Afloop publieke verkoopingen. DRACHTEN. Ten overstaan van Nots. J. Posthumus alhier is 17 Febr, j.l. publiek verkocht voor: Anne Reitsma: een huis en tuin in de Folgeren aan mevr. M. J. Dorhout geb. Hulsewé te Haren voor ,f 378. Folcke Bosma: een huis met erf aan de N.- dwarsvaart aan Jan Wietzes Mulder alhier voor f2BO. De Geref. Gemeente: een huis en erf aan de N.-dwarsvaart aan Jan Petrus van der Meulen alhier voor f 167. --- Familiebericht Burgerlijke Stand. SMALLINGERLAND. Van 10-17 Febr. Geb oren: te Drachten: Maria Arjentje d. v. F. van Zwol en L. A. Veninga; Hendrik z. v. J Jongbloed en A. Knukkel; Wietze z. v. K. v. d. Lei en H. de Jager. Overleden: te Drachten: Homme 11 mnd. z. v. K. Boonstra en W. de Vries; Nutte Boonstra 51 j. gehuwd met Tjipkje de Jong; Gerrit 3 w. z. v. R. Pool en A. de Vries; te Oudega; Wopke 7 d. z. v. B. de Vries en H. Houtman; te Boornbergum: Teede H. de jong 80 j. wedn. van Tietje G. Folkertsma; te Opeinde: Hattum A. Welling 85 j. wedn. van Frietzen G. de Boer; te Leeuwarden: Regina Johanna Baard 73 j. cd. van Sijtze Tolsma, wonende te Drachten. OPSTERLAND. Van 9-15 Febr. Geboren: te Beets: Sjoerd z. v. Atze Nicolai en Hinke Teijema; Tjibbe z. v. Feitze v. d. Molen en Harmke Visser; te Ureterp: Bruin z. en Wikje d. v. Wieger Veenstra en Martje Grupstra; Jogchum z. v. Hans de Jong en Grietje Postra; te Siegerswoude: Pieter z. v. Sijtze van Houten en Jantje -Kerkhof; te Hemrik: Jitske d. v. Fokke Postma en Jantje Jongstra; te Lippenhuizen: Aaltje d. v. Tjibbele Zandstra en Jantje Hoekstra. 0 verleden: te Bakkeveen: Halbe Wouda 52 j. geh. met Jitske van der Mei; Jan Brik 32 j.; te Hemrik: Sijbe de Haan 77 j. wedn. van Mettje Hamstra; te Langezwaag: Hendrik Jonker 89 j. wedn. van Antje Voiles. TIETJERKSTERADEEL. Van 10-17 Febr. Geb oren: te Tietjerk: Klaaske d. v. Sijbren v. d. Kooi en Jilske Kooistra; te Eernewoude: Grietje d. v. Klaas Bijisma en Baukje Wester; te Oudkerk: Henderika Janke d. v. Folkert Stulp en Trijntje v. d. Meer; te Bergum: Hendrik z. v. Wessel v. d. Kooi en Janke v. Huizen; Geert z. v. Cornelis Blom en Klaaske de Boer; te Giekerk: Eelkje d. v. Tjeerd de Vries en Klaaske v. d. Veen; te Suameer: Lambertus z, v. Tjeerd Veenstra en Houkje Brouwer. O v erl cd en: te Oudkerk: IJmkje Bosma 87 j. echtg. van Meint Metskes Visser; te Oostermeer: Wouter Lammerts v. d. Meer 65 j. echtg. van Tietje Dirks v. d. Meer; te Bergum: Jochem Hedzers Douma 73 j. echtg. van Rinske Tjeerds Wielinga; Sijmon v. d. Hei 71 j. echtg,. van Trijntje v. d. Meulen; te Hardegarijp: Grietje Gjalts Lindeboom 6 mnd. --- Zwemmen in den Winter. Uit een schrijven van mej. Fr. J. van Uildriks in „De Kampioen" aan de kampeerders van een „Kerstkamp" te Roozendaal. „Henri Meyer zegt, dat jullie tenten tegenover den grooten vijver stonden. Nu, â propos, van dien vijver kom ik eigenlijk tot jullie met de vraag, of je er ook over gedacht hebt om jullie kampleven nkg prettiger te maken door een bad in dien vijver. Je zoudt dat heel goed hebben kunnen doen in dien mooien zonneschijn van dien Vrijdag en