Prof. DIJK sprak op jeugdmeeting te Rijs „Het Calvinisme is niet louter hulde brengen aan Calvijn en de grote mannen, 'die, ons na hem geschonken zijn of een oppervlakkige uitwendige ver, heerlijking van onze belijdenis, maar een leven uit de genade Gods, die van ons geen strozakken maakt, ons integendeel aan het werk zet. Wie genade zegt, zegt dienst aan God, aanbidding, strijd. Het is er ver vandaan, dat wij ons hoofd rustig op ons kussen kunnen leggen en inslapen. Het gaat om God, om God alleen, om Zijn souvereiniteit. Dacht ge, dat we die belijdenis, die de kern is van onze overtuiging, in wilden ruilen voor doorbraakopvatting«n?" Deze met veel vuur geuite woorden, werden gisteren op de jeugdmeeting der Gereformeerde jeugd te Rijs gesproken door Prof. Dr. K. Dijk in zijn rede: „Kunnen we nog wel Calvinisten blijven?" Onder Gods blanke hemel, in een kerk van ongekorven hout, met de zon als zeer gewenste gast, is de Gereformeerde jeugd van het schone Gaasterland bijeen geweest om zich te bezinnen op haar werk. Jongens en meisjes, luchtig gekleed en met een stralend humeur, schaarden zich rond een kleine, als spreekgestoelte dienstdoende muziektent in de schaduw der bomen van het heerlijke Rijsterbos, vol aandacht luisterend naar de woorden der sprekers. De leiding van deze dertiende meeting berustte voor de dertiende maal bij ds. A. J. van Dijk, die binnenkort naar Coevorden vertrekt. Hij heette allen hartelijk welkom en riöhtte enige specialé woorden tot de soldaten, die onlangs uit Xndië terugkeerden. Geestelijke proviandering. Over dit onderwerp sprak de eerste spreker, ds. S. Wouters van Dordrecht. Hij wees er op, dat wij vandaag de dag zeer reëel strijd hebben te voeren. In de wereld is reeds eeuwen her een geestelijke worsteling gaande, een worsteling tegen de geestelijke boosheden in de lucht, die steeds heviger zal worden en in de strijd tegen de anti-christ haar hoogtepunt zal bereiken. Herinnerend aan wat geschreven staat in Dan. 10, zeide spr., dat er aan alle kanten bewegingen opkomen, waarvan de Heilige Schrift zegt, dat wij ons er niet mee zullen bemoeien. Aan de aanvallen van de duivel staat de Gereformeerde jeugd ernstig bloot. Daarom is een gedurig gebed tot God zo noodzakelijk, omdat het is geestelijke proviandering. Je bent niet sterk, zo zeide spr., wanneer je niet hebt dat innerlijk contact met God. Daarnaast moet er een ijver zijn om in Gods Woord te studeren om een weerwoord te hebben, wanneer de aanvallen loskomen. In dit verband wees de spr. er op, dat het voor de meisjes, die. met soldaten overzee corresponderen, noodzakelijk is, zich op de hoogte te stellen van de Roomse leerstellingen. Uil; brieven, die spr. ontvangt, wordt het duidelijk hoe de R.K. kerk werkt onder de Protestantse jongens. De R.K. jongens gaan voor hun vertrek naar Indië, in retraite, om te leren spreken met protestantse kamaraden. Het is de bedoeling van Rome de protestantse soldaten met huid en haar op te eten, aldus ds. Wouters. Prof. dr. K. Dijk, in de middagbijeenkomst het woord voerend, wees op de wijzigingen, die zich in de wereld rondom ons voltrekken, sinds 1937, toen spr. eveneens op een jeugdbijeenkomst in Rijs een rede hield; wijzigingen, die toch niet aan de jeugd der Gereformeerde Kerken voorbij gaan. Op kerkelijk en