Advertentie CitiARTIGE P ERKINGEN VAN P. R --- Wat bergt onze bodem? Vliegtuigen, tanks, vrachtauto's, ze vreten de olie weg ter voorbereiding van de a.s. groote oorlogen. We moeten in die oorlogen, zoo ti66dig, niet alleen kunnen méédoen, maar we moeten die zien.... te overleven. Dan zal er wéér olie noodig zijn, hopen we: voor vreedzamer doeleinden. De moderne techniek drijft nu eenmaal op olie! Maar de bekende wereldvoorraden zijn lang niet voldoende voor de wereldconsumptie. Eerder nog dan aan steenkool dreigt in betrekkelijk afzienbaren tijd een tekort aan olie. We moeten ons zelf zien te helpen, want ieder zorgt voor zich in dezen tijd en laat den ander liever.... Zóó leven de volkeren nu eenmaal onder elkander. We moeten daarom met méér dan gewone belangstelling de olieboringen bezien, welke thans in ons land plaats hebben en in Balkbrug slechts een begin vonden. Van deskundige zijde vernamen we, dat de bedoelde boringen een groot nationaal belang vertegenwoordigen en daarom ernstiger aandacht verdienen dan velen meenen. De geologische constructie van den ondergrond van Nederland is van dien aard, dat reeds lang door onze geologen de kans op het vinden van petroleum waarschijnlijk werd geacht. Een boring in 1923 te Corle bij Winterswijk bracht dan ook inderdaad aan het licht, dat op een diepte van pl.m. 660 M. onder de oppervlakte een dikke groenachtige aardolie kon worden geconstateerd in de boorkernen. De boring had echter hoofdzakelijk tot doel het vinden van steenkool, die inderdaad op pl.m. 1000 meter werd gevonden, een diepte, voorloopig vrij moeilijk voor de exploitatie. De petroleum wordt bij voorkeur aangetroffen up de toppen der onderaardsche plooien die door geweldige geologische krachten werden gevormd. De lichtere olie drijft uit den aard der zaak op de onderaardsche waterlagen. Op die onderaardsche plooitoppen was de kans op 't vinden van olie dus het grootst; boven de olie verzamelen zich gassen, die wanneer de druk groot genoeg is, in staat zijn de olie door de boorgaten omhoog te persen. De dreigende petroleumnood op aarde is een aansporing om overal waar petroleum kan worden verwacht de kostbare exploratie- en zoo mogelijk exploitatie-boringen te verrichten opdat wij in tijden van nood misschien in staat zullen zijn onze benoodigde petroleum zelf te winnen. --- Abraham Kuyper. 't Was met een zekeren weemoed, dat ik dezer dagen al die artikelen las, ter gelegenheid van de herdenking van Kuyper's geboortedag, 100 jaar geleden, aan diens nagedachtenis gewijd. Onwillekeurig gingen mijn gedachten terug naar de eigen jongelingsjaren, toen het politieke leven je gréép om z'n actie, mooie idealen je bezielden, de geest van strijd en waar noodig van verzet, in je wakker Werd geroepen. Omdat je opging, op moest gaan, in de geweldige actie dan wel reactie, door dezen Kuyper gewekt. 'n Kánjer van een mensch, 'n veldheer! 'n Leider, zooals de wereld behoeft, om haar vóór of tegen zich te maken, in elk geval de menschen tot denken en handelen te brengen. ,Slechts persoonlijkheden aldus hoorde ik onlangs in de voordracht van een psychiater kunnen persoonlijkheden vormen, door verwante zielen tot activiteit te brengen". Dat is zoo. En omdat het zoo is, daarom heeft het oudere geslacht van thans heel veel aan dien Kuyper te danken. • En zijn we zoo doordrongen van de armoe van dezen tijd, welke zoo weinig waarlijk groote mannen op het. terrein van politiek en maatschappelijk leven heeft voortgebracht. In Nederland althans. Colijn? Zeker, óók een kanjer. Maar toch geen reus als Kuyper! Goseling, Slotemaker, Wendelaar, Albarda, knappe menschen. maar toch slechts schaduwen van Kuyper's groote tijdzenooten Schaepman, Lohman, Borgesius. Troelstra. Zijn we rechtvaardig, als we zóó oordeelen? Ik ben er niet zeker van. Een groote geest heeft de om s t a ndi gh eden noodig om te kunnen schitteren. Vier. vijf decennia terug werd het openbare leven beheerscht door religieuse, maatschappelijke en politieke vraagstukken van de eerste orde, welke een oplossing eis c ht e n; dringend. Om van kerkelijke kwesties hier te zwijgen: daar was de sociale nood der arbeiders, welke steeds scherper werd gevoeld, naarmate de massa door ontwikkeling tot zelfbewustzijn kwam. Daar waren de vraagstukken van werkloosheid-, ziekte-, ongevallen- en ouderdomsverzekering. Daar was de drang naar regeling van den arbeidsduur. De wil naar algemeen kiesrecht. En vooral: daar was de schoolkwestie, de strijd om gelijke