoogleraar, in het Geref. weekblad in een polemiek gewikkeld werd. Nog scherper heeft dr. Ph. J. Huyser te Werkendam zich in De Bazuin uitgelaten. Hij blies alarm tegen wat hü noemt een kerkelijk Linggadjati. En zo komt de synode van Eindhoven voor hoogst belangrijke beslissingen te staan, die voor de zending der Geref. kerken van de grootste betekenis zullen blijken te zijn. De roepende kerk. Niet eerder heeft de kerk van Eindhoven een generale synode mogen ontvangen. Zij is wel de grootste Geref. kerk in het Zuiden, maar behoort toch niet tot wat men noemt een van de grote- stadskerken. Wel heeft deze kerk in een tijdperk van 40 jaar een snelle ontwikkeling doorgemaakt, waaraan de opkomst van de bekende Philipsfabrieken uiteraard niet vreemd is. Vóór de instituëring van deze kerk in 1908 woonden de Geref. die in Eindhoven woonden bij de kerk van Helmond in. Thans heeft de Eindhovense kerk 3500 zielen en drie predikantsplaatsen. Hoewel dus de groep Geref. in verhouding tot het aantal inwoners van deze stad, dat ruim 132.000 bedraagt, maar klein is, is men met veler medewerking er toch in geslaagd een vergadering als de generale synode, die een kleine tachtig man omvat, geheel te ontvangen en alle leden bfl gemeenteleden te herbergen. Een prestatie die des te groter is, als men bedenkt, dat ook Eindhoven woningnood kent en dus velen hun huis in deze tijd met anderen moeten delen. De samenstelling der Synode Een generale Synode der Geref. Kerken bestaat, gelijk bekend, uit vier afgevaardigden (twee predikanten en twee ouderlingen) van veertien particuliere ressorten, (12 in Nederland, benevens de classis Batavia en Graafschap Bentheim, die beiden de rechten hebben van een particuliere synode). Daarnaast komen dertien theologische hoogleraren, die de Synode als prae-adviseurs dienen. De beide predikanten van de roepende kerk nemen als adviseurs zitting. Van de generale zendings-deputaten zullen, naar wij vernemen, ter synode verschijnen de predikanten J. C. Gilhuis en dr. C. J. Goslinga, terwijl daaraan worden toegevoegd, dr. F. L. Bakker, die met verlof in Nederland is gearriveerd en ds. H. A. Wiersinga, zendingspredikant in algemene dienst. En van de miss. predikanten die momenteel met verlof in het vaderland zijn (we noemen o.a. ds. J. J. Oranje en ds. J. C. A. Rullmann) zullen we er ongetwijfeld eveneens ter synode zien verschijnen. De afgevaardigden voor deze synode zijn ditmaal uitzonderlijk vroeg gekozen, omdat men niet wist, wanneer de synode precies zou samenkomen. Daarom hebben de part. synoden reeds in de zomer van 1947 haar afgevaardigden aangewezen. De mutaties die sindsdien zijn ingetreden in de lijst van leden is een duidelijk bewijs, dat het leven ook hier niet stilgestaan heeft. Als dus het eerste appèl-nominaal in de Oosterkerk mrogenochtend gehouden wordt, zal reeds van verscheidene mutaties melding moeten worden gemaakt. We hopen onze lezers van de openbare zittingen der synode elke dag een verslag te geven. --- Advertentie het lekkere levertraan-product met geijkt hoog gehalte aan natuurlijke vitamine» A, C en D, met mout, suiker en geconcentreerd sinaasappelsap. Uitmuntend verdraagbaar! origineel product (Ingez. Med.). --- FEUILLETON Gewonnen STRIJD 87 door H. LOURENSE Is het eerste bezoek lang uitgevallen, het tweede wordt niet korter. Nog voor ze goed en - wel binnen zijn, is het „dekter Stans". De goed meelevende mensen herkennen hem van een foto op een zéhdingskalender. Het eerste deel van het gesprek is gewijd aan de medische dienst op het zendingsveld. Daaraan kan de dokter zich niet onttrekken. 't Heeft echter op het verdere verloop van het gesprek in 't geheel g-?en nadelige invloed. Integendeel. Al met al is het elf uur. als Siem z'n wo-ing binnenstapt. De kamers zijn in het duister gehuld. Voor het eerst sinds het begin van hun h iwelijk heeft Francien niet op z'n thuiskomst gewacht. 