DE NEDERL. KAATSBOND en zijn BONDSPARTIJ Pinkstermaandag ral Franeker het aloude kaatscentrum, voor de zooveelste maal het middelpunt vormen van de belangstelling van kaatsminnend Friesland. Op dien dag zal namelijk de tradiotioneel geworden Bondspartij van den Ned. Kaatsbond worden gehouden. Was het aantal deelnemende parture* het vorige jaar reeds een record, dit jaar zal het nog worden overtroffen, daar 71 afdeelingen zich door een partuur zullen laten "vertegenwoordigen. Organisatie van den Bondswedstrijd Voor een vlotte afwerking van de lange lijst is het noodig, dat er drie van de zeven omloopen op 2 terreinen worden gespeeld en dan nog in 3 perken tegelijk. Zoo zullen de nummers 1—34 tegen elkaar uitkomen op het hoofdterrein „Het Sternse Slotland", en de overige op 't terrein „de Bleek". Men heeft nog overwogen, aldus de -heer Th. de Groot, voorzitter van den N.K.B., dien wij geïnterviewd hebben, het sportterrein aan de Hertog van Saxenlaan ook te gebruiken; maar dit schijnt voor kaatsers niet aan de eischen te voldoen. - Verleden jaar was de publieke belangstelling zoo groot, dat des morgens de verkoop van toegangsbewijzen lang miiet vlot genoeg ging. Thans heeft men er iets anders op bedacht. In elke stad of dorp zijn adressen, waar men reeds gedurende enkele weken kaarten kon koopen. Op het hoofdterrein zijn 5 tribunes gebouwd, om met de dubbele rij banken en de vele staanplaatsen, eenige duizenden toeschouwers een plaatsje te verzekeren. Des middags, na afloop van de receptie van het hoofdbestuur, wordt steeds een vaandeloptocht gehouden met muziek voorop. Tijdens genoemde receptie wordt de zilveren wandelbal, de Muliersprijs, door den afgevaardigde van de winnende afdeeling van het vorige jaar ingeleverd, om des avonds te worden overhandigd aan den afgevaardigde van de thans winnende ver eeniging. Voor de kaatsers is het vanzelfsprekend een groote eer als overwinnaars uit dezen grooten strijd te voorschijn té komen en ook dit jaar zal er weer vol vuur om gekaatst worden! Iets uit de N.K.B.-historie Nu nog even een kort overzicht van de geschiedenis van den N.K.B. Een honderd jaar geleden zag het er op het gebied van het kaatsen heel anders uit dan nu. Dat moest veranderd worden: er moest orde en uniformiteit komen. Om dit nu te bereiken werd op initiatief van de Franeker Kaatsver. „Jan Bogtstra". in de stadsherberg van A. van Loc»i op het Oud Kaatsveld. de 7e Juni 1897 een vergadering gehouden, waar 20 vereenigingen waren vertegenwoordigd. Hier is de Ned. Kaatsbond opgericht, waarbij de naam van W. Westra niet vergeten mag worden. Ter zijner eere is bij het 40-jarig jubileum een monument onthuld. Dit monument staat op het Bolwerk te Franeker en ziet uit óp het oude „Sjtikelan". Na afloop van bovengenoemde oprichtingsvergadering werd de eerste Bondswedstrijd gehouden. In 1900 schonk de heer W. J. H. Muiier een prachtige zilveren wisselprijs. die nog steeds langs de verschillende Bondswinnaars wandelt, zal hij dit jaar naar toe gaan? Waar De Bond mooht zich in een gestage groei verheugen. In 1905 waren al 53 vereenigingen aangesloten en thans bedraagt het aantal afdeelingen 114, waaronder vele buiten Friesland. Van deze laatste doen Maandag een achttal mee (A'dam, R'dam, Enschedé, Wageningen enz.) Behalve de wedstrijd op Pinkstermaandag, die sedert 1924 permanent te Franeker wordt gehouden, organiseert de N.K.B. ook een z.g. Jong Nederlandpartij, die dit jaar Zaterdag 27 Juli