Advertentie Bekendmaking. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van Harlingen: brengen ter kennis van de ingezetenen, dat de afgifte van gefiltreerd water uit de vijvers bij het Station en bij de voormalige Franekerpoort zal plaats hebben des Voormiddags van 8-14 uur. %middags van 121/2-11/2 uur en Zaterdags n 4-6 uur. En is hiervan afkondiging geschied waar het behoort, den 19 Juli 1881. Burgemeester en Wethouders voornoemd, VAN HEEMSTRA. De Secretaris PRUIS. --- Buitenlandsch Overzicht. 17 39 Juli. In den tijd, toen we de schoolboel: en over mVaderlandsche geschiedenis", die soms wat al te vaderlandsch gekleurd waren, waren doorgeworsteld en met eenig oordeel des onderscheids een blik sloegen in de meer uitvoerige jaarboeken onzer historie, toen we herinneren 't ons nog levendig wekte veel onze verontwaardiging en afkeer, wat we vroeger hadden leeren prijzen. Dit was o.a. het geval met eene bladzijde uit de geschiedenis van het jaar 1814, die nl. , waarop liet ontstaan en de wijze van invoering der eerste grondwet voor het pas verrezen koninkrijk der Nederlanden vermeldt wordt. Men weet dat deze door Van Hogendorp ontworpen en er geheel op ingericht was om de oude monarchale beginselen met den nieuwen toestand te vereenzelvigen en om dat tweeslachtig karakter weinig geschikt om tot grondslag te dienen van een nieuwen constitutioneelen staat. Het ontwerp werd den volke voorgelegd. Kemper en eenige anderen, die er zich tegen uitlieten, werden niet gehoord. Eene vergadering van 600 notabelen, door de regeering aangewezen en door het volk beoordeeld, zou in naam van dat volk het ontwerp onderzoeken en bezweren. Den 29 Maart werden de 600 vertegenwoordigers opgeroepen. Meer dan een zesde deel bleef afwezig. Gemakshalve werd over de Grondwet in haar geheel, niet over ieder artikel gestemd. De vergadering, die des morgens tusschen 10 en 11 uur was aangevangen, had zich na het hooren van eene 21/5 uur lange redevoering, waarin de woorden Oranje, verlossing van het juk van den overweldiger, vaderlijke regeering en zelfstandig volksbestaan tot in het oneindige werden geexploiteerd, aan het werk gezet en was binnen weinige oogenblikken met hare zware taak gereed. Binnen weinige uren waren de voorwaarden vastgesteld, onder welke een vrij volk zou worden bestuurd; er was te nauwernood tijd geweest tot stemming voor de 450 leden. Eene soortgelijke verontwaardiging als ons indertijd bekroop bij de vermelding van een feit, dat van zooveel slaperig goed vertrouwen, van zooveel laakbare onverschilligheid getuigt, zal bij menigeen gewekt worden bij de mede. deelingen onder de buitenlandsche berichten omtrent de tegenwoordige geschiedenis van het pas tot een zelfstandig bestaan geroepen Bulgarije en zijner nieuwe grondwet. Dankbaarheid jegens het geslacht der Oranjes moge hier, er • kentelijkheid voor Ruslands krachtige bevordering van het werk der bevrijding daar de grondtoon zijn geweest van de stemming der natie, dit beginsel vergoelijkt, maar verontschuldigt hare flauwhartigheid niet. Toen door den persoonlijken invloed van Alexander II van Rusland prins Alexander van Battenberg in Bulgarije aan het hoofd der regeering gesteld was, bleek alras in welke school deze jonge vorst was opgegroeid. Hij legde wel den eed op de kortelings ingevoerde en vrij bruikbare grondwet af, maar maakte er geen geheim van, dat hij weinig met haar inhoud en strekking was ingenomen. Het landsvaderl ijk regeeringssysteem op Russischen voet trok hem meer aan. Daartoe te komen zou echter niet mogelijk zijn zonder een buitengewonen maatregel buiten de