Advertentie Bekendmaking. Het Gemeentebestuur van Harlingen Brengt bij deze, naar aanleiding van het besluit van Heeren Gedeputeerde Staten in deze provincie van den 22 December 1881, no. 2, afdeeling B, (provinciaal blad 110. 142) ter kennis van de ingezetenen de navolgende Missieve : »De Minister van Watei staat, Handel en Nijverheid, Gelet op de Koninklijke besluiten van 9 November 1869 (Staatsblad no. 167) pn 15 October 1873 (Staatsblad no. 137), waarbij de stempelmerken en het afkeuringsmerk voor de maten, gewichten en gasmeters zijn vastgesteld, Heeft goed gevonden : 1. Te bepalen dat het goedkeuringsmerk, gedurende het jaar 1882 te bezigen, zal zijn bij den ijk en herijk der maten en gewichten de letter R. in den gewonen drukvorm, schuin gesteld. Bij den ijk van gasmeters : de Koninklijke Kroon. 2. Wordt verder ter algemeene kennis gebracht, dat het merk van het kantoor, waar de eerste stempeling heeft plaats gehad, volgens ministerieele beschikkingen van 25 Januari 1873 no. 174 (12de afdeeling) en 22 November 1878 no. 57 (afdeeling Handel en Nijverheid) voor elk der hierna volgende kantoren uit het daarbij vermeld cijfer bestaat en dat voor het Kantoor Leeuwarden het cijfer 15 is. En is hiervan af kondiging geschied, waar het behoort, den 31 Dec. 1881. Het Gemeentebestuur voornoemd J. FOEKENS 1. b. De Secretaris PRUIS. --- Buitenlandsch Overzicht. 1 3 Jan. Voor we onze beschouwing in vogelvlucht vervolgen, een uitstap naar het Zuiden van Afrika', naar de Transvaalsche republiek, welks geschiedenis van het verloopen jaar zoo nauw met die van het Westen van ons werelddeel verbonden is. Wij verwijlen een °ogenblik bij het feest van 14 Dec. jl., het overwinningsfeest der wakkere Boeren, die na langen, bangen strijd eene hoopvolle toekomst te gernoet gaan. Te Paardenkraal wordt een groot feestmaal gehouden. Vijftien duizend menschen zijn bijeen, onder welke 4000 gewapende mannen. De landdrost van Pretoria zit voor en redevoeringen worden gehouden door hen, die met zwaard en pen zoo roemvol voor de vrijheid der Transvaal hebben gestreden, de heeren Krtiger, Joubert, Pretorius, Jorissen: voorts door den Britschen resident Hudson en den opperrechter Kotzé. Daarna wordt wapenschouwing gehouden over het republikeinsche leger, 2000 manschappen te paard en evenveel te voet. Een kanonschot geeft het sein en terstond worden de paarden gezadeld, snel als de wind rennen de gewapenden tegen de omliggende heuvelen op en scharen zich op de toppen er van. Deze evolutiën en eene soort van verrassende cirkelvormige beweging door de ruiterij, gepaard met het zekere schot der Boeren en de eenvoudigheid van den legertrein, verklaren waarom de Boeren met zoo gering verlies eene zoo roemrijke zege konden behalen. Het volk draagt nu steenen aan om in het front van een hoog platform eene pyramiede op te richten. Daaromheen worden dankliederen gezongen. Deze indrukwekkende plechtigheid besluit het feest. Als bijzonderheid wordt vermeld, dat het volk wedijverde in vriendelijkheid en gastvrijheid jegens de Eno•elsche bezoekers, hoewel bij de toespraken kolonel Lanyon, die gebrandmerkt werd als de stichter van al de troebelen, het bitter moest ontgelden. De huidige regeeringsvorm wordt slechts als voorloopig beschouwd. Het volk verwacht de vorming van een krachtig gouvernement van Afrikaanders onder een goeden president. Opperrechter Kotzé wordt door de meerderheid voor dit ambt -het geschikst geacht zegt de Durbansche berichtgever van de Times wegens Zijne opleiding, ervaring, rechtschapenheid en adel van karakter. Hij geniet het onbeperkt vertrouwen van Flollanders en Engelschen beiden. De verjongde republiek gaat met moed de toekomst tegen. De strijdgenooten van gisteren beijveren zich als om strijd door inspanning van alle krachten den bloei van het