te Franeker plaats vindt en een schooiwedstrijd in September te Leeuwarden SYNODE DER NED. HERV. KERK Het secretariaat en het scribaat van de Gen. Synode der Ned. Herv. Kerk, het secr. der alg. syn. commissie, de redactie van het officieel orgaan der Ned. Herv. Kerk en het secr. van de werkgroep Kerk en Overheid, zijn alle verplaatst van Javastraat 100 te 's Gravenhage naar Camegielaan 9. Het bureau van I.K.O. van Javastraat 100 naar Nassauplein 14 te Den Haag en het secr. van den Herv. Raad voor kerk en publiciteit, het persbureau van de Ned. Herv. Kerk, red;, en adm. van het weekblad De -Ned. Herv. Kerk van Koninginnegracht naar Javastraat 100, Den Haag. Nederlander benoemd aan het ,,Union Theological Seminary" te New-York. Door bemiddeling van haar adviseerende commissie te Genève, is op voorstel van ^e Theol. Faculteit der Utrechtsche Universiteit door de Faculteit van het „Union Theological Seaiinary" te New-York benoemd tot fellow' aan dit seminarium voor 1946— 1947 de heer P. F. Th. Aalder. theol. drs. De heer Aalders wordt midden September a.s. te New-York verwacht en zal de hoogere theologische colleges volgen, welke als regel besloten worden met het verkrijgen van.d» graad van „Master of Sacred Theology" (M.S.T.). --- JUBILEUM-CONCERT T.A.V.E.N.U. Dir. Jac. Bos. Hoewel de officieele datum waarop T,A.V.E.N.U. veertig jaar bestaan had, reeds eenige tijd verstreken was, was het toch de wens van het koor deze gebeurtenis met het geven van een concert alsnog te vieren. Helaas was de belangstelling niet groot, wat zeker zijn oorzaak vond in het vergevorderd seizoen. Het is een van de weinige koren in de stad die het aandurven een geheel a-capella programma te geven. Dat is jammer, want wie van het koortimbre houdt, moet niet gaan luisteren naar het een of andere oratorium met orkestbegeleiding. Onze moderne orkesten met hun doordringende klank, verstikken alle edele koorklank, ook mede door de opstelling van het orkest, waardoor steeds de mannenstemmen in het gedrang komen. T.A.V.E.N.U. is in staat iets goeds te laten horen. Som3 zelfs komen momenten van schoonheid, b.v. Ps. 100. Ook de 3 liederen v. Brahms getuigden van toegewijde studie. Samenzang en uitspraak konden beter verzórgd. Het zwakke p^int van dit koor: de gemiddèlde leeftijd der leden is te hoog. Men mist de frisse, jonge stemmen teveel. Vooral bij de tenoren valt dit op. Halverwege het concert vielen reeds tekenen van vermoeidheid té constateeren. Hierin moet men zien verandering te brengen door het werven van jongere krachten, anders zal zijn plaats in de voorste rijen niet künnerr behouden. ' Als solist voor deze avond trad op de tenor Han le Fèvre van Bloemendaal, begeleid door mevr. Bos-E>e Vries. Het programma Van den solist bracht- enkele liederen van C. Franck, G. Fauré, Schubert, Wolf. Het werd allemaal zeer teer en innig gezongen, het ontroerde soms, zeker, maar de muziek zal niet leven dan uit tegenstellingen. Gelukkig kwam het contrast met een compositie ,,Danklied" van de Belgische componist en dirigent L. de Vocht (1887). Hierin hoorden we een forser geluid. Ben en ander oogstte een gul applaus, waarin ook de dirigent rijkelijk deelde. J. S. --- Het Chr. Harmoniecorps „Looft den Heer", te Leeuwarden, vierde deze Het Chr. Harmoniecorps „Looft den Heer", te Leeuwarden, vierde deze week haar 25-jarig bestaan --- Gen. Synode Geref, kerken (oncUrli. art. 31 K. 0.), De Gen .Synode van de Geref. Kerken (onderh. Art. 