rechten van bijzonder en openbaar onderwijs. Tháns.... moeten we wat ijveren voor het behoud van wat we verwierven of knibbelen aan datgene, wat we moesten afstaan. Peuterig werk voor ~groote" mannen. Ik geloof wel, dat ook thans figuren onder ons leven, welke op' maatschappelijk terrein zouden kunnen schitteren, als de omstandigheden er de gelegenheid toe boden. Misschien, dat ook ten onzent eens de groote strijd om democratie en vrijheid, óf dictatunr, zal moeten worden uitgevochten. Dat zal echter nog wel een poosje duren. Mit zal er weer 'n plaats wezen voor 'n waarlijk groote figuur, aan weerskanten één. --- Speelautomaten verboden. Zoowel te 's Gravenhage als te Amsterdam zullen binnenkort de zgn. „speelautomaten", welke men meer en meer in café's e.d. vindt opgesteld, worden verboden. Ernstige klachten hierover kwamen bij de politie binnen, daar vele huisvaders hun weekloon en ánderen zelfs hun steungelden hier vergokten. Ze staan daar zoo onschuldig, Bescheiden, maar veelvuldig, Ze wachten zoo geduldig Tot U ze hebt ontdekt. Ze lokken en ze lonken, Eén blik aan hen geschonken, 't zaakje is beklonken, Uw aandacht is gewekt! Dán gaat -U het pro beeren, Dc'it moet U 66k 'es leeren.... En vijf, zes, zeven keeren Waait gij Uw geld eraan.... En niet meer te beperken Moet U opééns bemerken: Het loon van één week werken, Het i 5.... eraan gegaan! 0, lamme automaten, Verwoede geldpiraten, Op 't menschdom losgelaten, Je dagen zijn geteld! . Aan jullie hebzucht blijken, Je listige praktijken, Die óns deden bezwijken, Wordt paal en perk gesteld! Wat blinken kon, dat blónk er, Van klaterend geflonker, Maar in je hart was 't donker, Vol stil, venijnig kwaad.... Maar, het is afgeloopen, We laten ons niet stroopen, Nou gaan we jállie sloo pen, En smijten je op straat! Je hebt ons uitgeknepen, Je was ons tè geslepen, Maar ná heeft men begrépen.... En 't is maar net op tijd, Je hebt a11één..... genómen, Je laden vól doen stroomen, Nu 's ónze beurt gekomen: We zijn van je.... bevrijd! GUUS BETLEM Jr. (Nadruk verboden). --- Nederland heeft een sousterrain. Ik ben blij, dat ik onlangs een foto in de krant zag van mevr. Klein-Sprokkelhorst. Ze ziet er aardig uit en toch had ik me zoo'n griezelige voorstelling van haar gevormd. Een wichelroedeloopster is voor mij toch altijd nog zoo'n beetje iemand, die aan zwarte kunst doet. Ze loopt met de uiteinden van een vorkig stokje in haar handen we gebruikten die stokjes vroeger voor catapulten en als dan op 'n gegeven moment de punt naar beneden slaat, dan zit daar ter plaatse een onderaardsche gang, 'n verborgen goudschat, 'n waterader, 'n oliebron of een ontvoerd en vermoord kindje, precies zooals de opdrachtgever dat verlangt. 't Is geweldig interessant. Mevrouw heeft nu al onderaardsche gangen ontdekt, althans aangeduid, in Gouda, Delft; Delg Bosch, Breda, Usselstein, en ettelijke andere plaatsen. Het eene gemeentebestuur is al doller op romantiek dan het andere en, jaloersch als ze op elkaar zijn, ze ontbieden allemaal mevr. Klein—Sprokkelhorst om haar de kaart van de gemeente-óndergronds te laten schetsen. We moeten zoetjes-aan wel tot de conclusie komen, dat heel Nederland ondergraven is. Wat we met het sousterrain van ons vaderland kunnen doen? Wel, we maken het bewoonbaar voor tijd van oorlog. Als de vijandskomt, gaan we met z'n allen in onze mollengangen, 'aar we gasvrij kunnen toeven en even ongenaak- als onvindbaar blijven, tot men bovengronds elkaar vermoord heeft. Intusschen, zou het niet goed zijn, als we de gave van mevr. Klein—Sprokkelhorst eens controleerden, vóór we ons ál te zeer aanstellen? Eiken dag worden weer nieuwe onderaardsche gangen ontdekt, maar nog steeds is de wacht op het besluit van een gemeentebestuur om een deel van dien boel eens te laten opgraven. Het geloof in de wichelroede-kunst is wel wat erg weinig gefundeerd. Dezer dagen maakte de Rotterdamsche politie reeds officieel gebruik van mevr. Klein's kunsten voor de nasporing naar een vermist kind. Vóór we in die richting verder gaan is het van groot belang om de waarde van de wichelroede-uitkomsten te toetsen aan de werkelijkheid. Op het gebied der criminaliteit hebben we voorloopig genoeg te stellen met grapholozie e.d. Moet het nu ook nog zoover komen, dat de politie arrestanten een vorkig houtje boven 't hoofd laat houden om, als het neerslaat, te kunnen besluiten, dat in de hersenen van den aangehoudene de geheimen van een moord verborgen worden gehouden? --- De