EFFECTENNOTERING AMSTERDAM OBLIGATIES 23 April 26 April Nederland 1938 3-3J4 ioo l'KHfa Nederland 1947 3-3'4 93 99l/<, Nederland 1937 3 99 991/» Ned.-Indië 1937 3 84»/s 100 Amsterdam 1937 Z'/t — — Rotterdam 1937 3 1 / 2 997/g 9SH% j Fr. Gr. Hyp.Bank 3 — 100 AANDELEN Ned. Handels Mij A K. U. Lever Brothers Philips G. B. Kon. Petr. Amst. Rubber Ned. Scheepv. Unie H. V A Deli Maatschappij Amsterd. Bank Rotterd. Bank 154 ' 1701/, 292S,< 2623/, 3291/4 1871,, 1881/, 254 2101/, 1631 /4 162''J4 156 169»/» 2971/ 8 2651/, 337 - ij 18öS (j 1901/, 2541/, 1623 /4 1581y, --- Het onbekende AMERIKA Van veelzijdige Christelijke activiteit en blijde offerzin We hebben enige dagen geleden een Amerikaan ontmoet, een Amerikaan, die volgens Nederlandse begrippen een uitzondering vormt op de regel, en die, naar ons bleek, toch helemaal geen uitzondering in Amerika is. De man, met wie we spraken, was mr. Corn Vanderbreggen, die als spreker op de interkerkelijke Evangelisatiesamenkomsten „Zorg dat ieder het weet", enige dagen in 't Noorden vertoefde. Echter niet voor het eerst. Reeds voor de oorlog was hy eens, als correspondent van een groot Amerikaans krantenconcern, geruime t$d in ons land. Nu is hij echter niet meer in de eerste plaats journalist, dat is voor hem niet meer het belangrijkste, al schrijft hij nog wel voor een tweetal Christelijke Amerikaanse tijdschriften. Waarom hij zijn prachtige journalistenbaan opgaf, en ook nu nog, ondanks talrijke schitterende aanbiedingen, weigert tot zijn oude vak terug te keren? Hij ver telde het ons, heel eenvoudig en met een tintelende warmte. ,,Kort voor de oorlog leerde ik de Heere Jezus kennen. Dat heeft mijn hele leven veranderd. Toen ik dan ook na de oorlog mijn ontslag kreeg als reserve-officier bij de Mariniers, (mr. Vanderbreggen vocht o.a. op Guam), wist ik dat mijn leven voortaan geheel gewijd moest zijn aan het brengen van Jezus aan andere mensen, opdat die net zo rijk zouden worden als ik." Geen „suffle" Reeds voordat we mr. Vanderbreggen ontmoetten, hadden we iets van deze merkwaarige levensloop en leveninstelling gehoord. Sceptische Noorderling als wij zijn, zaten we dan ook met „gemengde gevoelens" achter een exemplaar van „Time", dat samen met ons C.J.M.V.-insigne als herkenningsteken diende, in de Faun te Groningen op hem te wachten. Die „gemengde gevoelens" kwamen dan hierop neer, dat, volgens ons, de heer Vanderbreggen van tweeën één zou zijn, een „suffie" of een vervelende fanatieke dweper, en in elk geval Iemand waaraan je zou merken, dat hij, om het zacht uit te drukken, niet helemaal „normaal" was. Immers, wie zomaar een prachtige en goed betaalde betrekking opgeeft om te gaan evangeliseren, beschikte vast niet over een normaal gezond verstand. Gelukkig echter merkten wij ook nu weer, dat wij nog veel in het leven hebben te leren. Mr. Vanderbreggen bleek een buitengewoon prettige jongeman te zijn, een robuste Amerikaan met een heldere kijk op allerlei levensterrein. Al gauw zaten we honderduit te praten en meer dan eens daverde zijn gulle lach door de zaal. We hebben echter niet alleen zitten praten en keuvelen, er werden ook „zaken" gedaan. Mr. Vanderbreggen, Hollander van afkomst, (zijn grootmoeder woont in Rijnsaterswoude), vertelde ons n.1. een en ander over de Christelijke aspecten van het Amerikaanse leven. Aspecten, die hier in Nederland nog al te weinig bekend zijn, en die toch stellig onze volle aandacht verdienen. Bybelscholen Een zeer belangrijke plaats ln het Amerikaanse leven wordt Ingenomen door de Bible Schools, niet alleen dat de meeste kerkelijke richtingen en stromingen ln de Verenigde Staten dergelijke scholen