Advertentie DRAI.S A- vA -VALK lIBURr-,,' 5- • LEVRTRAMI • LEEUWARDEN --- Gemeenteraadsverslag WONSERADEEL Zitting van Dinsdag 3 Sept. 1929. De vergadering van den Raad der gemeente Wonseradeel werd bijgewoond door alle leden onder voorzitterschap van den Burgemeester. Die notulen der vorige vergadering worden 'onveranderd goedgekeurd. 2. Ingekomen stukken. a. Een schrijven van het bestuur der vereeniging voor Christelijk onderwijs te Exmorra, houdende hét verzoek, om, in verband met de tot standkoming van de electrificatie van het dorp, medewerking te verleenen tot het aanbrengen van een installatie voor electrische verlichting in het schoolgebouw dezer vereeniging. Deze medewerking wordt gevraagd op grond van art. 72 der L: 0.-wet 1920. B. en W. zien de noodzakelijkheid van de inrichting van een dergelijke installatie in en adviseeren derhalve gunstig over dit verzoek te beslissen, waartoe de Raad zonder hoofdelijke stemming besloot. b. Een schrijven van het bestuur der bijzondere lagere school te Schraard, met het verzoek medewerking te willen verleenen tot den verbouw van het schoolgebouw. Het betreffende schoolgebouw voldoet in weinig opzichten aan de eischen des tijds. Er ontbreekt een gang langs de lokalen; de ventilatie laat zeer te wenschen over; de privaten verspreiden een hinderlijke lucht, welke toestand uit hygiënisch oogpunt niet langer kan worden bestendigd en waarin slechts door verbouwing verbetering kan worden aangebracht. Tenslotte is de afsluiting der verschillende lokalen zoo weinig afdoende, dat de gang van het onderwijs hinder ondervindt, tengevolge van storende geluiden in de andere lokalen. B. en Wl. hebben derhalve voorgesteld de gevraagde medewerking te ververleenen. Enkele ledn zijn van meening dat er reeds veel geld aan gespendeerd is, en dat het wenschelijk is dat men eerst eens onderzoekt hoe het staat met het contract dat er te Schraard bestaat tusschen Gereformeerden en Hervormden. Daarmede dient in dit geval rekening te worden gehouden. Die VOORZ. is van meening, dat zulks niet op den weg van B. en V/. ligt. De heer POSTMA constateert dat men is gaan delibereeren over een kwestie, die nu niet aan de orde is. Het gaat er om, of men medewerking wil verleenen, ja of neen. De raad nam vervolgens het voorstel aan. c. Van hetbestuur der Ver. voor L. 0. op Geref. grondslag te Pingjum is medewerking gevraagd tot aanschaffing van leermiddelen ten behoeve van het onderwijs in teekenen en natuurkunde. Ilet schoolbestuur deelt mede dat voor den goeden gang van het onderwijs het allernoodigste ontbreekt. Die heer POSTMA is er voor de gevraagde medewerking te verleenen, mits het Openbaar onderwijs niet achter komt te staan bij het Christelijk onderwijs. De raad vereenigide zich met het voorstel, medewerking te verleenen. d. Het bestuur dier Vereeniging tot stichting en instandhouding van scholen met den Bijbel te, lidsegahuizen en Piaam verzocht medewerking tot het aanschaffen van leermiddelen en het plaatsen van een bank op het speelterrein der school. Over deze laatste vraag ontspon zich een breedvoerige discussie. Het bestuur heeft gevraagd om plaatsing van een bank ten behoeve van leerlingen, die een half uur drie kwartier moeten loopen en dus vermoeid zijn. De bank zal den kinderen gelegenhieid geven uit te rusten, daar het niet gewenscht is dat bij warm weer de school eerder geopend wordt. . Dien heer YPEI J komt het niet gewenscht voor de plaatsing te bekostigen uit de gemeentekas. Spr. is van oordeel dat speten het onderwijs slechts te goede kan komen. Ook meent hij, dat de raad de bevoegdheid mist hiervoor gelden beschikbaar te stellen. Niet is den heer REITS,MA gebleken, dat bij de school reeds leien bank geplaatst is. Spr. zou gaarne zien dat de raad in het vervolg niet meer voor een fait accompli wordt gesteld. Reeds eerder is hierop gewezen, doch dit heeft blijkbaar niet geholpen. De VOORZ. Daar gaat het hierbij ook niet om. U hebt slechts te zeggen of u medewerking wilt verleenen