Wereldreis van. Prof. Spuyt. !Door G. TIL ROTMAN. (Nadruk verboden). Op dit ogenblik zat, aan de oever van het Moddermeer, Miauw-Knauw, een brave papoea van omtrent- dertig lentes, op zijn gemak te" hengelen naar Nieuw-Guinese brasem Door zijn neusvleugels staken, als versiering, twee blanke zwijnetanden, waarop hij minstens zo trots was als onze dames op haar oorbellen. Maar de brasempjes wilden niet bijten. „Ik kan hier nog uren zo zitten", mompelde Miauw-Knauw, „zonder dat er een schijn van beweging in het water komt!" Toch had hij het mis, want er kwám beweging in het water. En gauw ook. En goed ook. De Pulex plofte namelijk precies vlak voor hem in het meertje en bleef met zijn neus in de modder van de bodem steken. Miauw-Knauw wilde van schrik achterovervallen, doch het was niet meer nodig, want hij lág al, omvergespoeld door de vreselijke watermassa, die door de Pulex opgestuwd werd en die hij over zich heen kreeg. Minstens de helft van de inhoud van het meer vloog hem om z'n oren. Nadat Miauw-Knauw van de eerste schrik bekomen was, holde hij weg, om zijn stamgenoten van de verschijning van het luchtmonster op de hoogte te stellen. --- Ellendig door rheumatische rugpijn Thans nergens meer last van. „Ongeveer 3 maanden geleden had ik vreeselijke rheumatische pijnen in mijn rug. Na drie weken van ellende zag ik een advertentie van Kruschen Salts en probeerde het. Na viermaal de kleine dagelijksche dosis genomen te hebben, werden de pijnen geleidelijk minder en nu kan ik zeggen, dat ik nergens meer last van heb, dank zij Uw wonderbaar Kruschen Salts." Mevr. M. D. te S. De kleine dagelijksche dosis Kruschen Salts zorgt voor een geregelde inwendige schoonmaak en houdt zoodoende Uw lichaam vrij van alle schadelijke afvalstoffen, waaruit rheumatische pijnen e.d. ontstaan. Bovendien zult U zich door de gezonde, geregelde werking van Uw inwendige organen veel flinker en energieker voelen. Kruschen Salts is verkrijgbaar bij alle apothekers en erkende drogisten â f 0.40, f 0.75 en f 1.60 per flacon. Let op, dat op het etiket op de flesch, zoowel als op de buitenverpakking de naam Rowntree Handels Mij., Amsterdam, voorkomt (Adv ) --- De spaarregeling. Voor zoover uit de bekende gegevens valt te concludeeren, is de inzameling voor het Kleeding-, Schoeiselen Dekkingsfonds niet bepaald een groot succes geworden. Zooals dat door velen is voorzien. En ook de werkloozen zelf zijn er niet warm voor geloopen. liet aantal aanmeldingen van degenen, die van de toeslagregeling wenschen te profiteeren, is bijna overal gering. Hebben de menschen het kwartje of de 40 centen per week, welke ze „zóó maar" krijgen kunnen, dat niet noodig ? Zeker, hárd noodig. Maar de bezwaren zijn ernstig. Eerstens komt het in strijd met de menschelijke fierheid van den arbeider, die als werklooze door zijn zwaarste zorgen weet heen te komen, als hij voor het laatste kwartje van zijn inkomen, „van den arme" zou moeten gaan trekken. En dát toch is vrijwel de eenige consequentie, welke hem rest, als hij den extra-toeslag wil bekomen. Want hij kan niet sparen van zijn werkverschaffingsloon of steungeld. Een bepaalde redeneering van den heer v. d. Hoeven in diens radio-rede, was er geheel naast, waar hij de mogelijkheid van het sparen wilde betoogen. Bedenk, aldus de heer v. d. Hoeven, dat ook eerder minstens een kwartje moest worden besteed voor kleeding, schoeisel en dekking in het gezin van den werklooze. Welnu, leg dat kwartje een aantal weken opzij, dan geeft de regeering er evenveel bij, als er „gespaard" werd. Maar dat is geen sparen! Het inhouden van geld, dat men moet uitgeven, kan men toch geen sparen noemen. Zeker, er wordt thans wel een kwartje voor de meer genoemde zaken besteed, maar men besteedt dat in vrijheid en verschaft er zich de middelen voor, welke naar omstandigheden noodig zijn. Als kinderen kapotte kousen aan de voeten hebben, dan moet er een knot sajet worden gekocht om ze te stoppen. De kinderen zouden er niet mee geholpen zijn, als moeder het kwartje voor de sajet opzij legt en dan over 'n paar maanden nieuwe kousen gaat koopen met behulp van het regeeringstoeslag-kwartje. Als Jantje z'n broek heeft doorgezeten, dan moet die de broek worden gelapt. En als moeder in plaats van 'n stukje stof te koopen, kwartjes gaat sparen, dan verliest Jantje z'n broek van zijn lijf vóór-ie aan de nieuwe broek van minister Romme toe is. De regeering moest voor de spaarregeling toch maar liever iets beters prakkezeeren. ---