hebben, maar daarnaast vindt men zeker ook een 50-tal interkerkelijke Bybelscholen verspreid over de States. Een heel bekende hiervan is de Moody School in Chicago, zo genoemd naar de bekende Evangelist Moody. Deze school telt ongeveer 1000 dagstudenten, een paar honderd avondstudenten; verder zijn er geregeld meer dan 20.000 leerlingen die de schriftelijke cursussen volgen. De opleiding is niet alleen zeer grondig, de cursus duurt vier jaar, maar ook buitengewoon gevarieerd. Het beste zou men deze scholen mischien kunnen vergelijken met de opleiding Wikas op de Horst te Driebergen, het opleidingsinstituut van de Ned. Herv. Stichting voor „Kerk en Wereld". Behalve het interkerkelijk karakter van de Amerikaanse scholen, vormt ook een belangrijk verschil dat deze Bijbelscholen, meer dan de Nederlandse inrichtingen, ook binnen het bereik van de minder bemiddelden liggen. Zeer nauw verbonden met de Bible Schools is het feit dat de zendingsdrang in Amerika zeer groot is. Mr. Vanderbreggen wist uit persoonlijke ervaringen van tientallen Amerikaanse militairen, die tijdens de oorlog tot God kwamen en die nu na een opleiding op een Bible School, de wereld intrekken als zendeling. „Onder de Amerikaanse Christenen," aldus onze zegsman, „heerst een sterk besef voor de nood der tijden en voor de verantwoordelijkheden die deze nood de Christenen oplegt, gezamenlijk zowel als persoonlijk." Breed opgezet . Hoe breed het Amerikaanse Evangelisatiewerk is opgezet bewijst ook wat de „Christian Intervarsity Fellowship" doet. Dit is een interkerkelijke Evangelisatievereniging, die zich vooral bezig houdt met de studenten. Het Amerikaanse universitaire leven is geheel anders dan in Nederland. Daar vormt de universiteit veelal een stadswijk, soms haast een stad, op zichzelf. In deze wijk wonen niet alleen studenten, de ongetrouwden in grote gebouwen en de getrouwden, een na de oorlog veel voorkomend verschijnsel, in flats, maar ook wonen hier de professoren en lectoren. Die studentenwijk nu, die een gesloten gemeenschap vormt, wordt campus genoemd. En in deze campuses is het dat de Chr. Intervarsity Fellowship haar werk verricht. Zij gaat er vanuit dat vele colleges gegeven worden in modernistische, vaak zelfs anti-Christelijke geest. De Fellowship nu wil de studenten bekend maken met het levende Woord van Christus. Vrijwel steeds ontmoet zij daarbij verheugende belangstelling en vaak boekt zij verrassende resultaten. Een ander en zeer belangrijk onderdeel van het Evangelisatieterrein is de radio. De Amerikaanse radio is, in tegenstelling tot wat in Nederland en ook in Engeland het geval is. zuiver commercieel Ingesteld, teder kan voor de radio spreken. (Amerika heeft talloos vele radiostations) mits hij zijn radiotijd „koopt", en die koopsom loopt vaak. zelfs voor een half uur, in de duizenden dollars. Bekende Christelijke radioprogramma's zijn het „Gospel Radio Program" (Evangelisatieprogramma) „Know yont Bible program' (Kent-Uw-Bijbel progr.). De hoge kosten voor instandhouding hiervan worden geheel gedragen door de luisteraars, die vrijwillig en overvloedig hun giften voor dit werk afstaan. Verder is er in de stad Quito in Aequador nog een geheel Christelijk radiostation. Elk Amerikaans radiostation krijgt van de regering een bepaalde lettergroep als kenteken toegewezen. De roepletters voor dit Chr. station zijn H. C. J. B. De organisatoren hebben deze letters een zinvolle betekenis gegeven door het station te noemen: Heralding Christ Jezus Blessing (Boodschappende de zegening van Christus Jezus). Deze H. C. J. B. zendt niet alleen uit in het Engels, maar verkondigt de Blijde Boodschap in niet minder