De Cornelia-Stichting te Beetsterzwaag Barmhartigheid om Christus' wil Want Ik zeg U. dal hunne Engelen In den Hemel altijd zien bet aangezicht Mijns Vaders. Matth. 18 : 10 Bovengaande tekst drukt duidelijk uit onder welk verantwoordelijkheidsbesef er wordt gewerkt in de Cornelia-Stichting te Beetsterzwaag. In groote letters slaan de woorden van dezen tekst gegraveerd In de hall van het gebouw. Men denke zich in. een huls mei gebrekkige, hulpbehoevende en zieke kinderen, die langdurige verpleging en dus veel geduld en liefde vragen. Het zijn nooit acute gevallen, die hier worden verzorgu. Vele patiëntjes liggen reeds jaren op hun rug. of ie liggen maandenlang in het gipshed. terwijl de lichte zieken geplaagd worden door ehroniscbe, verraderlijke kwalen. Een dubbele (aak. Toch moeten deze kinderen, ondanks hun lichamelijke gebreken, geschikt worden gemaakt voor het leven. De normale opvoeding in het gezin kan niet plaats hebben, maar •r moet vorming zijn. Zoo is er dus een dubbele taak — zorg voor het lichaam en zorg voor den geest. De eerste tank is medisch. De diaconessen niet de hulpverpleegsters werken onder loe*ioht van de artsen, waarvan (één chirurg). Maar de tweede taak is jekei niet van minder belang. Vraagt de verpleging veel inspanning, soms vergt hel nóg meer geestkracht tegen het medelijden te strijden, dat tich, zoo natuurlijk, van de opvoedsters meester wil maken. Mei senlimenteele woorden en gevoelens zijn deze kinderen niet gebaat. Hun opvoeding moet wel degelijk nuchter zijn en toch ook liefderijk en gevoelig. Zacht, maar zoo noodig streng. Een ziek lichaam is reeds erg genoeg; een sÖeke of bedorven geest I» veel erger. De kinderen, die hun thuis missen, moeten huiselijkheid vinden, , . - ' Ze mogen ook weer niet worden beschouwd als technische gevallen, wanf ze zifn levende, teere wezens, overgevoelig zelfs door hun ziekte. Een normaal kind reageert zoo sterk niet •Is een ziek kind. Een ziek kind wordt van het lange liggen inert, vervelend, maar moet zooveel mogelijk tot het normale worden gebracht. Men ziet, hoe moeilijk, hoe ontzettend groot de laak is in dit kinderziekenhuis. Deze omschrijving is slechts een tasten naar de diepte en den omvang van het werk. Zonder vrouwelijke intuïtie en groote toewijding is het onmogelijk de juiste weg te vinden. De grondslag. Met een alsemeen humaan voelen bereikt men het doel niet. Hier moet worden gewerkt langs positief Christelijke lijn.*) Biddend — geleid door Oods Geest. Christus zelf ging voor. toen Hij de kinderen tot Zich riep. Hebben de gezonde kinderen Hem noodig, hoeveel te meer de zieke. Hii is dè Geneesheer. Bezield door deze gedachte. Is het goed te werken naar gaven en krach'en. En de nltkomst. wetend dat het menschenwerk is — maar tot het uiterste gewerkt —. in de handen leggen van den Groo'en Meester. Hii oordeele. wege en geve Zijn zegen. Hij leidt, hezielt — Zijn licht schijnt altijd. Men proeft een zeldzame vruchtbare peest uit de geheele sfeer en het werk in de Cornel a-SMchling. Hel liet er niet dik op — maar de atmosfeer is er warm. christelijk, barmhartig, gedienstig, vriendelijk — sterkt Weldadig doet dat aan. Weldadig in een maatschanoii. vergiftigd door egoïsme en onverschilligheid, doordrenkt van eigenbelang. Geen wonder, dat voor dft werk juist Dhconessen werden gevraagd. Het sluit xco geheel aan bij hun mening tot het ambt. Men begrijpt toch, welke hooge eiscben ïco'n taak-opvatling vooral van de leiding vreagt. Maar welk een rust voor de ouders, wanneer zij hun kind lijdelijk uit handen moeten geven, dal het in zulk een hoogstaand milieu mag zijn. Het afstand doen