„Friesch Dagblad" van DDDRAG 20 JANUARI 1940 DERDE BLAD. SOLDAIEBRIEVEN ERGENSHUZEN, Jannewaris '40. Nei in pe^r dHgen tij waer is de winter wer ln nij offensie* bigongen. ïo it waerme binnenhüs goait men noch in kit anthracyt yn e kachel, hwent it is skrousk as men lang slt. Mem jit yetris in vaerra bakje thé yn. Fen üt de lftdsprekker warskóget de omropper, det de diken wer glêd wirde..,. De wyn s oani.eile en beart oer 't kiale fjild, Dliest t'eninicli om e hoeken fen 'e strjitten, gült yn 'e skoarstien. It snie jacliteu Feu dy fine, droege snie, dy't yen skerp s in nidle yn 't antlit slacht. It fynt op 'e glêdde diken gjin hald en as der in nije püster komt, stouwt in tiGhte sniewolk om yen hinne. 't ls gjiu waer om er üt. Hwa't efkes kin stekt gjin noas bütendoar. De blommen steane dik op 'e glêzen. It friest. det it ongelt. 't Is let yn 'e jo v as ik de dikke fjildgrize oerjas oanlük erj üt it waerme herntsje by de kachel wei. oei 't d doar efter my ticlit giet, midden yn e bare kjeld stean en glydskjend op wei gean troch de wylde sniejacht om to sjen eft de posten op hjarren piak binne. „Der is hwet fen oan, sersjant", ropt de an-ste my al ta, as er my oankommen sjucht. Hy hat it griene, lytse skilderhüske, hwer't er krekt rjucht op en del yn stean kin, hwet yn 'e lijte fen 'e hüzen set en stiet nou sa'n bytsje üt 'e wyn. ,,'t Is wol ünlijich", rop ik werom. „Hwet bysünders ?" „Né, neat bysünders". Der is gjin kop mear op strjitte. De post allinne trotsearret, iensum en allinnich, de lumen fen 'e sniestoarm, om't syn plicht him ropt. Hy stiet to trappeljen yn syn hokje. Kalde foetten. 't Is mei dy glüpende kjeld gjin wünder. „Ho let Is 't sersjant". Ik djlpje myn geloazje op en sjuch. „Noch trije ketler. Den ha 'k it er wer opsitten" r selt er en Ik wit det er tinkt oan 't gleone kacheltsje en it waerme nést ünder 'e tekkens op 'e striesek. Wy prate noch efkes. Den set ik wer óf en rin nou yn 'e wyn op nei de oare brêge. Dy leit mids op in iepen flakte. De wyn hat hjir £rij spil. Der is suver gjin ly plakje to finen. 't Skilderhüske is ek mar by de reten om ticht. De füle wyn bliesl der troch hinne. As ik er kom, ls t mei in krêftige wynstjit tsjia 'e flakte slein. It leit skean, yn in bult snie, tsjin 'e dyk oan. ,,'t Is omwaeid, sersjant", seit de skyldwacht lakonyk. Hy komt oan 'e lijkant fen ln hüske deun by de brêgge wei setten. „Ik bin dêr mar stean- gangen. Den kin 'k likegoed 't each op 'e brêge balde. Hjir op 'e wyn is 't net to wezen. It giet yen troch alles hinne". „Stikken?" freegje 'k 'm. Hy liket wol in foege snieman. De snie sit 'm op syn oerjas, op 'e boarst en op 'e mouwen. Krekt syn reade kalde noas en wangen kykje ünder 'e eagen wei üt 'e dikke wollen bivakmütse. Ik 6et my skoar en til 't skilderht.ske wer oerein. 't Ding is noch hiel, mar sa slop as hwet. It waggelt en kreaket. „Hwet -bysünders ?" „Né, neat bysünders". Neat bysünders? As ik op 'e weromreis bin moat ik dochs laitsje. Neat bysünders, sizze hja. As hja by de waerme kachel ef üt it bêd wei, sa goed ynpakt as 't kin, moedich yn 'e bare winternacht op post stean geane, in pear üre lang, om't It moat. At hja iensum en allinnich de kjeld fordürje en trou weitsje, al stout de fine snie hjar yn 't antlit en bliest hjar de wyn dwers troch de klean. Us folk, üs l&n mei seynearehftlde, al dizze ünbikinde soldaten, dy't jister, hjoed en moarn trou hjar wachten klopje, waer ef gjin waer. It binne k e a r e 1 s. Net oars. KUCHJE. --- NOEDLIKE WEGEN FEN W. CUPERUS 27) Der is in lyts strieltsje hope, dümny wit faeks neat fen syn forbirgen hannel, hwent den scoe er it wol earder opponearre ha. Dêr kin Tsjalling