of niet. , De heer REITSMA zal tegen stemmen op grond van de overweging dat die bank er reeds staat. Enkele leden zijn van mieiening, dat wanneer de medewerking verleend wordt, ook andere schoolbesturen met hetzelfde verzoek zullen komen. Het voorstel van B. en WI., de gevraagde medewerking te verleenen, in stemming ge 7 bracht, wordt met 11-4 stemmen aangenomen. e. Het jaarverslag der Vereeniging van Neiderlandsche Gemeenten, wordt voor kennisgeving aangenomen. f. De biegrooting der Gezondheidscommissie, gezeteld te Sneek, voor 1930 zal op voorstel van Bi. en Wk aan de orde worden gesteld bij de behandeling der gemeente,- grooting voor 1930. g. Hiet besluit van Ged. Staten, waaruit blijkt dat dat college niet bereid is, mede te werken tot de opheffing van dien paardetramidieinst van ,Makkum naar Hiarkezijl, wordt voor kennisgeving aangenomen. h. Een verzoek van die Jeugdbond voor onthouding te Zurich om een jaartijksche subsidie wordt aangehouden tot de begrootingszitting. i. Een adres is ingekomen van het Dagelijksch bestuur ider Friesche Ver. voor Chr. verzorging en verpleging van krankzinnigen en zwakzinnigen, houdende het verzoek om een bijdrage ineens van f 25 uit de gemeentekas te willen verleenen. Bi. en WI. stellen voor afwijzend op dit verzoek te beschikken, omdat het college van meening is, dat zulks niet op dien weg der gemeente ligt. Hoewel, enkele leden aanvankelijk dit standpunt van Bi. en WI. niet ideelen, wordt het voorstel van B. en W. aangenomen. j. Een adres van het bestuur dier afdeieling Friesland van den Algemeenen Ned. Politiebond, houdende verzoek van verhooging van jaarweidden dier giemeenteveldters, zal op voorstel van B. en W. behandeld worden bij de gemeentebegrooting 1930. k. D. F. Dijkstra e. a. te Idsegahuizen hebben B. en Wi. verzocht over te gaan tot demping van een stuk zijvaart, loopende langs de Bijzondere lagere school te Idsegahuizum en tot uitdieping van de Idsegahu izumervaart Dit verzoek zal in behandeling komen bij de gemeentebegrooting 1930. 1. Vervolgens wordt overgegaan tot verdeeling van den Raad in afdeelingen voor het onderzoek der begrooting en worden de verschillende raadscommissies samengesteld. m. Inplaats van den heer J. Rutgers wordt benoemd tot plaatsvervangend ambtenaar belast met de opneming van de boeken en de kas van dien gemeente-ontvanger en met de contróle op de administratie der gemeentebedrijven, de heer S. Kingma te Leeuwarden. n. Tot lid dier Damescommissie van toe zicht op het onderwijs in de nuttige handwerken werd benoemd te Makkum mevr. E. Lutgendorff-die Boer en te Kimswerd—Arum mevr. F. Swart-Toornstra. o. Tot lid van de commissie tot wering van schoolverzuim werd benoemd de heer A. M. Visser. p. Besloten werd die termijn te verlengen van ontruiming van een onbewoonbaarverklaarde woning te Idsegahuizum. q. Over het punt waarin behandeld werd de wijziging van het raadsbesluit tot aankoop en kostelooze overneming in eigendom van verschillende langs de Groote Zijlroede te Makkum gelegen gronden. In dat raadsbesluit was ook begrepen, dat een strook grond zou worden overgenomen van ide N.V. Tichelaar's Kleiwarenfabriek te Makkum. Flet is gebleken dat dit nooit die bedoeling der N.V. is geweest. liet váorstiel is nu met de N.V.een transactie aan te gaan, waarbij deze zich verplicht de bedoelde strook te belasten met het recht van publieken weg, terwijl de gemeente voor die bestrating zal zorgen. Na .eenige discussie wordt dit voorstel z. h. s. aangenomen. r. Een voorstel komt aan de orde tot verkoop van een weggedeelte onder Gaast Met de belanghebbenden zal een nadere overeenkomst worden gemaakt en het voorstel wordt aangenomen. S. B. en W. stellen voor over te gaan tot den aankoop van onroerend goed van het waterschap „de Makkumer- en Parregastermeerpolders" in verband met den aanleg van enkele wegen. liet bedoelde stuk grond is groot 1 are 46 centiare, waarvoor men wil besteden f 146. Een vergoedingmoet uitgekeerd worden aan U. Boschma te Schraard en P. Jorritsma te Makkum voor den afstand van een grooter oppervlakte grond, dan waarop de gemeente voor het aanleggen van den weg contractueel recht had. De raad nam z. h. s. het voorstel aan. t. Aan P. D. Elgersma te Makkum zal verkocht worden een gedeelte van den voormatigen weg Laanzicht-van Panhuiskanaal met aangrenzend stukje land, zulks voor den prijs van f5lO. u. In den afgeloope,n winter heeft men ten gementehuize enkele vertrekken niet voldoende kunnen verwarmen. 