en de'schelding blijven ze°r pijnlijk, maar de pijn wordt zoo lot een minimum teruggebracht. Freule Cornelia. De geest, die hei Sllchtingswerk bezielt, is de geest, die de jonge freule Cornelia Johanna Maria dreef, toen zij, zoo jong nog met veel maatschappelijk werk begon in het dorp Beetsterzwaag. Steeds hebhen de directrice, eeret Zus'er W. M. Le Fèvre de Montigny en la'er, tot heden Zuster A. C. Wolterbeek, getracht haar bedoeling te verwerkelijken, hetgeen ook in de Stichtingsbrief is omschreven. Freule Cornelia trachtte veel goed te doen. Ze hield in Beetsterzwaag o.a. een soort polikliniek voor kinderen, waar zij voor zalf;es enz zorgde. Men vergelijke natuurlijk de tijd, waarin zij leefde. De rgn. „Tent" in de Overluin (vroeger billardkamer) werd uitgebouwd om er Zondagsschool te kunnen houden. Dit op haar verzoek. Zij ging ziekenbezoeken afleggen, kortom, zij deed barmhartigheid, waar zij kon en zco goed zij kon, met haar zwakke lichaam. Zij hield van Beetsterzwaag. Eens schreef zij: „Gingen we maar naar Beetsterzwaag" — doch zij moest naar Nice ia Emkiiik. Wast te wils im k%M gezondheid namen haar ouders baar op vëel buitenlandsche reizen mee. Alle^j in het voorjaar en in den jachttijd woonde de fa r milie in Beetsterzwaag. Cornelia overleed aan t.b.e., 20 Mei 1880, oud 20 jaar. Kort mocht Zij genieten v.»n haar leven op aaide. Zij werd een bijna legendarische figuur in Beetsterzwaag. Ter herinnering aan haar. die zoo philantropisch was aangelegd, is na den dood harer ouders, Lyndensteyn met al z'n omliggende terreinen en de verdere bezittingen van de familie tot een Stichting van liefdadigheid aan zieke kinderen ingericht. • Het beeld in de hall. Een beeltenis van de freule werd in de hall aangebracht. De groote Friesche beeldhouwer Pier Pander maakte uit koud, hard marmer een frêle ën teer beeld van bet jonge meisjesgezicht. Wel opvallend is hel dat Pier Panders naam aan de Stichting is verbonden. Hij, die zelf verlamd was en als kind met zijn gevoelige, artislieke aanleg daar zeker erg door heeft geleden, juist hij mocht een plaquette maken voor het gebouw, waar haar nagedachtenis nog werkt tot heil van ongelukkige kinderen. De inrichting. Het Huls Lyndensteyn dateert in z'n huidige vorm uil ± 1830 — verbouwd in 1837. (Het was toen eigendom van Mevr. de wed. van den voorinaligen griefman van Opslerland. Frans Godard Aiso Boelens, baron van Lynden.) In den tijd van overtuinen. werd het Hui6 achteruitgezet. Thans heeft men vanuil het gebouw een mooi gezicht over een sprookjesluin. De vader van freule Cornelia was Reinhard Boelens. baron van Lynden, geboren te Beetsterzwaag. 15 Juli lf27. Hij is overleden te Den Haag 25 Febr. 189S. De moeder van freule Cornelia was Maria Cathar'na. baronesse van Pallandt, geboren te 's Gravenhage 27 Sept. 1837 — overleden in 1907 Volgens Dr. G. A.' Wumkes. Stads- en Dorpskroniek II. werd de schilderijenverzameling van Lyndensteyn. die ten geschenke was gegeven aan het Rijk. in het jaar 1899 overgebracht naar hel Rijks Museum. Contact met Bronovo. De familie van Lynden woonde 's winters in Den Haag en had contact met hel Diaconessenhuis Bronovo aldaar. Het Bestuur van Bronovo werd verzocht tevens als bestuur te fungeeren van de Cornelia-Stichting, opdat dat werk in denzelfden geest zou worden behartigd als het diaconessen werk van Bronovo. Zoo is de Cornelia-Stirh'ing In verband gekomen met Bronovo. doch de Stichtingen bleven financieel gescheiden. Het onderwijs. De kleintjes krijgen fröbel-onderwijs. Er is een fröbelschool (60 leerl. met 2 leerkrachten) in het dorp, die ook van de Stichting ui gaat 'g Morgens