Zaterdag van Kerstmis, en als jullie aantal nogal groot is geweest, zou je wel meer dan één enkele bijt hebben kunnen openmaken, zoodat je had kunnen zwemmen. Ik geef dezen raad niet enkel uit theoretische overwegingen, omdat het mij voor jonge menschen goed lijkt, dat ze zich harden door 's winters zoowel als des zomers in het koude water te gaan, maar de raad komt regelrecht midden uit de praktijk, hoor, en ik kan jullie de verzekering geven, dat hij van harte gemeend is en dat ik o zoo graag wilde, dat jullie hem opvolgde. Op die beide Kerstdagen, toen jullie zoo druk bezig waart in je Kerstkamp, heb ik als alle dagen mijn bad genomen in de Berkel, in onze badinrichting hier te Lochem, en 't was die dagen wel bijzonder heerlijk met de zon, die de kamertjes zoo lekker had gestoofd. Bij uitzondering ging ik die dagen tusschen elf en twaalf uur baden, omdat ik eerst de bijt moest laten kloppen; anders zwem ik al 's morgens vóór het ontbijt, om den morgen ongebroken te houden. In den zomer heb ik nooit zooveel mooie zonsopgangen gezien als in deze Decembermaand van 1914. Boven onze Lochemsche heuvels kwam de zon tegen achten zoo heerlijk mooi op en tintte de lucht met rose en roode kleuren, afgewisseld met het lichtste blauw, zoo beeldig als zelden in andere seizoenen. Het is nu al sinds 1900, dat ik geregeld 's winters blijf zwemmen, en ik kan jullie niet anders aanraden dan mijn voorbeeld te volgen, het voorbeeld van een vrouw van zestig jaar!" --- De lakonieke Adolf. Een jonge boer uit Baden had van den beginne af meegevochten en was 't laatst bij de gevechten in Vlaanderen. In drie maanden had hij twee brieven aan zijn vrouw geschreven, waarvan de eerste aldus luidde: Beste vrouw. Ik ,leef nog en 't pakje heb ik gekregen. Als de kleine jongen stout is, sla er dan op. Gegroet, ADOLF. De tweede brief week weinig van den tekst van den eerstgn af: Lieve Bertha. Ik leef altijd nog, hetgeen me sterk verwondert. Als de jongen nog stout is, sla er dan maar weer op. Gegroet, ADOLF. Eenige dagen geleden kwam er een fotografie uit een lazaret in Heidelberg; daarop zag de jonge vrouw haar man met een aantal anderen en hij had het IJzeren Kruis op de borst. Op de keerzijde van de foto stond: Lieve Bertha. Ik was gewond. Nu weer in orde. Morgen gaat het er op los. Als de jongen stout is, trek hem aan de ooren. Gegroet, ADOLF. De vrouw schreef hem, dat hij haar toch tenminste zeggen zou, hoe hij het ijzeren Kruis gekregen had. Lieve vrouw. Dat zaakje met 't IJzeren Kruis was heel eenvoudig. De majoor riep mij, ik moest stil staan en de sergeant heeft 't me op m'n vestje gespeld. Gegroet, ADOLF. --- Advertentie AD VERTS°:,NTIEN. Laverman's Leesbibliotheek. Dagelijks geopend. Geeft ruime keuze lectuur voor jong' en oud. • 2:EIhno„„ ' CL -- D—. A -• la • cp n • o c. 4 • .1 001 P ao, 0) p, D CD 0, g '4 C P ‹V • .9 r9 0- 0" 0 O ob 0 P 2_ CL P, t 3- 2 0 . 3 otp, _ Ld. Xd3edi-e, eVzii&n, j -J3teuitgandetk 1 Ver~ J3ar,ametew 1 Meet/mon , esktme/ri, mw. I. ... 0 .4 c 5 C t> • , d -C 0i) , 92 • c ,TY -ot -9 E g .