him wol foar, it is al hiel gjin man om der gêrs oer groege to litten. En dochs huvert er, men koe it ek net witte. En hwet halding moat er den oannimme? It bigjint Aukje to forfelen: „Komst hast ju, it is sa trije üre, sjit nou dochs op, hwet hast sa lang yn det hok to gnüskjen". „Ja ik kom der oan", ropt er werom, „ik kom noch wol klear, minske, it wirdt dochs wol in ketier letter". Starich trapet er nei de doar, it hynder, dy't fornimt, det der dochs neat mear wankt, stekt nou de kop omheech nei it hea. Yn 'e doar bliuwt Tsjalling noch efkes stean. Der leit in bea op syn lippen, mar hy utert neat, hy fielt is as in flok, det freegjen üt eangstme. Hwent det is it allinne, eangstme, det dizze üre syn sünde iepenbier 'omme scil. Sa hat er dêr oan 'e sédyk ek frege, do r t de fjildwachter by de dyk deUein, en in heal üre letter hat er ommers it spek yn in hüs smokkele. Sok bidden is in flok, krekt sa goed as it tankjen, det er dien hie. cto't er wer foartriden wier, wylst de fjildwachter by de dyk opklaua wier. Hy wit ommers wol, ho't it sit, dit skytskoarjen tsjin it hüsbisyk oan is ommers al in oardiel. Hansum forstrüpt er him, krekt op tiid, hwent yn 'e stege komt düm&y mei de alderling al om 'e hoeke. Efkes si. < ht Tsjalling nei de kammeraet fen dümny. Forromme giet er yn 'e hüs en skikt de stoellen ré, dit treft net sa min, dizze kammeraet hat alteast neat yn to bringen, dy is ek net skjin op 'e lever, en om troch de tiid to kommen, lyk as Tsjalling, hoecht er it net iens to dwaen. „Hja komme der oan op 't oare ein fen 'e stege", seit er, wylst er in pear stoellen klear set. „Hwet bist ek wer glüpende let, altiten moat it mei dy op stuit en sprong", eamelt Aukje, wylst hja op 'e tafel de boel for de bisite ré set. „Dochs noch moai op tiid", mient Tsjalling. „Soa, moai op tiid, it is tominsten al tsien minuten oer trijen". „Ei nou ju", mient Tsjalling, „den bin dy ljne ommers ek al to let, it skynt noch al dreech to wêzen". Aukje skodhollet. Ja dreech kin it wêze, en beide tinke se dêr oan, scoe it hjir ek net dreech wirde? Mar lang tiid to prakkesearjen is der net mear, de winkelskille kindicht de beide mannen oan, en efkes letter sitte de beide mannen yn 'e hüs. Aukje skrept mei it thégüd om. „Jimme wolle wol in kopke thé ha, tink?" „Wy hawwe ek al thé hawn", wol dümny ófwarre, mar syn maet seit: „Jonge ja, jit mar yn Aukje, wy hawwe al hwet hawn, lyk as dümny seit, mar eft it thé wier, det wier min üt to meitsjen, it scil hjir wol in bytsje rommer stean ha ik yn 'e rekken, yn 't fean komt it op in turf net oan is sa net, Tsjalling?" „Né, hear", seit Tsjalling. In bytsje ünrêst jaget foartendalik al troch him hinne, bigjint djr keardel nou daliks al ? En foartdaliks spilet er syn troef üt. „Jo moatte mar rekkenje, wy witte det op in skep thé net, krekt sa min a£ jimme it witte op in mingel molke, ef ia nochtreft keal et soksi sa hwet". Glimkjend sit dümny it petear Of to harkjen, by krftpt ticht by d* kachel, en Aukje, dy't wol wit, ho klümsk as er te, skoat gau ln waeröÉI stoof ünder syn foetten. Sa geane de earste fiif menuten, lyk as meastal, forlern mei in praetsje oer it waer en oer it deistich libben. Der moat in oanrin wêze en yn dy oanrin is dümny de harker. „Beide molke?" freget Aukje. De alderling hat in great mier oan molke yn 'e thé, mar dümny wol wol in leppelfol ha, „Hwet binne de sinnen al üngelyk", laket Aukje, „mar it is reamme, dümny". „Den mar twa lepp'elfollen", jowt dümny biskied. „Ja, ja, Aukje", laket de Alderling,. „dümny docht it hjoed net for in bytsje". „Ik leau it ek net",, seit Tsjalling. Hy wit net mwet er der fen tinke moat, mar dit foaröfpraetsje