geven de onderwij. zeressen, die intern zijn. les aan de dorpskinderen en 's middags aan de zieke kleu ters in de Stichting. Lager onderwijs wordt ook gegeven, ten minste wérd er altijd gegeven. Men slaagde niet, een geschikte onderwijzeres te vinden Reeds geruimen tijd zit de Stichting zonder, wat erg jammer is voor de kinderen, omdat ze reeds zooveel achterop zijn geraakt door hun ziekte. Som» geven de diaconessen les. maar het te begrijpen, welk een groote inspanning het kost. naast het verplegen ook nog het onderwijs te behartigen. Veel waardeering voor de Zusters, die op zulk een uitnemen de wijze in de leem'e weten te voorz *3n. Toch zou het van groot belang zijn, als een onderwijzeres zich geroepen voelde tot dit mooie werk. Kinderfeest, De Stichtingsdatum Is 18 Mei 1915 Op 18 Mei vierde freule Cornelia haar verjaardag. Op 18 Mei wordt thans hel jaarfeest steeds gevierd. Het is leuk te zien. hoe mooi men met de kinderen op bepaalde data feesten inricht. Er worden stukjes opgevoerd of iets der gelijks, maar 7 (56. dal bet gebre't der kin dwa» (vaak iets aanj de beeaej») ia hel ge heel niet opvalt. Zij stellen b.v. wuivende korenaren voor of bloemen. Daarvoor kunnen ze blijven zitten of liggen. Allen spannen 4 zich in voor de kinderen de feestdagen tót iets prettigs en vroolijks te maken. Dienstgebouwen enz. De vroegere stal van het Huis werd afgebroken en uitgebreid tot aan de dorpsstraat, er werden dienstgebouwen van gemaakt. Hierin zijn eigen waterleiding, eigen lichti en kracht-installaties, waarvan de Stich'ing vooral in den oorlogstijd veel genot heeft gehad. Vlak voor de bevrijding moest bet Huis nog worden ontruimd voor de Duitscbers, die het tot hospitaal inrichtten. Gelukkig was dat voor korten tijd. De Stichting beeft eigen vruchtboomen, een eigen groententuin — '6 winters en 's zomers eet men groenten uit eigen tuin. Ziekten. Besmettelij-ke zieken worden niet opgenomen. Wel patiënten, die lijden aan ondervoeding, voedingsstoornissen, bronchitis, asthma. gevolgen van kindèrverlèmming. alle mogelijke orthopaèdiscbe afwijkingen, ziekelijke, zwakke en gebrekkige kinderen, rachitis, chirurgische t.b. Een belangrijke Friesche instelling. Deze bekende en unieke Instelling in Friesland verdient algemeene belangstelling. Nu de Stichting na de crisis en de oorlogsjaren een harden dóbber heeft gehad, moet ze trouwens niet alleen belangstelling wekken, maar tevens zoo mogelijk worden gesteund door giften en legaten. Evenals het werk van freule Cornelia wordt doorgezet tot in den huidigen tijd. zoo moet haar voorbeeld-tot-geven, aanstekelijk werken op ieder, die daartoe in staat is. Tegenwoordig is er een sterk streven in onze próvincie. aandacht te schenken aan de eigen Friesche dingen en mogelijkheden. De Cornelia-Stichting mag in dat raam niet ontbreken. Is het geen schenking aan het Friesche volk van een Friesche grondeigenares? Waardeering is het minste, waarmee dankbaarheid kan worden getoond. Het is een der weinige gevallen, dat er niet van Friesland wordt geplukt, maar Juist andersom, dat de opbrengst van landerijen enz. aan Friesland ten goede komt. Plannen tot uitbreiding. Als wij hooren over plannen tot uitbreiding der Stichting, dan juichen wij die van harte toe. Wij kennen de moeilijkheden t. o. v. het materiaal, enz., maar dat zijn hopelijk slechts tijdelijke belemmeringen. Zegene God, in Wiens naam zij barmhartigheid bewijst, de Stichting met haar staf van arbeidsters. Moeilijk ie hun werk, maar het is mooi werk. Het vraagt wel geestkracht, maar vormt die ook. Het kweekt hel zuiverste, idealisme: het idealisme tot de komst van het