Advertentie 4Pnbangen ee pdaij Puike Balla4sehoppen. A. JA G T. S. P-'"k.47llsSifiA heeft heden geslacht een puik vet KALF. En slacht Zaterdag EEN VETTE KOE 11H, Scbapenfokkers, Ondergeteekenden maken aan belanghebbenden bekend dat door hen zijn aangekocht van H.H. A. ROORDA en W. ANEMA. landbouwers te . . Ried, twee extra beste Cotswolds Engelsche Springrammen, 172 jaar oud, rechtstreeks aangevoerd Londen-Rotterdam Oct. 'B4, door den Heer N. SCOTT te Londen, van welken heer bovengenoemden te Amsterdam op de Internationale Tentoonstelling zelf ook Rammen hebben gekocht. Staan ter dekking voor 50 cents á contant, bij J. L. Geerligs, Zuid-Dragten, en B. S. van der Burg, Opeinde. B. Jagersma Wilp, is houder van een ENGELSCHEN TWEEJARIGEN RAM. Dekgeld 40 cent. • Bij ildllS tillllll2 to 0111101d STAAN TER DEKKING: 2 ENG-ELSCIIE RAMMEN, die van het vorige jaar en een Lincolnshire Leicester, rechtstreeks aangevoerd uit Birrningham door D. KNoL te Hartwerd. DEKGELD 40 en 50 cent contant. J. J. TEUPSTRA, Vocrwerkersbrug, is houder van een besten BEER. Wd. Klifisalla to Selmioll is houder van een echt Engelsche RAM. Dekgeld 35 cents á contant. BIJ H. Je AKKERMAN te Ureterp, staat een puike nieuvaangekochte Engelsche RAN TER DEKKING. DEKGELD 50 cent (2 contant. S. KLAVER te Dr. Coriudgme is houder van een Echte Beste BEER. DEKGELD 35 cent. 3ij R. B. 'ft lELSTRA TE BOORNB ERG UM, staat ter dekking de volbloed ENGELSCHE van vorige jaren. Johannes van der Wal, ZUIDER DWARSVAART, is houder van een puik besten Eng. Ram, overjaarsch. Dekgeld 40 cents t contant. Inmiddels een dito Ram TE KOOP. VOreelliglig tot Vorodolioi vn hot Varkollsras in de 9e Afdeeling. Bij L. te Olterterp staat ter dekking de Beer uSAMSONII , groot zuiver wit Engelsch ras, aangekocht uit de beroemde varkensfokkerij van den heer FRANS ROSCEI, Gondersheim (Hertogdom Brunswijk.) Dekgeld f 4 (contante betaling). --- Advertentie W 031112 Donderdag den 21 en 22 October te DR AG TEN, Logement S. v. D. HOEK, J. DE VRIES, Kapper, Heerenveen. Voorzien van mooie Vlechten en Pruiken. It MOOK, IJzerwaren, Kramerijen enz. RUIME VOORRAAD Huishoudelijke Artikelen, Landbouw- en Timmergereedschappen, Spoormanden, Dames reistasschen, Gegalv. Emmers en Tobben Zak,- en Stallantaarns, Pistolen en Revolvers enz. enz. ' á Contant 5 pet. korting. KOFFIE BALEN 9 geschikt voor koedekken, aardappelzakken enz. J. ZOOVELE. BERICHT! HEDEN bericht ik de ont vangst der nieuwe dames—, jongens— en meisjes WINTERHOEDEN, BLOEMEN, VEEREN, GARNITUREN, LINTEN, GEKLEURDE FLUWEELEN enz. enz. Tegen buitengewoon lage prijzen worden BEVERS, BAAIEN, nieuwe gemaakte Jassen verkocht. P. v. d. WERF Jr. bij de Sluisdraai, Noordkant. ` WINTERDIENSTENE VAN SANTENS oFF IgiEELE REISGIDS voor Nederland. Met de eorrespondentien naar Duitschland, Belgie en Frankrijk. PRIJS 15 cent. Billetten van de dienstregeling der tram, verkrijgkrijgbaar bij DRAGTEN. A. PLANTINUS, Jzoon. Kleermakerij en kleerwinkel. De NIEUWE STOFFEN en STALEN voor Winterkleeding zijn ontvangen, voor welker levering ondergeteekende zich houdt aanbevolen. Zeer billijk zijn de prijzen, terwijl voor netjes passen en solide stoffen wordt ingestaan. Buitengewone groote voorraad Jassen, Broeken, Vesten, Overjassen Boeseroens enz. Alles is eigengemaakt werk en zoodoende voordeeliger als bij ieder ander. KOMT en OVERTUIGT II! K. BRAAKSMA. Dubbel Gezuiverde VEILIGHEIDS-PETROLEUM. Deze olie ontvlamt eerst bij 1500 Fahrenheit, terwijl gewone hoogstens 1100 haalt; heeft geen reuk, en het licht is standvastig en aangenaam. PRIJS per liter 14-cent, bij 10 liter t 1.30. J. ZOOVELE. SIGAREWMAGAZIII_ N VAN C). O:3>C)-Tkrl.4E, te DRACHTEN. «LA SALVAJAII . . . • . f 2.—, ~MARIA LUISAu . . . . . – 2.50, ~LA PAMPASii . . . . . . – 3.—, uH. UPMANNII • • • • • • – 4.