Van de Eilanden TERSCHELLING. West-Terschelling A.N.W.B. Dinsdag j.l. werd in de Garage-Cupido een tentoonstelling gehouden, betrekking hebbende op het werk van den A.N.W.8., Touristenbond voor Nederland. Op velerlei wijze werd door middel van schrifturen, kaarten, plattegronden cnz. een overzicht gegeven van alles, wat door den Bond wordt gedaan voor ziiiie leden en voor fietsers, motorrijders, automobilisten van belang is. Een en ander had ten doel, ten eersten bekendheid te geven aan de hiervoor bestaande wettelijke voorschriften, en ten tweede bedoelde het natuurlijk ook te zijn propaganda voor den Bond en daardoor een uitnoodiging om als lid toe te treden. De belangstelling voor deze expositie was tamelijk groot. --- Familiebericht VLIELAND. . Burgerlijke stand. Gehuwd: Cornelis Nicolaas van Rijswijk, 24 jr. te 's Gravenhage en Catharina Wilhelmina Bastiana Scheer, 22 jr. te Vlieland. --- De vliegende bruidsjapon. Dat op Vlieland twee jonge menschen in den echt verbonden worden, is, schrijft de „N.R.Crt." geen nieuws onder de zon, maar wel, dat de bruidsjapon het luchtruim ingezonden moest worden, om Woensdag tijdig in het bezit van de bruid te komen. Te Rotterdam was het fraaie kleed vervaardigd, maar daar eerst Dinsdagmorgen de laatste hand aan het kantwerk gelegd werd, stond men voor het vraagstuk, hoe de bruidsjapon op denzelfden dag nog op Vlieland te krijgen. De K.L.M. bracht uitkomst. Des middags ging de japon keurig verpakt in het bagageruim van het K.L.M.-vliegtuig naar Texel en daar werd een boot gehuurd om het kostbare gewaad naar Vlieland te brengen. --- Strandf eest. Het van dag tot dag uitgestelde strandfeest heeft tenslotte plaats gehad op het Oosterveld. Ongeveer 160 kinderen hebben er aan deelgenomen, ingedeeld in zes groepen, die onder groote belangstelling verschillende wedstrijden speelden. Na afloop van het kinderfeest werd nog een zg. stoelendans gehouden door oudere paren. Hiervoor bestond enorm veel animo. Alles liep prachtig in volmaakte orde. De prijzen werden ter plaatse aan de winnaars uitgereikt. --- Ter aankondiging Voor de handwerkende dames! Het succes van de eerste 3 uitgaven van het Durable-breiboek heeft de fa. H. Blenken, Enschede, er be geleid weet een nieuw boek te doen verschijnen. Deze vierde handleiding bevat een nog grooter aantal modellen dan de vorige. Zij bevat: 16 i; °dellen voor babies en oudere kinderen, 12 pullovers en damesvesten, 7 stuks japonnen, deux-pièces of mantelpakjes, 5 modellen voor heerenen jongenskleeding. De beschrijvende teksten laten aan duidelijkheid weer niets te wenschen over en de aardige foto's geven een uitstekende indruk van de resultaten. Ongetwij'eld zal ook dit aantrekkelijke boekje een gunstig onthaal vinden bij alle dames, die graag zelf iets maken en die prijs stellen op leuke modellen, aardige ideeën en handige wenken. „De Wandelaar” van Augustus. Bij den uitgever A. G. Schoonderbeek te Laren N.H. verscheen het Augustusnummer van „De Wandelaar", geïllustreerd maandblad gewijd aan natuurstudie, natuurbescherming, heemschut, geologie, folklore, buitenleven en toerisme onder leiding van A. V. Fey. K. Hulsbos en zijn' vrienden brachten een snikheeten Junidag door op een kale zandvlakte tusschen de Horst en Onrust. Een bar en troosteloos oord voor gewone stervelingen, maar het clubje vergat de heele omgeving bij het vanuit de schuilhut gadeslaan van het gezinsleven der dwergsterntjts. En dat is maar gelukkig, want „De Wandelaar" is er een fraai