• c • d C L; C 0 -c c C sZt • • C --- Advertentie ONTVANGEN Nieuwe PRUIMEN vanaf 30 ets per 5 ons. G. BOSMA Wz. INKT, speciaal voor :: Vulpenhouders. Vraagt den Zelfvuller, elke gebruiker roemt hem. Prijs slechts 70 cent. R. W. LAVERMAN. Onderlinge – Levensverzekering-Mij. van – Eigen Hulp. Hoofdagent : RE Ko ZIJLSTRA. De Vrouw" Het boek met alle ly • inlichtingen en raadgevingen, nuttig voor elke vrouw. Wordt op aanvraag franco toegezonden in gesloten couvert, tegen toezending van 20 ds. aan postzegels. Adres: S. HEIJN, Oude Ebbingestraat 475, Groningen. --- Advertentie BERICHT! iff H 1 , Door dezen geven wij kennis aan de heeren AFNEMERS en ARCHITECTEN van onze 200 gunstig bekend staande Triplexplaten, merk ~Pieus, dat wij als VERTEGENWOORDIGER in de Noordelijke Provincien voor onze fabriek hebben aangesteld den heer STOIT Fijnhouthandel, GRONINGEN. Eindhoven, Januari 1915. N.V. Houtindustrie PICUS'', v.h. J. BRUNING & ZOON. M. Verwijzende naar bovenstaande, maak ik de heeren TIIMERFABRIKANTEN AANNEMERS. MEUBELMAKERS:enz., enz. attent, dat ik voortaan in staat hen, alle soorten Triplexplaten (merk „Pieus") legen lahrieksprilren te leveren, mits hij menige partij. Steeds groote magazijn-voorraad aanwezig. Monsters en prijsopgaaf op aanvraag. Onder beleefde aanbeveling, Uw dw. dr,.. STOIT Jr, FIJNHOUTIIANDEL. Kantoor Papengang 2, GRONINGEN. ' OZClet.P4Rg,t4; – fflciVißth TE •- ; „ --k, ,=:* ,`• • ,9011,,,, --- Advertentie \ Ontvangen: tpkt, . een groote zending 0.0 I> ZWARTE en GEKLEURDE ,•• JAPONSTOFFEN. s\ I Prachtige sorteering. Nieuwste dessins. W. I. BRANDSMA ... Drachten. NINZIWIQ2I,^III27~ \: : Prima lste klas atelier voor Dames- en 04,\1/4 Kindercostumes „Os' Oi \ w•-- `01? e\ . onder leiding van BEKWAME COUPEUSE. (is --- FEUILLETON. Het berouw van Savéli. 17. In haar nieuwe omgeving voelde mevrouw Bagrianof haar hart voor betere indrukken opengaan. Eens op een dag, nadat zij met welgevallen de rooskleurige wangen en de heldere oogen had beschouwd van haar kind, dat voordeelig ontwikkelde in deze zachtaardige omgeving, kwam er bij haar een plan tot rijpheid, dat reeds sedert geruimen tijd wortel schoot. Zij ging den maarschalk spreken en vroeg hem opeens, of zij niet hare boeren vrij zou maken. De maarschalk zag haar verbaasd aan; in dien tijd was afschaffing der lijf eigenschap nog zeer zeldzaam; het voorbeeld van het goevernement vond geen navolging, omdat weinigen de heerendiensten .en jaarrenten opofferden, welke het zekerste deel hunner inkomsten uitmaakten. „Gij hebt hun reeds hun schulden kwijtgescholden, lieve vriendin," sprak hij, „dat was zeer goed gehandeld, maar ik moet u opmerken, dat gij niet rijk zijt." „Ik weet het," antwoordde de weduwe, „maar ziet gij, het is voor mijn kind; mijn andere kinderen zijn heel jong gestorven. Ik meende dat deze kleine zou sterven zooals de anderen, en het verwonderde mij zeer, haar te zin opgroeien alsof zij geen Ilagrianof was. In dien tijd, of beter alle dag ;n, meende ik haar te zullen verliezen • en heb ik eene belofte gedaan; ik dacht dat de kinderen stierven wegens