81. en WI. stellen den raad nu voor in te gaan op een aanbod van de firma Kroes uit Leeuwarden, die bereid is terstond aan te vangen met den aanleg van centrale verwarming. De kosten zullen bedragen f 3580. Aan de inrichting hiervan zijn zeer vele voordeelen verbondien. De raad was van oordeel, dat de tijd voor de inrichting der installatie wel wat kort was en besloot het voorstel van B. en WI., waarvoor men in principe zeer veel voelde, aan te houden tot de begrootingszitting. v. Achter de brugwachterswoning te Allingawier zal een steenen bergplaats worden gebouwd en deze zal met ingang van 1 November tot wederopzegging verhuurd worden aan den brugwachter S. Roorda tegen een huurprijs van f 15. w. Aan A. ~mes, hoofd eener openbare school te Makkum zal een woning verhuurd worden voor den huurprijs van f3OO. Zoo ook aan Y. Kalsbeek, hoofd der openbare lagere school te Biurgwerd. x. Aan de o.de kwam als laatste punt een voorstel van B. en Wi. om bij onuerhandsche aanbesteding het uitvoeren vanbetonwerk ten behoeve van den te maken betonwalmuur bij het terrein der gemeentereiniging, gelegen aan de Groote Zijlroede te Makkum op te dragen aan de firma S. J. en J. S. Kuipers te Zurich, voor den prijs van f 475. De lengte van den te maken betonwal bedraagt ongeveer 40 M. Na eenige discussie nam de Raad het voorstel van B. en NY. zonder hoofdelijke stemming aan. De openbare zitting wordt hierna gesloten. --- Advertentie AJ•P's • POP-PIL-16 --- szriaczki als room R, --- Pluimveeteelt. (Nadruk verboden.) Over Bloedluizen en Kalkpooten. Van de zespootige luizen, die tot de insecten behoorden gaan we over naar de achtpootige myten die tot de spinachtige behooren. Deze doen onder het pluimvee veel meer schade dan de luizen, die feitelijk alleen maar op de huid leven. De mijten leven op of in de huid of binnen in het lichaam der dieren zooals we zien zullen. Hoewel er ongeveer twintig soorten plunnvee-mijten bekend zijn zullen we slechts enkele der schadelijkste soorten bespreken. De meest bekende is wel de roode kippenmijt, meestal foutief genoemd de bloedt luis. Men vindt deze meestal niet ok) de kippen maar in spleten van de zitstokken en vooral aan de uiteinden der zitstokken. Men vindt dan kleine bloedroode puntjes, die zich bijna niet bewegen. De mijt zelf is echter geelgrijs van kleur en alleen als hij vol bloed gezogen is ziet hij rood. De vohvassen mijten leggen eieren in spleten van het hout, vooral van de zitstokken, dus niet op de kippen zooals de luizen. In een paar dagen, ais de temperatuur gunstig is, komen deze eieren uit en de jonge mijten, die slechts zes pooten hebben, verspreiden zich. Na eenige vervellingen krijgen zij acht pootui en zijn volwassen. Vooral in Juli en in Augustus vermenigvuldigt de mijt zich enorm snel. Doordat de mijt 's nachts de kippen overvalt en veel bloed zuigt verzwakken de dieren, verliezen veel bloed en kunnen van de jeuk niet stil zitten. Broedende hennen verlaten hun eieren of men vindt ze dood op de eieren, vermoord, door duizenden mijten. Nadat een mijt zich 's nachts vol bloed gezogen heeft legt zij 12 tot 48 uur later een aantal eieren, drie tot zeven. Dit herhaalt zich ongeveer acht maal, zoodat een ‘olwassen mijt ongeveer 25 á 35 eieren legt. Deze eiren komen in twee dagen uit en na een paar dagen volgt de eerste vervelling al. Daarna volgen .Orn de twee dagen nog eenige vervellingen, zoodat binne week feitelijk de mijt van ei tot volw dier ontwikkeld is. Nu kan de volw n mijt Verbazend lang zonder bloed