31 K.O.) kwam weer in openbare zitting bijeen. Uit Zaandam, KoogZaandijk, Wormerveer en Krommenie was een schrijven binnengekomen naar aanleiding van het rapport over het preekconsent aan studenten, met het voorstel om conclusie 2, waarin bepaald wordt dat studenten niet mogen preeken, tenzij zij hun college^ jaren achter den rug hebben, te doen vervallen. De Sy node besloot deze kerk eraden te adviseeren inzake ev. bezwaren de kerkelijke weg te bewandelen. Via de Geref. Kerk van Den Haag-West kwam in een schrijven van de Geref. Kerk van Curagao, waarin deze meedeelt dat zij nog niet voldoende over de geschillen tusschen de Geref. Kerken kan oordeelen om een standpunt in te nemen. In handen gesteld van commissie II. Vaandrig M. J. Valentijn uit Alkmaar schreef over conclusie 4 van het rapport over de geestelijke verzorging van militairen, als een „stem uit de troep". Hij is van meening dat een veldprediker evangelist moet zijn, maar niet als prediker in het ambt staat en geen gemeente kan stichten. In handen gegeven van commissie IV. Ds. G. Visée uit Leerdam had geantwoord op het schrijven van den scriba der SynodeEnschedé inzake de informatie van de OudGeref. Kerken in Duitschland. Hij deeldfe mee, dat de mondelinge voorlichting van de Duitsche kerken momenteel zoowel aan de Geref. Kerken (onderh. Art. 31 K.O.) als aan de andere Geref. Kerken onmogelijk is, daar men de grens niet op wettige wijze kan passeeren .Lectuur was door hem reeds in ruime mate gezonden. De classis Bentheim heeft, vervolgt hij, onder deze omstandigheden de voorlichting van de „gebonden" Geref. Kerken geweigerd. Doorgegeaan comm.. I. Een schrijven van de kerk van Kampen, waarin gewezen wordt op de verschrikkelijke misstanden, die onder onze dienstdoende militairen bestaat en die van hoogerhand getolereerd worden, werd in handen gesteld van comm. III. Ds. H. Meulink deed hierna lecture van het rapport inzake Art. 13 K.O. naar aan leiding van voorstellen van de Part. Synoden van het Noorden, Zuid-Holland en Overijsel-Gelderland en van de kerken van Bilthoven en Stadskanaal. Daar dit geen alg. instemming kon vin den werd het op voorstel van ds. van Dijk teruggewezen, terwijl diegenen, die er bezwaar tegen hadden, aan de commissie werden toegevoegd. Nadat voor de regeling van de onkosten der Synode waren benoemd ds. van Dijk en br. K. C. Hammlnga te Groningen, werden de namen van de deputaten voor samenspreking bekend gemaakt als volgt: de professoren dr. S. Greydanus, dr. K. Schilder, en B. Holwerda, de predikanten L. Doekes, H. J. Schilder en G. Visée en de ouderlingen P. Groen en H. J. Kouwenhoven. Hierna ging de Synode in commissievergaderingen!. DE ZAAK GOOSSENS OPNIEUW VOOR HET VOETLICHT In de Gen. Synode der Geref. Kerken (onderh. art. 31 K.O.) werd voor de tweede maal aan de orde gesteld de verzorging der emeritipredikanten, -weduwen en -weezen. Het oorspronkelijke rapport, dat de vorige dag was teruggewezen, verviel, terwijl de commissie terugkwam met een veel minder omvangrijk rapport, waarvan de conclusie als volgt luidt: De commissie meent de Synode niets anders te moeten adviseeren, dan eenvoudig de kerken op te wekken ten aanzien van de emeri teering naar art. 13 igetrouw na te leven de schriftuurlijke regelen, vervat in het gemeen accoord van kerkelijk handelen, namelijk onze kerkenordening. Het rapport, dat algemeen instemming vond, werd nog even teruggezonden voor een nadere formuleering. Hierna