Met de C. B. T. B. op excursie naar Frankrijk Blij uit - Blij thuis V (Slot) Na in de tuinen van Versailles te hebben gewandeld en na het winkelen in Parijs en het gezicht over de wereldstad op de Eiffeltoren, zijn we verzadigd van zien Parijs ontvlucht en hebben we te Reims overnacht — en op de bedden te Reims sliepen we heerlijker dan op de strozakken van Mèridon. Wij zullen onze lezers niet vermoeien met een beschrijving van het landschapsschoon. Wat onze boeren onderweg hebben gezien, zullen ze in hun vakbladen afgedrukt vinden. We zijn door de Ardennen gereden, we hebben de grot van Han bezocht en daar. gewaarschuwd om een jas meer aan te trekken vanwege de kilte in die onderwereld, „switten fan wille". In Han zelf hebben we daarna ons laatste buitenlandse geld opgesoupeerd en ons gehaast om vóór acht uur 's Vrijdagsavonds de grens over te komen. Hetgeen gelukte. En toen naar Maastrich(t). Maastricht vierde feest. De genegenheid om met de Limburgers mee te feesten, hebben we onderdrukt, omdat we een feest in „eigen formidden" hadden te voeren: onze reisgenoten, de gebroeders Gerbrandy, tweelingen, waren jarig. Dit samenzijn betekende tevens een officieel slot van de tocht. President van tafel was de heer S. de Vries te Britsum. Of het nu kwam dat we te Parijs waren geweest ik weet het niet, maar er zijn speechen afgestoken op eea wijze en met een rijkdom van woorden en een bewogenheid, die aan Franse welsprekendheid denken deed. Vooral de toespraak van de voorzitter van de Grondkamer, van wie we ons om zijn grote macht in het verschiet, eigenlijk op de Eiffeltoren hadden willen ontdoen was gekruid en bloedrood van leven. Hij wenste de heren Gerbrandy geluk, hij dankte de heer Bargeman voor zijn leiding, hij prees bus en chauffeur van de Balkster onderneming „De Zuidwesthoek" en commandeerde daarna wie hij wilde dat spreken zou om de mond open te doen. Goede woorden zijn daar gesproken, woorden van dank aan de goedheid Gods die zo mild en groot ons van al het schone in andere landen genieten deed — woorden van waardering gericht aan de leiding van de C. B. T. B. voor betoonde activiteit, woorden van hulde aan de chauffeur, de heer De Boer. En — maar even zes mensen ontvingen bloemen. Vermelding verdient de „preek" van Mr. J. v. d. Schaaf over „Knechten te paard — heren te voet" — waarin hij op humoristische wijze verschillende reizigers trachtte te typeren en de welsprekendheid van de tafelpresident te overtroeven.... hetwelk hem in alle opzichten gelukte — maar ach. op welke preek is geen critiek! De beide Gerbrandy's voerden tenslotte het woord, en getuigden van de liefde tot de christelijke organisatie. Tegen half twee in de vroege morgen zongen we het Avondlied: ,,'k Wil U. o God, mijn dank betalen". En die zang mag dan al in Maastricht wonderlijk hebben geklonken — gemeend was het zingen. Teen gingen we slapen En de volgende dag naar huis. Een hele week was er in de reisbus niet meer over politiek gesproken — doch tussen Maastricht en Leeuwarden werd die scha ingehaald. Het nut van de excursie Wie dit nu alles gelezen heeft, zal geneigd zijn te denken dat deze excursie eigenlijk niet meer dan een pleziertocht geweest is. Zeker, we hebben een berg van plezier verzet. En we hebben communistisch van elkanders voorraden gegeten en gerookt. Mn ar er is gelukkig meer! De heer Bargeman heeft het zo fijn