vaderland te verzekeren. De zaken gaan druk en de prijzen der producten zijn stijgende; de vrees voor een opstand der inboorlingen is geweken; zels die van Mapock's stam komen werk zoeken. Het plan van den Delagoa-spoorweg zal waarschijnlijk herleven en daarmede de kans op een voordeeligen afzet der productie. Uit het land onzer wakkere stamverwanten alzoo kopeful newsl En een jaar geleden was hun toekomst nog zoo donker. Toen pleitten menschenvrienden op eene tusschenkomst van onze regeering bij die van Engeland ten behoeve der arme ,verdrukten. De Transvalers hebben op die interventie niet behoeven te wachten. Onder de leus hunner vaderen: HO-odt helpt, die zich zelven helpt" hebben zij hunne onafhankelijkheid bevochten. De eenvoudige pyramiede op den heuvel te Paardenkraal, waartoe een vrij volk de steenen aandroeg, is zeker schooner gedenkteeken dan liet trotsche standbeeld dat eerlang in Engeland zal verrijzen voor lord Beaconsfield, die in Oost en West lauweren meende te garen voor zich en zijn volk en van achteren gezien het Britsche prestige met kwistige hand te grabbel heeft geworpen. 't Waren dure lessen, die Engeland gedurende het verloopen jaar ontving, aan de Kaap en evenzeer in Afghanistan, ja, in het geheele Oosten. En boette het daar voor nieuwe, in lerland boet het voor oude zouden. Ook daar aanschouwen we een vurigen strijd tegen eeuwenlange onderdrukking, een strijd die met weinig minder verbittering gevoerd is dan die van het nihilisme tegen de .mreaucratie in Rusland. Hoe groot het verschil is in zeden en in volkskarakter hier en daar, er heerscht gelijke haat tusschen de partijen, die door al wat door de openbare macht is aangewend om het kwaad te onderdrukken eer toe dan afgenomen is. Juist een jaar geleden werd uit Londen geseind : Er worden door de militaire autoritoriteiten te Dublin uitgebreide voorzorgsmaatregelen genomen; alle troepen zijn geconsigneerd en het aantal piketten en patrouilles is vermeerderd; heden bericht men van daar dat door de Regeering aan vijf leden der rechterlijke macht in lerland is opgedragen zich in eenige der woeligste districten te verzekeren omtrent de meer of mindere voldoendheid der gewapende macht, die bestemd is om de voortdurende uitspattingen van de volkswoede te keer te gaan. Er is alzoo door geweld weinig meer gewonnen dan dit, dat het openbaar verzet van uit het middelpunt der beweging verplaatst is naar de districten, van waar dan ook de agrarische beweging ie uitgegaan. Maar van den anderen kant zijn er hier door een bekwaam en eerlijk staatsman bevredigingsmiddelen toegepast, die, hoe weinig doel ze nog treffen, meer kans op eene oplossing der kwestie aanbieden dan in Rusland, waar van een onderzoek naar de rechtmatigheid van grieven geen sprake is. Is eenmaal in lerland het verzet der leiders voor goed gebroken, dan zal de kwaal een geregeld verloop hebben. In Rusland schijnt de eenigste toevlucht der verdrukten: de revolutie. In beide gevallen zal de vrijheid bij den gang der gebeurtenissen winnen. Wat Engelands industriëele en commerciëele welvaart betreft, de Echo vermeldt het feit, dat Engeland en Wales een 1000-tal faillissementen in 1881 minder hadden dan in 1880. Slechts daar kan de vrijheid zich krachtig ontwikkelen, waar de regeerders in den volsten zin eerlijke lieden zijn. En nu hebben juist in het verloopen jaar de beide machtigste republieken der aarde in dit opzicht teekenen van verval gegeven. In de Vereenigde Staten viel onder de hand van een halfwaanzinnigen boos• wicht de man, die met kracht tegen bedrog en oneerlijkheid in de hoogere kringen te velde was getrokken. En ofschoon zijn opvolger behendig genoeg is om niet op eens het veroordeelde stelsel van omkooping en plundering weer in te voeren, de keuze van zijn ministers duidt genoegzaam aan, dat