tlen en als men dus' een hok leeg maakt, " nen in de reten en spleten de mijten nog maanden lang leven. Eigenaardig is, dat de mijten op hoopjes bijeen kruipen en zoo ziet men dan soms op een afstand net spatten bloed op de einden der zitstokken. Bekijkt men deze druppeltjes nauwkeuriger van dichtbij dan herkent men de talrijke mijten. Ik verzuim haast nooit ais ik een hoenderpark bezoek of in een kippenhok kijk om even een zitstok op te lichten en wieet dan al heel gauw hoe laat het is. Iloe bestrijden we nu deze schadelijke bloedzuigers? Uit onze beschrijving volgt al dat we heel anders te werk moeten gaan als bij luizen. De luizen en hun eieren bevinden zich steeds op de kippen en we moeten dus de kippen behandelen (stofbaden, insectenpoeder enz.). De mijten zitten overdag in die spleten der hokken; dus hebben we de hokken te behandelen. 1-ket beste is, en dat behoort natuurlijk in elk behoorlijk hok zoo te zijn, dat de zitstokken los op schraagjes liggen en We de stokken overdag flink afschrobben met soda en daarna met de uiteinden en de plaatsen waar ze op de schraagjes liggen, dompelen in pure creoline. Daar hebben de mijten een geweldigen hekel aan! Men herhaalt dit gedurende eenige dagen en heeft dan heel wat ontuig. opgeruimd. Verder moet het hok, vooral de spleten van het hout, die tegnesten, enz. grondig gereinigd worden en bespoten met 100/0 creoline. Moeilijk is het dus niet als men maar weet wat men doen moet. Als we dit nu weten zullen we toch even verbaasd staan als we zien boe het publiek s[oms nog voorgelicht wordt in vakbladen. Zoo las ik deze week in een pluimveeblad de volgende vraag onder het hoofd: Bestrijding bloedluis bij kippen. „Onze kippen hebben last van bloedluis. Aan de veeren onder de staart bevinden zich grijze bolletjes. Wie hebben die hokken gereinigd met kalk, petroleum en creoline, doch niets helpt. Wat te doen?" Me dunkt dat weten we nu allen wel, want de z.g. grijze bolletjes aan de veeren zijn de door mij beschreven luizen-eitjes. De kippen zitten dus onder de luizen, doch dit zijn absoluut geen bloedmijten (bloedluizen). We hebben dus zooals gezegd de kippen te behandelen en niet die hokken. De eigenaar behandelde echter de hokken, en dat hielp natuurlijk niets. Maar nu komt de klap op de vuurpijl. In het bewuste blad wordt de vraag aldus beantwoord: „Behalve de bloedluis hebben de dieren op de huid grijze bolletjes meest rond en. verschacht aan de basis, die door schimmels ontstaan! Het beste is: ontsmetting van de hokken met die blaasvlam! met kalk of door middel van carbolineum. Verder behandeling dier kippen door onderdompeling in een bad van fluoornatrium. Let nu eens op: die vragen-deskundige kent de Ittizen-eieren niet en spreekt van schimmels! Zoo iemand wil nu met succes advies geven in een vragenbus !Verder zie ik den eigenaar al gewapend met een blaasvlam zijn hok bewerken. Het is .heusch treurig dat de menschen op zoo'n manier van advies gediend worden door menschen, die er zelf niets van afweten. Door die onzin hier even naar voren te brengen, verwacht ik, dat wij er voortaan niet dusdanig invliegen. En nu over de kalkpoen. Me dunkt ik ibehoeir; deze ziekte niet te omschrijven. Een -Oer kent die, kippen met ruw. geschubde ICQP b ee St tten »,be de kt mee jirliswitte massa. be ineegteit zullen et'fitel- dét we! ten dat deze ziekte cf&Or mijten veroorzaakt '-Wordt. Het zijn heele kleine schurftmijten, die men met het bloote oog bijna niet zien kan. Deze schurftmijten kunnen wel ongeveer een maand leven op de zitstokken, in reten en in spleten. Ze kruipen op de temen der kippen en leggen daar hun eieren onder de schubben op de teenen en loopbeenen. De jonge, mijtjes ten de mijten zelf ook verwonden ide huid. Daardoor komt uit de plaats dér wond wat vocht en hiervan leeft de mijt. Doordat die huid ontstokLn raakt, worden de schubben opgelicht en daaronder en er omheen verzamelt zich het ingedrOogde vocht en de afval der mijten tot ; een koekachtige massa. De kippen