TWEEDE KAMER. (Vergadering van Donderdag). Besloten is, van de agenda af te voeren het ontwerp tot Wijziging van de maximum rente vau de Rijkspostspaarbank en aan de agenda toe te voegen bet ontwerp-Tarwewet. Voortgezet is daarop de behandeling van de defensie-begrooting. De heer Brautigam (s.d.) vraagt hoe de regeering "vat ten opzichte van de toetreding tot de maritieme conventie van Londen. De heer van Dijk (a.r.) bespreekt het neutraliteitsvraagstuk, door den heer Marchant weer ter sprake gebracht en bestrijdt diens stelling, dat de doorochtverplicmng van art. 16 van het Volkenbondsrecht ons noodwendig in den oorlog moet betrekken. De heer Marchant wil de beslissing omtrent mobilisatie leggen in de handen van het parlement. Terecht kwam de Iner Stoterrak«*r de Bruine in verzet tegen de uitlating van den heer Merchant dat het niet te verwonderen is wanneer hst volk nu naar onwettige middelen grijpt, cu Je regeering omtrent mobilisatie beslist. De heer Marchant zeide wel niet, dat bij die goedkeurde, doch eve nmin het tegendeel. Het nalaten van de verklaring omtrent het toelaatbare daarvan stimuleert de gedachte aan onwettig geweld. Het gaat niet aan de handen te w-asschen in onschuld. Indien er is een organisatie met revolutionair karakter, dan is spr. daar beslist tegen. Elke onwettige actie, van welken kant ook, wordt door spr. veroordeeld. Al wat zich wil maken tot machtsinstituut, niet in handen der overheid, keurt spr. af. Spr. kan zijn stem aan de moties niet geven. De neer Oud (v.d.) vraagt naar de beteekenis der woonden van den minister in de Eerste Kamer, d -t wij de verklaring zouden kunnen afleggen, die ons in de positie van Zwitserlanif zal brengen, en vraagt, of het kabinet besioten heeft, pogingen in die richting te doen. De heer Wijnkoop (comm.) spreekt over wat hij noemt het ja-en-neen-fascisme van den heer Albarda. en betoogt, dat de sociaalen vrijzinnig-democraten bij uitstek moordenaars willen zijn van de revolutionairen. De heer Heemskerk (a.r.) komt terug op öe woorden van den heer Marchant: boven het gezag der wet staat het gezag van het geweten. Men kan zich beroepen op de Dienstweigerin^swet als men bezwaar heeft tegen den militairen dienst or grond van gewetensbezwaren. Men moet aannemen, dat de gewetensbezwaarden door de wet geholoen worden, Dit uitzonderingsgeval is dus geregeld. Anders staat het met d-i sociaal-democraten. Dezen me-nen, dat ook politieke gewetensbezwaren hadden moeten zyn erkend, zooals: bez*»v?van anarchisten, bezwaren tegen liet lisme, humanitaire bezwaren. Dg ; Zadelhoff wenschte, dat deze grce zouden kunnen dienstweigerer Er zou massale dienstweigering moeten plaats hebben tegen acuut oorlogsgevaar: van individueel gewetensbezwaar is daarbij geen sprake. Men moet zich gereed maken om op zeker oogenblik revolutionair verzet te plegen. De vraag is nu, welke houding men daartegen moet aannemfen. De vrijzinnig-democratische partij z "t- ge moet voor dat bezwaar uit den weg gaan. Ën als inleiding daartoe wil zij art. 18T der Grondwet wijzigen. Dit is een heel eenvoudig kunstje. Als de vijand het land overweldigd heeft, moet de Kamer beslissen over mobilisatie ! Pit is Kinderlijk onnoozel. Maar tegelijkertijd zegt de heer Marchant, dat orde en rust moeten worden gehandhaafd! De consequentie is, dat de vijand he tland is binnenge ange- .a de kapitalistische regeering fvan Nederland is vervanger, door de kapitalistische .egeering van het buitenland. En dan komt de heer Marchant met zijr. veiligheidswacht tot hac ihaving van rust ta orde ! De regeering moet óf het recept van den heer Marcnant aanvaarden: we geven alles uit hande i, we geven het land aan den vijand Dver. óf zrj moet het gezag handhaven. En dan durven deze heeren, die ons land in zulk een positie willen brengen, nog van gewetensbezwaren spreken ! De Miü. ter van Defensie, i ° heer Deckers, bespreekt in de eerste plaats de interpretatie van den heer Marchant van # art. 16 van het Handvest van den Vjlkenbond. Het voornemen cm Ned-jrla*"! ; n de positie van Zwitserland te brengen, bestaat noch bij de regeering, noch bij spreker. Spr. heeft dit Ook niet gezegd. S heeft dit alleen ter tafel gebracht bij wijze van voorbeeld. Willen wij op zeker oogenblik vorderen, dat onze neutraliteit wordt erkend, dan zullen wij ook evenals Zwitserlanu een verdedigingsintituut moeten hebben. Wat de mogelijkheid tot afweer van luchtaanval 11 betreft, hebben proefnemingen in Ruslanc 1 aangetoond, dat de burgerbevolking