Koninkrijk Gods, ook en juist in de zieke, zwakke en misvormde kinderen, die tegelijk met het groeien van hun verstandelijk besef, moeten leeren gewillig uit den lijdensbeker te drinken. Dit passief naar het lichaam, wat het des te zwaarder maakt. Daarvoor is het noodig hen tegelijk te wijzen op Jezus. Hij is het. die elk mensch, elk kind ook. de mite van lijden toebedeelt. Een lijdend kind. is iets verschrikkelijks. Maar Christus omvat hen. met hun smarten In ?ijn volkomen liefde. En-is hpt geen troostende gedich'e, da| zij eens tót volle schoonheid zullen komen, naar het lichaam en naar de ziel. verlost van alle banden en onvolkomenheden? • l. P.—B. *) De Stichting staat op orthodox Ned. Herv. grondslag. --- MAG UK MIJN ZWEEP TERUG?..... Een niet al te jeugdige dame belcje dezer dagen bij Oaurcbili tauie aan, om hem haar zweep terug te vragen. De zweep n.1., waarmee zij hejn 37 jaar geleden in Bristol op s'raat een klap had gegeven. Dat was m het beetot van den strijd der suffragettes om het vrouwenkiesrecht. Op weg naar een vergadering werd Cburohill. 'oen door zijn toen 23-Jarfge bezoekster met een zweep geslagen; zijn hoed viel daarbij op den grond^ de dame werd gearresteerd, ^urchill behield de zweep als souven'r. — Ik herinner me nog dat hij er wit van werd, poor deart, zei de thans 60-jarige exsuffragette. ChurahiH moet van plan zijn aan bet verzoek gevolg te geven; dan verhuis' de zweep naar .... het museum der Eng&bc"ie vereentglng voor vrouwenkiesrecht. (Parool) --- Het stoffelijk overschot van Prins Philips Willem De oudste zoon van Prins Willem van Oranje, Philips Willem, werd 19 December 1ï54 .e Buren (Betuwe) geboren. Op 12-jarigen leeftijd voerde Atva hem naar Spanje. Zijn verblijf aldaar beteekende een halve gevangenschap. Men Alber.us kwam hij in Nederland terug. In 1638 bracht hij een bezoek aan Den Haag Pbi'ips W'llem was verdraagzaam Katholiek en heeft nooit tosgejeven aan pogingen om hem tegenover Prins Ma-ri s 'e Stellen. In 1606 huwde hij Eleonore van Bourbon. een nicht vin den Fran^h^n koning. Philips Willem overleed in 1618 te Brugge. Johan Brouwer heelt een roman over hém gesèhreven. die in bezettingstijd veel is gelezen. Deze rom-n heet gebasosrd op een Spaanscb dagbnek. maar is fantasie en op verschillende punten in flagranten strijd met de historie. Maar de roman is van beteekenis. omdat er in wordt geschilderd de verwording van een volk. welks geestelfke vrijheid wordt geroofd. Cm die schildering is het den schrijver te doen. (Dr. Brouwer is door de Dnitsehérs doodgeschoten wegens den overval op het Amsterd.-imsche bevolkingsregister, waar hij een rol in speelde). Graaf Dumonceau, grootmeester honorair van H M. de Koningin en Haar particulier fecretaris; de heer dre. Kobnstamm bebben vorige week een bezoek gebracht aan de Eelgisebe- gemeente- Diest, waar in een gra'ke'der in het hoogkoor der bt. Sulpitiuskerk het stoffelijk overschot rust van Philips Willem. Prin^ van Oranje, Heer van Diest. zoon van Willem van Oranje en Anna van Egmond—Buien In verband m?t dit bezoeki heeft de redacteur van A N.P. een onderhoud gehad met den particulier secretaris van HM. de Koningin, den beer Kohnstamm, die hem o.m mededeelde, dat reeds tijdens den oorlog. toen H.M. nog in Lorden vertoefde, er Hare aandacht op wa^ gevestigd, dat de grafkelder en de kist in vrij slechten toestand verkeerden. De heeren Dumonceau en Kohnstacnm hebben zich daarvan thans overtuigd. In overleg met het kerkbestuur van de St. sulpitius zullen maatregelen beraamd moe en worden Daaromtrent ftaat uiteraard nog niets vast, verklaarde de heer Kohnstamm. Het verslag onzer