—, zijn de merken, die tegenwoordig het meest gevraagd worden. Kloll.ll. 11. Torilididoile Lage Prijzen. Zuiderbuurt, H. E. KIASTRA. rte Coudliisten VOOR SCHILDERIJEN, die geheel gereed worden geleverd tegen gewone prijzen door tusschenkomst van • JAN PLANTINUS. Vele monsters van lijstelf zijn voorhanden. ROETMAN SCHEFFERS & C°., Vereeniging van Gistfabrikanten. Bekroond met de Zilveren Medaille op de Wereld-Tentoonstelling Amsterdal 1883, LEVEREN UITSLUITEND ZUIVERE JENEVERGIST, in alle hoeveelheden, tot de laagste prijzen. JURT MULDER TE URETERP houdt weer een BESTE WITKOPTE SPRINGRAM. --- FEUILLETON. Barbele. EENE DORPSGESCHIEDENIS VAN E. VEL. 7) ',Armzalig onderkruipsel," zegt boer Metzler Jurg hem achterna. De schrijver Antoriele heeft dat niet gehoord, maar mompelt bij zichzelf: „O jij; koppig mensa die je bent! Loop met je barden schedel maar niet tegen den muur dat kan pijn doet i! 't Zijn twee harde steenen, vader en zoon, eridie malen alles behalve goed samen." Zon mijmerend komt hij op het kasteel. Midden op de plaats is een oude put, op zijde eene gewelfde gang, .die vroeger heel mooi moet geweest zijn, zooals Antonele uit andere beschrijvingen van kasteelen opmaakt. In de voormalige kapel tusschen pijlers van hout met vernield beeldhouwwerk staan de koeien „alles is wisselvallig op de wereld," is het spreekwoord van het schrijvertje, dat op alles past. Hij houdt veel van het oude kasteel, „omdat het reel te denken geeft" —: Anton is soms een droomer. De houtvester Siegelin en Metzler Konrad staan bij den put, en v66r hen Bi-irbele, met hare zondagsche kleeren aan; zij draagt niets zwarts dan alleen de linten, die van haar kapje neeriladderen en niet zoo lang zijn als hare bruine haarvlechten. „Goeden dag!" roept Anton, en alle drie beantwoorden zijnen groet, en dan verschuift hij Zijne brieventasch, en naast het meisje post vattend, zegt hij tot haar : „Je hebt hem nu begraven; het heeft mij erg leed gedaan : 't was een brave kerel. Al hebben wij nooit meer met elkander gesproken, omdat wij in onze jeugd eens ruzie hebben gehad, ik mocht hem toch wel lijden." „Ik dank u wel, schrijver Antonele !" zegt het meisje op hartelijken toon. Een zucht ontsnapt aan •'s mans borst, als hij zijne blikken over het slanke figuurtje laat glijden. Precies z66 was ook zij: zulke vlechten, zulke bruine oogen, zulke frissche lippen, zoo'n lieve stem Mariele, de vrouw van den vlotschipper, de moeder van Biirbele. Zij dongen beiden naar de hand van het meiske, Joseph en Anton. Hem had zij hartelijk uitgelachen, omdat hij zoo klein en nietig was. Uit ijverzucht hadden zij het aan den stok gekregen. Trouwens, ook den vlotschipper bleef zij niet lang trouw. Anton vestigt zijne oogen op den knappen blonden jonkman. „Opgepast, opgepast' zou hij hein wel willen toeroepen: „zij gelijkt zoo erg op hare moeder!" „In het dorp," zegt Konrad, „heeft niemand de gezonde handen van Mrbele aan het werk te zetten; • naar de stad, in eenen dienst, zou ik haar niet gaarne laten gaan —" „Zij is te mooi —" Anton denkt zoo, maar zegt het niet. „Daarom verzoek ik u, laat haar hier op het kasteel werken, zooals gij ook mij laat doen. Wij zullen er u dankbaar voor zijn." Bilrbele slaat zwijgend hare bruine oogen op den houtvester, met smeekenden blik. „Rijk zult gij beiden in elk geval er niet bij worden," bromt de houtvester een beetje norsch; "het meisje moet maar met de huishoudster gaan spreken binnenshuis heeft zij niemand noodig er zal buiten gewerkt moeten worden." „0, als ik maar werken mag!" antwoordt het meisje dankbaar. „En rijk?" roept Konrad lachend, „dat hoeven wij beiden niet te worden: wij zijn gezond. Alleen het recht om eenmaal met elkander te mogen trouwen, dat willen wij verdienen." %,rbele slaat de oogen neer, omdat zoo iets zoo openlijk voor al die mannen wordt gezegd; vervolgens gaat zij het huis binnen, om bij de oude huishoudster, die zoo vreeselijk bij de hand is, gehoor te vragen. „Zoo geheel ouderloos! —" merkt Anton op, met eene beweging naar hem heen. „Zoo'n weeze wekt toch altijd medelijden! En wat ziet zij er lief uit. Zij lijkt —," hij