kunnen er erg veel last van hebben, ten eerste door de jeuk ten ten tweede, doordat ze vaak in het loopen er door gehinderd worden. Kalkpooten is dus een besmettelijke ziekte en het beste middel er tegen is voortdurend reinigen en ontsmetten van 't hok. Wat doen we nu aan de kippen zelf? Blij lichte gevallen, dus in het begin, is het voldoende er wat creolinezalf op te smeren. Iq hevige gevallen moeten we eerst de korsten losweeken door ze bijvoorbeeld in warm water met zeep te borstelen pf 't avonds insmeren met groene zeep en de volgende morgen uitborstelen met lauw water. Diaarna kan men bestrijken met creolinezalf, hertshoornolie of dergelijke middelen. Vaak wordt ook petroleum gebruikt en de pooten daarin gedompeld.; 1-hiermede moet men erg voorzichtig zijn en zorgen dat niet de huid zelf er in komt, of het gewricht. Beter is het de petroleum te mengen met gelijke deelen Dr. TE HIENNEPE. --- FEUILLETON De Lelies vertrapt. door RAFAEL SABATINI. -39) Een kwartier, nadat hij dit besluit genomen had, was hij reeds niet zes man en een nder-luitenant op weg naar het huis in de Rue Nationale, Zijn plan was, om de soldaten vóór de deur te statioxineeren met het bevel niemand in of uit te laten. Op die manier kon La Boulaye niet ontsnappen en had hij de contóle over mogelijke bezoekers. In zijn hart hoopte hij vurig, dat die ci-devant Vicomte nog bij La Boulave zou zijn. In de Rue Nationale kreeg hij echter te hooren, dat de Burger-Afgevaardigde niet aanwezig was. Brutus vertelde -hem wel, dat Burger La Boulaye elk °ogenblik terug verwacht werd, maar verder gingen zijn confidenties niet. Hij verzweeg wijzelijk, dat hij order had. gekregen om een valies te pakken en dat hij zij 't bij intuïtie wist, dat de Afgevaardigde plan had uit Parijs Weg te gaan. Brutus kende de waarde van zwijgen, vooral als de nieuwsgierige ondervragers leden van de Nationale Conventie waren. Varennes was ten zeerste verontrust over de afwezigheid van La Boulaye, hetgeen hij als een bewijs zag voor de waarheid van h:et verhaal van Robespierre's nicht. Hij gaf den soldaten en hun officier bevel om het huis te blijven bewaken en den Afgevaardigde, als hij in den tusschentijd thuis mocht komen, niet toe te staan, weer te vertrekken en zond naar alle barières bericht, dat La Boulaye, als hij trachtte de stad te verlaten, aangehouden moest worden. Door deze maatregelen hoopte hij te verhinderen, dat Carlon, als hij nog in Parijs was, door het gebruik van één der paspoorten, die hij waarschijnlijk in zijn bezit had, zich in veiligheid zou kunnen stellen. Caron was echter al meer dan een uur buiten de poorten en zonder dien eenn faux pas het vergeten van het paspoort zou hij reeds in veiligheid geweest zijn. Nu, meldde hij zich, nog geen tien minuten na het bevel, bij de Barrière id'Enfer voor toegang aan: De wachten herkenden hem wel, het gezicht van Burger-Afgevaardigde La Bip,ulaye was bekend —, maar ze lieten hem zonder eenige bemerking hunnerzijds binnen. Het bevel van Billaud Varennes betrof zijn weggaan en niet zijn terugkomen. Zoo kwam het, dat hij pas bij zijn komst op zijn kamers tot de ontdekking kwam, dat alles niet geheel in orde was.... En dat gebeurde nog niet eens voor het huis of op de stoep, maar in de gang.naar zijn studeerkamer, waar hij opeens werd staande gehouden door den jongen sous-luitenant, die daar heen en weer liep. Die officier groette hem beleefd en deelde hem eveneens beleefd, maar zeer beslist mede, dat hij hem, op bevel van Burger-Afgevaardigde Billaud Varennes verzoeken moest om tot nader order op zijn kamers te verblijven. „Waarom, Burger-Officier?"' vroeg La La Boulaye, met een gezicht, dat hij ondanks zijn groote teleurstelling, heel gewoon en effen wist te houden. „Wat heeft dit zonderlinge bevel te beteekenen?" De officier was de verpersoonlijkte beleefdheid, maar op die vraag moest hij' het antwoord schuldig blijven, daar hij zooals hij te zijner verdediging aanvoerde geen reden wist. tilij was soldaat en als