geïllustreerd artikel over Texel'e vogelleven rijker door geworden „Het roode paradijs" heet een artikel van A. Stolk. Het gaat slechts over een sloot met zwanebloemen, maar „het leven bruist er in, als in een bergstroom". Jul. Terlingen schrijft (bij eigen teekeningen) een en ander over „een stervend beroep", daarbij doelende op den kruidenzoeler Kees Wingelaer te Loosdrecht. H. W. Derksen geeft het slot van zijn behandeling over „Tropische vlinders", terwijl van J. W. M. van de Wall's „Valkerij in Neder and" eveneens het laatste stuk werd opgenomen. Daarmede is een uitvoe ige en oorspronkelijke Nederlandsche studie over dit onderwerp compleet gekomen. Dr. A. C. de Kock behandelt in zijn rnaandelijksch astrologisch overzicht het sterrenbeeld Pegasus, terwijl de fotoredactie nuttige wenken geeft over de behandeling van vaeantiefoto's. Verder bevat de aflevering nog artikelen over „stinkzwammen" (door R. J. van de Linde), over „Cadzand-Haven" door A. Leeflang, met reproducties van diens werk rijk geïllustreerd, over „den kwartel" door Herman van Venne en verder „de korte wandeling", de jaarkring etc. In de gemengde bijlage is thans aan de gebruikelijke rubrieken over tuinieren en kamerplanten nog een puzzle-rubriek voor regenachtige dagen toegevoegd. --- De Wereldreis van Prof. Spuyt. (Nadruk verboden). Door G. TH. ROTMAN. Na een uur bereikte men de Pulex, die nog steeds op de zelfde plek lag. Van den rover, die op de uitkijk gestaan had, was geen spoor meer te ontdekken; die was zeker op de loop gegaan. De in de steek gelaten paarden der rovers werden door de soldaten in beslag genomen en meegevoerd, terwijl de Pulex met vereende krachten op twee wagentjes der kanonniers werd vastgebonden. Telkens zag je de rovers met gezichten als oorwurmen achter de ruiten kijken, om te zien, wat er met hen gebeurde. Na 'n gestrekte draf van ruim een uur reed de hele troep een stad binnen. De Pulex werd vlak voor de gevangenis afgeladen en de officier begaf zich ' met Professor Spuyt naar den directeur der gevangenis. Deze drukte den professor met veel plichtplegingen de hand. „Gij hebt het Rijk mijner vaderen een grote dienst bewezen, o dappere broeder van de Ganges!" zeide hij, daar hij professor Spuyt voor een rasechte Hindoe hield. Juist op dit ogenblik weerklonk een dreunende slag; scheuren vertoonden zich in het plafond en er volgde een donderend geraas, of de hele stad instortte.... --- TEXEL Sluis bij Coeksdorp ingestort. Woensdagmorgen omstreeks acht uur is te Cocksdorp de sluis, welke onder den Hollandschen weg door, de verbinding vormt met de voortzetting van de Roggesloot, ingestort. Aan de sluis waren op dat oogenblik zes arbeiders van den polder Eierland werkzaam. De sluis, welke breeder en dieper moet worden gemaakt, was bloot gelegd. Het verkeer had men, in verband met deze werkzaamheden, tijdelijk omgelegd. Plotseling is in het gemetselde gewelf beweging gekomen. Het stortte in, waardoor de beide zijmuren buitenwaarts bogen en groote brokstukken steenen omlaag vielen. Twee der arbeiders, de ongeveer 50-jarige K. Kalis Jzn., en de 22-jarige A. van Hoorn, zoon van den opzichter van het waterschap Eierland, die het werk deed uitvoeren, werden door de brokken steen bedolven. Een gelukkige omstandigheid was, dat de hoofden van de beide mannen vrij bleven. Direct is men begonnen de steenen te verwijderen, doch het duurde nog twee uren voor men er in slaagde de gewonden te bevrijden. De mannen hebben beide beenen gebroken. Zij