de dood van den edelen Garfield niet ten onrechte beschouwd werd als de grootste ramp, die het getneenebest kon treffen. Het langgerekt proces tegen den moordenaar levert een nieuw bewijs, dat overal, zelfs in de rechtspleging, het verval is doorgedrongen. De honderd duizenden immigranten uit de oude wereld, waarmee in 1881 de bevolking der Noord-Amerikaansche Staten verrijkt is, zal ongetwijfeld op de productie van het schoone land gunstig werken. Wat Europa daardoor aan werkkrachten verloor zal het in vermeerderden toevoer van levensmiddelen uit het Westen terug winnen. Betwijfeld mag worden of het peil van zedelijkheid bij het Amerikaansche volk er door rijzen zal. De leus der revolutie: //Vrijheid, gelijkheid en broederschap" vindt misschien nergens ter wereld consequenter toepassing dan in de Noord-Arnerikaansche republiek, die ook aan de revolutie haar aanzijn dankt. Vrijheid echter ontaardt aoo licht in losbandigheid, gelijkheid van rechten in zucht naar gelijkheid van stat.t, broederschap i een ergerlijk communisme Voor deze overdrijvingen heeft zich bij voortduring ook die andere groote republiek, de Fransche, te hoeden. Hoezeer, even als Amerika, in welvaart toenemende, verzwakt het zich door den avontuurlijken tocht naar Tunis, die er het geheele jaar door den rolitieken toestand zoo niet beheerscht dan doch gedi okt heeft. Ook na het beruchte proces tegen Rochefort kan niet worden uitgemaakt of een groot aantal Franschen hun leven en de Staat Zijne schatten geofferd heeft om het geldelijk belang van enkelen te dienen; toch is het geen bemoedigend feit dat reeds zoo kort na zijn optreden het Ministerie-Gainbetta door de openbare meening in dit proces kon betrokken worden. Een tweede nadeel der Afrikaansche expeditie is, dat zij Italië van Frankrijk vervreemd en in de armen van Ooste irijk gevoerd heeft. De dag der senatoriale verkiezingen nadert. Weldra zal worden beslist of de meer bezadigde republikeinen ook verder de toekomst van hun vaderland aan de handen van het tegenwoordige ministerie zullen durven toevertrouwen. Onderscheidene regeeringsdaden van Gambetta hebben een levendig ongenoegen tegen hem en zijne volgelingen opgewekt. Al zal wel iemand het betoog zeer logisch vinden van den Grenobelschen bisschop Fava, dat Frankrijk aan de nihilisten is overgeleverd, omdat het resultaat van het onderwijs op de scholen zonder Christus wel nihil zal zijn ; dat de smaad, daardoor aan Christus en zijne Kerk aangedaan, bloedt eischt en God, die dit vordert, het ook hebben zal, toch zijn er onder hen, welke minder bevooroordeeld zijn, in menigte, die eene langzame neiging tot socialisme en communisme zien doorschemeren, die de vrees niet kunnen onderdrukken, dat, wanneer de ware vrienden der repubiiek niet ernstig blijven waken, het jeugdige gemeenebest wel eens kon afglijden op het hellerd vlak, waarop het sedert zijne geboorte stond en waar onderaan de heerschappij van de woeste menigte, van de commune en de revolutie in haar afzichtelijke vormen dreigt. Moge Frankrijk, voor het zich weder in dien poel van bloed en vlammen stort, zich herinneren dat de leus: vrijheid, gelijkheid en broederschap, eens op zijnen grond geteeld, alleen in hare ware, zedelijke opvatting tot volksgeluk en algemeen welzijn voert! --- FEUILLETON. DE GEHEIMZINNIGE VERDWIJNING. Naar het HOOGDUITSCH VAN IDA POLENZ. VIERDE HOOFDSTUK. Bericht van Thompson. 7.) 