zooidanig had hij de bevelen, die hem gegeven werden, op te volgen, zonder zich Over de noodzakelijkheid en de rechtvaardigheid ervan het hoofd te breken. Caron moest het billijke van die redeneering erkennen en daar de terugweg hem reeds afgesneden was door twee van de manschappen, die zich bij de deur geposteerd hadden en verzet zijn zaak slechts benadeelen kon, schikte hij zich in het onvermijdelijke. Hij ging zijn studeerkamer binnen en zette zich voor zijn schrijftafel. Maar in de intimiteit van zijn eigen omgeving viel zijn onverschilligheidspose van hem af. De toekomst-ellende, die hem aangrijnsde, was dan ook zóó dat de sterkste man een lafaard geworden zou zijn. Toch ging op dat °ogenblik dit moet te zijner eere gezegd worden zijn bezorgdheid meer uit naar de gevolgen, die deze coup van het- noodlot voor Mademoiselle zon hebben, dan wie hij zijn arrestatie want iets anders was het niet te wijten had. Maar zijn gedachten lieten het onderwerp willig los. Het zou het werk van een lafaard geweest zijn, als hij in een toestand als die, waarin hij zich op dat oogenblik bevond, tijd en energie vermorst had met lamenteeren over de omstandigheden, die hem in dien toestand gebracht hadden. Voor iemand van La Boulaye's mentaliteit was niets gewoner, dan dat hij zich onmiddellijk inspande om een manier te vinden, waarop hij het kwaad, dat gedaan was, kon neutraliseeren. Hlij riep Brutus en vroeg hem naar de houding en de gedragingen van de soldaten sinds hun komst in die Rue Nationale'i Hij kreeg te hooren, dat ze niets aangeraakt hadden en dat ze zich opvallend bescheiden gedroegen. Blijkbaar hadden ze alleen bevel gekregen om elke poging tot ontvluchten van den kant van La Boulaye te verhinderen en gaven ze zich alle moeite om zich woordelijk aan dat bevel te houden. „Dus jij denkt, dat jij wel vrij mag komen en gaan?" vroeg La Boulaye zijn helper. „Wel vrij- gaan", gaf Brutus ten antwoord, „maar als ik eenmaal weg ben' , staat het te bezien, of ik weer vrij zal tnogen binnenkomen". – ~lilm • • .. Enfin, het vrije gaan is op het °ogenblik de hoofdzaak", zei Caron. „Als ze je vragen, wat je gaat doen, vertel hun maar' dat je mijn eten bij b-...nthou gaat halen en dat jezelf eveneens moet eten. In plaats daarvan ga je met een brief, dien ik je straks geven zal, naar Choisy. Maar zorg, dat die brief niet in de handen valt van een van die menschen van de Conventie”. „Geef jij me maar den brief, Burger. Ik doe de rest wel", verklaarde Brutus. La BOulaye trok een der laden van zijn schrijftafel open en zocht naar het oningevulde paspoort, dat hij daar verborgen had. Toen hij het papier gevonden had, bleef hij langen tijd, in onzekerheid over de beste manier van invullen, met het papier voor zich, zitten nadenken. Ten , leste nam hij een beslissing en vulde drie namen in Pierre, Franeois en Julie Michel, tooneelspelers op weg naar Straatsburg en voegde er een beschrijving van de Vicomte, Mademoiselle en zichzelf aan toe. hij was van oordeel, dat het paspoort zoo, Ook al zou het hem ten slotte niet mogelijk zijn, om de beide anderen te vergezellen, voor M,ademoiselle en den Vicomte dienst zou kunnen doen. Voor het feit, dat hun broer niet meegegaan was, konden ze wel de een of andere aannemelijke reden verzinnen, waaruit blijkt, dat La Boulaye nog niet alle hoop had opgegeven om op de een of andere manier te ontsnappen, 't zij door de gunst van Robespierre, die hem, ondanks de kleine belangen-wrijving tijdens hun laatste onderhoud, altijd buitengewoon goed gezind geweest was. Utij schreef den volgenden brief aan Mademoiselle: „hierbij zend ik u, een laiser-passer voor ons drieën, onder fictieve namen natuurlijk. Ik kan haar, helaas, niet zelf brengen, daar het door mij wederrechtelijk toeëigenen van het bevel tot invrijheidstelling reeds ontdekt is en ik hier vastgehouden wordt tot Robespierre terug is. Maar ik verblijf in mijn eigen woning en dus heb ik alle hoop, dat het mij, ed door de een of andere truc, èf door de gunst van