dan 13 talen, ook in het Nederlands. Als wij ons niet heel sterk vergissen dan is het Radio Luxemburg die op Zaterdagavond deze uitzendingen relayeert, speciaal voor de Amerikaanse militairen in Europa. Wel zeer opmerkelijk is voorts dat al deze dingen, waarvan de heer Vanderbreggen ons vertelde, niet door bepaalde kerkgenootschappen geschieden, maar allen gedaan worden op interkerkelijke basis. Daarnaast hebben de Kerken nog hun eigen Bijbelscholen, Zendingsgenootschappen, Evangelisatiekringen en ook hun radioprogramma's. Al met al vormde hetgeen deze Am. journalist ons vertelde wel een duidelijk bewijs dat onze voorstelling over het Amerikaanse leven, allerminst klopt met de werkelijke situatie. Iets waarover we niet alleen ten zeerste dankbaar moeten zijn, maar ook iets wat ons tot nadenken en tot „de hand in eigen boezem steken" dient te stemmen. --- WAT ANDEREN SCHRIJVEN OVER DE MACHT VAN PRIESTERS De Volkskrant (R.K.) schrijft over de verkiezingen in Italië o.a.: De Gasperi weet vanavond, dat in het katholieke Italië, waar de Paus met de grootste nadruk verboden heeft op het linkse blok te stemmen, 8.025.990 mensen op de partij van Togliatti en Nenni hebben gestemd. Waarom hebben zij geen rekening met de wensen van de paus gehouden ? Het is waar: de Italiaanse priester heeft niet het gezag van de Nederlandse. De communisten hebben elk middel gebruikt om het volk te misleiden. CRITIEK VAN DE SOCIALISTEN De socialisten zijn maar matig ingenomen met de nederlaag van de communisten in Italië. Want het succes is niet voor hun politieke vrienden Zoals bekend, zijn de socialisten in Italië verdeeld. De hoofdgroep ging met de communisten mee. Een kleinere groep heeft zich van het Volksfront losgemaakt. Ons Noorden (r.k.) schrijft daarover o.a.: „Nu zal het soc. hoofdorgaan ons opmerken, dat het op de vraag, of het zich van ganser harte verheugt over dit succes van de Chr. Soc. Partij, een bevestigend antwoord geeft. Inderdaad. Maar de ondertoon van deze bevestiging klinkt toch wel iet of wat spijtig en gaat dan ook met de nodige reserves gepaard. Bijv. dat het blad zich verheugt, omdat de politieke vrijheid het blad ter harte gaat, maar dat het veel liever had gezien, dat de groep van Saragat had gewonnen. Bovendien beweert het blad, dat de Katholieken hebben gewonnen met middelen, die het blad niet altijd kon bewonderen. Hierin wordt het bijgevallen door het andere socialistische blad „Het Parool", die meent, dat de Italiaanse geestelijkheid op een ontoelaatbare wijze zich in de politieke vrijheid heeft gemengd. We moeten eerlijk erkennen, van dit verwijt geen syllabe te begrijpen. Zou er wel één instituut in heel Italië zijn geweest, voor wie een communistische overwinning meer noodlottige gevolgen had gehad dan voor de Kath. Kerk en voor het kath. godsdienstig leven? En zou bij zulk een dreigend gevaar, de Kath. geestelijkheid niet ernstig mogen waarschuwen en hun gelovigen er op wijzen, welke gevolgen een communistische overwinning zou hebben?" OVER ANALPHABETEN En verder schrijft Ons Noorden over de critiek van de socialisten: Tenslotte moeten we nog iets zeggen over een niet minder vreemde opmerking in het zelfde stukje. N.1. als een bewijs, dat men eigenlijk niet veel vertrouwen kan hebben in de vooruitstrevendheid van de Kath. partij in Italië, wijst het blad er op, dat nu Anno 1948 in het katholieke Italië nog altijd 25 tot 30 pet. analphabeten zijn. Als er nu één verwijt kant noch wal raakt dan toch wel dit. Immers sinds de laatste 80 jaar hebben de Katholieken in de leiding van Italië geen enkele invloed gehad. Het waren aanvankelijk de maconieke liberalen en later de