constitutie om. Wel spreekt een artikel in die constitutie van de bevoegdheid van den vorst om zelf zonder volksvertegenwoordigers bijeen te roepen, wetten uit te vaardigen en maatregelen te nemen die als wettig worden aangemerkt, doch dit artikel doelt duidelijk genoeg op tijden van oorlog of revolutie. Toch is het door vorst Alexander te baat genomen om na zijn jongste bezoek aan Petersburg met de volgende eischen voor den dag te komen: //Een onbeperkte volmacht aan den vorst voor den tijd van zeven jaren, des noods met een Staatsraad als raadgevend lichaam naast of onder hem. Het recht om in de administratie alle verbeteringen te brengen, die hij wettig oordeelt. De zitting der Volksvertegenwoordiging voor een geheel jaar te schorsen en gedurende dien tijd te regeeren met het budget van het vorige jaar. Na of voor het verstrijken van den termijn van zeven jaren zal eene vergadering van de dubbele volksvertegenwoordiging worden bijeen geroepen, om al de maatregelen goed te keuren, die de vorst in dien tusschentijd zal hebben genomen." Een paar andere artikelen in de grondwet schrijven voor in buitengewone gevallen eene verdubbelde kamer bijeen te roepen, waarin eene meerderheid van 2„ de bevoegdheid heeft om in overleg met den vorst de constitutie te veranderen. Deze artt. moesten dienen om aan de vervulling der gestelde eischen het noodige wettig gezag bij te zetten en de vorst kreeg zijn zin. De op deze wijze gevormde Kamer kwam bijeen. De nationale vergadering (in hoever ze dit werkelijk was moge ieder voor zich opmaken uit de reeds vermelde berichten omtrent de gebezigde dwangmaatregelen ten behoeve der regeeringskandidaten) nam zttting in een houten gebouw te Siatowa, opzettelijk voor dit doel ingericht. Het was een bont toneel. De meeste afgevaardigden verschenen in hunne nationale kleederdracht. Ten 10 ure 's morgens trad de Vorst de vergaderzaal binnen. Hij droeg de uniform van Russisch kolonel. Onder levendige toejuichingen nam hij plaats op een troon. Om hem heen schaarden zich de leden van het corps diplomatique, de exarch, de bisschoppen en een groot aantal Russische en Bulgaarsche officieren. De vorst nam het woord. Hij bedankte de afgevaardigden voor de hartelijke wijze, waarop zij hem ontvangen hadden en noodigde hen uit zonder omwegen te verklaren of zij hem met de door hem geëischte volmacht wilden bekleeden. Nauwelijks had hij uitgesproken of eenigen der afgevaardigden riepen Pryechnze Pryechme(Wij allen nemen aan.) Deze kreet werd spoedig algemeen en daarop volgde het teekenen eener verklaring, houdende bekrachtiging van de dictatoriale volmacht van den vorst. De zitting had nog geen uur geduurd. De leden der oppositie waren niet verschenen. Een protest uit hun midden, door Zankoff onderteekend, was bij den vorst ontvangen maar daarvan werd aan de vergadering geene mededeeling gedaan. Zoo zal dan nu voortaan een nieuw tijdperk voor den pas herboren staat intreden, waarin de natie haar lot gesteld heeft in handen van een jong vorst zonder persoonlijke verdiensten, zonder zelfs een betooverenden naam te voeren, wiens wenschen op eenmaal «de wenschen der natie zijn geworden." Dit laatste leest men althans in de proclamatie, waarin Alexander zijne onderdanen heeft bedankt voor het groote vertrouwen, dat zij in zijn regeeringsbeleid stellen. Tegenover hen die beweren dat hij een vijand der vrijheid is, verklaart hij, dat hij aan zijn volk de ware vrijheid zal brengen, wanneer wanorde, willekeur en onderdrukking zullen hebben opgehouden het land te teisteren. De proclamatie sluit met de verklaring, dat de vorst rekent