mijn vriend Robespierre, binnenkort mogelijk zal zijn mij bij u te voegen. Daarom zou ik u willen verzoeken nog eenige dagen te wachten. Mocht ik echter dan bericht sturen, dat ik onmogelijk kan komen, of mochten u in dien tusschentijd dingen ter oore komen, uit welke u de conclusie zoudt kininen trekken, dat ik niet mee kan gaan, vertrek dan met d'Ombrévál, natuurlijk in de vermomming in het paspoort beschreven. Bij mogelijke navraag aangaande het aantal van de personen dat op genoemd paspoort vermeld staat, kunt u zeggen, dat een van uw broers door ziekte genoodzaakt geweest is achter te blijven. Zoals alreeds gezegd, heb ik er alle hoop op, dat ..het mij wel gelukken zal uit mijn tegenwoordige moeilijkheden te geraken. Lukt mij dat onverhoopt echter niet, dan schrijf ik hier als mijn dierbaarsten wensch neer, dat u erin slagen mag om veilig over de grens te komen en in een ander land dien vrede en het geluk te vinden, dat ons vaderland u op het °ogenblik niet geven kan. U kunt brenger dezes, ondanks zijn patriotisch uiterlijk, ten volle vertrouwen". Hij iondierteekende den brief met de voorletters van zijn naam, sloot het paspoort erbij In, 'verzegelde het pakketje en, gaf het aan Brutus met nauwkeurige instructie aangaande de manier, waarop het bezorgd moest worden. Brutus voerde die instructies met den meesten spoed en de grootste nauwgezetheid uit. 1-lij verliet het huis, zonder dat hem iets gevraagd werd een handel Wijze van de wacht, die een goede belofte voor zijn terugkeer, inhield, en binnen het uur hij had in een posthuis, dicht in de nabijheid van de Rue Nationale, een paard gehuurd had hij den brief al in Choisv aan .Mademoiselle afgegeven. De inhoud van het schrijven veroorzaakte bij haar groote ontsteltenis; een ontsteltenis, die door den Vicomte in hoge mate gedeeld werd. „Tenez!" riep hij uit, toen hij dien brief tot het einde gelezen had. „Nu zult ge me toch moeten toegeven, Mademoiselle, dat er wel eenige waarheid school in mijn klacht aangaande de manier, waarop ge mijn vrijheid hebt weten te verkrijgen. Als ge mijn raad opgevolgd en mijn vrijheid gekocht had, behoefde ge u nu niet aan uvOr'' dwaze afspraak met dien sans-culotte te houden". Ze keek hem een paar oogenblikken lang zwijgend aan. Ze leed bij de gedachte, dat La BOuiaye's leven in gevaar was, als gevolg van wat hij voor haar gedaan had. Het had haar al zulk een groote zelfoverwinning gekost om de opoffering van zijn carrière te accepteeren. Maar nu ging, 't niet meer om iets, dat te herstellen was, nu ging het om zijn leven, en dat te weten kon ze niet verdragen. Het was of al het onrecht, dat zij en haar familie hem aangedaan hadden, nu Weer in haar herinnering opstond en haar met verwijten overstelpte. En daarom was het niet te verwonderen, dat haar stem ongeduldig klonk, toen ze na een paar oogenblikken van stilte den Vicomte antwoord gaf. „Ik dacht, ,Monsieur, dat de quaestie uit dien treure besproken en ten slotte uitgemaakt was?" ~,Uitgemaakt!" herhaalde hij hoonend. ,;Zoo gemakkelijk is dit niet uit te maken. Denkt u, dat het met woorden uitgemaakt kan worden?" ',Neen", gaf ze met trillende stem ten antwoord. „Zoo gemakkelijk gaat het blijkbaar niet. Er is het teven van een man voor npodig". Hij haalde ongeduldig zijn schouders op; zijn bleek smal gezicht kreeg een verveelde uitdrukking. „Ik hoop, Mademoiselle, dat u zich onthouden zult van sentimentaliteit! Als ik u een raad 'mag geven, laat die specifieke canaille-mannen maar aan 't canaille over". „Ik ben niet van plan deze discussie voort te zetten Monsieur ', vertelde ze hem gedwongen kalm. 1 „Vromven-tactiek", overpeinsde hij luid,p. „Ais ze met argumenteeren het onderspit delven, vertellen ze je doodkalm dat e niet vau*n zlr.i ermee door te gaan... 