'lk , zou niet graag met dozen man in betrekking staan, ’ zeide ik tegen Gryce, toen hij zieh weder bij mij gevoegd had. »’tls of hij er op uit is om ons elk oogenblik onze kleinheid te doen gevoelen.” De heer Gryce keek voorzichtig achterom en antwoordde toen: o En toch is ’t mogelijk dat u dit boven het hooJd hangt.” Ik staarde hem verrast aan. rAIs het meisje,” zoo vervolgde hij, „niet uit haar zelve terugkomt en het ons niet gelukt, haar spoor vooreerst te ontdekken, dan hen ik voornemens u de dagelijksche gewoonten van dezen man te doen bespieden. /Vis er een geheim inde geschiedenis opgesloten ligt, dan lijdt het geen twijfel, of de sleutel is in dat huis te vinden.” Nog keek ik Gryce even verwonderd aan, en sprak : *>Gij hebt daar iets ontdekt, dat mij ontgaan is; anders zoudt gij niet zoo beslist spreken.” " ontdekt, dat niet ook voor o en le ereen open en bloot lag,” was zijne korte opmerking. Ik gevoelde er mij min of meer door beleedigd. * S hebt, heruam hij, «alles met mij nagegaan, hebt gij uit niets van dat alles eenig besluit kunen opmaken, dan hebt gij dat toch aan mij niet 16 Wijten. gold toch rechtstreeks mijne pnorvarcnn m zaken. Het was mij alles behalve aange-?n.aar ik kwam er niet op terug tot wij in fflii ïr e"*5°reaU waren a!*ngokomen. Hier nam ik heer p, Voo‘ mÜn goeden Haam tegenover dun rip. rJce ie handhaven, en dat wel door mij in Ik T*1 * r1^1' ?istll te ,aten gelden, in dpneBaf tn'i *n eerste plaats tot den man, die n verltopen nacht de wacht had gehad inde straat, waarin het huis van den heer Blake gelegen is en vroeg hem of hij ook dezen of genen had zien uitgaan door de tuindeur. »Neen," was het antwoord, »maar Thompson weet eene vreemde geschiedenis te vertellen van lieden, die door hem gezien zijn." »En hoe luidt die geschiedenis ?" »Hij zegt, dat hij omtrent middernacht, daar langs gaande, op den hoek der tweede Avenue twee mannen en eene vrouw bijeen heeft zien staan, die, toen hij voorbij kwam, uit elkaar gingen. De mannen gingen de straat in en de vrouw kwam naar hein toe. Hij bleef staan om te zien wat dit te beteeke7 nen had. Zij bleef echter op eenigen afstand en hield stand bij de tuindeur van den heer Blake, hief de hand 'op als wilde zij die openen, trad echter plotseling terug, bedekte het gezicht met beide handen en vlood, eer hij zich bij haar kon voegen, in dezelfde richting van waar zij gekomen was. Ten hoogste verwonderd trad Thompson naar de deur, opende die en staarde in het bleek gelaat van den eigenaar zelf. Ook hij week ontzet terug en eer hij recht wist wat te doen was de heer Blake verdwenen. Andermaal wilde hij de deur openen, maar vond haar gesloten." »Hebt gij dat verhaal uit Thompson's eigen mond?" »Ja." »Nu," sprak ik, »de geschiedenis is romantisch genoeg en gij en Thompson zult weldoen er niet meer van te praten. Waar lieden als de heer Blake in eene zaak betrokken zijn, doet men best haar niet aan de klok te hangen." Ik snelde heen en zocht Thompson op. Deze wist niets bij het verhaal te voegen, dan alleen dat het vrouwspersoon groot en mager en in een omslagdoek gehuld was. Mijn eerste werk was thans mij op de hoogte te stellen van de bijzondere betrekkingen van den heer Blake. Volgt dus, wat ik daaromtrent gewaar kon worden. De heer Blake was, hoe weinig hij zich ook om zijne huiselijke aangelegenheden scheen te bekommeren, een zeer huiselijk mensch. Uitgenomen bij politieke bijeenkomsten en kiezersvergaderingen, waarbij hij nimmer ontbrak, zag men hem zelden uitgaan. Hoewel zijne maatschappelijke positie, zijn belangwekkend uiterlijk, zijne rijkdommen hem den toegang tot de meest uitgezochte kringen zouden 'lebben geopend, werd hij er nooit gezien en vermeed hij met opzet zelfs de partijen, door Zijne intiemste vrienden gehouden. Indien hij ergens verscheen, dan was het enkel bij eender politieke grootheden van den dag, hij wien hij wist zijne partijgenooten te zullen aantreffen. Klaarblijkelijk was hij er steeds op uit het gezelschap van dames te ontwijken. Nooit had men hem op wandelwegen, in de kerk of inden schouwburg met vrouwelijk gezelschap gezien. Deze bijzonderheid zou bij een man als Blake, op vijf-en-dertigjarigen leeftijd en door niets weerhouden om