socialisten, die in Italië, in de Regering, maar ook in de provinciale en gemeentelijke besturen de lakens uitdeelden. Eerst na de oorlog, hebben we een krachtig opleven van de kath. organisaties gekregen en hebben we in Italië katholieke ministers gehad. Het analphabetisme kan dus zeker de Christ. Volkspartij niet in de schoenen gestoken worden, die heeft daar part noch deel aan. En wat de katholieken betreft, kunnen we „Het Vrije Volk" verzekeren, dat wanneer dit aantal analphabeten nog niet veel groter is, wij dit danken aan de talrijke onderwijscongregaties in Italië van broeders en zusters, die zich ook daar, evenals in andere landen, juist hebben toegelegd op het geven van onderwijs. En dit werk in Italië moesten doen met vaak zware tegenkanting van liberalen en socialisten, in elk geval met een minimum steun van die zijde. Neen, als het gaat over het grote analphabetisme in Italië, dan mogen de socialisten daarover zeker aan de katholieken geen verwijt maken. Zij stek»n dan de hand in eigen boezem. --- INGEZONDEN INGEZONDEN In het Friesch Dagblad van Vrijdag 16 April kwam een stukje voor over een Leeuwarder Postharmonie. Bij mij rezen naar aanleiding van dit bericht enige vragen en wel: 1. Bestaat er in Leeuwarden werkelijk behoefte aan een dergelijk corps. Er zijn toch voldoende muziekverenigingen, met meer dan 35 man bezetting. 2. Moeten wij nu nog meer versplinteren, daar de bestaande muziekverenigingen a'. moeite genoeg hebben het hoofd boven water te houden. 3. Is de zgn. Middenstand nog niet genezen van de methode om zich door het geven van cadeautjes voor verlotingskarretjes te laten spannen. 4. Corpsen als postharmonieën er, politiemuziekver. spelen verschillende malen bil Zondagse festijnen". Welke zekerheid bestaat er, dat de Leeuwarder Postharmonie in de toekomst zich daarvan afzijdig houdt. Voor de Leeuwarders is de eerste taak de bestaande en zeer speciaal onze eigen muziekver. te steunen. Daarom wil ik ieder, die meent de Postharmonie te moeten steunen, toeroepen: Vergeet de bestaande verenigingen niet; die hebben in ieder geval hun bestaansrecht bewezen. J. H. K. --- RONDOM DE OLDEHOVE GEVONDEN VOORWERPEN Aantal portemonnaies en handschoenen, 2 armbanden, 5 bankbiljetten, 5 muntbiljetten, hond, 2 vulpennen, levensmiddelenkaart, halskettinkje, damestasje, broche, gouden geldstuk, baret, 5 kisten inh. haringflessen, ceintuur, bril ln lederen etui, oliedop van Ford-auto, 2 textlelkaarten, lap stof, 10 stukken zeep en 5 pakjes waspoeder, 2 paar rubberlaarsjes, auto-crlck, nummerbord, benen speldje, 2 wieldoppen van auto, bril in doos, gouden damesring, 4 onderleggers voor traploper, sleutel van aftapkraan, 2 vulpotloden, 2 zakken graan, dekentje, 2 brillen, paraplu, wandelstok, overhemd, loopped, 2 jongensjasjes, tafel zonder blad, tabakszak, 2 duiven, ruitenwisser, paar witte sokjes, slang van stofzuiger, paar damespantoffels, zakkam in etui, paar rubberlaarzen, duimstok. Inlichtingen alle werkdagen, behalve Zaterdags, tussen 9—12 en 3—5 uur, aan het Bureau van Politie. Niet per telefoon. --- FEUILLETON DE VERDOEMDEN W H. KIHGMANS 48 Och, je kunt zulke opmerkingen wel bezigen en dergelijke vragen stellen, een Ander, Die alleen het heft in handen heeft, geeft er het antwoord op: Joseph Hackman gaat niet dood; hij wordt niet eens ziek. Wel brengt hij zijn tweede vrouw naar het graf... Dan staat Lize's besluit, dat zij instantelijk haar vader meedeelt, vast: zij gaat niet terug naar de boerderij, waar men haar smadelijk heeft vandaan gebracht, omdat zij „de ziekte" had, maar zij zal moeders plaats in huis innemen. Als de lui op het dorp dat horen, zeggen zij — ondanks al hun eigen ellende denken zij nog aan anderen — dat Hackman nu een beter leven zal krijgen dan bij „die helleveeg van een vrouw". Lize vindt, dat zij bij haar vader veel beter op Jochem kan wachten dan bij wie ook.... Driekwart van de bevolking van Liegnitz is door „de ziekte" aangetast geweest. En daarvan is minstens de helft gestorven. Als er nu gezegd wordt, dat er geen huis zonder rouw is, kan dat dan niet gevat worden? 