politiek terrein werden oude tegenstellingen van voor de oorlog doorbroken, een doorbraak, die haar origine voornam'elijk dankt aan wat zich afspeelde in de gijzelaarskampen, waar men in de diepste grond een synthesë trachtte te vinden en te bewerken van allerlei tegenstellingen. Midden in deze wereld leven ook wij en van de zijde van de doorbraak komt de vraag, waarom de Gereformeerden toch zo star op hun stuk blijven-staan. Heeft men dan geen oog voor de dreiging van het communisme, bij de bestrijding waarvan 't er toch op aankomt een eenheid te vormen? zo zegt men dan en ook vele jongeren uit eigen kring zitten hiermee. Kunnen we nog Calvinisten blijven? Welk antwoord? Willen we met heel onze ziel een antwoord geven op deze vraag, dan moeten we, aldus Prof. Dijk, eerst scherp in het licht stellen wat toch eigenlijk dat Calvinisme is. Het is dé grote gedachte, die Calvijn gegrepen heeft, dat het in onze verhouding tussen God en de mens gaat om Hem, dat het ook in het leven der volkeren gaat om Hem en dat wij dit persoonlijk moeten doorleven. Het gaat om God alleen. Zouden we, zo zeide spr., met grote nadruk, deze belijdenis, waarvoor de martela-ren hun bloed hebben gegeven, prijsgeven? Niet uit de weg. Tegenover de geesten dezer eeuw baadt slechts één ding. Niet toegeven op de kardinale punten en ons zo scherp mogelijk te weer stéllen tegen de opstuwende macht. Wees niet bang, dat ze zo'n invloed gaan üitoefenen, dat we omver gelopen zullen worden, aldus spr. Het hangt er slechts van af, wie we zelf zijn, of we een positief antwoord kunnen geven op de vraag of we Jez' liefhebben. Met de Calvinistische overtuiging in ons hart heeft ons gereformeerde volk nog toekomst. Wij gaan verder op de ingeslagen weg. God laat Zijn werk niet los. Kunnen we nog Calvinisten blijven? Door Gods genade: Ja! YVy meije alles. Dü. F. A. Hofman fan Arnhem, dy't to Huzum stien hat, spriek yn syn memmetael oer it ünderwerp: Wy meije alles. Yn üs libben liket it der faek net op, dat wy alles meije. Mar hoe frjemd jimme dêrfan opharkje, dochs is it wier, hwant it stiet yn 'e Bibel. Alle dingen binne my tastiên, seit Paulus. Hwannear wy de ynh&ld fan dy wurden neigean, dan wurdt it düdlik, dat Paulus dizze wurden sprutsen hat ta de gemeente, dy't troch it leauwe oan Kristus forboun is. Wy hawwe de frijheit yn Him, oan hwa alle macht yn himel en op ierde jown is. Troeh it leause steane wy boppe allo dingen, boppe alles hwat mei en net mei om't wy ünder Kristus steane. --- Zeilwedstrijden te Eernewoude Zonneschijn en een mooie bries maakten de zeilwedstrijden, die gisteren gehouden werden onder auspiciën van de Watersportver. „Eendracht maakt Maoht" te Eernewoude, tot een succes. Het zeilen was 'een lust en ook voor de toeschouwers aan de wal boden de wedstrijden menig interessant moment. Het is te hopen, dat E.M.M. vandaag ook prachtig zeilweer treft bij het „akütsjesilen". Acht schippers hebben hiervoor ingeschreven en dus kan het vandaag een mooie wedstrijd worden. De uitslagen van gisteren lulden: 30 M2; 1. Li, Dr. v. d. Meer, Grouw. 