verwoord, toen hij zei: „Al het mooie dat we hebben gezien, maakt ons klein.'' Dat is het. De boeren van het „béste lan fan de ierde" hebben het betere van andere landen gezien — ook al komt men daar bij Friesland vergeleken heel wat jaren achter. De zich van hun eigen waarde sterk bewuste Friezen hebben andere volken leren waarderen. De almachtige boeren van grote landbouwbedrijven en greide-boerderyon hebben bedrijven in het buitenland gezien, waarbij de grootheid van het hunne verbleekt. De vrouwen van onze boeren hebben een boerin-pionierster gesproken, die oneindig veel meer dan één van hun ooit presteren kon, verzet. De christenen uit het alleszins godsdienstige Friesland hebben eenman ontmoet, die in het goddeloze Frankrijk als ouderling voor de kerk werkt. En er is veel meer. Maar er is ook dankbaarheid voor het eigene. Blij uit — blij thuis! Deze, in alle opzichten zo gelukte, reis zullen we nooit vergeten. Prikke. --- Ons nieuwe feuilleton Ou-baas Penning is een geliefd schrijver voor de jeugd. Maar het jonge geslacht kent hem niet meer. Daarom hebben wij besloten, de beste novelle, die hij naar onze overtuiging ooit geschreven heeft, n.L Vredeburg, als feuilleton op te nemen. Wjj vestigen aaarop speciaal de aandacht van onze jonge mensen. En de ouderen, die het verhaal twintig jaar geleden hebben gelezen, of nog eerder, zullen het met genoegen nog eens weer lezen. Het is een verhaal vol spanning, maar ook een degelijk Christelijk verhaal. Het is ons daarom een groot genoegen, dit verhaal aan onze lezers te kunnen aanbieden. Wij hebben een onderzoek ingesteld en het bleek ons, dat het zelfs in uitleenbibliotheken zelden of nooit meer wordt aangetroffen. En het is waard, gekend te worden. --- Russische „Blitzkrieg" tegen het Westen onmogelijk zeggen oud-officieren van het Duitse leger In kringen van officieren van het vroegere Duitse leger is men van mening, dat de Russen in geval van oorlog niet in staat zullen zijn, West-Europa te overrom pelen. Een zogenaamde bliksem-oorlog tegen het Westen zou alleen reeds onmogelijk zijn, doordat de spoorlijnen ten Oosten van de Elbe alle op enkel spoor zijn gebracht. Een opmars van gemotoriseerde colonnes op grote schaal zou op dergelijke technische moeilijkheden moeten stranden. Daarbij komt, aldus redeneert men in genoemde Duitse kringen, dat de verbindingslijnen tussen de Sowjetrussische voorhoede en haar operatiebasis zouden moeten lopen over gebied, dat bewoond wordt door een vijandig gezinde bevolking, zodat een aanzienlijke troepenmacht nodig zou zijn om de ravitailleringswegen te beschermen tegen acties van Poolse, Russische en Duitse partisanen. Reeds thans schijnen op vele trajecten tussen dé Duitse Oostgrens en de SowjetUnie gevallen van sabotage en treinroof voor te komen. Goederentreinen, die uit Berlijn vertrekken met een lading, bestemd voor de Sowjet-Unie, moeten, alvorens zij de stad verlaten, voorzien worden van een zogenaamd transito-nummer. Treinen met zulke nummers krijgen aan de Duitse Oostgrens een gewapend escorte tot aan de plaats van bestemming. Het schijnt herhaaldelijk te zijn voorgekomen, dat onbewaakte treinen bij aankomst in Sowjet-Rusland voor een groot gedeelte waren leeggestolen. Onlangs is zulk een trein met 12 complete houten huizen uit Berlijn vertrokken en met materiaal voor slechts 4 huizen in Sowj et-Rusland aangekomen. De Duitse