op de vriendschap van Rusland, de achting van het beschaafd Europa, de liefde van zijn volk en de hulp van het Opperwezen. Wij willen ons oordeel opschorten, maar brachten een episode uit onze eigene geschiedenis te berde om uit de overeenkomstige oorzaken tot mogelijke overeenkomstige gevolgen te kunnen beslechten. Wij weten, dat na verloop van drievierden eener eeuw Nederland nog zucht onder den pijnlijken druk, door menigen misslag, tijdens een vaderlijke regeering van koning Willem I begaan, in het leven geroepen. Hadden zich de Bulgaren niet kunnen spiegelen aan hunne broederen, de Russen, in wier land de alleenheerschappij hier en daar reeds ontaardt in volslagen anarchie, onder wie het verarmde en uitgemergelde volk zoo duidelijk bewijst dat ook in het maatschappelijk leven de natuurwet geldt: op bederf volgt ontbinding; waar geen eigen vrij leven is nestelt zich een heer van parasyten in het kranke lichaam Nog steeds, al zwijgen voor een oogenblik de nihilisten, wordt het rijk van den Czaar geteisterd door ramp op ramp, uitgestrekte branden, waardoor gansche steden vernield worden en moedwil en hebzucht den vrijen tengel vieren, kwaadaardige ziekten, die de bevolking van geheele dorpen of hunne veestapels uitmoorden, nieuwe vervolgingen in 't Zuiden en Westen tegen de Joden, in Noorden en Oosten tegen de daar gevestigde Duitschers onder het dwaze voorwendsel ',dat de keizer bevel heeft gegeven de vreemdelingen uit zijn land te verjagen en de goederen en eigendommen onder de boeren te verdeelen," terwijl de plaatselijke besturen onwillig of onmachtig zijn om in tijds en met kracht tegen de ongeregeldheden op te treden. Natuurlijk dat de Duitsche ambassadeur zich het lot zijner landgenooten onmiddellijk heeft aangetrokken. Te Konstantinopel moet groote gisting heerschen, naar aanleiding van het proces-Midhat .pacha c.s. Men achtte een opstand tegen den Sultan waarschijnlijk. Het grootste en belangrijkste deel der lersche landwet is thans door het Engelsch Lagerhuis afgehandeld, maar het kan nog zeer wel wezen, dat de leren weer zullen gaan obstrueeren, in welk geval Gladstone hoogstwaarschijnlijk de urgentverklaring zal voorstellen. Maar de Premier hoopt nog het beste en rekent op Woensdag als einddag. In dat geval zal Donderdag de interpellatie Hicks-Beach (Transvaal) worden behandeld. Eindelijk is te Parijs het belicht ontvangen waarnaar sedert eenige dagen in Frankrijk reikhalzend werd uitgezien. Een dépéche van 17 dezer meldt: PSfax is gisteren genomen door de Franschen, die haar met een sterke troepenmacht hebben bezet." De dépéche voegt er bij, dat de inneming nop schitterende wijze" geschiedde. In plaats van Dufaure benoemde Zaterdag de Fransche Senaat den scheikundige Berthelot (gematigd Republikein) tot lid voor het leven. Voorts heeft de Senaat in tweede lezing, met geringe wijzigingen, de drukperswet goedgekeurd. Naar verzekerd wordt zullen de nieuwe Kamerverkiezingen plaats hebben den 18den September ot 2 October e k. Bij gelegenheid van het Nationale Feest op 14 dezer is door den president der Republiek aan 1450 personen, die wegens misdaden en vergrijpen tegen het gemeene recht, straf ondergingen, geheele of gedeeltelijke kwijtschelding of ook verzachting van die straffen verleend. --- FEUILLETON. Het verloren kind. Een verhaal van B. MöLLHAUSEBN ACHTSTE HOOFDSTUK. (22.) Toen Philp door stem en gebaren zich van de noodige aandacht verzekerd had, begon hij op een spotachtigen toon en met eene kracht van stem die zijne woorden een eigenaardigen nadruk bijzetten : »Gij lieden hebt mij voor een goeden kerel