't Is een vreemde avond geweest. En wat zal de volgende dag brengen ? Hij kan tevreden zijn. Francien zal zich dan tocl onder behandeling stellen. Maar moet hij zich verheugen, of moet hij vre zen voor de ui f slag van he* onderzoek ? 1) Een ongeneeslijke hersenziekte. Wist hij maar hoe de dokter dit „geval" inziet. Zwaar? Of niet' Hii weet geen antwoord 't Is mogelijk, dat hij het zelf te zwaar inziet. Maar het kan verkeerd gaan met z'n vrouw. En wat dan? HU sts-'t in de gloed van de haard. Als het zwaarste offer nu eens van hem gevraagd wordt? Lange tijd zit hij zo. De klok in de hal slaat twaalf zware slagen. 't Is Siem, als ontwaakt hü uit een benauwende droom. Hij vouwt de handen. Het hoofd nijgt iets. Een kind zoekt troost en sterkte bij de Vader. HOOFDSTUK 25. • Er mankeert iets aan het mechanisme. De zaken verlopen niet vlot meer. Wat mag de oorzaak zijn? Vader Ploeger heeft altijd een goede kijk op zaken doen gehad en tevens op het wereldgebeuren. 't Zit hem niet in hun zaak. De tijdsomstandigheden zijn tegen. Daar kan Siem niet tegen op, al werkt hij nog tweemaal harder. 't Is beter tijdig van koers te veranderen. 't Is jaren lang goed gegaan. Maar er is een verschuiving waar te nemen in de financiële verhoudingen. Er zijn niet voldoende kopers meer voor het allerbeste wat geproduceerd kan worden. Dan het roer ook definitief om en een toch nog degelijk en solied meubel in grotere hoeveelheid vervaardigd en aan de markt gebracht! Siem zwicht voor de argumenten, die de oude heer te berde brengt. Maar dan zijn er andere zorgen. Van een enigszins massale productie kan in het betrekkelijk kleine bedrijf in Vaartdam .geen sprake zijn. Uitbreiding is niet mogelijk. Dan naar een plaats uitzien voor een grotere fabriek. Maar waar die te vinden? Siem zoekt in Vaartdam, ook daar waar hij te voren weet, dat er geen gelegenheid ia. 't Zou hem spijten, als hü Vaartdam moest verlaten. Maar als het niet anders kan.... Vader Ploeger is nog altijd een man van aanpakken. De nieuwe fabriek moet niet in een stad staan. Veel liever in een dorp. Daar zijn de onkosten geringer. Maar waar vind je iets, dat aan alle eisen voldoet? De oplossing komt van eer kant vanwaar Siem die nu in 't minst niet verwacht heeft. Francien is voor enige tijd naar de familie in het Gooi vertrokken. Het onderzoek is nog al bevredigend uitgevallen. Voor alle zekerheid heeft dokter Stans ook nog een specialist geraadpleegd, en het eenparig oordeel was: enkele maanden uit de huiselijke beslommeringen weg. Liefst naar de zandstreek. Dan komt het wel weer goea. En veel rusten. Zes weken is ze al van huis. Bijna iedere keer brengt Siem het week. eind bij haar in 't Gooi door. Francien heeft er op gestaan, een van de kinderen, het jongste mee te nemen. Meer durfde ze van een kinderloze oom en tante niet te vergen. Hoofdschuddend hseft Siem er zich bij neergelegd. „Zo komt er niets van rusten. Laat de jongste ook maar gerust thuis, 't Kind is toch geheel en al aan Lien gewend, en die zal er wel goed voor zorgen!" Francien is er niet toe te bewegen geweest. „Als ik geen van m'n kinderen bij me heb, vind ik vast geen rust". Tante Jansje zorgt, als dit nodig is. goed voor de kleine, ja het kind voelt zich spoedig bij haar thuis. Siem heeft dus geen ogenblik spijt van z'n toestemming. En deze Zaterdag is Francien weer bijna de oude. (Wordt vervolgd) --- Kobus Klomp door D S. 113. „En nou recht op het doel af!" zei de veldwachter. „Als je voet pijnlijk is, Kobus, dan neem ik je op m'n rug, hoor!" „Niet nodig", zei Kobus. „Vooruit maar!" Na een vrij lange wandeling kwamen ze tot dicht bij het oude huisje„Nou voorzichtig aan," zei de veldwachter. Ze liepen zoveel mogelijk onder dekking van de struiken- Bleven een poosje staan kijken en luisteren en slopen toen naar de deur. De veldwachter haalde de sleutel uit zijn zak, stak hem in 't slot, en het paste precies! 