houdt met geweld het andere in, en in zijne verwarring voegt hij er bij: „Ja, ja, wat heb ik zooeven gezegd? De vlotschipper was toch ook zoo kwaad niet, en alleen omdat hij zoo'n verdriet had, raakte hij zoo erg aan den drank." Konrad werpt hem eenen vriendelijken blik toe, omdat hij zoo moedig voor de eer van den doode partij trekt, en zegt vervolgens: „Bkbele is niet meer alléén op de wereld; mijne twee , gezonde armen zullen voor haar werken, en zij weet zelve ook wat werken is. Zij heeft haar kleine huishouden kraakzindelijk bestuurd, en de dominee heeft haar bij het graf geprezen als eene goede dochter en vrome kerkgangster." De houtvester kan nu eenmaal geene vrouwspersonen uitstaan; het spijt hein voor den jonkman, dat deze zich door een mooi gezichtje zoo geheel en al van de wijs laat brengen. „Wat kom je doen, Antonele?" vraagt hij, om den anderen in zijnen woordenvloed te stuiten. Anton wijst naar de hoeve. „Koppig en nog eens koppig; hij wil niet toegeven!" „Dan neemt mijn geduld een einde !" roept de hout- ' vester. „Ja, ja, ja, ja!" ifluistert Antonele, „alles is wisselvallig op de wereld." ~Wij • willen eens gaan omloopen, Konrad," zegt de , houtvester: „het wordt een mooie avond om buiten te zijn." „Een brave jongen," laat het schrijvertje volgen. Hij is nu eenmaal aan het prijzen. „Dat spreek ik niet tegen!" antwoordt de houtvester. En boer Metzler Jurg is een tyran, en hij heeft zijn verdiende loon, als zijn &jon Konrad cellen kop toont 't is alleen maar jammer, dat het om een meisje is! Daaruit is nog nooit iets goeds voortgekomen." „O je, o je," zegt Antonele, terwijl zijn gelaat allerlei plooien aanneemt, „denkt gij er dan nooit aan, dat gij zelf eene moeder hebt gehad?" Eene seconde schijnt de houtvester uit het veld, geslagen, daarop schudt hij met het hoofd en tikt Autonele tegen de borst. „Schrijvertje, ik ben zeker geen trouw kerkbezoeker; dat zijn wij boschrekels nooit, en zoo heel vast op bijbelteksten ben ik ook niet, maar wat Jezus Sirach zegt, 42 vers 13, dat houd ik voor erg groote wijsheid !" „Zoo!" antwoordt de kleine met aarzelende stem en eene vreeselijke kleur; want het spijt hem altijd, als hij moet bekennen dat hij iets niet weet. Gelukkig bespaart de houtvester hem die bekentenis, door op gewichtigen toon en met hooge borst volgenderwijze voort te gaan: „Die weet van de vrouwen mee ,te praten, die kent ze precies, want anders had hij niet geschreven: „Even , als uit de kleeren veel motten komen, komt er van vrouwen veel kwaads"; en zie, schrijver Antonele, sinds ik dat weet, moet ik bij elke mooie vrouw aan de motten denken, die vreten en knagen aan schoonheid en huiselijken vrede, en dat !leeft mij tot heden toe voor alle domheid bewaard. Nu ja, en ge denkt er ook wel zoo over, want gij hebt immers ook nooit een vrijster gehad, en gij gaat immers toch wel met uwe brieventasch het leven door, net als ik met mijne buks. Is 't niet, Antonele ?” Deze heeft eene kleur als bloed, en hij wankelt op zijne beentjes, en hij kan niets zeggen dan: „Ach ja jawel!: Konrad komt in een donker buis en met zijn geweer naar buiten; morgen zal het uit zijn met dat uit wandelen gaan: dan is hij als knecht in dienst, en de houtvester zal zoo gemeenzaam niet meer zijn. En BUbele gaat weer de plaats over; een glans ligt over haar gelaat verspreid. Aan de deur keert zij zich om en zij roept: ',Morgen mag ik in dienst treden." „O, dierbare schat," denkt Konrad weer „'t al laat worden eer ik thuis kom, maar ik wil je nu toch eens verrassen." En als Bfixbele den volgenden morgen uit haar huisje treedt, staat er onder den lindeboom eene mooie bank, precies zooals zij zich gewenscht had. Zij heeft 's nachts geen hamerslag gehoord, zij heeft er niet de minste gedachte van gehad. „O, jou bpste !" spreekt zij in de heldere lucht, en dan gaat zij een oogenblik zitten. Hoe heerlijk onder het groene dak, waarin de vogels zingen! „O, jou beste !" (Wordt vervolgd). ---