smakket him net al to goed. Swijend drinke hja de thé op, it kin ek thé hjitte, Aukje ls net ófweken fen de gewoante, det hwet oanbean wirdt, by it hüsbisyk troch de bank fier boppe it gewoane, deistige, ütkomt. En den bigjint it geastlike wirk njunkelytsen, det de grounslach foarmet en it doel is fen it hüsbisyk. En yn dit geastlik petear, forwachtet Tsjalling de slach, dy't er al dagen oanien kommen sjoen hat, en dy't er wol graech üntrinne wollen hie, as it kinnen hie. Hy twivelt der net oan, det it komme scil, is It foarpetear mei de Alderling al net in oanwizing west? En it komt ek, mar net op de wize, lyk as Tsjalling it oankommen sjoen hat. Op de fraech, ho't it mei syn geastlik libben stiet, andert er det it 0P en óf giet, en hy forwachtet det dümny forklearring freegje scil, ho't it den komt, det it bytiden ek noch afgiet, mar hy freget it net. Hy jowt allinne mar it bimoedigjende: „Op en 6f dos der is ek noch •pgong", it ls bimoedigjend en fortreastgjend. Tsjalling «yn freesjen tsjin dit hüsbisyk oan, wirdt yn dit petear wol £tekamme makke, en dochs wykt de ünrêst net, dy't him de hiele wike al ♦fterfolge hal --- De mijnontploffing te Huisduinen Over de mijn-explosie bij Huisduinen, waarvan wij gfsteren nog kort melding hebben gemaakt, kan nog het volgende worden medegedeeld : Reeds was men in Huiduinen voor de helft gereed met het he rstellen van de schade van de vorige ontploffing en was voor duizenden guldens aan nieuw materiaal verwerkt, toen deze mijn alles weer kwam verwoesten. Daar deze mijn iets Zuidelijker uit elkaar sprong, werden ditmaal villa's en huizen welke op 30 December vrijwel gespaard bleven, tot een ruïne gemaakt. Van het hotel, annex paviljoen van de N.V. zeebad Huisduinen, waarvan men thans bijna alle ruiten, die op 30 December gesneuveld waren, weer had aangebracht, was nu letterlijk geen ruit meer heel. De groote zaal lag bezaaid met glasscherven. Het meubillhir van het restaurant lag in groote wanorde door elkaar en het ziet er naar uit, dat het hotel voorloopig niet in bedrijf kan worden gesteld. Ruiten en vensters van deuren waren met de sponning en al verbrijzeld. Tallooze pannen waren van het dak gerukt en verscheidene daken van huizen in de omgeving ingedrukt. De villa's van de N.V. Zeebad Huisduinen, die eveneens gedeeltelijk hersteld waren, zien er weer even troosteloos en geruïneerd uit, als na de ontploffing op 30 December. De wind en de sneeuwstorm hadden weer vrij spel. Doch ook het Roode Kruisgebouw, dat op den uitersten duinrand staat en een aantal villa's van particulieren uit Den Helder, gelegen aari de Kijkduinlaan, bewoond door officieren en hun gezinnen, welke villa's de vorige maal bespaard bleven, werden ditmaal ernstig beschadigd. Niet alleen aan ramen en daken — alle ramen waren namelijk verbrijzeld — ook aan het inwendige van deze woningen werd groote schade toegebracht. De bewoners zijn naar Den Helder vertrokken, omdat hun huizen onbewoonbaar waren geworden. Verderop in het dorp hebben winkels en particuliere woningen eveneens weer schade opgeloopen. Voor sommige huizen zaten nog de houten betimmeringen, welke daar op 31 December zijn aangebracht. Van andere waren de pas-aangebrachte ruiten weer weggeslagen. Niettemin zagen wij voor de ramen van een dezer villa's het bordje „te huur". Het ziet er echter naar uit, dat er geen liefhebber» voor deze villa zullen komen. Het lijkt er op, dat Huisduinen binnenkort waarschijnlijk ontruimd zal moeten worden. Wij spraken nog niet verschillende bewoners van Huisduinen, die ons verzekerden, dat de schade ditmaal die van HO December overtreft. Bij een kruidenier in de Badhuisstraat vond men