't Is merkbaar op het dorp, dat drie achtste deel van de inwoners door de zeis van de dood is weggemaaid. Maar tijd en leven gaan verder. Geslagen wonden worden ook geheeld, al rijten ze wel open. Dolf Weishaupt, hij is nog steeds ongetrouwd, neemt nu volledig de plaats van zijn vader in. De rivier vindt hem elke avond, behalve des Zaterdags. En de zwijgzame figuur haalt, met behulp van Joseph, de netten op en neemt de vis in ontvangst, die de rivier geven wil, soms veel, vaak weinig. Friedrich — een mens blijft niet jong, zeker niet te jong, dus heeft vader Weishaupt eenmaal toestemming gegeven — zwalkt op de ongewisse baren, hoofdzakelijk in de Oostzee, hoewel hij ook wel eens in Amerika komt, en arriveert een klein half jaar nadat „de ziekte" is uitgewoed. In Stettin vernam hij er van. Ook Silezië was bezocht. Liegnitz. Het halve dorp gestorven. Hij is naar huis gespoed: vader, Kathe, Stephan in één week gestorven en begraven. Moeder is er oud van geworden. Zo.... en verzorgt Lize Hackman nu de kleine huishouding van Joseph, dat is nog niet zo verkeerd bekeken. En die ouwe Kaufmann is toch maar taai; helemaal niet ziek geweest. En Pastor Leckman staat elke Zondag op de kansel en verkondigt steeds vol vuur het heil in Christus. Friedrich, hij moge dan ruwe zeemanstermen bezigen, zal geen kerkdienst overslaan, wanneer hij thuis is. Op Hermann, de zoon des wouds. kun 1e geen staat maken. Heeft die behoefte, om zich te zetten onder het gehoor van Pastor Leckman? Liesbeth twijfelt er heel sterk aan. Van al haar kinderen is Hermann feitelijk het smartekind. Ook Jochem is nooit uit haar gedachten, maar als, wat zij als zeker aanneemt, hij gestorven is, dan, gelooft zij, is hij toch geborgen. Jochem was toch weer heel anders dan Hermann. Wat is dat met Hermann? Heeft die nu in enen begeerte in een vrouw gekregen? Waarom heeft hij Lize altijd feitelijk links laten liggen? Wist hij soms iets van een verhouding tussen Jochem en Lize en neemt hij nu aan, dat Jochem dood is en die verhouding dus niet meer bestaat? Liesbeth vraagt bet zich af, maar een antwoord kan zij er niet op geven. Feit is alleen, zij ziet het met eigen ogen, dat Hermann druk bezig is, werk van Lize te mr'-en. Dat verklaart ook, waarom hij de laatste tijd zo trouw ter kerk gaat.... Totdat dit opeens is afgelopen. De eerste tijd is hij nors en ongenaakbaar. Lize vertoont zich haast niet. Eerst geruime tijd later, als de gelegenheid er is, polst Liesbeth „Hermann heeft mij gevraagd zijn vrouw te willen worden. Ik heb „neen" gezegd Waarom weet hij niet. Dat moet ook niet. Niemand behoeft het te waten. Alleen u weet het. Ik heb Jochem immers beloofd, op he mte zullen wachten?" „Kind," is alles, wat Liesbeth met stokkende stem stamelen kan. Hoofdstuk XVI Er schijnt van de Turk een order te zijn uitgegaan, die nu letterlijk alle menselijkheid mist. De sterfte onder de slaven is vrij groot. Van de groep, tegelijk met Jochem aangekomen, stierven er twaalf binnen het jaar. Zij verrichtten hun werk vóór de ploegen tot zij er dood bij neervielen. En dan werden de kuilen gedolven. Ook met oudere slaven werd hetzelfde ervaren. Dat is nu de Turk gaan verdrieten: die hele zwerm slaven behoeft niet te