wel degelijk zich daartegen kan verweren. De gemeenten hebben daarvoor te zorgen; het rijk wil daarbij gaarne de noodige aanwijzingen geven. Wat ae z.g. nationalistische militie betreft, is op sprekers last reeds geruimen tijd geleden een onderzoek ingesteld naar den Bond van Nationalisten en deze nationalistische militie. Dat onderzoek wordt voortgezet. Om wapenen te verkrijgen moeten deze worden afgeleverd en daarvoor is toepassing der Vuurwap 'et noo.ig, met verlof van den burgeme aster. Spr. wil niet, dat door beroeps- oi reserveofficieren of onderofficieren opleiding wordt gegeven aau een troep die bij een of andere gelegenheid wenscht op te treden legen een ander deel van het volk. Mocht het toch gebeuren, dan zal spr. daartegen onverwijld maatregelen nemen. De reorganisatie van de infanterie heeft niet gelei, tot vermindering van beroepskader. Wat de motie betreft, er is ook nog zoo iets als tucht en goede orde Spr. ontneemt niemand het recht van petitie. Maar dit is heel iets anders dan dat moet worden toegelaten dat een m uniform gekleed militair handteekemngen inzamelt voor een petitionnement in het openb' ar of in kazernes. Spr. gelooft dat de Kamer de motie niet moet aanvaarden. Verschillende afgevaardigden vreesden dat spr. de landmacht achterstelt bij de zeemacht. Maar inderdaad is voor het materieel van de landmacht slechts <37,000 gulden minder uitgetrokken dan verleden jaar. Spr. denkt er niet aan, het eeue onderdeel bij het andere achter te stellen. Sp.. zal cr gaarne toe medewerken dat de militairen hun godsdienstplichten kunnen waarnemen zonder hun middagmaal te verzuimen. Spr. za! onderzoeken of door een wijziging van de tnkwartieringswet aan de ;j*oote gezinnen meer dan thans kan worden tegemoet gekomen. Spr. ij overtuigd dat evenals in 1914 de arbeiders Nederland in de ure des gevaars niet in den steik auüen laten. Spr. maakt slechts een uitzondering voor degenen die in dienst van een buiteniandsche macht onze hoogste goederen willen vernielen. Spr. vraagt den heer Albarda of deze het niet eens is dat onder de arbeiders r ..eer pro'-^.ganda moet worden gemaakt voor de inter macht hebben om deze maatregelen door te voeren, of we ook in conflict komen «iet 's lands wetten : ik vraag of we het mogen doen waar we het recht van daan hnien waarop deze strijdmiddelen steunen. Of, als ge twijfelt, of we het moeten doeu, of het onze plicht, onze Christenplicht is zoo te handelen. Zijn we met al die dwangmaatregelen niet bezig een der hoogste geestelijke goederen, de vrijheid, op te offeren voor wat geldelijk voordee.. Nu moet niemand denken, dat ik in naam der vrijheid voorstander ben van bandeloosheid in het bedrijfsleven. Het is hoog noodig dat ook voor on: bedrijf bepalingen worden vastgesteld of verscherpt. Maar ik geloof niet dat wij het recht hebben om bepalingen op te leggen aan hen die zich niet wenschen te voegen in een organisatie. Bij het beantwoorden van de vraasr of wij dergelijke dwangmaatregelen zullen toepassen gaat het niet om een theoretische kwestie, maar om een punt uit de praktijk. Nog in de laatste weken werden wij ais Bond voor het feit gesteld om op een handelaar de boycot tce te pasen. Dit was ;het uiteindelijk gevolg, dat voortvloeide uit een .mede door ons onderteekend contract. Wij waren verplicht om dit contract na t« komen, toch hadden wij bezwaar om de boycot in beginsel te aanvaarden. Ondertusschen wordt deze kwestie waarschijnlijk bijgelegd. Ik heb getracht U aaa te toonen dat we vandaag te beslissen hebben over dingen die in nauw verband staan met onze Chr. beginselen Over persoonlijke verantwoordelijkheid en gemeenschappelijke beslissingen, over de rechtsgrond van onze organisatiebepalingen. Wij moeten goed in het oog houden dat wij zelf, persoonlijk, !k en gij verantwoordelijk zijn voor onze daden. God vraagt ons persoonlijk rekenschap van onze daden. Den kunnen wij ons niet verschuilen achter de meerderheid die een beslissing nam, of achter het bestuur, c'an komt het voor het eigen hart op. Daarom moogt ge U bij zulke beslissingen niet overgev enaan de leiding van mannen die een heel andere kijk op het leven hebben. Dan behoort ge bij hen, die ook voor het bedrijfsleven zich willen richten haar Gods wil: dan behoort c e U te organiseeren bij hen die met U recht boven macht, Gods wil boven menschelijk inzicht stellen, dan organiseert ge U in d^ FriescheBonc^anChristelflk^Schilderspafaroons- --- RECTIFICATIE. In het verslag van de vergadering v 1