een mijnscherf in de suikerpot. Een flescb met lisol was kapot geslagen en had een groote hoeveelheid kruidenierswaren onverkoopbaar gemaakt. Merkwaardig is, dat tal van ruiten, die met kruisbandjes beplakt waren, gespaard zijn gebleven, ofschoon wij ook konden constateeren, dat dit hulpmiddel in vele gevallen niet gebaat had. Onderhoud met den burgemeester van Oen Helder. Wij hadden nog een onderhoud met den burgemeester van Den Helder, den heer G. Ritmeester, die onmiddellijk na de ontploffing een bezoek aan het geteisterde dorp bracht. Hij achtte den toestand van Huisduinen thans vrijwel hopeloos en hij vond het heel begrpijelijk, dat sommige bewoners naar Den Helder waren getrokken. Er is, zoo zeide de burgemeester, veel meer "ernield, dan den vorigen keer. De toestand van het hotel is vrijwel onhoudbaar geworden en wij dienen ons ernstig te beraden, aldus de heer Ritmeester, wat gedaan moet worden voor de naaste toekomst . de schade herstellen of niet. Wjj herinneren er namelijk aan, dat de gemeente de vorige week aan de N.V. Zeebad Huisduinen een renteloos voorschot heeft verstrekt van ƒ 7000 om de schade van de ramp van 30 December te°herstellen. Zulks in de hoop, dat het rijk deze schade zal vergoeden, aangezien deze werd veroorzaakt door een Nederlandsche mijn, zooals ook ditmaal het geval is. Deze ontploffing heeft echter de vraag doen rijzen, of het wel raadzaam is, dadelijk aan te vangen met het herstel van de schade, gezien de mogelijkheid, dat zitth hinnen enkele ',agen weer een ontploffing kan voordoen. Het niet in bedrijf brengen van het hotel brengt echter ook schade met zich mee, waarbij de gemeente, welke bij de N.V. zeebad Huisduinen geïnteresseerd is, betrokken wordt. Ook het fonds voor bijzondere nooden had tegenover de bewoners van Huisduinen, die zelf niet in staat waren, de schade te herstellen, een tegemoetkomende houding aangenomen en reeds was voor enkele honderden guldens herpteld, toen ook deze woningen wederom werden getroffen. Bij deze ramp hebben zich geen persoonlijke ongelukken voorgedaan. Naar wij vernemen heeft de marine Woensdagavond bij het fort Harssens voor den haveningang een dravende mijn onschadelijk gemaakt. --- HEUMATIEK De een krijgt er een vleug van beet in auto of trein, den ander wordt deze gniepige kwaal als het ware thuis gebracht, omdat zijn woning, hoewel soms op zichzelf niet vochtig, op een van nature drassige bodem staat; ook tochtige deuren en ramen kunnen U parten spelen en oorzaak zijn van al Uw lijden aan Rheumatische pijnen. — Maar de eigenlijke oorzaak, die zich doet gelden als de eerste kiemen gelegd zijn, is onzuiver bloed : schadelijke zuren die zich vastzetten en ophoopen in spieren, spierweefsels en gewrichten. — Toen de wetenschap zóó ver gevorderd was, dat die oorzaak vaststond, was het haar taak, uit te zien naar middelen, die Uw kwaal in haar oorzaak aantastten. En* zoo ontstond de wondere samenstelling va., KrtrSwhen Saits. — Dit unieke middfel, dat sinds vele jaren in alle hoeken van de wereld met zopveel succes wordt toegepast bij de bestrijding van Rheumatische pijnen, dankt zijn weldadige werking uitsluitend aan de aansporende werking, die de 6 minerale zouten waaruit Kruschen Salts is samengesteld, uitoefenen op lever, nieren en ingewanden. — Zoodra deze organen, door de activeerende invloed van Kruschen weer op krachten komen en haar taak verrichten als vroeger, krijgen de schadelijke zuren geen kans meer. — Ze worden radicaal verwijderd, uit het bloed gefilterd en afgevoerd langs natuurlijken weg. — Scherpe zuren die zich al hebben vastgezet, worden weer in de bloedsomloop opgenomen en verlaten op dezelfde