144. „Zeg, Appie", fluisterde Kobus, „voorzichtig jong! Stel je voor dat de man thuis is en ons al in de gaten heeft. „Wel nee, hij is niet thuis", zei de veldwachter. Hij heeft immers de sleutels niet! Hij kan er niet in komen!" ,,'k Hoop dat je gelijk hebt", zei Kobus. De veldwachter draaide de sleutel om en duwde de deur open. Geruisloos gingen ze naar binnen en de veldwachter sloot de deur weer met de sleutel. Ze stonden in een schemerig portaaltje. --- Financieel overzicht Devaluatie van de Franse franc. — Het gelijk der Communisten. — Wat zullen de gevolgen voor Engeland en Nederland zijn? — Symptomen van economisch herstel in Nederland. — Devaluatietendenz op Amsterdamse Beurs. — Nieuwe fiscale lasten voor een halve Communisten hebben niet altijd ongelijk. De heer Hoogcarspel heeft in de Tweede Kamer het pleit gevoerd voor het behoud van goudgeld, omdat, zo zeide hij, de bevolking nu eenmaal in het goud de incarnatie van de rijkdom ziet en dit metaal zijn internationale betekenis niet heeft verloren. Zijdelings was dit een verdediging van de Gouden Standaard, waardoor het geld een internationale waardevastheid bezat, die niet in de laatste plaats voor de arbeiders van betekenis was en met het oog waarop men van rechtse zijde zich zolang mogelijk tegen de devaluatie van de gulden heeft verzet. Het is daarom niet enkel politiek wanneer Socialisten en Communisten thans in Frankrijk een scherp verzet voeren tegen de door de regering afgekondigde devaluatie van de Franse Franc, waardoor thans een Dollar met Frs. 214, een Pond met Frs. 864 en een Gulden met Frs. 80 moet worden betaald, tegen resp. Frs. 120, Frs. 485 en Frs. 44 voordien. ^ - - Met een normale, eenvoudige devaluatie hebben we hier intussen niet te doen. De Franse regering wil een gedifferentieerde valuta, d.w.z. de exporteur zal ten volle van de verlaagde koers voor de Franc kunnen profiteren, maar de importeur zal het nadeel daarvan voor de z.g. essentiële goederen niet behoeven te dragen. Ze wil dus kool en geit sparen, wat wil zeggen dat zij zelf de Francs moet bijleggen, welke anders door de importeurs, dat is door de bevolking, zouden moeten worden betaald. Op deze wijze wil zij trachten Socialisten en Communisten de wind uit de zeilen te houden, wat natuurlijk niet gelukken zal, omdat tal van geïmporteerde goederen duurder zullen moeten worden betaald en het prijspeil in Frankrijk niet zal kunnen worden gehandhaafd, zodat nieuwe eisen tot loonsverhoging te vrezen rijn. Devaluatie is eigenlijk altijd een vlucht voor de werkelijkheid, d.i. de noodzaak om de nationale consumptie bij de nationale voortbrenging aan te passen en wanneer onder de drang der omstandigheden, welke een regering niet altijd in de hand heeft, tenslotte tot devaluatie moet worden overgegaan, kan zij alleen effect hebben, als tegelijkertijd de grondoorzaken voor de waardevermindering van het geld door nationale maatregelen en internationale overeenkomsten worden weggenomen. Daarom blijft het nuttig effect van de Franse devaluatie, naar wij menen de negende sinds de vorige oorlog, vooreerst een groot vraagteken, ook omdat moet worden afgewacht, welke consequenties daaruit in het buitenland zullen worden getrokken, nen. Want ook het Eng. Pond vertoont tekenen van grote innerlijk zwakte. Bij 'n offitekenen van innerlijke zwakte. Bij een officiële koers van $ 4.03 is de notering op de vrije markt in Zwitserland niet meer dan ruim $ 2 en nu Frankrijk zijn export door de lagere koers van zijn valuta kan pousseren, ziet Engeland daarin een bedreiging voor zijn buitenlandse handel, die in 1947 een tekort opleverde van £ 591 