deden Ds. H. Veltman van 's-Hertogenbosoh en Ds. G. Hagens van Leeuwarden lecture van een buitengewoon omvangrijk rapport over de •zaak van Ds. S. J. P. Goossens, opgemaakt naar een elftal stukken, die in deze aangelegenheid als bron van informatie dienst konden doen. In het eerste deel van het rapport geeft Prof. Holwerda. namens comm IV, een beschrijving en beoordeeling, van hetgeen ter zake op Oost-Soemba is voorgevallen. Hij constateert allereerst, na rijpe overlegging, dat het conflict tusschen Ds. Goossens en zijn mede-arbeiders in de zèndirtg een principiëele controvers was inzake beginsel en methode der zending. Hij liet zien hoe reeds voor de eigenlijke geschilpunten er tusschen de miss. Dienaren divergentie bestond inzake principiëele vragen; bij gewone ruzies was Ds. Goossens. zooals de stukken aantoonen, nooit betrokken. Het eerste conflict ontstaat bij de benoeming van den onderwijzer Oe Katoe aan de zendingsschool, waaraan Ds. Goossens weigert mee te werken, omdat het hem blijkt, dat deze nog ongedoopt is en onkerkelijk leeft. De Algem. Vergadering van Zendingsarb. en onderwijzers weigert hem in het gelijk te stellen en de dep. in Holland houden de zaak slepende. Wanneer de A. V. weigert op zijn principiëele bezwaren in te gaan en beslist, waar zij niet dan in huishoudelijke zaken een besluit mag nemen, weigert Ds. Goossens voorloopig haar vergaderingen bij te wonen en wordt daarom „scheurmaker" genoemd. Dan zenden de Dep. de JavacommiSsie, die de zaak moet onderzoeken. Xntusschen institueert Ds. G. de gemeente van Kananngar. nadat hij herhaalde malen tevergeefs zoowel aan de Dep. in Nederland, als aan de A.' V. toestemming heeft verzocht. Ofschoon bij geen van beide instanties bezwaar tegen deze institueering bestond en deze. volgens het formulier tot bevestiging van miss. Dien. des Woords zoodra mogelijk moet geschieden, werd hij door de^kerk van Appingedam geschorst, nog vóór bericht van de Javacommissie was ontvangen. Het gedeelte besluit met de generale conclusie: De beschuldiging, tegen Ds. G. ingebracht, blijken niet steekhoudend te zijn. Mitsdien zijn de gronden voor de uitgesproken vonnissen van schorsing en afzetting volko men ondeugdelijk. In het tweede deel wordt door Ds. Hagens en Ds. J. v. Bruggen een be schrijving en beoordeeling gegeven van de handelingen verricnt door of vanwege de kerkelijke vergaderingen hier te lande betreffende deze zaak. In de conclusie wordt de houding van de zendende kerken, van de deput. van de kerken en classis van Appingedam zeer afgekeurd, terwijl daarnaast wordt opgemerkt, dat het optreden van Ds. Goossens sinds zijn schorsing niet steeds correct is geweest. De eindconclusies noemen de schorsing van Ds. Goossens, die door meerdere Synodes werd gehandhaafd, voorbarig en onjuist. Er wordt voldoende reden aanwezig geacht om haar onwettig te verklaren. In de slotconclusie van het rapport wordt geadviseerd Ds. Goossens in zijn ambt te doen herstellen en met hem in overleg te treden inzake verloftractement en geleden schade en voorts in hun ambt te erkennen de ambtsdragers van Inheemsche kerken op Soenba. die wegens hun weigering om de schorsing en afzetting van Ds. G. te erkennen, uiï hun ambt zijn ontzet. --- Fonds Noodgebieden Reeds veel gedaan, maar .... er moet nog meer gedaan worden. De mensch vergeet gemakkelijk. Vooral als het minder aangename dingen zijn, die hij zelf niet direct ondergaat, maar die anderen betreffen. En als