wijze het lichaam. — Met het wegremen van de oorzaak, verlost Kruschen U allengs van Uw pijnen, die met het doorwerken van Uw kuur spoedig tot het verleden gaan behooren. — Wacht toch p ; et langer ! Koop vandaag nog Kruschen Salts en begin morgen — bij het opstaan — mot de beroemde dagelijksche dosis — zoovéél als er op een cent gaat. Het zal U zoo goed doen ! Kruschen Salts is verkrijgb. bij apoth. en drog. k f 0.40, ƒ 0.75 en ƒ1.60 (extra groot pak). Fabr. : E. Griffiths Hughes Ltd., Manchester (Engeland). Opgericht 1756. --- Uniforme bebakening van Rijkswegen De K.N.A.C. schrijft: De Minister van Waterstaat heeft een nieuwe circulaire uitgegeven (circulaire 1/1940) betreffende de bebakening van Rijkswegen, waardoor tegelijkertijd een groot aantal oudere circulaires en aanschrijvingen (waaronder nog een van 1889) konden vervallen. De nieuwe leidraad is het resultaat van den arbeid van een kleine commissie van het Departement van Waterstaat en den Rijkswaterstaat, waarbij de Verkeersbonden, waaronder de K .N.A.C., op de meest royale wijze de gelegenheid hebben gehad hunne inzichten ter kennis te brengen. Uiteraard is het doel van de leidraad het bereiken van een uniforme bebakening in den ruimsten zin, dus ook wat betreft verkeeisstrepen, afstandsaanduidingen, enz. De K.N. A.C. hoopt derhalve, dat ook de provinciale en gemeentelijke wegbeheerders zich naar deze regels zullen willen richten, zoodat den weggebruiker te allen tijde duidelijk zal zijn, wat me» de eventueel getroffen maatregelen kan zijn bedoeld. Uit de voorschriften en korte greep doende, zij daarvan het volgende genoemd : Indien plaatselijke bermverharding'en of aanstratingen naast de hoofdverharding voorko. men, behoort de kantstrook door te loopen, in het bijzonder, Indien de hoofdverharding en de aanstrating ongeveer dezelfde kleur hebben. Reflectoren worden in bermplankjes alleen aangebracht aan de buitenzijde van bochten, indien hierdoor de overzichtelijkheid van de bochten wordt bevorderd. Indien het wenscheljjk is ia bochten reflectoren te gebruiken moet het verkeer, dat een bocht naar rechts neemt witte, het verkeer, dat een bocht naar links neemt, roode reflectoren zien. Andere aanduidingen van de rijbaanbegrenzing dan bergplankjes en kleine betonblokjes (zooals bijv. palen of zware beton- of bazaltzuiltjes) leveren g.evaar vooi het verkeer op en behooren te worden verwijderd. Op alle rijbanen, zoowel die, welke een breedte bestemd voor twee rijstrooken hebben, air. die welke voor meer rijstrooken zijn bestemd, moeten de afscheidingen der rijstrooken door witte of gele strepen worden aangegeven en wel als 10 cm. breede doorgaande strepen Indien deze ingevolge de wet als regel niet mogen worden overschreden (bochten binnen bebouwde kommen, onoverzichtelijke bochten bulten bebouwde kommen, alsmede op 50 m ter weerszijden van kruispunten, behalve op voorrangswegen) en blok- of stippellijnen, indien zij mogen worden overschreden, indien he f overige verkeer zulks toelaat. Stalen wegpunaises mogen niet meer worden aangeschaft ! Het plaatsen van wegspiegels wordt afgeraden. Dwars over de op voorrangswegen aansluitende zijwegen worden witte blokstrepen aangebracht. Bij aanduiding van werken in uitvoering op voorrangswegen moeten alle daarvoor te gebruiken waarschuwingsborden bij donker zijn verlicht door middel van een op het sein vallend en voor het verkeer afgeschermd licht. Op een voorrangsweg moeten kort vóór lei-ere kruising of zijweg zoodanige aanduidingen voorkomen, dat een gebruiker van den voorrangsweg vóór het bereiken van het kruispunt niet in twijfel behoeft te verkeeren of hij zich af of niet op een voorrangsweg