verklaard. Een uur geleden zou mij dit compliment welgevallig geweest zijn. Nu echter kunt gij er mee naar den drommel loopen !" En terwijl zijn wild, verweerd gelaat zich met een donkerrooden gloed overtoog, vervolgde hij hartstochtelijk : »Burgers van Kalifornië, hoort ! Ik ben niets meer of minder dan de gemeenste boef, die ooit uwe wetten overtreden heeft, en zijt gij er op gesteld mij heden morgen tot straf voor mijne overtredingen op te knoopen, ik geef mij gewillig aan u °ser !" »De man is gek ! Hij kraamt niets dan onzin uit, alleen om zich uit den brand te redden !" klonk uit de verte eene stem. Philp keek in de richting van waar het geluid kwam en herkende Standby, die zich in zijn vlucht niet durfde te overhaasten, om het volk geen argwaan te geven. De Sennora stond achter hem. Al wie haar in 't gezicht zag, schrikte bijna van dien blik, waaruit enkel woede en wraakzucht sprak. »Als hem den mond niet gestopt wordt," beet zij haren ontrouwen minnaar in het oor, »dan beleven wij nog, dat mijn getrouwe Standby ter wille van een onnoozele tortel en een Chineeschen dwarskijker gelyncht wordt» En met een honend gelach verdween zij (inde; de menigte. Philp was door Standby's uitval een weinig van zijn stuk gebracht maar hernam spoedig zijn gewone driestheid. »Neen, neen !" riep hij met een dreigend gebaar tegen zijn vroegeren eedgenoot, »ik spreek geen onzin, maar, heden misschien voor het eerst van mijn leven, de zuivere waarheid! Ja, gentlatnen, als gij vraagt wie het waren, die u tegen John Chinaman ophitsten,ik ben er een van, en ik herhaal, als gij er op gesteld zijt mij den strot dicht te binden, ga vrij uw gang. Het leven kan mij niets meer schelen, nu ik van dien armen duivel van een China. man de hand er op heb, dat hij mij de zonde vergeven heeft. Maar mij niet alleen, ook de anderen, die hunne stem verhieven tegen den verslagenen staartman treffe uwe wraak. De vervloekte leugen, waaraan ook wij geloof sloegen, werd uitgedacht door iemand, die het op de onschuld van de engeláhtige Lucile toelei. Had de vent een dozijn paarden uit ons kamp gestolen of een half dozijn stevige kerels de keel afgesneden, ik had mij liever de tong laten afsnijden dan door een enkel woord hem te verraden. Hier is het een geheel ander geval. Van tong uitsnijden gesproken, daaraan kan geen gedachte meer zijn sedert ik getuige geweest ben en 't was waarachtig aandoenlijk om het aan te zien hoe het Miss Lucile na vreeselijke inspanning gelukt is, hare verstijfde tong weder te gebruiken. Ik meende ook, dat zij toegeloopen was om John Chinaman aan te klagen, maar heb gezien dat zij hem met haar lichaam trachtte te beschermen alsof hij haar vader geweest was ! Maar gij hebt het immers zelf gezien. Daarom, doe met ons wat gij wilt. Hier sta ik, en daar giads staat hij, die het complot op touw heeft ge• zet 1" Hij wees dit zeggende op Standby, die hem van ter zijde op eenigen afstand genaderd was. Philp verbleekte, toen hij den boosaardigen blik van den speler op zich gericht zag en voor hij nog zijne aanklacht kon vervolgen, riep deze gillend uit: »Hij zelf is de aanlegger van het gruwelstuk en mag ter helle varen 1" Met de snelheid des bliksems haalde hij een geladen revolver van onder zijn blouse, richtte die op zijn vroegeren makker en vuurde tweemaal achtereen voor iemand het beletten kon. Toen Philp niet ineenzonk maar slechts ruggelings tegen den muur viel waarvoor hij stond, wilde hij nog een kogel op j hem afzenden, doch nu werd hein juist bij tijds het wapen door een der omstanders uit de hand geslagen. Allen hadden reeds partij getrokken voor