zien, dat een hunner bezwijkt; dat houdt ook op, want de „bespanning" moet worden losgemaakt; bovendien komt er een min of meer beroerde onrustige, ontevreden stemming onder de werkers; wel zorgen striemende zweepslagen tegen excessen, maar als je die verkeerde stemming kunt voorkomen ii dat toen beter. Daarom moest het afgelopen zijn met dat doodgaan van slaven onder het werk. De opzichter moet niet meer een half of driekwart dooie uit de hut halen. Op de een of andere wijze — er zijn wel opzichters, die iets zeggen — zijn ze dat te weten gekomen. Het lijkt aardig, wijl het wijst op een ietwat soepeler behandeling. Dit zou immers betekenen, dat de zieke slaaf tenminste in zijn hut mocht blijven of, als hij zeer ver weg was, althans vredig sterven kon en niet als het ware onder de zweepslagen van de opzichter. Och, wat hebben zij— hoe is het nog mogelijk, als je bij ervaring weet, met welke beulen je te doen hebt! — zich vergist. De nieuwste order van de plantagehouder, hun eigenaar, lijkt wel ingegeven door de duivel ia eigen persoon. (Wordt vervolgd) --- H.WESTERINK In de straat van Jantje MET TEKENINGEN VAN Hein Kray 115. — Zag ik haar nu maar es, dacht juffrouw Lintmans ongeduldig. Ze keek al een hele poos uit naar Mientje. Ja, want ze had een cadeautje voor haar! Omdat ze gisteren zo bijdehand geweest was. — 't Was maar een kleinigheidje, hoor! Veel had ze ook al niet te missen, 't Was meer voor de aardigheid. — Ze had vanmiddag 'n paar boodschappen gedaan en wat zat er toen in 'n pak zeep ? Een fluitje met een elastieken ballonnetje! Je moest 't opblazen en als je 't dan leeg liet lopen, floot het! 't Lag op de schoorsteenmantel, klaar om 't zo te geven — Wacht es! daar had je d'r net! — Tik-tik-tik-tik tikte juffrouw Lintmans tegen de ruit. — Kom es! 116. Wat was die Mientje blij met 't mooie fluitje. Ze blies 't ballonnetje es vol en toen.... teu-eu-eu-eu floot het — „Mooi hè?" vond juffrouw Lintmans. — „Dank u wel", zei Mientje blij, „ik ga 't gauw aan moeder laten zien." — „Kind, kind", meende moeder, „wat bof jij weerZo'n mooi fluitje!" — Maar Jantje zette een gezicht.... zo zuur ! Waarom kreeg Mientje wel wat en hij niks? Wie had er de schilder bijgehaald ? Mientje soms? — „Laat mij d'r es op blazen?" vroeg hij- Maar daar wou moeder niet van horen. — Blijf jij d'r nu af, Jantje", zei ze, „anders weet ik wel hoe 't gaat! Wat moet zo'n grote jongen nu nog met een fluitje". — Jantje bromde wat. 't Was toch gemeen! --- BINNENLAND DE KUILVISSERIJ OP .HET IJSSELMEER Op vragen van de heer Beernink, lid van de Tweede Kamer, betreffende de kuilvisserij op het IJsselmeer, heeft de Minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening als volgt geantwoord: 1. Het is de Minister niet bekend, dat handhaving van het verbod om vóór 1 Mei op het IJsselmeer met de kuil te vissen voor zeer vele vissers en voor talrijk personeel een grote teleurstelling betekent. WeJ is hem gebleken, dat door een deel der IJsslmeervissers aandrang wordt geoefend om de kuilvisserij reeds vóór 1 Mei a.s. toe te laten. 2. Het ligt niet in de bedoeling dit jaar de kuilvisserij vroeger toe te laten dan de reglementair daarvoor vastgestelde datum, omdat het uit visserij-technisch oogpunt niet toelaatbaar wordt geacht een bepaald vistuig, in casu de kuil, te doen bezigen, zolang niet vaststaat, dat het nuttig effect groter is, dan de door het medevangen van ondermaatse vis veroorzaakte schade en omdat het gebruik bv. hoekwant en fuiken reeds vóór 1 Mei is toegestaan en derhalve ook zonder de kuil reeds het visserijbedrijf kan worden uitgeoefend. Bovendien verricht een groot aantal kuilers gedurende dr