bevindt. Verkeersborden worden zoodanig geptaatst, dat de hoogte van het midden der borden 1.20 m. boven de kant van de verharding bedraagt. Indien borden boven elkaar worden geplaatst wordt het onderste bord met de onderzijde 50 cm. boven de kant van de verharding aangebracht. Buiten bebouwde kommen wordt op belangrijke zijwegen bij de nadering van een voorrangsweg, behalve de „omgekeerde driehoek" ook het voorsein van dat bord geplaatst. De bebakening der wegen zal zoo spoedig mogelijk in overeenstemming met de voorschriften der nieuwe circulaire moeten worden gebracht, voorzooveel dit zonder ingrijpende werkzaamheden mogelijk is. Anders zal kunnen worden gewacht tot uit anderen hoofde werkzaamheden aan den weg moeten worden verricht. --- PUROL Ruwe honden genezen vlug met PUROL Poos30-G0ci.Bij Apothen Drogisten --- UIT DE PARTIJ. LIOESSENS. Dhr. A. Algra (*loethoen), bekend als schrijver van de Indische brieven in het Friesch Dagblad, hoopt Donderdag a.s. voor onze plaatselijke Kiesvereen. alhier op te treden met een causerie over Indië. De heer Algra (die momenteel in ons land vertoeft) sprak Iedere Zaterdag tot ons door zijn brieven in dit blad, nu echter hoopt hij persoonlijk één en ander over Indië te vertellen. Dat hiervoor ook in Lioessens en omstreken belangstelling bestaat, zal blijken uit de opkomst in de Gëref. Kerk op Donderdag 25 Januari a.s. DUÜRSWOÜDE. Woensdagavond hield de A. R. Kiesvereen. alhier jaarvergadering in de consistorie der Geref. Kerk. De voorz., de WelEd Heer R. Kieft opende de vergadering op gebruikelijke wijze en las daarna voor Ps. 47, waarna hij een kort openingswoord sprak waarin ook de Finnen werden genoemd en hun dappere strijd tegen Rusland. De secr. las de notulen. Uit het verslag van den penningmeester bleek dat er nog ruim ƒ 21 in kas was. J. Inia hield een inleiding over „Het Communisme", waarover nog eenige vragen werden gesteld. Als bestuursleden werden gekozen P. Welfing en M. ten Hoor : voor de gemeentelijke kiesvereeniging W. v. d. Ploeg. TIETJÏCRK. Voor de tweede maal vergaderde de A.R. Kiesvereen. in dit seizoen. De Voorz. Th. Hofman opende de vergadering op de gebruikelijke wijze. Na behandeling van enkele huishoudelijke zaken, hield Br. A. Veninga eeh referaat over de Beliamybeweging. Duidelijk zette de inl uiteen het doel en streven van die beweging en onze houding daar tegen over. Een drukke bespreking volgde op deze inleiding. Br. A. Veninga eindigde met dankzegging. --- GEMENGD NIEUWS. DE BRAND IN DE BADINRICHTING „DE OTTER" OP 25 DECEMBER J.L. Exploitant in vrijheid gesteld. Naar wij vernemen ls de heer B., exploitant van het restaurant van de badinrichting „De Otter" te Loosdrecht in vrijheid gesteld. Naar men zich zal herinneren is de heer B. in verband met den brand, welke eensten Kerstdag in de badinrichting „De Otter" te Loosdrecht beeft gewoed, op vermoeden vau brandstich' Ing, dienzelfden dag gearresteerd en ter beschikking van den Officier van Justitie te Utrecht gesteld. ONGELUK OP ONBEWAAKTEN OVEEWEG Twee dooden. . Op den onbewaakten overweg bij de Haar tusschen Woudenberg en Veenendaal, is Donderdagmorgen een militaire vrachtauto door een trein gegrepen, welke uit de richting Veenendaal kwam. De sergeant Heeden uit Rotterdam, die naast den bestuurder van den vrachtwagen was gezeten, werd uit de auto geslingerd en was op slag dood. De chauffeur, de soldaat Roosendaal uit Wognum, geraakte in de cabine bekneld. Nadat men hem bevrijd had, bleek dat de man zware kwetsuren had opgeloopen. Geneeskundige hulp mocht niet meer baten. De trein, die om 9.37 uur ln Amersfoort moest aankomen, had vrij aanzienlijke vertraging. ---