zijn per ziekenauto en met een extra boot naar het ziekenhuis te Den Helder vervoerd. Zoowel Kalis als van Hoorn wonen in de Cocksdorp. De werkzaamheden zijn voorloopig stopgezet. --- Bal-masqué. Woensdagavond werd op den dansvloer ter gelegenheid van het huwelijk van den heer C. van Rijswijk en mej. \V. Scheer een gecostumeerde en gemaskerde danspartij gehouden. Er bestond buitengewoon veel belangstelling voor dit feest. Alle .gecostumeerden stelden zich achter Vlielands Fanfarecorps op voor een optocht door het dorp. Daarna trok men naar den dansvloer en defileerden de gemaskerden voor de jury. Vóór deze haar beslissing bekend maakte, werd druk gedanst door de gecostumeerden, die pas daarna hun vermomming aflegden. De prijzen, die uit fraaie luxe voorwerpen bestonden, werden tenslotte toegekend als volgt: Groep B, Vlielanders, geestigste en meest origineele costuums voor dame of heer. le prijs 2 Egyptische vrouwen; 2e prijs Spaansche dame; 3e prijs: 4 troostprijzen: a. bandkoningin, b. dikste, tevens dunste dame (dubbel gemaskerd), c. vrouw „uit grootmoeders tijd", d. spinneweb. Groep A ± C, Vlielanders, mooiste of meest karakteristieke paar; geestigste en meest origineele paar of gezelschap. Twee le prijzen: Oud-Vlielandsche kleederdracht, ± 1780. Strandpalen met kantonnier. Twee 2e prijzen: Helden der zee, (bemanning reddingboot N.Z.I-1.R.M.); Tand en kies. Twee 3e prijzen: Echtpaar 18e eeuw; Bruidspaar. Groep D, Badgasten, mooiste costuum voor paar of gezelschap. le prijs Dubbelmasker (1 persoon) de stad met de meeste verboden (den Haag) en het meest vrije eiland (Vlieland); 2e prijs Duingod met dochtertje; 3e prijs Matrone met Vlielands 500 e inwoner in kinderwagen; 4e prijs Roodkapje, de jager en grootmoeder. --- Bevolking Harlingen Vertrokken gedurende het tijdvak van 28 Juli tot en met 18 Aug. 1937: Hendrika van den Bos (gehuwd met D. A. Visser), zonder beroep, van Bosboom Toussaintstraat 8 naar IJmuiden, Spilbergenstraat 9. Okje Schuijl (gehuwd met J. Mulder), zonder beroep, van Noorderhav en 58 naar Franeker, van der Bildstraat 35. Cathrina A. P. Dekker (gehuwd met H. Tak), zonder beroep, van Hoogstraat 5 naar Hilversum, Alexanderlaa n 10. Johanna H. Willekes, winkeijuffi ouw, van Rommelhaven 8 naar 's-Gravenhage, Esdoornstraat 75. Hein van Asperen, van Midlumerweg 7 naar Eindhoven. Guido Gezellestraat 35. Jikke Haagsma, van Schritsen 51 naai Pin gjum 205. Jantje Tichelaar, dienstbode, van Kerkpoortstraat 12 naar 's-Gravenhage, Speenkruidstraat 9. Jacob Fopma, stoker ter koopvaardij, met gezin, van Nieuwstraat 38 naar Vlaardinger -Ambacht-, Dwars Baauwstraat 4. Anna Rooswinkel, zonder beroep, van Franeker Trekvaart 12 naar Leeuwarden, Boerhavestraat 28. Geertje Lanting, dienstbode, van Kimswerderweg 4 naar Midium. Petronella Former (gehuwd met M. van Apeldoorn), zonder beroep, van Bildtstraat 19 naar Leeuwarden, Beetgumerstraat 142. Rindert Jager, schoen maker, van Nieuw. straat 2 naar Marrutn. Jacob Zijlstra, tijd. rijksklerk Directe Belastingen, van Kleine Kerkstraat 14 naar Harderwijk, Jochem Odinga, zonder beroep, met gezin, van Bosboom Toussaintstraat 18 naar Deinum. Johannes Marton, kantoorbediende, met gezin, van Groote Breedeplaats 10a naai Al menum, Kanaalweg. Ingekomen gedurende hetzelfde tijdvak: Tonnis Meijer, kappersbediende, Hoogstraat 40 van Winschoten. Douwe Stobbe, los werkman, met gezin, Beerenwaltje 7a van Amsterdam. Walle de Jager, typograaf, met gezin, Roptaweg 10 van Almelo. Roelof