hij er niet dagelijks aan herinnerd wordt. Het is ook zoo gemakkelijk zich er niets van aan te trekken en maar net te doen, alsof ze heelemaal niet bestaan. Dan weet men na zekeren tijd totaal niet meer, dat ze er nog zijn. Zulk een houding is echter zeer ondankbaar, als het lot dat thans een ander trof, ook dat van den vergeten^ den mensch zelf had kunnen zijn. Dan is het goed. dat men er weer aan herinnerd wordt. Zoo is het eigenlijk ook met den toestand in sommige deelen van ons vaderland, in de z.g. noodgebieden. In de streken, waar men minder van den oorlog te lijden gehad heeft, gaat alles langzamerhand weer normaal worden. De levensmiddelen worden minder schaarsch, het verkeer wordt beter, er komt weer wat textiel, enz. Maar in Gelderland en Brabant, in Limburg en Zeeland heerschen nog toestanden, die meer dan erg zijn. Ge zult misschien denken, dat direct na de bevrijding dit zoo was. maar dat dat nu wel verbeterd is en ook daar een normaal leven mogelijk is. Dat de adoptie van de geteisterde gebieden voldoende hulp geboden heeft, om de meeste nood uit den weg te ruimen en dat het daarom thans er weer veel beter zal zijn. Maar volkomen waar is dat lang niet. Zeker de hulp die in den vorm van adoptie geboden werd is niet tevergeefs geweest. Voldoende was ze echter niet. Vandaag zijn er nog landgenooten. die nog. niet zoo kunnen leven dat het menschwaardig genoemd kan worden. Of vindt ge dit soms het geval als een gezin van negen personen leeft in een kippenhok van 3x6 meter, waar zij moeten wonen, eten en slapen; als het geheele meubilair bestaat uit een oude tafel met enkele wankele stoelen en wat pover beddegoed? Kleeren zijn er practiseh niet, waschgerei evenmin, kortom alles ontbreekt. Een ander gezin woont in een grooter hok, maar dit is niet waterdicht, zoodat bij den minsten regen alles nat wordt. Is het een wonder, dat bij dergelijke toestanden ziekten als schurft, tuberculose en andere uitbreken? Als men dit alles bedenkt, moet men zich wel afvragen waar deze menschen den moed weghalen om nog aan den opbouw te beginnen. Want ze doen zelf hun uiterste best om in dezen toestand verandering aan te brengen. Ze spannen zich zooveel mogelijk in om er weer boven op te komen. Dan verdienen ze onze diepe bewon dering. Er is echter meer dan bewondering alleen noodig. Er moet o.m. beddegoed komen om de ziekten te bestrijden; ze moeten kleeren hebben; aan deze menschen moet voldoende sociale aandacht worden besteed; er moet hulp verleend worden bij den opbouw; er moeten meubels komen enz. Voor dit alles is geld noodig. Volksherstel, die gaarne de helpende hand wil bieden en reeds geboden heeft, raakt echter aan het einde van haar fonds. Met zij dan ophouden? Zii zelf meent van niet en daarom wordt in de laatste week van Juni een collecte gehouden voor dit fonds. Het is onnoodig te wijzen op onze verantwoordelijkheid voor onze medeburgers. Een ieder voelt dit. Geeft ondubbelzinnig antwoord op de vraag, of de hulp moet ophouden, door mild te offeren als de collecte gehouden wordt. Het is in het belang van ons Vaderland, dat zoo spoedig mogelijk deze gebieden geholpen worden. Stelt hen niet teleur! Zij rekenen op U! --- GRAFSTEEN DS. H. JANSSEN Op het graf van wijlen P aan den le! "s alle soort® -weeksche V. aanleg Crovert d. werk onderft J Uw tuin, * «n tot onders 1 fes; 1°T, er houd vai in, DftTj. 'ind® fcrv. ar pakkef* ! n Örma heeft. door. **den verP* vol' ,°>>den? Br , • p , 0, ---