bevindingen is neg n et aan H M uitgebracht. Hij zeide het overigens niet zeer waarschijnlijk te achten, dat tot overbrenging van het .1 i» nan aan A O K'itt. van bracht, mm runij» «- mem sueri in itnö te Brugge en w«™ ™ yumgisch Brabant), dal van 1409 tot aan de Fransche revolu'ie een aan de Nav sau's toebeboorende hezr ijkheid was, b graven. Het gral vao Prins Philip» onder bet koor van d» St. Sulpit ius --- FEUILLETON Avontuur in 60 Oud-China , Dorpsbewoners hem dooden", zei Cbin Inderdaad zou dit gebeuren, zooals Forsytb na eenig nadenken begreep. Toch vond hjj een oplossing, die zoowel de kreupele als hen he psn zou. „Vraag hem, waar bij woont. Chin" Chin boog zich over den man heen. waarna h|j het antwoord aan Forsyth overbracht. „Hij vragen u gaan naar zijn buis" „Zeg maar. ja" Dit antwoord werd door Chin overgebracht en toen volgde er tu«schen de beide Chineezen een heel ceso.ek. Cbin vertaalde dat weer op zijn manier aan Forsytb. En wat bleek toen? Beide gehuurde mannen woonden in Lu-Cbow,waarlangs Ab-Yeo nu :n»k ging, om ri-Ohow te bereiken De gewonde vroeg, of Chin zijn vrouw Nang Miao en zijn broer wilde waarschuwen, waar men hem kon vinden. Toen Forsytb dit beloofde, vertelde de man eigener beweging, waarlangs Katblijn gevoerd zou worden. Tevens vertelde hij hen. hoe even voorbij Lu Cbow een pad zijwaarts ging, dat een groot gedeelte van de weg afsneed en waardoor Ah Yeo kan worden ingehaald en overvallen Toen Forsyth dit vernam, herleefde z(jn hoop. Cbin nam den gewonden Chinees op zijn rug en droeg hem in een boschje, lan-s den weg gelegen Daar werd hij voorzichtig neergelegd. En nu op stap. Zij liepen zwijgend naast elkaar voort. Ieder van hen was vervuld me! zijn eigen gedachten. Na een uur loopen zei Chin wijzend op een brug: „Brug, man niet liegen" Ze kwamen werkelijk bij een brug, zooals de gewonde gezegd had. Het bleek dus. dat zij op den goeden weg waren en vol moéd stapten zij verder HOOFDSTUK XXIV In de . Herberg van den altijd durenden , voorspoed'* was Katblijn Barrington uit haar slaap gewekt door een ge^chuivel van voelen. Daar zij onraad vermoedde, was zij overeind gaan zitten, om beter te kunnen luisteren en ook vlugger te kunnen ontsnappen. Zij hoorde, hoe er gevochten werd en toen werd ze 'neens vastgegrepen Zij bood nog tegen* tand, en riep om hulp, maar een hand werd haar op den mond gelegd, die haar het roepen onmogelijk maakte. Hoewel zij voortdurepd tegenstreefde, werd zij opge 'ild en weggedragen. Toen zij weer wilde roepen, werd haar een zijden doek om den mond gebonden en nu was bet voor goed afge'oopen In het donker herkende zij Ah Yeo en de wanhoop groeide in haar hart Ah-Yeo zag haar op zijn beurt met een grijnslach aan en zei spottend; „Zeer geëerde juffrouw Barrington. ik ben gekomen om u te helpen. Ik zal u redden van dien slechten man, die u uit het {jaleis van mijn meester heeft weggevoerd'" En haar bedroefd gezicht ziende, vervolgde bij op zoet sppigen toon. ,.Het wa» heei slecht van dien barbaarechen dok'er, u op die wijze weg te voeren en mijn geëerde meester was zeer bedroefd, toen bij dacht aan de gevaren, die u moest doorstaan In zijn bezorgdheid voor u dacht hij niet meer aan de onwaardig* noudlng, waarin hij gebracht werd. Welnu, u ziet, li beb mijn taak nagenoeg volbracht" Hij nam Kathltjn d»n doek voor den mon-1 weg, om haar in de geleeenheid te s»ellen een en ander te vragen. Zij zweeg evenwel. Daardoor geprikkeld, ging Ah-Yeo op vriendelijken toon verder : ,.Ik zei nagenoeg, maar ik druk me uiet duidelijk genoeg uit. Mijn taak is geheel volbracht" „Geheel?", vroeg Kathlyn ontsteld, voelend