den ruwen, thans doodelijk gewonden man. Eene angstige stilte volgde op deze nieuwe scZine. Standby zag met wilden blik om zich heen en begreep dat het de stilte was, die den storm voorafgaat. Hij las zijn vonnis in elk oog, dat hij ontmoette en hij beefde in het bewustzijn, dat hij de gerechte straf voor zijne misdaden niet meer kon ontloopen. Nog één middel ter redding bleef hem over. Philp had zijn naam nog niet genoemd en aan zijne handeling kon ook eene andere uitlegging worden gegeven. Edoch, voor nog de storm losbrak, stiet Philp een vreeselijken vloek uit en riep, terwijl zijn wild rollend oog vast op Standby gericht was : »Ik heb den dood verdiend, maar hij, en met inspanning zijner laatste krachten wees hij op zijn moordenaar, maar hij, die mij den dood gaf, mijn oude vriend Standby. ... hij was het . . die het vonnis opmaakte ... . van Miss Lucile ." Zijne krachten waren gebroken. Hij greep om zich heen naar een steunpunt en als een gevelde eik stortte het zware lichaam ter aarde. Weder volgde die onheilspellende stilte, gedurende welke Standby doodelijk beangst om een uitweg zocht. Voor hij dien vond verhief zich reeds weder dat dreigende, doffe gebrul, dat straks tegen den armen Chinees -was aangeheven. Al luider en luider klonken de stemmen, die om wrake riepen. Eenigen der verstandigsten onder het volk slaagden er echter in om verder bloedvergieten te voorkomen door den dubbelen misdadiger te grijpen en weg te voeren, dwars door de verbitterde menigte heen, die huilend en schreeuwend den optocht volgde. De arme Fo Chung was in de woning van den Opticus op een zacht bed gelegd. Aan zijne legerstee zaten Lucile en hare moeder en stonden Waldbeck en zijne overige huisgenooten. Allen klopte het hart van een zalig gevoel over het wederzien. De uitdrukking der gevoelens van blijdschap werd echter gesmoord door de deelneming in het lot van den lijder, aan wien allen zooveel verplicht waren. Niet de mond, maar de oogen alleen spraken hier uit waar het hart vol van was, behalve dat nog de moeder de hand van het wedergevonden kind bestendig in de hare geklemd hield en die bijwijlen zenuwachtig drukte. Vader, broeders en zuster konden zich niet verzadigen aan den aar.- blik van die twee. De verrassende werkelijkheid kwam hun nog als een schoone romantische droom voor. Zij konden zich nog maar half van den toestand rekenschap geven en durfden alsnog van niemand opheldering vragen. Ook Percy week geene minuut van de sponde des gekwetsten. Hij liet geen middel onbeproefd om zijne smarten te verzachten en zijn leven te redden. Helaas, het bleek hen maar al te ras, dat er geene redding meer mogelijk was. Na het zorgvuldigst onderzoek moest hij zich bekennen, dat de inwendige kneuzingen, die men den ouden man door trappen en stooten had toegebracht, hem nog slechts eenige uren levens vergunden. Zoo verliep eindelijk de aan belangwekkende ontknoopingen zoo rijke dag. De avond viel en den nu volgenden nacht vreesde men zich te moeten bereiden op eene scheiding, die over het geluk van al de aanwezenden een zoo droevige schaduw zou werpen. VValdbeck en de kinderen hadden zich teruggetrokken. Zij wilden zich door eene korte rust sterken om op hunne beurt de bewaking van den kranke op zich te kunnen nemen. Deze was in een schijnbaar rustigen sluitner gevallen; maar nog altijd zaten Lucile en hare moeder hand in hand zwijgend aan zijn leger en luisterden naar zijne vrij geregelde ademhaling, terwijl Percy aan de andere zijde van het bed de hand des gewonden in de zijne hield en den langzaam verflauwenden polsslag waarnam. Slot volgt. ---