de zonden van hun vader, en ik heb beloofd, indien dit kind bleef leven, dat ik mijn best zou doen om de misslagen van mijn echtgenoot weder goed te maken. Hoe zou ik dit beter kunnen dan door de vrijheid te schenken aan hen, die zooveel hebben geleden?" "Zeer goed, maar voor u zelve, als gij hen ontslaat van hun jaarlijksche pacht, en hun den grond in eigendom afstaat, dan houd gij niet veel over en buitendien uwe dochter is minderjarig, en gij kunt niet over haar aandeel beschikken zonder toestemn-tims ven den .vce),gd." „Dat weet ik," antwoordde.' zij;, „evenwel kan ik mijn zevende part, dat mij toekomt als weduwe, afstaan, en ik doe het van ga.nscher harte. Bedenk, dat ik het beloofd heb, en dat door die belofte mijn kind is blijven leven! Als ik ze niet vervulde, zou God- mij zeker straffen door mij mijn kind te ontnemen..., en als ik inijn kind moest missen...." Door haar tranen kon zij niet verder spreken.. „Welnu, wat wilt .gij van mij? Ik ben bereid u te helpen," sprak de maarschalk, .getroffen door de moederlijke bijgeloovigheid. „Ik heb nooit' iets van die zaken geregeld; regel dus alles • voor mij; als ik maar genoeg overhoud om van te leven, en de boeren van. Bagrianowka vrij mogen zijn. Die der andere dorpen kan ik niet vrij maken," voegde zij er zuchtende bij, „omdat alles mij niet toebehoort, en bovendien, dezen hebben ook niet zooveel te lijden gehad." De weduwe sidderde en sloot de oogen bij de gedachte aan de 'afgrijselijkheden, waarvan zij onvrijwillig getuige was geweest. „Denk niet meer aan dat alles; ik zal mijn best doen omdat gij vast besloten zijt. Geef mij uw volmacht, en men zal u nergens mede lastig vallen." De maarschalk bracht de zaak, tot algemeene tevredenheid, tot ean goed einde. Op een zekeren dag in den zomertijd kwam hij bij mevrouw Bagrianof, die op een bank in den tuin met naaiwerk bezig was, terwijl haar dochter zich in het groen verlustigde. De weduwe zag van verre het papier, dat hij in de hand hield; zij wilde opstaan en hem tegemoet loopen, doch haar beenen weigerden hun dienst. Zij riep haar kind bij zich en wachtte vol ongeduld het belangrijke nieuws. „Ik wensch u geluk, mevrouw," sprak hij, „uwe boeren zijn vrij; gij hebt een groot werk gedaan." „God zij geloofd, nu kan ik gerust gaan slapen. Het is voor u, kleine, verstaat gij? Het is voor u, dat ik het beloofd had, opdat gij lang moogt leven. Moge de Heer mijn gebed verhooren!" Toui. het nieuws ie Bagrianowska aankwam, daeht niemand er aan, zich erover te verheugen. Na zooveet jaren van' een ondragelijk juk waren die menschen plotseling vrij in hun gaan en komen, in hun huwelijken, in het beplanten van hun boomgaard, in het drijven van handel; dat wee te -veel op eenmaal, en zij durfden niet geboven aan hun geluk, maar langzamerhand werd het lichter in hun harten. De priester had bun order een ijskoude onverschilligheid de acte veorgelezen van hun vrijmaking; weldra liet hij hen een voor een aan de pastorie komen, om hen hun rechten en verplichtingen te leeren. Na alicop van zes weken waren zij in het volkomen