Advertentie HET WONDER voor onze Huisvrouwen is en blijft het zelf werkende Waschmiddel PERSIL, dat door zijne enorme zellwerkende wasch- en bleekkracht nog steeds de verbazing aller huisvrouwen verwekt. Dit in korten tijd wereldberoemd geworden, geheel Zelf werkende Waschmiddel PERSIL, dat uwe wasch zonder mechanischen arbeid, zonder toevoeging van zeep, soda, zonder gebruik van chloor, door slechts een half uur koken, helder wit maakt, wordt door duizenden huisvrouwen in Nederland voztdurend gebruikt en warm aanbevolen. Voor wie PERSIL nog niet gebruikt en daardoor haar eigen voordeel en gemak uit het oog verliest, en wie dus de eenvoudige behrndeling der wasch nog onbekend is, diene het volgende: Men zette een waschketel gevuld met b.v. 30-40 liter water op het vuur en losse daarin een pakje PERSIL op (voor kleine of groo te wasschen neme men naar verhouding meer of minder water en PERSIL). Nu doet men het goed, dat vooraf in schoon water eenigen tijd heeft geweekt, in den waschketel, waarin PERSIL is opgelost, brengt het water aan den kook en laat de wasch een half uur zoo flink koken, onderwijl men het goed af en toe omroert. De ketel moet onder het koken zooveel mogelijk gesloten blijven. Daarna laat men de wasch eenige uren of beter een geheelen nacht in het PERSIL-sop staan, waarna men het goed in schoon water uitspoelt, en Uwe wasch is gereinigd van alle vuil en vlekken, helder wit en gereed om te drogen. Wij verzoeken echter dringend, om het gewenschte resultaat met de behandeling der wasch met PERSIL te verkrijgen, geen andere waschmiddelen, als zeep, zeeppoeder of chloor, bij te voegen, doch uitsluitend PERSIL te gebruiken, daar slechts de wasch alleen met PERSIL gewasschen, helder wit wordt. Bij voorkeur behandele men de wasch volgens bovenomschreven waschmethode, doch is PERSIL voor iedere waschmethode geschikt en eveneens aan te bevelen voor het wasschen in waschmachines. Bonte wasch, welker kleuren niet waschecht zijn, mag niet gekookt worden, doch wassche men deze op de gewone wijze in een warm PERSIL-sop of in het PERSIL-sop waarin de witte wasch gekookt is. Wol wascht men in een lauw-warm PERSIL-sop. Voor de onschadelijkheid van PERSIL voor de wasch nemen de fabrikanten de volle garantie op zich. Daar men bij gebruik van PERSIL niet behoeft te wrijven noch het goed te boenen of gloor te gebruiken en PERSIL absoluut geen scha delijk ebestanddeelen bevat, veroorzaakt PERSIL de minste slijtage. Men vrage PERSIL rood etiket, eerste kwaliteit, per pakje 20 cents, voor de behandeling der wasch volgens bovenvermelde methode. Met onze tweede kwaliteit PERSIL, blauw etiket, per pakje 15 cents, behandele men de wasch op dezelfde wijze, doch moet men ze na het koken nog een weinig nawrijven. Door al deze U genoemde voordeelen is PERSIL ook nog het goedkoopste waschmiddel. Probeert PERSIL en overtuigt U van de vele voordeelen en buitengewone werkkracht. 1111111~1111~11 WACHT U VOOR NAMAAK!. Eenige Fabrikanten: HENKEL & Co., Du.sselcior $ Tevens Fabrikanten van de wereldberoemde HENKELS BLEEK SODA, onontbeerlijk voor iedere huishouding, voor de wasch, schoonmaak, het mormirmem" reinigen van keukenbenoodigdheden, houtwerk, etc. Generaal-Vertegenwoordiging: AMSTERDAM, KEIZERSGRACHT 347. --- Advertentie G.-V. ~UITSPANNING DOOR INSPANNING". Dames-afd. pmliT. I. K.Pm Directeur H. KLASEMA Jaczn. Behoudens goedkeuring van B. en W.: 21e GROOTE OPENBARE UITVOERING, op ZATERDAG 4 MAART a.s., op de zaal van den heer J. W. DE JAGER. Aanvang 7V2 uur. Ter afwisseling zullen opgevoerd worden: „YN DE FROULJUE FORTIISD: P Blyspil yn ien titkomste fen A. Struiksma. De Wonderphonograaf. De eerste Kermisdag. Humoristische Ensemble-Scène. NA AFLOOP BAL. KAARTJES verkrijgbaar bij de leden â 40 ct., 's avonds aan de zaal 50 ct. sow ~Az N.B. Kunstlievende leden met ééne dame vrijen toegang. --- Advertentie Haakgaren in alle soorten. J. KIJLSTRA, Zuiderbuurt .. Drachten. ROESTGUMMI, 10 cts. per stuk. R. W. LAVERMAN, Boekhandel. H.S.Hoekstra&Zonen Rietdekkers te Drogeham, vestigen zich 12 Mei