spoorwegbeambten, die de treinen Wiet herstelgoederen naar de Sowjet-Unie begeleiden, vertellen, dat vooral in Oost-Polen door de Sowj etautoriteiten uitgebreide voorzorgsmaatregelen zijn getroffen. Ter voorkoming van overvallen van gewapende benden, die in de moerasgebieden hun schuilplaatsen hebben, moeten de Duitse machinisten door Polen met maximum-snelheid'rijden. Een andere reden, waarom het slagen van een bliksem-veldtocht van het rode leger tegen het Westen voor twijfelachtig wordt gehouden, is de stemming onder de Russische bevolking zelf. Het is een publiek geheim, dat het aantal Russische deserteurs in de laatste maanden toeneemt, dat burgerkleren in de Oostelijke zone een veel gevraagd artikel vormen op de zwarte markt en dat de Sowjet-soldaten deze met levensmiddelen duur betalen. Tei" ;gekeerde Duitse krijgsgevangenen gewagen er van, dat de bevolking van die Russische gebieden, die zwaar onder de Duitje invasie heeft geleden, met angst en beven aan de mogelijkheid van een nieuwe oorlog denkt. Voormalige hoge Duitse officieren zijn er op grond van deze omstandigheden van overtuigd, dat de leiding van het rode leger, indien het tegen haar wens tot een oorlog zou komen, zal teruggrijpen op haar traditionele strategie en een tactiek zal voeren, waarbij de onmetelijke ruimte _chter üe Weichsel een belangrijke rol zal spelen. --- Advertentie Heer textielpunten Er is een nieuwe regeling voor vergroting van het puntenkapitaal van de textielhandel. Om hiervan te profiteren behoeft U zich slechts met ons in verbinding te stellen, waarna alles op de van ouds bekende wijze compleet voor U wordt verzorgd. „De Zakeittüensf" wilhm *. ér , (Geb. Stanfries) Tel. 6310, Leeuwarden --- H.WESTERINK In de straat van Jantje MET TEKENINGEN VAN Hein Kray 259. Natuurlijk wisten Jantje en Kees niet, waarom ze zo maar stil stonden. En natuurlijk waren ze daar toch nieuwsgierig naar. -7 Ze keken es om 't hoekje. Niets te zien. — Ze wachtten nog 'n poosje. Toen zei Kees: „We gaan d'r uit! 'k Geloof dat de motor kapot is". — Dat was goed. In 'n oogwenk waren ze allebei over de klap heengeklauterd. Kazan stond er ook al met z'n voorpoten op. — „Wedden, dat ie er zo uitspringt?" zei Jantje. — Ze liepen met opzet 'n eindje achteruit. — Kazan dacht dat ze weggingen. Hij wou mee natuurlijk! Hij aarzelde even, keek hier dan daar en toen hoepla! daar stond ie op de grond. — Vrolijk sprong ie naar de jongens toe. — Maar wat was dat o, grote schrik 260. Daar klapte 'n portier en vóór dat ze wisten, wat er nu precies gebeurde— zagen Jantje en Kees de auto wegrijden ! — Maar opeens begonnen ze 'm achterna te hollen en te roepen: „Hei! ho! Van Lier! Gerrit! " Maar de auto was al te ver en steeds groter werd de afstand. Op 't laatst zagen ze 'm nog heel in de verte en toen verdween ie om 'n bocht ! — Daar stonden ze nu.... midden op de Veluwe — 't Huilen stond hun nader dan 't lachen. — „Waren we d'r maar niet uitgegaan", dachten ze allebei. — Maar ja dat hielp ook al weinig; 't was gebeurd. En hoe kwamen ze nu weer thuis.... dat was veel belangrijker, om over te denken! --- Advertentie ' He dagtaak is niemand te zwaar met Mijnhardtjes. Zi^iemenjnoeheid^^ei^loomheidjjveg. (Adv.) --- EFFECTENNOTERING AMSTERDAM OBLIGATIES 21 Juli 22 Juli Nederland 1938 3-3 H Nederland 1947 3-3K 981/-,« 981/,. Nederland 1937 3 981/. 98 Ned.-Indië 1937 3 93 9