bezit hunner rechten, en ongeveer besloten, rekening te houden met hunne verplichtingen. Zoo ondankbaar als den menschen waren, vergaten zij de weldaad, om alleen te zien naar de voorwaarden waarop zij verleend was. „Als mijn hut afbrandt, moet ik haar zelf weer laten opbouwen," 'dachten eenigen. Maar toch vonden zij, dat de voorwaarden zacht waren, en zonder morren onderwierpen tij zich er aan. Alleen Jeremias weigerde hardnekkig, zich als een vrije te beschouwen. „Ik Wil niet, dat de dame mij vrij maakt," sprak hij eigenzinnig. „Men Maakt geen mensch vrij tegen zijn wil, onderstel ik! Welnu, ik ben niet vrij, ik ben een slaaf, -- als slaaf zal ik sterven; een papier meer of minder zal daaraan niets veranderen. Zoo denk ik er over," Savéli dacht er anders over; hij was een en al verrukking, toen hij zich vrij gevoelde; vrij in zijn komen en gaan. liet zwervende leven van den colporteur lachte hem toe, en het dorp had voor hem nog te versche herinneringen. klij nam con patent, deze maal op Zijn eigen naam, om op de dorpen te reizen. Mevrouw Bagrianof was nog niet teruggekeerd naar Bagrianowka. De herfst begon te komen. Reeds waren de kraanvogels en de ooievaars naar het Zuiden vertrokken toen de maar-3c7ialk haar op een goeden dag zijn kabinet zag binnenkomen. „Ik kom afscheid van u nemen, sprak zij. „Gij hebt ons gekoesterd als twee gekwetste vogels, gij hebt ons gastvrijheid en liefde betoond volgens de wet van Christus, en ik heb hier de beste dagen mijns levens doorgebracht; maar het wordt tijd dat wij heengaan. ,Wij vertrekken Zaterdag naar Moskou." ,Nu reeds?' vrnO, de grijsaard. „Als gij ons wilt verlaten, wacht dan tot het voorjaar; wat beweegt u om den winter door te brengen in een vreemde plaats? Blijf bij ons." „Neen," zcide de weduwe, ,de kleine gewent te veel aan uw weelde. Later zou het haar hard vallen daarvan afstand te moeten doen. Den volgenden Zondag, op het uur der godsdienstoefening te Bagrianowka hield de berlina van den maarschalk stil voor de kerk, en de verbaasde boeren zagen hun meesteres en haar dochter in diepen rouw uitstijgen. De priester ontving haar met het kruis, e; de dienst nam daarop een aanvang. Onder de godsdienstoefening hielden de boeren onophoudelijk de oogen gericht op hun meesteres, en zij herinnerden zich den tijd, dat de gestalte van den wreeden heer haar vergezelde. Eenigen de besten gevoelden een weinig medelijden en dankbaarheid jegens haar. Na den dienst verzamelde het dorp zich op het groote plein en de staroste kwam der meesteres brood en zout aanbieden tot dank voor de verleende gift. Op het zien van dien schotel kwamen haar de tranen in de oogen; zij kon hem ternauwernood aannemen en liet hem daarom aan haar dochtertje geven. (Wordt vervolgd.) --- Modern, Morgen moet ik mijn half jaar wegens 'n kleine onregelmatigheid bij mijn bankroet gaan afzitten. En waar blijft je vrouw zoolang? Die stuur ik naar de Riviera! --- Hoe hij 't uitlegde. Nee, dit vleesch, dat n me gaf, is niet 't soort, dat ik gewoon ben. Juist zoo, dat dacht ik we 1.... dit is prima! ---