te DRACHTEN, en houden zich beleefd aanbevolen, met of zonder leverantie. Onndergeteekende, het agentschap in ' PULP overgenomen hebbende van den heer S. P. Bosma te Opeinde, beveelt zich voor den verkoop beleefd aan. DROGE PULP nog te bekomen. H. E. RINZEMA. OPEINDE. --- Advertentie Uitstoomen en Verven doet neijes, vlug en niet duur de Sneeker Stoomververij en Chem. Wasscherij van D. HOEKSEMA & ZONEN. Depót J. NICOLAI, Drachten. r kw Wekelijks (Maandags) een bode per handkar door Drachten om goederen op te halen. IN ZAKKEN 1 VAN -2 tot6o K9 VERPAKT ( FIRMjNJ.WOUPA wouDys MEEL SNEEP< WOU DA'S MEEL WAS 1909 EEN RECORDJAAR, INI9IO WAS HEI VERBRUIK NOG ONEINDIG GROOTER VAN • • • • • ,WOUDA'S MEEL' --- Advertentie KONIJNENFOKKERS! Beschikbaar: een prachtige Lotharinger Rammelaar. (Bekr. afst.) Dekgeld I 0.15. Bij S. JANSMA, Bergslaan, Dragten. .............................. A. T. BERGSTRA f Tandarts, Stationsweg DRACHTEN. SPREEKUUR alle werkdagen van 10-4. •••••••••••••••••••••••••••••• --- Advertentie Alle soorten IJzerwaren tegen scherp concurreerende prijzen bij K. ZANDSTRA – Bazar. JOSEPH OTTE TANDARTS GRONINGEN is VRIJDAG 24 FEBR. te LEEUWARDEN, Bagijnestraat K 58a, van 9 tot 3 uur te consulteeren. --- Advertentie KOOP in plaats van losse cacao of poederchocolade BUSSEN BLOOKER:s DAALDERS CACAO gij betaalt minder, ontvangt betere kwaliteit, en een bus op den koop toe. Een bus van 1/20 kilo (1/2 ons) kost slechts ..10 PP PP 71 1/i0 11 (1 11 ) 11 11 1 -.18 pl 11 11 1/4 11 (1/2 Pond) tv p, ".42172 ir 11 fr I/2 r, (1 11 ) VI !P 1 -.80 /P 1/ II 1 11 (2 ) 11 11 11.50 --- FEUILLETON. De dragonder en zijn paard. 2) Nu was hij reeds een flinke jonge man van vijf-en-twintig jaren en van zijn vader had niemand ooit meer iets gezien of gehoord. Wel had de oude Muller moeite gedaan om zijn zoon op te sporen en Peter zelf had, sedert hij van grootvader, in de zachtste bewoordingen, het lot van zijn vader vernam, tot dat doel tijd noch moeite gespaard, maar alles was vruchteloos geweest. Was het wonder, dat de oude lieden van droefheid bijna nog niet hadden gegeten noch geslapen sedert de tijding gekomen was, dat ook Peter hen verlaten moest om deel te nemen aan den oorlog, die tusschen de beide machtigste staten van Duitschland was uitgebroken en waarin ook hun vaderland betrokken was? En niet alleen voor de oude lieden was de aanstaande scheiding een bron van droefheid, ook Peter zag met een bezwaard hart het °ogenblik tegemoet, waarop hij zijn grootouders vaarwel zou moeten zeggen, zonder te weten of hij hen ooit zou wederzien. En toch zou voor hem het scheiden nog niet zoo zwaar zijn, als voor de oude lieden. Als Peter vertrok, bleven zij geheel alleen achter, terwijl hij een vriend medenam, die hem zou vergezellen, overal, te midden van de vijanden zelfs, een vriend, dien hij hartelijk lief had, en die ook aan hem als aan een broeder gehecht was, een vriend, met wien hij ieder °ogenblik zou kunnen spreken over zijn liefste betrekkingen en die hem altijd verstaan zou, ook al kon hij hem niet antwoorden. Die vriend was Hercules, zijn paard. De moeder van dat beest had aan Peters vader toebehoord, die haar kort vóor zijn huwelijk van de oude Muller ten geschenke had gekregen. Na zijn plotseling verdwijnen, toen zijn geheele ontredderde boedel voor schuld was verkocht, had grootvader Muller het beest weer ingekocht en tot zich genomen. En toen het nu eenige jaren daarna een veulen wierp, dat een prachtige schimmel beloofde te worden, kreeg Peter, die intusschen ook een fiks opgeschoten boerenknaap was geworden, dat veulen van grootvader present. Sedert was het met hem Bpgegroeid en had lief en leed met hem gedeeld. En toen nu Peter als dragonder in 's lands dienst moest treden, had de Staat, zoo als dat in Hannover meer gebeurde, het paard, dat aan hem gehecht was, gekocht, om het tegelijk met den rekruut voor den krijgsdienst te dresseeren. En zoo waren Peter en Hercules samen bij hun regiment gekomen en daar beiden gedrild. En toen ze nu behoorlijk gedresseerd waren, had men den dragonder