'Maar Mae't: gltg 'bii'''`;tegen haar :voort, „vertelt u me dan eens, wat u in 'dezen denkt te doen". ~Denkt te doen?" herhaalde zie vragend. „Vgle hebben toch geen keuze, is 't wel?" „Als ioris, ter zake 'van iets verzocht wordt op een zekere manier te handelen, hebben we altijd keuze.... de keuze tusschen twee mogelijkheden", theoretiseerde hij. „We kunnen het doen of we kunnen het niet doen". „In, dit geval is die regel niet toe te ' passen. We hebben niet de keuze tusschen twee mogelijkheden. We kunnen alleen Wachten". „Neem me niet kwalijk, ,Mademoiselle, maar waarom kunnen we alleen wachten?" Ze keek hem met onderdrukt ongeduld in haar oogen aan en liet zich vermoeid in een stoel neerzinken. , „Monsieur", szei ze, .zoo kalm als het haar mogelijk was, „ik voel me moe en overspannen, zóó overspannen, dat ik bij °ogenblikken bijna niet meer weet wat ik 'doe. En nu lijkt het wel, of gij ti tot taak gesteld hebt, om die geestelijke indispositie ten top te voeren. 1-hoe het ook zij, ik verzoek u bij dezen dringend me geen raadseltjes op te geven. Het °ogenblik daarvoor is slecht gekozen. Zeg me ronduit wat ge bedoelt.... tenminste, als ge iets positiefs bedoelt". Hij keerde zich gemelijk van haar af en ging naar het raam. Dle schemering begon te vallen en in het grauwe, kille licht zag het tuintje voor het huis ier kaal en armoedig uit. daar onvermogen om hem te begrijpen irriteerde hem, maakte hem nog prikkelbaarder dan anders. „Maar Mademoiselle", zei hij na een poos zwijgen, „het is toch zeker niet noodig„ dat ik u vertel, wat we behalve wachten, nog méér kunnen doen? Wij kunnen toch °ogenblikkelijk vertrekken, als we dat willen? We hebben het paspoort en.... en .... enfin, elk uur dat we hier blijven wiordt het gevaar grooter en onze kans om te ontsnappen geringer". – „O!" In dien uitroep legde ze al die minachting, die ze op dat °ogenblik voelde. „En hoe moet het dan met La BOulaye?" „La Boulaye! Och, kom, die zegt toch zelf, dat hij niet in gevaar verk 't! En lijk bevidt zi4konllder,„gegitverwant , . Igen ffiti,.-Iltniaar.l 'Vool, liiilibtif laten .zorgen, als ik u was.... Trouwens, 't is zijn schuld, dat we hier zitten. Waarom zouden wij, door te wachten tot het hem schikt, onze hoofden wagen?" „Maar u vergeet, wat hij voor ons gedaan heeft, Monsieur! U vergeet, dat hij u van de guillotine gered heeft, dat hij u, pm zoo te zeggen, van onder de klauwen van de revolutie heeft weggehaald. Zou u het een faire, eerlijke handelwijze van ons vinden, ais wie hem in dien steek lieten?" „Nom d'un nom!" viel de Vicomte driftig uit, „hij zegt toch zelf, dat hij alle hoop op een goede oplossing heeft. Zijn positie is niet half zoo gevaarlijk als de onze. Als wij gevangen genomen worden beteiekent het het einde.., voor ons allebei. Met hem is het anders. 1-Ik4 behoort zelf tot het canaille en het canaille zal zich heusch niet aan zijn eigen zonen en dochteren vergrijpen". Suzanne de Bellecour sprong ongeduldig uit haar stoel op. ,Monsiettr, laten we deze onverkwikkelijke bespreking staken.... eens wonden we het toch niet. Ik zal in dezen de stern van mijn geweten volgen en wachten, tot ik iets van La Boulaye hoor. Dat is ook het antwoord, dat ik straks aan zijn bediende zal. meegeven". . De Vicomte keek haar na, toen ze na die woorden de kamer uitliep. Zijn mager laatdunkend gezicht zag bleek van woede. Toen madernoiselle verdwenen was, keerde hij zich met een vloek naar het raam. „Gek!" mompelde hij ttisschen zijn opeengeklemde tanden door. „Stapelgek! De zorgen van de laatste paar maanden hebben haar van de wijs gebracht, volkomen van de wijs gebracht ..... daar is ze vrouw voor trouwens! Ze praat, of ze een van de boeken van Rousseau gelezen heeft... Ons leven in gevaar te willen brengen PLM dat stuk rapalje La Boulaye te redden! Cie!! 't Gaat m'n begrip te boven!" 4 Maar het gaf hem niets of hij mokte en onhebbielijk was. Suzanne wist wat haar te doen stond; ze had, dadelijk na het lezen van den brief, haar besluit genomen en dat , sluit bracht -ze ten uitvoer. •Een uur n4 „.jin komst ging Bitutus terug met de bob ' hap, dat Suzanne de Biellecour zou wachten tot M. La Boulaye zich weer in verbinding met haar stelde. (Wordt vervolgd.) ---