Veldhuis, kappersbediende,Voorstraat 55 van Sneek. Uiltje Jeeninga, stuurman, Voorstraat 87a van Akkrurn. Wieger Wiegersrna, ontvanger directe belastingen, met gezin, Noorderhaven 91 van Boskoop. Sietske Ringsma (gehuwd met J. Kroon), zonder beroep, Bildtstraat 22 van R'dam. Johannes Keizer, grondwerker, met gezin, Westerzeedijk 5 van Zurich. Jan Schotanus, vertegenwoordiger, Groote Breedeplaats 4 van Haren. Bertus Beenen, zeilmaker, Adm. Stellingweiffstraat 10 van Alphen aid Rijn. Metje A. Prosee, dienstbode, Voorstraat 40 van Franeker. GertrQd J. Ypma, dienstbode, Franekereind 23 van Greonterp. Albert W. Banga, handelsreiziger, Noo‘ – derhaven 22 van Winschoten. --- Vacantie op Terschelling. Op een boot, waarop honderden passagiers, voeren wij Zaterdag 31 Juli van Harlingen naar Terschelling. Aan boord heerschte een opgewekte stemming; geen wonder, buiten boord kalm en rustig water, zoodat het een lekker reisje beloofde te worden. De „Noord-Nederland" deed het prachtig; voor ons uit voer de „Schellingerland" vol gasten naar Vlieland, en vlak voor onze boeg de „Holland" met fietsen en bagage. Dat is goed gezien van de Reederij Doeksen om in drukke dagen die maatregel te nemen. Al spoedig (loken aan den gezichtseinder de eilanden Vlieland en Terschelling uit zee op. Wij varen Griend voorbij, het huisje van de wachters en de hooge kaap zijn duidelijk zichtbaar. In volle zee kruisten eenige mooie zeeschepen en een jacht om ons heen en aan stuurboord passeerde ons „de Kraus" met bestemming naar Harlingen. Een en ander was een gerede afleiding en aan groeten over en weer ontbrak het niet, voorwaar een prachtreis. Onder _de passagiers waren er, die een verre reis achter de rug hadden, hetwelk men uit de gesprekken kon opmaken: Holland, Groningen, Fries land, Duitschland, alles was vertegenwoordigd; en even dacht ik aan vijf en dertig jaar terug toen ik op de zelfde datum voor het eerst met de kleine „Terschelling" naar het eiland over voer en toen haast de eenige passagier was. Wat een verandering! We voeren door het Vliegat en langs de Noordsvaarder, waar anders nogal veel deining kan staan, doch nu met dit mooie weer was daarvan niets te merken, zelfs in de Spathoek was geen branding te zien. De reis verliep vlot, en op tijd liepen wij de haven van Terschelling binnen, waar aller blikken op het zoo mooi gelegen West-Terschelling waren gericht. Op den steiger zooals steeds een groote menigte eilanders Door B. JOUWERSMA. en badgasten om de nieuw aangekomenen te verwelkomen; blijde gezichten, en aan begroetingen kwam geen eind. Dit alles .veroorzaakte op de haven een- geweldige drukte, en het duurde dan ook nogal even voor wij onze fietsen hadden bemachtigd en de tocht om Oost konden aanvangen. Als altijd stonden ook nu weer vele oude en jonge zeckeden bij het „wakend oog" het nieuws van den dag te bespreken en werden de nieuw aangekomen gasten met belangstelling gadegeslagen. Op de hooge straatweg genoten we al direct van het mooi panorama. Langs de prachtig geasphalteerde weg, welke zich als een breed lint over het eiland slingert, bewoog zich een onafzienbare stoet van fietsende gasten, welke in hun bonte kleedij en vroolijke stemming een ware feeststoet geleek. Overal langs den weg en op de oude boerenhoeven, woei languit de 5-banige vlag van het eiland; ook dat leverde een blijden aanblik op. Dorp na dorp reden we door, en allengs werd de stoet kleiner, toen velen hunne respectieve verblijven hadden gevonden. Wederom dacht ik even 35 