22 M2; 1. Stormvogel, J. Wiersma, Leeuwarden; 2. Rik, R. J. H. Kruidinga, Marssum 16 Mi; 1. Be'.ty, S. v. d. Steeg, L'warden^ 2. Anneke, F. Yntema, Roordahuizum; 3. Kemphaan. M. W. Visser, Paterswolde, st. K. Lukkien; 4. F. Jansma, Grouw, st. J'. Heller. Valken: 1. Trewes. S. M. v. d. Meer, Alkmaar; 2. Vivian, J. J. v. d. Veen, L'warden. Vfrgr. Akkr. Jollen: 1. Swift, A. v. Randen, Roordahuizum; 2. Gelfrin, J. Zeemans, Akltrum. Bulthuis Jollen: 1. Swlft, J. Brouwer, Opeinde. Larken: 1. Dracula, F. v. Mervennee, Leeuwarden; 2. Twa Broerren, J. en H. Vis, Leeuwarden. G W.S.-schouwen: 1. Snoek, J. Kleinhuis Eernewoude; 2. Blei, Ch P, tester, Eernewoude. --- Het kind,en de bijbelse gruwelverhalen Jaarverigadering „Jachin" (Van onze correspondent) „Hoe moeten we de gruwelverhalen van oorlog en verwoest ng, die in de bijbel staan, aan kinderen vertellen?" Met deze vraag hield de Gereformeerde Zondagsschoolver. Jachin" zich bezig op haar 72ste jaarvergadering, welke deze week te Apeldoorn was belegd. Ds. A. D o n d o r p, predikant te Heemstede, heeft getracht een antwoord te vinden op deze vraag, die in de practijk van het Zondagsschoolwezen telkens aan de orde komt. Van de geschiedkundige boeken in de bijbel is er — met uitzondering van het böek Ruth — geen enkel zonder verhalen over strijd, wraak én bloedvergieten. Mén kan deie verhalen onmogelijk terzijde schuiven. Maar om ze te vertellen, behóórt men Over veel wijsheid te beschikken. Want jongens gnuiven bij vertellingen over strijd en avontuur en in het algemeen is er sléchts weinig vóór nodig om de wraakzucht van kinderen op te wekken. Nu mag men nimmer uit 'het oog verliezen, zeide ds. Dondorp, dat de bijbelverhalen niet zijn geschreven met het doel om kinderen ontspanning te geven. Gód gaf Zijn Woord om Zichzelf bekend te maken. Wie dit beseft, weet dat ook in de bijbelse gruwelverhalen de stem des Heren wordt gehoord. Ja, we mogen wel zeggen, dat Jezus Christus in de oorlogsgeschiedenis Zichzelf herkent. Zonder Christus is het Oude Testament een boek zonder kop of staart, een onvolledige vaderlandse geschiedenis van een klein semietisch volk. Het heeft geen zin om die geschiedenis aan kinderen OP de Zondagsschool te vertellen, evenmin als het zin heeft om de kleinen b.v. met de historie van de Trojaanse krijg in kennis te stellen. Maar mèt Christus krijgen de bijbelverhalen gloed en dan zien wij, dat de veldtochten der heidense volken tegen Israël rechtstreeks tegen God gericht waren. Wat Filistijnen, Edomieten en Amelekiêten deden, was niet een blijk van vijandschap jegens Israël, maar een staaltje antl-christendofh. In Israëls geschiedenis weerspiegelt zich Jezus' lijden. Ook de vloekpsalmen zijn alleen te verstaan uit de mond van Jezus Christus, die de tóórn Gods volledig droeg. Met grote bewogenheid moeten Zondagsschoolleiders deze geschiedenissen vertellen. Alle speculatie op griezelzucht of wraakgevoelens zijn hier uit den boze. Zo kan zelfs in dé trieste aaneenschakeling van oorlog en verwoesting, waarvan de bijbelverhalen gewagen (evenals het dagelijks leven overigens) de blijde boodschap (Joorklinken. Bovendien krijgt de verteller tér Zondagsschool gelegenheid om alle mensverheerlijking te wieren bij de bespreking van krijgshelden uit de Heilige Schrift. Want vroeg of laat hebben deze mannén (o.a. Mozes en Davi-d) zich misgaan- en werden ze juist een antitype van de Heilaijd. Hij is de ware held, omdat Zijn heldendom bestond in het brengen van een offer. * , * Behalve deze uiteenzetting