millioen tegen £ 336 millioen in 1946. Heel de interna-" tionale ruilhandel is door de jongste manipulatie van Frankrijk dus weer op losse schroeven gezet, zoals uit de Engelse en Amerikaanse commentaren wel duidelijk valt af te leiden. Tenslotte hangt alles er van af, hoever Amerika met zijn Marshall-plan wil gaan, waarvan de Republikeinen thans voor de eerste vijftien maanden een beperking van $ 6.8 milliard tot $ 5.5 milliard hebben voorgësteld en de uitvoering dus nog wel geruime tijd op zich zal laten wachten. Ook voor Nederland is dit uiteraard van grote betekenis. Er zijn in ons land duidelijke bewijzen van een economisch redres. Men vindt ze in de maandelijkse toeneming van de export, de groeiende bedrijvigheid in de scheepvaart, de sterke toeneming van de omzet der industriële bedrijven, die in het derde kwartaal van 1947 ƒ2106 millioen bedroeg, tegen ƒ1516.7 millioen in dezelfde periode van 1946 en waarin het geëmployeerde personeel van 661.051 tot 754.796 steeg; men vindt ze ook in de hogere opbrengst der directe belastingen, welke van ƒ 1328 millioen in 1946 tot ƒ 1726 millioen in 1947 vooruit ging en in de stijgende export van Nederlands-Indië, welke in de periode van 1 Juli 1946—30 Juni 1947 reeds weer ƒ270.5 millioen bedroeg tegen ƒ 687 millioen in 1938, maar dit alles lost ons dollarprobleem niet op, wanneer 't tekort op de handelsbalans niet door het Marshall-plan wordt overbrugd. De emissie van de Koninklijke heeft c.a. ƒ 100 millioen deviezen in het laatje gebracht, maar helaas zijn er geen dollars bij en die hebben we juist nodig. Toch is het de vraag, of de Amsterdamse Beurs deze week terecht een devaluatiestemming vertoonde door een scherpe koersstijging voor aandelen en ook voor de 3% Nederlandse Dollarlening, welke laatste van circa pari tot 104% opliep, om later weer tot 102 %% te reageren. De Nederlandse regering wil van een incidentele devaluatie terecht niets weten en dank zij de in ons land gehandhaafde lage levensstandaard, is zij voor onze export ook niet noodzakelijk. Intussen is ook ten onzent van een geconsolideerde toestand geen sprake, zoals wel blijkt uit het nieuwe ontwerp Oorlogsschadevergoeding, welke voor de Staat een uitgaaf van ƒ 7.733 millioen zal betekenen en een belastingverzwaring van ƒ 250 millioen per jaar gedurende een halve eeuw noodzakelijk zal maken. Het is duidelijk, dat dit een verdere druk van onze levensstandaard tot gevolg zal moeten hebben, willen we aan het moeras ontkomen, waarin Frankrijk dreigt onder te gaan. Financiën FRIESCH-GRONINGSCHE COÖP. BEETWORTEL SUIKERFABRIEK De Gewone Alg. Vergadering van de Friesch-Gron. Coöp- Beetwortel Suikerfabriek werd op 28 Jan. j.1. gehouden in Restaurant „Riche" te Groningen. De Balansen met Bijbehorende Rekeningen over de boekjaren 1945/'46 en 1946/'47 worden na toelichting door de Penningmeester ongewijzigd door de vergadering vastgesteld. De aap de beurt van aftreding zijnde bestuursleden, de heren Joh. E. Lindenbergh te Den Hoorn (Wehe), J. E. Huizinga te Loppersum en D. van der Herberg te Dokkum worden alle drie herkozen. Als lid van de Raad van Toezicht wordt wegens periodieke aftreding van de heer H. U. Coolman, Zijldijk (niet herkiesbaar) gekozen de heer C. F. Reesink te Brummen. Het voorstel inzake „Gruno's Bessentuin" wordt aangenomen. Ook het voorstel tot het aangaan van een geldlening wordt door de vergadering goedgekeurd. --- „ROOK-VERENIGINGEN" Dordrecht, dat toch al kan bogen op een rijk verenigingsleven, is sinds enige weken in het bezit van twee „rook"-verenigingen. De ene heeft als naam gekregen „De Jonge Moriaan" en de tweede heet „De Kleine Trek". Beide verenigingen zijn al druk bezig wedstrijden te houden. Een lid van „D« Kleine Trek" presteerde het, om drie gram tabak in een pijp 15 minuten aan te houden. ---