jaren terug, toen ik alleen als passagier de mulle zandweg langs sjokte. „Terschelling Vooruit" kan met recht gezegd worden! Overal langs den weg konden we waarnemen dat men op het eiland met den tijd mee gaat; vele moderne nieuwe huizen waren bijgebouwd, en nog steeds gaat men daar mee door. Scherp is echter het contrast wat een dergelijke vernieuwing geeft met de mooie oude huisjes van weleer, waardoor aan de landelijke eenvoud, wel schade wordt gedaan. Die mooie oude cultuur van het eiland hadden velen gaarne gehouden; ook ik ben daar een groot vereerder van, doch de tijden zijn veel veranderd, ook op het eiland, waar de groote toevloed van vacantiegangers ruime en betere huisvesting eischt. De moderniseering is niet tegen te houden, ja thans een levensbelang van het eiland. Na een klein uurtje fietsen bereikten ook wij ten laatste onze bestemming. waar men met blijdschap onze komst verbeidde. Nu was dan eindelijk de tijd daar, waarnaar wij al weken hadden verlangd: genieten van alles wat Terschelling biedt. De zondag bracht veel beweging en nu kon men pas goed zien, hoeveel gasten er waren. Aan het strand bij Hoorn, de plaats waar wij ons het meest ophielden, heeft zich de laatste jaren een gezellig en druk badleven ontwikkeld; wat men hier voor enkele jaren nog niet zag, konden wij nu aanschouwen, een groot aantal strandtenten, met een levendige b-evolking, genietende van al de gezelligheid, die het strandleven biedt. Het prachtige duinlandschap daar, met breede valleien, en weidsche gezichten, vol bloemen, planten, geuren en kleuren, biedt de gasten alles wat zij noodig hebben, en langs het schilderachtige dennegroen en elzenbosch, met haar verrukkelijke laantjes kon men op de schaduwrijke plekjes, be.schutting vinden tegen de brandende zonnestralen. Dagelijks genoten wij van dat alles als boven omschreven en maakten wij zwerftochten over het gansche eiland. Van mijn eerste zwerftocht wil ik hier een en ander vertellen, want deze loop was begonnen om het duinlandschap tusschen Midsland en West nog beter te leeren kennen. Langs de Heerenweg „weg de Gavere" liep ik naar het prachtig gelegen paviljoen Rijf. Op het strand bewogen zich veel badgasten, ook al net als bij Hoorn in de laatste jaren vermenigvuldigd. Toch meen ik over den weg hierheen een klein woordje te moeten zeggen, Over het gedeelte, dat aan het erfpachtsterrein ,de Gavere" grenst, bestaat bij de eilanders zoowel als bad gasten veel ontstemming en ook ik kreeg den indruk, dat de weg wordt verwaarloosd. De in de overigens fraai gelegen zomerhuisjes 'gehuisveste vreemdelingen ondervinden van het door de auto's opgejaagde stof veel last en voor voetganers is de weg haast oubegaanbaar. Is men gesteld op behoud en toename van de badgasten d a a r, dan zal men daar een behoorlijk verharde straatweg moeten aanleggen. Vanaf het Paviljoen Rijf ben ik geloopen dwars door en over de duinen naar West, en laat mij direct zeggen dat het een mijner mooiste wandelingen is geweest. Duin op duin af, dan weer binnen en dan weer bovenop hooge toppen, genoot ik van prachtige breede valleien overdekt met bloemen en planten, en van de zee aan wier horizon ik hier en daar stoomschepen om Oost en West zag koersen. Bij het groote badhuis van het N.V. Noordzeebad „Terschelfing" in de laatste jaren veel vergroot en verfraaid, was het al even gesteld als bij de zoo even genoemde paviljoens, ook hier concentreert zich er om heen het drukke duin- en strandleven. Bij de groote plas aan