dat de man met zijn woorden nog een bepaalde bedoeling had. „Ja, de beleediging. die n aangedaan is. en de onwaardige houding waarin mijn geeerde meester werd gebracht door dien barbaarschen dokter, is nu gewroken" „Gewroken " Ka'hlijn begreep nu volkomen, wat hij bedoelde «n zij verborg haar gezicht in d» r handen Ah-Yeo keek haar met onve-rstoorbare kalinte aan Alsof hij niet begreep wat de oorzaak van haar verdriet was, verontschuldigde h(j zich, ind en zijn woorden oorzaak geweest, waren van haar bedroefdheid. „We meen hier evenwel niet lang blijven", zei hij. .,We zijn hier in het gebied van een anderen mandarijn Bovendien zult u ntet verlangen, dat mijn mees er, die n zoo gaarne terug wenscht, nog lang op u wacht" Van de woorden van Ab-Yeo nam Kathlijn niet de minste notitie. Zij bleef dan ook stilstaan. Hij ging naar haar toe en legde zijn hand op haar schouder. „Hoort u het?'' Z(j keek hem aan met een betraand gezicht. Vervuld als zij was met diepe droefheid, had ze niets gehoord van hetgeen hij had gezegd. Toen hij dat begreep, ging hij tot andere maatregelen over. „Vooruit!", zeide bij ruw, en wilde baar doen loopen. Nauwelijks had zij den voet op den grond, of zij gaf een kree van pijn. „Wa! i« er?", vroeg bij. „Mijn voel", zeide zij, terwijl zij op haar verbonden voert wees. „O", zeide hij grijnslachend, „beeft u ow voet bezeerd? Kunt u niet loopen? Dan kunt u ook n'et vluchten. Gelukkig is er een draagstoel voor u. We behoeven u dus niet t» laten loopen" De twee mannen brachten den draagstoel uit den tuin en Ah-Yeo zette haar daarin. De stoel werd opgenomen en daar ging zij weer terug naar Pi-Chow! Eentgen tijd. hoelang wist ?fj niet. zat zij versuft door het nieuwe onhe : l, dat hapr troffen had. Langzamerhand' kwam zij tot zichzelf. Eerst toen voelde zij de grootte van het verlies, dal zfj geleden had met den dood van ForsyVh. Dal Ah-Yeo onwaarheid gesproken had. kwam geen oogenblflk in haar op. Ze echreidde biHerlfjk. als ze aan Forsyth dacht. En nu weer naar Li-Weng Ho's nale's. zonder eenig uilzicht ooi ooit gereU ie wordenI (Wordl getut*tg --- NATIONALE FEDERATIE VOOR KINDERBESCHERMING TOT STAND GEKOMEN ïn Utrecht is de al^. ledenvergadering van dec Ned. Bond tot K'nderbescherming geliouden, waarbij het ontwerp voor de reorganisatie van den bond tot nationale fe* iteratie werd goedgekeurd. Mr. J. Overwater zeide. in een redevoer'ng, dat deze (e.Jentie op een basis van vrije aarmenwerking alle particuliere groepeerin'Jen er organisaties, welke op hst gelved der kinderbescherming werkzaam zijn. in zich wil vereenigen Zij zal bij de overheid als lusschenpersoon ontreden voor haar leden en een doeltreffende kinderbescherming voor minderjarigen bevorderen. Verder onderhoudt zij contact mei organis-ties voor kinderbescherming in binnen- en buitenland. De federatie krijgt als werkorgaan een nationaal bureau voor kinderbescherming, dat in den strijd te?en de nooden van de ieugd stimuleerend zal optreden en voorts de verbe'ering in de coördinatie in de gez ris- en gestichtsverp'egirts zal bevorderen. Tot dir»n ei'r v"n he f natiwot hu r epu is benoemd dhr. D. Q. R. Mulock-Houwer te Amersfoort Zoo georgan seerd. hoor»t men den jeugdnood door gemeenschapneliik overleg en in contact met de overheid doeltreffend bet hoofd te kunnen bieden. Het prinrine. d"l particulier Int'iat'ef primatr en cverheidshemo <> I ; ng secundair is. hllift dan ook de grondslag van de na'ionale fpderatie. wa~rin de verschillende groeneeringen van geloof en wereldbeschouwing met e.>rhiedVing van eikaars seestelrke hpginselen. iuist thans opbouwend moeten samenwerken. ---