een huwelijk te sluiten, sterk in het oog gevallen zijn, ware het niet dat hij afstamde uit eene familie, die wegens hare eigenaardige afwijkingen op den regel vermaard was. Zijn vader, een bekende boekworm, had nog nooit iemand, die zich in zijne tegenwoordigheid den naam van Shakespeare liet ontvallen, anders dan grof en onheuseh bejegend. hetzij man of vrouw. Nimmer wilde hij erkennen, dat deze dichter iets meer was geweest clan een bekwaam rijmelaar. Een oom van den heer Bleke had het verzien op de advocaten en zijn grootvader kon geen visch op tafel zien, zoodat zijne vrienden hunne spijskaarten moesten wijzigen, als hij aan den disch verwacht werd. Hij zou anders onder den maaltijd weggeloopen zijn. De heer Bleke blijft dus getrouw aan de onder zijn familie heersehende gewoonten, wanneer hij op zijne beurt de dames met den nek aanziet. Nochtans bleek het mij uit langs een omweg ontvangen inlichtingen vaneen van des heeren Blake's politieke vrienden, die met hem in Washington verkeerd had, dat hij eens, nog niet ZOO lang geleden, groote belangstelling aan den dag gelegd had voor zijne nicht Eveline Blake. Dit nichtje was kort daarna echter verstandig genoeg geweest om te gaan trouwen met een ouden schatrijken Franschman, den graaf van Mirac, die kort na het huwelijk het tijdelijke met het eeuwige verwisselde. Deze omstandigheid was echter voor geen nader onderzoek vatbaar, want Mevrouwde Gravin was eene eerbare weduwvrouw, die zich in New-York ophield en met mijnheer haren neef en eenigen bewonderaar op geen zeer intiemen voet stond. Ik herinnerde mij hierbij natuurlijk het beeld, 't welk ik inde kamer van den heer Bleke gezien had en vroeg of de Gravin donker van uitzicht was. Het antwoord luidde dat zij eene onberispelijke bru- nette was. Thans meende ik vast en zeker, een gewichtig geheim te hebben ontdekt en ijlde met mijne narichten naar mijn chef. De heer Gryce echter schudde het hoofd en ried mij aan mijne naspoiingen nog verder voort te zetten. Eerst bij dieper doordringen zou, meende hij, deze bron water geven. VIJFDE HOOFDSTUK. Eene New-Yorksohe Sohoone. Al onze moeite om het spoor van het vermiste meisje te ontdekken, bleven intusschen zonder vrucht. De adverteritien van juffrouw Daniels hadden niets opgeleverd en ik begon reeds de hoop op te geven op een goed resultaat. Toevallig vernam ik van Fanny, het vroolijke werkmeisje van mijnheer Blake, zulke merkwaardige tijdingen omtrent het gedrag van juffrouw Daniels na onze. eerste kennismaking, dat mijne belangstelling weer geheel levendig werd en ik de zaak uit een geheel nieuw oogpunt begon te beschouwen. ïEen geest,” zoo besloot Fanny haar verhaal, nkon niet rusteloozer dan zij door huis en hof loopen spoken. Trap op, trap af, door gangen en kamers zweeft zij bij nacht en bij dag, ziet er niet minder bleek uit dan een geest en trilt als een popelblad. Zij durft geen mes meer in handen te nemen uit vrees van zich te bezeeren. En als mijnheer thuis is, dan wijkt zij niet van voor zijne deur. Het fraaiste is, dat zij nooit bij hem inde kamer komt. Eenmaal heb ik gezien, dat zij de deurknop inde hand nam, maar hem dadelijk weer los liet als ware hij gloeiend heet geweest. En als mijnheer Blake onverwa ht naar builen treedt, dan moest gij eens zien, hoe hard juffrouw Daniels loopen kan. Ik weet waarlijk niet, wat dat altemaal te beduiden heeft, maar ik denk er het mijne van. Al» de oude vrouw niet betooverd is, dan... .” Zulke dingen kon ik moeielijk overbrengen. Een geheim, waarin de heer Blake betrokken was, dat was nog de moeite waard, maar hier wist ik, bij nader inzien, al weer niets uitte maken. Ik begon boe langer hoe meer te vreezen, dat de geheele historie op een liefdesavontuur zou uitloopen en er verder niets bijzonders aan vast zou zitten- Wordt vervolyd. ---