de Noordkant van de „Longway" welke haast overgroeit met waterplanten, waar de watervogels opwiekten en weer neerstreken, heb ik gezeten om van dit mooie brok natuur te genieten. Even ten westen ervan ligt al even mooi een bi ok duin, waarin rijkelijk de prachtig bloeiende heide, de geur en kleur van al de zich daarin bevindende bloemen en planten, u tegenwaait. Beide brokken natuurschoon worden beschermd en tot de Natuurmonumenten van het eiland gerekend, de afrastering er om heen, en de bordjes waarop „verboden toegang" werkten storend op mijn gemoed en toch is het noodzakelijk dat terrein voor betreding te verbieden, daar anders zeer zeker dit schoons zou worden vertrapt, en het nu voor de schendende hand behoed blijft. Achter de dennebosschen om en door de mooie laantjes wandelende bereikte ik het dorp West-Terschelling, en- na daar vriendenhanden te hebben gedrukt, verliet ik het weer langs de hoofdweg. Een mij tegemoetkomende oude vriend sprak er zijn bewondering over uit, dat ik dat alles te voet deed, waarna ik hem toevoegde, dat ik immers in vroeger jaren, deze weg, welke toen nog in een aartsvaderlijken toestand verkeerde, honderden keeren was geloopen. Bij een vriend in Midsland stond mijn fiets, waarop ik vandaar naar Hoorn terug fietste. Daar kwamen de mijnen juist van het strand terug welke daar een mooien middag hadden doorgebracht. Den volgenden dag ondernam ik met twee vrienden een tocht naar het achterland van Terschelling. Langs en door de landelijke dreven van Oost-Terschelling zagen wij op de hoog gelegen akkers, met elzen omlijst, de boeren druk bezig het koren te zichten. Houtduiven en pijlstaarten wiekten op uit het geboomte, en verdwenen klapwiekend in het luchtruim en spoedden zich naar het wad. Hier grenst de weg direct aan hooge steile duinen, en verscholen in lage boschjes ligt rustig en vredig een enkele boerderij. Oosterend vormt een groep van wijduit gelegen boerderijen met blauwe en roode daken, ook van uit dat dorp loopt een verharde fietsweg naar het strand, hetwelk ge door prachtig ongerept duinterrein bereikt. Bij de wierschttur in een schaduwrijk plekje stalden we onze fietsen, want de zon brak door en het begon warm te worden. Mijn vrienden konden het haast niet gelooven, dat we ons hier zoo ongeveer op het midden van het eiland bevonden, maar op onze verdere tocht ondervonden ze dat wel, Langs de waterkant zijn we „de Grie" over geloopen, waar onze aandacht telkens werd getrokken door de prachtig blauw bloeiende bloemen, op Terschelling genoemd zoutbloem, en de: daar veelvuldig voorkomende sterkriekende kruiden. Langs onafzienbare droge zandvlakten, hier en daar dicht overgroeid met vetplanten, liepen we rechtuit, rechtaan op de uitkijkpost van de meeuwenkolonie af, welke al reeds op grooten afstand onze aandacht had getrokken. Voorheen werden de door mij genoemde strandvlakten, door het water van de Noordzee overstroomd, hetwelk dan tusschen de duinen door met dat van het Wad samenvloeide, en moest men blootsvoets deze vlakten oversteken, wilde men de meeuwenkolonie bereiken. Sedert echter de groote, breede, met dennen volgeprop – te zanddijk aan den Noordkant welke het gansche duinterrein hier voor overstroomen en wegspoelen behoedt, is aangelegd, komt dat niet meer voor. Groote groepen meeuwen scheerden aanhoudend krijschend over ons heen, als wilden ze ons daar in hun eldorado niet hebben. De broedtijd was voorbij we vonden nu dan ook niet anders dan leege nesten. (Slot volgt.) ---