Muller en zijn paard met onbepaald verlof naar huis gezonden, waar de eerste, als de Staat zijn arm intusschen niet behoefde, voor altijd blijven mocht, maar de laatste slechts zoolang tot de werkelijke diensttijd van zijn meester verstreken was. Nu evenwel de oorlog was uitgebroken, nu waren zoowel Peter als Hercules weer bij hun regiment geroepen, daar de Staat man en paard evenzeer noodig had. Eenige oogenblikken vóor wij den predikant bij de oude lieden zagen binnentreden was Peter juist naar den stal gegaan, om voor 't laatst nog eens naar zijn paard omtezien en het tuig in °ogenschouw te nemen, daar hij voor geen geld van de wereld wilde, dat er bij het regiment iets op de uitrusting van Hercules af te dingen zou zijn. Wij vinden hem daar nu met zijn hoofd tegen den kop van het trouwe dier geleund en in gedachten verdiept. Waar dacht hij aan? Aan zijn grootouders, die hij over weinige uren, wie weet voor hoe lang, moest verlaten, als 't niet voor altijd was? Aan de gruwelen van den oorlog, waarvan hij reeds meermalen zooveel had gehoord, maar die hij, Goddank, nog nooit had bijgewoond? Of dacht hij misschien aan zijn vader, dien hij nooit had gekend en dien hij toch zoo vurig wenschte nog eenmaal te zien in zijn leven? Misschien dacht hij wel aan dat alles tegelijk. Er gaan soms in een enkel °ogenblik zooveel gedachten door een menschenhoofd ! Maar zeker was het, dat datgene wat hem bezig hield niet zeer opwekkend moest zijn, want zijn gelaat stond droevig en een paar groote tranen rolden hem over de gebruinde wangen. Hercules keek hem van ter zijde, met zijn goedig oog, deelnemend aan; het scheen wel alsof het trouwe dier wist wat er omging in het gemoed van zijn meester en vriend. Een geruimen tijd stonden die beiden zoo daar. Eindelijk hief Peter het hoofd op, slaakte een diepen zucht, klopte het paard zacht en vertrouwelijk op den nek en sprak: „In Godsnaam, Hercules! er is niets aan te veranderen, mijn jongen! Wij zullen maar hopen, niet waar, en elkander niet mismoedig maken. Dat zou de oude inktjes ook nog meer zeer doen. Tot morgen, Hercules, tot morgen !" Bij die woorden verliet Peter den stal en begaf zich naar het huisvertrek, waar hij de oude lieden nog met den predikant in gesprek vond. Ook tot hem sprak de dorpsleeraar, die hem reeds van zijn geboorte af gekend had, nog menig deelnemend en vertroostend woord, en vertrok eindelijk, na van Peter een hartelijk afscheid genomen te hebben en met de belofte aan de oude luidjes, dat hij hen spoedig weer eens zou komen bezoeken. Na het vertrek van den predikant werd er dien avond weinig meer gesproken in het stille vertrek. leder der huisgenooten was te zeer in gedachten verdiept. Het avondeten kwam op tafel, maar werd bijna onaangeroerd weer in de spinde geborgen. Toen begaf men zich als naar gewoonte te bed, ofschoon er bij geen der drie ons bekende personen dien nacht veel van slapen zou komen. Toen de volgende morgen aanbrak, was eindelijk het oogenblik daar, dat zoolang met bange vrees tegemoet was gezien. Peter trachtte zich goed te houden bij 't afscheid, maar 't viel hem moeilijk, o zoo moeilijk. Want grootmoeder smolt in haar tranen weg en scheen er niet toe te kunnen komen, om den geliefden kleinzoon uit haar armen los te laten. Grootvader hield zich beter; ook hij deed zich geweld aan, om het afscheid niet nog pijnlijker te maken; maar nadat Peter zich met vriendelijken drang uit grootmoeders omhelzing had losgemaakt, een laatsten handdruk aan grootvader had gegeven en toen, terwijl beiden hem nastaarden, in galop weggereden en spoedig genoeg uit hun oogen verdwenen was, toen barstte ook de oude man in tranen uit en 't duurde lang, zeer lang, eer hij zijn ontroering weder genoegzaam meester was geworden. (Wordt vervolgd.) --- Eeb "maar" Een „m a a r". Moeder. -- Nou, Jantje, hoe bevalt 't je bij den baas? Schoenmakersleerling. — Erg slecht, moeke; de vrouw van den baas kookt alles, wat ik heel graag lust . ... Moeder. -- Nou, dan .... Schoenmakersleerling. — Maar ik krijg er niks van te proeven. ---