voor dit vistuig gesloten tijd werkzaa mheden in andere takken van bedrijf. GROOT AANTAL ECHTSCHEIDINGEN PER DAG De Ned. Staatscourant van Vrijdag 23 April vermeldde zoals practisch iedere dag een groot aantal echtscheidingen. Ditmaal werden niet minder dan 99 echtscheidingen vermeld. CHR. BOEREN- EN TUINDERSBOND Herdenking dertigjarig bestaan De Chr. Boeren- en Tuindersbond zal van 1—3 Juni a.s. te Groningen zijn algemene vergadering houden, die tevens zal zijn een herdenking van het dertigjarig bestaan. Aan de avond van 1 Juni wordt een huishoudelijke zitting gehouden. 2 Juni zal in de morgenzitting de voorzitter, het 2e Kamerlid Chr. v. d. Heuvel van Leiden, een gedachtenisrede houden. De vice-voorzitter zal spreken over de Bond en het Chr. landen tuinbouwonderwijs. In de middagvergadering zullen enkele gasten spreken en zal prof. dr. G. C. v. Niftrik, van A'dam. een rede houden, 's Avonds biedt de Groninger regelingscommissie een feestelijke samenkomst aan en 3 Juni gaat men een excursie in de provincie maken. VOLGENDE WEEK TWEE EIEREN In de bonnenlijst van 29 April zal een bon voor twee eieren voor alle leeftijdsj groepen worden bekend gemaakt. De winkeliers zullen in het begin van de distributieperiode evenwel niet voldoende bevoorraad zijn, zodat de eieren pas in de loop van de distributieperiode betrokken kunnen worden. HANDELSREIZIGERS SLUIITEN ZICH AAN BIJ HET C. N. V. In een Zaterdag te Utrecht gehouden vergadering van de Ned. Ver. van Chr» Handelsreizigers en -agenten is met grote stemmenmeerderheid besloten tot aansluiting bij het C. N. V. VOORZIENING VAN AUTOBANDEN Als gevolg van de Marshallhulp zullen de Nederlandse autobandenfabrieken door verbetering van de grondstoffenvoorziening waarschijnlijk in 1948 op volle toeren kunnen gaan werken. Men voorziet een geleidelijke verbetering in de situatie, alsook, dat de algehele voorziening over 1948, rekening houdend met de omstandigheden, niet onbevredigend zal zijn. BOERENACTIE Heeft u uw boekenkast of bibliotheek al nagezien? Boeken, die niet meer gebruikt worden, zijn bevroren kapitaal, dat echter in Indië zijn rente dubbel en dwars oplevert. Helpt uw Javaanse broeders en zusters aan goede boeken en zendt ze onmiddellijk naar het Zendingscentrum te Baarn. INKRIMPING DISTRIBUTIEDIENST In het kader van de algemene bezuiniging bij de distributiedienst wordt in NoordBrabant het aantal distributiekringen teruggebracht van 22 op 9. De personeelbezetting wordt ingekrompen tot 1 ambtenaar per 2000 inwoners, ofwel op % deel van de maximale bezetting. CONFERENTIE VOOR PREDIKANTSVROUWEN De belangstelling voor de bijzondere conferentie voor predikantsvrouwen op 25 en 26 Mei is zo groot, dat een tweede conferentie moet worden belegd. Deze is vastgesteld op Dinsdag en Woensdag 1 en 2 Juni a.s., op dezelfde tijden en met hetzelfde programma als de eerste conferentie. Mer. geve zich omgaand op. HET HOGER ONDERWIJS IN TSJECHOSLOWAKIJE De Tsjechoslowaakse minister van Voorlichting, Kopecky, heeft op een door het communistisch studentencomité te Praag georganiseerde bijeenkomst verklaard, dat de studenten niet meer kunnen aarzelen over een keuze tussen West en Oost, doch dat zij zich moeten verenigen met de arbeidersmassa. De Minister van Onderwijs, Nejedly, zeide: „Het zal noodzakelijk zijn de mentaliteit van de studenten te veranderen. Zij zullen zich moeten realiseren, dat zij mede verantwoordelijk zijn voor de toekomst van ons land". Nejedly zeide voorts, dat van de 642 professoren aan Tsjechoslowaakse Universiteiten slechts 34 door de zuivering waren getroffen en dat slechts drie van hun professorale functies ontheven waren. ---